คัดลอกลิงก์เเล้ว

[WINNER] แพ้แล้วพาล..NamSong ft. Jinwoo

โดย lesourire_mm

จะโกหกอะไร..ให้เกียรติความรักกูด้วย..

ยอดวิวรวม

663

ยอดวิวเดือนนี้

14

ยอดวิวรวม


663

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 ธ.ค. 59 / 20:47 น.
นิยาย [WINNER] Ǿ..NamSong ft. Jinwoo [WINNER] แพ้แล้วพาล..NamSong ft. Jinwoo | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

แพ้แล้วพาล

Namsong ft. Jinwoo




 

 

กะแค่อีแค่ถ่านไฟเก่า แค่เอาน้ำดับแม่งก็มอดแล้ว

.

.

.

กูไม่กลัว เพราะกูเป็นน้ำ..”

.

.

.

กูจะสาดให้มอดชิบหายเลยคอยดู

.

.

.

พี่เป็นคนมีมารยาทดีนะฮะ..”

.

.

.

มารยาทบางเบา..”

 

 

 

 

น้ำดับไฟก็จริง..แต่อย่าลืมว่ายังไงน้ำน้อยก็ต้องแพ้ไฟ

 

 

 

ฝากด้วยนะขรั่บ งิงิ

ตามคุยได้ที่ @LMB_MM95

รักนะฮับ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 ธ.ค. 59 / 20:47


SF แพ้แล้วพาล..

Namsong  ft. jinwoo



 

ไอ้นัม วันนี้มึงเข้าสโมป้ะเนี่ยซึงฮุนถามเพื่อนตัวน้อยของเขาที่ตอนนี้เขาโอบไหล่มันอยู่

 

ไม่อ่ะ ขี้เกียจ ทำไมวะ?”

 

มึงไปอยู่ส่วนไหนของโลกมาวะ ไลน์เลยอ่ะอ่านบ้างนัมแทนฮยอนไม่ตอบอะไรเพียงส่ง

สายตาอาฆาตไปอีกคนถึงกับยกมือยอมแพ้

 

โอเค กูกลัวแล้วไอ้แมว กูยอมแล้ว

 

สรุป เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างเรียบๆพร้อมสายตาที่บอกว่าเขาเริ่มจะเหวี่ยงแล้วนะ

 

วันนี้พี่จินอูเขาเข้าสโมนี่หว่า

 

กึก..

 

 

ช่วงนี้พี่แกเข้าสโมบ่อยมาก เข้าแม่งทุกวัน แต่ดีนะที่ช่วงนี้มึงไม่เข้าอ่ะ

 

ขาเรียวที่เคยก้าวไปเรื่อยๆกลับหยุดชะงักเมื่อได้ยินชื่อบุคคลที่3ที่เพื่อนของเขาเอ่ยขึ้นมา

 

มึงโอเคนะ?” ซึงฮุนถามเพื่อนตัวเองที่ยืนนิ่งไป

 

แล้วทำไมกูต้องไม่โอเคด้วย?” ร่างเล็กพูดพร้อมกับหันมากอดอกเอียงคอถามเขา

 

ก็มึงกับพี่เขา..เอ่อ..คือ..”

 

กูไม่ตีกับคนแบบนี้หรอก เสียเวลา

 

แต่มึงก็ไม่ควรปล่อยไอ้มิมันไว้กับพี่เขาป้ะวะ..”

 

“..”

 

มึงก็รู้ว่าแต่ก่อน2คนนั้น..”

มันก็แค่อดีตป้ะวะ..”

 

มึงรู้ดีนัม มึงรู้มั้ยตอนนี้มึงกำลังกลัว..กลัวเขาทั้งสองกลับมารักกัน กูรู้

 

 

“..”

กูเพื่อนมึง ทำไมกูจะไม่รู้

 

กูไม่ได้กลัว

 

มึงอยากห้ามไอ้มิไม่ให้เจอพี่จินอู แต่มึงไม่กล้า

 

“..”

 

เพราะมึงรู้..ว่าถึงมึงพูดยังไง..”

 

พะ..พอได้แล้ว

 

มิโนก็ไม่ฟังมึงอยู่ดี!”

