Prince's Heart เกิดใหม่ทั้งทีขอชีวิตดีๆ ที่ไม่ใช่นางร้าย!

ตอนที่ 6 : Chapter : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,677
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 322 ครั้ง
    25 ส.ค. 62

บทที่ 4

-Filena-

 

เป็นอีกวันหนึ่งที่สดใสค่ะ หลังจากที่ฉันได้สนิทกับท่านพี่ ฉันก็มักจะไปหาท่านพี่ตลอดเพราะต้องตีสนิทเข้าไว้ และรู้สึกเหมือนมีเพื่อนเลยค่ะ ตอนนี้ครอบครัว เอิร์ล ก็เหมือนครอบครัวแสนสุขทั่วไป

อ่ามีความสุขจังเลยน้า

 

★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★

 

พ่อเห็นว่าพวกลูกๆดูสนิทสนมกันมากขึ้นใช่มั้ยล่ะ เพราะงั้นพ่อเลยรับเลี้ยงเด็กคนนี้มา เผื่อว่าจะได้สนุกมากกว่าเดิมนะ อีกอย่างนี่เป็นส่วนหนึ่งของงานพ่อด้วย" ท่านพ่อส่งยิ้มมาทางฉัน ในขณะที่กำลังนั่งจิบชาด้วยกันกับท่านพี่

 

ธ ธงหายนะ!

 

ข้างหลังของท่านพ่อมีเด็กผู้ชายยืนหลบอยู่ข้างหลัง อายุน่าจะคราวๆฉันนั่นแหละ

 

เหมือนกับว่าฉันได้หลุดเข้าไปในห้วงมิติพิศวงหรืออะไรซักอย่าง รู้สึกไม่ชอบมาพากลกับเรื่องแบบนี้แล้วสิ คงไม่ใช่มั้ง มาอยู่ที่โลกนี้ก็ไม่เหมือนในเกมทุกอย่างนี่นา...ท่านพ่อบอกให้เด็กคนนั้นมายืนต่อหน้าฉัน

 

เด็กคนนี้ชื่อ ไคลด์ ต่อไปนี้จะมาเป็นลูกชายบุญธรรมของตระกูล และเป็นน้องชายของพวกลูกนะ 

 

เด็กคนนั้นก้มหน้าซักพักแล้วรวบรวมความกล้าพูดต่อหน้าฉันกับท่านพี่

 

ไคลด์...ฝากตัวด้วยครับ

 

อืม ฝากตัวด้วยนะฉันกับท่านพี่ตอบรับการทักทายไปอย่างลังเล แย่แล้วไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ อารมณ์ดีๆเมื้อกี้หายไปจนหมดสิ้นในพริบตา!

 

แย่ล่ะ ถ้าท่านแม่เข้ามาเห็นต้องเข้าใจผิดแน่ๆท่านพี่พึมพำออกมาจากลำคอ แต่ฉันก็เข้าใจพอที่จะจับใจความได้ เขาทำหน้าลำบากเมื่อพูดถึงท่านแม่

 

จริงสิ ในเกมนั้นท่านแม่ตอนแรกเข้าใจผิดเรื่องที่ไคลด์เข้ามาเป็นสมาชิกในครอบครัวเพราะคิดว่าไคลน์นั้นเป็นลูกของชู้ จากนั้นความรักของท่านพ่อและท่านแม่ก็ลดลง

 

ตอนนี้พ่อต้องไปจัดการเอกสารอะไรอีกนิดหน่อย กาเร็ธต้องช่วยงานของพ่อต่อ ส่วนฟิเลน่า ลูกพาไคลด์ไปสำรวจคฤหาสน์ให้ทีได้มั้ยเอ่ย?” ท่านพ่อถามด้วยรอยยิ้ม ท่านพ่อคะ...ถ้าท่านแม่เข้าใจผิดเกี่ยวกับไคลน์เข้า รับรองท่านพ่อจะยิ้มไม่ออกเลยค่ะ...

 

ค่ะ!” ฉันตอบรับคำถามของท่านพ่ออย่างแข็งขัน จากนั้นฉันก็ขอตัวท่านพี่และท่านพ่อพาไคลด์ไปสำรวจรอบๆ แต่ดูเหมือนท่าทางของท่านพี่จะไม่ค่อยพอใจนะ

 

จากนั้นฉันก็พาไคลด์ไปเดินดูรอบๆ ดูเหมือนตอนเดินไปดูแต่ละอย่าง ไคลด์ดูตื่นเต้นมาก เหมือนกับเวลาเด็กเห็นของเล่นเลย พอเห็นแบบนั้นก็อดอมยิ้มไม่ได้..

เอ่อ...ขอบพระคุณมากนะครับท่านฟิเลน่าเขาตอบกลับมาอย่างสุภาพ พอได้ยินแล้วไม่คุ้นหูฉันก็เลยทำหน้าบึ้งทันที

 

ไคลด์ ตอนนี้พวกเราก็เป็นพี่น้องกันแล้ว เรียกฉันว่าพี่สาวเฉยๆก็ได้ และเรียกท่านพี่กาเร็ธว่า ท่านพี่ หรือ พี่ชายก็ได้ และไม่ต้องให้เกียรติ หรือ สุภาพมากนักหรอก

 

เอ๋ แต่แบบนั้นมันเป็นการเสียมารยาทนะครับ

 

ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือหรอกนะ อีกอย่างฉันอยากมีน้องชายมานานแล้ว ฉันอยากให้เรียกฉันว่า พี่สาวตั้งนานแล้วด้วย เป็นความฝันของฉันเลยนะ!”

