เกมลวงหัวใจ/Touch Publishing

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 ผิดพลาด!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    29 ก.ย. 52

ตอนที่ 4 ผิดพลาด!

 

แอ็ดดด!!!

            ทันทีที่ประตูห้องพักหมายเลข 4052 เปิดออก ร่างบางของใครคนหนึ่งก็ปรากฏสู่สายตาของชายหนุ่ม ธันวามองใครคนหนึ่งที่ยืนอยู่ในห้องด้วยความแปลกใจ

            คุณ... ธันวามองหญิงสาวที่อยู่ภายในห้องด้วยความสงสัย แต่ทว่าคนที่อยู่ในห้องกลับส่งยิ้มให้เขา ก่อนจะผายมือเชื้อเชิญให้ชายหนุ่มเดินเข้ามา

            แค่อยากคุยกันเป็นการส่วนตัวน่ะค่ะ มณีนิลส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่ม ก่อนจะเดินไปรินไวน์แดงที่ตั้งอยู่บนโต๊ะอาหารที่เธอเตรียมไว้ส่งให้เขา

            ใจกล้าดีนะครับ ธันวารับไวน์แดงที่หญิงสาวส่งให้ขึ้นมาจิบ ก่อนจะเดินไปยังเก้าอี้อีกด้านที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้

            แล้วเหมาะที่จะเป็นคู่แข่งของคุณมั้ยค่ะ มณีนิลเอื้อนเอ่ยพร้อมกับนั่งลงตรงข้ามกับชายหนุ่ม

            ไม่คิดว่าเสี่ยงเกินไปที่จะเข้ารวมการประมูลหรือครับ ผมไม่คิดจะถอนตัวจากงานนี้เพื่อใครหรอกนะ คำพูดของธันวาทำให้รอยยิ้มของมณีนิลฉายแววเย็นชาออกมาในทันที

มางานนี้ก็เพราะรู้ว่าเราจะต้องมาหาผู้ถือหุ้นเพิ่ม นี้ละมั้งกรณีพิเศษที่พูดถึงคงจะมาดูว่าเราจะดิ้นยังไงซินะ  หญิงสาวมองชายหนุ่มด้วยสายตาไม่พอใจ มณีนิลกำลังประเมิณคู่ต่อสู่ของตัวเองในขณะที่ธันวายังคงมองหญิงสาวด้วยสายตาที่สงบนิ่ง

            คุณไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ จำได้มั้ยว่าดิฉันจะขึ้นไปเองไปยังตำแหน่งที่คุณอยู่ มณีนิลมองชายหนุ่มด้วยแววตาที่หนักแน่น และคำพูดที่แสดงถึงความมั่นใจของเธอก็ทำให้ธันวาเริ่มสนใจในตัวของหญิงสาวตรงหน้า

            ความมุ่งมั่นใช้ได้ครับ แต่ถ้าคาดหวังสูงมันก็เจ็บใช่เล่น ธันวาเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี ชายหนุ่มยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบอีกอึกใหญ่ ในตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกว่าอากาศในห้องมันร้อนขึ้นทั้งๆ ที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้

            อย่าดูถูกกันขนาดนั้นซิค่ะ ฉันเองก็มายืนตรงนี้ได้คุณก็น่าจะเห็นแล้วนี่ รอยยิ้มของมณีนิลไม่ได้ฉายอยู่บนใบหน้าสวยคมของเธออีกต่อไปแล้ว ยิ่งพูดกับธันวามณีนิลก็มีแต่จะยิ่งหงุดหงิด ทั้งๆ ที่แผนการจริงๆ ของเธอคือการทำให้เขาหลงใหลในตัวเธอแท้ๆ

            ทำไมผมรู้สึกว่ามันแปลกๆ ธันวาเริ่มรู้สึกกระสับกระส่าย ชายหนุ่มมองแก้วไวน์ที่เขาเพิ่งดื่มเข้าไป ก่อนจะมองเลยไปยังหญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา

