[Fic Got7] SDD : Sleep , Deep , Death [MarkBam]

ตอนที่ 11 : Chapter 10 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    22 ก.พ. 58





“พี่บีอยู่ที่นี่ด้วยมั้ยครับ”


“อยู่...นั่งอยู่หลังแบมอ่ะ”


“พี่มาร์คโกหก...แบมไม่เห็นจะรู้สึก”


“ก็เพราะอย่างนี้ไง พี่ถึงไม่อยากบอกแบม”

 




ตอนนี้กลายเป็นว่าทั้งเจ็ดคนย้ายมาอยู่ในห้องคอนโดสุดหรูของคุณชายแจ็คสัน หวัง ห้องกว้างขวางโทนสีดำขาว กลิ่นใหม่ของสียังลอยแตะจมูกผู้มาเยือน โซฟากลางห้องสีดำรวมถึงเฟอร์นิเจอร์อื่นๆยังถูกหุ้มด้วยพลาสติก พูดง่ายๆก็คือ คอนโดนี้ใหม่โคตร อันที่จริงพ่อของแจ็คสันซื้อไว้เพื่อให้แจ็คสันย้ายมาอยู่ใกล้มหาลัยตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่ด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้ที่ทำให้คอนโดนี้สร้างเสร็จล่าช้าถึงสองปี แผนที่วางไว้ว่าจะย้ายห้องเสาร์อาทิตย์หน้าก่อนจะพาเพื่อนมาปาร์ตี้กันให้สุดเหวี่ยงมีอันต้องพังครืน เพราะตอนนี้ไม่เฉพาะเพียงเพื่อนเขา ยังมีรุ่นน้องอีกสามคนนั่งอยู่ในห้องด้วย

 



“ทำไมไม่ไปห้องมึงเนี่ยมาร์ค” แจ็คสันเอ่ยอย่างเซ็งๆ


“มึงคิดหน่อยอิแจ็ค ห้องอิมาร์คนี่รูหนูบ้านกูยังใหญ่กว่า ให้ยัดคนแปดคนเข้าไปได้ยังไง” จินยองบอก


“แปดเหรอครับ?” เป็นยองแจที่ถาม ก็เขานับยังไงแม่_งก็เจ็ดคน


“ก็..เจบีด้วยไง” จินยองชี้ไปที่ข้างหลังแบมๆ ที่มีวิญญาณนั่งทำหน้าแป้นแล้นอยู่ แต่ก็นั่นแหละ ยองแจก็ไม่เห็นอยู่ดี

 

.

 

.

 

.





“สรุป..นายไม่ใช่นักต้มตุ๋น” ยูคยอมตามมานั่งกับโจอี้ที่ทำตัวลีบเล็กอยู่ในมุมห้องถามเบาๆ


“ผมเคยบอกไปแล้ว” โจอี้นั่งกอดเข่าตอบเสียงเรียบพร้อมกัดเล็บ


“งั้นก็ขอโทษแล้วกัน” ยูคยอมบอก โจอี้เหล่ตามองน้อยๆแต่ไม่ได้ตอบอะไร


“นี่งอน?” ยูคยอมถาม ปฏิกิริยาไอ้เด็กนี่น่าแกล้งว่ะ


“จะบ้ารึไง...ช่างมันเหอะ” โจอี้ทำท่าจะโวยวายแต่ก็หยุดลงอย่างปลงๆ


“แต่ผมขออะไรอย่างนึงสิ” โจอี้พูดต่อ


“อะไรล่ะ” คนตัวใหญ่กว่าถาม


“พี่เอาหูมาใกล้ๆ” โจอี้บอกอีกคนแต่ยูคยอมยังไม่ยอมทำ


“ทำไมต้องใกล้ด้วย” ยูคยอมถาม มันจะแกล้งไรกูป่าววะ


“ก็มันพูดดังไม่ได้” โจอี้กัดฟันพูด ยูคยอมพยักหน้าน้อยๆก่อนจะยื่นหูไปใกล้อีกคน


โจอี้ยื่นหน้ามาใกล้หูอีกฝ่ายเพื่อให้กระซิบเสียงเบาที่สุด ริมฝีปากบางบวกกับลมหายใจที่อยู่ข้างหู ทำให้อีกคนถึงกับเกร็ง ใกล้จนคนที่เป็นรุ่นพี่รู้สึกร้อน ร้อนไปทั้งหน้า

“พี่ห้ามพูดเรื่องที่ผมทำงานกับบ้านพี่ให้พี่มาร์คฟัง” ปากบางเอ่ยประโยคอย่างรวดเร็วแต่ยูคยอมกลับรู้สึกว่ามันเหมือนเล่นเทปสโลว์โมชัน พูดจบร่างเล็กก็ผละออกทันที ผิดกับอีกคนที่ยังค้างที่เดิม

“ฮะ..ฮะ?” ยูคยอมสะบัดหัวสองสามทีเรียกสติตัวเอง คือทำไมกูต้องเหม่อ อาจเป็นเพราะมันใกล้ไปมั้ง ใช่มั้ย?