 

แววตาของฉันตอนนี้เหมือนแมวที่ชอบเลี้ยงเพราะมันจะเป็นประกาย และฉันก็หายใจแรงอีก ไคลด์มีสีหน้าที่ประหลาดใจสุดๆ จากนั้นเขาก็พูดออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

เอ่อ...ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะฮะ พี่สาว นะ น้องชายของฉันสุดยอด!!!! น่ารักมาก แบบนี้ถึงจะเป็นธงหายนะก็ยอมให้อภัยอยู่หรอกนะ!

 

อ๊ะ ตรงนี้เป็นที่ๆโปรดของพี่ล่ะหลังจากที่ฉันพาไคลด์เดินดูมาได้ซักพัก ก็มาถึงที่ๆโปรดของฉัน

 

ฉันชี้ไปตรงต้นไม่ที่เต็มไปด้วยกิ่งไม้ที่ยื่นออกมาจนสามารถปีนขึ้นไปด้านบนได้ แต่มันก็สูงที่สุดในสวนของตระกูลอีกด้วย ตอนนี้มันกลายเป็นที่โปรดของฉัน เมื่อก่อนด้วยความที่ว่าชอบนั่งคลายเครียดที่สูงๆและส่วนใหญ่ก็จะเป็นหน้าระเบียงหรือต้นไม้ล่ะนะ แถมที่นี่ฉันยังสามารถขึ้นไปงีบหลับบนนั้นและมองวิวสูงๆได้ด้วย ต้องขอขอบคุณความสามารถของฉันค่ะ!

 

ต้นไม้?”

 

อื้ม พี่ชอบปีนขึ้นไปดูวิวบนนั้นน่ะฉันตอบกลับพร้อมกับกอดอกด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจ

 

ไคลด์อ้าปากหวอแล้วมองตาปริบๆใส่ชั้น คงไม่เคยเห็นหรือได้ยินว่า ลูกสาวชนชั้นสูงชอบปีนต้นไม้สินะ

 

นี่ไง เดี๋ยวพี่ขึ้นไปให้ดูนะ

 

ฉันถอดรองเท้าของฉันแล้วม้วนประโปรงของฉันขึ้น จากนั้นฉันก็ปีนขึ้นไปอย่างว่อง การใส่ชุดเดรสปีนต้นไม้แล้วสำหรับฉันแล้วเบๆมากค่ะ ในชาติก่อน ตอนที่ฉันอยู่ในสถานกำพร้า มีข่าวลือว่ามีปีศาจลิงตัวใหญ่ที่ชอบปีต้นไม้อยู่ ไอ่ปีศาจลิงตัวนั้นคือฉันเองค่ะ!!!

 

พะ พี่สาว! มันอันตรายนะไคลด์ตะโกนบอกฉันที่กำลังปีนป่ายต้นไม้อย่างคล่องแคล่ว

 

ไม่เป็นไรๆ แค่นี้สบาย-” ทันที่ฉันหันตอบไคลด์แล้วจะปีนต่อ ผลที่เกิดขึ้น คือการที่ตัวฉันเสียสมดุลแล้วก็พลาดตกมาจากต้นไม้

 

อ่ะฉันเผลอหลุดคำที่ไม่มีความหมายออกมา ฉันปีนขึ้นต้นไม้สูงขนาดนี้ ตกไปคงจะเจ็บแน่เลยแฮะ

ฉันตกลงมาดังเสียงตุบ ตกลงมาที่สูงขนาดนั้นมันต้องเจ็บมากแน่ๆทั้งที่คิดไว้แล้วแท้ๆ แต่ว่า...เอ๊ะ ไม่เจ็บ นี่ฉันมีสกิลทนดาเมจสูงขนาดนี้เลยหรอ? แต่จะว่าไป...เหตุการณ์แบบนั้มันเหมือนนิยายที่เคยอ่านเลย...อย่าบอกนะว่า....

 

ค...ไคลด์!!!” ฉันร้องเสียงหลงออกมา หลังจากที่ฉันมองดูข้างใต้ ตะ ใต้ก้นของฉันมีน้องชายที่สุดน่ารักของฉันนอนคว่ำอยู่

 

เอ่อ พี่ฮะ?”

 

อ๊ะ ไคลด์!!! ยังมีชิวิตอยู่สินะ!!” ฉันดีใจมากจนเผลอสวมกอดไคลด์อย่างไม่รู้ตัว ดูเหมือนอยู่ๆไคลด์ก็แข็งทื่อไป อย่าบอกนะว่า ประสาทรับรู้เสียหายน่ะ!!!

 

หวา!!! พี่ฮะ!”

 

ฉันอุ้มไคลด์ขึ้นมาจากพื้น แล้วรีบวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์เพื่อขอความช่วยเหลือ โดยที่ฉันยังถอดรองเท้าอยู่เด็กผู้ชายตัวแค่นี้ ฉันอุ้มได้อยู่แล้ว!!!

 

★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★

หลังของไคลด์บวมนิดหน่อย โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก ถึงฉันจะก้มกราบขอโทษให้ไคลด์ แต่น้องชายสุดแสนใจดีของฉันก็บอกเพียงว่า ขอแค่พี่ปลอดภัยก็พอแล้วฮะอ๊ากกกก ความอ่อนโยนของเขาทำให้ฉันอยากร้องไห้จริงๆ คาวาอี้สุดๆ!  

