[B.A.P FIC]`SS Love ◊ ทดสอบรัก ป่วนหัวใจ (DaeLo)

ตอนที่ 7 : mission 5 : เห็นใจความรักของฉันบ้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ก.ย. 56





Mission 5


Please me.

 


        ซุบซิบ

 

 

ซุบซุบ

 

 

เฮ้ยแก! ไปดูพี่แดฮยอนกันป้ะวันนี้ กรี๊ดดดด

 

 

เดี๋ยวนะๆ นี่แกหมายความว่าพี่แดฮยอนขึ้นงานนี้งั้นเหรอ >///<”

 

 

 

โอ๊ยยยย ที่มหาลัย มีงาน ฉันอยากเจอทั้งสองคนเลยพี่ยองแจ พี่แดฮยอนอ่ะแกกก

 

 

บ้าแล้ว ฉันไม่พร้อมจะเจอพี่เค้าเลยนะ

 

 

อดใจรอแทบไม่ไหว

 

 

 

ถ้าเจอพี่แดฮยอนก็ต้องเจอพี่ยองแจ โอ๊ยแก ฉันชอบคู่นี้มากเลยรู้ไหม

 

 

กรี๊ดดดด คิดเหมือนกันเลย นี่โคตรเหมาะสมกันอะ ถ้าคบกันจริงๆ ก็ดี

 

 

แต่วันนั้นเห็นเป็นข่าว กับคนที่โรงเรียนเรานี่นา...

 

 

 

อีกมายมากที่พูดเกี่ยวกับงานวันนี้ !!

 

 

แต่งานอะไรน่ะเหรอ...

 

 

ก็คอนเสิร์ตเล็กๆ ของคณะบริหารที่มีพี่แดฮยอนผู้เป็นเดือนคณะมาร้องเพลงแถมพ่วงด้วย พี่ยองแจ เพื่อนสนิทที่เป็นข่าวว่าแอบมีความสัมพันธ์ลับๆ กันอยู่ทุกวัน

 

 

นั่นไม่ใช่ประเด็นหรอก ที่พูดถึงกันอยู่ก็มีชื่อเขาเข้าไปเกี่ยวข้องในประเด็นด้วยสิ เซเลบในด้านลบนี่ก็ไม่ไหวนะ

 

 

ตอนนี้อยู่ในช่วงเวลาใกล้เลิกเรียนอันที่จริงแล้วยังไม่หมดคาบเรียนด้วยซ้ำ เหลืออีกประมาณครึ่งชั่วโมงแต่ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาเดินออกมาจากห้อง

 

 

ร่างบางหย่อนตัวนั่งลงตรงสวนหลังโรงเรียนที่ดูจะเงียบหน่อยเพราะห่างจากผู้คน แต่ก็ไม่ใช่ว่าอาจารย์จะไม่เห็นหรอกนะแล้วแต่ดวงบางทีถ้าเดินมาตรวจก็อาจจะโดนหักคะแนนความประพฤติก็เป็นได้

 

 

ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง...

 

 

บางทีการชอบใครสักคนมันก็มีความสุขนะ แต่มันก็ไม่ได้ดั่งใจเสมอไปนี่สิ

 

 

โดยตัวจุนฮงแล้วเขาก็ไม่ค่อยเข้าใจจุดประสงค์ของยองแจสักเท่าไหร่ ไม่รู้แม้กระทั่งความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งสองคน ไม่รู้ว่าเจอกันมายังไง เป็นมากกว่าเพื่อนหรือเปล่า

 

 

และเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าจะดิ้นรนไปเพื่ออะไรกับคนที่รู้จักกันไม่กี่วัน ?

 

 

แต่ก็นั่นล่ะ คุณเคยเป็นไหมล่ะ มันไม่ใช่รักแรกพบ แต่มันเห็นแล้วมันสปาร์ค...

 

 

แสงสั่นจากกระเป๋ากางเกงเรียกความสนใจของจุนฮงได้ มือบางล้วงหยิบขึ้นมาเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามามุมมากก็ยกยิ้มอย่างห้ามไม่ได้

 

 

ครับพี่แดฮยอน

 

 

[จุนฮง ให้พี่ไปรับไหม จะชวนไปดูดนตรีน่ะ สะดวกหรือเปล่า]

 

 

สะดวกแน่นอนฮะ!!”

 

 

เผลอตะโกนและแสดงท่าทางดีใจเกินจริงอย่างลืมตัว โดยไม่ต้องประมวลผลใดๆ ในคำพูดของแดฮยอนเลย ปากเจ้ากรรมก็เอ่ยออกไปแล้ว

 

 

[ฮ่าๆ ดีจังเลย เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงพี่ไปรับนะ]

 

 

ครับพี่แดฮยอน

 

 

งรื้ออออออออออออออออ >//////////<

 

 

แดฮยอนวางสายไปแล้ว แต่เจ้าของร่างขาวบางยังคงกอดโทรศัพท์แน่นหมุนตัวบิดตัวไปมาด้วยความเขิน พวงแก้มดันขึ้นอย่างชัดเจน ฉีกยิ้มกว้าง

 

 

เอนตัวลงนอนพร้อมกางแขนแนบกับพื้นหญ้าเขียว ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มประดับ แม้เป็นแค่เวลาสั้นที่ได้ยินเสียงแต่สำหรับจุนฮงแล้ว แค่มีชื่อแดฮยอนปรากฏมาเมื่อไหร่ เรดาร์ของเขาก็เตรียมพร้อมแล้วทั้งนั้น

 

 

บางที... การแอบชอบก็ไม่ได้แย่เสมอไปหรอกนะ

 

.

 

 

.

