อ้าวเฮ้ย!!! ผมต้องเป็นเจ้าสาว?

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 18 ขอบคุณที่ไว้ใจกัน?(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    23 มี.ค. 61

หลังจากที่ผมกินข้าวคลุกน้ำตาเสียใจเพราะเมียหลวงเขามาทวงบัลลังก์คืน(?) พวกผมก็แยกย้ายกันไปเรียนทันที รวมถึงยัยเหล้า(เน่า)ราคาแพงนั้นด้วยจนตอนนี้ผมกลับมารอรับแอร์กลับบ้านแล้วละครับ

"ช้าชะมัดยาด"
นี่ก็รอมาตั้งสองนาทีกว่าๆแล้วนะ

"ลม"

"หืม ช้าชะมัด...."
ผมหันไปหาเสียงเรียก เตรียมพ่นคำสรรเสริญให้คุณคู่หมั้นสุดที่รัก ก็ต้องยัดมันเข้าไปเก็บไว้ก่อนเพราะ คนที่เดินมาหาผมไม่ได้มีแค่พวกพี่แอร์แต่มียัยเหล้าเน่ามาด้วย เร็วจริงนะมึง

"ลมรอนานไหม"

"ไม่นาน"

"คือว่า..."

"แอร์มีอะไรก็พูดมา"

"เปล่าหรอกกลับบ้านกัน"
ผมมองหน้าแอร์อย่างสงสัย เอาเถอะ ถึงบ้านค่อยว่ากัน

"ไปก่อนนะครับพวกพี่ๆ"

"แอร์ อย่าลืมนัดของเราเย็นนี้นะคะ"

"นัด?"
ผมหันไปมองแอร์พร้อมส่งสายตาพิฆาตไปให้ ประมาณว่าพวกมึงกล้าไปนัดกันลับหลังกูหรอ?

"กลับบ้านแล้วจะเล่าให้ฟัง"

"ได้"

ใช้เวลาไม่นานเราสองคนก็กลับถึงบ้านเตรียมโดนซักฟอกได้เลยคุณคู่หมั้น
เมื่อถึงบ้านผมลากแขนแอร์ชึ้นห้องทันที

"ตกลงยังไงไปนัดกันตอนไหน แล้วนัดอะไร แล้วทำไมเค้าถึงลงมาพร้อมกับแอร์ได้ทั้งๆทีเรียนคนละคณะไม่สิคนละมหาลัยด้วยซ้ำ"
ผมถามออกไปรวดเดียวจบ เหนื่อยเป็นบ้า อึดอัดจะตายอยู่แล้ว

"ลมใจเย็นๆ"

"ตอบมาให้หมดเลยนะ"

"ครับๆ"

"คือเค้ามาก่อนลมมานิดเดียวเอง"

"แล้วทำไมได้เดินมาด้วยกัน"

"เค้าขึ้นไปรอหน้าห้อง"

"ชอบใจใหญ่เลยหละสิ"

"บ้าหรอ มีลมอยู่แล้วจะไปชอบใจคนอื่นได้ไง"
แอร์เอื้อมมือมาดึงผมไปกอดไว้ทั้งตัวแถมยังฟัดแก้มผมอีกหลายรอบ ไม่ใช่ผมไม่ขัดขืนนะคุณแต่พี่มันตัวใหญ่ ผมทั้งทุบ ทั้งเตะ ทั้งถีบ พี่มันก็ไม่ปล่อยก็เลยปล่อยๆไป นี่ไม่ใช่เวลามาสวีทนี่หว่า

"แล้วนัดที่เค้าว่าคือนัดอะไร"

"เค้าชวนไปบ้านเค้าหนะสิ"

"ไม่ให้ไป"
หนอยแหน่ กล้าดียังไงมาชวนผู้ชายเข้าบ้านที่สำคัญผู้ชายคนนั้นยังเป็นถึงคนของผมอีก ผมไม่มีทางยอมแน่

"ไม่ได้หรอกครั้งนี้คงต้องไป"

"ทำไมอยากไปขนาดนั้น"

"ไม่ใช่อยากไป แต่ต้องไปต่างหาก"
แอร์ว่าพร้อมกระชับกอดให้แน่นขึ้นอีก 

"ทำไม"

