คัดลอกลิงก์เเล้ว

ละครห้อง เรื่องกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน

โดย Behind

ความรู้เบสิกมากๆในวิชากฎหมายเบื้องต้นจ้า พอดีมันเป็นบทละคร ยังไงก็ลองอ่านกันดูนะค่ะ

ยอดวิวรวม

6,069

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


6,069

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 ก.ค. 52 / 17:30 น.
นิยาย Фͧ ͧ·ǢͧѺԵШѹ ละครห้อง เรื่องกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เริ่มต้นที่เราได้เรียน เรื่องกฎหมายเบื้องต้นในชีวิตประจำวันจ้า
แล้วคุณครูก็มอบหมายให้แสดงละคร
แล้วเพื่อนก็มอบหมายให้เรามาเขียนอีกที @_@
แต่เรามันก็ไม่เก่งเรื่องนี้ซะด้วย
เลยมั่วออกมาได้ประมาณนี้แหละ
แต่ข้อมูลที่บอกว่าจริงหมดนะจ๊ะ

เก็บไว้เฉยๆมันก็กระไรอยู่
เลยเอามาลองลงดู
เป็นยังไงก็ติชมกันได้เลยน้า...

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 ก.ค. 52 / 17:30


เปิดม่าน

            ศศิวรรณนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะม้าหินที่ตั้งอยู่บริเวณเยื้องข้างบ้าน พู่กันลูกสาวตัวน้อยวัย 10 ขวบวิ่งถือซองแฟ้มหรามาหาแม่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

พู่กัน: แม่ค่ะๆ (ยิ้มแย้ม) นี่! หนูเจออะไรด้วยแหละ (เปิดซองดึงสูติบัตรขึ้นมา) นี่ไงค่ะ สูติบัตรไง หนูเจอทะเบียนสมรสของแม่ด้วย (เอาวางกับโต๊ะ) นี่มีชื่อแม่กับชื่อพ่อด้วย  อ๊ะ! แม่ค่ะนี่อะไรหรอ?

ศศิวรรณ: อะไรหรอจ๊ะ (เขยิบตัวไปดูให้ชัดๆ) อ๋อ เลขบัตรประจำตัวประชาชนไงจ๊ะ

พู่กัน: แล้วทำไมของหนูไม่เหมือนกับของแม่กับพ่อล่ะค่ะ

ศศิวรรณ: เลขบัตรประจำตัวประชาชนเป็นสิ่งที่ได้มาเฉพาะบุคคลเมื่อลูกเกิดไงล่ะจ๊ะ

พู่กัน: อ๋อ... แม่ขา แม่เล่าเรื่องแต่งงานต่อได้ไหมค่ะ

ศศิวรรณ: เอาตอนนี้เลยหรอจ๊ะ แม่ทำงานอยู่นะ

พู่กัน: น้า... นะค่ะ น้า...

ศศิวรรณ: (ยิ้ม) ก็ได้จ๊ะก็ได้ เอ๊? แม่เล่าถึงไหนแล้วน้า

พู่กัน: ถึงตอนแต่งแล้วค่ะ

ศศิวรรณ: ตอนแต่งน่ะหรอแม่จำได้ว่า แม่ได้ใส่ชุดราตรียาวเปิดไหล่สีชมพู สวยเชียวล่ะ พูดแล้วก็เหมือนเจ้าหญิงในนิทานนั่นแหละจ๊ะ

พู่กัน: ว้าว! หนูอยากแต่งงานบ้างจัง จะได้ใส่ชุดสวยๆ

ศศิวรรณ: ลูกจะแต่งงานได้ก็ต่อเมื่อบรรลุนิติภาวะแล้วเท่านั้นแหละจ๊ะ แต่ว่าลูกก็สามารถพ้นสภาวะผู้เยาว์ได้โดยการสมรสจ๊ะ แต่ว่าจะแต่งได้ต่ำสุดก็คือ 17 ปีบริบูรณ์ แต่ก็ต้องได้รับความเห็นชอบจากพ่อแม่ผู้ปกครองด้วยนะ