“ผมรู้ พี่ได้ยิน” โจอี้บอก


“อะ..เอ่อ..ก็ได้ โอเค ไม่บอก” ร่างสูงตกลง นี่ไม่ได้หวั่นไหวนะ ยังชอบแบมอยู่ยืนยัน

 




“เฮ้ย! ตรงนั้นทำอะไรกันน่ะ!” เป็นมาร์คที่ตะโกนมาทางโจอี้ เขาสังเกตมาสักพักแล้วว่าไอ้เด็กนั่นมันแปลกๆ ที่สำคัญไปรู้จักกับน้องชายเขาได้ยังไง แล้วเมื่อกี้ยังกระซิบกระซาบอะไรกันอีก ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนแบมแบมนะ พ่อเป่ากระจุย น้องกูกูหวงนะเว้ย เจบีกูว่ากูเริ่มเข้าใจมึงละ

 



“มานั่งนี่เลยไอ้โจอี้ ประชุมๆ มึงด้วยจินยอง ไอ้แจ็ค” มาร์คกวักมือเรียกทุกคนในทีม แต่ดูเหมือนว่า คนจะเกิน


“เอ่อ..แบมแบมง่วงมั้ย อยากกลับไปนอนบ้านมั้ยครับ” มาร์คหันมาถามอีกคนที่ยังนั่งหน้าตึง


“พี่มาร์คไล่แบมเหรอ”


“ป่าว พี่เห็นมันดึก เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงไง” มาร์คแก้ตัว


“แบมบอกไปแล้วครับว่าจะนอนบ้านยูคยอม” แบมแบมบุ้ยหน้าไปที่เพื่อนอีกคน


“ผมก็บอกที่บ้านว่าจะไปนอนบ้านยองแจ” ยูคยอมโบ้ยให้อีกคน


“ผม..โทรไปบอกที่บ้านแล้วว่าค้างบ้านเพื่อน” ยองแจตอบ ก็เพื่อนเล่นมัดมือชกลากเขามาด้วยนี่หว่า

 







“สรุป คืนนี้จะไม่มีใครออกไปจากห้องกูแล้ว...ใช่มั้ย?” แจ็คสันถาม ซึ่งทุกคนก็เงียบแทนคำตอบ

 

“เยี่ยม” แจ็คสันประชดก่อนจะนั่งขัดสมาธิข้างๆจินยอง

 





“สรุป พวกแบมอยากจะฟังเรื่องทั้งหมดใช่มั้ย” มาร์คถอนหายใจก่อนจะถามออกมา

 

ทั้งแบมแบม ยูคยอมและยองแจพยักหน้ากันหงึกหงัก

 

“พี่เจอเจบีที่โรงบาล...หมายถึงวิญญาณมัน แต่ดูเหมือนร่างของเจบียังมีชีวิตอยู่ อย่างที่แบมเห็นในไอซียู แต่จริงๆวิญญาณมันนั่งอยู่....เอ่อ...ตรงนั้น” มาร์คชี้ไปที่ระหว่างจินยองกับโจอี้ แบมแบมมองตามแต่ก็ไม่เห็นอะไร

 

“ต่อสิครับ” แบมแบมถามมาร์คต่อ

 

“พี่คิดว่าวิญญาณ มันคงออกจากร่าง ก็เลยต้องหาวิธีทำให้กลับเข้าร่างน่ะ แต่ก่อนจะทำให้กลับเข้าร่างพี่ต้องรู้ว่ามันออกจากร่างได้ยังไง ก็เลยต้องทำพิธีอย่างที่แบมกับเพื่อนเห็นที่โบสถ์ แต่มันเกิดข้อผิดพลาดนิดหน่อย” มาร์คบอกต่อ

 

“นิดมาก มึงบอกกูมาเดี๋ยวนี้ว่ามึงเอาเลือดอะไรมาให้พวกกู” เป็นจินยองที่แทรกขึ้นมาก่อนจะหันไปมองแจ็คสัน

 

“กะ...กะ....ก็เลือด...”

 

“หรือว่าเลือดไก่ที่พี่ให้ผมช่วยหะ..อุ๊บ” แจ็คสันกระโดดตะครุบปากยองแจแทบไม่ทัน

 

“เลือดไก่? อีแจ็คกูจะเอาเลือดหัวมึงออก เจบี!! คุณถอยไป” คุณวิญญาณพยายามจะห้ามคุณพ่อมด แต่ก็ดูเหมือนจะหยุดไม่อยู่

 

“เอาเหอะ จินยอง อย่างน้อยเราก็ได้เบาะแสบ้าง มันหาได้ขนาดนี้ก็โอแล้ว” มาร์คบอกจินยองยอมลดมือลงแต่ก็ยังทำหน้าฮึดฮัด


“เบาะแส?” แบมแบมถามมาร์คอีกครั้ง


“โอเค...เรามาสรุปกันดีกว่า....ดีเหมือนกันที่แบมรู้..พี่จะได้ถามอะไรบางอย่างจากแบมแบมด้วย” มาร์คกลับเข้าประเด็น ทุกคนเองก็เริ่มฟังอย่างใจจดใจจ่อ


“ตอนนี้เรารู้แค่ว่าเจบีมันโดนของแน่นอน และของที่ว่านั่นก็คือ ฮูดู หรือก็คือวูดูนั่นแหละ” มาร์คพูดต่อ