            พูดอะไรของคุณ ดิฉันไม่เห็นจะเป็นไร มณีนิลมองท่าทางที่แปลกไปของธันวาอย่างไม่ใส่ใจ เพราะว่าตอนนี้เธอกำลังอารมณ์เสียกับเขาเอามากๆ

            ไวน์! คุณใส่อะไรลงไปในไวน์! “ ธันวาลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะเดินถอยห่างออกไปหลายก้าว สายตาของชายหนุ่มยังคงจับจ้องร่างบางในชุดเดรสสีดำของมณีนิลเขม็ง ในขณะที่ความร้อนและอารมณ์บางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

            คุณพูดอะไรน่ะ? ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ มณีนิลมองหน้าธันวาอย่างข้องใจ เพราะอยู่ๆ ชายหนุ่มก็ลุกพรวดขึ้นมาต่อว่าเธอโดยไม่มีเหตุผล

            ผมโดนวางยา! “ ธันวาตะคอกเสียงทุ้มต่ำ ในตอนนี้เขากำลังพยายามจะควบคุมตัวเองเต็มที่ แต่ทว่าความร้อนที่พุ่งสูงและความต้องการบางอย่างมันกำลังก่อตัวเกินที่จะห้ามได้

            อะไรนะคะ! นี่คุณจะหาว่าดิฉันวางยาคุณรึไง ฉันไม่ได้สิ้นคิดแบบนั้นนะ ถ้าฉันอยากจะฆ่าคุณฉันจ้างมือปืนไปนานแล้ว! “ มณีนิลลุกขึ้นจากเก้าอี้และจ้องหน้าธันวาด้วยความโมโห อยู่ๆ เขาก็ทำตัวประหลาดแถมยังมาใส่ร้ายเธออีก

            ธันวาส่ายหัวไปมาเพื่อไล่ความต้องการบางอย่างออกไป สายตาของชายหนุ่มพยายามมองเพียงแค่ดวงหน้าที่สวยคมของหญิงสาว แต่ทว่าร่างบางที่สมส่วนของมณีนิลที่ยืนอยู่ก็ไม่อาจหนีพ้นสายตาของชายหนุ่ม ธันวาเริ่มเครียดหนักเมื่อเขากำลังจะแพ้ฤทธิ์ยาที่เผลอกินเข้าไป และยิ่งอยู่ใกล้กับมณีนิลมากขนาดนี้จิตใจของเขาก็ยิ่งเตลิดไปกันใหญ่

ออกไป!!! “ เสียงคำรามของธันวาดังขึ้นและมันก็ทำให้มณีนิลถึงกับสะดุ้งเฮือก หญิงสาวมองใบหน้าที่ทุกข์ทรมานของธันวาอย่างทำตัวไม่ถูก เธอไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

            คะ คุณ คุณเป็นอะไรมั้ย ให้ฉันตาม... มณีนิลมองหน้าชายหนุ่มอย่างตกใจ สภาพของธันวาเหมือนคนที่กำลังทรมานมาก แต่เมื่อเธอคิดจะหาทางช่วยเขา ชายหนุ่มก็กลับตะโกนไล่เธออย่างไม่ไว้หน้า

            ออกไปเซ่!!! “ เสียงคำรามของธันวาดังขึ้นอีกครั้งอย่างน่ากลัว แต่ทว่ามณีนิลก็ได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อเพราะเธอไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

            คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ อย่ามาตวาดฉันนะ! มณีนิลขึ้นเสียงใส่อย่างโกรธๆ เขาจะบอกเธอสักหน่อยไม่ได้รึไงว่าเกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมา

อยากรู้นักใช่มั้ยว่าผมเป็นอะไร! “ ธันวาขบกรามกรอด ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปหาร่างบางของหญิงสาวที่ยืนนิ่ง  มณีนิลได้แต่มองการกระทำของธันวาอย่างข้องใจ ในขณะที่มือใหญ่ของเขากลับกระชากร่างบางของหญิงสาวเข้าหาแผ่นอกกว้างอย่างรุนแรง

