อ้าวเฮ้ย!!! ผมต้องเป็นเจ้าสาว?

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 17 ขอบคุณที่ไว้ใจกัน?(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 มี.ค. 61

=แอร์=


"ลมครับลม"

"หืม?"

"ตื่นได้แล้วเดี๋ยวไปเรียนสายนะ"
ผมลูบหัวลมเบาๆ

"อืม ตื่นแล้ว"
คนตื่นแล้วว่าก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นนั่ง



ฟอดดดดดดด



"ไปอาบน้ำไปเดี๋ยวทำกับข้าวให้"
ผมหอมแก้มลมฟอดใหญ่ก่อนจะเตรียมตัวไปทำอาหารเช้าให้คุณชายจอมขี้เซา

"เดี๋ยว"

"ครับ?"

"มานี่"

"ว่าไงมีอะไร"
ผมถามลมอย่างสงสัย



หมับ!!!!



ฟอดดดดดดดด



"อรุณสวัสดิ์ครับคุณคู่หมั้น"
ลมโน้มคอผมลงแล้วหอดแก้มผมหนักๆ 

"ลม"
ให้ตายเหอะ เดี๋ยวก็อดใจไม่ไหวเผลอกดลงกับเตียงทำไงเนี่ย น่านักเดินไปแล้ว
ผมกับลมหมั้นกันเรียบร้อยแล้วครับเมื่อเดือนก่อนนู้นนนนน แต่กว่าจะได้หมั้นกันผมก็แทบจะกระอักเลือดตายก่อนเพราะกว่าจะทำให้ลมยอมดีด้วยได้ผมต้องผันตัวเองมาเป็นพ่อบ้านให้กับลม ทั้งไปให้อาหารไอ้แมงดาสุดที่รักของลม ที่ไม่รู้มันจะกินผมเป็นอาหารเมื่อไหร่ ไหนจะต้องพาไอ้หล่อกับไอ้สวยไปเดินเล่นอาบน้ำอาบท่า ล้างรถ ตัดต้นไม้ ทำกับข้าว ทำความสะอาดบ้าน บลาๆๆๆๆ กว่าจะได้มาถึงวันนี้

"ไม่ชอบหรอ? จะได้ไม่ทำอีก"

"เปล่าหรอก ชอบมากต่างหากจะดีกว่านี้เปลี่ยนจากแก้มมาเป็นปากได้ไหม?"

"อยากคิส"
ลมเอียงคอถามผม

"ได้ไหมละ?"

"ไอ้ได้มันก็ได้อยู่หรอก?"
หืม หูฝาดป่ะเนี่ย?

"จริงอ่ะ?"

"แต่"

"อะไร"

"วันนี้ไม่มีอารมณ์อยากจะคิส ไปคิสกับแมงดาแทนละกันนะ"

"บ้าหรอ มันจะกินพี่เป็นอาหารแทนคิสหนะสิ"
ไอ้แมงดางูเหลือมตัวใหญ่ที่ลมเลี้ยงไว้อยู่หลังบ้านเอาอาหารไปให้มันทีไรหวาดเสียวว่ามันจะกินคนให้อาหารอย่างผมด้วยหนะสิ ไหนจะการเจอกันครั้งแรกที่ทำเอาผมขวัญผวา อยู่ๆพอผมเดินไปหลังบ้านสวนก็เจอลมนั่งเล่นกับไอ้แมงดาแบบแนบชิดลมเอาไอ้แมงดาพาดคอตัวเองเหมือนผ้าพันคอให้มันเลื้อยไปมาตามใจชอบ ไอ้ผมก็นึกว่าลมโดนงูรัดก็เลยจะช่วยหวังจะเอาไม้ไปตีมันที่ไหนได้โดนไม้ลมก่อนที่ไอ้แมงดาจะโดนไม้ผม

"หิวแล้วนะ"

"ครับๆ"

"พี่วันนี้จะทำอะไรกิน"
ไอ้ซองเดินเซซ้ายเซขวามาหาผมในห้องครัว

"จะทำโจ๊กทรงเครื่อง"

"เผื่อด้วยนะพี่"

"เออ ไอ้ซิงอะ"

"ยังไม่ตื่นพี่วันนี้มันไม่ไปเรียน"

"หืม? ไปนั่งรอข้างนอกไป"
ไอ้ซิงเนี่ยนะไม่ไปเรียน แปลกจริงปกติไม่เคยหยุดนี่นา

"ครับผม"

"แอร์"

"ครับ"

"ใกล้เสร็จยัง หิวแล้ว"

"แป๊บนึงนะ ตักใส่ถ้วยก็เสร็จแล้ว"

"รอข้างนอกนะ"

"ครับผม"
ผมถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วตักโจ๊กใส่ถ้วยก่อนจะยกออกไปให้คุณชายทั้งสอง

"วันนี้ไปเรียนป่ะพี่"

"มีดิเรียนเต็มวันอะวันนี้ สงสัยจะไดเอารถไป"
ปกติผมจะเป็นคนไปรับไปสางลมแต่วันนี้คงจะไม่ได้จริงๆ

"ไม่ต้อง เดี๋ยวตอนเย็ยนไปรับ"

"ลมจะไปรับพี่หรอ?"