 

 

เสียงดนตรีเบาๆ ในห้องโล่งใต้อาคารคณะ จุนฮงเดินเข้ามาพร้อมแดฮยอนและมันไม่แปลกเลยที่จะทำให้ผู้คนหันมาสนใจได้ ก็แน่ล่ะคนหนึ่งก็ขาววิ้งสะดุดตาอีกคนก็เดือนคณะเลยล่ะนะ

 

 

พาเด็กหน้าตาดีเข้ามาก็ต้องสนใจเป็นธรรมดาโดยเฉพาะคนนั้นไม่ใช่ยูยองแจซะด้วย

 

 

แน่นอนว่าก็อดเป็นที่พูดถึงไม่ได้...

 

 

ว้าววว เด็กน้อย มากับแดฮยอนเหรอ

 

 

ผู้ชายหน้าตาดี ผมสีทองๆ ตาตี่กรีดทับด้วยอายไลน์เนอร์ดูเฉี่ยว รูปร่างอยู่ในสัดส่วนที่เรียกว่าพอดี ร่างโปร่งย่างเท้าเข้ามาประชิดตัวเขา

 

 

เดินมากับกูก็ต้องกูดิ

 

 

เป็นแดฮยอนที่ชิงพูดตอบก่อน เด็กน้อยได้เพียงแค่ยิ้มอายๆ จนเห็นรอยบุ๋มข้างแก้ม เพื่อนแดฮยอนเห็นดังนั้นยิ่งอยากจะแกล้งต่อ

 

 

น่ารักชะมัดเลย ขอจับแก้มได้ไหมไม่ได้พูดเป็นคำถามแต่พูดเป็นเชิงบอก จุนฮงหน้าเหวอไปเล็กน้อย แต่จะท้วงก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อมือเรียวเอื้อมมาจับๆ ดึงๆ แก้มขาวไปมา

 

 

ฮ่าๆ นุ่มจัง

 

 

ไม่ขนาดนั้นหรอกฮะตอบเสียงอ้อมแอ้มแล้วก้มหน้าลงอายๆ เอาจริงนะจุนฮงก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองติ๋มมากเมื่อมาเจอเพื่อนแดฮยอน

 

 

พอเลยน่า ไอ้วี แกล้งน้อง

 

 

ฮั่นแน่ะ! มีหวง

 

 

ก็มึงไปแกล้งน้องเค้านี่หว่า ไปดึงแก้มเจลโล่ทำไมเล่า!”

 

 

เดี๋ยวนะ ชื่ออะไรน่ะ เจลโล่เหรอ น่ารักดีนี่นา

 

 

เอ่อ ชื่อจุนฮงฮะแต่เรียกเจลโล่ก็ได้

 

 

ลืมแนะนำตัวไป พี่ชื่อวีนะเพื่อนไอ้ดำมันเนี่ยแหล่ะ

 

 

ฟึ่บ!

 

 

หลังจากพูดจบ ฝ่ามือหนาของแดฮยอนก็โบกเข้าที่ศีรษะเพื่อนอย่างจังจุนฮงสะดุ้ง ก็แน่สิ เป็นเพื่อนกันแต่พูดแบบนี้มันหยามกันชัดๆ

 

 

พูดให้ดี ไอ้สัตววววว์

 

 

พูดไม่เพราะเลยมึงน่ะต่อหน้าน้องจุนฮงสุดสวยด้วยแล้วหันมายิ้มกริ่มให้เด็กเอ๋อที่มองเหตุการณ์ต่างๆ ตรงหน้า

 

 

พอเลยๆ บ้าบอละ จุนฮงไปนั่งรอพี่ก่อนไหม ตรงนั้นน่ะที่มีเก้าอี้

 

 

ให้ผมไปคนเดียวเนี่ยนะ

 

 

แต่ก็นั่นล่ะ ได้แต่เพียงแค่คิดในใจเท่านั้น

 

 

เดี๋ยวพี่พาไปนะน้องเจลโล่

 

 

อยู่เฉยๆ ไปเลยมึงน่ะ

 

 

แดฮยอนหันไปเอ็ดใส่เพื่อนจอมพูดมากอย่างวี จุนฮงขำออกมาเล็กน้อยเพราะเห็นทะเลาะกันง้องแง้งเหมือนเด็กไม่มีผิด ก่อนจะเดินตามแดฮยอนไปนั่ง

 

 

แต่ระหว่างเดิน มันไม่ไกลหรอกแต่เพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นเหมือนจะมีอะไรแวบเข้ามา จุนฮงหันมองซ้ายขวาก็พบว่าไม่มีใคร

 

 

คงตาฝาดไปเองมั้ง... ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่เขาหรอก

 

 

 

Youngjae Talk

 

 

ไปผมกำลังเดินจากที่จอดรถไปคณะบริหาร วันนี้ประมาณห้าโมงใต้ตึกมีร้องเพลงกันเล็กๆ น้อยๆ และนักเรียกจากโรงเรียนในเครือของมหาวิทยาลัยนี้ก็มากันเต็มเลยน่ะ

 

 

ไม่รู้ว่ามาเชียร์แดฮยอนกันหมดหรือเปล่า... แต่ผมก็ร้องเพลงเหมือนกันนะ

 

 

แวบแรกที่เดินไปถึงตีกคณะ เจ้าเด็กตัวขาวหัวสีทองๆ ก็โดดเด่นชัดขึ้นมาเลย จุนฮงน่ะ... เด่นจริงๆ เลยนะเจ้าเด็กคนนี้ หลายคนอาจจะมองว่าผมมีอคติกับจุนฮงน่ะเหรอ

 

 

ก็ไม่รู้สินะ J

 

 

โย่ว ยองแจมาแล้ว

 

 

