GOT7 ▼ 7-11 พี่มาร์คพนักงาน ▲ [MARKBAM] [END]

ตอนที่ 5 : 4th time - เขากับวันหิมะแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59

เขากับวันหิมะแรก

 

 

 

 

 

 

     เช้าวันไปโรงเรียนของแบมแบมเริ่มต้นอย่างเช่นทุกวัน แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิมเพราะมันเป็นวันเริ่มต้นของฤดูหนาว ร่างเล็กในชุดยูนิฟอร์มรับอากาศหนาวเดินไปตามทางเดินที่ตอนนี้ไม่ค่อยมีคนมากเท่าไหร่นัก หลายคนเลือกที่จะไปขึ้นรถโดยสารประจำทางแทนการเดินในช่วงที่อากาศกำลังเปลี่ยนแปลง แต่แบมแบมไม่คิดแบบนั้น

 

     เขาชอบอากาศเย็นๆที่ตอนนี้ไม่เย็นมากจนเกินไป เขาคิดว่ามันจะดีถ้าเดินสูดอากาศแบบนี้ไปจนถึงโรงเรียน ยองแจเพื่อนรักของเขายืนรออยู่หน้าบ้านเช่นเดิม สองร่างเดินไปด้วยกันก่อนจะฮัมเพลงที่เกี่ยวกับฤดูหนาวเพื่อทำให้อารมณ์ดีขึ้นในตอนเช้า

 

     แบมแบมแวะเข้าไปในเซเว่นอย่างเช่นทุกวัน ด้านในร้านอากาศอุ่นกว่าปกติอาจจะเป็นเพราะเครื่องปรับอากาศที่ปรับอุณหภูมิให้สูงกว่าด้านนอก พนักงานมาร์ค ต้วนที่เขาชอบยืนอยู่ที่จุดเดิม แบมแบมเดินไปหยิบของสองสิ่งที่ชอบซื้อเป็นประจำมาถือก่อนที่จะนำมันไปวางไว้ตรงหน้าเคาน์เตอร์ที่พี่พนักงานกำลังส่งยิ้มมาให้เขา

 

     “หนาวจนจมูกแดงเลยนะ”

 

     เสียงทุ้มเอ่ยออกมาทันทีที่เห็นว่าใบหน้าหวานของเด็กนักเรียนมอปลายปีสุดท้ายอย่างแบมแบมขึ้นสีแดงเป็นริ้วๆทั้งตรงจมูกและแก้มย้วย

 

     แต่สิ่งหนึ่งที่เขาคิดว่ามันแดงแบบนั้นตลอดก็คงจะเป็นปากห้อยๆที่กำลังเป่าลมออกมาล่ะมั้ง

 

     “แบมชอบอากาศหนาว”

 

     “ดูแลตัวเองดีๆอย่าให้เป็นหวัด”

 

     “ผมรู้”

 

     “อย่ามาจามให้ได้ยินก็แล้วกัน”

 

     มาร์คบอกออกมาเสียงนิ่งเมื่อแบมแบมเอาแต่ดื้อรั้น ตัวก็เล็กนิดเดียวทำไมถึงได้เถียงเก่งนักก็ไม่รู้

 

     มือหนาที่สวมสร้อยข้อมือถักสีคล้ายกันกับของร่างบางยื่นถุงบรรจุของที่แบมแบมซื้อกลับมาให้

 

     “ที่บอกน่ะ เพราะเป็นห่วงหรอกนะ”

 

 

 

 

 

 

     แบมแบมเดินกลับมาที่บ้านในช่วงเย็น เขารู้สึกเหมือนจะเป็นหวัด เพราะคัดจมูกตั้งแต่ช่วงเช้า คนตัวเล็กเลือกที่จะเดินเข้าไปในบ้านเอ่ยทักทายแม่ของตัวเองก่อนที่จะวิ่งขึ้นไปอาบน้ำล้างตัวข้างบน

 

     ร่างเล็กๆซุกอยู่ในผ้าห่มผืนหนาทันทีหลังจากที่อาบน้ำเสร็จ อากาศเริ่มหนาวเพราะน่าจะใกล้วันหิมะแรก แบมแบมชอบอากาศหนาวแต่คงจะคิดผิดไปหน่อยที่เดินตาก-ลมในวันที่อากาศเปลี่ยนแปลง

 