พู่กัน: แล้วเมื่อไหร่พู่กันจะบรรลุนิบิภาวะสักทีล่ะค่ะ

ศศิวรรณ: นิติภาวะจ๊ะ ไม่ใช่นิบิภาวะ จะสามารถบรรลุได้ก็ต้องอายุ20ปีบริบูรณ์ และผู้เยาว์จะทำนิติกรรมใดๆก็ต้องมีผู้แทน

พู่กัน: ว้า...เหมือนหนูทำอะไรก็ไม่ได้เลยนะเนี่ย

ศศิวรรณ: ที่จริงลูกก็ทำได้จ๊ะ อย่างเรื่องของหน้าที่ไงจ๊ะ ในตอนนี้ลูกเป็นเด็ก ลูกเป็นลูกของพ่อกับแม่ ลูกก็มีหน้าที่ตั้งใจเรียน ทำตัวเป็นลูกที่ดีไงจ๊ะ

พู่กัน: แล้วพ่อกับแม่ล่ะค่ะ

ศศิวรรณ: พ่อกับแม่ก็มีหน้าที่เหมือนกันจ๊ะ คนเราจะสวมหัวโขนได้หลายหัว อย่างแม่อยู่ที่นี่ตอนนี้ แม่ก็สวนหัวโขนของแม่ แล้วก็มีหัวโขนของภรรยา หัวโขนของแม่บ้าน แล้วก็อีกเยอะเลย

เพื่อนบ้านเดินมาเรียก

อร: วรรณจ๊ะ! ว่างไหม

ศศิวรรณ: ค่า เชิญเลยๆ (หันไปบอกลูก) เปิดประตูให้น้าเขาหน่อยสิจ๊ะ

พู่กัน: ค่ะ (วิ่งไปเปิดประตู ทักทายอรนิดหน่อยก่อนเดินนำมานั่งที่ม้าหินตัวเดิม อรเดินตามมานั่งด้วย)

ศศิวรรณ: พู่กันหนูไปเล่นในบ้านก่อนนะ (พู่กันทำหน้าอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย)

อร: ไม่เป็นไรหรอก ให้หนูพู่กันอยู่ด้วยก็ได้ แกอยากอยู่สะขนาดนี้ (หันไปยิกแก้มเด็กน้อยเบาๆ) ลูกเธอนี่มองกี่ทีกี่ทีก็น่ารักนะเนี่ย (เด็กน้อยยิ้มกริ่ม)

ศศิวรรณ: แน่นอนสิจ๊ะ ลูกสาวคนเดียวของฉันเชียวน้า

อร: จ้าๆ ชมกันเข้าไป เฮ้อ...ฉันสิอยากมีลูกก็ไม่มี

พู่กัน: ทำไมน้าอรไม่รับลูกบุญธรรมล่ะค่ะ แม่เคยเล่าว่ามีคนที่ไม่มีลูกไปขอเด็กจากสถานเลี้ยงเด็กมาเลี้ยงดู ขนาดดารายังมีเลยนี่ค่ะ

อร: จริงด้วยสิ แหมน้าเนี่ยทำไมไม่ปราดเปรื่องอย่างหนูบ้างนะ (ลูบหัวพู่กัน) จริงสิ! ที่ฉันมาวันนี่ก็เรื่องนี้ด้วยแหละหนึ่ง แต่ว่าก็มีอีกเรื่องด้วย วรรณเธอได้ยินเรื่องของป้าเพ็ญบ้างไหม เห็นเขาเล่าว่าแกเริ่มเพี้ยนแล้ว ตอนนี้ทนายวิ่งเข้าวิ่งออกบ้านแกเป็นว่าเล่นเลยล่ะ เขาว่าแกจ้างมาทำพินัยกรรมอะไรนั่นน่ะ แต่ว่านะสมบัติอะไรแกก็ไม่ได้มีมากมายสักหน่อย

พู่กัน: พินัยกรรมหรอค่ะ?

