คัดลอกลิงก์เเล้ว

Boyfriend [DAY6] | #Jaehyungparkian

โดย Mind K.

“ก็อยากใส่เสื้อเจได้อ่ะ กลัวคนอื่นไม่รู้ว่าเป็นแฟนกัน”

ยอดวิวรวม

143

ยอดวิวเดือนนี้

10

ยอดวิวรวม


143

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ก.ค. 62 / 22:41 น.
นิยาย Boyfriend [DAY6] | #Jaehyungparkian Boyfriend [DAY6] | #Jaehyungparkian | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



ชิพกับเดลนี่สองพี่น้อง ขายของในคลอง

ในกองเรามีแต่ถั่วดีๆ เพิ่งเด็ดสดๆ มากินให้หมด
t
b

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ก.ค. 62 / 22:41


ไม่รู้ว่าไอ้ค่านิยมที่บอกว่า ‘ของของแฟนก็คือของของเรา’ เนี่ยมันมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ไบรอันก็รู้สึกขอบคุณใครก็ตามที่ทำให้ไอ้คำกล่าวนี้แมสขึ้นมาในหมู่วัยรุ่นที่นอกจากจะชอบใช้ของคู่กันแล้วก็ยังแลกของใช้กันด้วย

นั่นแหละ เขาขอบคุณเพราะมันมีประโยชน์ต่อเขาในตอนนี้ไง

ไบรอันที่ยืนเท้าเอวอยู่หน้าห้องน้ำด้วยสภาพผ้าขนหนูผืนเดียวกำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่าจะเอายังไงกับเสื้อผ้าวันนี้ดี เรื่องของเรื่องก็คือเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาเครื่องซักผ้าที่ชั้นล่างหอพักเกิดเสียอย่างกะทันหันทำให้เขาต้องยกยอดซักผ้ามาเป็นอาทิตย์นี้แทน แต่ก็ลืมไปว่าเสื้อผ้าส่วนใหญ่อยู่ที่หอพักตัวเอง(ใช่ ตอนนี้เขาอยู่ที่หอของเจ)

เพราะฉะนั้นตอนนี้

ไบรอันจึงเป็นชีเปลือยอย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่หรอก ยังไม่สมบูรณ์แบบสักหน่อย ในเมื่อเขากำลังเดินไปหน้าตู้เสื้อผ้าของเจ เปิดดูแล้วก็เห็นเสื้อยืดลายทางสีหลากหลายอัดแน่นอยู่ฝั่งซ้าย ส่วนฝั่งขวาก็เป็นเสื้อยืดสีเรียบๆกับพวกฮู้ดที่อีกคนชอบใส่ ไบรอันหยิบเสื้อยืดออกมาหนึ่งตัวเพื่อเทียบขนาดตัว คือเมื่อก่อนที่พวกเขาคบกันแรกๆก็แลกเสื้อผ้ากันใส่ได้สบายเพราะตัวเท่าๆกัน แต่ช่วงนี้เขาอาจจะพ่ายแพ้ต่อขนมหวานไปนิดหน่อยทำให้ใส่เสื้อผ้าไซส์เดียวกับเจไม่ได้

(ไบรอันไม่ได้อ้วน เขาบอกไว้ตรงนี้เลย)

หลังจากที่เนียนใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยไบรอันก็หันกลับมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเก่าที่ยับยู่ยี่ด้วยฝีมือของเจโดยการโยนมันลงตะกร้าเพื่อหอบลงไปซัก เหมือนเป็นกิจวัตรประจำวันที่เขามาอยู่ที่นี่ไปโดยปริยาย ระหว่างที่รอผ้าปั่นอยู่มือก็กดดูนั่นนี่ในโทรศัพท์ไปเรื่อย จนกระทั่งกดเข้าแอพพลิเคชั่นรูปนกสีฟ้าแล้วไปเห็นคลิปตัวการ์ตูนดิสนีย์ชื่อดังอยู่บนเรือพร้อมกับเจ้าของทวิตที่แคปชั่นว่า

‘เพลงหลอนหูเชี่ยๆ”

ด้วยความอยากรู้จึงกดเข้าไปฟังแต่เขาดันลืมว่าตัวเองไม่ได้ใส่หูฟังอยู่ ทำให้ไอ้ ‘เพลงหลอนหู’ ดังไปทั่วร้านซักรีด

 

ชิพกับเดลนี่สองพี่น้อง ขายของในคลอง~ ในกองเรามีแต่ถั่วดีๆ เพิ่งเด็ดสดๆ มากินให้หมด~

 

ตอนแรกไบรอันจะกดเบาเสียงแต่เพราะเลิ่กลั่กก็กลายเป็นว่าไปกดเร่งเสียง แถมคลิปนั้นก็ยังเล่นซ้ำอีกต่างหาก ใช้เวลาประมาณสิบวิก่อนที่เขาจะปิดคลิปเจ้าปัญหาได้ ไบรอันก้มหัวขอโทษคนที่อยู่ในร้านด้วยความอาย นึกอยากให้เจยู่ตรงนี้เพราะเขาจะได้เอาหน้ามุดพุงอีกคนไปเลย หน้าร้อนไปหมดแล้ว

ยิ่งเห็นคนมองเขาขำๆไบรอันยิ่งอยากมุดดินหนี

เพราะไอ้ชิพกับเดลนี่ล้วนๆเลยว้อย

 

 

 

“ไบรอันนน เจกลับมาแล้ววว”

