Prince's Heart เกิดใหม่ทั้งทีขอชีวิตดีๆ ที่ไม่ใช่นางร้าย!

ตอนที่ 11 : Chapter : 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 275 ครั้ง
    13 ก.ย. 61

บทที่ 7

-Filena-

 

หลังจากที่ฉันเข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์นั่น ผ่านไปราวๆ 2 ปี ฉันก็อายุ 9 ขวบ ทุกคนที่คฤหาสน์ก็ยุ่งๆกันแล้ว ท่านพี่ก็โตพอที่จะเตรียมตัวเผื่อเข้าสถาบันโรงเรียนเวทมนตร์ชื่อดัง(สถานที่ที่หายนะของฉันจะเริ่มขึ้น) ท่านพี่ในนี้เท่าที่ฉันดู เขาไม่เหมือนกับในเกมเลย ตลอดสองปีที่ผ่านมา ท่านพี่ก็ทำงานนอกสถานที่บ่อยขึ้นและคุ้นเคยกับผู้คนมากขึ้น และที่สำคัญพอเขาเจอฉันแล้วเขายิ้มบ่อยมาก ถึงไม่รู้ว่าทำไม

 

ส่วนไคลด์ ก็อายุเท่ากับฉันแล้ว ดูพึ่งพาได้มากขึ้น (ถึงจะพึ่งได้บางเรื่องก็เถอะ) พอเขายิ่งโตความสง่างามก็ยิ่งเพิ่มขึ้น แต่พักหลังๆชักจะขี้ตำหนิเหมือนท่านพี่มาก เริ่มติฉันและเป็นห่วงเกินเหตุ...แต่ก็มีข้อดีที่ฉันสามารถเกลี้ยกล่อมเขาได้ง่ายกว่าท่านพี่ ถึงจะโตแค่ไหน นายก็ยังเป็นน้องชายที่ไร้เดียงสาสำหรับฉันอยู่

ดี

 

ส่วนเจ้าชายเรย์พอยิ่งโตความสง่างามยิ่งเพิ่มขึ้น แล้วประเด็นอยู่ตรงที่ว่าจะมาหาฉันบ่อยกว่าทุกที บางที่อาทิตย์หนึ่งมาตั้ง 5 ครั้ง ฉันไม่เข้าใจจริงๆว่าเขาว่างมากหรือไงถึงต้องมาเยี่ยมหาเกือบทุกครั้งแบบนี้ และอีกอย่างพักนี้ก็ดูเหมือนเจ้าเล่ห์ขึ้นมากกว่าเก่าอีก เผลอๆครั้งที่แล้วอยู่ๆเขาก็มาจับผมฉันดื้อๆซะงั้น ช่วงซุกซนหรือไง?

 

งานของท่านพ่อก็เพิ่มขึ้นมาก เพราะวีรกรรมที่ฉันได้ทำลงไปทำให้ชื่อเสียงของตระกูลที่ตั้งแต่แรกเริ่มเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว ทำให้ตอนนี้ยิ่งดังขึ้นไปอีก ทำให้มีขุนนางหลายตำแหน่งขอให้ท่านพ่อจัดการเรื่องนู่นนี่อยู่ตลอดเวลา (แต่ก็ยังเอาใจใส่ครอบครัวและเลิฟๆกับท่านแม่อยู่นะ) ส่วนท่านแม่ก็ได้ถูกขุนนางชวนไปดื่มน้ำชาและคุยเรื่องงานเหมือนกัน จนพักนี้ท่านแม่กลัวตัวเองว่าน้ำหนักจะขึ้น...

 

 

ส่วนฉันน่ะหรอ ฮึ....โครตว่างเลยค่ะ!!!!      ว่างยังกะตัวเอกที่ไม่มีอะไรทำจนกว่าคนเขียนบทจะใส่มาให้ว่าต้องทำอะไร หรือต้องรอฉากไคลแมกซ์อะไรซักอย่างนี่แหละ! พอจะไปทำนู่นนี่ก็โดนท่านพี่และไคลด์ห้ามไว้ตลอด ซินเซียก็เหมือนกัน อะไรกันคะเนี่ย!