 

กูบอกให้มึงหยุดพูดไง ร่างบางที่เริ่มทนไม่ไหวหันมาผลักอกเพื่อนตัวสูงให้ไปไกลๆพร้อม

ช้อนตาขึ้นมอง รอยยิ้มที่เคยสดใสบัดนี้มันได้กลายเป็นรอยยิ้มที่ดูร้ายกาจ..

 

กูไม่กลัว..”

 

“..”

 

กูสนแค่ว่า ตอนนี้มิโนเป็นของกู คนของกู

 

 “..”

 

กับอีแค่แฟนเก่า ถ่านไฟเก่าบ้าบออะไรนั่น

 

 “..”

 

ถ่านไฟเก่าหน่ะ..แค่เอาน้ำสาดมันก็ดับแล้ว..”

 

“..”

 

ทำไมกูต้องกลัว..ในเมื่อกูเป็นน้ำ

 

“..”

 

กูจะสาดให้มอดชิบหายไปเลย

 

นัมแทพูดก่อนจะเดินออกมาทันที..ไม่รอให้เพื่อนพูดอะไรกลับมาทั้งนั้น

 

 

ครืดดดดดดดดด

มือเล็กล้วงไปหยิบเครื่องมือสื่อสารที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา เมื่อเห็นว่าเป็นใครโทรมา

ใบหน้าที่เคยบึ้งตีงกลับยิ้มสดใสราวกับเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนไม่รอช้าก็กดรับ

แล้วกรอกเสียงลงไปทันที

 

ค้าบบบบผม

 

วันนี้นัมจะเข้าสโมมั้ย?” คำถามแรกที่ทำให้รอยยิ้มที่เคยปรากฏจางลงไป

 

“..”

 

ทำไมเงียบหล่ะ?”

 

 

น่าจะไม่เข้านะ ขี้เกียจจังเลยยย ถึงแม้ว่าเสียงที่กรอกลงไปจะสดใสแค่ไหนแต่ใบหน้าเจ้าของ

เสียงนั้นถ้าใครได้เห็นเป็นอันต้องหลีก..

 

ใครใครก็รู้หน่ะ..ว่านัมแทฮยอน อารมณ์ร้ายขนาดไหน..คนรอบข้างถ้าเข้ามาผิดเวลามีหวังโดน

ร่างแหไปด้วย แต่ถึงจะขี้วีน ขี้เหวี่ยงยังไง..คนที่ไม่เคยโดนร่างแหทางอารมณ์ของคนตัวเล็กมีแค่

คนคนเดียว

 

 

ซง มินโฮ

 

วันนี้มิเข้าสโมนะ พอดีรุ่นพี่ให้ไปช่วยทำงานหน่ะ

 

รุ่นพี่คนไหนหรอ ใช่พี่จียงหรือเปล่า?”เสียงใสยังคงถามต่อไปทั้งๆที่เขาก็น่าจะรู้คำตอบอยู่แล้ว

 

..เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงยังจะถาม..

 

อื้อ..พี่จียงให้มิเข้าไปช่วย กลับมืดหน่อยนะ

 

ให้นัมรอมั้ย? นัมวะ..” ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบอีกคนกลับรีบแทรกสวนขึ้นมาทันที

 

ไม่ต้องหรอก กลับก่อนเลย

 

อ่อ..อืม..โอเค

 

เอ้อ นัม วันนี้นัมไปนอนที่ห้องนัมได้มั้ยอ่า?”

 

ทำไมอ่ะ?”

 

พอดีเผื่อรุ่นพี่จะเอางานไปทำที่หอมิไง

 

งั้นเดี๋ยวนัมอยู่ช่วยก็ได้หนิ

 

งานฝ่ายมิ นัมไม่ต้องช่วยหรอก มิทำได้

 

อ่า..”

 

“’งั้นแค่นี้นะ มิจะไปทำงานต่อแล้ว

 

โอเคครับผม นัมระ..”

