คัดลอกลิงก์เเล้ว
ก็เเล้วมันทำไม? [Ficshot] NielOng | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ก็มันเป็นใครล่ะ?
หรืออยากได้ผัวใหม่?
-แดน-
.
.
.
.
.
ก็บอกว่าเป็นรุ่นพี่ไง?
เคยเชื่อบ้างรึเปล่า??
-อ๋ง-








เป็นนิยายที่เพิ่งคิดมาสดเมื่อกี้เลย(ฮ่า)
ถ้าผิดพลาดยังไงก็ขอโทษทีนะคะ TTvTT
ถ้าไม่รังเกียจเข้ามาบ่นในแท้ก
#Theficnielong
ได้นะหรือเม้นบ่นในนี้ก็ดรั้ยย
ชอบคนอ่านรักคนเม้น 
หลงไหลคนเเชร์และเลิฟคนเเท้ก5555

b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 ม.ค. 61 / 22:22















"เฮ้ยเเดนมึงๆ" เสียงเรียกจากเพื่อนของเขาไม่อาจทำให้เขาหลุดจากสมาธิที่มาดมั่นไว้กับเกมได้จึงได้เเต่ออกมาสบถเบาๆโดยที่สายตายังจดจ่ออยู่กับเกม



"อะไร กูเล่นเกมอยู่ไม่เห็นหรอ?" 



"ก็เห็นอยู่เเต่เมียมึงอ่ะ อยู่กับหนุ่มหล่อสองคนหน้าเว่นเห็นเปล่า?"  





.



.



.



.





"เห้ย เเดน เบาๆจะลากไปไหนเนี่ย! ยังคุยไม่จบเลย!" ซองอูพยายามหยุดเเละสะบัดเเขนของตนออกเเต่ก็ไม่อาจสู้เเรงของคนตรงหน้าได้



"เหอะ ถ้าไม่อยู่เมื่อกี้ คงไปจบกันที่เตียงสิท่า" แดเนียลที่เห็นร่างบางขัดขืนจึงปล่อยข้อมือของอีกคนออก เเล้วมองซองอูด้วยสายตาเย็นชา



"ห้ะ???"



"มันเมื่อกี้เป็นใคร?"



"พูดให้มันดีๆหน่อยได้มั้ย? ยังไงนั่นก็รุ่นพี่นะ"



"อ๊ะ หรอ? งั้นขอประทานโทษนะ" เขาพูดพร้อมมือปิดปากพร้อมกับน้ำเสียงที่ไม่ได้บ่งบอกถึงความรู้สึกผิดเลยซักนิดทำให้ซองอูมองเขาอย่างเคืองๆ

"เเล้วคุณผู้ชายสองคนเมื่อกี้ที่ยืนคุยกระหนุงกระหนิงอยู่มันเป็นใครกันล่ะ??"



"อะไรนะ? กระหนุงกระหนิง? ให้ตายเถอะ มองเเบบไหนของนาย??"



"จะมองเเบบไหนก็ช่าง เเต่ทำไมไม่ตอบคำถามล่ะ? ทำไม? กลัวรู้ว่ามีกิ๊กหรอ?"

"แหมเเต่ควบสองก็เกินไปหน่อยนะ..."



"คัง แดเนียล!"



"อะไรครับ คุณอง ซองอู?"



"ไม่รู้ว่านายคิดว่าฉันเป็นคนยังไงนะ เเต่สองคนนั้นเป็นเเค่รุ่นพี่ที่รู้จักเเล้วบังเอิญเจอกันเลยทักกันนิดหน่อย"

"นายจะมองเเบบไหนมันก็เรื่องของนายเเล้วกัน น่ารำคาญชะมัด!" ขณะที่ซองอูกำลังจะเดินหนีออกจากตรงนั้นเเต่ก็กลับถูกเเดเนียลจับไว้ข้อมือไว้เเน่นอีกครั้ง



"จะไปไหน?"



"..." เขาเลือกที่จะไม่ตอบได้เเต่เบือนหน้าหนีคนตรงหน้า



"หรือจะไปหาสองคนนั้น?"

"คิดถึงมันมากรึงะ...ไง ..." เเดเนียลที่กำลังจะต่อว่าร่างบางก็หยุดชะงักเมื่อเห็นน้ำตาอีกคนที่ไหลลงมา มือข้างที่จับข้อมือนั่นก็ค่อยๆปล่อยจนถูกสะบัดแล้ววิ่งออกไป


.