 

ฟิเลน่า ฟิเลน่า?”

 

เอ๊ะ อ่ะ...ค่ะ

 

จมไปกับความคิดเมื่อกี้จนลืมไปว่าท่านพ่อที่นั่งอยู่ตรงหน้ามีตัวตน ดูเหมือนว่าท่านพ่อเมื่อกี้เหมือนพูดอะไรที่เป็นเรื่องสำคัญมากๆนี่ล่ะ แต่เรื่องที่ท่านพ่อพูดมาไม่ได้ฟังเลยเนี่ยสิ ขอโทษค่ะ...

 

ถ้างั้น แบบนี้จะตกลงมั้ย?”

 

ขะ ค่ะ

 

ท่านพ่อที่มองหน้าฉันด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะไม่ได้ฟังเรื่องที่เจ้าตัวพูดเลยซักนิด ฉันจึงตอบนับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พ่อยิ้มให้ฉัน ก่อนที่จะลุกออกจากโซฟา แล้วออกจาห้องไป

 

คุณหนู! ยินดีด้วยค่ะ!!”

 

ซินเซียที่อยู่ด้วยตอนที่ท่านพ่อมาคุยธุระกับฉัน ดูจะตื่นเต้นอย่างน่าประหลาด ใบหน้าของเธอก็แดงแจ๋ หรือว่าเธอไม่สบาย สงสัยเหมือนซินเซียจะฟังสิ่งที่ท่านพ่อพูดมานะ ในตอนที่ฉันยังไม่ทันถาม ซินเซียก็เปิดปากพูดออกมา

 

ถึงเจ้าชายเรย์จะเป็นเพียงเจ้าชายลำดับ 2 แต่เรื่องความสามารถต่างๆนั้นล้วนมีอย่างล้นหลาม ถ้าถึงตอนที่สืบทอดราชบัลลังก์ มีโอกาสอย่างมากที่เจ้าชายร์ได้ครอบครองราชย์บัลลังก์แล้วขึ้นเป็นพระราชา การที่ได้เป็น คู่หมั้นของเจ้าชายเรย์นั้น พูดได้เลยค่ะว่าการที่คุณหนูจะกลายเป็นองค์ราชินีไม่ใช่ฝันแล้วค่ะ!”

 

เอ๊ะ อะไร? อะไรนะ? เหมือนได้ยินอะไรแปลกๆซักอย่าง ใครหมั้นกับใครนะ???

 

เอ่อ ซินเซีย เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ

 

ค่ะ! ที่ได้เป็นคู่หมั้นกับเจ้าชายเรย์! ยินดีด้วยนะคะ!”

 

อะไร ใครหมั้น??”

 

พูดอะไรน่ะคะ ก็คุณหนูกับเจ้าชายเรย์ไงล่ะคะ

 

...!!!!ว่าไงนะ!!!!!

 

.

.

.

.

 

ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก!

 

ท่านพ่อคะ!!!!!” พอฉันได้ยินเรื่องที่ซินเซียอธิบายเมื่อกี้ให้ฟัง พอพูดจบฉันก็หน้าซีดเซียวแล้วรีบดีดตัวออกจาโซฟา จากนั้นฉันก็รีบตรงดิ่งมาที่ห้องทำงานของท่านพ่อทันที ไม่เอานะ ไม่เอา! ไม่เอาการหมั้น!!!!

 

ฟะ-ฟิเลน่า? มีอะไรงั้นหรอ?”

 

ท่านพ่อตกใจกับเสียงเปิดประตูเมื่อกี้ ก่อนที่จะเรียบเรียงคำพูดก่อนที่จะเอ่ยออกมา

 

ท่านพ่อคะ! หนูอยากให้ยกเลิกการหมั้นกับเจ้าชายเรย์ค่ะ!” ฉันรีบบอกความในใจให้กับท่านพ่อทันที จริงๆแล้วจะหมั้นกับใครก็ไม่เป็นไรหรอก แต่ที่มันน่าเดือดร้อนที่สุดคือการหมั้นกับเจ้าชายเรย์นี่แหละ! อุตสาห์หนีมาได้ตั้ง 1 ปีแล้ว ยังจะมีการหมั้นอยู่หรอ!!!

