[Fic Got7] SDD : Sleep , Deep , Death [MarkBam]

ตอนที่ 14 : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    5 มี.ค. 58





“พร้อมหน้าแล้วก็เริ่มเลย” จินยองพูดเมื่อเห็นหน้าสมาชิกและจิตอาสาโครงการคืนร่างให้อิม แจบอมครบ


“นี่มึงฉีดน้ำยาปรับอากาศในห้องใต้ดินเหรอ ฉุนเหี้ยๆ” แจ็คสันขัดขึ้นมา


“หรือมึงจะดมกลิ่นน้ำจากโถส้วมบ้านกู” จินยองถามกลับ

 

 

ตอนนี้ทุกคนกลับมารวมตัวที่ห้องใต้ดินของบ้านจินยอง ที่เพิ่งจัดการซ่อมท่อน้ำทิ้งเสร็จแตกถึงอย่านั้นกลิ่นที่เหลือจากหยดน้ำที่เคยรั่วก็ยังอัปลักษณ์อยู่ดี หลังจากที่สลบเหมือดกันในช่วงเช้าทุกคนก็ตัดสินใจกลับมาประชุมกันที่ฐานปฏิบัติการนี้ช่วงบ่ายๆ เจบีสีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัดตั้งแต่เข้ามา เขาแทบไม่เห็นใครถืออะไรที่ดูเหมือนเครื่องรางมาสักชิ้นเดียว

 
 

“ในฐานะที่มึงพูดมากสุด ทีมมึงก่อนเลยแจ็คสัน” จินยองสั่ง


“เอ่อ...เราไม่ได้อะไรกลับมาเลยครับ พี่จินยอง” เป็นยองแจที่พูด ซึ่งเอาจริงๆจินยองก็พอจะเดาคำตอบได้


“ใครว่าไม่ได้ อย่างน้อยเรามีเบาะแสนะ อย่าลืมสิ” แจ็คสันบอกยองแจ


“พี่ก็บอกเซ่” ยองแจบอก


“คืองี้.........อิม แจบอม!!!” แจ็คสันชี้ไปที่วิญญาณคุณผี ซึ่งแน่นอนสำหรับยองแจ แบมแบม และยูคยอม เป็นเพียงที่ว่างๆระหว่างจนยองและมาร์ค เจบีชี้ที่ตัวเองงงๆ


“มึงรู้จักคนที่ชื่อ คิม จงอินมั้ย” แจ็คสันถามต่อ


“ก็ รองประธานสโมกุ”  เจบีตอบ แน่นอนว่ามีคนที่ไม่ได้ยิน และต้องเป็นจินยองที่คอยลอกคำพูดเจบีให้คนที่เหลือฟัง


“สนิทกันมั้ย” แจ็คสันถาม


“ก็..คุยได้ หมายถึงถ้าเรื่องงาน” เจบีตอบ


“แล้วเรื่องส่วนตัวอ่ะ”


“ก็....ไม่ค่อยได้คุย มันเป็นคนเงียบๆ” เจบีตอบตามตรง


“เดี๋ยวๆๆ มึงถามทำไมวะแจ็คสัน” เป็นมาร์คที่ขัดขึ้นมา


“ก็ไอ้คิม จงอินอะไรเนี่ยมันห้อยตุ๊กตาวูดูไว้ที่กระเป๋า แล้วก็ยังห้อยดาวดาวิดไว้ที่คอ” มาร์คพยักหน้าเล็กน้อย ถึงแจ็คสันจะไม่ได้มีญาณพิเศษอะไรมากมายแต่ต้องยอมรับว่าแจ็คสันมีไหวพริบในการเสือ_กเรื่องชาวบ้านที่ดี


"ดาวดาวิด ลัทธิซาตาน? ทำไมดูมิกซ์แอนด์แมตช์จังวะ" เป็นจินยองที่ถาม

"มึงจะสงสัยเพื่อ? ดูอีมาร์คสิ หัวจรดตีนซัดไปกี่ลัทธิ" แจ็คสันถาม ห้อยเขี้ยวหมาป่า พกปืนเกลือ พกมีดอาคม ใช้น้ำมนต์ด้วย เขียนยันต์ได้ด้วยนะ รู้ยัง?

“มึงเคยผิดใจกันบ้างป่ะ กับไอ้จงอิน” แจ็คสันถามเจบีต่อ


“มันก็มีบ้าง ความเห็นต่างกันน่ะ แต่....มันก็ไม่ได้ร้ายแรงน่าเคียดแค้นขนาดนั้นป่าววะ” เจบีบอก


“มันก็ไม่แน่นี่หว่า ไอ้พวกภายนอกเงียบภายในคิดอะไรใครจะรู้” แจ็คสันอธิบาย


“อืม จริง” มาร์คเห็นด้วย กูก็เป็น

“แล้วเครื่องรางล่ะ” จินยองถามต่อ


“นี่อาจเป็นเบาะแสสำคัญนะจินยอง อย่าเพิ่งทวง....”