.


.


.


แดเนียลเดินออกมาจากตรงนั้นเเล้วพยายามปรับอารมณ์ของตัวเองใหม่อีกรอบ  

เพราะเป็นใจร้อนเเบบนี้จึงทำให้เกิดการทะเลาะง่ายๆได้บ่อยๆ

บางที

อาจเป็นเเค่รุ่นพี่ ธรรมดาๆ

ก็ได้

เมื่อคิดได้อย่างนั้นเเล้วเขาจึงคว้าโทรศัพท์เเล้วกดโทรไปหาเพื่อขอโทษอย่างทุกที เเต่กลับทำให้ตัวเองหงุดหงิดขึ้นอีก

'ไม่มีสัณญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...'


ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด....

ถ้าไม่ติดว่าเสียดายเงินที่ซื้อมาเขาเเทบจะเคว้งโทรศัพท์ตรงนี้เสียให้ได้ 

ระหว่างทางที่เขาเดินกลับหออยู่นั่นก็พบกับรุ่นพี่คนนึงที่ยืนคุยกับซองอูเเต่บัดนี้กลับยืนกับผู้ชายอีกคนเเถมท่าทางจากการมองแล้วคงไม่ใช่เพื่อนเเน่ๆ

รู้ได้ไงน่ะหรอ

สัณชาตญาณไง

เขาได้เเต่เดินตามหาร่างบางที่หนีไปเมื่อครู่ด้วยใจที่ร้อนรุ่ม 

น้ำตาของอีกคนมันชอบทำให้เขาใจอ่อนทุกที 

ขณะที่เขาเริ่มฟุ้งซ่านก็เจอตัวการที่นั่งฟุบโต๊ะอยู่คนเดียวอยู่บนม้านั่ง


.


.


.


.


"มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ โทรศัพท์ก็ไม่รับ?"




"..."




"เห้ออ ไม่ตอบกันอีกเจ็บใจนะ จี๊ดๆเลย"




"..."




"กลับหอมั้ย? ยุงเริ่มมาเเล้ว"




"..."




"อืมม นั่งอยู่ตรงนี้ต่อก็ได้ จะว่าไปอากาศมันก็เย็นดี" 




"..."




"นี่จะไม่ตอบกันเลยใช่มั๊ยย"

"เออ! ขอโทษ! ได้ยินยัง?" ร่างสูงจับบ่าของอีกคนขึ้นแล้วหันมาทางตนเเต่ก็พบว่าอีกฝ่ายหลับอยู่ ดวงตาของอีกคนนั้นปรืมมองมาทางเขาก่อนที่จะคอพับหลับต่อ

"เฮ้ยๆ ตื่นๆ บอกให้ตื่นก่อนไง!" เขาเขย่าตัวอีกคนจนตื่น มองเขาด้วยดวงตาที่เเดงก่ำเเละคราบน้ำตาที่ยังเหลืออยู่




"มันเเสบตา จะไปไหนก็ไป" ร่างบางใช้มือผลักที่อกของร่างสูงเบาๆ 




"ไม่ไปไหนทั้งนั้นเเหละ  ขอโทษนะ"




"...." เขาเบือนหน้าหนีไปทางอื่น "เเบบนี้ทุกที ถ้าไม่เชื่อใจกันก็ไม่ต้องมาขอคบเเต่เเรกก็จบละ"



70% 











30%


"ใครว่าไม่เชื่อใจ... ก็เเค่หวง พี่เเมร่งรู้ตัวมั้ยว่าพี่น่ารักโครตๆ ผมไม่อยากให้พี่ไปน่ารักเเบบนี้ใส่ใคร..." เเดเนียนจับหน้าของซองอูมาทางเค้าอีกครั้งก่อนที่จะจ้องตาที่เเดงก่ำไม่รู้รู้เพราะร้องไห้หรือเพิ่งตื่นนอน ไม่ก็สองอย่างนี้รวมกัน 

"เข้าใจรึเปล่า?"



"..."