คุณ...อุ๊บ!? “ มณีนิลตกใจกับการกระทำอันอุกอาจของชายหนุ่ม แต่ก่อนที่มณีนิลจะได้ตั้งตัวทัน ริมฝีปากของธันวาก็กดทับริมฝีปากสีแดงสวยของมณีนิลแล้ว

ทันทีที่ถูกล่วงเกินมณีนิลดิ้นรนเพื่อหาทางหนี หญิงสาวยกมือทุบธันวาพัลวัลเพื่อให้เขาปล่อย ในตอนนี้มณีนิลเริ่มเข้าใจแล้วว่าเธออยู่ในสถานการณ์ไหน จูบที่รุนแรงของธันวาทำให้หญิงสาวตกใจอย่างที่สุด มณีนิลพยายามดิ้นรนอย่างเต็มที่ ในขณะที่ธันวาก็รั้งตัวเธอเอาไว้แน่นและลิ้มรสริมฝีปากบางของหญิงสาวอย่างเร้าร้อน

มือเล็กของมณีนิลหลุดจากพันธนาการของชายหนุ่ม หญิงสาวไม่รี่รอเลยที่จะสะบัดฝ่ามือบางๆ ของเธอใส่หน้าธันวาอย่างแรง

เพี๊ยะ!!!

คุณธันวา!!! “ แรงจากการปะทะของฝ่ามือทำให้ธันวาเริ่มได้สติ มณีนิลเรียกชายหนุ่มด้วยเสียงอันดังทันที่ที่เขาถอนริมฝีปากออก  หญิงสาวผลักร่างของธันวาออกไปเต็มแรง และในตอนนี้ธันวาเองก็ผงะถอยหลังออกไปเช่นกันเมื่อรู้ว่าเขาทำอะไรลงไป

ออกไปซะ! “ ธันวาสั่งขึ้นอีกครั้งโดยที่เขาไม่แม้แต่จะหันไปมองหน้ามณีนิลอีก แต่ทว่าสำหรับมณีนิลตอนนี้หญิงสาวตัดใจได้แล้วว่าเธอควรจะรีบออกจากห้อง ที่จริงเธอบอกจะแลกทุกอย่างเพื่อจับเขาให้อยู่ แต่ทว่าพอเห็นธันวาเป็นแบบนี้แล้วมณีนิลเองก็เริ่มจะกลัวขึ้นมา มณีนิลเดินถอยห่างจากชายหนุ่มก่อนจะรีบวิ่งตรงไปที่ประตูห้องและเปิดประตูออกไปโดยไม่หันกลับมามองเขาอีก

บ้าเอ๊ย! “ หลังจากที่ร่างของมณีนิลหายออกไปจากห้อง ธันวาก็เริ่มกระชากเสื้อสูทออกอย่างคุมตัวเองไม่อยู่ ความต้องการกำลังทำให้ชายหนุ่มทรมานจนใกล้จะเป็นบ้า และในตอนนี้ธันวาก็แน่ใจแล้วว่าเขาโดนยาปลุกอารมณ์เข้าไปแล้วเต็มๆ

......................................

เพทายพี่จะไปตามท่านประธาน เรารออยู่ที่นี้ก่อนแล้วกันนะ สบชัยเงยหน้าขึ้นมาจากนาฬิกาข้อมือก่อนจะเอ่ยปากบอกกับผู้ช่วยเลขาของเขาที่นั่งหน้าหงิกมานานเพราะเธอยังไม่ได้กลับบ้านเสียที

เร็วๆ นะพี่ หนูอยากกลับบ้านแล้ว เพทายตะโกนตามหลังสบชัยก่อนจะแลบลิ้นให้ เพราะว่าสบชัยหันมาค้อนใส่เธอเป็นครั้งที่ห้าแล้ว

ก็บอกให้กลับไปก่อนได้ ทำไมไม่กลับไปล่ะ สบชัยหันกลับมาว่าสาวน้อยที่กำลังแอบล้อเลียนเขา

ก็แหมเจ้านายยังไม่กลับแล้วหนูจะกลับได้ไง กลัวโดนตัดเงินเดือนค่ะ เดือนนี้หนูยิ่งทำให้เจ้านายไม่ค่อยจะพอใจอยู่ด้วย เพทายตอบเสียงอ่อยๆ ก่อนจะแลบลิ้นให้พี่ชัยที่กำลังส่ายหัวไปมาอย่างระอาใจสุดๆ