“นี่พวกพี่อยู่คณะวิดยาจริงอ่ะ” ยูคยอมถาม นี่มันออกจะตลกไปหน่อยนะ


“ทำไม ถ้าพี่ไม่เชื่อ พี่จะกลับบ้านก็ได้นะ” เป็นโจอี้ที่ออกโรงปกป้องพี่ชาย ยูคยอมหันไปมอง ไหวไหล่น้อยๆอย่างน่าหมั่นไส้


“ฮูดูเป็นศาสตร์มืดของทางฝั่งแอฟริกาน่ะ ส่วนมากที่เห็นชัดๆก็พวกตุ๊กตาสาปแช่งน่ะ พวกพี่สงสัยว่าอาจจะมีใครทำตุ๊กตาสาปแช่งใส่เจบี อย่างที่เห็นพี่ไม่รู้ว่าพวกนายเห็นมั้ยก่อนที่ควันจะหายไป มันปรากฏเป็นรูปตุ๊กตาวูดู” จินยองช่วยมาร์คพูด


“แต่กูไม่คิดว่ากูจะรู้จักใครที่สามารถทำคาถาพวกนี้ใส่กูได้นะ” เจบีบอกมาร์ค

“ของแบบนี้มันจ้างกันได้ เอาแค่ว่ามึงลองคิดว่ามึงมีศัตรูบ้างรึเปล่า” มาร์คหันไปพูดกับที่ว่างข้างๆจินยอง แบมแบมได้แต่มองตาม ซึ่งถ้าแบมแบมมองเห็นจะเห็นเลยว่าพี่ชายเขากำลังส่ายหัวรุนแรง


“ศัตรูพี่บีเหรอครับ แบมนึกไม่ออกนะ” แบมแบมคิดบ้าง


“ศัตรู คู่แข่งทางธุรกิจ คนที่หมั่นไส้ อะไรก็ได้ ถ้าเรารู้ว่าใครทำจะได้หาวิธีแก้คำสาปแช่งได้ง่ายขึ้นน่ะ” มาร์คพูดพยายามให้แบมแบมหรือเจบีนึก


“แต่กูว่า..อาจมีวิธีง่ายกว่านั้น” จินยองบอกก่อนจะพลิกหนังสือเล่มหนา


“ในนี้บอกว่า การแก้คำสาปแช่งมีสองอย่าง คือ หนึ่งให้คนที่ทำเป็นคนถอน หรือสอง ทำลายตุ๊กตาสาปแช่งทิ้งซะ” จินยองเปิดหนังสือมรดกตกทอดพร้อมกับชี้ให้มาร์คดู


“ไอ้พวกของสาปแช่ง ถ้าจะให้ได้ผลมันต้องเอาไว้ใกล้ตัวคนที่จะแช่ง เพราะงั้นถ้าหาคนมันยากก็หาของเป็นไง เริ่มจากที่ที่คุณเคยอยู่” จินยองหันไปบอกเจบี


“ที่ที่ผมเคยอยู่เหรอ?” เจบีถาม


“ก็ที่บ้าน ที่คณะ อะไรอย่างเงี้ย” จินยองขยายความ






“รถ” โจอี้เอ่ยขึ้นมาพลางทำหน้าครุ่นคิด ทุกคนหันหน้าไปมองคนที่เด็กสุด





“ปะ..ป่าว ผมแค่คิดว่า พี่เจบีอุบัติเหตุรถชนใช่มั้ยล่ะ มันก็อาจจะอยู่ที่รถ” โจอี้อธิบาย อื้อหือ มาร์ค น้องมึงฉลาดมาก ปีหน้าสอบเข้ามหาลัยใช่ป่ะ


“รถตอนนี้อยู่ที่ที่ทิ้งรถน่ะครับ มันพังยับเลย พ่อก็เลยให้เขามารับซื้อไป” แบมแบมบอก


“จะอยู่ที่ไหนก็เหอะ แต่มาร์ค กูจะบอกว่า เวลาเราเหลือไม่มากแล้ว” จินยองบอกตายังไม่ละจากหนังสือ


“หมายความว่าไงครับ” แบมแบมถาม


“อันนี้พี่ไม่แน่ใจนะ แต่แม่พี่บอกว่า วิญญาณที่ออกจากร่างเกินสามสิบวันจะไม่สามารถกลับเข้าร่างได้น่ะ”


“แล้วทำไมมึงเพิ่งบอกวะ!!” มาร์คโวยวาย


“ก็เพราะกูรู้ว่ามึงจะโวยวายแล้วก็จิตตกไง กูไม่อยากให้มันเสียงาน” จินยองบอก ใช่ เขารู้นิสัยมาร์คดี ยิ่งเร่ง ยิ่งรน ยิ่งพัง


“แบมจะช่วยหาครับ” แบมแบมยกมือ


“ไม่ได้!!/ไม่!!” ทั้งมาร์คและเจบีพูดออกมาพร้อมกัน แต่ก็อย่างว่าแหละแบมแบมได้ยินแต่เสียงมาร์คคนเดียว


“ทำไมล่ะครับ นั่นพี่ชายแบมนะ!” แบมแบมเองก็เริ่มโมโห ทั้งที่เป็นเรื่องพี่ชายเขาเองแต่มาร์คกลับกันเขาออกตลอดอย่างเดียวเลย


“มันอันตรายนะแบมแบม เจบีมันก็ไม่อยากให้แบมมายุ่งกับเรื่องนี้”