เฉิน หรือ คิมจงแด เพื่อนต่างคณะของผมเช่นกันเพราะวันนี้มีร้องเพลงหรอกนะมันถึงได้มากัน เฉินกับแบคฮยอนและชานยอล แก๊งบีเกิ้ลไลน์ ชื่อน่ารักขะมัดเลยฮ่ะ ๆ

 

 

แบคฮยอนก็ร้องเพลงเช่นกัน ส่วนชานยอลผมว่าก็มานั่งดูนั่งเชียร์เพื่อนในแก๊งนั้นนั่นล่ะ แฟนมันไม่ได้เรียนอยู่ที่นี่มันก็พอจะกรี๊ดกร๊าดได้อยู่

 

 

สวัสดีจงแด ชานยอลหมาแบค

 

 

ยูยองแจ นี่จะเล่นใช่ไหม

 

 

ฮ่ะๆ

 

 

แบคฮยอนเป็นคนไม่ค่อยยอมใครและมั่นใจในตัวเองสูง หน้าตาน่ารักเหมือนลูกหมาแต่ปากไว ด่าใครกัดใครทีเอาให้นอนฝันไปอาทิตย์นึงเลย

 

 

แถมยังมีวิชากังฟูขั้นต้นที่ฝึกมาจากแฟนของตัวเองด้วยนะ

 

 

นายอย่าเอาวิชากังฟูที่ฝึกจากเทาเทามาทำร้ายฉันสิ

 

 

กังฟงกังฟูอะไร นี่มันแบคฮยอนคิกเว้ยยย

 

 

ตอนนี้ผมกำลังโดนแบคฮยอนวิ่งไล่และพร้อมจะเตะก้นผมได้ทุกเมื่อถ้ามันวิ่งมาทัน จนตอนนี้สายตาหลายคู่เริ่มหันมองมาที่เราสองคนแล้วล่ะ แน่สิ วิ่งไล่กันอยู่ใต้ตึกน่ะ ใต้ตึกเรียนเชียวนะ!!

 

 

เฮ้ยๆ พวกนายทำอะไรกันน่ะ คนเยอะแยะเป็นพวกเพื่อนของผมเองซึ่งก็คือแดฮยอนและวีเดินเข้ามาห้ามทัพ แดฮยอนกันแบคฮยอนออกไป ฟู่ว นึกว่าจะโดนแบคฮยอนคิกซะแล้ว

 

 

ยองแจน่ะว่าฉันเป็นหมา

 

 

………….

 

 

………. .

 

 

………

 

 

…….

 

 

…..

 

 

 

 

..

.

 

 

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

จะ จริงเหรอยองแจ ฮ่ะๆ

 

 

ทั้งแดฮยอนและวีระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างดังจนเฉินและชานยอลขำตาม ทั้งสี่คนรวมทั้งผมหันไปมองแบคฮยอนกันหมดก่อนจะหัวเราะออกมาอีกรอบ

 

 

ชิ ถ้าพวกนายยังแกล้งฉันอยู่แบบนี้ฉันจะกลับแล้วนะ

 

 

โอ๋ๆ งอนเหรอหมาน้อยชานยอลพูดแซวและลูบหัวแบคฮยอนแต่กลับถูกสายตาพิฆาตส่งมาแทนเล่นเอาเพื่อนตาแป๋วหดมือลงทันที

 

 

นายก็มันแมวน้อยชัดๆ ชานยอลอ่าวีพูดพร้อมอมยิ้มและยังเอื้อมมือไปจับๆ แก้มชานยอลอีกด้วย ส่วนตัวแล้วผมว่าชานยอลน่ะน่ารักเหมือนเด็กๆ เลยแต่ติดที่ตัวสูงไปหน่อย เพราะหน้าตาค่อนไปทางหวาน ตาโต แก้มป่อง ผิวขาวและหุ่นดีอีกด้วย

 

 

อื้ออออ อย่าจับแก้ม

 

 

ทำไมล่ะ เดี๋ยวพี่คริสจะรู้หรือไง

 

 

อื้อใช่

 

 

ตอบมาได้ตาแป๋ว เจ้าเด็กเอ๋อชานยอลลลล

 

 

งานจะเริ่มเมื่อไหร่เหรอคราวนี้เป็นผมถามขึ้นบ้าง แดฮยอนมองหน้าผมก่อนจะเดินมายืนข้างๆ แต่ไม่มีใครตอบ =_=

 

 

เร็วๆ นี้ล่ะมั้งขอบคุณเฉินมากน่ะที่ตอบผม

 

 

แดฮยอน จุนฮงมาด้วยเหรอน่ะ

 

 

อืม ฉันพามาเอง

 

 

อะแฮ่ม พญายองแจอย่าเพิ่งโมโหนะครับ ใจเย็นครับใจเย็น

 

 

ผมหันไปค้อนใส่วีจอมพูดมาก เจ้าตัวเพียงแค่ยิ้มแหยให้แล้วเดินจากไป

 

 

มีอะไรกับจุนฮงหรือเปล่าน่ะยองแจ

 

 

ฮ่ะๆ ไม่มีหรอกถามเฉยๆ ก็เห็นนั่งอยู่คนเดียว

 

 

อืม ฉันว่าเราไปเตรียมตัวกันดีกว่านะ ไม่รู้ว่าแดฮยอนแกล้งเปลี่ยนเรื่องหรือเปล่า ขายาวก้าวออกไปก่อนผมจะได้ท้วงอะไร ทำไมผมรู้สึกว่าแดฮยอนแคร์เจ้าเด็กนั่นจังเลยนะ

 

 

สับสนหรือไงน่ะแดฮยอน...

 

 

.

 

 

 

.