 

หืม? แต่ลูกบอกตกลงกับพ่อเองนะ

 

นะ นั่นมัน...ขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ฟัง...

รู้สึกอายตัวเองชะมัด ฉันคนนี้เนี่ยนะที่พลาดเรื่องอะไรสำคัญๆขนาดนี้ แต่ทำไงได้ล่ะ ถ้าไม่บอกไปตรงๆแบบนี้ ฉันก็ไม่มีอะไรอ้างที่ฉันตอบตกลงเรื่องการหมั้นหรอก

 

ว่าแล้วเชียว...โตขนาดนี้แล้วหัดฟังผู้ใหญ่บ้างก็ดีนะท่านพ่อถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา พร้อมกับทำหนเหนื่อยๆ หนูรู้ค่ะ แต่ทำไงได้...

 

หนูขอโทษค่ะ...แต่เรื่องการหมั้นน่ะ...

 

...พ่อรู้ พ่อก็ไม่อยากบังคับลูกเหมือนกัน ถ้าอยากถอนหมั้นพ่อก็จะทำให้นะท่านพ่อคุกเข่าลงต่อหน้าฉันพร้อมกับลูบหัวไปมา ยังอ่อนโยนไม่เปลี่ยนเลยนะคะ!

 

ถ้างั้น! ก็ถอ-

 

แต่พ่อเพิ่งให้พ่อบ้านฮาสน์ส่งจดหมายตอบรับไปแล้วนี่สิท่านพ่อทำท่าเหนื่อยใจ แล้วเกาหัวตัวเองกลบเกลื่อความผิด

 

ไม่นะ! ไม่ทันงั้นหรอ! แย่ล่ะ! ฉันไม่ยอมให้ธงหายนะของฉันแบกปูนมาถมสร้างแท่งเหล็กใหม่ เพื่อตั้งธงขึ้นมาอีกรอบหรอกนะ! ทำไงดี ทำไงดี! ทำไงดี!!!! …..จริงสิ!

 

ท่านพ่อคะ! ถ้าแบบนั้นก็ช่วยพาหนูไปที่วังด้วยค่ะ!”

 

ท่านพ่อมีอภิสิทธิ์พิเศษ คือการที่สามารถเข้า-ออกปราสาทได้อย่างอิสระ ถ้าเราไปตอนนี้สามารถนำจดหมายนั่นมาเผาทิ้งเพื่อทำลายหลักฐานและยังสามารถปฏิเสธคำหมั้นนั่นได้ด้วย! นี่แหละทางออก!

 

ถ้าท่านพ่อไม่พาหนูไป! หนูจะขี่ม้าออกไปเองก็ได้ค่ะ!!!”

 

กะ ก็ได้ พ่อจะพาไปก็ได้! แต่ห้ามขี่ม้าออกไปนะ!;;;;”

 

จากเหตุการณ์เมื่อตอนที่ฉันแอบควบม้าแคระหนีออกมาคนเดียวเพื่อช่วยเจ้าชายเรย์ พอท่านแม่รู้ว่าฉันไปคนเดียวด้วยแล้วเลยลมจับจนนอนซมไป ท่านพ่อก็กลัวว่ามันจะเกอดขึ้นซ้ำอีก เลยสั่งให้ฉันห้ามขี่ม้าออกนอกคฤหาสน์คนเดียวอีกหลังจากนั้น

 

พอท่านพ่อได้ยินฉันบอกว่าจะขี่ม้าไปเอง เลยกลัวว่าจะอันตรายเลยพาฉันไปที่วังแต่โดยดี ในระหว่างที่เราสองคนกำลังนั่งรถม้าอยู่ จู่ๆท่านพ่อก็ปริปากถามฉันตรงๆ

 

ทำไมลูกถึงอยากยกเลิกการหมั้นล่ะ?” ท่านพ่อที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ถามขึ้นมาในขณะที่รถม้ากำลังวิ่งตรงไปทางปราสาท