"อืม"

"ขอบคุณครับผม"
ผมยิ้มก่อนจะยกมือลูบหัวลมเบาๆ ทำไมถึงต้องลูบหัวลมบ่อยๆ เพราะเจ้าตัวเค้าชอบหนะสิครับ

"อย่าลืมว่าผมก็อยู่ด้วยนะครับ"

"ป่ะไปกัน"

"ครับๆ"
ผมดีใจนะปกติถ้าเวลาเลิกเรียนไม่ตรงกันจะเอารถไปสองคัน แล้วลมก็ไม่เคยไปรับผมที่คณะเลยสักครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่ลมอาสาไปรับผม ยอมรับว่าตกใจแต่ก็ดีใจมากๆเหมือนกัน

"จอดนี่ก็ได้ลม"

"ไม่เป็นไรจอดข้างหน้าเลยก็ได้"

"ครับผมตามใจลมเลยครับ"

"เดี๋ยวตอนเที่ยงจะซื้อข้าวเข้ามาให้"




ฟอดดดดดดด




"ขอบคุณครับ"

"อืม เดี๋ยวตอนเย็นจะมารับกลับบ้านด้วยกันนะ"

"ลมว่าไงนะ"

"เปล่า"

"งั้นพี่ไปก่อนนะ"

"อืม"

ผมมองตามหลังรถของลมที่ขับออกไปจนสุดสายตาถึงได้เดินเข้าไปในตึก ไอ้ปนะโยคนั้นทำไมผมจะไม่ได้ยิน ตอนเย็นจะมารับกลับบ้านด้วยกันงั้นหรอดีต่อใจจริงๆเลยนะให้ตายสิ
ตอนนี้ผมย้ายเข้าไปอยู่บ้านสวนกับลมแล้วครับ นอนห้องเดียวกันแต่ไม่มีอะไรเกินเลย ทำได้มาสุดก็แค่หอมกับจูบ แต่ก็ไม่เป็นไรได้แค่นี้ก็สุขใจแล้วครับ

"อ้าวไอ้แอร์ ทำไมวันนี้มาถึงเร็วจังวะไม่ได้ไปส่งคุณคู่หมั้นที่คณะหรือไง"
ไอ้ไวน์ส่งเสียงเห่าทันทีที่เจอผม

"อืม ไม่ได้ไปส่ง"

"อ่อ วันนี้เรียนเต็มวันเลยเอารถมาเองใช่ป่ะ"

"ไม่ใช่อีกอะฟ่าง"

"อย่าบอกนะว่าทะเลาะกันเลยหนีมาก่อน"
ความคิดมึงแต่ละอย่างนี้นะเวย์ 

"ก็เปล่าอีกนั้นแหละ"

"เอ้า แล้วมึงมายังไง"
ไอ้ตังถามอย่างสงสัย

"ก็ลมมาส่ง"

"หาาาาาาา!!!!"

"หาอะไรของพวกมึง"

"ลมเนี่ยนะยอมมาส่งมึง ตอนเย็นมึงต้องกลับเองหรอ?"
ไอ้ฟ่างถามอย่างแปลกใจ

"เปล่า ลมบอกจะมารับส่นตอนเที่ยงจะซื้อกับข้าวเข้ามาให้อะ"
พูดแล้วก็เป็นปลื้มที่ว่าที่เมียเอาใจใส่

"555สมใจอยากแล้วสิ"
ไอ้เวย์หัวเราะจนเสียงหลง

"อะไรของมึง"
บ้าป่ะ คุยกันอยู่ดีๆดันหัวเราะออกมาสะงั้น

"เปล่าๆ"

"พูดมา"

"อาจารย์มาแล้วววววววว!!!"

"รอดตัวไปนะมึง"
ผมชี้หน้าคาดโทษไอ้เวย์ไว้ ก่อนจะหันไปสนใจอาจารย์ที่กำลังสอนอยู่

"งั้นพวกกูก็ขอแยกย้ายไปเรียนมั่งดีกว่าบ๊ายๆ"
แล้วพวกผมก็แยกย้ายกันไปเรียนคณะใครคณะมันถามจริงแล้วพวกมึงจะถ่อมาถึงนี่กันทำไมวะ? ส่วนไอ้ฟ่างไปด่อนเพื่อนตั้งแต่อาจารย์ยังไม่มาอีก

"โอเคค่ะ งั้นวันนี้พอแค่นี้อย่าลืมส่งงานตามกำหนดนะคะแล้วเจอกันในคาบหน้าสวัสดีค่ะ"

"เหี้ย พักเที่ยงสักที"
ผมมองไอ้ข้าวตังที่ตอนนี้นอนฟุบอยู่บนโต๊ะ

"เดี๋ยวพวกบ้านั้นมันก็มา"

"อืม กูหิวจนไส้กิ่วแล้วไอ้ห่าาาา ตอนไหนเมียมึงจะมา"