ศศิวรรณ: เดี๋ยวเถอะพู่กัน สอดมาตอนผู้ใหญ่คุยกันไม่ดีนะลูก (พู่กันก้มหน้าสำนึกผิด)

อร: แหม...เอาเถอะๆ หนูพู่กันอยากรู้เรื่องพินัยกรรมก็ให้คุณแม่เล่าให้ฟังสิค่ะ

ศศิวรรณ: แล้วทำไมเธอไม่เล่าเองซะล่ะ

อร: แหมก็ฉันมันไม่ฉลาดปราดเปรื่องแบบเธอนี่จ๊ะ

ศศิวรรณ: จ้าๆ (หันมาทางลูกสาว) พินัยกรรมก็คือนิติกรรมที่บุคคลสามารถทำขึ้นได้ แต่ว่าต้องชอบด้วยกฎหมายนะจ๊ะ

พู่กัน: พวกยกสมบัติให้อะไรแบบนั้นหรอค่ะ พู่กันอยากทำบ้างจัง

อร: จะทำพินัยกรรมก็ต้องสิบห้าก่อนสิจ๊ะ เด็กไปเขาก็ไม่ให้หรอกน้า

ศศิวรรณ: เห็นไหมน้าอรเขาก็รู้เรื่องกฎหมาย แต่ก็ชอบแกล้งแม่อยู่นั่นแหละ (หันไปเหล่ตาใส่เพื่อน) ว่าแต่ป้าเพ็ญแกจะทำพินัยกรรมทำไมกันนะ

อร: เห็นเขาบอกว่าป้าแกจะหย่ากับสามีน่ะ จับได้ว่ามีกิ๊กไง

ศศิวรรณ: เฮ้อ... อยู่กันมาตั้งนาน จะมาหย่ากันตอนแก่เฒ่านี่นะ คิดดีแล้วหรอ (หันไปเจอพู่กันที่ทำหน้ามุ่ยไม่เข้าใจพอดี) อ๋อ หย่าก็คือการแยกทางกันไงจ๊ะ

พู่กัน: จะไม่อยู่ด้วยกันอีกหรอค่ะ

อร: ก็ใช่น่ะสิจ๊ะ (หันไปคุยกับศศิวรรณต่อ) เห็นแกประกาศไปทั่วเลยว่าจะหย่าๆ มรดกทั้งหมดก็ยกให้ลูกชายกับลูกสาวของแกนั่นแหละ แล้วก็ยกให้หมู่บ้านเรานิดหน่อยด้วยล่ะ จะพูดว่าแกใจดี ก็ได้นะ แต่ก็น่าสงสารแก

ศศิวรรณ: นั่นสิ

อร: ตายแล้ว!! ฉันนัดกับพี่พจน์ไว้ สายแล้วๆ (รีบลุกจากเก้าอี้ พจน์ขี่รถจักรยานยนต์มาจอดหน้าบ้านศศิวรรณพอดี)

พจน์: อร! เดี๋ยวก็สายหรอก(อรลุกเดินไปหา) อ้าวคุณวรรณ สวัสดีครับ (ค้อมหัวเล็กน้อยเป็นเชิงทักทาย)

ศศิวรรณ: สวัสดีค่ะคุณพจน์ ว่าแต่จะไปไหนกันหรือค่ะ

อร: ไปดูเด็กๆน่ะ ว่าจะขอมาเลี้ยงสักคน ไปก่อนนะจ๊ะ (โบกมือ)

ศศิวรรณ: จ๊ะ (โบกมือตอบ รถมอเตอร์ไซค์ขับออกไป)

พู่กัน: แม่ค่ะๆ แล้วเราต้องทำยังไงบ้างหรอค่ะ

ศศิวรรณ: หมายถึงอะไรอีกล่ะจ๊ะเนี่ย (ยิ้ม)

