ดวงใจยังมีรัก ชะเอิงเอย

ตอนที่ 6 : ฉากเรียกน้ำตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 ก.พ. 58

ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้วนะ ที่สมพงษ์หาเรื่องนาย

แต่ว่าฉันก็บอกเขาแล้ว ว่าให้เลิกยุ่งกับเราสองคน
ขอโทษนะที่เกือบทำให้เจ็บตัว
  เลิกงอนฉันได้แล้วนะ
พรุ่งนี้ไปกินข้าวด้วยกันอีกนะ นะ นะ
  ^^

ปฐวีอ่านอย่างตั้งใจแล้วพับเก็บไว้อย่างเดิม  ในหัวของเขากำลังคิดอะไรปั่นป่วนไปหมด

ผมก็ชอบพี่นะ แต่ผมก็เข้าใจพี่สมพงษ์เหมือนกัน เขาคงรักพี่มานาน และรักมากด้วย  เขาถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแล้วหลับไป เพราะนี่มันก็ดึกมากแล้ว


กริ๊งงงงง  กริ๊งงง  กริ๊งงงง

เวลา  07.30  น.

เสียงนาฬิกาปลุกเรือนที่สามดังขึ้น  หลังจากที่สองเรือนแรกที่ปลุกตอนเช้ากว่านี้ทำอะไรเขาไม่ได้

ปรเมทร์ที่เตรียมตัวเสร็จพร้อมไปโรงเรียนแล้ววิ่งเข้ามาแล้วกระโดดทับปฐวีอย่างหยอกล้อ  “ตื่นๆๆ เดี๋ยวก็ไปสายอีกหรอก ชั้นเบื่อที่ต้องยืนร้องเพลงชาติสองคนแล้วนะ เร็วๆเขากลิ้งไปมาบนตัวของปฐวี

อือออปฐวีตอบแค่นั้นแล้วผลักปรเมทร์จนกลิ้งไปอีกทาง  ก่อนจะลุกไปอาบน้ำด้วยท่าทางงัวเงีย


แกร๊ก  แกร๊ก  แกร๊ก

มัทราลิกาและกายนุภพยังคงกวาดใบไม้อย่างตั้งอกตั้งใจ  กายนุภพเป็นที่มาโรงเรียนเช้ามากทุกวัน พักหลังมานี้มัทราลิกาเองก็มาเช้าเหมือนกัน แล้วก็เจอกายนุภพยืนกวาดใบไม้อยู่ก่อนทุกวัน

 

ทำหน้าบูดแต่เช้าเลยนะ  ปวดประจำเดือนหรือไง”  กายนุภพชวนคุยด้วยคำถามที่กวนใจคนฟังมาก แต่มัทราลิกาก็ยังนิ่งอยู่

เพื่อนถามทำไมไม่ตอบล่ะ คนสวยเขายังคงถามไม่เลิก สีหน้ายังคงทะเล้นไม่หาย ผิดกับตอนแรกที่เข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้ชีวิตชีวา คงเป็นเพราะเริ่มคุ้นเคย

ใครเพื่อนนาย” มัทราลิกาหยุดกวาดแล้วมองหน้าเขา อ้อ แล้วก็อย่ามาเรียกชั้นแบบนั้น ชั้นไม่ชอบเธอทำสายตาดุดันเอาเรื่อง  แต่กายนุภพกลับหัวเราะชอบใจ

โถๆ หยอกเล่นแค่นี้ก็ทำเคืองไปได้ ชั้นอยากจะเป็นเพื่อนกับเธอบ้างไม่ได้รึไง”  เขามองด้วยแววตาอ่อนโยน ทำเอามัทราลิการู้สึกวูบวาบ

อย่ามาทำสายตาแบบนี้นะ ขนลุก” มัทราลิกาห่อไหล่แล้วตัวสั่นเบาๆ เพราะขนลุกจริงๆ เป็นท่าทางที่น่ารักไปอีกแบบ แม้จะดูไม่ใช่ผู้หญิงหวานแหววอย่างใคร แต่เธอก็มีเสน่ห์ดึงดูดใจใช่น้อย

งั้นต้องทำอย่างงี้ใช่มั๊ย ถึงจะเป็นเพื่อนกันได้”  กายนุภพกระชากโบว์มัดผมของมัทราลิกาแล้ววิ่งหนีไป เธอก็วิ่งไล่เขาไปไม่ยอมหยุด เอาคืนมานะเว่ยมัทราลิการ้องขออยู่หลายรอบแต่เขาก็ทำหูทวนลมแล้วทำหน้ายียวนใส่

กระโดดๆหน่อย เผื่อจะสูงขึ้น ฮ่าๆ” เขายังหยอกเย้ามัทราลิกาไม่เลิก  ไม่สนใจคนโดนแกล้งเอาซะเลยว่าหน้าบึ้งไปถึงไหนแล้ว