 

มิโนมาช่วยเค้าหน่อยยย

 

ครับผม

 

เสียงของปลายสายดังแทรกมาก่อนที่จะถูกตัดไป..มือเล็กลดโทรศัพท์ลงมิ้งข้างตัวอย่างหมดแรง

 

ทำไมเขาจะไม่รู้..ว่าอีกคนโกหก

 

ทำไมเขาจะไม่รู้..ว่าอีกคนไม่ได้ช่วยพี่จียงทำงาน

 

ทำไมเขาจะไม่รู้..ว่าอีกคนไม่ได้อยู่สโม

 

ทำไมเขาจะไม่รู้..ว่าเสียงที่แทรกเมื่อกี๊เป็นเสียงใคร

 

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่า..เขาหน่ะกำลังหลอกตัวเอง..

 

หลอกตัวเอง..ว่าอีกคนแค่ไม่อยากให้เขาเหนื่อย

 

หลอกตัวเอง..ว่าอีกคนเป็นห่วง

 

หลอกตัวเอง..ว่าอีกคน รัก

 

ไลน์!

 

เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นคนตัวเล็กกดเปิดหน้าจอที่ดูข้อความที่แสดงจากคนส่งมา..คนส่งก็

ไม่ใช่ใคร..พี่สายรหัสของเขา..พี่จียง

 

จียงงี่แฟนพี่ท้อป : นัม แกมาสโมดิ้วะ

จียงงี่แฟนพี่ท้อป : แม่งไม่มีใครมาเลย

จียงงี่แฟนพี่ท้อป :นัดกันดิบดี อีผีหายหมด

จียงงี่แฟนพี่ท้อป : มาช่วยพี่ด้วยนะ

จียงงี่แฟนพี่ท้อป :จุ้บ

 

คนตัวเล็กอ่านข้อความที่เด้งไม่หยุดจนหมดก่อนจะกดปิดหน้าจอ ก่อนจะหลับตาแล้วเงยหน้าสูด

อากาศก่อนจะลดใบหน้าลงมาในระดับปกติพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้ม มือบางรีบ

ยกขึ้นเช็ดคราบน้ำตาก่อนจะเดินย้อนกลับไปที่ห้องสโม

 

 

 

.

.

.

.

 

นัม มึงหะ..”ซึงฮุนที่กำลังจะเอาข่าวในโทรศัพท์ให้เพื่อนตัวเองดูแต่เขาแทบเบรกไม่ทันเมื่อเห็น

อีกคนอ่านข่าวที่เขากำลังจะเอาให้อยู่

 

หึ..”

 

มึง..โอเค..นะ

 

กูควรจะตอบยังไงดี..”

 

“..”

 

ดีใจจังเห็นรูปแฟนตัวเองไปเดินซื้อของกับแฟนเก่าทั้งๆที่บอกกูว่าไปช่วยสโมทำงบประมาณ

 

“..”

 

หรือว่า ดีใจจังกูหายโง่แล้วอย่างนี้หรอซึงฮุนมองเพื่อนตัวเองที่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่น

เครือแต่ไร้ซึ่งน้ำตา ไม่มีน้ำตาสักหยดจากนัมแทฮยอน

 

มึง..”

 

กู..เป็นคน

 

“..”

 

แดกข้าว ไม่ได้แดกหญ้า

 

“..”

 

กูดูออก..”

 

แล้วมึง..”

 

นู่นไง มานู่นแล้วนัมแทกอดอกแล้วเพยิดหน้าไปทางคนสองคนที่เดินคุยกันมาแต่ไกล ภาพ

สองคนนั้นเรียกรอยยิ้มของนัมแทคนนี้ได้อย่างดี

 

หึ..

 

เขาก็แค่รอ..จังหวะ..

 

1

 

2

 

3

 

สวัสดีครับ แฟน นัมแทที่ยืนกอดอกพิงกำแพงเอ่ยทักคนสองคนที่กำลังเดินมา

 

เอ้า วันนี้มีเรียนแค่เช้าไม่ใช่หรอ?” มิโนเอ่ยทักคนรักของตัวเองที่ยิ่งได้ยินคำถามถึงกับยกยิ้ม

 

วันนี้วันพุธ..”

 

อ่า นัมเรียนบ่ายนี่นา โทษทีนะ มิทำงานจนเบลอไปเลย

 

นัมไม่มีเรียน..”