ไม่ต้องรอก็ได้ ท่านประธานไม่ได้ใจดำขนาดนั้นสักหน่อย เรากลับไปก่อนเถอะ สบชัยโบกมือไล่ผู้ช่วยเลขา ก่อนจะเดินไปตามหาเจ้านายในโรงแรมหรูหราซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้จัดงานเลี้ยง

ใครจะรู้ว่าใจดำรึเปล่า ทำหน้าตาเป็นก้อนน้ำแข็งซะขนาดนั้น เพทายแอบบ่นเล็กๆ ในขณะที่หญิงสาวก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง เพื่อเตรียมตัวจะกลับบ้านตามที่สบชัยบอก

นี่! เธอน่ะเป็นเลขาของคุณธันวาใช่มั้ย? “ เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งเรียกเพทายเอาไว้ในขณะที่เธอกำลังจะเดินออกจากห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม

อ่า...ค่ะ เป็นผู้ช่วยเลขาค่ะ เพทายหันกลับมามองคนที่เรียกเธอ ก่อนจะอึ้งกินไปเพราะว่าคนที่มาหยุดเธอเอาไว้คือมณีนิล ผู้หญิงคนสวยที่อยู่กับท่านประธานของเธอเมื่อชั่วโมงที่แล้ว

เอานี่ไป! ท่านประธานของเธออยู่ห้องนี้ ให้เลขาเขาเข้าไปล่ะเธอน่ะอยู่ห่างๆ มณีนิลยัดคีย์การ์ดใส่มือเพทาย ก่อนจะเดินจากไปอย่างเร็วเหมือนกับกำลังหนีอะไรอยู่ เพทายมองร่างบางของหญิงสาวที่เดินจากไป ก่อนจะก้มมองคีย์การ์ดที่อยู่ในมือตัวเองอย่างเป็นงงเต็มที่

ไม่เห็นจะเข้าใจเลย อะไรของเขาเนี่ย? “ เพทายได้แต่ยืนเหม่ออย่างทำอะไรไม่ถูก เธอไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอะไรกับคีย์การ์ดที่ได้มาดี

รู้งี้รีบๆ กลับบ้านไปแต่แรกก็ดีอยู่แล้วเชียว เฮ้อ! “ เพทายบ่นอย่างอ่อนใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมาต่อสายหาพี่สบชัย เพื่อเอาคีย์การ์ดให้เขา

ตู้ดดดด!!! ตู้ดดดดด!!!  หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ค่ะ

พี่ชัย! พี่หายตัวไปไหนกันนะ หลังจากที่โทรศัพท์หาสบชัยและเดินตามหาตัวรุ่นพี่เลขาจนเมื่อยเพทายก็ยังหาตัวเขาไม่พบ แม้จะโทรศัพท์ไปกี่ครั้งๆ ก็เหมือนเดิมคือโทรติดแต่ไม่มีคนรับสายเลย

โธ่! ทำไมเธอไม่รีบกลับไปตั้งแต่ตอนนั้นนะ เพทายได้แต่บ่นตัวเองอย่างขัดใจ ในที่สุดหญิงสาวก็จำใจต้องเป็นฝ่ายมายืนอยู่หน้าห้องที่มีเบอร์ระบุอยู่ในคีย์การ์ด

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

ท่านประธานค่ะ ท่านประธาน... เพทายเคาะประตูห้องและรอฟังเสียงตอบรับจากคนที่อยู่ข้างใน แต่ทว่ายิ่งรอนานเท่าไหร่ความเงียบก็ยังคงอยู่เป็นเพื่อนเธอต่อไปเท่านั้น

ดิฉันขออนุญาตนะคะ เพทายจำใจถือโอกาสใช้คีย์การ์ดที่ได้มาเปิดประตูห้องและเดินเข้าไปข้างในอย่างระมัดระวังเต็มที่