 

 

พอฉันได้กลับเข้าห้องไปได้ไม่นาน อยู่ๆท่านแม่ก็เรียกฉันให้ไปพบที่ห้องของท่าน หรือจะเป็นเรื่องของไคลด์ เพราะฉันรู้จากในเกมดีที่ว่าเขาไม่ใช่ลูกนอกสมรสของท่านพ่อ แต่ท่านแม่ไม่ได้รู้กับเขาด้วยเนี่ยสิ เพื่อประโยชน์ของฉันและไคลด์ แบบนี้ต้องบอกให้ท่านแม่รู้ว่าไคลด์ไม่ใช่ลูกภรรยาลับของท่านพ่อ

 

ขณะที่คิดๆอยู่ ก็เดินมาถึงห้องของท่านแม่ซะอย่างนั้น

 

แต่พอเปิดประตูเข้าไป เพราะเหตุผลอะไรไม่รู้ ทั้งท่านพ่อ ท่านพี่ และไคลด์ต่างก็อยู่ในห้องของท่านแม่ด้วย เอ๋?? นี่อะไรน่ะ? ขณะที่สงสัยกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันมาก่อน ฉันมองไปทางทั้งสามคนที่ยืนอยู่ แต่พวกเขากลับส่งสายตาที่อย่างกับจะบอกว่าเจ้าตัวก็ไม่รู้เหมือนกันว่านี่มันเรื่องอะไร

 

ในตอนนั้นเอง ในบรรยากาศที่ไม่เต็มใจและชวนอึดอัดนี่ เหตุผลที่พวกเราถูกเรียกตัวมา ท่านแม่ก็เปิดปากพูด

 

คุณคะ คุณไคลด์ กาเร็ธ และฟิเลน่า แม่มีเรื่องอยากจะพูด

 

ตอนที่ทานแม่มองมาทางฉัน ท่าทางดูหดหู่มากเลยค่ะ อย่าบอกนะคะท่านแม่ว่าเรื่องที่จะพูดน่ะ...

 

นะ นี่มันเรื่องอะไรกัน เจสซินเนีย?”

 

บรรยากาศและท่าทางของท่านแม่ที่ชวนหดหู่ ก็เริ่มทำให้พ่อไม่สบายใจและเครียดขึ้นมา ขณะที่ท่านแม่จ้องดวงตาของท่านพ่ออย่างลึกซึ้ง ท่านแม่ก็ก้มหัวของเธอลง

 

ได้โปรดทำตามความสุขของตัวเอง แล้วหย่ากับฉันด้วยเถอะค่ะ

 

“!!!!!!!”

 

สิ่งที่ท่านแม่พูดออกมาทำให้ท่านพ่อ ท่านพี่ และไคลด์ อึ้งกันไปตามๆกัน ต่อหน้าพวกเราที่ยืนแข็งทื่อกันอยู่ ท่านแม่ก็ก็พูดต่อ

 

ทั้งที่คุณอุตสาห์แต่งงานกับฉัน และทนความเอาแต่ใจของฉันขนาดนี้ แต่ลูกสาวของฉัน กลับทำให้ไคลด์ลูกสุดที่รักของคุณต้องบาดเจ็บ ฉันต้องขออภัยจริงๆค่ะ กาเร็ธจำเป็นต้องรับช่วงต่อตระกูลของคุณ เพราะฉะนั้นฉันจะพาพียงลูกสาวคนนี้กลับไปบ้านของท่านพ่อท่านแม่ของฉัน... คุณคะ ฉันขอให้คุณมีความสุขกับคุณไคลด์ และคุณแม่ของเขานะคะ

 

ท่านแม่พูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของเธอ ที่ไม่มีสิ้นสุด น่ะ นี่มัน นิยายดราม่าชัดๆ! ท่านแม่คะ! ไม่มีหรอกค่ะภรรยาลง ภรรยาลับอะไรกันคะ ท่านแม่เข้าใจผิดกับไปใหญ่แล้วค่า!!!!

 

บรรยากาศที่เงียบจัด และอ้ำอึ้งราวกับถูกพายุหิมะเข้าถล่มอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ตอนนั้นเอง ท่านพ่อผู้กล้าหาญของเราเริ่มพูด

พูดอะไรของเธอน่ะ เจสซินเนีย? เรื่องของไคลด์น่ะช่างก่อน ใครกันน่ะ แม่ของเขา?”

 

คุณไม่จำเป็นต้องปิดบังหรอกค่ะ ฉันรู้แล้วค่ะ ว่าคุณไคลด์เป็นลูกชายของคุณกับภรรยาลับ คุณควรจะไปแต่งงานกับเธอนะคะ ส่วนฉันจะพาลูกสาวของฉันไปด้วย กาเร็ธเป็นผู้ชายเลยต้องรับช่วงต่อของตระกูลต่อจากคุณ ฉันไม่สามารถพาเขาไปได้ค่ะ ฉันขอให้คุณพบกับความสุขนะคะ...ไปกันเถอะฟิเลน่า พวกเราไปเก็บข้าวของกันเถอะนะ

 

ไม่จริงน่าท่านแม่คิดว่าไคลด์เป็นลูกของภรรยาลับจริงๆหรอ แต่ว่านะ....ไม่จริงน่า จริงจังถึงขนาดนี้เลยหรอ ทั้งคู่คงไม่หย่ากันทั้งแบบนี้หรอกใช่ไหม? ท่านพี่และไคลด์มองหน้าฉันอย่างไม่วางตา ไม่เอานะ แบบนี้...อุตสาห์มีครอบครัวที่มีความสุขอยู่แล้วแท้ๆ ท่านพ่อคะ...