     กลิ่นอาหารเย็นโชยออกมาทันทีที่คนตัวเล็กเดินลงมาจากห้องด้วยเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวหนาๆ จมูกรั้นขึ้นสีแดงเล็กน้อย ริมฝีปากสีเชอร์รี่กำลังเป่าลมออกมาเพื่อคลายความหนาว

 

     “ไปเดินตากลมมาหรือไง”

 

     “งื้อออออ แบมหนาววววว”

 

     “จมูกแดงเชียว เดี๋ยวก็เป็นหวัด”

 

     “แบมก็คิดแบบนั้นแหละ”

 

     “เห้อ เรานี่นะ”

 

     แม่บ่นอุบอิบออกมา เขาเลยนึกไปถึงพี่บ้านตรงข้ามที่เพิ่งบ่นเขาไปเมื่อเช้าเกี่ยวกับการป่วยตอนที่เขาเดินตากลมเย็นๆเข้าไปในร้าน

 

     ทำไมพูดเหมือนรู้อนาคตเลยแหะ

 

     ซุปร้อนๆที่แม่ของเขาเดินเข้าไปทำมาให้ใหม่ทำให้ร่างบางร้องเย้ออกมาอย่างดีใจ ตอนนี้อะไรที่มันทำให้คลายหนาวได้มันก็ดีไปหมดนั่นแหละ

 

     แบมแบมเดินขึ้นไปบนห้องหลังจากที่ทำอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้ว มือเล็กแอบเปิดม่านที่กระจกเพื่อมองไปที่ห้องฝั่งตรงข้ามกันกับเขาซึ่งเป็นห้องของพี่มาร์คพอดี ที่รู้ก็เพราะว่าเมื่อวันก่อนเห็นอีกคนเดินออกมาสูบบุหรี่ที่หน้าระเบียง ยอมรับเลยว่ามันดูเท่แบบหาที่ติไม่ได้ มันเป็นความแบดบอยที่เขาไม่ค่อยได้เห็นในคราบของพี่มาร์คคนอบอุ่นคนนั้น

 

     แต่มันเป็นภาพที่เขาไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่หรอก ก็บุหรี่มันเป็นของที่ไม่ดีต่อสุขภาพนี่ ใครจะอยากให้คนที่ชอบปอดพังกัน

 

     ตอนนี้ภาพฝั่งตรงข้ามมีเพียงเงาของร่างสูงที่ผ่านพ้นผ้าม่านออกมาพร้อมกับไฟที่เปิดอยู่ดับไปจนห้องมืดไปหมด แบมแบมอมยิ้มก่อนที่จะพึมพำบอกฝันดีอีกคนเบาๆถึงแม้ว่าอีกคนจะไม่ได้ยินก็เถอะ

 

 

 

 

 

 

     “ฮัดชิ้ว!!!

 

     เสียงจามของคนเป็นหวัดดังออกมาทันทีที่แบมแบมแต่งตัวในชุดยูนิฟอร์มเดินลงมาชั้นล่าง แม่ของร่างบางรีบเดินออกมาก่อนจะยื่นนมอุ่นๆให้ดื่มในตอนเช้า แบมแบมรู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อย อย่างน้อยพรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุด วันหยุดที่เขาจะไม่ต้องเดินตากลมออกไปโรงเรียนในตอนเช้าให้รู้สึกคัดจมูก

 

     แขนเล็กโอบกอดตัวเองเอาไว้แน่นเมื่ออากาศหนาวเริ่มแทรกซึมเข้ามา กระชับเสื้อตัวนอกให้ตัวเองรู้สึกอบอุ่นมากขึ้น เพื่อนรักชเว ยองแจของเขาก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกันมากนัก ริมฝีปากย้วยของแบมแบมขึ้นสีแดงน่าสัมผัส ร่างบางขำออกมาน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงฟันกระทบกันของเพื่อนรักที่เดินขนาบข้าง

 

     “แจหนาวหรอ”

 

     “มากอ่ะ หนาวแบบสุดๆ นี่ขนาดหิมะยังไม่ตก”

 

     “ฮ่ะๆ อือ นั่นสินะ”

 

     “

 

     “ฮัดชิ้ว!!!