 

ก็เพราะว่าหนูไม่เหมาะที่จะเป็นคู่หมั้นของเจ้าชายไงคะ ในอนาคตเจ้าชายอาจจะเจอหญิงงามจากประเทศอื่นหรือใครก็ตามที่ตกหลุมรักเข้า เมื่อนั้นหนูก็อาจจะกลายเป็นตัวเกะกะทันทีน่ะสิคะ

 

จริงๆเลยนะ ลูกเนี่ยคิดมากเกินไปแล้ว หัดทำอะไรที่เป็นเด็กหน่อยสิท่านพ่อยื่นมือมาลูบหัวฉันไปมา

 

 นี่ไม่ใช่การคิดมากค่ะ ในคู่มือเกมมันบอกมาเองค่ะ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆฉันก็คงไม่ทำแบบนี้หรอกนะ อีกอย่างฉันในตอนนี้คือป้าอายุ 34 แล้ว พอมารวมกับอายุในโลกนี้แล้วก็น่าจะเป็น 34+9 =  43 นี่ฉันเข้าเลขสี่แล้วนะ จะให้แอ๊บเป็นเด็กใสๆไม่ได้หรอก!

 

อ๊ะ ถึงแล้วล่ะฟิเลน่า

 

ท่านพ่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า ก็เห็นปราสาทตั้งสง่าอยู่ตรองหน้า ท่านพ่อเปิดประตูแล้วพาฉันลงมาจากรถ พวกเหล่าองค์รักษ์ที่ใส่เครื่องแบบเต็มยศเฝ้าประตูอยู่เหมือนๆกันกับตอนที่มาครั้งล่าสุด ท่านพ่อยื่นอะไรซักอย่างให้พวกเขาดู จากนั้นพวกเขาก็เปิดประตูให้เข้าไปได้อย่างง่ายดาย

 

ฉันรีบเดินเข้ามาในปราสาท ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์สุนทรีย์ที่จะมาเดินชมสวนในปราสาทหรอกนะ แต่ในจังหวะที่เดินตามหลังท่านพ่อเพื่อเข้าไปในวังนั้น ก็มีเสียงของใครซักคนฉุดไว้ เราสองคนจึงจำเป็นต้องหันกลับไปตามเสียงเรียกนั่น

 

อ้าว? ท่าน ดยุคเอิร์ล สวัสดียามบ่ายครับ มาทำธุระหรือครับ?” เสียงนั่นดังมาจากเด็กผู้ชายผมทองที่นั่งอยู่ตรงซุ้มศาลาไม้ นั่นมันเจ้าชายเรย์ตัวต้นเหตุนี่นา!

 

สวัสดียามบ่ายครับ

 

ท่านพ่อเอามือวางบนไหล่ของฉันที่กำลังมองเรย์อย่างเจ้าคิดเจ้าแค้น พอฉันรู้สึกตัวฉันก็รีบแนะนำตัวแล้วถอนสายบัวให้

สวัสดีตอนเย็นค่ะ...

 

ตอนที่ฉันเคารพแบบยิ้มเจื่อนๆให้ เรย์ก็จ้องฉันแล้วเหมือนกับจะหัวเราะออกมานั่นแหละ ฮึ่ม! เจ้าเด็กบ้านี่ ถ้าเกิดท่านพ่อไม่ยืนอยู่ตรงนี้ฉันคงหยิกแก้มนายไปแล้ว!

 

โอ๊ะ คุณหนูท่านนั้น

 

อยู่ๆ ก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง ด้วยความสงสัยฉันจึงมองเสียงที่ดังจากซุ้มศาลากุหลาบนั่น

 

ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะจ๊ะผะ ผู้หญิงคนนั้น! คนที่ฉันเจอในงานเลี้ยงน้ำชาเมื่อ 2 ปีก่อนนี่นา ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ หรือว่าจะเป็นแขกของเรย์-

 

สวัสดียามบ่ายครับ องค์ราชินี’ ”

 

...เอ๊ะ..องค์ราชินี.....เอ๊ะ!? เอ๊ะ!!!!