 

โดยที่ไม่ทันรู้ตัว ท่านพ่อก็เดินมาอยู่ข้างๆท่านแม่ แล้ววางมือทั้งสองข้างลงบนบ่าของท่านแม่อย่างอ่อนโยน จากนั้นใบหน้าที่สุดเศร้าสร้อยที่ไม่อาจบรรยายได้ เหมือนกับท่านพ่อจะร้องไห้ออกมา

 

ขอโทษนะ เจสซินเนีย เรื่องนี้ผมเป็นคนผิดเอง...ผมปล่อยให้คุณร้องไห้สินะ

 

แม้ว่ามันจะเศร้าและมีตัวเลือกอีกมากมาย แต่ฉันก็ขอยอมออกไปจากชีวิตของคุณค่ะ...

 

ตอนที่พูดไปอย่างนั้น อยู่ดีๆท่านพ่อก็โอบกอดท่านแม่ โดยที่ใบหน้าของท่านแม่ยังก้มลง ฉันสะบัดมือออกจากท่านแม่เบาๆแล้วรีบวิ่งไปหลบอยู่ข้างๆท่านพี่กาเร็ธและไคลด์เพื่อมองดูสถานการณ์อยู่ห่างๆ เดี๋ยวนะ...ไอ่การพัฒนาการข้ามขั้นนี่มันอะไรกัน???!!

 

เจสซินเนีย เธอคิดแบบนี้อยู่ตลอดเลยสินะ เรื่องนี้ผมเป็นคนผิดเองที่ไม่ยอมบอกรายละเอียดเรื่องไคลด์ให้คุณฟัง จนคุณต้องเก็บมาคิดและเครียดเอาคนเดียวแบบนี้ ผมนี่เป็นสามีที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ ผมได้ทำสิ่งที่ไม่ยุติธรรมกับเธอไป เจสซินเนีย ผมขอบอกคุณอีกครั้งว่า ผมรักเธอ

 

ฮึก...คุณคะ

 

อะไรกัน ฉากคอขาดบาดตายเมื่อกี้นี้หายไปไหนแล้ว อยู่ๆก็กลายเป็นละครรักของทั้งคู่ไปซะงั้น ตอนนี้....ท่านพ่อกับท่านแม่อยู่ในสภาพที่แววตามองเห็นแค่กันและกัน สายตาก็จับจ้องแค่ที่ใบหน้าอันหวานหยดย้อยของกันและกันเท่านั้น

 

เอาล่ะ ตอนนี้พวกเราออกไปจากตรงนี้กันดีกว่านะ ท่านพี่พูดพร้อมผลักหลังของฉันและไคลด์เพื่อออกจากห้อง ปล่อยให้ท่านพ่อและท่านแม่แสดงฉากรักของพวกเขาต่อไป....

 

★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★

 

หลังจากเหตุการณ์นั้น ทำให้ท่านพ่อและท่านแม่หวานแหววกันยิ่งขึ้น ด้วยความที่ว่าท่านแม่เป็นคนที่ใจดีและอ่อนโยนอยู่แล้ว จากท่านแม่ที่เมินไคลด์ในเกม ตอนนี้ท่านแม่ได้เอ็นดูไคลด์เหมือนลูกคนที่สาม และตอนนี้ ดูเหมือนไคลด์จะสนิทกับท่านพี่แล้วด้วย ครอบครัวสุขสันต์กลับมาแล้วค่ะ...

 

ฉันชวนไคลด์มานั่งจิบชาที่ฉันชอบ วันนี้ซินเซียยุ่งๆเลยไม่ได้ติดตามฉันมาซักพักแล้ว ระหว่านั้นฉันกับไคลด์ก็คุยกันไปเรื่อยๆ และฉันก็สะดุดอยู่ที่เรื่องหนึ่ง

 

จะว่าไป ไคลด์มีเวทมนตร์ที่ทรงพลังมากเลยสินะ

 

ในเกมมันบอกว่า คนเราปกติจะมีพลังมาตั้งแต่เกิด และจะเริ่มปรากฏออกมาตอนอายุ 5 ขวบ ก่อนหน้านั้นจะมีสิ่งที่บอกเตือนไว้ คืออาการเวทมนตร์เข้าสู่ร่างกาย บางคนจะมีอาการแค่เป็นหวัดเล็กน้อย แต่บางที่ก็เป็นอาการที่ร้ายแรง บางทีพลังเวทย์จะเลือกคนที่เหมาะสม แต่ถ้าพลังเวทย์ไม่ยอมรับในตัวของผู้ครอบครองก็จะเกิดอาการ พลังเวทย์ต่อต้าน ขึ้นมา เพราะมักจะเกิดอาการแบบนี้ เลยทำให้สามัญชนผู้ถือครองเวทย์มักจะล้มตายเพราะทนความเจ็บปวดไม่ไหว

 

พอฉันมองไปที่ไคลด์ด้วยสีหน้าสนอกสนใจเต็มที่ เพราะเหตุผมบางอย่างทำให้เขามีสีหน้าแข็งทื่อ

 

ไคลด์ เป็นอะไรหรือเปล่า

 

เปล่าฮะ ไม่ได้เป็นอะไร... พอแอบมองดูไคลด์ กลับเห็นเขาตัวสั่นอยู่ 

 

อ๊ะ! จริงสิ ในเกมไคลด์เผลอใช้เวทมนตร์ทำร้ายคนที่อยู่สถานกำพร้าด้วยกันนี่นา แย่ล่ะ! ฉันเผลอไปสะกิดต่อมเข้าซะแล้ว!!!