 

อ่าว งั้นมิไปจำตารางเรียนใครมาวะเนี่ย ต้องไปจำของไอ้คยอมมาแน่ๆเลยมิโนพูดพร้อมยก

มือเกาหัวอย่างเก้อๆ

 

นั่นมันตารางเรียนพี่ต่างหาก ไอ้มั่ว คิ เสียงบุคคลที่3ที่นัมแทฮยอนยืนมองมาตั้งแต่ทั้งคู่หยุดคุย

กับเขา ตบท้ายด้วยเสียงหัวเราะที่คนอื่นว่าน่ารัก..

 

แต่สำหรับเขา..

 

แม่งโคตรเฟคเลย..

 

เมื่อวานทำงบเหนื่อยมั้ย?” นัมแทยังคงกอดอกถามแฟนตัวเองต่อไป

 

เหนื่อยสิ..เลขอย่างเยอะ

 

เยอะสิ..เยอะจริงด้วย..”

 

ใช่ มิเหนื่อยมากเลย

 

งั้นเดี๋ยวตอนเย็นนัมเข้าไปช่วยนะ ตอนนี้ขอตัวก่อนนัมแทพูดก่อนจะทำท่าเดินออกไปแต่มิ

โนกลับเรียกไว้ก่อน

 

ไปห้องสโมกับมิเลยก็ได้นะนัมแทยิ้มให้มิโนแต่สายตากับปรายไปมองที่จินอูที่ตอนนี้ยืน

ซ้อนหลังมิโนอยู่..

 

ไม่หรอก..ช่วงนี้นัมแพ้ง่ายอ่ะ

 

นัมไม่สบายหรอ?” มิโนเมื่อได้ยินดังนั้นก็จับร่างเล็กบิดไปมาเพื่อแสดงอาการเป็นห่วงแต่นั่น

มันทำให้นัมแทได้แต่จับมือของอีกคนแล้วดันมือออกจากตัวเขา

 

อื้อ ช่วงนี้นัมแพ้ขน..หมาคำสุดท้ายที่เน้นคำโดยเฉพาะให้คนที่ยืนซ้อนหลังที่เหมือนจะรู้

ความหมาย นัมแทยกยิ้มให้หนึ่งทีก่อนจะเดินออกไป

 

.

 

.

 

.

ตกเย็น

 

นัม ไปช่วยจินอูตรงนู้นดิ้ แล้วไอ้มิโนมานี่ ตัวเท่าควายไประบายสีทำซากอะไร ห้ะ!” พี่จียงเอ่ย

สั่งน้องๆอย่างเร่งๆ จนไม่มีใครมีเวลาที่จะขัดได้แต่ทำตามที่พี่แกสั่งเท่านั้น นัมแทที่ไปถึงจุดที่

จะต้องทำร่างบางก็ย่อตัวเพื่อไปหยิบพู่กันมาระบายสี

 

แต่

 

ฟึ่ด

 

อุ้ย โทษพี่ไม่ได้ตั้งใจ ปลายพู่กันที่เปื้อนสีปาดลงบนเสื้อเขาเต็มๆ นัมแทมองคนที่ทำที่ตอนนี้

ยืนปั้นหน้าขอโทษเขาอยู่ เนื่องจากโซนที่เขาทำค่อนข้างไกลจากกลุ่มอื่น นัมแทมองไปรอบๆ

ก่อนจะส่งยิ้มไปให้อีกคนบางๆ

 

 “ขอโทษนะที่ไม่ทันได้มองอ่ะ พอดีพี่ชอบมองผ่านอะไรที่มันไร้ตัวตนหน่ะ ขอโทษนะ

 

ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมไม่ถือ..”

 

จินอูยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงความสะใจที่เขาได้มาแต่..

 

 

คนไม่มีมารยาท

 

นัมแทฮยอน!” จินอูที่โมโหที่อีกตนว่าเขาจึงเผลอตวาดลั่นทำให้คนอื่นๆเริ่มหันมาสนใจพวก

เขา

 

เรียกผมทำไม?”

 

นายว่าพี่หรอ?!”