"เป็นงานวันเกิดแม่เค้าหนะ ครอบครัวพี่ก็ต้องไปกันทุกคนเพราะแม่พี่เป็นแม่เพื่อนเค้า ถึงเค้าไม่มาชวนยังไงแม่ก็โทรมาตามอยู่ดี"

"อืม"
ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะผมก็ไม่อยากจะให้ไปอยู่ดี ทำไมหนะหรอครับ ก็ผมหวงนี่นา ยัยเหล้าเน่านั้นจ้องจะงาบพี่แอร์อยู่ แต่ที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็แอร์นี่แหละเพราะแอร์เคยรักยัยเหล้าเน่ามากผมไม่แน่ใจว่าจะให้คำว่าเคยได้หรือเปล่า ตอนนี้อาจจะยังรักอยู่ ผมกลัวแอร์จะเผลอตัวเผลอใจไปกับเค้าอีก ถ้าเป็นอย่างนั้นผมจะทำอย่างไรดีหละ ผมไม่ยอมหรอกนะก็คนๆนี้หนะเป็นของผมแล้ว

"อยู่ๆก็เงียบไป"

"หืม คิดอะไรนิดหน่อย"

"ไม่อยากให้ไปใช่ไหม"
แน่สิ ใครจะอยากให้ไป

"ก็อะ...อืม"

"ทำไม"

"ก็เป็นห่วง"
จะให้บอกได้ไงว่ากูหวงแอร์ได้ใจตายเลย

"ห่วงเรื่องอะไร"

"หลายๆเรื่องแหละ"

"บอกได้ป่ะ"
ไม่ได้เว้ยยยยยยยยยย

"นี่แอร์ ยังรักเค้าอยู่ใช่ป่ะ"

"ถ้าบอกไปอย่าร้องไห้นะ"

"อืมบอกมาเถอะ"

"รัก"
นั้นไง ให้ตายสิยังไงก็รักเค้าสินะ

"แต่"

"หืม แต่อะไร"

"รักไม่เหมือนแต่ก่อน"
อะไรของเค้าหว่าาาา ชักจะงงๆรักนี่มันมีกี่อย่างกี่แบบกัน ถึงจะว่ายังงงั้น สรุปแล้วรักก็คือรักไม่ใช่หรือไง

"ยังไง"

"ก็ตอนนั้นรักแบบอยากได้มาครอบครองส่วนตอนนี้รักแบบเพื่อนให้เค้ามากสุดได้เท่านั้น เพราะตอนนี้ความรักทั้งหมดยกให้ลมหมดแล้ว"

"ห๊ะ?"

"ถึงจะรู้จักลมได้ไม่นาน และมีเรื่องเกิดขึ้นมากมายถึงจะให้โอกาสกลับไปแก้ไขเรื่องในอดีตได้พี่คงปล่อยให้มันเกิดขึ้นอยู่ดี เพราะถ้าเรื่องพวกนั้นไม่เกิดขึ้นพี่ก็คงไม่ได้กอดลมอยู่อย่างนี้"
เดี๋ยวนะเฮ้ยยยยย เมื่อกี้คุยกันเรื่องยัยเหล้าเน่าอยู่ไม่ใช่หรือไง ไหงตอนนี้มาโผล่ตรงนี้ได้หละ จูนตามอารมณ์พี่มันไม่ทันจริงๆ

"เดี๋ยวๆ"

"เงียบก่อนครับ"

"....."
โอเคครับกูเงียบก็ได้ จะไม่เงียบได้ไงก็ในเมื่อมึงยื่นมือมาปิดปากกูเยี่ยงนี้ก็ก็คงจะพูดอะไรได้หรอกนะครับ

"พี่รู้ว่าลมกังวล ว่าถ้าพี่ไปแล้วพี่จะเปลี่ยนใจหันกลับไปหาเปญอีกแต่พี่จะบอกลมไว้ตรงนี้เลยว่า ลมเชื่อใจและไว้ใจพี่ได้ว่าพี่จะไม่มีทางหักหลังลมเด็ดขาด ถึงแม้จะเคยรักเค้ามากขนาดไหนแต่นั้นมันก็กลายเป็นอดีตไปแล้วเข้าใจไหมครับ?"