 

อ่ะ! ไม่เป็นไรนะ ถ้าไม่อยากพูดถึงมันน่ะ!”

 

อ่ะ อื้ม! ไม่เป็นไรฮะ พลังที่ผมใช้ได้เป็นเวทย์น้ำน่ะหืม...เวทย์น้ำงั้นหรอ เป็นเวทย์ที่หาได้ทั่วไปพอๆกับเวทย์ดินน่ะนะ

 

แล้วของพี่ล่ะฮะ?” ไคลด์เอียงคอสงสัย

 

อ่ะ คือว่า ยังไม่รู้เลยน่ะ!”  ใช่! ในเกมนั้นก็เหมือนกัน ฟิเลน่าไม่ได้ใช้พลังเวทย์ให้นางเอกเห็น แต่จะเป็นการแกล้งทางอ้อมมากกว่า

 

ยังไม่รู้งั้นหรอ...แบบนี้มันไม่ปกติแล้วนะ ไคลด์อ้าปากหวอตอนที่ได้ยินฉันพูด แล้วก็พึมพำอะไรซักอย่างกับตัวเอง อ่า อยากเห็นจัง พลังเวทย์เนี่ย ตอนนั้นขอท่านพี่ทำให้ดูแต่ว่าท่านพี่ก็ไม่ยอมเนี่ยสิ อ๊ะ จริงสิที่เป็นไคลด์ล่ะก็

 

นี่ไคลด์ ช่วยแสดงพลังให้ดูหน่อยสิ!”

 

ในเกมฉันเห็นไคลด์ช่วยนางเอก จากฟิเลน่าโดยการสร้างน้ำวนบังตัวนางเอกไว้ แล้วใช้น้ำทำให้มีชีวิตและขยับได้ด้วย ตอนนั้นเท่สุดๆ อยากเห็นด้วยตาเปล่าจริงๆ

 

เอ่อ...แต่ว่า...

 

ขอร้องเถอะนะ! อย่างน้อยๆก็ขอเป็นบุญตาก็ได้!”

 

ฉันพยายามดึงดันขอร้องเขาให้ช่วยแสดงให้ดู

 

ถ้าแค่นิดหน่อย...ก็ได้ครับ

 

แล้วเจ้าตัวก็ฝืนใจแสดงให้ฉันแต่โดยดี ถึงรู้ว่ามันไม่ดีกับเจ้าตัว แต่อยากเห็นนี่นา ความอยากรู้อยากเห็นนั้นชนะแทบทุกอย่างค่ะ!

 

ไคลด์เหมือนจะตั้งสมาธิกับน้ำชาในแก้วของฉัน เขาเอามือของเขาวางไว้เหนือน้ำในแก้ว แล้วหลับตาลง จากนั้นเหมือนมีเสียงอะไรซักอย่างเหมือนคลื่นน้ำ แล้วพอไคลด์ลืมตาขึ้น น้ำชาในแก้วของฉันก็ลอยขึ้นมาแล้วกลายเป็นพายุน้ำวนขนาดเล็ก

 

วะ ว้าว! สุดยอดเลยไคลด์ มันกำลังหมุนล่ะ!”

 

มันจะเคลื่อนไหวเป็นรูปแบบต่างๆ ตามที่ผมคิดไว้น่ะฮะไคลด์อธิบายให้ฉันฟัง

 

มีแค่ขนาดนี้หรอ?”

 

ในเกมเห็นว่ามันใหญ่พอๆกับที่บังนางเอกไว้ได้เลยนี่นา

 

ถ้าใส่พลังเข้าไปอีกมันจะใหญ่ขึ้นน่ะฮะ ยะ อยากเห็นหรอฮะ?”

 

ฉันทำตาเป็นประกายใส่ไคลด์ แหมก็คนมันอยากรู้อยากเห็นนี่นา เห็นเพียงแค่นี้มันไม่พอที่จะเรียกว่าบุญตาหรอกนะ!

จากนั้นพายุน้ำวนขนาดเล็กก็ขยายขึ้น จนมันสูงเท่าต้นไม้ที่ฉันปีนประจำ จนฉันส่งเสียงประทับใจออกไปอย่างลืมตัว นี่น่ะหรอเวทมนตร์ ในชาติก่อนนั้นเวทมนตร์ไม่ใช่สิ่งที่มีตัวตนอยู่ แต่ก็เฝ้าใฝ่ฝันถึงมันมาตลอด ถ้าหากว่าฉันใช้เวทมนตร์ขึ้นมาได้ก็คงดี แล้วตอนนี้เวทมนตร์ของจริงก็มาอยู่ต่อหน้าฉันแล้ว

 

อยากสัมผัสมันจัง พายุน้ำวนที่สร้างขึ้นมาจากชา สีของมันใสและสวยชะมัด อยากจะจับน้ำที่เคลื่อนไหวด้วยเวทมนตร์นี้เหลือเกิน พอคิดแบบนั้น ฉันก็วิ่งออกไปอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง ข้างหลังฉันดูเหมือนไคลด์จะพูดอะไรบ้างอย่างในขณะที่ควบคุมพายุน้ำวนอยู่ ตื่นเต้นเกินไปก็เลยไม่ได้ยินที่เขาพูด ฉันวิ่งเข้าไปหา และเอื้อมมือของฉันออกไป

 

อึก!”