 

     “แง่ะ แบมเป็นหวัดหรอ อย่ามาจามใส่เรานะ”

 

     “งื้อ ไม่รู้สิ มันคัดจมูกนี่”

 

     แบมแบมบ่นออกไปตามทาง เขารู้สึกว่าจมูกหายใจไม่ค่อยออกแล้วก็จะจามตลอดเวลา เอาเป็นว่าอย่าไปจามต่อหน้าพี่พนักงานที่เพิ่งดุเขาไปเมื่อวานก็แล้วกัน

 

     ร่างบางเดินเข้าไปด้านในร้านก็เห็นว่ามาร์คมองมาที่เขาก่อนอยู่แล้ว มือเล็กซุกเข้าไปในเสื้อยูนิฟอร์มของโรงเรียน

 

     แบมแบมเดินไปที่เคาน์เตอร์ชงกาแฟร้อนๆก่อนที่จะหยิบเอาโกโก้ออกมาฉีกใส่แก้วพร้อมกับกดน้ำร้อนลงไปแล้วเดินอ้อมเพื่อไปหยิบขนมปัง

 

     “อย่าจามนะแบมแบม ห้ามจามเด็ดขาดเลย ฮัดชิ่ว!!!

 

     มือเล็กปิดปาดตัวเองแทบไม่ทัน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง คิดว่าอีกคนคงไม่รู้เพราะที่นี่ไม่ได้มีเขาคนเดียวที่กำลังเดินซื้อของสักหน่อยนี่

 

     “คัดจมูกหรอถึงได้กินอะไรอุ่นๆ”

 

     “บะ แบมคิดว่าอากาศข้างนอกมันหนาว”

 

     “อ่า งั้นหรอ

 

     “

 

     “คนโกหกน่ะเขาไม่ทำตัวหลุกหลิกแบบนายหรอกนะแบมแบม เจ้าเด็กดื้อ”

 

     ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นจากพื้นก่อนที่จะขมวดคิ้วไปให้พี่พนักงานหน้าหล่อตรงหน้าของเขาที่วันนี้ใส่แมสปิดปากจนมองไม่เห็นอีกครึ่งใบหน้าและริมฝีปากได้รูปที่เขาชอบมองมันบ่อยๆ

 

     “บอกแล้วไงว่าให้ดูแลตัวเองเป็นห่วงเนี่ยเข้าใจไหม”

 

     มือหนายื่นเอาถุงสิ่งของมาให้กับเขาพร้อมกับเงินทอน แบมแบมพยักหน้าน้อยๆก่อนที่จะเดินออกมาจากร้าน

 

     แบมแบมยกแก้วโกโก้อุ่นๆขึ้นดื่มเพื่อแก้อาการเขิน ก่อนที่จะมองเข้าไปในถุงขนมปังที่มีอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น เขามั่นใจว่าเขาไม่ได้หยิบอะไรมาเกินนอกจากขนมปังและแก้วโกโก้ร้อนในมือ

 

     ขาเล็กหยุดเดินก่อนที่เพื่อนรักของเขาจะถามออกมางงๆ

 

     มือเล็กหยิบเอาแมสปิดปากสีฟ้าขึ้นมา เขาคิดว่าน่าจะเป็นคนคิดเงินที่แอบใส่มันมาให้ ริมฝีปากบางยิ้มกว้างก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความขอบคุณอีกคน

 

     อ่า จะเก็บเอาไว้ฟินหรือจะใส่ดีเนี่ย

 

 

 

 

 

 

     “พรุ่งนี้ก็วันคริสมาสต์แล้ว แบมจะไปไหนกับยองแจหรือเปล่า”

 

     “คิดว่าไม่หรอก แบมอยากอยู่กับแม่”

 

     “หรอ แต่พรุ่งนี้แม่ว่าจะไปจัดงานรวมกับบ้านตระกูลต้วนน่ะ แบมอยากไปจับของขวัญกับโจอี้ไหม”

 

     ร่างเล็กที่มุดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มที่ขนลงมาจากบนห้องลุกขึ้นมาทันทีที่แม่ของตัวเองพูดจบ ไปจัดงานที่บ้านนู้นก็แปลว่าต้องมีพี่มาร์คด้วยน่ะสิ

 

     “ปกติเราก็นั่งให้ของขวัญกันสองคน คราวนี้ก็ลองไปปาร์ตี้คริสมาสต์บ้านนู้นดู”

 

     “ ยังไงก็ได้”

 