 

และแล้วก็ถึงเวลาขึ้นแสดงจนได้ ตอนนี้มีคนเต็มเลยล่ะ ร้อยคนได้เลยนะทั้งเด็กจากต่างคณะที่ว่างเว้นภารกิจและเด็กนักเรียนจากโรงเรียนที่มาดูแดฮยอนร้องเพลง

 

 

พิธีกรของเราวันนี้คือรุ่นพี่ดูจุนปีสี่ มินฮยอกและซองแจซึ่งเป็นรุ่นน้องพวกผม มันยังอยู่มอปลายปีสามอยู่เลยแต่เห็นว่าพูดเก่งและสนิทกับมินฮยอกเลยชวนมาเป็นพิธีกรวันนี้

 

 

ที่จริงแล้วงานมันก็ไม่ใหญ่อลังการมากมายแค่จัดเพราะมีเวลาว่างเท่านั้นล่ะที่คนมันเยอะก็อาจจะเป็นเพราะคณะนี้หน้าตาดีหลายคนก็ได้นะ ฮ่ะ ๆ

 

 

เปิดตัวด้วยเพลงฟังสบายๆ อย่าง Love light ที่แบคฮยอนขึ้นไปร้อง และจากนั้นก็ร้องเพลงคู่กับเฉิน ผมก็ได้ขึ้นไปต่อจากนั้น ส่วนแดฮยอนนั้นยังไม่ขึ้นไปเลย

 

 

แต่ผมว่าผมเจออะไรบางอย่าง บางคนที่สะดุดตา...

 

 

เหรอ ?

 

 

อ่า ไม่ได้โดดเด่นขนาดนั้นแต่ก็ทำให้ผมสนใจได้แฮะ

 

 

พร้อมมั้ย ยองแจผมสะดุ้งเมื่อแดฮยอนเดินมาสะกิดไหล่เบาๆ ผมยิ้มและพยักหน้าให้ เพื่อนสนิทส่งมือมาส่วนผมก็จับตอบ สัมผัสอบอุ่นที่มีให้กันเสมอ

 

 

ผมกับยองแจชอบร้องเพลง Forever & always ด้วยกัน มันเป็นเพลงโปรดของเราสองคนเลยล่ะ

 

 

แต่สักวันผมจะไปร้องให้ใครสักคน... ที่ไม่ใช่แดฮยอน

 

 

นั่นล่ะ คนที่ทำให้ผมใจเต้น...

 

 

 

Zelo Talk

 

 

กว่าพี่แดฮยอนจะได้ขึ้นมาร้องเพลงก็รออยู่หลายคนเลยล่ะ แถมเพลงแรกที่ขึ้นมาร้องก็ร้องคู่กับพี่ยองแจซะด้วยแต่คราวนี้ผมคิดว่าพี่ยองแจเค้าดูซอฟท์ ๆ ลงน่ะ หรือว่าอาจเป็นเพราะร้องเพลงอยู่กันนะ

 

 

ก็เหมือนตอนที่ผมเห็นพี่ยองแจจากในคลิปครั้งแรก ดูมีสเน่ห์และน่ารักมากเลย

 

 

ผมได้นั่งเกือบข้างหน้าเลยเพราะตัวช่วยจากพี่ฮโยซองที่ให้ผมมานั่งแทรกๆ ได้ ไม่อย่างงั้นล่ะนะคงโดนกระเด็นไปอยู่ด้านหลังเลยสิ ต้องชะโงกหน้าเขย่งปลายเท้ายืนดูพี่แดฮยอนแล้วล่ะแบบนั้น

 

 

ก็วันนี้น่ะคนเยอะมากๆ นะ และยังมีคนส่วนใหญ่จากโรงเรียนผมมาดูพี่แดฮยอน จะว่าไปผมก็แอบหวงนิดนึงล่ะนะ

 

 

ฟังดูบ้าแต่ก็เป็นความจริงน่า !

 

 

ผมมันชอบเพ้อฝันจะตาย

 

 

รู้วึกว่าวันนี้จงออบก็จะมานะ ชิ พูดแล้วก็หงุดหงิดผมยังไม่อยากเห็นหน้ามันตอนนี้เลย ส่วนเร็น ผมโทรชวนมันแล้วแต่มันกลับไม่มา เพราะมันไปเดท -.-

 

 

อ๊ะ พี่แดฮยอนขึ้นร้องแล้ว >///<

 

 

ขึ้นมาด้วยเสียงนุ่มๆ ของพี่เค้าที่ทำให้ผมหลงใหลได้ทุกเมื่อ แถมวันนี้พี่แดฮยอนเลือกเพลง Crush ที่แปลว่า หลงใหลอีกต่างหาก พี่จะทำให้ผมหลงพี่ไปถึงไหนกันนะ...

 

 

มันทรมาณนะ แต่มันก็มีความสุข

 

 

ผมไม่ได้อยากจะเข้าข้างตัวเองสักเท่าไหร่หรอกแต่พี่แดฮยอนส่งสายตาให้ผม ?

 

 

ทุกครั้งและหลายครั้งที่พี่เค้ามักจะหันมายิ้มให้ผมจนอดเขินไม่ได้ และด้วยท่าทางมีสเสน่ห์นั่นด้วย พี่เค้าดีดกีตาร์ด้วยล่ะ เท่ชะมัดเลย

 

 

หวังว่ารอยยิ้มที่ส่งมานั่นไม่ได้ส่งให้คนข้างผมหรือข้างหลังผมหรอกนะ ผมยังอยากเข้าข้างตัวเองอยู่...