ท่านประธานค่ะ... หญิงสาวเดินเข้ามาในห้องสวีตที่กว้างขวาง ก่อนจะสอดส่ายสายตาหาท่านประธานที่เคารพ และไม่นานเพทายก็ได้พบว่าคนที่เธอหาตัวอยู่ กำลังนอนนิ่งอยู่บนเตียงใหญ่กลางห้องนั้นเอง

ท่านประธานค่ะ ดิฉันมาตามคำบอกของคุณมณีนิลค่ะ ท่านมีอะไรจะให้ดิฉันรับใช้ค่ะพอดีว่าดิฉันหาพี่สบชัยไม่เจอ ดิฉันก็เลย...  เพทายก้มหน้าอธิบายรายละเอียดคร่าวๆ อยู่ข้างเตียงที่ท่านประธานของเธอนอนอยู่  แต่ทว่ามันก็มีแต่ความเงียบและเงียบเท่านั้นที่ตอบเธอมา

  เป็นอะไรรึเปล่าค่ะ ท่านประธานหลับหรือค่ะ? “ เพทายเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ต่างจากเดิมเล็กน้อย หญิงสาวย่อตัวลงนั่งบนเตียงเดียวกับธันวา ก่อนจะมองดูใบหน้ายามหลับไหลของเขา

กำลังฝันอะไรอยู่หรือค่ะ หลับแล้วก็ยังทำหน้าเย็นชาเหมือนเดิมเลยนะคะ มือเรียวเล็กยื่นออกไปแตะเบาๆ ที่ใบหน้าของชายหนุ่ม หญิงสาวสัมผัสได้ถึงหยดน้ำที่เกาะอยู่บนใบหน้าอันหล่อเหล่าของธันวา และเมื่อเพทายขยับแว่นตาและจ้องมองดูดีๆ เธอก็ได้เห็นว่าไม่ใช่แค่ใบหน้าเท่านั้น ทว่าเส้นผมของธันวาก็เปียกชุ่มแถมมีหยดน้ำเกาะพราวอยู่ทั่ว เขาไปทำอะไรมา ทำไมหัวถึงได้เปียกแบบนี้กัน??? ’

            อยากได้คำตอบของคำถามรึเปล่า? คำถามของคนที่นอนอยู่ทำให้หญิงสาวถึงกับสะดุ้งสุดตัวอย่างตกใจ

ท่านประธาน! “  เมื่อพบว่าเจ้านายของเธอไม่ได้หลับอย่างที่คิด หญิงสาวก็รนรานจะลุกจากเตียงที่นั่งอยู่ มือใหญ่ของคนที่น่าจะหลับไปแล้วคว้าข้อมือเรียวเล็กของหญิงสาวเอาไว้เหมือนรู้ว่าเธอจะหนี เพทายได้แต่หันกลับไปมองท่านประธานของเธออย่างตกตะลึง เธอพยายามแกะมือใหญ่ของธันวาออกแต่มันก็ไม่เป็นผลเลย

            ท่านประธานดิฉันขอโทษค่ะ ดิฉันคิดว่าท่านหลับไปแล้ว เพทายเอ่ยอย่างร้อนรน หญิงสาวก้มหน้าหงุดเพื่อหลบนัยน์ตาสีดำคู่นั้นที่จ้องมองมาที่เธอ

            ผมไม่รับคำขอโทษ ไม่ใช่ตอนนี้ ธันวาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ชายหนุ่มกระชากร่างบางของเพทายที่นั่งอยู่ให้ล้มลงมาบนแผ่นอกของเขา และก็เป็นตอนนี้เองที่เพทายได้รู้ว่าตัวของชายหนุ่มเองก็เปียกโชก

            ท่านประธาน! “ เพทายร้องเสียงหลง การกระทำของธันวาทำให้เพทายหวาดกลัวเขาขึ้นมาจับใจ

            ฉันจะชดใช้ต่อจากนี้ เสียงแหบพร่าของธันวาดังขึ้น ก่อนที่เขาจะทำในสิ่งที่เพทายไม่คิดว่ามันจะเกิดกับเธอ ร่างบางของหญิงสาวถูกธันวาจับพลิกลงไปอยู่ใต้ร่างใหญ่ของเขา แว่นตาที่เคยสวมใส่หลุดออกในขณะที่หญิงสาววีดร้องอย่างแตกตื่น

