SF [ออฟกัน] - Mulanzz

ตอนที่ 3 : เมามาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    1 ก.พ. 60

                                                         




Ep.3 

[Gun Part]

"กูบอกว่าไม่ต้องมายุ่งกับกู!! หลบไปกูมีสอบ!!!"  ผมหันหลบคนที่เพิ่งตะโกนประโยคด้านบนใส่หน้าผมอย่างจัง ทำไมเป็นไปได้ขนาดนี้ ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้ซะหน่อย



ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหาใครบางคน 



"ฮะ..ฮัลโหล พี่คริส ฮืออ" 

"เฮ้ยกัน!! เป็นอะไร" 

"พี่ออฟ พี่ออฟเค้าเกลียดผมแล้ว ฮึก ผม..ผมจะทำยังไงดี พี่คริส" 


ผมเล่าเหตุการณ์หน้าห้องน้ำเมื่อกี้ให้พี่คริสฟัง โดยพยายามข่มเสียงไม่ให้มันสั่นไปมากกว่านี้ กลัวว่าพี่คริสจะฟังผมไม่รู้เรื่อง



แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าเย็นชาของคนที่เพิ่งออกไป ก็ทำเอาผมแทบใจสลาย ไหนจะสายตาไร้ความรู้สึกแบบนั้นอีก พี่ออฟไม่เคยเป็นแบบนี้กับผมมาก่อน 



"กัน..กันใจเย็นๆนะ เดี๋ยวพี่สอบเสร็จแล้วพี่จะรีบไปหา" 

"ครับพี่คริส" ผมตอบรับคนปลายสายก่อนจะกดวางสายไป 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


//ผับ XXX
[Off Part]

เสียงเพลงดังเป็นจังหวะตึ้บๆชวนปวดหัว แสงไฟหลากสีสาดส่องไปทั่วพื้นปูน ยิ่งมองผ่านสายตาที่ถูกเชื่อมไปด้วยแอลกอฮอล์แบบนี้ กลับสวยงามมากกว่าเดิม สวยราวกับชีวิตนี้ไม่เคยมีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับผม ผมมองไปที่ไอ้เตและไอ้นิวที่กำลังเต้นดิ้นพล่านๆไม่ต่างไปจากหมาโดนน้ำร้อนลวก [เต/นิว:เปรียบซะน่ารักเลยนะครับคุณจุมพลล]

ผมส่ายหัวกับความรั่วของเพื่อนทั้งสอง ไม่ใช่ว่าอยากมองมันเต้นหรอกนะ ผมแค่ไม่อยากเสวนากับคนที่นั่งร่วมโต๊ะมากกว่า จะเป็นใครไปได้ละครับนอกจาก ไอ้คริส เพื่อนสนิท ที่ตอนนี้พ่วงตำแหน่งแฟนกันมาด้วยอีกอย่าง 



ผมกระดกของเสียเข้าปากอย่างไม่รีรอ เมื่อนึกถึงเรื่องวันนี้ ความขมของเหล้าผ่านลำคอไปได้อย่างยากลำบาก ปกติผมไม่กินหรอกครับ นานๆทีจะแตะมันสักครั้ง เช่นมากินเลี้ยงกับเพื่อน หรือ อกหัก เช่นวันนี้เป็นต้น 



ผมมองหน้าไอ้คริสสลับกับกระดกแก้วเหล้า อดไม่ได้ที่จะถามถึงคนตัวเล็ก


"ไอ้คริส ทำไมวันนี้มึงมาได้วะ ปกติมึงไม่เคยมากินเหล้าแบบนี้นี่หว่า แฟนไม่ว่าหรอ" คริสไม่ตอบคำถามแต่กลับยิ้มมุมปากส่งมาแทน ไอ้นี่ --" 


ถ้ามันไม่ใช่เพื่อนผมผมคงจะโกรธ จะเกลียดมันไปแล้ว แต่คริสกับกัน ไม่ได้ทำอะไรผิด ผมจะไปมีสิทธิ์โกรธมันสองคนเรื่องอะไรล่ะครับ เห็นน้องกับเพื่อนมีความสุขกัน ผมก็ดีใจ เป็นไงล่ะ พระเอกสุดๆ โคตรคูล~




"เออว่าแต่ ทำไมอยู่ๆมึงถามถึงกันวะ ... มึงชอบน้องกันช่ายยป่าววว เอิ๊กก" คริสถามผมด้วยเสียงยานคาน ไม่บอกก็รู้ว่าเมาแค่ไหน 



"มั่วละมึงง มึงเมาก็กลับบ้านไปนอนไป" ผมตอบปัดๆ ด้วยความรำคาญแต่อีกใจก็เป็นห่วงเพื่อน กลัวจะเมามากไป ยังไงมันก็เพื่อนผมนี่ครับ เกิดมันเป็นไรขึ้นมา ใครจะดูแลกัน 