     “แบมอยากไปไหมล่ะ ถ้าไม่อยากก็ไม่เป็นไรหรอก พี่มาร์คเขาแค่ชวนมาน่ะ”

 

     แบมแบมเบิกตากว้างเมื่อได้ยินชื่อของพี่ชายบ้านตรงข้าม เอาเวลาไหนเดินมาชวนแม่เขากัน

 

     “แบมได้หมดแหละ ยังไงก็บ้านอยู่ใกล้กันนิดเดียว”

 

     “งั้นเดี๋ยวแบมเดินไปบอกบ้านนู้นให้หน่อยสิว่าตกลง”

 

     “เดี๋ยวแบมเดินไปบอกให้”

 

     ร่างเล็กบอกออกมา ยังไงก็อยากหาเรื่องไปหาคนบ้านนู้นอยู่แล้ว แค่เดินออกไปแค่นี้ไม่มีปัญหา แบมแบมคีบอีแตะสบายๆเดินไปกดกริ่งบ้านตรงข้าม โจอี้เป็นคนเดินมาเปิดประตูให้กับเขาแล้วลากให้เดินเข้าไปในบ้าน ตอนนี้มีเพียงพี่ชายคนโตของตระกูลต้วนนั่งอยู่ที่โซฟา

 

     “มะไม่เป็นไรๆ แค่จะมาบอกว่า พรุ่งนี้จะมาจับของขวัญด้วยเฉยๆ”

 

     “เข้ามานั่งเล่นก่อน ข้างนอกมันหนาว จมูกนายแดงไปหมดเลย”

 

     พูดอย่างเดียวไม่พอ มือใหญ่ๆของโจอี้ยังจิ้มไปที่จมูกรั้นของอีกคนก่อนที่จะบีบมันเบาๆ

 

     “งื้ออออออ มันเย็นนี่”

 

     “แบมมีของขวัญมาจับแล้วหรอ”

 

     เสียงทุ้มของพี่ชายคนโตเรียกให้สองร่างที่กำลังยืนเล่นกันอยู่ที่หน้าประตูหันไปสนใจ โจอี้จัดการลากแบมแบมให้เดินเข้ามาในบ้านแล้วดันร่างเล็กให้นั่งลงบนโซฟาข้างๆกับพี่ชายของตัวเอง

 

     “เอ่อ ยังหรอก เดี๋ยวแบมค่อยออกไปซื้อ”

 

     “ออกไปด้วยกันก็ได้ เดี๋ยวยังไงพี่ก็ต้องพาโจอี้ออกไปซื้อเหมือนกัน”

 

     “เอออ ใช่ๆๆๆ”

 

     แบมแบมทำหน้าครุ่นคิด

 

     “เอาแบบนั้นก็ได้”

 

     “งั้นไปเลยไหมล่ะ เพราะตอนเย็นเขาจะช่วยกันตกแต่งบ้านรับวันคริสมาสต์น่ะ”

 

     มาร์คบอกออกมาก่อนที่จะลุกขึ้นจากโซฟา มือหนาคว้ามือของแบมแบมไปจับก่อนที่จะเดินนำออกจากบ้าน ทำเอาโจอี้ที่เป็นน้องชายแท้ๆได้แต่เบ้ปากให้พี่ชายคนโต สงสัยจะได้พี่สะใภ้เป็นเพื่อนบ้านตรงข้ามแล้วมั้ง

 

     สองพี่น้องต่างสายเลือดเดินเข้าไปในห้าง ปล่อยให้โจอี้เดินเลือกของอยู่คนเดียว แบมแบมกำลังคิดว่าเขาจะซื้ออะไรไปจับฉลาก เขาเตรียมเงินมาไม่เยอะมากเท่าไหร่แต่ก็พอที่จะซื้อของดีๆได้

 

     “กำหนดงบไว้หรือเปล่าครับว่าต้องซื้อกี่บาท”

 

     “ไม่หรอก เราก็แค่จับกันเล่นๆน่ะ ไม่ต้องไปกังวลเรื่องราคาหรอก”

 

     “ง่า แบมนึกไม่ออกเลยว่าจะซื้ออะไร แบมกลัวป๊ากับม๊าต้วนจับได้ของแบมแล้วไม่ถูกใจ แบมจะทำไงอ่า”

 