"แล้ว...เครื่อง...ราง...ล่ะ!" จินยองเน้นคำขัดแจ็คสัน

"โอเค...กู...." 

 

“ไม่ได้อะไรสินะ” จินยองบอก


“แล้วมึงอ่ะมาร์ค”  จินยองถามต่อ


มาร์คส่ายหน้าเป็นคำตอบพร้อมถอนหายใจเบาๆ แน่นอนเขาไม่อยากพูดเรื่องแดเนียลต่อหน้าแบมแบมและเจบีหรอกนะ


“แล้วนายล่ะโจอี้” จินยองถอนใจบ้างมองหน้าโจอี้


“ผมพยายามแล้วนะ แทบไม่มีอะไรในรถเลย” โจอี้บอกพลางกอดหมอนใบหนึ่งเอาไว้


“ใต้รถด้วย” ยูคยอมเอ่ยบ้าง เขาเองก็กอดหมอนใบหนึ่งที่ดูคล้ายกันไว้เหมือนกัน

 





ทุกคนถอนหายใจ ตอนนี้คือมืดแปดด้าน เครื่องรางก็หาไม่เจอ คนร้ายก็ยังไม่แน่ เจบีกับแบมแบมดูกังวลมากอย่างเห็นได้ชัด

 



“ผมเจอแค่หมอนสองใบในกระโปรงหลังรถ” โจอี้บอกพลางโยนหมอนของตัวเองและยูคยอมไปที่กลางวง


“ผมว่ามันแค่แปลกๆที่หมอนไปอยู่หลังรถก็เลยบอกให้เปี๊ยก เอ้ย...บอกให้โจอี้หยิบมาด้วย” ยูคยอมบอก




“หมอนเหรอ?” มาร์คหยิบหมอนขึ้นมาดู เป็นหมอนสีน้ำตาลใบเล็กๆที่ไม่มีลวดลายอะไรมากมาดูก่อนจะถอนหายใจอีกรอบ จินยองก็หยิบใบสีขาวข้างๆมาดู


“พี่มาร์คถอนหายใจกี่รอบแล้วครับเนี่ย” แบมแบมถาม ตั้งแต่เขานั่งข้างมาร์ค ร่างสูงถอนใจไม่ต่ำกว่าสิบรอบแล้ว


“แบมถามเหมือนไม่เครียดเลยนะ” มาร์คพูดก่อนจะจิ้มนิ้วไปที่หว่างคิ้วแบมแบมที่ขมวดเป็นปม


“อะแฮ่ม!!” เป็นยูคยอมที่กระแอมออกมาเมื่อเห็นท่าทางของมาร์ค


“กระดูกติดคอเหรอ” โจอี้แขวะยูคยอมหันมามอง หวงก้างเอ้ย ส่วนมาร์คแทบจะกระเถิบไปไฮไฟว์กับน้องชาย


“แล้วเราจะเอาไงต่อครับเนี่ย” ยูคยอมถามต่อ แววตาก็ยังคงไม่พอใจทั้งมาร์คทั้งโจอี้


“ขอคิดแปบ โอ้ย!!...”



จินยองที่ล้มตัวนอนเอาหมอนหนุนหัวกลับร้องแล้วเด้งตัวขึ้นมาอย่างเร็ว เล่นเอาทุกคนงง


“เป็นไรอ่ะพี่” โจอี้ถาม


“ในหมอนแม่_งยัดอะไรไม่รู้แข็งๆ” จินยองบอก


“ตอนผมกอดมันก็นิ่มดีนะพี่จินยอง” โจอี้บอก มันก็ปกตินะหมอนน่ะ


“ไม่ๆ คือมันนิ่ม แต่มันมีอะไรเป็นก้อนแข็งๆข้างใน” จินยองบอกก่อนคลำๆหมอนให้ดูว่ามันมีก้อนบางอย่างอยู่


“แข็งๆเหรอ” มาร์คก้มหน้าใช้ความคิดก่อนจะเงยหน้าเหมือนคิดอะไรออก


.

.

.