"เฮ้ยยย กูม่ายยกลับบ เมาห่าอะไรไม่มาวว กูเก่งจะตาย กินได้อีกเป็นลัง ไม่เหมือนมึงหร๊อกก แก้วเนี้ยยกูเหนมึงกินมาเป็นชั่วโมงแล้ววว" ไอ้คริสบ่นเพ้อยาวเหยียด ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แต่ก็ล้มลงไปนั่งจุดเดิมเนื่องจากความเมา 


"ไหวพ่องดิ ป่ะ กลับเหอะ กูไปส่ง" ผมเข้าไปพยุงเพื่อนตัวดีที่ดิ้นไปมาไม่ยอมกลับบ้านเหมือนเด็กๆ


"กูไม่กลับบ กูไหวว มึงเชื่อกุ...อุ๊บบ" พูดไม่ทันขาดคำ มันก็รีบเอามืออุดปากเพราะน้ำและข้าวที่เพิ่งกินไปมันกำลังจะออกมาา 


"เฮ้ยๆๆ มึงกลั้นไว้ก่อน กูยังไม่อยากเช็ดอ้วกใครแถวนี้" ผมรีบลากมันออกมาจากโต๊ะเพื่อพาไปห้องน้ำแบบด่วนๆ 












เมื่อเพื่อนตัวดีจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยผมก็พามันเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็บังเอิญเจอไอ้นิวกับไอ้เต ที่หน้าห้องน้ำพอดี 


"อ้าว ไอ้ออฟ กูตามหามึงอยู่พอดี เฮ้ย!! แล้วทำไมไอ้คริสมันสภาพอย่างนั้นวะ" นิวถามผมก่อนจะมองไปที่ไอ้คริสที่หมดคราบความหล่อที่เคยมี ทั้งที่จริงๆก็มีน้อยกว่าผมอ่ะนะ



"กูกำลังจะไปส่งมันที่บ้านเนี่ย แล้วมึงตามหากูทำไมวะ" 


"กูว่ามึงไปดูเองดีกว่าว่ะทางนู้นนนน่ะ" ไอ้เตพูดเสริมก่อนจะชี้นิ้วไปทางเคาน์เตอร์ ผมเลิกคิ้วเป็นเชิงสงสัย 



"เออน่ะมึง ส่วนไอ้คริสอ่ะ เดี๋ยวกูกับนิวจัดการเอง"  เตพูดย้ำแล้วผลักๆผมไปทางเดียวกับที่มันชี้ 



ผมเกาหัวแกรกๆด้วยความสงสัยแต่ก็ยอมเดินตามไปดูอย่าง งงๆ แล้วผมก็ถึงบางอ้อ เมื่อเห็นคนตัวเล็กที่นอนฟุปโต๊ะอยู่ ผมเดินเข้าไปหาเจ้าตัวใกล้ๆ 


ใบหน้าหวานที่ผมหลงรักตอนนี้เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากบางสวยขยับมุบมิบเหมือนกำลังบ่นอะไรบางอย่าง ผมเอื้อมมือไปเขย่าแขนคนที่หลับอยู่เบาๆ 


"อื้ออ อย่ามาแตะตัวผมนะะ!!" คนตัวเล็กส่งเสียงในลำคอก่อนจะเหวี่ยงแขนปัดมือผมออกไปจากตัว 


"กัน!! กลับบ้าน!!" ผมก้มลงไปพูดดังๆใส่หูเพื่อเรียกสติคนที่กำลังเมามาย


"กันม่ายยกลับ~ กันจะรอป่าปี๊มารับบ" ผมชะงักไปครู่หนึ่ง แอบอมยิ้มที่มุมปากเล็กๆ เมื่อได้ยินคนตัวเล็กเรียกหาชื่อผม


"ก็นี่ไงง กูมารับแล้ว ไป! กลับบ!" ผมดึงแขนคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นแล้วแบกกลับบ้านอย่างง่ายดาย ด้วยความที่ไอ้กันมันตัวเล็ก พกพาสะดวก หิ้วง่าย [ไม่ใช่ละค่ะจุมพลลล] 


"ป่าปี๊~ ป่าปี๋มาหาผมจริงหรอออ" กันเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม แล้วยิ้มหวานๆ บวกกับสายตาที่ถูกเชื่อมด้วยฤทธิ์เหล้า ยิ่งทำให้ผมหลงใหลดวงตาคู่กลมนั้นเข้าไปใหญ่ ผมสะบัดหัวไล่ความคิดเพ้อเจ้อของตัวเองออกไป แล้วขยับตัวออกห่างจากอีกคน



"หน่ะะ..ไหน กุญแจห้องมึงอยู่ไหน?" ผมถามคนที่ไม่ค่อยมีสติ ซึ่งก็แน่นอน ไม่มีคำตอบ ผมเลยต้องควานหากุญแจด้วยตัวเอง เอ่อออ โดยการล้วงเข้าไปหาในกระเป๋ากางเกงมันอ่ะนะ



"มึงจะใส่แน่นไรขนาดนี้วะ!!" ผมควานหากุญแจไปพลางบ่นไปพลาง อดคิดไม่ได้ว่ามันจะหายใจได้มั้ย ถ้าหนูจะใส่แน่นขนาดนี้อ่ะลูกกก



