[Fic Got7] SDD : Sleep , Deep , Death [MarkBam]

ตอนที่ 9 : Chapter 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1507
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    27 ก.พ. 58


Chapter 8



“คืนนี้เราจะไปนอนบ้านจินยอง” ร่างสูงผมแดงที่เอามือแนบโทรศัพท์กับหูเอ่ยกับผีข้างๆ ขณะเดินกำลังจะเข้าคณะ


“อือ กูรู้” เจบีตอบนิ่งๆ


“ตื่นเต้นหน่อยสิมึง”


“กูไม่ได้จะกลับเข้าร่างวันนี้ซะหน่อย” เจบีเตือน ก็ไม่รู้จะตื่นเต้นทำไม


“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ถ้ารู้ว่ามึงออกจากร่างได้ยังไง งานก็คืบหน้า 50% เลยนะ” มาร์คว่าก่อนจะเดินถึงตึกคณะ


“มึง..วันนี้มึงเริ่มเรียนกี่โมง” เจบีถาม


10โมง....ทำไม” มาร์คถามพลางดูนาฬิกาซึ่งตอนนี้เพิ่งจะ 8 โมงครึ่ง ก็พอดีช่วงนี้ทำตัวดีมาส่งโจอี้ด้วยไงเลยมาเช้า


“กู..อยากเจอแบมว่ะ” เจบีบอกในที่สุด


“ก็...ก็ไปสิ” มาร์คบอก เอาจริงๆกูก็อยากเจอ


“กูอยากคุยกับแบมอ่ะ มึงไปเป็นสื่อให้หน่อย”


“แล้วแบมแบมมามหาลัยแล้วเหรอ” มาร์คถามกลับ


“ไม่รู้ว่ะ” เจบีก็ลืมนึกเรื่องนี้ไป


“เออๆๆ ไปดูก็ได้ บัญชีใช่มะ” มาร์คแกล้งทำท่าเหมือนไม่อยากไปแต่ก็เดินกลับไปที่รถที่จอดอยู่


“มึงรู้ได้ไงว่าน้องกูอยู่คณะอะไร” เจบีเริ่มจะลังเลที่ให้มาร์คไปหาน้องชายเขาซะแล้ว


“แหม่..ปากมีก็ถามสิครับ มนุษย์เป็นสัตว์สังคม” กูไปเหยียบบ้านมึงมาแล้วเหอะ แม่ มึงชวนกูกินข้าวด้วยไม่อยากจะคุย


“แล้วมึ...” เจบีตั้งท่าจะถามต่อ


“พอๆ กูจะเลิกคุยกับมึงแล้วจะขับรถ” มาร์คว่าก่อนเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าก่อนทำท่าจะสตาร์ทรถ

.


.


.


“พี่มาร์คครับ” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหลังร่างสูงที่กำลังตั้งท่าคร่อมเวสป้า มาร์คเอี้ยวคอไปมองก็ต้องตกใจเมื่อพบกับร่างเล็กที่ตกเป็นบุคคลที่สามในบทสนทนาของเขากับเจบีเมื่อกี้


“แบม” เจบีเอ่ยก่อนถลาไปหาน้อง


“แบมแบม” มาร์คเรียกอีกคนอย่างตกใจปนงงนิดๆที่อยู่ๆแบมแบมมาโผล่หน้าคณะเขา


“พอดีแบมมาคืนหนังสือที่ห้องสมุดน่ะครับ” แบมแบมเอ่ยเหมือนอ่านใจมาร์คออกก่อนจะชี้ไปยังตึกหอสมุดข้างๆคณะมาร์ค


“แบมเห็นพี่มาร์คตั้งนานแล้วแต่ไม่กล้าทัก แบมเห็นพี่มาร์คคุยโทรศัพท์อยู่น่ะครับ” โทรศัพท์?...อ๋อ..อีผีคุณพี่ชายนี่เอง


“อ๋อ..พอดีพี่คุยกับเจ..เอ่อ...จินยองเพื่อนพี่น่ะ” มาร์คแก้ตัว


“แบมเป็นไงบ้าง สบายดีมั้ย” ไม่ใช่เสียงมาร์คแต่เป็นเสียงเจบี


“เอ่อ...แบมแบม...เอ่อ..สบายดีมั้ย..แผลหายรึยัง” มาร์คพยายามเรียบเรียงประโยคของเจบีเพื่อไม่ให้มันดูประหลาด


“หายแล้วล่ะครับ” แบมแบมบอกพลางยื่นแขนให้อีกฝ่ายดู


“แบมทำไมผอมอย่างนี้เนี่ย กินข้าวบ้างรึป่าว” เจบีถามพลางเดินวนรอบตัวแบมแบม


“แบมแบม..ดูผอมลงนะ..กินข้าวบ้างป่าวเนี่ย” มาร์คถามพลางยกมือขึ้นลูบหัวอีกคน


“มึง!!! เยอะไป!!” คุณผีพี่ชายขี้หวงชี้หน้ามาร์คอย่างเคืองๆ มาร์คได้แต่ไหวไหล่น้อยๆอย่างน่าหมั่นไส้