 

ฉันยื่นมือไปแตะพายุน้ำวนนั่น มันดีดมือของฉันออกอย่างแรง... ฉันตกใจเลยเดินถอยหลังออกมา หลังจากนั้นฉันก็เสียสมดุลแล้วล้มลงดังตุบ  หลังจากนั้นพายุน้ำวนนั่น มันก็สลายหายไปกลายเป็นฝนน้ำชา พร้อมกับไคลด์ที่วิ่งเข้ามาหา

 

พี่ฮะ! เป็นอะไรรึเปล่าฮะ!!??”  

 

อะ อื้ม แค่โดนบาดนิดหน่อยน่ะฉันพูดพร้อมโชว์แผลที่มือให้ไคลด์ดู แผลที่เหมือนโดนมีดบาดเป็นเส้นยาวๆ ไม่ค่อยลึกมากนะ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้จริงๆว่าพายุน้ำวนนั่นมันสามารถทำให้เกิดแผลได้เลยรึ

 

น่ะ นี่มัน! ผมขอโทษฮะ!!” ไคลด์ขยับห่างออกจากฉัน จากนั้นเขาก็ก้มกราบขอโทษฉันโดยที่หัวติดพื้นหญ้า หรือง่ายๆคือท่าก้มกราบนั่นเอง

 

ดะ เดี๋ยวสิไคลด์! ขอโทษพี่ทำไม!?”

 

พายุน้ำวนที่ผมสร้างขึ้นมา มันทำให้ท่านพี่บาดเจ็บ!!! อีกทั้งแผลแบบนั้นมันจะต้องใช้เวลานานพอสมควรแน่ๆ ผมสมควรได้รับโทษฮะ!!!”

 

จะ จริงสิ ในโลกนี้เขาให้รักษาสุขภาพและเรื่องบาดแผลด้วยนี่นา โดยเฉพาะผู้หญิง ถ้าเกิดมีบาดแผลหรือแผลเป็นขึ้นมาล่ะก็ จะทำให้ไม่สามารถแต่งงานหรือทำกิจอะไรได้

 

ขะ คือ ว่านะไคลด์... ฉันเอื้อมมือพยายามบอกว่า เงยหน้าขึ้นมาก่อนสิแต่พอเอื้อมมือเข้าไปไกล้ ไคลด์กลับหลับตาปี๋ และเอาหัวแนบพื้นหญ้ามากกว่าเดิม แล้วไม่ยอมพูดกับฉันเลย

 

แย่ล่ะ! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็...ไคลด์หวาดกลัวพลังของตัวเองàกลัวว่าจะไปทำร้ายใครàขังตัวเองอยู่ในห้องàกลายเป็นหนุ่มเสเพลàเจอนางเอกแล้วตกหลุมรักàเห็นฟิเลน่าเป็นตัวเกะกะàสังหาร!!!! แย่ล่ะ!! ไม่ได้การละแบบนี้ ฉันยังไม่อยากตายหรอกนะ!

อึก! พี่ขอโทษน้า!!!” ฉันก้มหัวให้ไคลด์เหมือนกัน ฉันไม่ยอมแพ้หรอกนะ!

 

ทะ ทำไมพี่ถึงต้องขอโทษล่ะฮะ?”

 

ก็พี่น่ะ รู้ทั้งรู้ว่าไคลด์มีอดีตที่เลวร้าย แต่พี่ก็ยังบังคับให้ไคลด์ใช้พลังเวทย์ให้ดู แล้วเมื่อกี้ไคลด์ก็อุตสาห์เตือนพี่แล้วแท้ๆ แต่พี่ก็ไม่ยอมฟังแล้ววิ่งเข้าไปหาพายุน้ำวนนั่น!”

 

ใช่! รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ควร แต่เพราะกิเลสของตัวเองที่อยากเห็นพลังนั่น ก็เลยเผลอ

 

แต่...พลังเวทย์ของผม อาจจะทำให้พี่สาวกลัวนะ

 

ไม่เลย! พี่ไม่กลัวหรอก! เพราะฉะนั้นช่วยยกโทษให้พี่เถอะนะ!!!” ฉันเอาหัวแนบพื้นหญ้าให้ต่ำกว่าเดิม จนหน้าผากของฉันเป็นรอย

 

ระ เรื่องนั้นผมไม่เป็นไรหรอกฮะ เงยหน้าขึ้นเถอะฮะท่านพี่!” ไคลด์พูดอย่างร้อนรน และสับสน

 

จริงนะ! ไคลด์ใจดีที่สุด!” พอฉันได้ยิน ด้วยความดีใจเลยรับเงยหน้าขึ้นมา

 

...ท่านพี่ฮะ ท่านพี่เห็นพลังของผมแล้ว ท่านพี่อยากอยู่กับผมอยู่หรือเปล่า?” ไคลด์ก้มหน้าเหมือนกำลังรอรับชะตากรรมอยู่ เอ๊ะ หรือว่าพยายามตีตัวออกห่างทางอ้อม ไม่ได้การล่ะ ต้องดักทางไว้