 

อะ อะ อะ องค์ราชินี!?”

 

ใช่จะ ผู้หญิงในงานคนนั้นคือดิฉัน องค์ราชินีของอาณาจักรฟอเรเวอร์ค่ะเธอยิ้มออกมา รอยยิ้มนั่นรุนแรงพอๆกับของเรย์ที่อยู่ข้างๆ แต่สิ่งที่ฉันรับรู้จากรอยยิ้มนั่น คือความสนุกที่เธอได้หลอกฉันในงานครั้งนั้น คิดแล้วหงุดหงิดชะมัด

 

แต่นี่มันฉิบหายวายวอด! ถ้าในงานคนนั้นคือองค์ราชินีจริงๆ งั้นฉันก็เผลอทำกิริยาไร้มารยาทกับผู้สูงศักดิ์ไปซะแล้ว!!! แบบนี้หัวฉันจะหลุดออกจากบ่ามั้ยเนี่ย ไม่น่าทักไปแบบสนิทสนมแบบนั้นเลย!

 

คุณหนูฟิเลน่าคะ

 

ขะ คะ?!”

 

ฉันที่กำลังอึ้งกับสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ มัวแต่ขบคิดจนไม่ทันสังเกตคนที่ประชันอยู่ตรงหน้า จนทำอะไรไม่ถูก

 

ต้องขออภัยที่ดิฉันไม่ได้ไปแสดงคำขอบคุณที่ช่วยเรย์ ลูกของฉันไว้ในตอนนั้นจริงๆค่ะ คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าองค์ราชินีได้เดินเข้ามาตรงหน้าฉัน แล้วเธอก็ก้มหัวให้

 

หวาๆๆๆๆ ก้มหัวให้ฉันทำไมแม่คุณ!! ไม่ดูสถานการณ์บ้างเลยหรอ!!!

 

ปะ โปรดเงยหน้าขึ้นมาเถอะค่ะ! ดิฉันไม่ถือสากับเรื่องเพียงแค่นี้หรอกนะคะ

 

แต่ว่า...

 

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ! ทางเราก็ไม่ได้อยากรับอะไรตอบแทนอยู่แล้ว แค่เพียงเจ้าชายเรย์ปลอดภัยก็เป็นสิ่งที่น่ายินดีแล้วค่ะ! ใช่ไหมคะท่านพ่อ?”

 

ฉันที่หันหน้าควับแล้วมองไปยังท่านพ่อ พร้อมส่งสายตาไปให้ ท่านพ่อจึงได้ตอบรับจุดประสงค์ของฉันเพียงคำตอบคำเดียวว่า ครับ

 

พอองค์ราชินีได้ยินดังนั้นจึงยอมเงยหน้าขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มที่สง่างามอีกครั้ง รอดไปที ดูเหมือนเธอไม่ได้เอาความเรื่องที่ฉันทำตัวไม่สุภาพกับเธอในงานเลี้ยงน้ำชานั่น

 

ว่าแต่ว่ามีธุระอะไรงั้นหรอครับ?”

 

เรย์ที่ยืนดูอยู่เมื่อกี้ ได้เอ่ยปากพูดออกมา จริงสิ! วันนี้ฉันจะมาขอยกเลิกเรื่องการหมั้นนี่นา

 

คือว่านะ เรย์...เรื่องจดหมายการการหมั้นน่ะ นายได้รึยัง?” ไม่กล้าถามออกไปตรงๆเลย กลัวว่ามันจะทำให้ชื่อเสียงของตระกูลหม่นหมอง แต่มันเกี่ยวกับอนาคตของฉัน ฉันต้องตัดสินใจเอาเอง

 

อื้ม จดหมายนั่นฉันได้มาแล้วล่ะ เขาตอบรับออกมาด้วยความดีใจ พร้อมกับยกซองจดหมายที่ดูเหมือนจะเขาได้ฉีกซองเปิดอ่านเนื้อหาข้างในไปแล้ว

 

ฉันดีใจมากเลยนะ ที่เธอยอมตกลงเรื่องนี้น่ะ

 

เขาทำท่าทางเหมือนสุนัขที่ได้ของเล่นใหม่ ทำท่าทางดีใจจนรอยยิ้มนั่นมันทรงอนุภาพเกินไป เมดที่อยู่ห่างหรือรอบๆต่างก็โดนรอยยิ้มนั่นเข้าไป นะ น่ากลัวเกินไปแล้ว

 

งะ งั้นหรอ แต่ว่าตอนนี้ฉันมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้น...