     “ฮ่ะๆ พ่อกับแม่พี่ไม่ซีเรียสเรื่องแบบนั้นหรอกน่า

 

     แบมแบมเงียบไปนิดหน่อย เขาเดินเข้าร้านผ้าพันคอเลือกสีพื้นเรียบๆจะได้ใช้ได้ทั้งชายและหญิง อย่างน้อยมันก็พอจะมีประโยชน์สำหรับหน้าหนาวนี้อยู่บ้าง

 

     ตอนที่แบมแบมกำลังจะเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ สายตาก็เหลือบไปเห็นผ้าพันคอสะดุดตา และคิดว่ามันคงจะเหมาะกับพี่ชายบ้านตรงข้ามไม่น้อย เขาไม่รู้หรอกว่าผ้าพันคอที่เขาจะนำไปจับของขวัญใครจะได้มันไป เพราะงั้นซื้อไปไว้ก่อนก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

 

     ถ้ามาร์ค ต้วนจับได้ของเขา อันนี้ที่ซื้อไปเขาก็จะเก็บไว้ใส่เอง

 

     แต่ถ้ามาร์ค ต้วนจับไม่ได้ของเขาก็แค่เอาไปให้แล้วก็บอกว่าของขวัญวันคริสมาสต์

 

     “ได้แล้วหรอ ซื้ออะไรมา”

 

     “แบมไม่บอกหรอก เผื่อพี่มาร์คจับได้ของแบมไง”

 

     แบมแบมบอกออกไปเมื่อเดินออกมาจากร้านพร้อมกับกล่องของขวัญที่ให้พนักงานห่อด้วยกระดาษสีครีม ในมือหนาของมาร์คต้วนก็มีกล่องของขวัญขนาดไม่ใหญ่มากนัก เขาก็อยากจะรู้จริงๆว่าในกล่องนั้นมันคืออะไร แต่ถ้าถามก็คงจะโดนตอบกลับมาไม่ต่างกันนักหรอก

 

     “อยากรู้ว่าในกล่องคืออะไรก็จับให้ได้ของพี่นะ”

 

     เสียงทุ้มที่พูดออกมาลอยๆทำเอาแบมแบมได้แต่ขมวดคิ้วงง

 

     “แบมสงสัยหลายทีแล้วว่าพี่มาร์คอ่านใจคนอื่นออกด้วยหรือไง”

 

     “คงงั้น

 

     “

 

     “แต่อ่านออกแค่ใจแบมคนเดียวนะ”

 

     อ่า ไม่น่าถามเลย

 

     แบมแบมไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมองอีกคนที่ไม่รู้ว่ามองเขาด้วยสายตาแบบไหน เท้าเล็กก้าวถี่ขึ้นเรื่อยๆเพราะไม่อยากเดินข้างๆพี่บ้านตรงข้ามให้ได้ยินเสียงหัวใจที่กำลังเต้นแรงจนแทบออกมาเต้นข้างนอก

 

     “ช้าๆหน่อยก็ได้ รู้ว่าเขิน”

 

     “ง่า พี่มาร์คเลิกเล่นได้แล้วน่า แบมจะไปหาโจอี้แล้ว”

 

     “โจอี้รออยู่ที่รถแล้ว ไปเถอะน่า พี่จะทำเป็นไม่รู้ก็แล้วกันว่าแบมหน้าแดงแค่ไหน”

 

     “พี่มาร์ค!!!

 

 

 

 

 

 

     บ้านหลังใหญ่ถูกตกแต่งด้วยสีสันของลูกโป่งและอุปกรณ์ตกแต่งจนทำให้มันดูสดใสขึ้นมาในวันคริสมาสต์ แบมแบมเลือกหยิบสเวตเตอร์ที่ซื้อมาพร้อมกันกับมาร์คมาสวมในค่ำคืนที่อากาศหนาวเช่นนี้

 

     ลูกชายคนโตของตระกูลต้วนยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ริมระเบียง เขาไม่ได้ติดมันนักหรอก หมายถึงตอนนี้ แต่ถ้าหมายถึงตอนที่อยู่ที่อเมริกานั่นก็อีกเรื่อง เขารู้ดีว่าคนตัวเล็กคงจะไม่ชอบมันสักเท่าไหร่

 