อื้ม! อยากอยู่ด้วยกันตลอดไปเลย!”  ใครที่ไหนไม่อยากอยู่กับโชตะที่น่ารักขนาดนี้เล่า บ้ารึเปล่า เป็นฉันจะกอดจะน้วยให้เต็มที่เลยล่ะ

 



ฉันเอามือข้างที่ไม่เปื้อนเลือดประสานกับมือของไคลด์ไว้ เพื่อไม่ให้เขาแอบวิ่งหนีไปได้ 


ตลอดไปเลยหรอฮะ…”

 

อื้ม! ตลอดไปเลย หรือว่าไม่อยู่กับพี่แล้วหรอ?” ไคลด์ได้ยินดังนั้น ไคลด์ก็รีบส่ายหน้าแรงๆใส่ ดีใจจังไม่ได้ถูกเกลียดค่ะ!

 

เรื่องพลังเวทย์น่ะ ถ้าควบคุมมันไม่ได้ก็ขอไปเรียนกับท่านพี่กาเร็ธก็ได้นะ พี่จะคอยเอาใจช่วยอยู่ข้างๆเอง เพราะฉะนั้นอย่าเก็บเรื่องเครียดเอาไว้คนเดียวนะ!”


ฉันพูดออกไปพร้อมรอยยิ้มที่คิดว่าอ่อนโยนที่สุด พอฉันสังเกตไคลด์อีกที อยู่ก็มีน้ำใสๆออกมาจากดวงตากลมโตของไคด์ ระ ร้องไห้!! ฉันพยายามจะปลอบไคลด์ที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่แต่ด้วยว่ามือมันเป็นแผลน่ะสิ ก็เลยทำอะไรได้ไม่มาก

 

จากนั้นท่านพี่ก็มาพอดี พอท่านพี่เห็นแผลที่มือฉันก็ตกใจยกใหญ่ แล้วรีบอุ้มฉันไปหาหมอประจำตระกูลทันที พร้อมกับ   ไคลด์ที่วิ่งมาพร้อมๆกัน โชคดีที่แผลมันตื้นมาก ซัก 4-5 วันแผลก็หายสนิทแล้ว


ไคลด์ก็สารภาพความจริงให้กับท่านพี่ฟัง ดูเหมือนท่านพี่จะโกรธพวกเรายกใหญ่เลยค่ะ แต่ท่านพี่ก็ไม่ได้จะลงโทษใครจริงๆจังๆ แค่บอกว่า ครั้งนี้เป็นบทเรียน แต่ถ้าครั้งหน้าเกิดขึ้นอีกเตรียมตัวได้รับโทษให้ดีล่ะค่ะ....คิดถึงพี่สาวผู้ดูแลในสถานกำพร้าโลกก่อนเลยแฮะ

 

          จากนั้นทุกๆอย่างก็สงบอีกครั้ง ท่านพ่อกับท่านแม่ก็หวานกันมากกว่าแต่ก่อน (จนกลัวว่าจะมีน้องเพิ่มเข้ามาอีกคน) และท่านพี่ก็อนุญาติให้  ไคลด์มาฝึกซ้อมเวทมนตร์ด้วยกันได้ และฉันยังสามารถหลบธงหายนะได้อีกด้วย แฮปปี้สุดๆ ใช้ชีวิตแบบสงบนี่มันดีจริงๆ แต่ไอ่เหตุการณ์แบบนี้มันเดจาวูชัดๆ...


============================================================================================


แฮร่!! ตอนนี้ก็จบไปอีกเรื่องกับธงหายนะที่เป็นน้องชายของนางนะคะ ถ้าถามว่าทำไมตอนนนี้ถึงยาวจัง เพราะว่า ตอนนี้มันรวมเหตุการณ์ของ พ่อแม่ฟิเลน่าไว้ด้วย เนื้อเรื่องมันเลยยาวค่ะ 


ปล.ไรต์อ่านคอมเมนต์ของทุกคนนะคะ! อีกอย่างไรต์ไม่ได้เสียใจที่วิวอ่านมันน้อย เพราะยังมีคนมาอ่านนิยายไรต์อยู่ ไม่เศร้าค่ะ!


>>>คือ กลับมาอธิบายว่าทำไมคุณพ่อถึงเรียกคุณแม่ด้วยคำว่า 'คุณ' กับ 'เธอ' ทั้งสองคำ ตรงนี้ไรต์อยากอธิบายว่าที่คุณพ่อเรียกทั้งสองคำแบบนี้เพราะอยากจะสื่อให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่แค่นั้นเอง เพราะคำว่า 'เธอ' สำหรับไรต์แล้วมันดูผูกพันธ์และเข้าใจกันมากกว่าเลยใช้คำนี้ในประโยค แต่สุดท้ายไรต์ก็เมากลับมาใช้คำว่าคุณในประโยคอยู่ดี;;; เอาเป็นว่าขอบคุณคอมเมนต์ที่เข้ามาติเตือนด้วยนะคะ! 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 322 ครั้ง

333 ความคิดเห็น

  1. #283 maytawarin (@thadsanee270316) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:21
    สีผมเเสบตามาก555555
    #283
    0
  2. #281 NekoRider (@feles059) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 12:12
    คิดไปเองหรือหน้าตาน้องมันดูมันดูยันเดเระป่าวว๊า?
    #281
    0
  3. #252 Amarry (@Amarry) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 06:58
    พ่อคุยกับแม่ เลือกเอาสักอย่างว่าจะเรียก คุณ หรือ เธอ ประโยคเดียวใช้ทั้ง คุณ ทั้ง เธอ มันจะกลายเป็นพูดถึงบุลคลที่สามไปนะ

