เกมลวงหัวใจ/Touch Publishing

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 เดินเกม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    8 ธ.ค. 52

ตอนที่ 10 เดินเกม

 

            ได้ยินข่าวลือนั้นรึเปล่า? “

            อ่ะ! ที่เธอพูดนั้นหมายถึงข่าวเรื่องท่านประธานกับผู้หญิงคนนั้นใช่มั้ย? “

            นั้นแหล่ะๆ แต่พูดมาได้ยังไงผู้หญิงคนนั้น นั่นน่ะคุณมณีนิลลูกสาวของท่านประธานไพฑูรย์เจ้าของสินทรัพย์คนก่อนเชียวนะ

            แล้วไงยะ ตอนนี้สินทรัพย์เป็นของท่านประธานธันวาของพวกเราต่างหาก แม่นั้นก็แค่ผู้บริหารที่เข้ามาดำรงตำแหน่งเป็นมนุษย์เงินเดือนเหมือนๆ พวกเรานั้นแหล่ะ

            เสียงกระซิบกระซาบกันของพวกพนักงานในออฟฟิคยังคงดังไม่หยุดหย่อนเพราะว่าพวกเธอๆ ทั้งหลายไม่เห็นว่าคนที่เดินเข้ามาใหม่จะมีความสำคัญอะไร เพราะเธอคนนี้ก็เป็นแค่ผู้ช่วยเลขาที่ดูไร้ผิดภัย ยัยแว่นเฉิ่มๆ มีหรือจะกล้าเอาเรื่องที่พวกเธอทั้งหลายนินทาเจ้านายไปฟ้อง

            เพทายขยับแว่นตาของตัวเองให้เข้าที่ก่อนจะเดินก้มหน้าก้มตาผ่านพวกพนักงานรุ่นพี่ทั้งหลายไป พร้อมกับการทำตัวให้เล็กที่สุดเพื่อไม่ให้เป็นที่จุดสนใจของทุกคน และแน่นอนยัยแว่นเฉิ่มสวยไม่พอที่พนักงานหนุ่มๆ จะสนใจ เช่นเดียวกัน ยัยแว่นที่ดูเชยๆ พนักงานหญิงในออฟฟิคก็ไม่มีใครคิดจะคบเธอเช่นกัน

            อ้าวเรา! หายดีแล้วหรือไง เสียงทักทายดังขึ้นเมื่อเพทายเดินมาถึงห้องของเธอซึ่งเป็นห้องที่เชื่อมต่อไปยังห้องทำงานของท่านประธานใหญ่แห่งอัศวะเดชากรุ๊ป สบชัยรุ่นพี่เลขาเงยหน้าจากแฟ้มเอกสารที่ถืออยู่และมองมายังสาวแว่นลูกน้องของเขาก่อนจะเอ่ยทักทาย

            ค่ะ หายดีแล้วค่ะ เพทายตอบอย่างยิ้มแย้ม หลายวันที่เธอนอนพักอยู่ในคอนโดเพราะคำสั่งของธันวา ทำให้เธอว่างจนตัวเองยังเบื่อเลย

            วันนี้พี่ต้องออกไปทำธุระให้ท่านประธาน เราอยู่ที่นี้คอยตรวจนัดหมายและพวกเอกสารแทนพี่นะ สบชัยเอ่ยขึ้น หลังจากที่เพทายพยักหน้ารับชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องทำงานไปพร้อมๆ กับซองสีน้ำตาลซองหนึ่ง

            จริงซิ! วันนี้ท่านประธานจะไม่เข้าบริษัทนะ พี่ไปล่ะ สบชัยหันมาบอกเพทายที่กำลังจะเปิดคอมพิวเตอร์ จากนั้นเขาเดินจากไปทิ้งให้เพทายได้แต่เป็นงงอยู่คนเดียว

            ไม่มา? แล้วเขา...หายไปไหน เพทายได้แต่คิดอย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์นัก หลายวันที่เธออยู่ที่คอนโดธันวาไม่ได้ปรากฏตัวเลยได้แต่ส่งแม่บ้านมาคอยเฝ้าเธอ แถมตอนที่อยู่ที่โรงพยาบาลเขาก็ไม่เคยจะไปเยี่ยมเธออีกด้วย เพทายใช้ปากกาด้ามหรูเคาะโต๊ะทำงานของตัวเองอย่างหงุดหงิด เธอถูกจำกัดบริเวณอยู่หลายวันไม่สามารถออกไปไหนได้ และเธอก็ไม่ได้ติดต่อไปหามณีนิลเธอก็เลยไม่รู้ว่าแผนการจับคู่ของเธอเป็นยังไงไปแล้วบ้าง