“แบมกินเยอะจะตาย จะผอมลงได้ไงครับพี่มาร์ค” แบมแบมยิ้มแอบเขินนิดหน่อยพี่มาร์คทำอย่างกับไม่เจอกันมาสักปี


“ถามดิ๊ พ่อกับแม่เป็นไงบ้าง” เจบีบอกมาร์ค


“เอ่อ แล้วคุณพ่อกับคุณแม่ ท่านสบายดีมั้ยครับ” มาร์คถามแบมแบม ถามเองยังรู้สึกประหลาดเลย


“พ่อแม่กู ไม่ใช่พ่อแม่ มึง” เจบีแขวะ เอ้า...อีผีนี่


“สบายดีครับ แม่ยังรอพี่มาร์คไปกินข้าวอยู่นะครับ” แบมแบมตอบอย่างไม่รู้สึกตหงิดใจ


“อะไรคือชวนกินข้าว!!!” เจบีโวยวาย กูหลับไปไม่กี่อาทิตย์ มีกินข้งกินข้าว





“มาร์ค!!!!” ขณะที่เจบีกำลังโวยวายกลับมีเสียงหนึ่งตะโกนเรียกร่างสูงมาแต่ไกล ก่อนจะพาร่างเล็กๆลงบันไดหน้าคณะมาหยุดที่ข้างๆมาร์ค ก่อนจะมองหน้าแบมแบมแบบว่าไม่คุ้นหน้ามาก่อน หน้าตาน่ารักจัง


“จินยอง เบาๆก็ได้ กูอาย” มาร์คหันไปบอกเพื่อนตัวเอง แบมแบมยิ้มขำกับพฤติกรรมของทั้งคู่


“น้องครับเพื่อนพี่จีบน้องรึป่าว” จินยองจ้องหน้าแบมแบมก่อนจะถามออกมา


“มะ..ไม่ใช่ครับ” เสียงแบมแบม


“ห้ามเด็ดขาด!!!!!” เสียงเจบี


“..........(กูขอไม่ตอบนะ)” เสียง(ในใจ)มาร์ค


“นี่แบมแบม น้องไอ้เจบีมัน ส่วนนี่จินยองเพื่อนพี่เอง เพื่อนไอ้เจบีด้วย” มาร์คแนะนำ แบมแบมโค้งให้จินยอง

 




อื้อหือ น้องหน้าตาโคตรน่ารัก......แล้วดู...............จินยองปรายตาไปมองผีเจบีที่ตอนนี้ทำหน้าไม่สบอารมณ์สุดๆ




“งั้นเดี๋ยวแบมไปคณะก่อนนะครับ” แบมแบมยิ้มก่อนโค้งเบาๆให้ทุกคน


“แล้วแบมแบมไปไง ไกลนะ พี่ไปส่งมั้ย” มาร์คถามด้วยความเป็นห่วง


“มึง ห้าม ไป!!!” เจบียังค้านต่อไป


“.......(เนียนได้ใจ)” จินยองคิดก่อนจะหันไปยิ้มขำเมื่อเห็นท่าทีเจบี


“พอดีแบมนัดเพื่อนไว้หน้าหอสมุดน่ะครับ เดี๋ยวคงไปกับเพื่อน” แบมแบมยิ้ม มาร์คได้แต่พยักหน้าแล้วยิ้มตอบน้อยๆอย่างเสียดาย

“แบมไปนะครับ” ร่างเล็กโบกมือให้ทุกคนก่อนจะวิ่งออกไป

 

 





แบมแบมวิ่งออกไปสักพักเกือบจะถึงหน้าหอสมุดอยู่แล้ว ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นได้ว่าจริงๆแล้ววันนี้แบมจะมาบอกมาร์คว่า วันก่อนคุณหมอลองปรับเครื่องช่วยหายใจแล้วพบว่าตอนนี้เจบีสามารถหายใจได้เองเกือบเต็มที่ ถ้าเจบีตื่นอาจจะได้ถอดท่อช่วยหายใจแล้วย้ายไปห้องพิเศษได้ เผื่อถ้าพี่มาร์คไปเยี่ยมแล้วเดี๋ยวจะไม่เจอพี่บีซะเปล่าๆ ร่างเล็กนึกได้จึงหันหลังกลับไปยังคณะวิทย์อีกรอบ  แต่ตอนนี้มาร์คกับจินยองไม่ได้อยูที่หน้าคณะแล้ว


 


แบมแบมชะเง้อมองหามาร์ค อุตส่าห์คิดว่าอีกฝ่ายจะยังไม่ไปซะอีก  ทำไมขี้ลืมอย่างนี้นะแบมแบม


ร่างเล็กทุบหัวตัวเองเบาๆอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินหงอยๆไปตามทางที่จะไปหอสมุดอีกรอบ ก่อนจะได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

 



“ฮะ?!? มึงว่าไงนะ!