“จินยองส่งหมอนใบนั้นมา
!” มาร์คยื่นมือไปขอหมอนจินยอง

 

จินยองส่งหมอนให้มาร์ค มาร์ครับมาก่อนจะคลำๆดูในหมอนบ้าง ร่างสูงล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบมีดพกออกมา ก่อนที่จะทำบางอย่างที่ทำให้ทั้งห้องอ้าปากค้าง

 







แคว่กกกกกกกกกกกกกก

 




มาร์คกรีดมีดลงไปที่หมอนอย่างแรง เศษใยสังเคราะห์กระจุยกระจาย มือใหญ่แหวกรอยกรีดให้กว้าง มาร์คล้วงเหมือนควานหาอะไรบางอย่างก่อนจะหยิบมันออกมา

 


“บิงโก!!” มาร์คว่าก่อนจะยิ้ม

 

มือใหญ่วางสิ่งที่ควานมาจากหมอนเมื่อกี้ลงที่พื้นกลางวง มันเป็นตุ๊กตาไม้เก่าๆ ถูกพันด้วยด้ายขนาดใหญ่ ทุกคนถึงกับตาโตแล้วยิ้มออกมา

 

“นี่เครื่องรางเหรอครับ” แบมแบมตาโตพร้อมเขย่าแขนมาร์คอย่างตื่นเต้น


“น่าจะใช่นะ” มาร์คบอก


“เจ๋งอ่ะ ผมหาเจอนะเฮียเห็นมั้ย” โจอี้ตาโต


“น้อยๆหน่อยเปี๊ยก ให้เครดิตฉันด้วย” ยูคยอมบอก


“คุณรู้สึกอะไรบ้างรึเปล่า” จินยองหันไปถามเจบีในขณะที่ตัวเองก็ดีใจเหมือนกัน

“ผมไม่รู้ว่าผมควรจะรู้สึกอะไร” เจบีมองเครื่องรางชิ้นนั้นอย่างหวั่นๆ


“เอาไงต่อวะจินยอง” แจ็คสันถาม


“ทำลาย” มาร์คพูดเรียบๆ


“เดี๋ยวมึง!!...” จินยองขัดพร้อมกับมองหน้ามาร์ค





มาร์คมองอีกคนพลางเลิกคิ้วถามว่ามีอะไร




“มึง...แน่ใจแล้วนะ...กูหมายถึง...เจบีจะไม่เป็นอะไรแน่ใช่มั้ยถ้าเราทำลายไอ้เนี่ย” จินยองถามต่อ เขามองหน้ามาร์คสลับกับเจบีที่แววตาดูตระหนกอย่างเห็นได้ชัด

 




ตอนนี้กลายเป็นทุกคนมองมาที่มาร์คด้วยสีหน้ากังวล มาร์คเองก็ไม่ต่างกัน

 

“ก็มึงบอกกูเอง” มาร์คหันไปถามจินยอง


“ก็ใช่แต่......กูเกิดไม่มั่นใจขึ้นมาว่ะ” จินยองบอก


“เอาจริงๆกูเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำลายยังไง” มาร์คบอก


“แล้วตำราหนังควายมึงบอกว่าไง” แจ็คสันถามจินยอง


“มันไม่ได้บอกไว้” จินยองบอก

 





และตอนนี้ทั้งห้องก็กลับมาวิตกเหมือนเดิม

 

ดราม่าเก่าไม่ทันจาง ดราม่าใหม่แม่_งเข้ามาอีก เอาสิพวกมึง จงซับซ้อน


.

.

.

 

“พวกเฮียจะเครียดทำไม” โจอี้ถามมาร์ค



มาร์คเงยหน้ามองน้องชายอย่างงงๆ คือมึงไม่เครียด?

 


“ก็บ้านพี่จินยองมีไอ้นั่นไม่ใช่เหรอ” โจอี้พูดต่อ


“อะไรวะโจอี้” เป็นจินยองที่ถาม


“ไอ้นั่นไง สมุดบันทึกที่คุณปู่พี่กับคุณปู่ผมเขียนไว้อ่ะ ที่เป็นเหมือนสมุดภาพที่ปู่เขียนให้เราดูตอนเด็กๆไง ที่เราสามคนชอบเอามาเปิดดูเล่นอ่ะ” โจอี้อธิบาย


ใช่แล้วสมุดภาพของคุณปู่ที่จินยองเกือบจะลืมไปแล้ว เพราะมันเป็นสมุดภาพแบบเด็กๆ ที่จินยองได้มาตอนที่เริ่มเรียนรู้เวทย์มนต์จากตำราใหญ่แล้ว เลยไม่ได้สนใจมันเท่าไร ผิดกับโจอี้ที่อาจเพราะเด็กกว่าเลยชอบเปิดอะไรที่มันเข้าใจง่ายๆดู ก็ตอนได้สมุดมาโจอี้เพิ่งจะสี่ขวบได้มั้ง

 


