GOT7 ▼ 7-11 พี่มาร์คพนักงาน ▲ [MARKBAM] [END]

ตอนที่ 15 : 13th time - เขากับเด็กคนเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,677
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    21 เม.ย. 60

เขากับเด็กคนเดิม

 

 

 

 

 

 

     หลังจากที่เคลียร์กันเสร็จเรียบร้อย แบมแบมก็ทำตัวไม่ถูก จากตอนแรกที่ไม่ได้คุยกันมานาน พอมานั่งมองหน้ากันซึ่งๆหน้าแบบนี้มันเลยกำลังทำให้เขาประหม่า มือเล็กบีบมือตัวเองเบาๆก่อนที่จะเสมองไปที่คนเป็นพี่ที่มองเขาพร้อมยิ้มน้อยๆ

 

     “พะ พี่มาร์ค”

 

     “ครับ”

 

     “เลิกมองแบมได้แล้ว แบมทำตัวไม่ถูกแล้วเนี่ย”

 

     “ไม่ได้มองมาแบบตรงๆมาหลายเดือนแล้ว ขอหน่อยเถอะ กอดเดียวมันไม่หายคิดถึงหรอกนะ”

 

     “ไม่ต้องมาพูดจาแบบนั้นเลย แบมบอกว่าคิดถึงพี่ ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิม”

 

     “อ้าว

 

     “เราแค่กลับมาคุยกันได้แบบ เอ่อ สนิทใจมากขึ้น แต่พี่มาร์คไม่มีสิทธิ์มาทำรุ่มร่ามกับแบมตามอำเภอใจ แบมเคยเจ็บเพราะพี่มาร์คมาแค่ไหน ความเชื่อใจที่แบมมีให้มันก็ลดน้อยลงเท่านั้น

 

     “แล้วพี่มีสิทธิ์เป็นคนที่ยืนอยู่เคียงข้างแบมไหม

 

     “

 

     “ถึงแบมจะเชื่อใจพี่น้อยลง แล้วพี่มีสิทธิ์เป็นคนรักของแบมหรือเปล่า”

     “มันขึ้นอยู่ที่ตัวพี่มาร์ค ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแบม”

 

     “ พี่จะพยายามทำให้มากขึ้น  แบมจะได้ไม่ต้องรอพี่นาน”

 

     “ย่าห์! ใครบอกว่าแบมรอพี่กัน”

 

     “ขอบคุณนะที่ยังอยู่ตรงนี้”

 

     “

 

     “พี่โคตรดีใจเลยว่ะ”

 

     นั่งยิ้มกับตัวเองเหมือนคนบ้าแล้วมองคนตัวเล็กที่เสหน้ามองไปทางอื่นแก้เขิน เสียงเปิดประตูหน้าบ้านพร้อมกับรถคันคุ้นตาของม๊าทำให้ร่างบางรีบเดินออกไปรับคนเป็นแม่ทันที

 

     “ ไม่ต้องมามองหน้าเลย”

 

     “ม๊าอ่า”

 

     “เห็นรองเท้าก็รู้แล้ว”

 

     บอกออกไปเมื่อเห็นว่ามีรองเท้าคู่ที่ไม่เคยเห็นและมีขนาดใหญ่กว่าของลูกชายตัวเอง เธอรู้ได้ทันทีว่าตัวเองกำลังจะได้ลูกเขย

 

     “ม๊าไม่บังคับแบม แบมรู้ดีอยู่แก่ใจ ม๊าเคารพทุกการตัดสินใจของเรา เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวลอะไร”

 

     มือสวยลูบที่ใบหน้าของแบมแบมที่ดูกังวลว่าเธอจะรู้สึกไม่โอเคกับการตัดสินใจกับตัวเอง แต่พอได้ยินแบบนั้นริมฝีปากอิ่มก็กดจูบที่แก้มสองข้างของม๊าแล้วพากันเดินเข้าไปในบ้าน