 

...ท่านฟิเลน่า

 

จู่ๆ เรย์ก็เรียกฉันด้วยคำพูดสุภาพตัดหน้าคำพูดของฉัน เรย์เอามืออีกข้างของเขากวักมือให้ฉันเข้าไปหา ฉันที่เห็นจึงเดินเข้าไปใกล้ๆเขา พอระยะของฉันเข้าไปใกล้ตัวเรย์ เขาก็เอามือมาจับไหล่ของฉันไว้แล้วยื่นหน้ามาข้างๆหู

 

ฉันไม่ยอมจะให้ยกเลิกการหมั้นหรอกนะ คงรู้ตัวนะว่าฉันเป็นใครเสียงที่เรย์กระซิบมามันทั้งจั๊กจี้และน่าขนลุก จนทำให้ฉันเสียวสันหลังไปวูบหนึ่งเพราะน้ำเสียงของเขา

 

ไอเด็กบ้านี่! น่ากลัวชะมัด! ตลอดเวลาที่ผ่านมานายไปเรียนรู้คำขู่พวกนี้มาจากใครกันน่ะ!

 

เอาล่ะ...

 

จู่ๆ เรย์ก็เดินมาอยู่ตรงหน้าฉัน เขาค่อยๆคุกเข่าลงช้าๆในขณะที่ยื่นมือข้างหนึ่งมาให้

 

ท่านฟิเลน่า ผมอยากคุยเรื่องจดหมายที่ส่งมาวันนี้ เพื่อยืนยันกันเป็นทางการเกี่ยวกับเรื่องการหมั้นหมายของพวกเรา ต้องขออภัยที่มาขออย่างไม่สุภาพในสถานที่แบบนี้ แต่ให้เกียรติตอบรับคำหมั้นหมายของผมได้ไหม?”

 

ทะ ทำกันขนาดนี้เลยหรอ!!! ฉันอุตสาห์หอบมาที่นี่เพื่อยกเลิกคำหมั้นหมาย แต่กลับกลายเป็นว่าเรย์กลับจริงจังซะงั้น แบบนี้ถ้าฝ่ายฉันขอยกเลิกการหมั้นในสถานการณ์แบบนี้ล่ะก็...

 

....ค่ะ;;” โอ๊ยยย จะบ้าตายตัวฉัน ฉันคิดภาพตัวเองออกเลยถ้าฉันตอบปฏิเสธเขาไป

 

ด้วยการเคลื่อนไหวที่ไหลลื่น เรย์ประคองมือของฉันเข้าหาตัวแล้วประทับริมฝีปากลงบนหลังมือของฉัน มันเหมือนกับฉากในนวนิยายหลายๆเรื่อง...แต่อย่างไรก็ตาม ทำไมฉันถึงหนักใจกับสิ่งที่น่าประทับใจแบบนี้กันนะ....

 



ฉันได้รับคำขอหมั้นหมายจากเจ้าชายเรย์ที่เป็นดั่งเทพบุตรในท่าคุกเข่า(?) ถ้าหากในร่างนี้เป็นฟิเลน่าเอิร์ลในเกมหรือขุนนางคนอื่นๆล่ะก็ คงจะดีใจกระโดดโลดเต้นไปแล้ว

 

แต่สำหรับฉันแล้ว...

 

มันคือหนทางตายของฉันค่ะ...