 

 

I hung up the phone last night (ฉันวางสายโทรศัพท์เมื่อคืนนี้)

 

 

Something happened for the first time (มันมีบางอย่างเกิดขึ้น เป็นครั้งแรก)

 

 

Deep inside it was a rush (ลึกเข้าไปในใจฉัน มันร้อนรน)

 

 

What a rush (ร้อนรนอะไรอย่างนี้)

 

 
 

 

Cause the possibility that you would ever (เพราะโอกาสที่เธอ)

 

 

Feel the same way about me (จะรู้สึกแบบเดียวกับฉัน...)

 

 

It's just too much (มันเกินไปแล้ว)

 

 

Just too much (มากเกินไป)

 

 

 
 

Why do I keep running from the truth (ทำไมฉันต้องคอยวิ่งหนีจากความจริงด้วยนะ?)

 

 

All I ever think about is you (ที่ฉันคิดถึงมีเพียงแค่เธอ)

 

 

You got me hypnotized so mesmerized (เธอทำให้ฉันหลงเธอ เหมือนสะกดจิตฉันไว้)

 

 

And I just got to know (และฉันแค่อยากจะรู้)

 

 

 

Do you ever think when your all alone (เธอเคยคิดบ้างมั้ยเวลาอยู่ตัวคนเดียว)

 

 

All that we can be where this thing can go? (เราสองคนจะเป็นอะไรกันได้บ้าง และเรื่องนี้มันจะไปจบลงที่ไหน?)

 

 

Am I crazy or falling in love (ฉันบ้าไปแล้วหรือแค่ตกหลุมรักเธอกันแน่?)

 

 

Is it really just another crush (หรือฉันหลงเธอเข้าแล้ว?)

 

 

 
 

Do you catch a breath when I look at you (เธอหายใจออกไหมเวลาฉันมองเธอ)

 

 

Are you holding back like the way I do (เธอฝืนตัวเองไว้เหมือนที่ฉันทำรึเปล่า?)

 

 

Cuz I’m tryin tryin to walk away (เพราะฉันพยายามจะเดินจากไปแล้ว)

 

 

But I know this crush ain't goin' away (แต่ฉันรู้ว่าความรักครั้งนี้มันไม่จากไปไหนหรอก)

 

 

 

พี่แดฮยอนลงจากเวทีไปแล้ว เรียกสติผมกลับคืนมา รอยยิ้มส่งท้ายนั่นทำเอาผมหลงใหลเก็บเอาไปเพ้อแน่ๆ แต่ถ้ามันเป็นความสุขผมก็ชอบมันนะ

 

 

ผมหันซ้ายขวาหาร้านร้านหนึ่งก่อนจะเจอมันเข้าพอดีตรงมุมตึก ผมขอโทษนะฮะพี่โยซอบที่ผมไม่ได้ฟังพี่ต่อรู้สึกว่าจะเป็นคนสุดท้ายแล้วด้วยสินะ เพราะเป็นรุ่นพี่ก็เลยให้ร้องปิด ผมก้มหัวให้พี่ฮโยซองก่อนจะขอตัวเดินออกมา

 

 

ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีร้านดอกไม้อยู่ล่ะแต่มันมีจริงๆ แต่ก็เป็นเพียงแค่ร้านเล็กๆ เท่านั้น ผมไม่สนอะไรมากหรอกผลักประตูเข้าไปข้างใน ว่าแต่ผมจะเลือกดอกไม้อะไรให้พี่แดฮยอนดีล่ะ

 

 

ดอกกุหลาบดีไหม ?

 

 

เอ่อ ขอโทษนะฮะ ผมควรจะเลือกดอกไม้อะไรดี เอ่อ แสดงความยินดีน่ะฮะ

 

 

ผมจึงหันไปถามเจ้าของร้านคนสวย เธอเดินมาหยุดอยู่ข้างหลังผมและยิ้มให้ก่อนจะหยิบดอกไม้สีขาวมาให้ มันคือดอกอะไรน่ะ... ?

 

 

อ่านี่...

 

 

ฮ่ะๆ นี่ดอกแกลดิโอลัสค่ะ เพราะเหมาะกับดอกไม้ที่ใช้แสดงความยินดีที่สุดแล้ว ว่าแต่แสดงความยินให้ใครกันล่ะคะเนี่ยเธอยิ้มแล้วส่งดอกไม้มาให้ผม แล้วผมจะกล้าเอาไปให้พี่แดฮยอนไหมนะ

 

 

ผมต้องไม่กล้าแน่ๆ เลย T^T

 

 

ก็บางคนน่ะครับ แหะๆ

 

 

สนใจดอกไม้อย่างอื่นไหมคะ อย่างดอกคาร์เนชั่นก็มีความหมายว่าเห็นใจความรักที่มีให้บ้าง เป็นดอกไม้ที่ได้รับความนิยมมากนะคะ

 

 

เห็นใจความรักของฉันที่มีต่อเธอบ้าง งั้นเหรอ ? นั่นสิ

 

 

เห็นใจความรักของฉันที่มีต่อเธอบ้าง

 

 

เห็นใจความรักของฉันที่มีต่อเธอบ้าง

 

 

 

นะพี่แดฮยอน...

 

.

 

.

 

.

 

สำหรับงานวันนี้ก็จบลงแล้วนะฮะ ใครอยากจะไปเจอกับพวกเราต่อก็ตามไปได้เลย!!”

 

 

อ้าว ที่ไหนน่ะซองแจ ฉันอยากไปด้วยจัง

 

 

เจอกันพี่ Stay on ฮะ!”

 

 

สามพิธีกรลงจากเวทีไปแล้วพร้อมกับผู้คนที่ทยอยออกไป ไม่ได้การแล้ว ก่อนที่พี่แดฮยอนจะไปที่ผับนั่นหรือกลับบ้านก่อนน่ะ ผมรีบวิ่งไปหลังเวทีทันที

 

 

พี่แดฮยอนกำลังเดินมาพอดี...