            จริงซิ...เรื่องที่พวกนั้นคุยกัน เพทายฉุดคิดขึ้นมาได้ว่าระหว่างทางเดิน พวกพนักงานหญิงพากันพูดถึงเรื่องของธันวากับมณีนิล หญิงสาวหยิบหนังสือพิมพ์ของวันนี้ขึ้นมาเปิดคอลั่มซุบซิบของพวกไฮโซที่เธอไม่เคยคิดจะอ่านและทุกอย่างก็ปรากฏออกมาสู่นัยน์ตาคู่สวยของเพทาย

            ธันวา อัศวะเดชาเปิดตัวแฟนสาว มณีนิล รัตนวงศ์ ด้วยการควงเธอออกงานและยังแอบไปเดทกันที่ร้านอาหารสุดหรูเมื่อสองวันก่อน งานนี้สงสัยว่าอีกไม่ช้า อัศวะเดชากรุ๊ปคงจะได้นายหญิงคนเก่งมาประดับวงการธุรกิจเป็นแน่ เพทายอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับของเช้าวันนี้พร้อมๆ กับแย้มยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีสุดๆ อย่างน้อยสิ่งที่เธอตั้งใจเริ่มเอาไว้มันก็ไม่ได้สูญเปล่า

            เอาล่ะ มาเล่นกันต่อดีมั้ย เพทายหยิบโทรศัพท์ประจำโต๊ะทำงานของเธอพร้อมกับกดหมายเลขปลายทางต่อสายไปหาใครอีกคน ที่เธอตั้งใจจะดึงเขาเข้ามาร่วมในแผนการนี้

            สวัสดีค่ะ ดิฉันศิริวรรณเลขาส่วนตัวของคุณปราการค่ะ เสียงทางปลายสายตอบกลับมา ในขณะที่เพทายคลี่ยิ้มบางๆ

            ค่ะ ดิฉันเพทายผู้ช่วยเลขาของคุณธันวาค่ะ ดิฉันอยากทราบว่าเที่ยงนี้คุณปราการมีนัดรึยังค่ะ ดิฉันต้องการแจ้งให้ทราบว่าเที่ยงวันนี้ท่านประธานของดิฉันอยากนัดทานข้าวเป็นการส่วนตัวกับคุณปราการค่ะ เพทายเอ่ยทุกคำพูดออกไปอย่างราบเรียบและก็รอฟังเสียงตอบรับจากปลายสายอย่างใจเย็น

            ค่ะ ดิฉันจะเรียนให้คุณปราการทราบ โปรดรอสักครู่นะคะ   สัญญาทางปลายสายเงียบไปสักพักจากนั้น สิ่งที่เพทายหวังก็ได้รับคำตอบ

            ค่ะ คุณปราการว่างค่ะ เที่ยงนี้จะให้ไปพบที่ไหนดีค่ะ

            ท่านประธานของดิฉันอยากพูดคุยกับคุณปราการที่บริษัทเป็นการส่วนตัวก่อน ฉะนั้นขออนุญาตเรียนเชิญที่ตึกสำนักงานใหญ่ของอัศวะเดชากรุ๊ปได้มั้ยค่ะ

          ได้ค่ะ ดิฉันจะเรียนคุณปราการตามนี้นะคะ สวัสดีค่ะ  ตู้ดๆๆๆๆ  ปลายสายตัดไปในขณะที่เพทายวางโทรศัพท์ในมือของเธอกลับเข้าที่ รอยยิ้มหวานของหญิงสาวปรากฏอยู่บนใบหน้า

            เธอจะต้องไม่เหลือใคร  เหมือนกับฉันที่ไม่เหลือใคร!”

 

            กึก กึก กึก.....

            11: 30 เสียงฝีเท้าที่เดินตรงเข้ามายังห้องทำงานของเพทาย ทำให้หญิงสาวขยับแว่นตาของเธอและเตรียมตัวต้อนรับแขกผู้มาเยือนอย่างใจเย็น

            ท่านประธาน! ทันทีที่ประตูห้องทำงานของหญิงสาวถูกเปิดออก เพทายก็ถึงกลับหน้าเสียไปเล็กน้อยเพราะเธอไม่คิดว่าคนที่เข้ามาปรากฏจะเป็นธันวาได้ เพทายได้แต่กำหมัดอย่าโกรธๆ ที่แผนของเธอจะมาเสียเพราะธันวาดันโผล่เข้ามาในบริษัทตอนนี้ แต่ทว่าการปรากฏตัวของธันวาก็ทำให้เพทายแอบดีใจอยู่ไม่น้อย เพราะว่าเขาไม่ได้มาคนเดียวที่ด้านหลังของชายหนุ่มยังมีผู้หญิงอีกคนยืนอยู่ด้วย