 

จังหวะที่เขาเผลอ มัทราลิกาจับแขนเขาได้พอดี แต่เขาก็ชูมือขึ้นสุด มัทราลิกาเตี้ยกว่าก็กระโดดเหย่งๆ เอื้อมไม่ถึงซักที จนหมดปัญญาจึงใช้กำลังแทนที่ เธอทุบหน้าอกกายนุภพอย่างแรงจนเขาสะดุ้งเฮือก

เล่นแรงนะน้อง แต่ไม่เป็นไรพี่ชอบ” เขากลอกตาไปมาแล้วยิ้มใส่ มัทราลิกายังคงทำหน้ามุ้ยและยื้อยุดฉุดกระฉากโบว์ที่มือ

ก็ได้ๆ เลิกเล่นแล้วเขาส่งโบว์คืนให้มัทราลิกาพร้อมรอยยิ้มประหลาดๆ แกล้งเธอนี่มันสนุกดีแฮะ

มัทราลิกาทุบที่แขนเขาแรงๆอีกที จนเขาโอดโอย แต่ก็ยังทำหน้าระรื่นได้อีก

มัวแต่เล่นอยู่ได้ไปเก็บขยะที่เหลือเองแล้วกัน” มัทราลิกาเชิดหน้าใส่แล้วเดินผมปลิวจากไป

กายนุภพได้แต่ยิ้มให้กับท่าทางของเธอ

 

วันนี้สมพงษ์ไม่มาเรียนหรอ ป่วยหรือเปล่าอาจารย์บุญนภาเอ่ยถามในชั่วโมงโฮมรูม  เพื่อนในห้องต่างก็มองหน้ากันไปมา ไม่มีใครตอบคำถามนี้เพราะไม่มีใครรู้ว่าทำไมสมพงษ์ไม่มาโรงเรียน

ครูได้ข่าวว่าห้องเรามีเรื่องทะเลาะวิวาทกันบ่อยนะ เลือดร้อนกันเหลือเกิน ระวังจะโดนดับด้วยไม้เรียวอาจารย์บุญนภากวาดสายตาไปทางกายนุภพ ก่อนจะมองไปทั่วห้อง

เรื่องอะไรที่หลีกเลี่ยงได้ก็ทำนะ  อย่าใจร้อนให้มาก ต่อยกันไปก็มีแต่เจ็บตัวนะ

ครับ/ค่ะทุกคนขานรับอย่างเสียงดัง

ใครมีงาน การบ้านอะไรก็รีบทำ อย่าปล่อยเป็นดินพอกหางหมู วันอังคารหน้าก็จะมีกิจกรรมวันไหว้ครูและรับน้องใหม่แล้ว เตรียมฐานให้เรียบร้อยล่ะ ให้สานสัมพันธ์ไม่ใช่ให้แกล้งน้อง ไม่ต้องรุนแรงมาก เข้าใจนะ

ครับ/ค่ะทุกคนลากเสียงยาวๆ และทำหน้าทะเล้น เหมือนหยอกอาจารย์บุญนภา

แล้วใครจะถือพานล่ะ เลือกกันไว้ด้วย

สสิตางค์ค่ะมัทราลิกาตะโกนออกไป

แกจะบ้าหรอ ชั้นไม่อยากถือสสิตางค์ทำหน้าเขียวใส่เพื่อน

แกถือแหละดีแล้ว ก็เห็นถือทุกปีนิ่มัทราลิกาพยายามอ้อนเพื่อน

ว่าไง สสิตางค์ ตกลงมั๊ยที่เพื่อนเสนอ” อาจารย์บุญนภาถามความสมัครใจ

ค่ะ” สสิตางค์ตอบแบบไม่เต็มใจซักเท่าไหร่

แล้วผู้ชายล่ะ ใครจะเป็นตัวแทน

กายเลยค่ะอาจารย์ กายครับ” ดูเหมือนเพื่อนๆในห้องจะเห็นดีด้วยกับหน้าที่นี้

งั้นเป็นเธอนะ กายนุภพอาจารย์บุญนภายิ้มให้เขาอย่างเอ็นดู

ได้ครับเขาตอบด้วยท่าทางเต็มใจเช่นกัน

 

--สัปดาห์ต่อมา--วันจันทร์ช่วงบ่าย--

นักเรียนที่เป็นตัวแทนถือพานไหว้ครูก็เข้าร่วมการซ้อมพิธีการ ส่วนคนที่ไม่มีหน้าที่ก็ว่างไปตามระเบียบ มัทราลิกาก็ขาดคู่หูเพราะสสิตางค์ต้องไปซ้อมถือพาน  เธอจึงแวะไปที่ประจำของเธอ ห้องสมุดหามุมสงบมุมเดิม ที่มีโซฟาหนานุ่มเหมาะกับการพักสายตา