“แบมไม่เห็นจะได้ยินที่พี่บีพูดเลย พี่มาร์คอย่ามาโกหก” โอ้ยหนอ น้องคนเล็กนี่มันดื้ออย่างนี้ทุกคนเลยรึป่าว


“พวกผมก็จะช่วย คนเยอะมันต้องดีกว่าอยู่แล้วนะครับ” เป็นยูคยอมที่พูดขึ้นบ้าง เขาสนับสนุนแบมแบมทุกเรื่องแหละ


“อันนี้กูเห็นด้วย คุณไม่ต้องมามองผมแบบนั้นเลยเจบี” จินยองบอกมาร์คก่อนจะหันไปพูดกับเจบี





“งั้นกูว่าแบ่งทีมมั้ยล่ะ” แจ็คสันแสดงความเห็น

 

 

 

 

...................................................................................



“ทำไมผมต้องมากับพี่เนี่ย!!!” เด็กหนุ่มตาตี่กำลังโวยวายใส่รุ่นพี่ข้างๆ อยู่หน้าตึกคณะบริหาร


“แหม กูอยากมากับมึงมากกกกกกกกกก” แจ็คสันได้แต่ประชดกลับ แอบเซ็งอยู่นะ นี่มันวันเสาร์แท้ๆแต่ต้องมามหาลัยเนี่ย


“ผมอยากมากับพี่จินยองมากกว่า อย่างพี่แยกแยะออกด้วยรึไงว่าอันไหนเป็นเครื่องรางอันไหนเป็นขยะ” ยองแจบ่น ตอนแรกอุตส่าห์ดีใจคิดว่าจะได้มาช่วยคนน่ารักๆอย่างพี่จินยอง เพราะตอนแรกที่ตกลงคือให้คนทางฝั่งมาร์คกับทางฝั่งแบมแบมจับคู่กัน เผื่อเหตุฉุกเฉินจะได้พอช่วยกันได้และคนทางฝั่งมาร์คก็น่าจะรอบรู้เรื่องภูติผีวิญญาณมากกว่าจะได้ช่วยกันดู แต่ไหงกลับได้รุ่นพี่สติไม่ดีที่สุดในกลุ่ม แถมเท่าที่รู้ไอ้พี่แจ็คสันยังเป็นคนธรรมดาเหมือนกันกับเขา ถ้าเกิดอะไรขึ้นมารับรองล้านเปอร์เซ็นต์ว่าคนอย่างแจ็คสันต้องวิ่งเผ่นป่าราบก่อนเขาแน่


“ถึงฉันจะไม่ได้เป็นพวกจิตพิเศษแบบไอ้พวกนั้น แต่ฉันก็มีเซนส์บ้างนะเว้ย อย่าดูถูก ขอร้อง” แจ็คสันบอก ถึงเขาจะไม่มั่นใจก็เหอะว่าตัวเองจะแยกออกรึป่าวว่าอันไหนเป็นเครื่องรางสาปแช่ง แต่จากการที่คลุกคลีกับมาร์คและจินยองก็ทำให้เขารู้เรื่องพวกนี้บ้าง อย่างน้อยก็มั่นใจว่ามากกว่าไอ้เด็กนี่แน่นอน


“พอเหอะ แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหน” ยองแจว่าก่อนเดินเข้าไปในตึก


“ลองถามดูมั้ย” แจ็คสันบอกพลางชี้ไปกลุ่มนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่เพิ่งเดินมา ก่อนจะเดินเข้าไปคุยอยู่สักพัก โดยที่ยองแจไม่ทันจะเบรค จะเรียกว่าใจกล้า อัธยาศัยดี หรือ หน้าด้าน หน้ามึนดีนะ คนอย่างแจ็คสันเนี่ย

 



แจ็คสันเดิมยิ้มกว้างมาหายองแจที่ยืนงงๆอยู่หลังจากคุยเสร็จ

 



“พี่นี่กล้าดีเนอะ แล้วได้อะไรมาบ้างป่ะ”

“โชคดีไป ไอ้เจบีมันเป็นคนดังของคณะว่ะ ประธานสโม เมื่อกี้เป็นพวกปีสองอ่ะ แต่มันบอกว่าห้องสโมอยู่เนี่ยแค่เลี้ยวขวาไป” แจ็คสันชี้ทางตามที่รุ่นน้องบอก


“พี่ว่ามันจะอยู่ที่นั่นเหรอ” ยองแจบอก ตอนแรกเขากะจะไปหาตามห้องเรียนแต่ก็ลืมว่านี่มันไม่ใช่มัธยมที่จะมีห้องเรียนประจำ นั่งโต๊ะประจำ


“ก็ไม่รู้ บางทีมันอาจจะมีล็อคเกอร์หรือพวกโต๊ะทำงานส่วนตัวก็ได้” แจ็คสันเดา ส่วนมากไอ้พวกนี้มักจะมีห้องทำงาน ห้องประชุมอะไรของมันอ่ะ คณะเขาก็มีนะ แต่มันเป็นใครก็ไม่ค่อยสนใจหรอก


“บางทีพี่อาจจะมีประโยชน์จริงๆน่ะแหละ” ยองแจชมแบบไม่เต็มใจนักก่อนจะเดินไปตามที่แจ็คสันชี้