“ผมจำได้ปู่ชอบเขียนเกี่ยวกับวูดู เพราะปู่บอกว่ามันวาดง่าย” โจอี้บอกต่อ


“จำได้ละ อยู่ไหนวะมึง” มาร์คถามอย่างตื่นเต้น

“กูนึกออก แต่จำไม่ได้ว่าอยู่ไหน” จินยองใช้ความคิด


“งั้นถามปู่มึง” แจ็คสันเสนอ


“ปู่กูตายแล้วอีแจ็ค” จินยองบอกอย่างหงุดหงิด


“อัญเชิญสิ” มาร์คเสนอ


“คิดถึงความสามารถกูบ้าง ทำพิธีติดๆกันนี่นะ แล้วอีกอย่าง ปู่กูไปเกิดแล้วมั้งสัส” จินยองหันไปด่ามาร์ค


“งั้นมึงนึก หนังสืออยู่ไหน” มาร์คเร่งเพื่อนตัวเอง


“กูนึกอยู่เนี่ย!” จินยองชักจะมีอารมณ์


“ทำไม ไม่ลองถามแม่พี่ล่ะ คนเป็นแม่มักจะมีสกิลในการหาของนะครับ ขนาดพี่มาร์คซ่อนหนังสือโป๊ที่อพาร์ตเมนท์แม่ผมมาวันเดียวหาเจอเลย...โอ๊ย!!” โจอี้บอกก่อนจะลูบหัวหลังจากพี่ชายปาหมอนใส่น้องชาย


“อันนั้นมันของไอ้แจ็คมาลืมไว้” มาร์คแก้ตัวพลางเหลือบมองแบมแบมที่ทำเหมือนไม่ได้ยิน ไอ้น้องเชี่ยเสียภาพกูหมด


“อ้าว อิห่านี่ โยนขี้อีก” แจ็คสันบอกถึงมันจะจริงก็เหอะ


“เออว่ะ เดี๋ยวกูไปถามแม่” จินยองบอก


“ตอนนี้เลย” มาร์คเร่ง


“ไอ้เหี้ยนี่ก็เร่งจังเลยนะ เออ กูรู้แล้ว!!” จินยองลุกอย่างรวดเร็ว


.

.

.
“คุณมาเป็นเพื่อนผมหน่อยดิ” จินยองหันไปบอกเจบี จินยองรู้ว่าแม่จะต้องบ่นว่าเขาเก็บของไม่เป็นที่แต่อย่างน้อยถ้ามีเจบี แม่จะเกรงใจเจบีจนไม่กล้าบ่นมากแน่ๆ ซึ่งเจบีก็ไปแต่โดยดี

 

ปัง!!!


เสียงกระแทกประตูดังพร้อมกับฝีเท้าห่างออกไปสร้างความหวังให้คนทั้งห้อง ก่อนที่ทุกคนจะเริ่มเลื้อยไปตามพื้นอย่างผ่อนคลาย

 

 

“แบมแบมหิวป่าว” ยูคยอมถามเพื่อนหน้าหวาน หลังจากที่จินยองออกไปแล้ว


“ก็ นิดหน่อยน่ะ”  แบมแบมตอบ มาร์คได้แต่มองหน้ายูคยอมกับแบมแบมสลับไปมา ทำไมพูดกันเพราะจังวะ เพื่อนสนิทกันไม่พูดแบบนี้ป่าว หรือเขาพูดแบบนี้กันหมดโลกยกเว้นพวกกู


“งั้นแวบไปหาอะไรกินกันมั้ย” ยูคยอมเดินมาหาอีกคนพลางยิ้มกว้าง


“ไปด้วยดิ เซเว่นใช่มั้ย หัวมุมนี้เอง” ยองแจเดินมาสมทบ


“ก็ดีนะ พี่มาร์คเอาอะไรมั้ยครับ” แบมแบมหันมาถามมาร์ค


“พี่...ยังไม่หิวอ่ะ แบมไปเหอะ” มาร์คตอบเหล่ไปมองยูคยอมเล็กน้อย


“แต่พี่มาร์คกินกาแฟไปกระป๋องเดียวเองนะครับเมื่อเช้า” แบมแบมบอก


“พี่ไม่หิวจริงๆ” มาร์คปฏิเสธ เวลาเครียดทีไรกินไม่ค่อยจะลง


“งั้นเดี๋ยวพวกแบมซื้อมาให้ทุกคนเลยดีกว่า โจอี้อยากได้อะไรเป็นพิเศษมั้ย พี่แจ็คสันด้วยครับ” แบมแบมหันไปถามอีกสองคนที่เหลือ


“ผมขอช็อคโกแลตสักแท่งละกันครับ” โจอี้บอก


“กินมากฟันเป็นรูนะ” ยูคยอมแซวอีกคน


“ยุ่งไร” โจอี้มุ่ยหน้าก่อนชูกำปั้นขู่อีกคน


“ยองแจซื้อมันฝรั่งมาด้วย อยากกิน เอาแผ่นหยักนะ” แจ็คสันสั่ง


ยองแจพยักหน้าเล็กน้อยอย่างเอือมๆ ก่อนที่ทั้งสามคนจะลุกขึ้นเดินออกไป

 

.