 

     “สวัสดีครับม๊า”

 

     “พอทำผิดแล้วทำเป็นทางการเชียวนะ”

 

     “ ผมขอโทษครับ”

 

     “ม๊าเป็นคนนอกถ้าเป็นเรื่องความรักของแบมแบม ม๊าเคารพการตัดสินใจของลูกม๊า ก็ได้แต่ฝากไว้ให้มาร์คเก็บเป็นบทเรียนว่าที่ผ่านมาน้องเจ็บเพราะมาร์คแล้วน้องเป็นยังไง เพราะฉะนั้นม๊าไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก”

 

     “ผมไม่สัญญา แต่จะทำให้ดีที่สุดครับ”

 

     “เฮ้อ เปลืองเงินส่งเราไปเรียนต่างจังหวัดจริงๆ สุดท้ายก็ต้องกลับมาอยู่ตรงที่เดิม เรานี่น้า ม๊าขึ้นบ้านก่อน เราคงมีเรื่องอยากคุยกันอีกเยอะ”

 

     “ฮึก

 

     “ขอบคุณนะครับม๊า”

 

     ได้รับรอยยิ้มอบอุ่นกลับคืนมาก่อนที่ร่างของม๊าจะเดินขึ้นไปบนห้อง มาร์ค ต้วนเดินมายืนประชันหน้ากับคนตัวเล็กที่กำลังร้องไห้

 

     “ร้องไห้ทำไม”

 

     “แบม รู้สึกยังไงไม่รู้อ่ะ มัน ฮึก มันดีใจที่ม๊าเข้าใจ มันดี ฮือ

 

     “พี่ขอโทษจริงๆนะเรื่องที่ผ่านมา”

 

     “ฮึก

 

     “พี่อาจจะทำให้เรากับม๊าผิดหวังแต่พี่ก็ขอบคุณม๊าเราที่เข้าใจ พี่ก็ดีใจเหมือนกันที่ท่านเข้าใจ อย่าร้องไห้ เราร้องมามากพอแล้ว”

 

     “ฮึก

 

     “ให้พี่เป็นรอยยิ้มของเราอีกครั้งนึงนะ”

 

 

 

 

     “ทำไมพี่มานั่งอยู่นี่อีกแล้ว”

 

     แบมแบมถามออกมาเมื่อตัวเองเดินลงมาจากบนห้องแล้วเห็นว่าพี่บ้านตรงข้ามกำลังนั่งยิ้มแป้นคุยกับม๊าของเขาอยู่

 

     อันที่จริงแล้วมันเป็นภาพที่ควรจะชินตา เพราะว่าสองสามวันมานี่พอเดินลงมาจากบนห้องก็เห็นว่าอีกคนมาฝากท้องไว้ที่บ้านเขาในมือกลางวันแทบทุกครั้ง

 

     “ที่บ้านไม่มีคนอยู่”

 

     “ปกติก็เห็นอยู่บ้านคนเดียวได้”

 

     “ก็เดี๋ยวอีกไม่กี่วันก็ไม่ได้มานั่งแบบนี้แล้วเพราะว่าม๊าไล่ให้ไปทำงาน”

 

     “แล้ว

 

     “ต้องเก็บเกี่ยวหน้าเราไว้เยอะๆ เผื่อคิดถึงแล้วจะได้จำหน้าเราทุกรายละเอียด”

 

     “พะ พอเลย พี่มาร์คนี่”

 

     “ใช่ พอเลย ม๊าก็นั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคน จะมาจีบกันข้ามหน้าข้ามตาแบบนี้ไม่ได้ ไปเลย ตามาร์ค น้องมาแล้วก็พากันไปอุ่นกับข้าวในครัว ม๊าจะออกไปข้างนอกหน่อย”

 

     “ออกอีกแล้วหรอม๊า ไปไหนเนี่ยยย ออกบ่อยจริงๆเลยน้า ช่วงนี้”