 

ก็ลองคิดดูสิ ถึงจะรู้ๆว่าในนิยายมันไม่มีหรอก ที่คนเกิดใหม่ในร่างของนางร้ายแล้วพยายามจะหนีรูทหายนะแล้วหนีไม่พ้นน่ะ มันไม่มีหรอก!!!! ขนาดฉันที่คิดว่ารอดมาแล้ว ยังไม่รอดเลย!!!

 

อีกอย่างเมื่อกี้ฉันควรตอบเขาไปว่า คนอย่างดิฉันไม่เหมาะกับเป็นคู่หมั้นของเจ้าชายหรอกค่ะแบบนี้ต่างหาก ไม่ใช่ ค่ะแบบนี้ซิ!!!

 

ยิ่งไปกว่านั้นเหล่าคนรับใช้ที่อยู่รอบ ท่านพ่อ และองค์ราชินี ต่างเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแล้วเนี่ยสิ ทุกคนต่างแสดงบรรยากาศของการบอกว่า ยินดีด้วยนะผิดจากท่านพ่อที่มองฉันแล้วส่งสายมาขอโทษมาให้

 

เรย์แผ่รังสีระยิบระยับออกมาไม่หยุดหย่อน เขาไม่เป็นเลยหรอว่าสีหน้าฉันตอนนี้มันเป็นยังไง น่ากลัวชะมัดเด็กคนนี้

 

แต่อย่างไรก็ตาม เพราะเหตุผลบางประการ ตอนนี้ฉันจึงได้เป็นคู่หมั้นของเจ้าชายเรย์โดยสมบูรณ์ของเรย์  นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ฉันจะต้องขอให้ท่านพี่และไคลด์ช่วยฝึกเวทมนตร์กับดาบให้ฉันซะแล้ว....

 

     

แฮร่! สวัสดีค่ะ! ตอนนี้ไรต์เพิ่งรู้สึกตัวค่ะ ว่าไรต์วาดพวกเขาดูหน้าแก่เกินเด็กไปค่ะ ถถถถ ตอนที่ผ่านๆมาดูแบบพวกนางโตเกินหน้าเกินตา ไม่รู้ทำไม อาจจะเพราะไรต์ไม่ค่อยได้วาดเด็กเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ไรต์พยายามปรับหน้าพวกเขาให้เด็กลงแล้วค่ะ อายภาพวาดตัวเอง (ทำไมแต่ละตอนดูสั้นลงๆ----)

 

ช่วยๆคอมเม้นกันด้วยนะคะ ไรต์ชอบอ่านความรู้สึกของคนที่มาเม้นค่ะ สนุกๆ


ภาพนี้เรฟมาจากมังงะเรื่อง otome akuyaku reijo   ค่ะ! เพราะไรต์ไม่ถนัดอนาโตมี่นั่นเอง!  (ถ้าผิดยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ)








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 275 ครั้ง

334 ความคิดเห็น

  1. #255 Amarry (@Amarry) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 16:19
    ก็คิดว่านางดูลำไยนะ แต่ไม่คิดว่าจะลำไยได้มากมายขนาดนี้ แน่ใจนะว่าเคยทำงานเป็นถึงหัวหน้ามาก่อน ความคิดการตัดสินใจยิ่งกว่าเด็กฝึกงานซะอีก ไม่มีวุฒิภาวะใดๆเลย เป็นแค่ป้าโง่ๆทีหัวอ่อน อย่างน้อยก็ควรพูดสิ่งที่มีเหตุผลออกมาเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าไม่เต็มใจ ส่วนจะยกเลิกได้หรือไม่ก็อีกเรื่อง ในเมื่อถือว่าได้แสดงเจตนาจริงๆออกมาแล้ว แต่นี่อะไร มีแต่ภาพของเด็กโง่ หัวอ่อน ขึ้ขลาด ไร้จุดยืน แล้วจะมั่นหน้าถ่อมาทำไมถึงวัง แถมยังลากพ่อตัวเองมาให้เสียศักดิ์ศรีอีก ไม่ต่างจากการแสดงความดี๊ด๊าเป็นปลากระดี่ได้น้ำในสายตาคนอื่นที่พร้อมจะเลียเท้าเจ้าชายเลย น่าอับอายจริงๆ