.


“ทำไมงานมึงแม่มยากจังวะ” แจ็คสันบ่นก่อนทิ้งตัวลงนอน หลังจากที่เหลือแค่เขากับพี่น้องปราบผี

“ปกติมันก็ง่ายกว่านี้นะ” มาร์คถอนหายใจ


“ก็เกือบเสร็จแล้วนิ่เฮีย พอพี่เจบีเข้าร่างก็ปิดจ๊อบ” โจอี้เอ่ยอย่างโล่งใจ จะได้ไปช่วยกูทำงานอื่น


“มันจะปิดจ๊อบจริงมั้ยล่ะ” มาร์คเอ่ยเบาๆ


.

.

“เฮียหมายความว่าไง”


“คนร้ายยังไม่ถูกจับเลยนะ หมายถึงคนที่มีความแค้นกับเจบี” มาร์คบอก

.

.

“แล้วนั่นมันใช่งานเราเหรอ” โจอี้ถามกลับหลังจากคิดสักพัก

.

.

“เอาตรงๆนะเฮีย เฮียเคยบอกเองว่าเราไม่ควรทุ่มเท เชื่อใจ หรือเป็นเพื่อนจริงๆกับวิญญาณน่ะ แต่ตอนนี้เฮียแปลกๆนะ” โจอี้พูดต่อมองหน้าพี่ชาย


“เฮ้ยๆ ไอ้เจบีมันเป็นเพื่อนเรานะเว้ยไอ้โจอี้” เป็นแจ็คสันที่พูด


“มันก็ใช่ ผมหมายถึงตอนนี้น่ะใช่ แต่พอเข้าร่างไปใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่เขาอาจจะจำเรื่องที่เราทำอยู่ไม่ได้ก็ได้ หรืออะไรก็เถอะแต่ที่เฮียรับค่าจ้างมา คือแค่ทำให้วิญญาณเข้าร่างใช่มั้ยล่ะ เฮียก็ทำแค่นั้นดิ หรือเฮียจะจับคนทำเข้าคุกก็ไม่ได้อยู่แล้วใครจะเชื่อ” โจอี้ร่ายยาว

.

.

“ปัญหาส่วนตัวก็คือปัญหาส่วนตัว พี่เจบีก็ต้องแก้เองป่ะวะ” โจอี้บอก แจ็คสันก็เหมือนจะสงบลงอย่างเห็นด้วย


“กูก็แค่เป็นห่วง..” มาร์คพยายามจะแก้ตัว


“ห่วงใคร? พี่เจบีหรือพี่แบมแบม” โจอี้เหล่พี่ชาย


“อะไรของมึง” มาร์คผลักหัวน้องตัวเอง


“พี่ปิ๊งพี่แบมแบมอ่ะดิ ฟินมั้ยล่ะลงทุนไปนอนบ้านเขา” โจอี้เหน็บเข้าให้

จริงๆมาร์คดูง่ายจะตาย มาร์คไม่ใช่คนจะมางุ้งงิ้งหรือเทคแคร์ใคร แต่เวลาอยู่กับแบมแบมจะต้องมีบ้างแหละ แบมเอานี่มั้ย แบมเอานั่นมั้ยครับ แบมง่วงยังครับ ห่าน
!!! ถามกูบ้าง กูออกมาจากมดลูกเดียวกับมึงนะ


“จริงดิมึง!!” แจ็คสันตาลุกวาว คืออีนี่ก็ไม่เคยสังเกต


“แก่แดดนะมึง” มาร์คว่าพลางเอาเท้าถีบน้องชายน้อยๆ


“มาร์ค เล่ากูเดี๋ยวนี้” ไอ้แจ็คแม่มก็ขี้เสือ_กจังเลย


“แล้วมึงล่ะ” มาร์คหันไปถามน้องชาย


“ผมทำไม?”  โจอี้มองพี่ชายงงๆ


“กับไอ้เด็กยักษ์นั่น ไปรู้จักกันตอนไหน” มาร์คเริ่มจับผิดน้องชาย


“กะ..ก็...บะ....แบบว่า...เป็นเพื่อนของพี่ชายของเพื่อนที่อยู่ห้องข้างๆอีกทีน่ะ เคยเห็นบ้าง” โจอี้บอกและแน่นอนว่าโกหก
 