            คุณธันวาค่ะ อ้าว! คุณเพทายกลับมาทำงานได้แล้วหรือค่ะ มณีนิลที่ตามธันวามาที่บริษัทรู้สึกดีใจที่เธอได้เห็นเพทายอีกครั้ง หลังจากเรื่องวันงานเลี้ยงที่เพทายตกน้ำเธอก็เป็นห่วงเพทายมาก แต่ทว่าเธอก็ไม่กล้าติดต่อหาเพทาย และเธอก็ทำได้เพียงแค่ถามข่าวจากธันวาเล็กๆ น้อยๆ เพราะเธอไม่ต้องการให้ธันวารู้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับเพทาย แต่ทว่าที่เธอกล้าทักเพทายตอนนี้เพราะว่าใครๆ ต่างก็รู้ว่าคนที่ตกน้ำวันนั้นเป็นผู้ช่วยเลขาของธันวา จึงไม่แปลกอะไรถ้าเธอจะถามข่าวคราวของเพทายแบบคนรู้จักธรรมดา

            ขอบคุณคุณมณีนิลค่ะ ดิฉันหายดีแล้วค่ะ เพทายก้มหน้าพร้อมๆ กับตอบคำถามของมณีนิลอย่างอ่อนน้อม

            ดีแล้วล่ะ คราวหลังระวังหน่อยนะ มณีนิลเดินมาจับมือเพทายพร้อมๆ กับตบหลังมือของเพทายเบาๆ ก่อนจะขยิบตาให้และเดินไปหาธันวาที่กำลังจะเปิดประตูห้องทำงานของเขา

            ก๊อกๆ แอ๊ด!

            เท้าของทุกคนหยุดอยู่กับที่เมื่อใครคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น มณีนิลตัวแข็งทื่อไปเล็กน้อยที่หันไปเจอเข้ากับผู้มาใหม่ ในขณะที่ธันวาเองก็หันไปมองหน้าผู้มาใหม่เช่นกัน

            สวัสดีครับคุณธันวา ....คุณมณีนิล ผู้มาใหม่ทักทายทุกคนด้วยน้ำเสียงปกติ ปราการมองบุคคลทั้งสองตรงหน้าเขาอย่างรู้สึกไม่ดีเท่าไร สำหรับเขาการมาพบธันวานั้นเป็นเรื่องปกติ แต่ทว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ กับธันวาในตอนนี้ทำให้ปราการรู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่ ปราการมองใบหน้าที่แสดงความตกใจของมณีนิลออกและเขาเองก็ตกใจอยู่เหมือนกันที่เขามาเจอมณีนิลที่บริษัทของธันวา ปราการพยายามเต็มที่ที่จะไม่แสดงอาการพิรุธอะไรออกไป ยังไงเขาก็ไม่ควรทำเหมือนรู้จักมณีนิล เพราะมันอาจจะทำให้ธันวาสงสัยในตัวผู้ถือหุ้นอย่างเขา และอีกอย่างมณีนิลในตอนนี้ก็ทำราวกับว่าเธอไม่เคยรู้จักกับเขามาก่อน ห่างเหินและเย็นชาจนเขารู้สึกเจ็บหนึบอย่างบอกไม่ถูก

            สวัสดีครับคุณปราการ มีธุรด่วนหรือครับถึงได้มาพบผมที่นี้ ธันวาทำลายความกระอักกระอ่วนทั้งหมดด้วยการถามผู้ที่ปรากฏตัวใหม่ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ทว่าคำถามของธันวากับทำให้ปราการมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย

            เอ่อ...เลขาของผม ปราการตั้งใจจะพูดว่าเขาต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกเชิญมาที่นี้ แต่ทว่าเสียงเล็กๆ ของคนที่แทบจะไม่มีใครเห็นว่าอยู่ในนี้ด้วยก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน

            ต้องขอโทษด้วยนะคะ เป็นความผิดพลาดของดิฉันเองค่ะ ดิฉันเข้าใจผิดไปเองคุณปราการยกโทษให้ดิฉันด้วยนะคะ เพทายรีบรุดไปยืนอยู่เบื้องหน้าปราการ ก่อนจะกล่าวขอโทษเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ที่เต็มไปด้วยความสำนึกผิด