    สำหรับตอนนี้ถ้าให้คะแนนอต็มสิบ เราให้แค่หนึ่งค่ะ คะแนนนี้คือคะแนนที่เสียเวลาเขียนตอนนี้ออกมา เพราะนางเอกมีการกระทำย้อนแย้ง ทำเหมือนอวดเก่งและฉลาดแต่การกระทำกับหัวอ่อนและโง่งมมาก รับไม่ได้จริงๆ ไม่น่าเกริ่นแต่ต้นว่านางทำงานเป็นหัวหน้าอายุมากเลยดูมีประสบการณ์และการตัดสินใจเลย นิสัยแบบนี้เหมือนเด็กไม่เคยผ่านโลกมากกว่า

    ถือเป็นตอนที่เขียนห่วยที่สุดในบรรดาตอนก่อนหน้าทั้งหมดค่ะ

    แล้วสงสัยมาก เป็นถึงลูกคุณหนูมีฐานะท่านหญิง แต่วันๆกลับไม่ทำอะไรเลยทั้งที่อายุก็ไม่ใช่เด็กอมมือแล้ว ควรเรียนพื้นฐานและศึกษาหาความรู้ด้วยตัวเองนะคะ ไม่ใช่ทำตัวว่างจนดูขี้เกลียดแบบนี้ ก็สมควรเป็นแค่ป้าหัวอ่อนนั่นล่ะ เพลียค่ะ
    #255
    1
    • #255-1 MARIROYNUM (@moorepeacesumme) (จากตอนที่ 11)
      25 สิงหาคม 2562 / 17:20
      ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ติเตือนมหายกใหญ่นะคะ คนอื่นๆที่อ่านตอนนี้ก็ต่างลงความเห็นกันแนวๆนี้เหมือนกัน แต่ไรต์ก็ไม่คิดที่จะแก้มันเพราะอยากจะเป็นบทเรียนในการเขียนต่อไปและแนวทางแก้ปัญหาของไรต์ค่ะ ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านเรื่องราว 1 คะแนนของไรต์นะคะ 0w0b
      #255-1
  2. #208 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 10:27

    น่าจะให้ยืนหยัดกว่านี้นะ คือนางอายุก็เลย20ไปแล้ว ทำไมถึงขี้กลัวจัง คาตาริน่าที่กลัวเจ้าชายเพราะนางตายตอนยังเป็นเด็กวัยรุ่น ถึงยอมเจ้าชายตลอด แต่เฟลิน่าไม่เหมือนกัน นางน่าจะมีสติไต่ตรอง อีกอย่าง ปมที่เฟลิน่าพยายามฆ่าตัวตายก็ยังไม่เฉลย ทำไมทำตัวร้ายกับครอบครัว ก็ยังไม่รู้ ถ้าอ่านต่อไปเรื่อยๆจะรู้มั้ยนะ

    #208
    0
  3. #205 God_Sage (@qqoo4427) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:44
    ฉากคุยกับพ่อผมว่าเหมือนคาตาริน่าเกินไปนะครับ
    #205
    0
  4. #81 NamTanChann (@Iseria) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 06:25
    34+9=43ไม่ใช่หรอ??
    #ไม่ใช่53นะเออ
    #81
    0
  5. #35 Levia13 (@levia13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 11:04
    นี่มันท่านคาตาริน่า!!!
    #35
    2
    • #35-1 MARIROYNUM (@moorepeacesumme) (จากตอนที่ 11)
      25 มิถุนายน 2561 / 16:42
      ใช่ค่ะ! เพราะไรต์ไม่ถนัดอนาโตมี่เลยขอยืมมาจากมังะท่านคาตารินะค่ะ! (ถ้าผิดยังไงขออภัยด้วยค่ะ!)
      #35-1
  6. #34 Rock Saeng Kaew (@rockergamer) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 06:09
    ต่อๆๆๆ
    #34
    0
  7. #33 memint12_13 (@memint12_13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 22:48
    รู้สึกฮ่า มสกกว่ารู้สึกสงสารหนูฟิ ง้ะ
    #33
    0