"บางทีผมเห็นพี่ใส่ขาสั้นไปข้างนอกหัวผมเเมร่งเเทบระเบิดออกมา"



"...เเค่ผู้ชายที่มองหรอที่หึง?" ก่อนที่เขาจะอธิบายต่อซองอูก็พูดออกมา



"เปล่า.."เขาหยุดพูดก่อนกลืนน้ำลายไปอึกนึงเเล้วเส่หน้ามองไปทางอื่น "ก็...ทั้ง ผู้หญิง ผู้ชาย แแหละ...จริงๆ เพื่อนพี่ผมก็เเอบหึงนิดๆอยู่เหมือนกัน"



"บ้าเปล่าหึงผู้หญิงทำไมก็รู้นิว่าพี่เป็น"



"ก็...พี่หล่ออ่ะ พี่เเมร่งหน้าตาดี เเถมตอนไปเล่นกับเด็กที่ห้าง ผมเเอบได้ยินคนพูดว่า นี่พ่อของลูก ผมเเทบเคว้งถาดไข่ไปเลย"

"เเล้วก็ตอนที่มีป้าเอาเบอร์พี่ไปแล้วลูกสาวเขาเเอดมาคุยอ่ะ  จริงๆตอนนั้นผมบล็อคเบอร์กับเปลี่นไอดีพี่เอง"

"ที่จริงมันก็มีมากกว่านั้น..."

"เเล้วนี่ยิ่งตอนเห็นพี่ยิ้มๆคุยกะสองคนนั้น ใจผมอยู่ไม่สุขเลย..."

"ผมขี้หึงมากไปใช่เปล่า? ... พี่เบื่อผมรึยั--"



"ก็เเล้วมันทำไม?" ซองอูกลั้นขำก่อนเอ่ยออกมาพร้อมกับขยี้หัวอีกคนที่ดูรู้สึกผิด

"ไม่เบื่อหรอก น่ารักเเบบนี้จะเบื่อได้ไงล่ะะ"


"..."


"เเล้วก็ ไม่ต้องหึงมากเเล้ว ในใจพี่ตอนนี้กับตอนหน้าก็มีเเต่นายคนเดียว ดะ..เดี๋ยวอย่ากอดเเน่นดิ" เขาหัวเราะให้กับปฏิกิริยาของอีกฝ่ายที่เข้ามาสวมกอดเเล้วเอาหน้ากดลงที่ไหล่ของเขาไว้ 


"พี่เเมร่งน่ารักงี้ไง ผมเลยหึง" 



"เเล้วตอนนี้รักยังล่ะ?"



"หลงเลยอ่ะ เเล้วก--" ขณะที่เเดนเนียลจะเอ่ยอีกคำออกมาเเต่ก็เเทนที่ด้วยเสียงท้องร้องที่ดังเป็นเครื่องยนต์ท่อน้ำเสียเเทน ทำเอาซองอูหัวเราะรัวอีกครั้งจนน้ำตาเเทบเล็ด



"หิวขนาดนี้ กลับห้องไปกินข้าวกันเถอะ" 



"มันก็หิวเเหละข้าว เเต่อยากกินพี่มากกว่าทำไงดี..." พอพูดจบเเดเนียลก็ลูกซองอูทุบหลายๆที ก่อนที่ทั้งสองจะลุกออกไปเพื่อหาข้าวเย็นเเต่สำหรับเเดเนียลเเค่นี้คงไม่พอสำหรับอาหารมื้อดึก คงต้องมีของหวานตบท้ายเป็นพี่ซองอูบ้างเเหละ....


.



.




.



.


END



-รูปเราจำเครดิตไม่ได้อ่ะTT TT ไปเซฟมาเสฟนานมากพอหามาอีกทีก็ไม่เจอ ร้องไห้เเรง TT TT-



xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
========================================================================



มาคุยกันได้ที่

#Theficnielong

หรือเม้นในเด็กดีก็ดรั้ยย

รักคนอ่านชอบคนเม้น

อยากหอมคนเเชร์

อยากเเคร์ คนที่รักเรา เอิ้กกก 55555

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Chameleonming จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 2MayLove (@2MayLove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 07:02
    รอค้าบบบ
    #1
    1
    • #1-1 PunieFunnie (@mysupassara) (จากตอนที่ 1)
      22 พฤศจิกายน 2560 / 17:53
      ขอบคุณที่รอนะคะะ
      #1-1