 

     “แหม ม๊าก็มีสังคมเพื่อนฝูงของม๊าบ้างสี้ เราก็อยู่บ้านกันไปสองคน ดูแลตัวเองด้วย”

 

     แบมแบมพยักหน้าก่อนที่จะเดินเข้าไปหาอะไรกินในครัว

 

     “มีแต่ของชอบเราทั้งนั้นเลยแฮะ”

 

     “ก็ม๊าแบมทำก็ต้องมีแต่ของชอบแบมสิ พี่มาร์คนี่ยังไงเนี่ย”

 

     “ฮ่าๆ ก็นั่นแหละ

 

     “เดี๋ยวแบมอุ่นเองดีกว่า พี่มาร์คไปนั่งรอ”

 

     “ไม่เอา อยากอยู่ด้วย”

 

     “ พี่ขี้อ้อนขึ้นหรือเปล่าครับ”

 

     “คิดแบบนั้นหรอ”

 

     “สายตาพี่ดูกรุ้มกริ่มขึ้นเยอะเลยด้วย”

 

     “พี่ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น”

 

     “แต่ตอนที่พี่มาร์คมองผมตอนนี้มันเป็นแบบนั้น! ถอยออกไปเลย คนเจ้าเล่ห์”

 

     “โถ่ โอเคๆ ไม่มองแล้ว แต่อยากอยู่ด้วยจริงๆ”

 

     “

 

     “เดี๋ยวอีกไม่กี่วันจะไปทำงานแล้ว เริ่มงานก็เช้า แถมกลับมึดอีก จะเอาเวลาที่ไหนมาอยู่ใกล้ๆเราแบบนี้อีก”

 

     “

 

     “แย่เลยนะ กำลังใจก็ไม่มี งานก็ต้องทำ”

     “พี่มาร์คอย่ามาเว่อร์

 

     ถึงปากจะบอกออกไปแบบนั้น แต่แก้มอูมก็ขึ้นสีอย่างน่ามอง มาร์คทำได้แค่ยิ้มตามอีกคนเท่านั้น

 

     เพิ่งสัมผัสได้ว่าคนที่มีความรักจนสำลักความสุขมันเป็นยังไง ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นเด็กประถมที่เพิ่งมีความรักครั้งแรก มันดีจนอยากจะหยุดเวลาเอาไว้

 

     “พี่เปลี่ยนไปเยอะหลังจากที่เราไม่ได้คุยกันมาเป็นเดือน”

 

     “ในทางไหน”

 

     “ก็ ดี มั้งครับ”

 

     “เราก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน”

 

     “ในทางที่ดี?”

 

     “มันดีที่เราดูเข้มแข็งขึ้น”

 

     “…?

 

     “แต่เหมือนความรู้สึกของเราที่มีต่อพี่มันไม่เหมือนเดิมเลย และพี่ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น

 

     มือหนาเกลี่ยปลอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าตาของคนน้องอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไปหากหากออกแรงมากเกิน

 

     จ้องดวงตาสวยก่อนที่แบมแบมจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อมาร์คคร่อมตัวเขาเอาไว้กับเคาน์เตอร์ก่อนที่จะก้มหน้าลงมาเรื่อยๆ เขาหลับตาปี๋อย่างตกใจเมื่อริมฝีปากได้รูปกำลังใกล้หน้าเขาเข้ามาเรื่อยๆ

 

     “พะ พี่มาร์ค”

 

แกร้ก

 

     “อวสานอาหารกลางวันเรามัวแต่เหม่อลอยอ่ะ”

 

     แบมแบมลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะกลับหลังหันไปมองผลงานอาหารที่ไหม้ไปแล้วเพราะเขามัวแต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

 

     “แงงง้”

 

     “เมื่อกี้หลับตาทำไม อยากให้จูบหรอ”

 

     “เปล่าสักหน่อย!!! แบมกำลังจะห้าม”

 

     “ห้ามแต่ว่าหลับตาน่ะหรอ

 

     “พี่มาร์ค!