“เพื่อนคนไหน” มาร์คยังจับผิดต่อไป


“เฮียถามอย่างกับจะรู้จักเพื่อนผม” โจอี้บ่ายเบี่ยง


“กูแค่ไม่คิดว่ามึงจะดูสนิทกันขนาดนี้”


“สนิทกันตรงไหนเนี่ยเฮีย”


“มันไม่ได้จีบมึงใช่มั้ย” มีคนเคยบอกมั้ยว่าเวลาอีเฮียมาร์คจะตรงเนี่ย มึงเอามีดมาแทงกูดีกว่า


“จะบ้าเหรอ!!” โจอี้ปฏิเสธ


“แหม โจอี้เสน่ห์แรงข้ามรุ่นนะเนี่ย” แจ็คสันฝ่ายสนับสนุน


“ไม่ใช่ทั้งนั้นแหละเฮียมาร์ค พี่แจ็คสัน”


“อย่าทำเขินนะน้องอี้” แจ็คสันแม่มก็สนุกใหญ่


“มันจะเป็นไปได้ยังไงเล่า!! ก็ไอ้พี่ยูคยอมมันชอบพี่แบมแบมอยู่น่ะ!!” โจอี้ตะโกนออกมาด้วยความรำคาญก่อนจะชะงักไปนิดนึง

 

โจอี้รู้มาสักพักเรื่องยูคยอมชอบแบมแบมก็จะไม่รู้ได้ไง เมื่อวานยูคยอมก็ถามตลอดว่าพี่นายไว้ใจได้ใช่มั้ย พี่นายคิดอะไรกับเพื่อนฉันรึเปล่า จนโจอี้โพล่งออกมาว่าพี่เป็นแฟนกับพี่แบมแบมรึไง พอเห็นยูคยอมเงียบ โจอี้เลยเดาได้ไม่ยาก

 

“อะไรนะ” มาร์คถาม ซวยละสถานการณ์พลิก


“ก็ได้ยินแล้วนิ่” โจอี้บอกปัดๆ

 

มาร์คเงียบไป ยอมรับว่าอึ้งนิดๆ บอกไม่ถูกว่าตอนนี้โล่งใจที่ยูคยอมไม่ได้จีบน้องชาย หรือหนักใจที่ยูคยอมชอบแบมแบม ก็ไม่ใช่ว่าดูไม่ออกนะแต่ก็เห็นมันมานู่นนี่นั่นใส่น้องชายเขาด้วยนี่หว่า


.

.

“แล้วเฮียนะ คิดดีแล้วเหรอ” โจอี้ถามต่อ


“คิดอะไร”


“เรื่องจะจีบพี่แบมแบม เรื่องจะมีความรักน่ะ” โจอี้พูดต่อ


.

.

.

“พี่ก็รู้งานแบบเราน่ะมันไม่เหมาะจะมีความรักหรอกนะ โดยเฉพาะถ้าอีกคนเป็นคนธรรมดา” โจอี้บอกต่อ


“แรกๆเขาอาจจะรับได้ แต่ต่อไปน่ะเขาจะรับได้เหรอ หายไปเป็นเดือนๆไม่รู้จะเป็นจะตาย กลางคืนบางคืนก็ไม่เคยนอนอยู่บนเตียง วันดีคืนดีอะไรจะเข้าบ้านบ้างก็ไม่รู้” โจอี้ร่ายต่อ






“พี่จะปกป้องเขาได้ตลอดรึไง”

 



มาร์คเงียบฟังน้องชายอย่างใช้ความคิด ใช่ นี่คือสิ่งที่เขาเคยคิด ที่ผ่านมามาร์คไม่เคยมีแฟน ไม่เคยคิดจะชอบใครเพราะไม่อยากให้อะไรมันยุ่งยาก แต่เขากลับชอบแบมแบมอย่างง่ายดาย ชอบในความใจดีของอีกฝ่าย ชอบตั้งแต่แบมแบมยื่นเหรียญให้เขากดน้ำในวันนั้น ชอบที่อีกฝ่ายเป็นคนพูดตรงๆเหมือนกัน ชอบรอยยิ้มที่แบมแบมมักจะมีให้ทุกคนบนโลก





 แต่....จริงของโจอี้......เขาไม่ควรจะชอบใคร

 


 

“ไอ้เด็กใช้แต่สมองเอ้ย” แจ็คสันโพล่งขึ้นมาพร้อมจิ้มไปที่หน้าผากน้องชายเพื่อน ทำให้มาร์คหลุดจากภวังค์


“กูฟังมานานละ นี่พวกมึงครับ เราใช้สมองกับความรู้สึกไม่ได้หรอกนะเว้ย ชอบก็คือชอบ ไม่ได้ตั้งใจแต่รู้ตัวอีกทีคือชอบไปแล้วไง” แจ็คสันว่าต่อ โปรเชียวอีแจ็ค


“รอให้เป็นเรื่องตัวแกก่อนเหอะโจอี้ แล้วจะรู้ว่ามันห้ามไม่ได้หรอก” แจ็คสันบอกต่อ


“ผมไม่มีทางจ.......”