พู่กัน: ก็รับบุตรบุญธรรมไงค่ะ แล้วเรื่องพินัยกรรมอะไรนั่นอีก ถ้าไม่ทำได้ไหมค่ะ

ศศิวรรณ: ถามหลายเรื่องจังแฮะ เอาทีละเรื่องแล้วกันนะ เรื่องการรับบุตรบุญธรรมผู้ที่รับบุตรบุตรธรรมก็ต้องมีคุณสมบัติตามกฎหมายกำหนดอีก ถ้าพูดตอนนี้มันออกจะยืดยาว เอาเป็นว่า ต้องอายุมากกว่า25ปีแล้วก็ต้องได้รับความยินยอมจากคู่สมรสด้วย ส่วนเรื่องของพินัยกรรมก็เป็นเหมือนจดหมายมอบทรัพย์สินนั่นแหละ แต่ก็มีขั้นตอนอะไรของเขาอีก อันนี้แม่ก็ไม่ค่อยรู้ด้วย แล้วที่หนูถามว่าไม่ทำได้ไหม ก็ได้นะจ๊ะ เพราะทรัพย์สินก็จะตกไปสู่ทายาทอยู่แล้ว เว้นแต่ว่าจะมีการทำพินัยกรรมยกให้ใครเป็นพิเศษแบบที่ป้าเพ็ญยกให้หมู่บ้านเราไงจ๊ะ

พู่กัน: อ๋อ จริงสิค่ะ แม่ยังไม่ได้เล่าเรื่องหมั้นเลย แต่พู่กันอยากรู้เรื่องกฎหมายต่อจัง มีกฎหมายเรื่องคู่หมั้นไหมค่ะ

ศศิวรรณ: มีสิจ๊ะ เพราะว่ากฎหมายมีขึ้นเพื่อใช้ควบคุมความประพฤติของคนในสังคมไงจ๊ะ ไม่อย่างนั้นคนก็จะทำอะไรได้ตามใจชอบ และเกิดความวุ่นวายขึ้น เอ้า! แม่เพลินไปหน่อย เรื่องกฎหมายของการหมั้นต่อนะจ๊ะ

พู่กัน: ค่ะ (พยักหน้าอย่างแข็งขัน)

ศศิวรรณ: อายุของผู้ที่จะหมั้นต่ำสุดก็คือ 17ปีบริบูรณ์ แต่เราจะไม่หมั้นก็ได้นะจ๊ะ ถ้าเกิดจะหมั้นก็ต้องมีของหมั้นแล้วถ้าเกิดฝ่ายชายผิดสัญญาก็ตกยกของหมั้นให้ฝ่ายหญิง แต่ถ้าหากฝ่ายหญิงเป็นผู้ผิดสัญญาก็ต้องคืนของหมั้นจ๊ะ

พู่กัน: แล้วแม่ได้หมั้นหรือเปล่าค่ะ

ศศิวรรณ: หมั้นสิจ๊ะ (ครืน... เสียงประตูรั้วเปิด ธวัชชัยเปิดประตูรั้วเข้ามา)

พู่กัน: คุณพ่อมาแล้ว! (พู่กันวิ่งไปกอดพ่ออย่างดีใจ ก่อนผู้เป็นพ่อจะหอมลูกสาว)

ธวัชชัย: คุยอะไรกันอยู่จ๊ะสองแม่ลูก

พู่กัน: (ยังกอดพ่ออยู่) คุยเรื่องกฎหมายค่ะ สนุกมากๆเลย โตขึ้นหนูจะเป็นทนาย

ธวัชชัย: นั้นทนายน้อยไหนบอกพ่อหน่อยสิว่า มีกฎหมายอะไรบ้างที่เกี่ยวกับตนเองโดยตรงจ๊ะ