 

     “เด็กน้อย ถ้าเราไม่อนุญาต พี่ก็จะไม่ทำหรอก”

 

     “

 

     “พี่ให้เกียรติเราเสมอ ส่วนตอนนี้ ล้างหม้อกับกระทะแล้วออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันดีกว่า หิวแล้วเนี่ย”

 

     มือหนาเกลี่ยที่แก้มเนียนแล้วผละออกมาเพื่อนำอุปกรณ์ทำอาหารไปล้างทำความสะอาด โดยมีคนตัวเล็กยืนช่วยเช็ดอยู่ข้างๆ

 

     เอาจริงๆแล้ว

 

     จินตนาการว่านี่เป็นชีวิตหลังแต่งงานก็ไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่หรอก J

 

 

 

 

     “ทำไมวันนี้พี่ใช้เงินสดล่ะ”

 

     แบมแบมถามออกไปอย่างงงๆ เพราะปกติมาร์คเคยบอกว่าตัวเองไม่ชอบพกเงินสด ส่วนใหญ่จะใช้การ์ดใบเดียวที่ม๊าให้ไว้มากกว่า

 

     “ให้บัตรไอ้โจอี้ไปแล้ว”

 

     “หะ ให้โจอี้?”

 

     “อื้อ แลกกับอะไรบางอย่าง”

 

     “โห แปลว่าสิ่งนั้นมันต้องสำคัญมากแน่เลย เพราะพี่เคยบอกว่าการ์ดนั่นมันใช้ได้ไม่จำกัดวงเงินด้วย ม๊าแบมก็มีแบบนั้นเหมือนกัน”

 

     “เราไง”

 

     “ครับ?”

 

     “การ์ดนั่นแลกกับแบม ที่นั่งอยู่ตอนนี้”

 

     “

 

     “คุ้มใช่ไหมล่ะ”

 

 

 

 

     “ไม่ต้องมามองงั้นเลยโจอี้ คนผิดคำพูด”

 

     แบมแบมเอ็ดออกไปเมื่อเห็นว่าลูกชายคนเล็กตระกูลต้วนเดินมาหาเขาก่อนที่จะยิ้มแป้นช่วยถือของที่มาร์คเป็นคนซื้อเข้ามาในบ้าน

 

     “โถ่ แต่มันก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่หรอ ปกติแล้วเราเก็บความลับอยู่นะ แต่ว่าเรื่องนี้เราต้องช่วยพี่ชายอ่ะ”

 

     “ไม่ใช่ว่าแลกกับการ์ดหรอกหรอ”

     “นี่พี่มาร์คบอกหมดเลยหรอ”

 

     “คิกๆ หน้าโจอี้ตลกอ่ะ”

 

     “คุยอะไรกัน”

 

     “คุยกันสองคน เนอะ แบม”

 

     “อะไร ใครคุยกับโจอี้ อุ้ย!!!

 

     แบมแบมที่กำลังแกล้งโจอี้ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อโดนสัมผัสล้อมรอบที่เอว

 

     “หนูแบมมาได้ไงเนี่ย”

 

     “อ่า ม๊าต้วน แบมไปข้างนอกกับพี่มาร์คมาครับ ก็เลยเข้ามาด้วย”

 

     “ไม่ได้มาเล่นนี่นานเลยนะเนี่ย ต้องโทษพี่มาร์คที่ทำร้ายจิตใจหนูด้วยใช่หรือเปล่า”

 

     มาร์คขมวดคิ้ว เขาไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลยนะ นอกจากเจบีแล้วก็

 

     “กะ ก็ม๊าถาม ผมก็ตอบ ตอบไปตอบมาก็ เล่าหมดเลยอ่ะ”

 