“ไอ้เด็กนี่” แจ็คสันจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดก่อนจะเดินตามอีกคนไป

 


สองคนพากันเดินมาถึงหน้าห้องสโมของคณะบริหาร โดยปกติแล้วบางคณะนี่ห้องสโมแทบจะไร้ความสำคัญ ไม่ต่างอะไรจากห้องเก็บของเล็กๆที่เอาไว้ให้อีพวกกรรมการนอนกลางวัน แต่กับคณะบริหาร มันถือได้ว่าเป็นเหมือนห้องประชุมจริงๆ ประตูไม้ที่มีป้ายเขียนไว้อย่างเป็นทางการว่า สโมสรนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ แถมหน้าห้องมีแผ่นชาร์จเขียนตำแหน่งต่างๆในสโม มีบอร์ดประชาสัมพันธ์ที่ดูเป็นการเป็นงาน และแน่นอนว่าตอนนี้บอร์ดมันถูกติดด้วยกระดาษปอนสีขาวแผ่นใหญ่เต็มไปด้วยข้อความส่งกำลังใจให้เจบี ทั้งคู่ยืนอยู่หน้าประตูห้องก่อนจะมองหน้ากันอย่างลังเล และเป็นยองแจเองที่ตัดสินใจเคาะประตูห้อง

 


ก๊อกๆๆ

 

 





เงียบ...

 





ยองแจยกมือขึ้นเตรียมเคาะอีกครั้งแต่ทว่าประตูกลับเปิดออกพร้อมกับร่างของใครบางคนซึ่ง...

 

 


ไม่รู้จักอ่ะ

 



ร่างสูงผิวแทนที่เปิดประตูออกมาจ้องหน้าทั้งสองคนก่อนจะเริ่มเปิดบทสนทนา

 


“มาหาใครรึป่าว?”

 

“เอ่อ..เรามาเอาของให้พี่เจบีน่ะครับ แบบว่าผมเป็นเพื่อนกับน้องพี่เจบี มันใช้ให้มาเอาอีกที” ยองแจโกหกไปเรื่อย


“รู้จักกับเจบีเหรอ อืม...เข้ามาสิ” คนคนนั้นว่าก่อนจะเชิญสองคนแปลกหน้าเข้ามาอย่างง่ายดาย

 


แจ็คสันมองสำรวจห้องคร่าวๆ ถึงจะเป็นแค่สโมคณะ แต่ขอบอกเลยว่างานนี้ห้องใหญ่เอาเรื่อง มีโต๊ะกลางห้องตัวใหญ่หนึ่งตัว กระดานไวท์บอร์ด แถมมีโต๊ะทำงานเล็กๆอีกสามตัว มีล็อคเกอร์เก็บของในห้องด้วย ดูเป็นการเป็นงานเว่อ

 


“โต๊ะในสุด ของเจบี” คนคนนั้นบอก แจ็คสันหันไปมองโต๊ะที่มีกองเอกสารสุมเยอะแยะ


“แล้วอันไหนเป็นล็อคเกอร์ไอ้เจบีมัน” แจ็คสันถามพลางชี้ไปที่ล็อคเกอร์ข้างๆ


“มุมบนขวามือ ที่มีแม่กุญแจสีส้ม”

 



แจ็คสันพยักหน้า ก่อนจะหยิบโพยที่เป็นรหัสกุญแจที่จินยองให้มา ส่วนยองแจก็ก้มหน้าก้มตาค้นโต๊ะเจบี

 


“พวกนายหาอะไร” ร่างสูงยังถามอยู่


“เอ่อ.....เครื่องรางน่ะครับ” ยองแจบอก ก็ไม่รู้จะโกหกว่าอะไร อีกอย่างเวลาที่ป่วยแบบนี้จะพึ่งเครื่องรางบ้างก็คงไม่แปลกมั้ง


“แล้วจะอยู่นานป่ะ พอดีฉันต้องไปธุระน่ะ” อีกฝ่ายถามดูไม่ได้ติดใจอะไรกับคำตอบ


“เดี๋ยวล็อคห้องให้” แจ็คสันหันไปบอกอีกคนก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นสร้อยคอที่อีกคนสวมใส่ มันเป็นสร้อยเชือกสีดำที่มีจี้เงินรูปดาวห้อยอยู่

 

“ดาวดาวิด?” แจ็คสันเอ่ยเบาๆ

 

“อะไรเหรอ?” คนคนนั้นถาม

 

“เปล่า..ไม่มีไรหรอก ไปเหอะ เดี๋ยวล็อคให้” แจ็คสันกลบเกลื่อน อันทีจริงก็ไม่ได้อยากจะติดใจอะไร แต่ที่มาร์คเคยบอก ดาวดาวิดหรือดาวหกเหลี่ยม มันเป็นสัญลักษณ์ที่มีความหมาย เลขหกเป็นเลขของซาตานจึงไม่แปลกที่ดาวดาวิดจะใช้เป็นสัญลักษณ์ในพวกลัทธิซาตาน แต่ก็นะ มันอาจจะแค่ห้อยเท่ๆก็ได้

 