หงึกหงัก หงึกหงัก หงึกหงัก





"เอ้าใอแอ่ว"(เข้าใจแล้ว)

"อ่ะขอโทษครับ พี่ลืมว่าปิดปากลมอยู่"
เออดี กูนี่แทบขาดใจตายปิดปากอย่างเดียวพอทนไหวแต่นี่ดันปิดมาถึงจมูก ถือเป็นการฆาตกรรมแบบเงียบๆได้เลยนะ

"แน่ใจหรอ"

"อืม อย่างที่บอกว่าเค้าคืออดีต ส่วนตอนนี้ลมคือปัจจุบัน เป็นหัวใจของพี่และพี่ก็...."

"ก็"

"ก็....เอ่....เอ่อ....คาดว่าจะรักลมเข้าแล้วแหละ"

"...."

"ให้ตายสิ"

"อะไร บอกรักแค่นี้ถึงกับจะตายเลยหรอ"

"เปล่าแต่มันเขินนี่ ไม่เคยต้องพูดอะไรขนาดนี้ไม่เคยบอกรักใครมาก่อน"

"55555"
ผมหัวเราะจนปวดท้องไปหมดเกือบแล้วอีกนิดเดียวนิดเดียวก็กำลังจะน้ำตาไหลเพราะซึ้งที่โดนบอกรัก แต่ตอนนี้ผมกลับน้ำตาไหลเพราะหัวเราะมากเกินไป จะไม่ให้หัวเราะได้ยังไงเคยเห็นพี่แอร์เป็นตุ๊ดแตกอย่างนี้ที่ไหน อะไรคือพูดเสร็จแล้วเอามือปิดหน้าตัวเองแล้วมุดไปใต้ผ้าห่ใแบบนั้นหละ พี่แอร์หลุดมาดความจริงมาดพี่มันก็หายไปนานแล้วนะครับ น่ารักจริงๆให้ตายเหอะ

"พี่ไปก่อนนะ"

"ครับ"
ตอนนี้ผมมายืนส่งพี่แอร์อยู่หน้าบ้าน วันนี้พี่แอร์อย่างหล่อใส่ชุดสูจแล้วยิ่งดูดี (จินตนาการเอานะว่าแอร์ใส่สูทยังไง)

"เชื่อใจและไว้ใจพี่นะ"

"ครับ"

"ไปละ"




ฟอดดดดดดดดดดดด





"เงียบจัง พวกบ้านี่ก็ยังไม่กลับบ้าน อยู่คนเดียวอีกแล้ว"
ผมเดินตรวจความเรียบร้อยในบ้านล็อคบ้านเรียบร้อย(ทุกคนมีกุญแจบ้าน)ก่อนจะขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วเข้านอน ผมนอนคิดอะไรเพลินๆไปเรื่อยๆจนเผลอหลับไปในที่สุด 




ตกดึก





แกร๊ก




"หลับแล้วหรอ"
แอร์ลูบผมลมเบาๆ ก่อนจะค่อยๆจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวว่าลมจะตื่น

"กลับมาแล้วครับที่รัก"
ว่าแล้วก็ก็เปลี่ยนชุดแล้วเข้าไปอาบน้ำอีกครั้งแล้วค่อยๆเบียดตัวเองเข้าไปในผ้าห่มกับลม

"ขอบคุณที่เชื่อใจและไว้ใจพี่นะ"

"รักนะครับ"
แอร์ว่าก่อนจะดึงลมเข้าสู่อ้อมกอดแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราทันทีเพราะความเหนื่อยล้า















#######################################


อีกสองตอนจบ.
เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาาาาา
ใครอ่านอยู่แสดงตัวหน่อยน้าาาาาาา
เจอกันตอนหน้าไม่รู้ตอนไหน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #42 rain27kith (@rain27kith) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 12:10
    น่ารัก
    #42
    0
  2. #41 Y'O'Y (@bboonnisa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 08:58
    จ้า..เจอกันตอนหน้าเมื่อรู้ว่าตอนไหน...อิอิ
    #41
    0