            อย่านะคะ! อย่าทำแบบนี้! “เพทายพยายามขัดขืนสุดกำลังแต่เธอก็สู่แรงของคนที่ตัวใหญ่กว่าไม่ไหว

มือเล็กที่ทั้งจิกทั้งตีถูกเขารวบขึ้นไปกดตรึงเอาไว้เหนือศีรษะ ธันวามองใบหน้าหวานที่ปราศจากแว่นสายตาของหญิงสาวด้วยสายตาที่สื่อความหมายบางอย่าง

            ท่านประธาน....อุ๊บ!?   เสียงเรียกของเพทายขาดหาย เมื่อใบหน้าของธันวาก้มลงมาใกล้และลิ้มรสริมฝีปากได้รูปสวย ริมฝีปากของชายหนุ่มขบเม้นและดูดกลืนริมฝีปากบางของหญิงสาว ปลายลิ้นอ่อนนุ่มล่วงล้ำเข้าสู้ภายใน เกี่ยวรัดปลายลิ้นไร้เดียงสาและเร่งเร้าจนหญิงสาวเกือบจะละลายไปกับความวาบหวามที่เขาหยิบยื่นให้เธอ

 ความชื้นของเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มแทรกผ่านลงไปบนชุดทำงานผ้าซาตินเนื้ออ่อนที่เพทายสวมใส่ ร่างบางสั่นสะท้านเมื่อทั้งความเย็นและร่างกายของชายหนุ่มกำลังเบียดแนบสนิทอยู่บนเรือนร่างของเธอ

อ่ะ! ไม่นะ อย่านะคะ! เพทายเริ่มดิ้นหนีอีกครั้ง เมื่อมือใหญ่ของธันวากำลังลุกล้ำเข้าไปในเสื้อทำงานที่หญิงสาวสวมใส่ ภายใต้บราเซียตัวสวยทรวงอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่คือจุดหมายของชายหนุ่ม และในตอนนี้ธันวาก็เริ่มไม่พอใจที่มีเนื้อผ้าบางเบามาปิดกั้นความต้องการของเขา นัยน์ตาสีดำเข้มจ้องมองเสื้อผ้าที่เพทายสวมอยู่อย่างขัดใจ ก่อนจะจัดการเอามันออกไปแม้ว่าเจ้าของอย่างเพทายจะไม่ยินยอมเลยสักนิด

            ชุดทำงานที่หญิงสาวสวมใส่ถูกปลดเปลื้องออกในที่สุด แม้เพทายจะดิ้นรนเท่าไหร่แต่ทว่ามันก็ไม่มีผลกับชายหนุ่มแม้แต่น้อย  ธันวามองเรือนร่างที่ไร้อาภรณ์ปกปิดของหญิงสาวอย่างหลงใหล  เลือดในกายของชายหนุ่มกำลังเดือดพล่าน และในตอนนี้ความต้องการของเขาก็มากมายเสียจนเขาไม่คิดที่จะยับยั้งมันอีกแล้ว

            นัยน์ตาสีนิลจ้องมองผิวเนื้อขาวละเอียดและสัดส่วนที่งดงามตรงหน้าอย่างลุ่มหลง เพทายซ่อนรูปอย่างที่ธันวาไม่เคยจะนึกถึง ทั้งแว่นสายตาที่ปกปิดใบหน้าหวานอีกทั้งยังชุดทำงานธรรมดาๆ ที่เธอสวมใส่ 

            อย่านะ!! “ เสียงของเพทายร้องขึ้นอย่างตื่นกลัว เมื่อชายหนุ่มกำลังเชยชมความงามของยอดอกที่ชูชันท้าทายสายตาของเขา  ฝ่ามือใหญ่ของชายหนุ่มยังคงตรึงข้อมือเรียวเล็กที่ดิ้นรนต่อสู้ ในขณะที่อีกมือก็ลูบไล้ผิวเนื้อที่นุ่มเนียนของเธออย่างลำพองใจ