            เอ่อ...ผม ปราการได้แต่มองสาวน้อยตรงหน้าเขาอย่างตกใจ แต่ทว่าเพทายก็เอาแต่ก้มหน้ายกมือไหว้ขอโทษ ปราการก็เลยได้แต่มองธันวาอย่างชังใจอยู่ ตอนนี้ปราการพอจะเข้าใจอาการแปลกๆ ของธันวาที่ถามเขาเมื่อกี้นี้แล้ว ชายหนุ่มได้แต่ก้มมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างเห็นใจ งานนี้คงเป็นความผิดพลาดที่นัดเขามาผิด ปราการอดที่จะมองเพทายอย่างสงสารไม่ได้เพราะชายหนุ่มเคยได้ยินจากเพทายว่าธันวาไม่ได้เป็นเจ้านายที่ดีนัก เขาก็เลยไม่ค่อยจะมั่นใจว่าถ้าเพทายทำงานผิดพลาดแบบนี้ ประธานหนุ่มตรงหน้าเขาจะทำอะไรเธอรึเปล่า

            คุณปราการค่ะ ดิฉันต้องขอโทษจริงๆ นะคะ เป็นความสะเพร่าของดิฉันเองดิฉันไม่ดีเอง ขอโทษที่ทำให้คุณปราการต้องเสียเวลานะคะ เพทายยังคงกล่าวขอโทษปราการด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยเสียงสะอื้น มณีนิลมองเพทายอย่างสงสารจับใจ ปราการเองก็เช่นกันเขามองสาวน้อยตรงหน้าอย่างเอ็นดูและไม่คิดจะว่าเธอ แต่ทว่าว่าสายตาของใครอีกคนที่มองอยู่กลับเย็นชาลงทุกทีๆ

            ไม่เป็นไรครับ มันไม่ได้เสียเวลาอะไรเสียหน่อย ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ ปราการยกมือขึ้นตบไหล่เพทายเบาๆ อย่างให้กำลังใจ เขาหันไปมองธันวาที่ยืนเงียบอยู่ ก่อนจะหันไปมองมณีนิลที่ยืนอยู่เคียงข้างกันธันวาด้วยสายตาหม่นหมอง

            เอาเป็นว่าผมมาเดินเที่ยวแถวนี้ก็เลยแวะมาทักทาย ถ้ายังไงผมกลับก่อนแล้วกันนะครับคุณธันวาคุณมณีนิล ปราการกล่าวลาพร้อมกับโบกมือให้เพทายอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเดินไหล่ตกออกจากห้องไปอย่างเศร้าๆ 

ปราการเองก็พอจะได้ยินข่าวของมณีนิลกับธันวาอยู่ตลอดในช่วงนี้ เขาพยายามคิดว่ามณีนิลต้องการเข้าใกล้ธันวาเพราะต้องการแก้แค้น แต่ทว่าชายหนุ่มก็อดหวั่นใจไม่ได้อยู่ดีว่ามณีนิลอาจจะเปลี่ยนใจเข้าสักวัน ธันวามีทุกอย่างที่หญิงสาวทุกคนปราถนา ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาชื่อเสียงเงินทอง เขาคือคนที่เพอร์เฟคในสายตาของทุกๆ คน และความใกล้ชิดมากเกินไปก็ทำให้อะไรๆ เปลี่ยนแปลงได้ ปราการกลัวว่าสักวันมณีนิลจะเปลี่ยนใจไปรักธันวาเพราะความใกล้ชิด ความใกล้ชิดแบบที่ไม่เคยเกินขึ้นกับเขาและเธอเลยสักครั้ง

            ทำไมไม่มองมาที่พี่ล่ะ พี่ยินดีช่วยทุกอย่างพี่ทำให้เราได้ทุกอย่างแค่เพียงให้พี่ได้ยืนอยู่ข้างเราตลอดไป ปราการได้แต่บ่นพึมพำออกมาอย่างเศร้าๆ ในขณะที่ชายหนุ่มเดินกลับไปยังลานจอดรถที่อยู่ชั้นใต้ดินของตึกสำนักงานใหญ่อัศวะเดชากรุ๊ปอย่างเดียวดาย

            คุณปราการค่ะ! “ เสียงเรียกของใครคนหนึ่งหยุดเท้าของชายหนุ่มเอาไว้ก่อนที่เขาจะก้าวเดินไปยังทางออกที่มุ่งไปสู่ลานจอดรถ ปราการหันกลับไปมองคนที่เรียกชื่อของเขาอย่างสงสัย และเขาก็ต้องแปลกใจมากกว่าเดิมเมื่อคนที่เดินตามเขามาคือเพทายนั้นเอง