“อืม..งั้นฝากด้วยนะ” พูดจบคนคนนั้นก็เดินมาหยิบกระเป๋า และแจ็คสันจะไม่ติดใจเลยถ้ากระเป๋าที่คนคนนั้นถืออยู่...ไม่ได้มีตุ๊กตาที่ทำจากเส้นด้ายพันวนๆกันไปมา หรือที่เข้าใจกันง่ายๆว่า ตุ๊กตาวูดู ห้อยติดกระเป๋า

 

“ตุ๊กตา?” แจ็คสันหลุดปากอีกแล้ว

 

“อะไรนะ” คนที่กำลังจะไปหันกลับมาถาม

 

“เอ่อ..ป่าว น่ารักดีนะ” แจ็คสันชี้ไปที่ตุ๊กตาพวงกุญแจของอีกคน

 

“อืม ไปก่อนนะ” อีกคนทำแค่ขานรับในลำคอก่อนเดินจากห้องไป

 

แจ็คสันที่ยังติดใจเรื่องดาวกับตุ๊กตาไม่หาย ตัดสินใจเดินออกไปหน้าห้องสโม เขาไล่อ่านป้ายรายชื่อคณะกรรมการก่อนจะหยุดที่รูปที่ดูเหมือนจะเป็นรูปนักศึกษาของชายคนเมื่อกี้

 

“คิม จงอิน รองประธาน”

 

 

แจ็คสันก็ไม่รู้หรอกว่าจงอินจะเกี่ยวกับเรื่องนี้รึป่าว แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่อยากมองข้ามความเล็กน้อยที่อาจจะเป็นไปได้

 


ถามไอ้เจบีดูสักหน่อยก็คงไม่เสียหายหรอกมั้ง

 

........................................................................................................

 


“พี่เข้ามาก่อนสิครับ” แบมแบมบอกกับรุ่นพี่ที่เดินตามหลังด้วยน้ำสียงห้วนๆ


 “แล้ว..พ่อกับแม่แบมแบม..” รุ่นพี่ร่างสูงยังถามอย่างเกรงๆ


“ไม่อยู่หรอกครับ แถมป้าลีก็ลากลับบ้านต่างจังหวัด” แบมแบมบอกก่อนจะเดินไปที่โซฟากลางบ้าน


“อ่า งั้นเหรอ แสดงว่าแบมอยู่คนเดียวเหรอ” มาร์คที่เริ่มวางท่าสบายๆถาม


“ใครบอก..แบมก็อยู่กับพี่ไง” แบมแบมบอกพลางกดเปิดทีวีดูด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง แบมแบมยังเซ็งมาร์คไม่หายที่ไม่ยอมบอกเขาเรื่องเจบี แถมยังทำท่ากันเขาออกจากเรื่องนี้ด้วย นี่มันพี่ชายเขานะจะให้ทำเฉยได้ไง

 

หลังจากความคิดแบ่งทีมของแจ็คสันกำเนิดขึ้น มาร์คก็ถูกจับให้ทีมคู่กับแบมแบมมาหาเครื่องรางสาปแช่งที่บ้านของเจบี ก็คือบ้านแบมแบมนั่นแหละ ตอนแรกเจบีตั้งท่าจะตามมาด้วย แต่ถูกจินยองห้ามและสั่งให้เจบีอยู่ที่บ้านของจินยองเพราะตั้งแต่เกิดเหตุวิญญาณสาวนั่นทำให้จินยองไม่มั่นใจว่าเจบียังจะสามารถร่อนไปไหนมาไหนอย่างปลอดภัยได้รึเปล่า ทำให้มาร์คต้องเก็บข้าวของมาอยู่บ้านแบมแบมคืนนึง

 


“พี่จะเอาของไปเก็บรึเปล่า จริงๆพี่ไม่เห็นต้องค้างก็ได้นะครับ แค่มาหาของแล้วก็กลับ” แบมแบมบอกแต่ตายังไม่มองมาร์ค


“จะกลับได้ไง แล้วนี่แบมอยู่คนเดียวอีก เกิดแบมเป็นอะไรขึ้นมา ไอ้เจบีมันได้มาหักคอพี่สิ” มาร์คว่าพลางเข้าไปนั่งเบียดแบมแบม


“นี่บ้านแบมนะ แล้วอีกอย่าง..พี่ช่วยขยับได้มั้ยครับ ที่ตั้งกว้าง แบมอึดอัด” แบมแบมขยับออก


“แบมแบม..ยังโกรธพี่อยู่จริงดิ” มาร์คถามก่อนถอนหายใจออกมาดังๆ


“ทำไมแบมต้องโกรธ พี่ก็แค่ช่วยพี่บีแบบลับๆ แล้วปล่อยให้แบมเป็นคนนอกที่ทำได้แค่คอยดูร่างพี่ชายตัวเองกำลังจะตาย”


“มันไม่ใช่อย่างนั้นนะแบม พี่กลัวแค่แบมจะไม่เชื่อ..”