 

ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย..”

 

นายบอกว่า ไม่ถือคนไม่มีมารยาท นายว่าพี่!”

 

พี่จะรับมันทำไมถ้าพี่เป็นคนมีมารยาท

 

“!!!!!!”

 

ไม่ร้อนตัวสิครับ

 

“..”

 

โอ๋ๆนะ นัมแทพูดพร้อมทำท่าโอ๋เอ๋หลอกเด็กไปด้วย จินอูตวัดสายตามองก่อนจะเดินชนไหล่

อีกคนผ่านไป

 

พี่จินอูนี่เป็นคนมีมารยาทจริงๆด้วยนะฮะคำทักของนัมแททำให้จินอูที่เดินผ่านต้องหัน

กลับมามองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

 

มารยาท บาง-เบา

 

ซ่า!

 

จินอูที่หมดความอดทน น้ำในแก้วที่เขาถือตอนนี้เลยไปสาดหน้าใบหน้าสวยของอีกคนทันที

 

 “ปากดีนักนะ แทฮยอน!”

 

ผมปากดีตรงไหน ผมไปทำอะไรพี่แทฮยอนพูดพลางใช้มือเช็ดน้ำที่หน้าออกอย่างลวกๆ

 

 “นายว่าพี่!”

 

ทำไมชอบร้อนตัวจัง ผมพูดลอยพี่จะรับมันทำไม?”

 

นัมแทฮยอน!”

 

ร้อนตัวทำไมหล่ะ ใครเขาไปว่าอะไรพี่!”

 

“..”

 

ถ้าผมบอกว่า เอ้อ พี่จินอูแย่งแฟนผมนะ อย่างนี้สิค่อยร้อนตัว!” นัมแทสะบัดตัวเองให้หลุดจาก

การจับกุมแล้วเดินตรงไปผลักรุ่นพี่ทันที

 

นัมแทฮยอน!” มิโนที่ไปเอาของมากลับมาเห็นนัมแทผลักจินอูเขาเลยเดินมาดึงตัวแทฮยอนไว้

แต่กลับถูกสะบัดออกแล้วเจ้าตัวก็หันมามองหน้าเขาแทน

 

ทำไม แตะมันไม่ได้เลยหรอ ไอ้พี่คนนี้ นัมจะแตะมันไม่ได้เลยรึไง!”

 

นัมแท!” นัมแทมองหน้าแฟนของตัวเองก่อนที่จะปรายสายตาและแสยะยิ้มมองหน้ารุ่นพี่ที่ปั้น

หน้าเจ็บปวดที่ถูกเขาผลัก

 

โดนผลักแค่นี้..เจ็บเหมือนโดนยิง..พอเหอะหว่ะพี่

 

.

 

.

 

.

 

.

.

 

ตอแหลไม่เนียนเลยอ่ะ

 

หยุดได้แล้วนัมแท จียงที่เดินมาจับน้องรหัสหวังจะพาออกไปนอกห้อง ตอนแรกนัมแทก็จะ

เดินตามออกมาถ้าไม่เห็นมิโนเดินเข้าไปดูอาการจินอูที่แม่งไม่เป็นอะไรเลย นัมแทสะบัดตัวออก

จากจียงแล้วเดินไปหยิบแก้วน้ำสีบนโต๊ะติดมือก่อนจะ

 

ซ่า!

 

น้ำสีเย็นๆสาดเข้าใบหน้าสวยของจินอูเต็มๆโดยฝีมือนัมแทฮยอน

 

ทำบ้าอะไรของนัมเนี่ย!” มิโนหันมาโวยวายใส่เขาอย่างโมโหพร้อมหันไปเช็ดน้ำสีบนใบหน้า

สวยจินอู

 

ทำไมทีมันสาดน้ำใส่หน้านัมไม่ถามมันบ้างอ้ะ!”

 

“..”

 

 “นี่แฟนมินะ นี่นัมแฟนมิ

 

“..”

 

ปกป้องนัมให้เหมือนปกป้องมันดิ!”

 

“..”

 

มันทำแต่ให้มิเจ็บอ่ะ ทำไมไม่โกรธไม่เกลียดมันบ้างอ่ะ!”