            ขอโทษจริงๆ นะคะ เพทายเดินมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่ม เพทายยังคงก้มหน้านิ่งอย่างสำนึกผิด และนั้นก็ทำให้ปราการอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

            ไม่เป็นไรหรอกน่า แค่นี้เองพี่ไม่โกรธเราหรอก ปราการยกมือขึ้นลูบหัวของสาวน้อยตรงอย่างเอ็นดู ถึงจะเสียเที่ยวที่ต้องมาที่นี้และต้องเจอกับภาพของมณีนิลน้องสาวที่เขารักอยู่กับคนอื่น แต่ทว่าปราการก็ยังคิดว่าอย่างน้อยเข้าก็มีเรื่องดีนั้นก็คือเขาได้เจอเพทายที่นี้ด้วย

            เหมือนบังเอิญเลยเนอะ แต่มันก็ดีไม่ใช่รึไง แล้วเราเป็นยังไงบ้างที่ตกน้ำน่ะหายดีแล้วรึยัง ปราการมองเพทายอย่างห่วงใย ที่จริงเขาคิดว่าถ้าเพทายยอมถอดแว่นตาเชยๆ ที่ใส่อยู่ออกซะ เธอก็สวยใช่เล่นเลยแถมรูปร่างของเพทายก็ดูดีเอามากๆ ถ้าเธอแต่งตัวบ้างรับรองเธอสวยไม่แพ้มณีนิลแม้แต่นิด

            ขอบคุณที่พี่การเป็นห่วงค่ะ พายไม่เป็นไรแล้วละคะ เพทายยิ้มหวานให้กับปราการ หญิงสาวก้มหน้าและแกล้งทำเป็นถอดแว่นตาที่เธอใส่อยู่ออกมาเช็ด แต่ทว่าที่จริงแล้วเพทายกำลังซ่อนรอยยิ้มของเธออยู่ การที่ธันวาปรากฏตัวพร้อมกับมณีนิลทำให้แผนการของเธอง่ายขึ้นเยอะมาก ปราการดูจะเป็นคนมองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อยสำหรับเพทาย แต่ทว่านี่มันก็ง่ายขึ้นอีกนั้นแหล่ะเพราะแผนการของเธอมันมีเขารวมอยู่ด้วยแต่แรกแล้ว มันไม่เคยเป็นเรื่องบังเอิญค่ะพี่การ ทุกครั้งที่เราเจอกัน นั้นมันเป็นสิ่งที่ฉันตั้งใจทั้งนั้น

            พี่ว่าหน้าตาเราเหมือนใครบ้างคนนะ ปราการมองใบหน้าหวานที่ไร้แว่นตาเชยๆ ของเพทาย แล้วก็รู้สึกคับคลายคับคาขึ้นมาในใจ

            พี่การ...พี่ชอบคุณมณีนิลหรือค่ะ เพทายจัดการใส่แว่นตาเชยๆ ของตัวเองกลับเข้าที่ ก่อนจะเอ่ยถามปราการออกมาเพื่อเปลี่ยนเรื่องแล้วก็เริ่มแผนของเธอต่อ

            พี่ดูง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ปราการถามกลับอย่างยอมแพ้ บางทีการได้ปลดปล่อยความลับในใจกับใครบางคนบ้างก็คงดี ปราการมองใบหน้าหวานของเพทายอย่างชังใจ แต่ทว่าเขาก็คิดว่าเพทายคงจะเป็นคนที่รับฟังเขาได้

            ไปดื่มกันมั้ยค่ะ แก้กลุ้ม เพทายเสนอทางเลือกพร้อมๆ กับยิ้มหวานให้ปราการที่กำลังลังเล

            นี่ยังอยู่ในเวลางานของเราไม่ใช่รึไง ปราการถามกลับอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก ข้อเสนอของเพทายดีมากทีเดียวเพราะว่าตอนนี้เขากำลังอยากหาทางระบายความเครียดอยู่เหมือนกัน

            กลับบ้านก่อนเวลาสักครั้งไม่เป็นไรมั้งค่ะ อีกอย่าง ตอนนี้เพทายก็อยู่ในระหว่างทำหน้าที่นี่ค่ะ ตอนนี้ผู้ช่วยเลขากำลังทำหน้าที่เอาใจผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทอยู่”

            ฮ่าๆ อืม...แบบนี้ก็ถือเป็นงานได้เหมือนกันเนอะ ปราการหัวเราะออกมาอย่างพอใจในคำตอบของสาวน้อยตรงหน้า ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะผายมือเชื้อเชิญให้เพทายเดินไปขึ้นรถของเขาที่จอดอยู่ในลานจอดรถชั้นใต้ดินของตึก