            ทุกคราวที่ถูกสัมผัสหญิงสาวก็มีอาการสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่าง  การกระทำของธันวาเหมือนไฟที่กำลังลามเลีย ทุกการเคลื่อนไหวคลายกับเปลวไฟที่กำลังโหมกระหน่ำ เพทายได้แต่ส่งเสียงประหลาดที่เธอก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไรออกมา หญิงสาวทั้งสับสนและแตกตื่น  ยิ่งเขาสัมผัสเธอก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะขาดใจ

            เสื้อเชิ้ตสีดำราคาแพงถูกกระชากออกเผยให้เห็นผิวเนื้อแท้และร่างกายที่สมส่วนของชายหนุ่ม เพทายบ่ายหน้าหนีอย่างตื่นตะลึง ความกลัวของหญิงสาวทำให้ทั่วทั้งร่างของเธอสั่นสะท้านไม่ยอมหยุด

            ท่านประธานค่ะ ได้โปรด.. คำวิงวอนที่สิ้นหวังดังขึ้น พร้อมๆ กับหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

            พี่ขอโทษ... เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นในขณะที่ธันวาใช้ริมฝีปากของเขาซับน้ำตาที่รินไหลให้หญิงสาว นัยน์ตาสีนิลฉายแววบางอย่างที่เพทายไม่ทันได้มองเห็น ถ้าเลือกได้ชายหนุ่มก็ไม่คิดจะทำแบบนี้กับเธอ แต่ตอนนี้เขาหยุดตัวเองไม่ไหวแล้ว ร่างกายของเขากำลังร้อนรุ่มอย่างรุนแรง และแรงปราถนาก็กำลังผลักดันให้เขาไม่อาจคลายอ้อมกอดแล้วปล่อยเธอไป

            อ่ะ! “ ความเจ็บปวดที่ไม่เคยพบเจอทำให้ร่างบางของหญิงสาวบิดเร้าไปมาและถอยหนี เพทายกัดริมฝีปากบางกลั้นเสียงสะอื้น ขณะที่ธันวากำลังแทรกความแข็งแกร่งของเขาและรุกล้ำเข้ามาภายในตัวของเธอ

เจ็บ! “ หญิงสาวครางด้วยเสียงสะอื้น ความเจ็บปวดแผ่ซ่านทุกครั้งที่เขาเข้ามาภายในตัวเธอมากขึ้น เพทายได้แต่จิกเล็บของเธอลงไปบนแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มเพื่อระบายความเจ็บปวด ซึ่งธันวาก็ยินยอมรับมันแต่โดยดี เพราะเขาเองก็กำลังทรมานกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ต่างจากเธอเลย

ขอโทษ...พี่ขอโทษ... เสียงรำพึงแผ่วเบาดังขึ้นเหนือริมฝีปากบางของหญิงสาว เสียงสะอื้นถูกกลืนหาย เมื่อธันวาชักนำเพทายด้วยการจูบเธออย่างอ่อนโยน

 ความรู้สึกต่างๆ วิ่งวนเข้ามาในหัวของหญิงสาว ทั้งเจ็บปวดเสียวซ่านและมันก็วาบหวามเหลือเกินแล้ว การเคลื่อนไหวของธันวาดึงเอาคนทั้งคู่เข้าสู่ห่วงแห่งความรัญจวนใจไม่มีที่สิ้นสุด ร่างกายของหญิงสาวเริ่มเปลี่ยนแปลงและตอบรับเขาในจังหวะเดียวกัน แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นจากความไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจ แต่สุดท้ายความต้องการก็นำพาทั้งสองให้จมดิ่งลงไปสู่จุดจุดเดียวกัน...

ผิดพลาด!