 

“..”

 

 

เกลียดนัมทำไม เกลียดความรักของนัมทำไม!!!!”

 

อย่าเรียกพี่จินอูว่ามันนะ นัม

 

ทำไม? ปกป้องแฟนใหม่หรอ?!”

 

นัม!”

 

เออ นัมรู้ คบกันก็บอกว่าคบดิ

 

“!!!!”

 

คบซ้อนทำเหี้ยอะไร!” เสียงเล็กดังลั่นห้องสโมข่าวใหม่ที่ใครหลายๆคนอาจจะไม่รู้

แต่นัมแทฮยอนรู้..

 

“..”

 

บอกเลิกสิ บอกเลิกกูสิ!!”

 

“..”

 

นี่เป็นคน แดกข้าว ไม่ใช่แดกหญ้า

 

พูดบ้าอะไรของนัมหน่ะห้ะ!”

 

หึหึ สงสัยจะไม่รู้ตัว นัมแทสะบัดตัวออกจากเพื่อนเดินที่กระเป๋าหยิบซองสีน้ำตาลติดมือ

กลับมา มิโนมองการกระทำนั้นอย่างไม่เข้าใจ

 

พรึ่บ

 

รูปนับร้อยรูปที่บรรยายเกี่ยวกับอิริยาบถทุกท่าที่คนสองคนอยู่ด้วยกัน ไม่ว่าจะกอด หอมแก้ม

หรือแม้กระทั้ง จูบ..ร่างเล็กโยนขึ้นฟ้าก่อนที่พวกมันจะตกกองกับพื้น รูปที่เขาเห็นถึงกับทำอะไรไม่ถูกทำได้แค่มองคนที่เอารูปเหล่านี้มา

 

มองหน้าทำไม ตกใจหรอ?”

 

นัมแทฮยอน

 

เห็นแกล้งโง่หน่อย หลอกใหญ่เลยนะ

 

“..”

 

 

ไม่จำเป็นต้องบอกเลิกหรอก เพราะรู้คำนี้มาตั้งนานและ

 

“..”

 

รู้ตั้งแต่การกระทำ ยันความใส่ใจ

 

“..”

 

คนเป็นแฟนกัน เขาไม่ทำให้แฟนตัวเองเป็นอากาศหรอกมิ

 

“..”

 

อากาศที่ไร้ค่าชิบหาย ความรักที่ให้ไปทั้งหมดถ้าไม่รับก็เอาคืนมา

 

“..”

 

อย่าเหยียบความรักของนัม

 

“..”

 

ไปรักกันให้พอ..”

 

“..”

 

ยินดีด้วยนะนัมแทโยนซองลงพื้นแล้วเดินมาที่จินอูที่มองตนอย่างโกรธแค้น แต่ร่างบางกลับ

ฉีกยิ้มใส่แล้วย่างเดินเข้าไปอยู่หน้าของจินอูที่โดนเพื่อจับแขนไว้อยู่

 

ถึงพี่จินอู นัมแทฮยอนของพี่คนนี้ขออวยพรให้พี่มีความสุขมากๆกับการกินของเหลือ ขอให้มี

สุขภาพแข็งแรง เวลาวิ่งไปคาบของของใครมากินจะได้ไม่เหนื่อย ขอให้มีเงินมีทองเยอะพอที่จะ

ซื้อหนังสือสอนมารยาทมาสอนลูกสอนหลาน  ขอให้ความรักพี่นั้นยืนยาวเพราะถ้าเลิกกันวัน

นั้นผมจะได้มาจุดพลุฉลองให้ถึงที่ และสุดท้าย ขอให้อายุยืน จะได้มีความสุขกับของที่แย่งมา

นานๆ อายุยืนๆเพื่อรักษาความรักที่ได้มาจากขอคนอื่นเขามา

 

ย๊า!” นัมแทฉีกยิ้มให้จินอูหลังอีกคนโวยวายก่อนจะเดินกลับมายืนตรงหน้าของคนที่เมื่อก่อน

ขึ้นชื่อว่าคนรักของเขา

 