เจ้าของห้องแตะคีย์การ์ดเปิดประตูเข้ามาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเริงร่า วันนี้เขาเลิกเร็วกว่าปกติก็เลยแวะซื้อกาแฟกับขนมเค้กที่ไบรอันชอบกลับมาด้วยนิดหน่อย พอเห็นว่าคนที่ควรจะอยู่ในห้องไม่ตอบกลับมาเจก็แปลกใจ เดินเข้าไปดูจนทั่วก็ไม่เห็นวี่แววของอีกคนจนมานึกได้ตอนที่เห็นว่าตะกร้าผ้าไม่อยู่ ถ้าอย่างนั้นหมายความว่าไบรอันเอาผ้าลงไปซักด้านล่าง

อ้าว แล้วทำไมเมื่อกี้ตอนเดินขึ้นมาเจไม่เห็นไบรอันล่ะ? หรือเขาจะไม่ทันสังเกต

ขณะที่กำลังคิดว่าจะลงไปหาไบรอันข้างล่างเสียงปลดล็อคประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับไบรอันที่ใส่เสื้อตัวเอง(ของเจนั่นแหละ)ถือตะกร้าผ้าขึ้นมาด้วยท่าทางที่แปลกไปจนเจอดถามไมได้

“เป็นอะไรไบรอัน ทำไมทำหน้ามุ่ยแบบนั้น”

คนถูกถามส่ายหน้าพลางเดินเอาตะกร้าผ้าไปวางแล้วเดินกลับมาทิ้งตัวไหลไปกับโซฟาตัวนิ่ม เจมองภาพนั่นด้วยความตลกจากนั้นจึงนั่งลงข้างๆไบรอัน

“อายอ่ะเจ เมื่อกี้เผลอเปิดคลิปในทวิตดังลั่นร้านเลย ฮือออ”

ไบรอันส่งเสียงออกมาด้วยความอายก่อนจะซุกหน้าเขากับต้นแขนของเจเพื่อทำเหมือนว่าตัวเองหลบหนีจากโลกภายนอก คนตัวสูงที่ได้ฟังเหตุผลน่ารักแบบนั้นก็ขำออกมาเสียงดังลั่น

“ฮ่าๆ คลิปอะไรเนี่ยทำให้ไบรอันคนคูลอายได้ขนาดนี้”

คนที่พยายามซ่อนตัวตีแขนเจดังปั้กแล้วส่ายหน้าแต่ก็ยังไม่ยอมกลับมานั่งดีๆ ไบรอันยังคงซุกหน้าอยู่กับแขนเจแบบนั้นพักใหญ่ๆ จนกระทั่ง

“ชิพกับเดลนี่สองพี่น้อง ขายของในคลอง~

เสียงเจฮัมท่อนแรกของเพลงเจ้าปัญหาซึ่งเป็นต้นเหตุให้ไบรอันอายจนแทบจะหมุดแผ่นดินหนีดังขึ้น ไบรอันผละจากแขนเจเพื่อมองหน้าคนที่กำลังร้องด้วยท่าทางตกใจ

“อะไรอ่ะเจ ไปฟังเพลงนี้มาจากไหน”

“วันนี้เพื่อนในคลาสเปิด”

และเมื่อเห็นหน้าที่เหมือนจะร้องไห้ของไบรอันเจก็ถึงบางอ้อ

เจว่าเขารู้ละ

“อย่าบอกนะว่าเปิดเพลงนี้ในร้านซักผ้าอ่ะ”

ไบรอันพยักหน้าหงึกหงัก

หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงเพื่อเปิดคลิปกระรอกสองตัวร้องเพลงอยู่บนเรือให้เจดู

“อ๋อ ไอ้สองตัวนี้อ่ะนะ เมื่อก่อนเราชอบมากเลย กระรอกกวนตีน”

“แล้วไอ้กระรอกสองตัวนี้แหละที่ทำให้แฟนเจอยากจะปั่นตัวเองในเครื่องซักผ้า เราไม่น่าล่กไปกดปุ่มเร่งเสียงเลย”

เจ้าของโทรศัพท์ปิดคลิปแล้วถอนหายใจยาว

“ถึงอยากปั่นตัวเองก็ไม่ได้หรอกไบรอัน เครื่องซักผ้ามันเล็กไป”

เมื่อได้ยินเจพูดแบบนั้นคนถูกพาดพิงว่าตัวใหญ่กลายๆก็หัวมาส่งค้อนให้

“รอเรากลับมาผอมเหมือนเมื่อก่อนก่อนเหอะ จะขโมยเสื้อใส่ทุกตัวเลย”

เจหัวเราะจนตาปิด ยกมือวางแหมะผมผมสีแดงของไบรอันแล้วโยกไปมาด้วยความเอ็นดู สำหรับเขาน่ะไม่ว่าไบรอันจะตัวเท่านี้หรือกลับไปตัวเท่าเมื่อก่อนเจก็ชอบทั้งนั้น

“แบบนี้ก็ดีนะ แก้มนุ่มดี”

ว่าแล้วก็หยิกแก้มอีกเบาๆ ไบรอันแยกเขี้ยวแล้วลุกขึ้นจากโซฟา ตั้งใจว่าจะไปพับผ้า แต่ก็พูดทิ้งท้ายเอาไว้

“ก็อยากใส่เสื้อเจได้อ่ะ กลัวคนอื่นไม่รู้ว่าเป็นแฟนกัน”

เจยิ้มกว้าง

เหตุผลน่ารักที่หนึ่งแหละคนนี้

 

 

 

END

 


 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Mind K. จากทั้งหมด 19 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 18:14
    แงงง เอ็นดูเจ้าไบร น่ารักมากๆเลยค่ะ ><
    #2
    0
  2. #1 นานานา
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 18:19

    งุ้ย~ ไบนอันตั้ลล้าก พิไม่ได้ตัวใหญ่นะ! พิเจนั่นแหละเล็กไป!

    #1
    0