อ้าว นึกว่าได้ถือพานซะอีก” ชายหนุ่มน้ำเสียงนุ่ม ท่าทางใจดีเอ่ยทักทายเธอ

ก็เรียบร้อยขนาดนี้ ก็เลยไม่มีใครกล้าเลือกให้ถือน่ะสิ” มัทราลิกาประชดกลับแบบเล่นๆ  “แล้วพี่เจตล่ะทำไมไม่ถือ ปีที่แล้วยังเห็นถืออยู่เลย” เธอถามอย่างอารมณ์ดี

เบื่อแล้วเขาตอบแค่นั้นแล้วก็เอาคอพาดกับเก้าอี้นวมหลับตาพริ้ม ยิ้มน้อยๆ

ตุลย์เจตเป็นรุ่นพี่ของมัทราลิกาหนึ่งปี เป็นผู้ชายที่ดูอบอุ่น  ใจดี  เรียนเก่ง ท่าทางสุขุมนุ่มลึก แถมยังเป็นนักจัดรายการวิทยุของโรงเรียนอีกด้วย สาวๆกว่าครึ่งโรงเรียนต่างมารุมจีบไม่เคยขาด  แต่เขาก็ไม่เคยสนใจใครเป็นพิเศษ วันๆก็ขลุกแต่ในห้องเรียน ห้องกระจายเสียง และห้องสมุด

ขนาดมัทราลิกาก็ยังแอบปลื้มรุ่นพี่คนนี้เลย เขาช่างดูแตกต่างจากผู้ชายทั่วไปที่ดูแก่นซ่า  หยาบโลน แต่เขากลับดูอ่อนโยนมากๆ เวลาได้คุยด้วยที่ไรก็สบายใจทุกครั้ง  เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอเคยคิดในใจเล่นๆว่าถามเขามาจีบนะ จะยอมเป็นแฟนด้วยเลย

มัทราลิกามองเขาที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ซักพัก เธอก็นอนหัวพาดโซฟาเหมือนกัน วางท่าให้ผ่อนคลายที่สุด


มัท ตื่นๆ เตรียมตัวกลับบ้านได้แล้ว”  มัทราลิการู้สึกตัวหลังจากสสิตางค์เขย่าแขนอยู่สักพัก

อ้าว ชั้นหลับนี่หว่า เฮ้อออ กำลังสบายเลยเธอบิดตัวไปมา ไล่ความขี้เกียจแล้วก็ลุกขึ้นไป


--วันรับน้องใหม่

นี่กินเข้าไป เคี้ยวด้วยสสิตางค์สั่งหน้าเข้ม แต่หน้าตาคนกินแต่ล่ะคนดูพะอืดพะอมเหมือนจะอ้วกออกมาให้ได้

พอๆ ไม่ไหวก็คายทิ้งไป แล้วมากินน้ำมา” มัทราลิกาทนดูไม่ไหวเลยเข้าช่วย ทำเอาเพื่อนสาวหน้าเซ็งไปนิดๆ

 

อ้าวกาย หล่อขึ้นเยอะเลยเนอะสสิตางค์แซวกายนุภพที่หน้าตาเลอะแป้งสี และตัวเปื้อนดินโคลนจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม

ถ้าเป็นคนอื่นชั้นให้กินชิ้นเดียว แต่เราเพื่อนกันเอาไปเลยสองชิ้นเน้นๆ อ้าปาก” สสิตางค์คุยกับกายนุภพอย่างสนิทสนมจนมัทราลิกาแปลกใจ

แหวะ โคตรขมเลย แกล้งนี่หว่า” กายนุภพรีบคายขนมยัดไส้บอระเพ็ดทิ้ง พร้อมกับหน้าแหยเก  สสิตางค์หัวเราะชอบใจแล้วคว้าขวดน้ำที่มือมัทราลิกาส่งให้เขา กินน้ำๆ แล้วไปได้แล้ว

แกดูสนิทกันจังนะมัทราลิกาว่าเพราะเหมือน สสิตางค์จะสนุกจนลืมเพื่อนไปเลย

ก็ถือพานคู่กันไง ไปซ้อมด้วยกัน ระหว่างรอคู่อื่นก็เล่นคุยกันเล่นก็เริ่มสนิท ชั้นว่ากายมันก็นิสัยดีนะ คุยสนุกดีสสิตางค์ออกแนวชม จนมัทราลิกาเบือนหน้าหนี

นั่นๆ มลกับปอมาแล้วจะแกล้งยังไงดี”  สสิตางค์ทำท่าเจ้าเล่ห์

 