 

 

 

กับพี่ยองแจ

 

 

เฮือก! แล้วผมจะให้พี่แดฮยอนตอนนี้ได้ยังไงโดยที่มีพี่ยองแจอยู่น่ะนะ ผมไม่กล้าเลย ผมพยายามเอาดอกไม้ซ่อนไว้ด้านหลังให้มิดชิดที่สุดจนพี่แดฮยอนและพี่ยองแจเดินมา

 

 

อ้าว จุนฮงจะกลับหรือยัง กลับยังไงน่ะ

 

 

ไฮ เด็กน้อย เจอกันอีกแล้วนะ

 

 

สวัสดีครับพี่ยองแจผมโค้งให้พี่ยองแจเล็กน้อยและพยายามไม่ให้ดอกไม้โผล่ออกมา พี่แดฮยอนยิ้มให้ผมแต่ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมา

 

 

เอ่อคือ...

 

 

มีอะไรกับพี่หรือเปล่าจุนฮง

 

 

กูไปแล้วนะ จะรีบไป Stay on เดี๋ยวไม่ทันพวกแบคฮยอน

 

 

อ่า โอเค ดูแลตัวเองดีๆนะยองแจ

 

 

เยสสสสสสสสสส พี่ยองแจไปแล้ว ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกและยิ้มให้พี่เค้าไปทีหนึ่ง ตอนนี้ก็เหลือแค่ผมกับพี่แดฮยอนแล้วสินะ ฟู่ว

 

 

ความกล้าอยู่ไหนนน...

 

 

ผมต้องการมัน

 

 

เอ่อ คือ...

 

 

ว่าไงล่ะ อ้ำอึ้งมานานแล้วนะ

 

 

คือว่าพี่แดฮยอนร้องเพลงเพราะมากเลยนะฮะ

 

 

ฮ่ะๆ ขอบใจผมสะดุ้งเมื่อมือหนายกขึ้นลูบหัวผมเบาๆ ทำให้ผมหลับมารับสัมผัสนั้น

 

 

ผมมีอะไรจะให้

 

 

หืม?”

 

 

ผมก้มหน้าและยื่นดอกไม้สองชนิดนั้นไปให้ เพราะก้มหน้าอยู่เลยไม่เห็นว่าพี่แดฮยอนทำหน้ายังไงแต่รู้แค่ว่าพี่เค้ารับมันไปแล้ว

 

 

ฮ่ะๆ ขอบคุณะจุนฮง น่ารักมากเลย เงยหน้าขึ้นมาได้แล้ว

 

 

ถึงพี่แดฮยอนจะบอกให้ผมเงยหน้าแต่ผมก็ยังไม่กล้าอยู่ดี คราวนี้พี่แดฮยอนเลยจับหน้าผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาเขาเต็มๆ ร่างสูงยืนยิ้มให้ผมอยู่

 

 

อ่า เขินจัง .//////.

 

 

ขอบคุณที่ชอบนะฮะ

 

 

จะกลับบ้านเลยไหม จุนฮง หรือจะไปต่อที่ไหน

 

 

มะ ไม่หรอกฮะ

 

 

ดีเลย งั้นเดี๋ยวไปส่ง

 

 

ผมยิ้มและพี่แดฮยอนก็ยิ้มให้ผม โอ๊ย นี่คงเป็นวันที่มีความสุขมากอีกวันของผมเลยนะ และก็พี่แดฮยอนน่ะ...

 

 

เห็นใจความรักของผมที่มีต่อพี่บ้าง...

 

 

 

พี่แดฮยอนเอื้อมมือมาจับมือผมไว้ ซึ่งผมก็ไม่ปฏิเสธหรอน่ะสิ ฮี่ๆ โชคดีที่ตอนนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่ก็คงจะมีบางคนที่มองๆ มาบ้างแต่ผมเชื่อว่าตัวเก็งอย่างวีฮยอง ฮโยซองนูน่าคงไม่อยู่แล้วแน่ๆ

 

 

ฟึ่บ

 

 

อ๊ะ...

 

 

เมื่อกี้อะไรน่ะ ? คนที่เดินสวนผมไปเมื่อกี้น่ะ ผมไม่ได้ตาฝาดจริงๆ ใช่ไหม เพราะผมหยุดเดินทำให้พี่แดฮยอนหยุดตามด้วยความสงสัย

 

 

มีอะไรเหรอ จุนฮงอ่า

 

 

มะ ไม่มีอะไรหรอกครับผมเลี่ยงที่จะไม่มองหน้าพี่แดฮยอน กระตุกมือที่จับอยู่เล็กน้อยเพื่อให้เดินต่อ ทั้งที่ดูจะสงสัยอยู่แต่ก็ไม่ได้ขัดผม

 

 

ขอให้ไม่ใช่เถอะ...