ส่วนที่รักของเรา..ขอให้มีสันดานที่ดีชึ้น..ขอให้ที่บ้านมีข้าวกินจะได้ไม่ต้องกินหญ้า..ขอให้อายุ

ยืนเพื่อประคองความรักที่แสนทุเรศอันนี้..และสุดท้าย อยู่เป็นคู่รักกับพี่จินอูที่เหมาะกันเหมือน

ผีเน่ากับโล่งผุไปนานๆจนตายห่าไปเลยก็ได้

 

นัมแทยกยิ้มให้มิโนก่อนจะหมุนตัวกลับไปแล้วหมุนกลับมาอีกรอบเมื่อนึกขึ้นได้

 

อ่อ ไม่ต้องหวังว่าในอนาคตจะกลับมาเป็นเพื่อนเป็นน้องกันนะ

 

.

 

.

 

.

 

.

 

เพราะกูจะไม่เป็นเหี้ยกับใครทั้งนั้น

 

 

 

นัมแทหมุนตัวแล้วเดินออกจากห้องทันทีทิ้งให้มิโนเหยียบรูปเหล่านั้นอย่างโมโหแล้วมองแผ่น

หลังบางที่เดินออกไป

 

นัมแทฮยอน!!!!!!!!!!!!!!!”

 

.

 

.

 

.

พรึ่บ

 

ทันทีที่คนตัวเล็กผ่านพ้นประตูออกมาขาก็อ่อนแรงในทันที มือไม้สั่น น้ำตาที่ตอนแรกไม่มีสักหยดตอนนี้กลับไหลออกมาเป็นทางราวกับไม่มีทางหยุดมันได้

 

ฮึก..”

 

หลอกใครหลอกได้..หลอกตัวเองมึงเองจะเจ็บปวดร่างบางช้อนตาขึ้นมองเจ้าของเสียงที่เขา

คุ้นเคย

 

ซึงฮุน..”

 

กูปลอบมึงไม่เป็นนะ แต่กู..

 

.

 

.

 

.

 

.

 

กูอยู่เป็นเพื่อนมึงได้นะ

 

แล้วซึงฮุนก็นั่งลงข้างๆคนตัวเล็กทีนั่งอยู่ก่อน

 

ไหล่กูอ่ะ ซบได้นะ..”

 

“..” ซึงฮุนที่ยังเห็นอีกคนนิ่งอยูเลยส่งมือไปเอนหัวเอีกคนมาซบไหล่เขาแล้วลูบหัวเบาๆ

 

ร้องออกมานะเด็กดี..กูอยู่ตรงนี้แหละ..รอรองรับน้ำตามึงอยู่ตรงนี้แหละ

 

สิ้นคำพูดของเขาเสีงสะอื้นของคนตัวเล็กก็หลุดออกมาอย่างต่อเนื่อง

 

ที่มึงบอกกับกูว่า พี่จินอูเป็นถ่านไฟเก่าที่ไฟลุกโชนมึงไม่กลัวหรอก เพราะมึงเป็นน้ำ แต่มึงลืม

ไปหรือเปล่าว่า

 

.

.

.

.

น้ำน้อย ย่อมแพ้ไฟนะ เหมือนความรักของกู..

 

ซึ่งประโยคต่อท้ายซึงฮุนพูดได้แค่ในใจเท่านั้นก่อนจะเอามือลูบหัวเพื่อนของเขาที่ร้องไห้อยู่ตอนนี้

 

 

 

เจ็บกว่ามึงคือกูจำไว้..นัมแทฮยอนของซึงฮุน..

 

 

 

The END!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

อย่าตบเลา5555555555555555

ด้วยความรักทั้งหมดที่มี จุ้บ

ผลงานอื่นๆ ของ lesourire_mm

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 17:54
    สะใจอ่ะ 555555555

    #2
    0
  2. #1 .`เกวเกียม๓๘´. (@keawgaem) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 23:22
    ทำไมคำพูดนัมแทฮยอนมันจี๊ดใจขนาดนี้คำไรท์ ฮือออ
    มีภาคต่อมั้ยคะ ไม่ใช่ภาคตามง้อนะคะ ภาคตามด่า55555
    #1
    0