“แล้วพี่เคยคิดจะลองบอกแบมมั้ยครับ” แบมแบมหันไปจ้องมาร์ค เอาจริงๆนะมาร์คก็ไม่เคยคิดจะบอกจริงๆน่ะแหละ ก็มันยุ่งยากที่ต้องมานั่งอธิบายเรื่องเหนือธรรมชาติแบบนี้นี่นา


“โอเคๆ..พี่ขอโทษ” มาร์คหลบตาก่อนขยับออกห่างแบมแบมเล็กน้อย

 

“พี่มาร์คง่วงมั้ยครับ ถ้าง่วงจะนอนสักพักก่อนก็ได้นะ” แบมแบมถอนหายใจก่อนจะพูดถามอีกคน ถึงแบมแบมจะเคืองๆมาร์คอยู่แต่ก็อดเหนื่อยแทนไม่ได้ เมื่อคืนพี่มาร์คกับพี่จินยองไม่ได้นอนเลย ส่วนแบมแบมไม่รู้เหมือนกันว่าหลับไปตอนไหน ตื่นมาตอนเช้าก็มาอยู่บนเตียงแถมถูกขนาบข้างด้วยโจอี้กับยองแจ ในขณะที่พี่มาร์คยังคงนั่งอยู่กับพี่จินยองที่สัปหงกอยู่ที่เดิม


“ก็นิดหน่อย” มาร์คบอกพลางหาวปากกว้าง คือถ้าไม่ติดว่าหน้าตาดีก็คงอุบาทว์มาก


“ไม่นิดมั้งครับ ปากพี่กว้างจนจะงับหัวแบมแล้ว พี่นอนสักชั่วโมงก็ได้ เดี๋ยวแบมลองไปสำรวจดูก่อน” แบมแบมบอก ตัวเขาเองก็ขอนั่งพักสักแปบเหมือนกันเดี๋ยวค่อยเริ่มหา


“งั้นพี่นอนแปบนะ” พูดจบมาร์คก็เหยียดตัวบนโซฟาตัวเดิม เตรียมจะทิ้งหัวลงบนตักอีกคนอย่างเนียนๆ


“ดะ..เดี๋ยว พี่มาร์ค! ทำอะไรน่ะ!”  แบมแบมร้องเสียงหลงพลางดันหัวอีกคนไว้ไม่ให้ทิ้งลงมา ไม่ต้องมีมันละหางสงหางเสียง


“ก็นอนไง” มาร์คที่อยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนหันมาบอกพร้อมกับยิ้ม


“ก็ไปนอนข้างบนดีๆสิครับ แล้วขาแบมก็ไม่ใช่หมอนด้วย” แบมแบมลุกขึ้นยืนพร้อมหยิบหมอนที่วางบนโซฟาเล็กอีกตัวให้มาร์ค


“พี่ไม่ชอบนอนหมอนนิ่มๆน่ะ ตักแบมน่าจะพอดี” มาร์คเอ่ยแต่ก็รับหมอนมาอยู่ดี



 ตอนที่จินยองเคยถามที่คณะ ว่ามาร์คมาจีบรึป่าว แบมแบมก็คิดว่าไม่หรอก พี่เขาแค่ใจดีแล้วก็อัธยาศัยดีตามประสาเอ็นดูน้องชายเพื่อน แต่ตอนนี้เขาชักไม่มั่นใจแล้วสิ หรือจริงๆมาร์คอาจจะแค่เล่นๆตามประสาหนุ่มโสดหน้าตาดีก็ได้ ร้ายใช่ย่อยนะ พี่มาร์ค

 


“พี่อย่าไปทำแบบนี้กับใครเขานะครับ เดี๋ยวคนเขาจะว่าได้ว่าพี่เต๊าะไปทั่ว” แบมแบมพูดตรงๆ เอาจริงๆแบมแบมก็เป็นคนแบบนี้แหละ ใจดีน่ารัก แต่บทจะตรงก็ตรงเผง เหมือนพี่ชายยังไงยังงั้น


“ใจร้ายนะเรา มาว่าพี่เต๊าะไปทั่วได้ไง พี่ป่าวเหอะ ไม่เคยเต๊าะใคร ไม่เคยจีบใครเลย สาบาน” มาร์คว่าก่อนล้มตัวนอน

 


นั่นไง ตามคาด ก็แค่หว่านเสน่ห์ไปทั่วแล้วจบที่คำว่า ไม่ได้คิดอะไร แบมแบมล่ะเกลียดจริงๆ

 


“ก็แล้วแต่ แบมก็แค่เตือน” แบมแบมว่าก่อนจะนั่งลงที่โซฟาเล็กอีกตัว ปล่อยให้มาร์คครอบครองโซฟาตัวยาวไป

 

“แบมนี่พูดตรงดีเนอะ” มาร์คว่าก่อนจะลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง แบมแบมหันมามองมาร์คอย่างงงๆ อะไรของพี่เขาวะ เดี๋ยวนั่งเดี๋ยวนอน

 

“แบมก็เป็นแบบนี้แหละครับ” แบมแบมบอกก่อนจะหันไปมองทีวีเหมือนเดิม


“งั้นพี่จะพูดตรงๆบ้างละกัน” มาร์คว่าก่อนจ้องอีกคน


“อะไรครับ” แบมแบมเองก็หันกลับมามองหน้ามาร์คกลับ

 

 

 






“พี่จะจีบแบมแบมนะครับ”

 

.............................................................................................

 


ปึง!!!! ครบร้อยแล้วจ้า อิพี่มาร์ครุกไปมั้ยฮึ อะไรแกจะตรงปานนั้น จงอินโผล่มาได้ไง แล้วจะเกี่ยวอะไรด้วยมั้ย

หรือว่า...!!!