            รถยนต์คันหนึ่งแล่นออกมาจากทางออกของส่วนที่จอดรถใต้ตึกของอัศวะเดชากรุ๊ป สายตาของชายหนุ่มคนหนึ่งมองจ้องผู้ที่นั่งอยู่ในรถคันนั้นอย่างเย็นชา และสองมือของเขาก็กำลังกำหมัดแน่นอย่างไม่พอใจ

คุณธันวามองอะไรอยู่หรือค่ะ? หลังจากที่ยืนเงียบอยู่นานมณีนิลก็อดที่จะถามผู้ชายตรงหน้าอย่างสงสัยไม่ได้ หลายวันมานี้ธันวามาคอยดูแลและเทคแคร์เธอตลอด มณีนิลยังไม่มั่นใจในสิ่งที่ชายหนุ่มคนนี้ทำเท่าไหร่ แต่หญิงสาวก็มั่นใจได้เรื่องหนึ่งว่าเขากำลังหวังจะสร้างความเชื่อมั่นในทางธุรกิจ การจับคู่กันของเธอกับเขาทำให้หุ้นของทั้งสินทรัพย์และอัศวะเดชากรุ๊ปพุ่งสูงได้อย่างไม่น่าเชื่อ นักลงทุนต่างเชื่อมั่นว่าการจับคู่กันของเธอกับธันวาจะทำให้ทั้งสองบริษัทแข็งแกร่งมากกว่าเดิม และก็จะเป็นประโยชน์กับพวกเขาถ้าหากพวกเขาได้มีส่วนรับผลประโยชน์นั้นจากการแบ่งเงินปั้นผลรายปีที่มันต้องมีมูลค่าหลายล้าน

            คุณธันวาค่ะ “ มณีนิลมองตามสายตาคมเข้มของธันวาไปอย่างสงสัยเพราะตั้งแต่ออกจากห้องทำงานของเขามา ธันวาก็หยุดยืนอยู่ที่หน้าบริษัทละยืนมองอะไรบ้างอย่างอยู่นานมากแล้ว

            “ พวกเราไปกันเถอะครับ มื้อกลางวันคุณมณีนิลอยากทานอะไร “ ธันวาไม่ตอบคำถามของมณีนิลที่ถามเขาถึงสองรอบ ชายหนุ่มเพียงแต่เดินมาลากมณีนิลที่กำลังชะเง้อคอมองตามไปยังทิศทางที่ธันวามองอยู่ แต่ทว่ามณีนิลก็ยังไม่เห็นอะไรที่น่าสนใจขนาดที่ธันวายืนมองจ้องโดยไม่ละสายตาอยู่นาน

            “ ทำไมถึงต้องมาทำดีกับฉันค่ะ “ มณีนิลฝืนตัวเอาไว้และมองจ้องนัยน์ตาสีนิลของธันวาอย่างไม่วางใจในตัวของเขา คำถามนี้เป็นสิ่งที่มณีนิลอยากรู้คำตอบมาที่สุดเพราะว่าธันวากำลังทำให้เธอสงสัยในการกระทำของเขามากๆ

            “ ถ้าคุณอยากรู้ ผมจะบอก “ ธันวาเอ่ยตอบคำถามของมณีนิลด้วยท่าทีที่ยังคงเย็นชาและเฉยเมยต่อเธอเหมือนดังเช่นปกติ

            “ ฉันอยากรู้ “ มณีนิลตอบจุดประสงค์ของเธออย่างไม่ลังเล นี่คือสิ่งที่เธออยากรู้ และเธอก็ควรจะได้รู้ว่าศัตรูที่ฆ่าพ่อของเธอมีจุดประสงค์อะไร

            “ สิ่งที่ผมทำทุกอย่างก็เพื่อชดใช้ “ ธันวามองจ้องนัยน์ตาสวยคมของมณีนิลในขณะที่เขาตอบคำถาม ความเงียบเข้าปกคุมเมื่อคำตอบของธันวาสิ้นสุด มณีนิลได้แต่มองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจมากกว่าเดิม

            “ หมายความว่ายังไง คุณกำลังชดใช้ให้ฉัน...งั้นหรือ?

....................................