 




 

“เจอแล้ว!!!!” เสียงดังมาจากประตูห้องใต้ดินขัดขึ้นพร้อมกับร่างของจินยองตามมาด้วยวิญญาณของเจบีแล่นลงมาตามบันได

“ไปไหนกันหมดล่ะ” เจบีถามเมื่อไม่เห็นแก๊งค์น้องชาย


“เซเว่น” มาร์คตอบ


“จริงๆด้วยมึง ปู่เขียนไว้จริงๆ” จินยองบอกอย่างตื่นเต้นก่อนจะชี้ไปที่ภาพตุ๊กตาวูดูขยุกขยุย

 


มาร์ค โจอี้และจินยองก้มลงอ่านอย่างใช้สมาธิ แจ็คสันและเจบีได้แต่นั่งมองอย่างไม่รู้ว่าต้องทำอะไร ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสักพัก ก่อนที่อีกสามคนที่ขนเสบียงมาจากเซเว่นตามมาสมทบ

 



“เจอแล้วเหรอครับ” แบมแบมเดินมาถามแจ็คสันเบาๆ


“อื้อ” แจ็คสันพยักหน้าน้อยๆ

 





ความเงียบยังคงปกคลุมห้องใต้ดินก่อนที่จะ.....

 





“โว้ยยยยยยยยยยยยย” เป็นจินยองที่กุมหัวก่อนจะตะโกนโวยวาย


“เหี้ยนี่ กูตกใจ” มาร์คว่าก่อนผลักหัวจินยองเบาๆ


“ทำไมมันมีแต่ยากขึ้นยากขึ้นวะเฮีย” โจอี้กุมขมับบ้าง


“แล้วนี่เอายังไง นี่มันอาชญากรรมเลยนะ” จินยองบอก


“ทุกวันนี้เรายังเหมือนโจรไม่พออีกเหรอวะเฮีย” โจอี้เสริม


“งั้นก็ดีเลยไม่มีอะไรจะเสีย” มาร์คบอก


“มึงสิไม่เสีย แล้วกูล่ะ!!!” จินยองฟาดหลังมาร์คอย่างแรง

 

 

“เดี๋ยวๆๆ พวกมึงเอาที่กูรู้เรื่องด้วยดิ”  แจ็คสันขัดขึ้นมาหลังจากเห็นสามคนนั้นงุ้งงิ้ง?กันได้สักพัก เจบีพยักหน้าเชิงเห็นด้วย


“คืองี้ว่ะ...ในนี้มันบอกว่า...มาร์คมึงอธิบายดิ๊” จินยองบอกอย่างหัวเสีย

.

.

.
“แบมแบม” มาร์คเรียกคนตัวเล็กที่มองอย่างงงๆ


“ครับ” แบมแบมจ้องกลับคืน


“ตอนนี้ร่างของเจบีอยู่ที่ไหน” มาร์คถาม



“เอ่อ..เหมือนจะถอดท่อช่วยหายใจแล้ว ย้ายไปห้องพิเศษแล้วครับ” แบมแบมตอบ


“ไม่มีพยาบาลเฝ้าตลอดใช่มั้ย” มาร์คถามอย่างมีความหวัง


“ก็...ไม่เชิงครับ ยังมีมอร์นิเตอร์เต็มเลย แถมมีกล้องวงจรปิดไว้ดูอาการอีกต่างหาก แต่แบบว่าครอบครัวเฝ้าได้เป็นห้องแยกน่ะครับ” แบมแบมอธิบาย ส่วนเจบีกำลังอึ้ง คือกูย้ายห้องตั้งแต่เมื่อไร


“แบบไหนก็เสี่ยงสินะ” มาร์คก้มหน้าใช้ความคิด


“มีอะไรเหรอครับพี่มาร์ค” แบมแบมถาม


“เฮ้อ....จะเอาไงก็เอานะ กูตามมึงอยู่แล้วล่ะ” จินยองบอก คือถึงไม่ตามมึงก็ลากกูไปป่ะวะ

 

.

 

.

 

.