     สายตาคมเหลือบไปเห็นร่างบางเดินออกมาจากบ้านหลังตรงข้ามกับเขา เสื้อสเวตเตอร์สีน้ำตาลอ่อนนั่นดูดีขึ้นเมื่ออยู่บนร่างของแบมแบม ใบหน้าหวานยิ้มแย้มตั้งแต่เดินออกมาจากบ้าน ร่างบางซุกมือเล็กเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อก่อนที่จะเดินหายเข้ามาภายในบ้านของเขา

 

     มาร์คอมยิ้มออกมาน้อยๆ เขามองเสื้อกันหนาวที่ตัวเองใส่อยู่บนตัวก่อนจะทิ้งบุหรี่ที่สูบไปแค่ครึ่งมวนแล้วเดินกลับเข้าไปหยิบสเวตเตอร์สีดำขึ้นมาสวมแทน

 

     บางทีความบังเอิญมันอาจจะเกิดขึ้นจากความตั้งใจก็ได้นี่

 

     มือหนาหยิบเอาน้ำหอมขึ้นมาฉีดเพื่อดับกลิ่นบุหรี่ก่อนจะเดินลงไปสมทบกับคนอื่นด้านล่าง เขาเห็นพ่อกับแม่ของตัวเองกำลังนั่งคุยกับแม่ของแบมแบมอย่างออกรส แน่นอนว่าคนตัวเล็กของเขาคงจะกำลังหาอะไรกินอยู่ที่ครัวกับโจอี้แน่ๆ

 

     “แบมไม่กินผัก”

 

     “มันติดไปนิดหน่อยน่า กินไปเถอะ”

 

     “ง่าโจอี้ มันจะเสียของนะเพราะแบมไม่กินหรอก

 

     “เดี๋ยวพี่ช่วยกินก็ได้”

 

     ร่างสูงที่ยืนพิงประตูมองนิ่งๆพูดออกไปแบบนั้น เขาเห็นน้องชายมองมาอย่างล้อๆก่อนที่จะเดินชนไหล่เขาออกไป

 

     แล้วค่อยไปคิดบัญชีทีหลัง

 

     “โจอี้ตักผักใส่จานแบมเต็มไปหมดเลยพี่มาร์ค พี่มาร์คต้องจัดการให้หมดนะ เพราะแบมไม่ชอบกิน”

 

     แบมแบมบอกออกมาก่อนจะเดินนำเขาออกไปยังโต๊ะกินข้าวที่มีขนมขบเคี้ยววางอยู่เต็มไปหมด มือเล็กยื่นส้อมที่คิดว่าคงจะหยิบมาเผื่อเขามาให้ เขาก็เลยรับมาถือมองแบมแบมที่เขี่ยผักออกมาไว้ข้างจานขำๆ

 

     “ลองกินดูสิ มันอร่อยนะ ไม่ขมหรอก”

 

     “ไม่เอา แบมไม่ชอบ”

 

     “ตอนเด็กๆก็ไม่ชอบ จนตอนนี้ก็ไม่เปลี่ยนใจหรอ”

 

     คำพูดสื่อความหมายที่บางทีอาจจะไม่ได้หมายถึงผักทำให้แบมแบมเงยหน้าขึ้น ร่างเล็กไม่คิดอะไรมากก่อนที่จะส่ายหัวไปมา

 

     “มันขม”

 

     “ลองดูก่อนสิ ไม่ลองจะไปรู้ได้ยังไง”

 

     มาร์คจิ้มผักในจานของแบมแบมขึ้นมากินโชว์ให้ดูก่อนที่จะจิ้มอีกชิ้นยื่นไปที่ปากเล็ก

 

     “ฮื่อออ ไม่เอาอ่ะ”

 

     “ลองดู”

 

     แบมแบมยู่ปากก่อนที่จะยอมกินผักที่เขาป้อน ร่างเล็กส่ายหน้าไปมาก่อนที่จะคว้าน้ำขึ้นดื่ม

 

     เวลาแห่งการจับของขวัญมาถึง แบมแบมเป็นคนแรกที่ได้จับ ร่างเล็กจับได้ของโจอี้ ส่วนโจอี้จับได้ของแม่แบมแบม แม่แบมแบมจับได้ของพี่มาร์ค ป๊าต้วนกับม๊าต้วนจับได้ของกันและกัน

 