            พี่การค่ะ! “ เพทายเขย่าร่างหนาของปราการในขณะที่เธอก็เรียกชื่อของเขาไปด้วย ร่างใหญ่ของชายหนุ่มไม่ขยับแม้แต่นิด ใบหน้าที่แดงก่ำของปราการบอกบอกได้ดีว่าตอนนี้เขาเมาหนักแค่ไหน และตอนนี้เพทายก็มั่นใจแล้วว่าปราการหมดสติเพราะฤทธิ์เหล้าไปแล้ว

            หลังจากที่ออกมาจากบริษัทพร้อมๆ กับปรากการ เพทายก็ได้มานั่งอยู่ในเลานจ์หรูของโรงแรมดังแห่งหนึ่ง ปราการทำตามคำชวนของเพทายด้วยการดื่มหนักตั้งแต่เที่ยงวัน และตอนนี้เขาก็เมาพับหมดสภาพไปแล้วเรียบร้อยเพราะฤทธิ์เหล้าที่ดื่มเข้าไปไม่หยุด

            จากการขอร้องที่น่าสงสารของเลขาสาวอย่างเพทาย พวกพนักงานในโรงแรมจึงยอมช่วยกันพยุงร่างกายที่หนักอึ้งของปราการมาส่งยังห้องสวีตสุดหรูที่เพทายจ้องเอาไว้ในที่สุด เพทายถอดแว่นที่เกะกะสายตาของเธออกไป ก่อนจะยืมมองร่างของชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมกับคลี่ยิ้มบางๆ ออกมา

            “ ถ้าไม่มีพี่ฉันก็คงจะทำมันไม่สำเร็จ ขอบคุณนะคะที่ยอมช่วยฉันทุกอย่าง “ มือเรียวเล็กของเพทายลูบไล้ใบหน้าหล่อเหล่าชองปราการที่หลับไหลไม่ได้สติ ก่อนจะเลือนปรายนิ้วของเธอมายังชุดสูทที่ชายหนุ่มสวมใส่ จากนั้นเพทายก็เริ่มถอดเสื้อผ้าที่ปราการสวมอยู่ออก

            “ อยากให้วันพรุ่งนี้มาถึงเร็วๆ จังเลยนะคะ พี่คิดอย่างฉันมั้ย “ เสียงหัวเราะสดใสของหญิงสาวดังขึ้นในขณะที่มือเรียวเล็กกำลังปลดชุดทำงานที่เธอสวมใส่อยู่ออก วันเวลาแห่งการรอคอยใกล้จะสิ้นสุดแล้ว การแก้แค้นของเธอกำลังจะจบลงเมื่อคนที่ควรได้รับโทษได้ชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาทำเอาไว้


...............................
กลับมาแล้วค่ะ...
รีบมาพิมพ์ให้เลยนะคะขอบคุณที่ติดตามและให้กำลังใจกันมาค่ะ...
ขอบอกว่ามีคนเดาถูกแล้วว่าเพทายเป็นใคร...
ตอนหน้าจะเฉลยที่มาของเพทายและตัวจริงของเธอค่ะ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

532 ความคิดเห็น

  1. #377 so me one (@sock) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2552 / 09:09
    ไม่อยากให้เพทายเป็นนางเอก
    #377
    0
  2. #341 yumekanaru (@yumekanaru) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2552 / 00:15

    ohhhhhhhh
    อะไรกันเนี่ย
    น้องพายจ๋า
    เปลืองตัวไปมั้ยเอ่ย

    #341
    0
  3. #233 Nefertiti (@moonlight-story) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2552 / 11:20
    ใจเย็นนะคะ...
    เพทายมีเหตผลค่ะ...
    แต่เหตุผลที่เพทายเกลียดธันวาคิดว่าจะลงเป็นตอนสุดท้ายเลย...เห่อๆ
    เพราะว่าลงตอนนี้มันคงไม่สนุก...^^ (คนเขียนโรคจิต)
    #233
    0
  4. #232 eviang (@phung198) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2552 / 10:54
    สงสัยมากช่วยตอบที เพทายจะเกลียดธันวาทำไมที่ทำให้แปดเปื้อน เป็นเพราะตัวเองวางยาเขาไม่ใช่หรอ แล้วก็รุ้ทั้งรุ้ว่า นิลหนีออกมาจากห้องนั้นได้ แล้วยังจะเข้าไปทำไมทั้งๆๆที่รุ้ว่าธันวาโดนยา น่าจะรุ้ผลที่ตามมานะ ทำไมโทษแต่ธันวา ไม่ดูการกระทำของตัวเองละว่าตัวเองทำให้ตัวเองเดือดร้อนเองแท้ๆๆ แล้วนิลก็ไม่ได้รักพี่การหนิ เพทายจะวางแผนการไปนอนกับพี่การทำไม งงเว้ยเฮ้ย
    #232
    0
  5. #215 4um4im~* (@blueberrylove) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2552 / 19:42
    งงอะ
    ตกลงเพทายคือ?