“แจ็คสัน” มาร์คเรียกเพื่อนอีกคน


“วะ..ว่าไง” อีกคนเอ่ยหวาดๆ ถึงตากูแล้วสินะ

“เตรียมของให้หน่อย ไม่ต้องห่วง อันนี้ง่ายๆ” มาร์คว่าก่อนจดกระดาษยุกยิกแล้วยื่นให้อีกคน


“ชะ..ใช้เมื่อไร” แจ็คสันมองดูกระดาษพลางโล่งอกที่คราวนี้เป็นของพื้นๆจริงๆ


“พรุ่งนี้” มาร์คว่านิ่งๆ

 

 







“พรุ่งนี้เราจะไปทำพิธีกันที่โรงบาล”

 

 

......................................................................................................................................

 

 

 มาอัพแล้วนะ ช่วงนี้อากาศร้อนมากกกกกกกก แทบไม่อยากเปิดคอม แต่ก็พยายามพิมพ์ บางทีพล็อตมันอยู่ในหัวแต่ตอนพิมพ์นี่แบบ เอ่อ...จะเอามาเชื่อมกันยังไงหว่า 55555 ร้อนมากกกกกก สมองระเหิดไปหมดแล้ว
ขอบคุณทุกคอมเม้นมากๆค่ะ ดีใจที่ได้อ่านทุกครั้ง มีกำลังใจในการอัพเว่อเลยเวลาอ่านเม้นเนี่ย ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

768 ความคิดเห็น

  1. #686 Took (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:25
    ลุ้นมากเลย
    #686
    0
  2. #619 Tam Jenjira (@tamsiiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 08:32
    ทุกคนสู้สู้นะ เรื่องราววุ่นวายจัง
    #619
    0
  3. #502 ZakittaA (@zakittaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 09:54
    ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆ ตื่นเต้นไปหมดแล้วววววว โอยยยยยยย จะขาดใจ
    #502
    0
  4. #460 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 14:58
    ที่นี่จะยังไงต่อนะะะ ลุ้นนนนต่อ
    #460
    0
  5. #395 woorebin (@bam_bam-got-7) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 21:30
    มีอะไรให้ลุ้นตลอดทุกตอนจริงๆ 55555
    #395
    0
  6. #297 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 12:19
    ดูวุ่นวายเนอะ 55555 สู้สู้นะทุกคน
    #297
    0
  7. #262 ลูกหลานป๋าเจ๊ (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 05:04
    โอ้ยยยยยยยยยเครียด เครียดเลยเครียดเพราะคำพูดอี้เนี่ยแหละ
    #262
    0
  8. #217 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 19:24
    อย่าหัวเสียกันเลยน่า 5555555
    #217
    0
  9. #192 RubikCube (@gene2be) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:25
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ วู้!!!!! ฮู่เล่~เฮียบอมฟื้นแล้ว อ๊ากกก กรี้ดดด>
    #192
    0
  10. #137 Duck OF THE RAIN (@nun324561) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 23:29
    เจบีใกล้จะได้เข้าร่างแล้วววว
    โจอี้พูดจึกมาง่าาา
    แต่ที่แจ็คพูดขัดนี่อย่างหล่ออะ 
    หล่อได้แปปเดียวเจงๆ555
    #137
    0
  11. #49 KYURYEO_WONBUM (@kimwook) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 23:53
    ร้อนจริงๆค่ะไรท์เตอร์ จะละลายอยู่แล้ว ฮือ ชอบฟิคไรท์ตรงที่มันมีอะไรใหม่ให้อ่านตลอดเลย วิธีแก้ปัญหาหลากหลายรูปแบบ สนุกมากๆเลย
    #49
    0
  12. #44 jinni (@Jinni_jinny) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 23:35
    แหม่ สมองระเหิด กำลังอินกับเนื้อเรื่อง กำลังเครียดเรื่องจะเป็นงัยต่อว้า เจอสมองระเหิด ลืมเนื้อเรื่องหมดเลยค่า 555
    #44
    0
  13. #43 pkmyt (@powpc) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 22:11
    นี่ลุ้นทุกตอน ตกลงอิพี่บีจะได้เข้าร่างตอนไหน แดเนียลคือคนที่แช่งอิพี่? หรือใคร โอ๊ยยย คิดไม่ออก รอไรต์เฉลยละกัน
    #43
    0
  14. #42 Aomtuan (@aomtuan1506) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 20:39
    สนุกมากกกกก ตื่นเต้นดีลุ้นๆ เอาใจช่วยเจบีนะ
    #42
    0
  15. #41 (@turtletoey) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 10:00
    ทำถึงโรงพยาบาลกันเลยทีเดียว .______.
    โอ่ยยย ทำไมชอบตอนมาร์คคุยกับโจอี้แบบนี้ -...,-
    #41
    0
  16. #40 Praew Plove (@piepira) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 00:47
    สนุกมากเลยอ่ะ ต้องไปทำพิธีกันที่นั่นเลยเหรอแล้วจะเป็นไงละเนี่ย
    มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ จะคอยติดตาม
    #40
    0