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
ครั้งแรกกับแนวแบบนี้นะคะ...
โปรดให้อภัยถ้ามันยังไม่ดีพอ....
เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ...
อย่างเพิ่งตกใจที่เจอแบบนี้นะคะ...
เรื่องนี้มันซับซ่อนค่ะ...^^"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

532 ความคิดเห็น

  1. #472 ผู้หญิงเย็นชา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2552 / 20:20
    ชอบเพทายน่ะน่ารัก เป๋อๆ
    #472
    0
  2. #209 4um4im~* (@blueberrylove) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2552 / 19:12
    น่าลุ้นค่ะ
    แล้วใครเป็นนางเอกคะเนี่ย
    #209
    0
  3. #73 ponpim (@ponpim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2552 / 23:28

    ตอนที่ 3 มาตอนที่ 4 ผิดพลาด ( เพราะคาดผิด ) นึกว่า มณีนิล เป็นนางเอก
    ไหงกลายเป็น ธันวา มายุ่งกับ เพทาย ซะได้

    แล้วยังมีปราการ  ที่จะมาจากไหนก็ไม่รู้ (เพราะยังไม่ออกมา)

    เอาละต้องยอมรับว่าเป็นเรื่องที่ต้องตามอ่าน ชนิดวางไม่ลงอีกเรื่อง
    จากที่ผ่านตอนที่ 1 กับ 2 แล้วเฉยๆ ยังไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่  ( ขอโทษด้วยนะคะ  ที่อ่านแล้วยังไม่ค่อยสนใจในทีแรก TT_TT)

    #73
    0
  4. วันที่ 1 ตุลาคม 2552 / 19:22
    อะไรกันคะเนี่ย??? พี่มูน

    เพิ่มปมให้เดาอีกแล้ว

    แต่แบบนี้ก็สนุกดีค่า

    จะเดาต่อไป^^
    #68
    0
  5. #58 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2552 / 15:04
    รออ่านอยู่นะจ๊ะ
    #58
    0
  6. #57 Nefertiti (@moonlight-story) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2552 / 14:59
    คนเขียนไม่อาจบอกได้ว่าใครคือนางเอกค่ะ...
    นางเอกอ่ะร้ายสุด...
    แต่พระเอกร้ายกว่า...^^
    #57
    0
  7. #56 nidky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2552 / 14:04
    สรุปใดรเป็นนางเอกค่ะ
    #56
    0
  8. #43 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2552 / 23:09
    ร้ายจริงๆเลยนะ
    #43
    0
  9. #28 โพล่าแบร์ (@ma2m) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2552 / 22:32
    มารอจ้า
    #28
    0
  10. วันที่ 16 กันยายน 2552 / 16:09
    อร๊ายยย..น่ารักได้อีก
    #26
    0
  11. #24 AoR_AiR (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2552 / 20:20
    เอมิกา กะ ธันวา นะๆๆๆๆๆๆๆ

    ทำงานอยูที่เดียวกันด้วย ใกล้ชิดกันมากๆ อะไรก็เกิดขึ้นได้



    ชอบอ่ะตอนนี้ น่ารักได้อีกน้าาาาา

    มาต่อไวไวนะคร้าบ
    #24
    0
  12. #22 nidky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2552 / 08:53
    เอมิกากับธันวา นะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ประมาณว่าโคแก่(นิดหน่อย)กับหญ้าอ่อน อิอิ
    #22
    0
  13. #21 โพล่าแบร์ (@ma2m) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2552 / 22:57
    น่ารักจัง มาอัพอีกนะจ๊ะ
    #21
    0
  14. #20 เอกท่าน้ำ (@ekawanop) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2552 / 22:21
    อ่านแล้วอินตามเลย

    ชอบตอกกรินทร์หอมแก้มทานตะวัน

    ฉากน่ารักมากแม้ไม่ได้ทำอะไรกันมากถึงขึ้นจูบแต่ก็เป็นฉากที่น่ารักฉากหนึ่ง

    คนที่เคยน่าจะรู้อารมณ์ฉากนี้นะ  หุหุ

    อยากลุ้นๆๆให้ เอมิกา กับ ธันวา จัง แต่ทางทางคงยากอ่ะหามูลเหตุคู่นี้ให้ใกล้ชิดกันท่าจะยาก


    น่าลุ้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #20
    0