     หลังจากที่ทุกคนได้แลกเปลี่ยนของขวัญกันแล้ว ก็เดินออกมาถ่ายรูปร่วมกันเป็นครั้งที่สองหลังจากที่มาร์คกลับมา คนตั้งกล้องเป็นโจอี้ น้องชายของเขาตั้งกล้องเอาไว้ตรงกลางก่อนที่จะสังเกตอะไรบางอย่างได้

 

     “อ่า เพิ่งเห็นว่าพี่กับแบมใส่สเวตเตอร์คู่กันล่ะ”

 

     พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็มองมาที่สองร่างที่ยืนอยู่ชิดกัน แบมแบมอ้าปากหวอส่วนเขาก็ยักไหล่นิดหน่อย

 

     “ก็ไปซื้อมาด้วยกัน”

 

     สิ้นเสียง โจอี้ก็หัวเราะออกมาแล้ววิ่งเข้ามาเมื่อตั้งเวลาถ่ายรูปเอาไว้แล้ว

 

     ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน ตอนนี้เหมือนหิมะใกล้จะตกเต็มที แบมแบมรีบวิ่งไปหาแม่ตัวเองก่อนจะขอดูของขวัญที่แม่ของเขาจับได้ของพี่ชายบ้านตรงข้าม ถุงมือที่ใช้สำหรับหน้าหนาวเหมือนจะใส่ได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิงคือสิ่งของที่อยู่ในกล่องเล็ก แบมแบมส่งเสียงออดอ้อนจนได้ถุงมือนั้นมาเป็นของตัวเอง ร่างบางวิ่งขึ้นไปบนห้องก่อนจะเดินไปที่ระเบียงเพื่อมองว่ามาร์ค ต้วนกำลังทำอะไรอยู่ แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าพี่ห้องตรงข้ามโบกมือไปมาให้เขา

 

     แบมแบมกำลังคิดว่านี่มันพลาดจริงๆ

 

     ขาเล็กก้าวออกไปตรงระเบียงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่สั่นออกมารับเมื่อเห็นว่าเป็นสายจากบ้านตรงข้าม

 

     [อีกหน่อยหิมะก็จะตกแล้ว คิดเหมือนกันไหม]

 

     “ฮ่ะๆ พี่โทรมาเพื่อบอกแค่นี้น่ะหรอ”

 

     แบมแบมบอกออกไปพร้อมกับมองไปยังมาร์คที่กำลังส่งยิ้มมาให้เขา

 

     [อยู่ดูหิมะด้วยกันก็ดีไม่ใช่หรือไง]

 

     บทสนทนาส่วนใหญ่เป็นเรื่องทั่วไปทำให้แบมแบมรู้สึกผ่อนคลายกับอากาศเย็นที่พัดผ่านผิวเนื้อ แขนเล็กเท้าที่ระเบียงก่อนจะเห็นปุยสีขาวของหิมะแรกร่วงลงมา

 

     [อ่า ตกแล้ว]

 

     “ สวยเนอะ”

 

     [แบมเห็นหิมะแรกนั่นไหม]

 

     “เห็นครับ”

 

     แบมแบมตอบออกไปแบบนั้นก่อนที่จะได้ยินเสียงหัวเราะของคนปลายสาย คิ้วเล็กขมวดกันแน่น

 

     มันมีอะไรน่าขำกัน

 

     [ตามตำนานหิมะแรกแล้ว…]

 

     “

 

     [มันแปลว่าแบมแบมรับรักพี่หรือเปล่า]

 

Tips :: ความเชื่อเรื่องหิมะแรกของเกาหลี ถ้ามีคนถามว่าเห็นหิมะแรกไหม แปลว่าเขากำลังขอความรัก หากอีกฝ่ายตอบกลับมาว่าเห็น ก็เป็นการตอบรับรักคนถาม