"อีกสักพักมั้ง"



~~~ครืด ครืด ครืด~~~



'แชมเปญ'



"ครับ"

/แอร์คะ ตอนนี้แอร์อยู่ไหนเอ่ยยยย/

"อยู่บนห้องm"

/พอดีเปญซื้อข้าวเที่ยงมาให้ทุกคนหน่ะค่ะ/

"อ่าครับ ขึ้นมาเลยก็ได้ครับ"

/เดี๋ยวเจอกันนะแอร์ เปญคิดถึง/

"อ่าครับ"

"เปญโทรมา"
ไอ้ข้าวตังนี่แสนรู้จริงๆ

"อืม"

"เปญไม่รู้หรอว่ามึงมีคูหมั้นแล้ว"

"รู้"

"ได้ยินข่าวว่าเปญเลิกกับแฟนแล้วนะ"

"อ่าหะ"

"มึงไม่ดีใจ"

"เฉยๆ"

"ช่วงนี้รู้สึกแชมเปญจะมาวุ่นวายกับมึงมากขึ้นนะ"

"งั้นหรอ ก็คงจะจริง"
จริงอย่างที่ไอ้ตังพูด แต่ก็นะความรู้สึกผมมันเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้อีกนั้นแหละ

"อยากมาคบกับมึงละมั้ง"

"ไม่ได้หรอก"

"ทำไม"

"กลัวลมโกรธ"

"หึหึ แล้วถ้าลมขอถอนหมั้นละ"
อ้าวไอ้นี่พูดไม่เข้าหูอีกแล้ว

"ทำไม"

"แค่สมมติ"

"ไม่ยอมหรอกห่าาาา"

"555ดีแล้วที่เปลี่ยนใจไปหาลม"

"หืม มึงว่าไงนะ"
เพราะมัวสนใจแต่โทรศัพท์เลยไม่ได้ยินที่มันพูด



~~~ไลน์~~~~



สายลม : ไปช้านิดนึงนะ

แอร์ : ทำไมอะ?

สายลม : จารย์ปล่อยช้า

แอร์ : ไม่ต้องรีบนะ

สายลม : กินข้าวก่อนเลยก็ได้

แอร์ : จะรอนะ

สายลม : อืม

แอร์ : วันนี้แชมเปญมาหา
หืมไม่อ่าน เฮ้ออ... แค่บอกให้รู้ไว้



"แอร์คะ วันนี้เปญซื้อของโปรดมาให้แอร์ด้วยนะ"
พูดเฉยๆก็ได้ไม่ต้องมานั่งเบียด

"อ่าครับ"
ผมว่าก่อนจะขยับห่างออกมาอย่างเนียนๆ

"มีอะไรกินบ้างวะ โคตรหิว"
ไอ้เวย์แหกปากมาตั้งแต่หน้าห้อง

"มาทำไม"

"เอากับข้าวมาให้ฟ่างมากินด้วยกันสิ"

"ไม่หล่ะ จะรอกินพร้อมน้องลมดีกว่า"
แล้วมันก็แยกตัวออกไปนั่งคนเดียว

"แอร์กินนี่ลองดูสิคะ เดี๋ยวเปญป้อน"
ให้ตาย ไม่ชอบแบบนี้เลยจริงๆ

"ขอโทษที่มาช้า!!!"

"ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ พี่ซื้อของมาให้กินกันแล้วไม่มีใครรอเราหรอก เอ้ย ไม่มีใครว่าลมหรอก"

"อ่าครับ"

"พี่ยังไม่ได้กินข้าวเลยลม ลมก็ยังไม่กินใช่ป่ะเรามากินข้าวกันสองคนดีกว่านะ"

"นั้นสินะครับ"
ตายห่านนน ลมไม่แม้แต่จะมองหน้าผม

"พี่เองก็ยังไม่กินข้าวเลยนะ"
ผมวิ่งไปช่วยลมถือของ ก่อนจะใช้หลังมือเช็ดเหงื่อให้ลม

"ทำไมกับข้าวก็มี"

"รอลมนั้นแหละ"

"แล้วจะมานั่งเบียดทำไมร้อนนนนน"

"เดี๋ยวพี่พัดให้"
ผมว่าก่อนจะใช้สมุดในห้องมาพัดให้ลมหน้าแดงหมดแล้ว

"ลม"

"หืม"

"ไม่มีอะไร"

"รู้แล้ว"

"ขอบคุณครับ"

"อืม"












######################################

งงๆใช่ป่ะ ยุ่งมากกกก และอยากจะบอกว่าอีกสามตอนจบแล้วนะเออ

บายยยยย เจอกันตอนหน้าตอนไหนไม่รู้อีกเช่นเคย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #40 Y'O'Y (@bboonnisa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 19:32
    ชะนีนางนั้น..นางจะมาป่วนทำม้าย...
    #40
    0
  2. #39 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 08:49
    แชมเปญจะเปลี่ยนจากเครื่องดื่มมาเป็นมารหรอ ทำไมชอบเป็นมารขัดความสุขชาวบ้านฟะ
    #39
    0