     “ไม่ต้องเลยตามาร์ค ไม่ต้องไปส่งสายตาแบบนั้นใส่น้อง เรามันทำผิด”

 

     “ไม่เป็นไรหรอกครับคุณม๊าต้วน เข้าครัวไปทำกับข้าวกับแบมดีกว่า แบมอยากให้ม๊าสอนแบมทำกับข้าว”

 

     แบมแบมเป็นคนหยุดสงครามกลางบ้านระหว่างสามแม่ลูก พอเขาสองคนเดินเข้ามาภายในครัวก็ได้ยินเสียงตุ้บตั้บจากข้างนอกพร้อมกับเสียงร้องโอดโอยจากโจอี้ เป็นอันเข้าใจเหตุการณ์ที่เขาไม่ได้เห็น

 

     “เป็นไงบ้างพี่ แต่จริงๆไม่น่าถามนะ ขนาดนี้คือแบบอีกนิดลากขึ้นเตียงได้แล้วอ่ะ”

 

     “ทะลึ่งละ”

 

     “โหพี่มาร์ค บาเรียสีชมพูขนาดเนี้ยแค่แบล็คการ์ดมันไม่พอละป่ะ”

 

     “อย่าเยอะ การ์ดนั่นมันวงเงินไม่จำกัด อยากได้อะไรก็ไปซื้อเอาเอง”

 

     “แต่ผมอยากได้รถนี่หว่า มอเตอร์ไซค์เท่ๆสักคันเงี้ย ถ้าเอาบัตรนั่นรูดม๊าต้องไล่ผมออกจากบ้านแน่นอนเลยอ่ะ”

 

     “ได้คืบจะเอาศอก บ้านก็ไม่ได้ผลิตแบงค์”

 

     “โห่ พี่มาร์ค งั้นพี่ช่วยพูดกับป๊าให้หน่อยดิ นะพี่ นะ”

 

     “เออ นี่ถ้าไม่ติดว่าแบมแบมดีกับฉันแล้วล่ะก็ ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นแน่”

 

     “โหย!!! สุดยอดไปเลยพี่!!!

 

     มาร์คไม่ได้พูดอะไรต่อ ได้แต่ส่ายหัวไปมาให้กับน้องชายตัวเอง พอเขาเดินเข้าไปที่ครัว ม๊าก็หันมามองหน้าเขาล้อๆ

 

     “อยู่ทานด้วยกันไหม”

 

     “ไม่ดีกว่า แบมไม่อยากให้ม๊าทานข้าวคนเดียว”

 

     “ก็ชวนมาทานด้วยกันเลยสิ”

 

     “วันนี้คงไม่ทัน เวลานี้ม๊าคงเข้าครัวแล้วอ่ะ”

 

     “มาวันหลังก็ได้หนูแบม ไปหาคุณนายเขาเถอะ เดี๋ยวจะมาบอกว่าตามาร์คไปขโมยเรามาอีก”

 

     แบมแบมหัวเราะน้อยๆก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกันกับมาร์คและคุณม๊าต้วน

 

     “อะไรอ่ะ ไม่ทานด้วยกันหรอพี่สะใภ้”

 

     “เดี๋ยวก่อนเหอะโจอี้ เรามาจัดการแน่ แต่ม๊าเราทานข้าวคนเดียวเหงาแย่ ไว้ว่างๆจะมาฝากท้องนะครับม๊าต้วน”

 

     “มาทุกวันม๊าก็ไม่ว่าหรอกจ้า”

 

     “คิกๆ งั้นแบมจะมาฝากท้องทุกเย็นเลยดีไหมฮะ”

 

     “เลิกทำหน้าตาทะเล้นได้แล้ว เดี๋ยวเดินไปส่ง”

 

     มาร์คพูดออกมาทำให้โจอี้เบ้ปากออกมาน้อยๆ ที่พูดว่าเดินไปส่งนี่ทำอย่างกับบ้านอยู่ถัดไปสองสามซอยทั้งๆที่ก็อยู่ฝั่งตรงข้ามกันนี่เอง