 See ya 

เฮ่นโล้ว เอามาเสิร์ฟเป็นของขวัญปีใหม่

มีฟามรถอ้อยคว่ำ อะไรมันจะขนาดนั้นคะพริ้ มันจะอะไรขนาดน้านนนน

น้องแบมยังอยู่ดีไหมคะ ขอเสียงหน่อย 555555

ขอของขวัญปีใหม่ดีๆเป็นคอมเม้นให้กำลังใจคนละนิดคนละหน่อย รักน้า เจอกันปีหน้า 5555

เหมือนนาน แต่อีกแปปเดียวก็ปีใหม่แล้ว บ๊ายบาย สวัสดีปีใหม่ค่า


เพราะว่ามีนักอ่าน จึงมีนักเขียน

#พี่มาร์คพนักงาน





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

1,112 ความคิดเห็น

  1. #1078 bnbk2 (@BNBk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 09:34
    หืมมมม เนียนได้อีกนะคะ555 น้องแบมซื่อไปไหนลูก555
    #1078
    0
  2. #1071 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:10
    โรแมนติกมากงื้อออออออ อบอุ่นนนน
    #1071
    0
  3. #1065 khimmark (@khimmark) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 20:37
    เขินนน
    #1065
    0
  4. #1050 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:45
    โหหหหหห มาร์คต้วนนนนเนียนมากเลยนะเรา
    #1050
    0
  5. #1016 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 13:07
    พี่มาร์คร้ายมากกกกก
    #1016
    0
  6. #984 verynan (@verynan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 01:54
    พี่มาร์คอ่อยเรี่ยราดมากกกกกกก อ่อยจนนี่เหนื่อยแทน
    #984
    0
  7. #940 NaaNam_1 (@nam_ioz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 19:20
    ฮึ้ยยยยยยยยย เขินโว๊ยยยยยยยยยย
    #940
    0
  8. #934 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 13:13
    ตายๆๆ 55555
    #934
    0
  9. #912 @fujinoii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 23:58
    พี่มาร์คนี่อ่อยอย่างเดียวไม่พอยังรุกน้องอีก แบมแบมบอกใจร่มๆพี่มาร์คแบมแบมรับมือไม่ทัน
    #912
    0
  10. #901 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 07:16
    พี่มาร์ครุกน้องขนาดนี้ แสดงว่าชอบน้องตั้งแต่เด็กๆแล้วสิ?
    #901
    0
  11. #892 virawin (@prai_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 01:32
    โอ้ย มาร์คต้วนนนนนนนน รุกแรงจังนะเราอ่ะ โห่ว
    #892
    0
  12. #875 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 02:31
    งืออออออเขินนนนน
    #875
    0
  13. #861 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 17:08
    พี่เขารุกแรงจริงงงง
    #861
    0
  14. #847 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 21:38
    อ๊ายยยยยยยยย เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาตอบลงตอบรับอะไรกันค้าาาาา จีบเค้าแล้วเหรอมาร์ค ใจเย็นๆนะ>< แต่การกระทำที่อ่านมานี่ก็เหมือนจะจีบอยุ่กลายๆป่าวนะ 55
    #847
    0
  15. #841 n_npsk (@n_npsk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 19:37
    *0* น่ารักมากเลยค่ะ
    #841
    0
  16. #829 Bowiee (@bbbowww) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 00:11
    โรแมนติกมากกกก อบอุ่นสุดอ่ะ ฮืออออ
    #829
    0
  17. #805 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 00:12
    เขินนนนน มุกนี้ผ่านนนนนน หยอดแรงงงงงง
    #805
    0
  18. #800 25arm02 (@25arm02) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 19:17
    ฮรืออออ พี่มาร์คหยอดดดดดดด
    เสี่ยวแรง
    #800
    0
  19. #785 0930653088 (@0930653088) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 11:46
    อยากเล่นมุกนี้แต่เสียจุยยยย ประเทศไทยไม่มีหิมะ ฮืออออออ
    #785
    0
  20. #778 Piglion9524 (@Piglion9524) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 12:33
    อ้ากกกก จีบกันผ่านหิมะก้อได้หรออออ ตายอย่างเดียวฮะจุดนี้~~~~
    #778
    0
  21. #757 Noey Bah (@kmnoey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 14:09
    ว๊ายยย มาร์คต้วนนนน เขินนนน
    #757
    0
  22. #750 Love_Got7_Yuzhou (@Love_Got7_Yuzhou) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 22:50
    หิมะแรก เห็นหิมะแรก งื้ออออออออ
    #750
    0
  23. #732 Ombremb (@Ombremb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 02:11
    พี่มาร์คคคคคคคคคค
    #732
    0
  24. #718 lovesujuniorkyu (@iloveficy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 15:56
    โอ้ยนี่บังคับให้รับรีกช้ะ55555
    #718
    0
  25. #687 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 19:34
    พลาดแล้วล่ะน้องแบม
    #687
    0