    #215
    0
  6. #192 KhuGya^^ (@00chutarat00) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 13:33
    ^^
    พายเป็นฝาแฝดกับคนที่ตายไปแล้วหน่ะหรอ ใช่ป่ะ
    #192
    0
  7. #189 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 02:47
    #189
    0
  8. #184 theiza (@theiza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 10:32
    เพทายใจกล้าอ่ะ
    อย่างงี้เลยยยยย ย

    #184
    0
  9. #182 ponpim (@ponpim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 00:24

    เรื่องจะไม่พลิกบ้างเลยเหรอ
    อย่างเช่น ธัน  ตามมาก่อนที่จะถึงพรุ่งนี้  เป็นต้น  T^T

    เป็นความหวังที่ฝันไว้....  แต่ไม่รู้  ไรเตอร์  จะเฉลย (มา up ) ตอนไหน 

    #182
    0
  10. #181 hamham (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 21:48
    เอางี้เลยหรอๆๆๆ แรงไปป่ะ ไรเตอร์....

    แล้วจะเป็นนางเอกไปป่ะเนี่ย...

    ไม่รู้ล่ะ ยังงัยก้อยังรัก หนูพายอยู่ดี 5555
    #181
    0
  11. #180 ponpim (@ponpim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 19:50

    มารออ่านค้า... ระหว่างรอ vote ให้ตอนนี้ กะ Vize vote ไปพลางๆๆ
    รอได้ๆๆๆ  พรุ่งนี้วันหยุด  ว่างตลอด 5555

    #180
    0
  12. #179 kroduck (@kroduck) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 17:36
    หนุกมากค่ะ.. รีบๆอัพต่อนะ

    ชอบมณีนิลอ่ะ..  เอามณีนิลคู่กับพี่ปราการก็ดีนะ  อิอิ
    #179
    0
  13. วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 12:53
    เพทายแรงงมากกค่า

    ช่างเป็นวิธีแก้แค้นที่แบบว่า...ไม่มีคำบรรยายง่ะ


    จะรอดูตอนต่อไปน้า


    คำผิดค่า

    ออฟฟิค --> ออฟฟิศ

    คอลั่ม --> คอลัมน์

    คับคลายคับคา --> คลับคล้ายคลับคลา
    #178
    0
  14. #177 tungkn4841 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 10:39
    เราก็เชียร์เพทาย แต่รู้สึกไม่ค่อยดีที่พายทำแบบนี้ ก็หวังว่ามีพระเอกขี่ม้าขาว - ธันวา มาดึงตัวออกก่อนทำอะไรลงไป (อินน่ะค่ะ ) - writerช่วยมารีบ up ต่อไววว อยากรู้จริง ๆๆๆๆ
    #177
    0
  15. #176 NOTHING KNOW ,,, 555+ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 02:54
    ตกลงไครเปนนางเอกกันแน่ เราเชียร์เพทายนะ



    แต่ทัมไมเพทายถึงยอมเอาตัวเข้าแลกนะ



    ถึงไม่มีอะไรกับปราการก้เถอะ แต่มันโป๊



    อยากไห้เพทายเปนนางเอก แต่ไม่น่าเปนแบบนี้เรย



    เสีนไจอะ *** แร้วอย่างนี้เพทายจะมีสิทธิเปนนางเอกมั๊ยอะ ถามไม่เปนเสียไม่มาก



    TTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT_______________TTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT
    #176
    0
  16. #175 ponpim (@ponpim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 20:07

    ถ้าไปอ่าน comment ย้อนหลัง
    จะรู้มั้ยนะ  ว่าใครทายถูก....
    อดใจไว้...ๆๆๆๆ  พรุ่งนี้ต้องรีบมาดู 555 ++

    #175
    0
  17. #174 tungkn4841 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 02:26
    รอเฉลยที่มาของเพทายจาก writer และ พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับเพทาย และปราการ น่าติดตาม
    #174
    0
  18. #173 forest flower (@honey_bun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2552 / 23:15
    แล้วธันวาไถ่โทษแทนตัวเองหรือใคร
    แล้วชอบคัยกันแน่พี่หรือน้อง
    เริ่มงงงงงงงงงงงงงง
    #173
    0
  19. #171 namrin-namrin (@september-2526) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2552 / 22:47
    ทำไมเพทายทำแบบนี้ล่ะ
    #171
    0