ถึงตัวจะเป็นเด็กแต่สมองเป็นผู้ใหญ่ชื่อของเขาก็คือ โคนัน (เลอะเทอะและผิดเรื่อง)

ขอบคุณที่มาอ่านและเม้นนะคะ ขอบคุณมากๆจริงๆ ไรท์จะพยายามอัพบ่อยๆนะ

เยิฟๆ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

768 ความคิดเห็น

  1. #752 Faye V. Charlotte (@maiko0401) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:21
    เรารุจักนะพวกวูดู ลัทธิซาตาน ตอนนี้ก็ห้อยดาวดาวิดแต่แค่ห้อยเฉยๆเป็นแฟชั่น
    #752
    0
  2. #718 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 03:03
    โอ้ยยย แล้วใครเป็นคนทำพี่บี๋ล่ะทีนี้ คนผู้ต้องสงสัยเพิ่มอีกคนแล้ว
    #718
    0
  3. #683 Took (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:12
    โหยมันลึกลับซับซ้อนน่าตื่นเต้นติดตามมากๆ แต่ฟินอิตอนท้ายที่สุด พี่จะจีบแบมแบมนะครับ แหม่แกจะจีบก็รีบๆเลยคนอ่านลุ่น
    #683
    0
  4. #673 nk080_nn (@nk080_nn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:41
    ปมเยอะจัง น่าสงสัยมัยซะทุกคนอ่ะ นี่คือเรื่องซีเรียส แต่ทำไมฉันขำ=.,=
    #673
    0
  5. #617 Tam Jenjira (@tamsiiz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 22:43
    พี่มาร์ครุกหนักมาก จีบเลยๆ ชอบก็จีบเลย 55
    #617
    0
  6. #608 nongpigmoo (@nongpigmoo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 23:48
    รุกหนัก ชอบบบบ
    #608
    0
  7. #586 thattxx (@thattxx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 23:08
    ปมเยอะมากกกเรื่องนี้ เริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆแล้วTT จงอินนี่ก็น่าสงสัยนะ ไหนจะผีผญอีก
    #586
    0
  8. #527 T\'Napat Pw (@bz5s1zz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 18:25
    อาแดเนียลรึป่าววว ???
    #527
    0
  9. #499 ZakittaA (@zakittaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 09:18
    ปึงงง!!! ตรงมากจ้ามาร์คต้วน
    #499
    0
  10. #473 bm093 (@bm1993) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 17:11
    ทำไมมีผู้ต้องสงสัยเยอะจังเลย เครียดดด เดาไม่ออก 55555555555555
    #473
    0
  11. #456 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 13:33
    ง่อวว แบมมาตรงๆพี่มาร์คคเค้าก็ตรงกลับไปด้วยนะ
    #456
    0
  12. #392 woorebin (@bam_bam-got-7) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 16:57
    มาร์คพูดตรงงงงง ><
    #392
    0
  13. #294 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 12:00
    แบมพูดตรงพี่มาร์คก็พูดตรงนะครับ 
    #294
    0
  14. #259 ลูกหลานป๋าเจ๊ (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 04:13
    เอาแล้วไงทำไมตัวน่าสงสัยมันเพิ่มมาเรื่อยๆหละเนี่ย
    #259
    0
  15. #230 elfpor (@elfpor) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 20:27
    จีบแบมแล้วววววววว แอร๊ยยยยยยยย:///;
    #230
    0
  16. #214 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 18:25
    เจบีศัตรูเยอะจังหรือยังไงหรืออาจจะแค่ซวย? จงอินเป็นรองประธานที่อยากเป็นประธานหรอ แง้ว มาร์คต้วนรุกแล้วจ้า
    #214
    0
  17. #179 RubikCube (@gene2be) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 13:13
    โอ้ยยย มาร์คแบมก็ละมุน ไม่อยากให้น้องคิดมากอ่าดิ พี่บีกับคุณพ่อมดเนียร์แอร้ยยยนร้อกกกก
    #179
    0
  18. #69 Duck OF THE RAIN (@nun324561) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 19:06
    จงอินเกี่ยวอะไร???
    แหมม!พี่มาร์คประโยคสุดท้ายคือไร?
    จีบให้ได้นะพี่ #สู้ๆ555+
    #69
    0
  19. #63 suvapitk (@suvapitk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 15:23
    คือน่ารักทุกคู่อ่แก ไรต์สู้ๆนะ
    #63
    0
  20. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:33
    รอออออออออออออออออออออออออ
    รีบอัพน้าาาาาาาาาาา
    #23
    0
  21. #22 Mimi Souphansa Phonekeo (@mimi0852) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:11
    มาต่ออีกนะ รออยู่
    #22
    0
  22. #21 (@turtletoey) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:34
    ตรงตรง.. ตรงจริงโด้ยยยย งวื้อออ
    ทำไมชอบยูคอี้อ่ะ งื้อออ ~
    #21
    0
  23. #20 mynham (@mynham) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:06
    บทจะตรงก็ตรงขนาดนี้ มัคคึจะโดนพี่บีหักคอเป็นแน่ 555555
    #20
    0
  24. #17 Phattharin Saiyoi (@baro-b1a4) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:55
    รอออออออออออออออออ
    #17
    0
  25. #16 BG_FC (@0208bibi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:41
    มาต่อเร็วนะ
    #16
    0