พู่กัน: อืม... ก็ต้องเป็นบัตรประชาชนใช่ไหมค่ะ แล้วก็เรื่องผู้เยาว์ด้วย

ธวัชชัย: เกือบหมดจ้า แต่หนูลืมเรื่องสำคัญไปนะ

พู่กัน: อะไรหรอค่ะ

ศศิวรรณ: เอาล่ะสองพ่อลูก เข้าไปในบ้านก่อนดีไหม

(พู่กันรีบดึงพ่อกับแม่เข้าบ้าน เพราะอยากรู้เรื่องที่พ่อจะพูด แม่เดินไปในครัว พอพ่อนั่งลงบนโซฟาได้พู่กันก็ถามทันที)

พู่กัน: อะไรหรอค่ะพ่อเรื่องสำคัญ

ธวัชชัย: กฎหมายที่เกี่ยวกับชื่อบุคคลไง ลูกเกิดมาก็ต้องมีชื่อ มีนามสกุลใช่ไหม มันมีกฎหมายที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยนะ

พู่กัน: อยากฟังค่ะ อยากฟัง

ธวัชชัย: การตั้งชื่อต้องไม่คล้ายกับพระนามของพระมหากษัตริย์หรือราชวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ แล้วนามสกุลก็ต้องไม่ซ้ำกับผู้อื่นรวมไปถึงนามแฝง หรือนามปากกาด้วย (แม่เดินเอาน้ำมาให้พ่อพอดี)

ศศิวรรณ: แม่ว่าวันนี้เราพอแค่นี้ก่อนดีกว่า พู่กันจ๊ะวันนี้จะช่วยแม่ทำกับข้าวอีกหรือเปล่า

พู่กัน: ช่วยค่ะๆ วันนี้คุณพ่อก็ทำด้วยนะค่ะ

ธวัชชัย: ถ้ากินไม่ได้พ่อไม่เกี่ยวนะ

พู่กัน: ต้องกินได้อยู่แล้วล่ะค่ะ (พู่กันเดินจูงมือพ่อกับแม่เข้าไปในครัว)

ปิดม่าน

ผลงานอื่นๆ ของ Behind

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 กันยายน 2559 / 20:41
    ฝากติดตามด้วยค่ะ

    หนังสั้นกฎหมายเเพ่งเเละอาญา  ตอน  ลงทุนสนองโลภ  
    https://www.youtube.com/watch?v=HAZbAvClTLI

    #8
    0
  2. วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 01:07
    ตามสบายเลยค่ะ ^^
    #7
    0
  3. วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 11:07
    เราขอเอาไปใช้ได้มั้ยพอดีเรียนกฏหมายแล้วครูให้แสดงละครกำลังหาบทเลยมาเจอิันนี้ มันตรงกับที่ต้องการพอดีแล้วก้อมีเนื้อหาเกี่ยวกับกฏหมายที่เข้าใจง่ายด้วย มันมีประโยชน์กับเรามากเลยถ้ายังงัยขอยืมไปใช้ได้มั้ย
    #6
    0
  4. วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 18:14
    แต่ขึ้นเพราะต้องแสดงละครห้องจ้า
    แต่ว่าไม่ได้แสดงเลยเอามาให้อ่าน
    ก็เป็นเรื่องที่ต้องเรียนเลยเอามาโพสไว้
    ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันน้าาาา♥
    #5
    0
  5. #4 เจมส์
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 22:03
    ดีที่สุด
    #4
    0
  6. #3 วารีรัตน์
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 22:02
    เว็บบอร์ดนี้มีสาระที่สุด
    #3
    0
  7. #2 ลริน
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 22:00
    มีสาระมาก
    #2
    0
  8. #1 Marvellous
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2552 / 19:55
    ขอบคุณสำหรับความรู้เรื่องกฎหมายดีๆ นะจ๊ะ



    อ่านแล้วก็สนุกไปได้ความรู้ไปด้วย



    อยากอ่านอีกจังเลยเนอะ



    จะมีมากกว่านี้หรือเปล่าอ่ะ?
    #1
    0