พี่มัท พี่ตางค์อย่าแกล้งน้องเยอะนะมลธิยากรทำหน้าออดอ้อน แล้วหน้าที่เลอะสียิ่งทำให้น่าสงสารไปกันใหญ่

 “ได้จ้า น้องรัก ถ้าไม่อยากกินก็ต้องเต้นก่อนถึงจะให้ผ่าน โอเคมั๊ยมัทราลิกายื่นข้อเสนอให้

 “เต้นๆ สบายมากปรเมทร์ออกตัวอย่างมั่นใจ พวกเรา เพลงไก่ย่างนะเขาหันไปบอกเพื่อนอีกสามคนที่มาด้วยกัน ขอมันๆแล้วเขาก็เต้นนำ

ไก่ย่างถูกเผาๆ มันจะถูกไม้เสียบ เห้!! มันจะถูกไม้เสียบ เห้!!
เสียบตูดซ้าย เสียบตูดขวา ร้อนจริงๆ ร้อนจริงๆ

 “เต้นมัน ทำดี ให้ผ่านก็ได้สองสาวยังหัวเราะและอารมณ์ค้างกับท่าไก่ย่างของน้องกลุ่มนี้

 “ไม่เห็นสมพงษ์มาเรียนเลยเนอะ เป็นอาทิตย์แล้วจู่ๆสสิตางค์ก็เอ่ยขึ้นมา ทำให้มัทราลิกาหน้าจ๋อยไปทันที เป็นเพราะชั้นหรือเปล่าก็ไม่รู้มัทราลิกาพูดอย่างรู้สึกผิด  ไม่คิดว่าสมพงษ์จะขาดเรียนนานขนาดนี้



โฮ่งๆๆ

มาหาใครหรอหนู”  หญิงวัยกลางคนร้องถามขณะเดินมาเปิดประตูบ้านให้มัทราลิกา

                “หนูเป็นเพื่อนสมพงษ์น่ะค่ะ เขาไม่ไปโรงเรียนหลายวันแล้ว เป็นอะไรหรือเปล่าคะมัทราลิกาถามอย่างเป็นห่วง

อ่อ สมพงษ์เขาบอกว่าจะไม่เรียนแล้วน่ะ เขาไปทำงานกับพ่อที่ภาคใต้แล้วหนู ฝากบอกครูด้วยนะ”  มัทราลิกาไหล่ลู่ตกเมื่อได้ฟังข่าวนี้  “แม่ถามเขาว่าทำไมไม่อยากเรียน เขาก็บอกว่าเบื่อแล้ว อยากทำงานน่ะ สีหน้าเขาดูแย่จริงๆตั้งแต่วันนั้นที่กลับจากโรงเรียน

……………..

เอ้อ หนูรอแม่แปปนึงนะ สมพงษ์เขาฝากของให้เพื่อนคนนึง เดี๋ยวแม่ฝากให้หนูเอาไปให้เขาทีนะ”  แม่สมพงษ์รีบกลับเข้าไปหยิบอะไรบางอย่างในบ้าน  สักครู่ก็ออกมาพร้อมกับกล่องไม้ขนาดย่อม น่ารักๆ ยื่นให้มัทราลิกาด้วยรอยยิ้ม "ฝากให้คนชื่อมัทอะไรนี่แหละชื่อยาวๆ แม่จำไม่ได้"

"ค่ะ" มัทราลิการับคำ ก่อนจะลากันไป

มือของมัทราลิกาสั่นระริก ขณะที่สายตาจ้องมองกล่องไม้ใบนั้นเหมือนได้ยินเสียงร้องเรียกให้เธอเปิดมันออกมา  น้ำตาเธอเริ่มคลอเบ้า

สงพงษ์..ฉันเป็นสาเหตุของเรื่องนี้หรือเปล่า
ฉันคงรู้สึกแย่ไปตลอดชีวิตแน่ๆ
  ทำไมถึงคิดได้แค่นี้นะไอ้คนบ้าเอ๊ย
กลับมาเรียนเดี๋ยวนะ
  กลับมา  กลับมา....

น้ำตาของมัทราลิกาเป็นสิ่งที่ยากที่ใครจะได้เห็น  แต่ตอนนี้กลับนองหน้าเมื่อรู้ว่าเธอจะเสียเพื่อนที่รักและหวังดีกับเธอมาโดยตลอดไป  ด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจจากปากของเธอเอง

 

© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #9 ประสบการณ์ สอนให้เราเข้มแข็ง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 22:09
    แล้วในกล่องนั้นมันมีอะไรอ๊ ลุ้นๆๆลไวๆๆนะค่ะรออ่านอยู่ อ่านแล้วคิดถึงสมัยตอนเรียนมมัธยมต้นๆๆเลย คิคิ
    #9
    0