 

     “ส่งทำไมครับ บ้านแบมอยู่แค่นี้”

 

     “ก็อยากไปส่ง ไปเร็ว”

 

     “พี่มาร์คไม่ต้องเลย ทุกคนรอกินข้าว

 

     “ทานกันก่อนได้เลยนะครับม๊า เดี๋ยวมา”

 

     พูดจบก็ดันหลังเล็กให้เดินออกไปจากบ้าน แบมแบมยู่หน้าก่อนที่จะหันมาตีแขนเขา

 

     “พอดีด้วยแล้วเอาใหญ่เลยนะ ไม่เห็นเหมือนตอนก่อนหน้านี้เลย”

 

     “ก็เราตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกัน”

 

     “ยังไง”

 

     “ก็เราตอนนั้นใจร้าย แต่ตอนนี้ใจดี”

 

     “ตัวเองไม่ใจร้ายเลยงั้นสิ ทำแบบนั้นกับแบมได้อ่ะ มีหัวใจหรือเปล่าก็ไม่รู้

 

     “

 

     “พี่มาร์ค แบมขอโทษ”

 

     เอ่ยออกไปเพราะเห็นว่าอีกคนชะงักไปในทันทีที่เขาพูดจบ เขาอาจจะพูดกระทบจิตใจมาร์คจนเกินไปหรือเปล่า

 

     “ฮื่อ แบมทำพี่เสียบรรยากาศหรือเปล่า ขอโทษนะครับ”

 

     “ไม่เป็นไรหรอก ที่เราพูดมามันก็จริงนั่นแหละ”

 

     “ไม่เอาๆ ไม่ดราม่าแล้ว”

 

     ทำใจกล้าใช้มือเล็กกุมใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ให้สบตาตัวเองก่อนที่จะเขย่งกอดคออีกคนไว้หลวมๆ

 

     “แบมแบม”

 

     “ ครับ”

 

     “ทำไมต้องใส่ใจคนที่ทำให้เราเสียใจมากขนาดนี้ด้วยล่ะ”

 

     “

 

     “หืม?”

 

     “เพราะว่าคนนั้นคือพี่มาร์คไง”

 

 

 

 

 

 See ya 

ตอนนี้อยากสื่อให้เห็นว่าน้องคิดถึงมาร์ค ยังรักอยู่ แต่ว่าใจนึงที่เคยเจ็บมามันยังไม่กล้าที่จะกลับไปให้ใจแบบเต็มร้อย แต่ก็ยังแคร์ทุกๆคำพูดที่ทำร้ายจิตใจคนพี่ อะไรแบบนี้

มีอะไรจะบอก ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็อีก 2 ตอนก็จบละ ._. ใจหายป่ะ ไม่ใจหายหรอ อ้าว ทำไมเราใจหาย 55555 ฮื่อออ

ไปแล้วววว ไหนๆก็จะจบก็ขอคนละเม้นสองเม้นเป็นกำลังใจนิสนึงง ติชมได้นะคะเราน้อมรับทุกๆคอมเม้น เจอกันตอนหน้าค่า จูบจูบ