    รูปประโยคนั้นอย่างกับบอกเมียแต่งว่าผมรักเมียน้อยเลย
    #252
    0
  4. #198 GM2222 (@0994541466) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 23:56
    ปักไปทั่วเลยนะ
    #198
    0
  5. #193 hinahimeeee (@hinahimeeee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:50
    ใช้คำว่าคุณตลอดแล้วมาใช้สรรพนามบุรุษที่ 3 ว่า เธอ เนี่ย ตกลงรักใครกันแน่คะคุณพ่อออ
    #193
    0
  6. #192 hinahimeeee (@hinahimeeee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:40
    ถึงจะมีคาตารินะเป็นแรงบันดาลใจก็แนะนำว่าอย่าให้เหมือนมากไปนะคะ

    ถึงเราคิดว่าน่าจะเหมือนแค่บางเหตุการณ์ก็เถอะ
    #192
    0
  7. #191 Camona23 (@Camona23) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 13:50
    ตอนนี้..มีความเหมือนคาตารินะมาก//แต่เราให้อภัยเพราะโชตะน่ารัก(?)
    #191
    0
  8. #154 IX 'คนขี้เหงา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 19:46

    คาจารินะ ปะเนี่ย มีความเหมือน(มาก)

    #154
    0
  9. #136 MOE คือทุกสิ่ง!!!! (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 11:32

    เดียวพอโตขึ้นต้องไปทำไร่ไถนาเหมือนคาตา คาตา อะไรซักอย่างหรือป่าว =v=

    #136
    0
  10. #124 vivnalove123 (@vivnalove123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 00:40
    ไรท์จ๋าาาาา เราว่ารูปอ่ะมือมันแปลกๆนะ ตามความเป็นจริงแล้วนิ้วโป้งต้องอยู่ข้างในหนิ(เอ๊ะ...หรือว่านั่นนิ้วโป้ง) แบบว่าภ้าเป็นมุมนี้ต้องเห็นนิ้วโป้งแทนนิ้วก้อยอ่ะค่ะ แต่โดยรวมๆแล้วสวยมากๆ สวยกว่าเราวาดอีก ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #124
    1
    • #124-1 MARIROYNUM (@moorepeacesumme) (จากตอนที่ 6)
      16 ตุลาคม 2561 / 09:06
      ถถถถ ไรต์ก็รู้แหละ แต่ว่าก็นะ ข้ามๆไปเถอะเนาะ (หยวนๆหน่อย) 555
      #124-1
  11. #92 keykie (@keykie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:21
    เหมือนบากะรีน่า เลยอะ แต่ก็สู้ๆๆ นะไรท์
    #92
    0
  12. #89 สาววายย** (@jangjirasungjai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:42

    สนุกมากๆเลยค่ะ

    #89
    0
  13. #66 VioMayLin (@mayviolincatcat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 18:17
    ไรท์สู้ๆค่ะ เราเชียร์นะ
    #66
    0
  14. #54 Baka-rina (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:47

    ก็เข้าใจว่าคนส่วนใหญ่น่าจะได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายเรื่องดังๆ แต่ถ้าตรงจุดนี้มันจะเหมือนDestruction Flag Otome ขนาดนี้มันก็เกินไปนะ

    ทำซะอย่างกับคิดว่าจะไม่มีคนเคยอ่านเรื่องนั้นมาก่อนอย่างงั้นแหละ

    แรงบันดาลใจ≠ก๊อบปี้

    #54
    1
    • #54-1 MARIROYNUM (@moorepeacesumme) (จากตอนที่ 6)
      4 สิงหาคม 2561 / 07:28
      ไรต์เข้าใจค่ะว่ามันคือแรงบันดาลใจ+ก๊อบปี้ ซึ่งไรต์ก็ไม่เคยคิดว่าจะไม่มีคนอ่านเรื่อง Otome Akuyaku Reijo อยู่แล้ว เพราะมันเป็นนิยายเรื่องแรกที่ไต์อ่าน แต่ถ้าเกิดไรต์ไม่ได้หยิบมาเป็นแรงบันดาลใจ 'นิยายเรื่องนี้จะดำเนินเรื่องไปไม่ถูกค่ะ' เพราะไรต์เพิ่งเป็นนักเขียนมือใหม่ ไม่แปลกที่สมองโง่ๆของไรต์จะหยิบนิยายเรื่องนี้มา

      แต่ไรต์ก็จะปรับปรุงไปเรื่อยๆตามที่คอมเม้นแต่ละคอมเม้นบอกนะคะ ถือว่าช่วยสอนไรต์ไปในตัวด้วย ขอบคุณนะคะ (owo)b
      #54-1
  15. #20 Jokobo1 (@Jokobo1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 01:54
    ขุนพ่อ ขุนแม่

    เบาหวานขึ้นตรูขึ้นแล้ววว
    #20
    0
  16. #19 Destroya (@Destroya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 23:19
    <p>อ้าาน่ารักกกกก</p>
    #19
    0
  17. #18 ††alonesia†† (@aporlo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:06
    ภาพสวยมากค่ะ เนื้อเรื่องไหลลื่นดี ไคล์ก็น่ารักม๊ากกกก
    #18
    0