"ป่าปี๊~ กุญแจห้องกันอยู่ที่พี่คริสง่าาา~" กันพูดกับผมเบาๆ แต่คำพูดนั้นกลับทำให้ผมคิดได้ เออ นั่นสินะ ผมเองก็ลืมไปว่าคริสกับกันเป็นแฟนกันแล้ว จึงเปลี่ยนใจที่จะไม่ไปส่งกัน


"อืม งั้นมึงนั่งรออยู่นี่ เดี๋ยวกูจะให้คริสไปส่งมึง" 


"ไม่อาววว~ กันจะกลับกับป่าปี๊อ่าาา" 


"ทำไมกูต้องพามึงกลับ กูจะไปเรียกคริสมารับมึง ในฐานะแฟนมันต้องดูแลมึงได้"


"ป่าปี๊ก็พาผมกลับได้ ในฐานะพี่ไง" 


"กูก็เป็นได้แค่พี่ใช่ไหมละ" ผมพูดอ้อมแอ้มในลำคอ


"ห้ะ ป่าปี๊พูดไร" 



"อืม มึงนั่งรออยู่ตรงนี้แหล่ะ กูจะไปเรียกคริสมารับมึง" ผมทิ้งกันไว้นั่งอยู่ที่เก้าอี้หน้าร้าน ส่วนตัวเองก็วิ่งเข้าไปในร้านอีกครั้งเพื่อตามหาไอ้เพื่อนสามตัวที่เหลือ 


"ไอ้คริส มึงพาแฟนมึงไปส่งบ้านเลยนะ" ผมตวาดเสียงแข็งใส่มัน 


"เฮ้ย? ไอ้ออฟ มึงก็เห็นว่าสภาพคริสอยู่ 
 จะให้มันไปส่งกันได้ไงวะ" ไอ้เตถามผม เออ ว่าแต่ทำไมมันไม่ถามเรื่องกันวะ หรือมันรู้ว่ากันอยู่ที่นี่ก่อนแล้ว แต่เออ ช่างเถอะ


"เออ มึงอ่ะสติดีที่สุดแล้ว มึงก็พาน้องเค้าไปส่งบ้านดิวะ ไม่เห็นไง๊ว่าคริสมันเมาหลับเป็นตายขนาดนี้ มันจะไปส่งใครไหว" ไอ้นิวพูดสมทบ



"เหอะ!! แล้วอย่างนี้มึงจะมาดูแลน้องกูได้ไงวะไอ้คริส!!" ผมมองเพื่อนตัวเองอย่างสมเพช ปนด้วยความอิจฉา อิจฉาที่มันมีสิทธิ์ได้ดูแลกัน แต่มันก็ไม่ใส่ใจ !!

ผมส่ายหัวไปมา เออ!! กูไปส่งกันเองก็ได้!! ผมเดินผ่าไอ้เตไอ้นิวออกมาโดยไม่ลืมที่จะหยิบกุญแจห้องกันที่อยู่กับคริสมาด้วย 


ผมพาตัวเองมาถึงหน้าร้าน ก่อนจะมองหาเจ้าของกุญแจในมือ แต่ก็ไม่พบ แม่งเอ้ยย!! หายไปไหนวะ ผมพยายามควบคุมสติตัวเอง ให้ใจเย็นๆ แล้วค่อยๆมองหาน้อง 





แล้วก็พบ คนตัวเล็กที่ยืนอยู่กับผู้ชายอีกคน!!! 




//ฉึบบ!! ตัดกันดื้อๆงี้เลยนะ5555555 จริงๆตอนนี้กับตอนหน้ามันคือตอนเดียวกันแหล่ะ แต่รู้สึกมันยาวไปมาก เลยต้องแบ่งเป็น 2 ตอนเนาะ กลัวจะยาวไปปป งื้อออ แล้วกันยืนอยู่กับใครรร มาอ่านต่อกันเร็วววววว ถ้าชอบก็อย่าลืมกด Favorite ให้ด้วยน้า♡ ~..Mulanzz..~ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

70 ความคิดเห็น

  1. #14 windylee2 (@windylee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:36
    จะตัดแบบนี้ไม่ได้น้าาาา แง
    #14
    0
  2. #13 ▶I_NK◀ (@vink4387) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:50
    สนุกอ่าาาา รีบมาต่อไวๆนะคะ
    #13
    0
  3. #12 Ry-Kanyalak (@Ry-Kanyalak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:36
    คิดจะตัดก็ตัดทำร้ายคนอ่านอ่ะ
    T^T
    #12
    0
  4. #11 ChanthakarnMali (@ChanthakarnMali) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:56
    ง้าาาาา นี่คือจะตัดแบบนี้ใช่ม้ะห้ะะะ! ต่อเลยๆให้เร็วเลยยยยยยยยย!!
    #11
    0
  5. #10 pip_36L4 (@pip555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:18
    ตัดได้ทำร้ายคยอ่านมากกกก
    #10
    0
  6. #9 Piaee (@candypiez) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    ตัดได้ทำร้ายจิตใจคนอ่านมากค่ะไรท์ //*ดิ้น*
    #9
    0