 

 

แต่ว่าภาพเมื่อกี้มันชัดเจนมากเลยนะ

 

 

ใบหน้าที่คุ้นตานั่นผมไม่ลืมหรอก ไหนว่าไม่อยากจะเจอแล้วไง

 

 

 

พี่จีโฮ... ผมจะลืมพี่

 

 

 

 

เครียดเหรอเด็กน้อย

 

 

จึ้กๆ

 

 

เสียงสะกิดแถวหัวไหล่เปลือยเปล่าเพราะใส่เพียงเสื้อกล้ามตัวบางสีดำเท่านั้น ใบหน้าหวานหันมองคนที่มาสะกิดเขาเมื่อครู่นี้

 

 

พี่ยงกุก

 

 

ก็พี่น่ะสิ หืม คิดอะไรอยู่

 

 

พี่ยงกุกคงปีนระเบียงบ้านตัวเองมาบ้านผมสินะ เพราะผมไม่ได้ยินเสียงประตูเปิดเลย ร่างสูงนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างผมเงยหน้ามองท้องฟ้าข้างหน้า

 

 

ก็นิดหน่อยนะฮะ

 

 

มีอะไรบอกพี่ได้ งุงิ

 

 

ทำบ้าอะไรของพี่เนี่ยจุนฮงหันไปแหวใส่พี่ชายตัวเองอย่างอดไม่ได้ ก็เล่นทำท่าทางแอ๊บแบ๊วและเสียงงุ้งงิ้งที่ขัดกับหน้าตาของพี่แกมาก

 

 

อะไรอ่ะ

 

 

พี่แอ๊บแบ๊วเหรอ ไปฝึกมาจากไหนน่ะ ไม่สบายหรือเปล่า

 

 

ไม่ว่าเปล่า มือขาวซีดยกไปอังหน้าผากที่ชายก่อนจะลงมือลง นิ่วหน้าด้วยความสงสัยเพราะก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่นา สงสัยจะกินยาผิดขวด ฮ่าๆ

 

 

ไอ้แสบ! มันไม่ดีเหรอ

 

 

เปล่า ผมแค่ตกใจ

 

 

ก็แล้วไป นายไม่มีทางได้เห็นมันง่ายๆ จากพี่หรอกนะ คิกๆ

 

 

แต่ตอนนี้พี่เริ่มทำมันบ่อยแล้วล่ะพี่ยงกุก บอกมาใครสอน!”

 

 

ไม่มีทาง!”

 

 

ยกมือขึ้นขยี้กลุ่มผมนิ่มสีบลอนด์จนจุนฮงร้องเหวอ ปัดๆ มือพี่ชายออกและจัดทรงผมตัวเองใหม่ เขากะว่าจะไปเปลี่ยนสีผมอีกแล้วล่ะ แต่เดี๋ยวยังคิดไม่ออกว่าจะทำสีอะไร สีแดงก็คงเด่นมากเลยล่ะ

 

 

แล้วเราน่ะ เครียดอะไรหรือเปล่า นั่งเหม่อเชียว

 

 

คิดว่าจะทำผมสีอะไรดี

 

 

ไม่เชื่อหรอก เดี๋ยวค่อยทำน่า ทำบ่อยๆ มันไม่ดีนะ

 

 

แน่สิ เพราะจุนฮงน่ะ เจ้าพ่อเปลี่ยนสีผมเลย ปิดเทอมทีก็ทำสีผมอาทิตย์ละครั้งงี้ เดือนละสองครั้งบ้างขนาดเปิดเทอมแล้วยังแอบย้อมสีเข้มๆ แต่เปลี่ยนบ่อยเลย

 

 

แค่สีบลอนด์นี่ก็เด่นมากแล้วนะ

 

 

สีน้ำตาล เชื่อพี่ ไม่เคยเห็นเลย

 

 

อ่อนจัง

 

 

ทำสีอ่อนๆ บ้างเถอะเราน่ะ หน้าก็ขาวอยู่แล้วนี่จะกลืนไปกับผมแล้วนะ

 

 

คนตัวสูงร่ายยาว ทำเอาเด็กน้อยข้างๆ เบะปาก ท่าทางแบบนั้นยงกุกอยากจะตีสักทีสองทีพอไม่ได้ดั่งใจก็อ้อนบ้าง งอนบ้าง นี่มันโตแล้วจริงนะ

 

 

พี่ยงกุกอา...

 

 

ไหนเครียดอะไรบอกมาซิ

 

 

ยังคงไม่ล้มเลิกความพยายาม ถ้าวันนี้เอาความจากน้องไม่ได้ก็อย่ามาเรียกว่าบังยงกุกช่างยนต์เลยน่า!

 

 

แต่จุนฮงกลับส่ายหน้า

 

 

เอางั้นเหรอ งั้นรอให้น้องมันทำใจสักพักละกัน ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้เรื่องแดฮยอนหรอกนะ ข่าวฉาวของจุนฮงน่ะแต่ก็แค่ไม่รู้ว่าไปสนิทสนมกับคนข้างบ้านจงออบตั้งแต่เมื่อไหร่

 

 

ไม่รู้ว่าแดฮยอนมันจะมาดีไหม เห็นแบบนี้เขาก็ห่วงน้องมากเลยนะ รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กนี่นา

 

 

พร้อมเมื่อไหร่ก็บอกพี่ละกันนะ

 

 

รอ...

 

 

เขารอ...

 

 

พี่ยงกุก ร้องเพลงให้ฟังหน่อย

 

 

ไม่ร้องให้ฟัง แต่แร๊พให้ฟังแทนได้ไหม

 

 

ไม่ได้ ผมอยากฟังเพลง

 

 

อดแล้วล่ะเด็กน้อยเอ๋ย

 

 

น้าน้า พี่ยงกุกสุดหล่อ

 

 

หัวทุยเล็กขยับเข้ามาถูๆ อยู่ตรงแขนเขา หลับตาอ้อนเหมือนลูกแมวเลย มือเล็กจับมือเรียวสวยของยงกุกและเขย่าไปมา เจ้าเด็กนี่ มาไม้ไหนกันน่ะ

 

 

เอาเพลงนี้ไปฟัง Still I miss you”

 

 

ก่อนที่ยงกุกจะร้องเพลงหรือจะเปิดเพลงให้จุนฮงฟัง เสียงโทรศัพท์น้องชายก็ดังขึ้นมาก่อน ถือมันอยู่นานจนเพลงดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

 

ทำไมไม่รับล่ะ

 

 

ไม่รู้สิ...