เพราะว่ามีนักอ่าน จึงมีนักเขียน

#พี่มาร์คพนักงาน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

1,112 ความคิดเห็น

  1. #1094 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 06:25
    ใจน้องมันให้พี่หมดแล้ววววว
    #1094
    0
  2. #1059 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:03
    หมั่นไส้มาร์คต้วนนนน
    #1059
    0
  3. #1025 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:50
    น้องโคตรรักพี่อ้ะ
    #1025
    0
  4. #1009 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 07:16
    เป็นเรานะตบไม่ยั้ง
    #1009
    0
  5. #993 verynan (@verynan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 03:50
    ดีละที่แบมยังเพื่อใจมาร์คคดีใหญ่เลยที่ทำไว้ยังไงก็ต้องมีคิดบ้างอยุ่ที่มาร์คละว่าสร้างปัจจุบันกลบเรื่องในอดีตยังไง
    #993
    0
  6. #965 bever2017 (@bever2017) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 17:03
    โดนไป1ดอก มาร์ค
    #965
    0
  7. #936 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:30
    ไม่ต้องพูดถึงอดีตแล้ๆๆๆ
    #936
    0
  8. #921 @fujinoii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 13:57
    แหมก็คนเราเจ็บแล้วต้องจำสิ เจ็บที่ไม่มีบาดแผลแต่ก็ทำให้เจียนตายเลยก็ว่าได้ บทเรียนราคาแพงสำหรับทั้งคู่เลย
    #921
    0
  9. #884 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 00:55
    จับแบมฟัด งือ
    #884
    0
  10. #856 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 23:37
    และม๊าต้วนก็ได้รู้ความจริง ความลับไม่มีในโลก โจอี้รู้โลกรู้ ส่วนมาร์คก็ เสียรู้โจอี้ไปแล้วนะ55555 แต่มันก็ดีมากๆเลยเนอะ กลับมาเป็นปกติแบบนี้ได้แล้วเนี่ย ดีต่อใจมากกกกกกก เหลือแค่รอเวลาให้สถานะชัดเจนเท่านั้น เย้!
    #856
    0
  11. #838 Bowiee (@bbbowww) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 00:53
    น้องแบมดีมากๆเลยอ่ะ อย่าทำน้องเสียใจอีกนะมาร์ค
    #838
    0
  12. #814 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 01:25
    น้องน่ารักกกกก
    #814
    0
  13. #727 lovesujuniorkyu (@iloveficy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 16:40
    โอ้ยน้องพูดจาน่าฟัด
    #727
    0
  14. #698 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 21:57
    หวานเหลือเกินนะช่วงนี้
    #698
    0
  15. #627 babyB_ig7 (@babyB_ig7) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 00:39
    ใกล้จบแล้ว เมื่อแบมจะบอกชอบมาร์ค

    แล้วเมื่อไรมาร์คจะขอแบมเป็นแฟน
    #627
    0
  16. #602 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 14:03
    แบมเคยให้ไปทั้งใจแล้วเจ็บ แบมก็ต้องให้ทีละครึ่งซิมีเผื่อใจไว้บ้าง แต่แบมก็แคร์พี่มาร์คมากนะ พี่มาร์คก็ต้องสู้ซิเพื่อให้ได้ทั้งใจกลับมา อย่ามางอแงนะ
    #602
    0
  17. #564 pladaop (@pladaop) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:48
    รออออออออ
    #564
    0
  18. #563 babyns (@kitkat94) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:36
    งื้อดีกันแล้วน่ารักดีอ่า แต่อยากให้แบมแกล้งมาร์คอีก555555
    #563
    0
  19. #550 pY12 (@Thanuttharida12a) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 21:46
    มาทวงฟิคคคคค
    #550
    0
  20. #549 BeeNareerat (@BeeNareerat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 03:18
    รอต่อคร้าไรท์
    #549
    0
  21. #548 Mhee97 (@Mhee97) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:29
    งุ้ยยยย กัดหมอนขาดละฮื่อออ
    #548
    0
  22. #547 ปีใหม่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 18:24
    ในที่สุด อึก#กัดผ้าเช็ดหน้า
    #547
    0
  23. #544 tonkaew2005 (@tonkaew2005) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 14:13
    น่ารักๆ><~
    #544
    0
  24. #543 PexYen (@PexYen) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:10
    ได้ยินคำนี้สบายใจเกินร้อย
    #543
    0
  25. #542 nam_luffy (@nam_luffy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 19:01
    อี้รู้โลกรู้ 555
    #542
    0