 

 

เจ้าเครื่องสี่เหลี่ยมยังร้องไม่หยุด ยงกุกทนไม่ไหวหยิบโทรศัพท์จากมือน้องไป ตาคมมองชื่อบนหน้าจอ คิ้วเรียวก็ย่นเข้าหากันทันที

 

 

………

 

 

 

 

เจ้านี่น่ะเหรอที่ทำให้นายคิดมาก จุนฮง


 TBC. 

 

____________________________________________________________________-

 

ทูบีคอนตินิววววววววค่ะ...

            คือวันนี้ว่างเลยนั่งแต่งให้ มาเร็วเลย เห็นบ่นๆ กันว่าแด้จูบเยอะงั้นเราตัดออกนะคะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
           
           ไม่อยากให้มองแจ้ร้ายนะ มันมีจุดประสงค์ 

            เพลงที่พี่แด้ร้อง ชื่อเพลง Crush ของ David Archuleta นะคะ หน้าฟิคนั่นเลย 

           และเพลงของยองแจชื่อ Forever & always ของ Parachute ค่ะ ลองไปหาฟังกันได้
      
      


          ว่าแต่ว่ายังมีคนรออ่านอยู่ไหม ;___;)  เพราะจากนี้เราน่าจะอัพช้ากว่าเดิมนะคะ ใกล้สอบแล้วอีกสองอาทิตย์เชื่อว่าหลายคนก็คงปั่นงานหัวฟูเลย 


            แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ :) เอ็นจอยยัวรีดดิ้ง . 




 

 

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

211 ความคิดเห็น

  1. #172 mixzer 300 (@nattisa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 18:42
    ยงกุก เฮียน่ารักมากเลยรู้ไหม ยองแจนายมีคนที่ใจเต้นแล้วใช่ม๊า
    #172
    0
  2. #163 •Tingerbell• (@funny-z) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 13:58
    ที่บังแบ๊วนี่ ได้มาจากชานชานป่ะ555555555
    แล้วโล่เห็นจีโฮจริงอ่อ แล้วใครโทรมาหาโล่=____=
    #163
    0
  3. #137 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 20:42
    อะไร จีโฮทำน้องฉันหลอนป้ะ -..-

    แจชอบใคร ตอบ 555555
    #137
    0
  4. #123 CAT_Rice (@plump_ettusais) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 09:32
    อะไรกัน จีโฮมาทำไม แล้วยังจะโทรมาอีก
    แล้วใครทำให้แจ้ใจสั่น... หือ??? อย่าบอกว่าจีโฮ...
    เมื่อไหร่จะรักน้องฟ่ะแด้เอ้ย

    #123
    0
  5. #113 White Lable (@minietoei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2556 / 21:13
    เหยยยย~~ #วิบัติเพื่อเสียง ยองแจมีคน
    ที่ชอบแล้วรึ? O_o แล้วคนๆนั้นคือใครอ่อ?
    แล้วใครโทร.มาหาโล่?อย่าบอกนะว่าเป็นจีโฮ?
    ส่วนแอ๊บแบ๊วนี่....เราคิดแล้วเราสยองแทนโล่
    นะ = = แล้วคนสอนเนี่ย...ชานนี่แน่นอน~~~
    รายนั้นอ่า ^^ แล้วแดจะรู้ความหมายมั้ยอ่า?
    ดอกไม้ที่จูซื้อไปให้?ขอให้รู้เถอะ~ #เพี้ยงง~
    ไม่เป็นไรจ้าไรต์ มาต่อช้าไม่เป็นไรฮับ เราเข้า
    ใจไรต์นะ เพราะก่อนหน้านี้เราเองก็ปั่นงานจนดึก
    เหมือนกัน สู้ๆคร้าบบบ~ ^^
    #113
    0
  6. #99 mint_kyu9 (@mint_kyu9) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กันยายน 2556 / 02:09
    ใครโทรมาแงงงงมาต่อเร็วๆๆๆๆๆ จีโฮแน่ๆ
    #99
    0
  7. #98 nauedh (@nnaennay) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 22:12
    หลังจากสอลนี่ขอถี่ๆนะ
    #98
    0
  8. #97 Demolish. (@jan_hikaru) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 21:50
    จีโฮนางโทรมาทำไม
    #97
    0
  9. #96 BVbobbg (@oil-cpn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 07:12
    อาร้าย แจ้แกชอบใครกันแน่
    แล้วตกลงพี่แด้คิดได้ยัง?
    ว่าแกรู้สึกชอบใครหน่ะ
    เฮ้อ ทำน้องโล่เครียดเลย
    #96
    0
  10. #95 Manow love Zelo (@manow-little) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2556 / 21:49
    อ๊ากกกก! สรุป..ยองแจนี่ยังไงคะไรท์ มีคนที่แอบชอบอยุ่แล้วอ่อ(?)
    สงสัยมากเลยงิ >^< ~ แต่แดโล่นี่ก้นะ <3 น่ารักเหมือนเดิม 55
    เฮียนี่ก่..แหม่! มาดามสอนมาช้ะป้ะเฮียยย~ 5555
    คนที่โทรมาต้องเปนอิพี่แด้แน่เลย ชิปร้ะไรท์~
    มาต่อไว ๆนะคะ สู้ ๆค่ะ งานเยอะเนาะ ไรท์ หนูเข้าใจค่ะ T^T
    #95
    0
  11. #93 nan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2556 / 09:03
    คนที่โทรมาช่ายจีโฮป่ะ!!??

    ยองแจมีจุดประสงค์หรอ...แร้วมันคืออารายอ่ะ

    อัพช้าแค่ไหนก้จะรอนะค่ะไรท์ ^___^
    #93
    0