 


เสียงพี่มาร์คนี่   แบมแบมเงี่ยหูก่อนสอดส่ายสายตามองหาเจ้าของเสียง ก่อนจะเห็นเจ้าตัวหลบอยู่ในซอกทางเดินไม่ใหญ่มากระหว่างตึกที่ไม่ค่อยมีคนผ่าน

 


“มึงเบาๆสิ อีมาร์ค” จินยองบอกก่อนทำปากจุ๊ๆ


 แบมแบมเดินตั้งท่าจะไปหามาร์คอีกครั้งก่อนจะชะงักไปเมื่อได้ยินประโยคแปลกๆที่มาร์คพูด


“จะไม่ให้ตกใจได้ไง พิธีมันเริ่มคืนนี้ไม่ใช่รึไง มึงบอกเองว่าไม่งั้นเจบีมันต้องรอไปอีก 15 วันอ่ะ” มาร์คบอกก่อนจะชี้ไปข้างๆซึ่งแบมแบมเห็นว่าเป็นเพียงที่ว่างข้างๆเท่านั้น

 


จริงๆแบมแบมเองก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องเสียมารยาทที่มาแอบฟังแบบนี้แต่ในบทสนทนามีชื่อพี่ชายเขานี่นา รอไปอีก 15 วัน รออะไร? ร่างเล็กแอบตัวหลังต้นไม้แถวนั้นซึ่งไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนตัวเล็กอย่างแบมแบม

 


“แล้วกูบอกเหรอว่าพิธียกเลิก กูหมายถึงจะให้เปลี่ยนที่” จินยองพยายามอธิบาย


“เอ้า กูจะรู้เหรอ มึงก็ตกใจเหมือนกัน ใช่มั้ย เจบี” มาร์คหันไปถามพื้นที่ว่างข้างๆอีกแล้ว  พี่มาร์คคุยกะใครอ้ะ?!?!


“คุณยังจะตกใจได้อีกเหรอ ผมว่าไม่มีอะไรน่าตกใจไปมากกว่าวิญญาณออกจากร่างแล้ว” จินยองหันไปคุยกับพื้นที่ว่างข้างตัวมาร์คบ้าง

 


เจบี? วิญญาณออกจากร่าง? พวกพี่เขาพูดเรื่องอะไร

 


“พอๆๆ พวกมึงเลิกเถียงกันสักวันเหอะ” มาร์คว่าก่อนทำท่าแยกจินยองกับพื้นที่ว่างข้างๆ


“กูก็ไม่ได้อยากจะเถียงคุณผีนี่นักหรอก” จินยองว่าก่อนเบะปาก

 


คุณผี? แบมแบมพยายามจ้องไปที่ที่ว่างข้างๆตัวมาร์คอีกหลายๆรอบแต่ก็ยังไม่เห็นใคร


“เออๆ โอเคๆ อ่า กูเข้าใจ เจบี แต่มึงช่วยไปเถียงกันที่บ้าน เกิดใครมาเห็นเดี๋ยวเขาว่าพวกกูบ้า นะนะ” มาร์คหันไปยกมือไหว้พื้นที่ข้างตัว......อีกแล้ว


“สรุปๆๆๆ ฟังกู ทั้งคู่” จินยองว่าก่อนจะตบมือเรียงสติจากทั้งผีและคน


“คืนนี้จะเนื่องจากท่อน้ำทิ้งบ้านกูรั่วลงมาถึงห้องใต้ดินและมันเหม็นมาก ขอเปลี่ยนที่ทำพิธีเป็นโบสถ์ XXX ที่ถัดจากมหาลัยไปสามบล็อค” จินยองพูดต่อ


“ทำไมต้องโบสถ์” มาร์คถาม


“ก็ศาสนสถานน่ะศักดิ์สิทธิ์สุดเหมาะกับการทำพิธี โบสถ์นี่ก็ใกล้ มึงก็รู้จัก” จินยองว่า


“แถวบ้านไอ้แจ็คมีวัด” มาร์คชี้


“โอ้ย พระท่านจำวัดมั้ยมึง โบสถ์คริสต์อ่ะกลางคืนปิดเงียบ แถมโบสถ์นั้นไม่มียามด้วย กูเช็คแล้ว” จินยองเถียงกลับมาร์คได้แต่พยักหน้าน้อยๆ


“กี่โมง” มาร์คถามอีกรอบ


“สามทุ่มครึ่งเจอกันหน้าโบสถ์ อย่าเลท พิธีเริ่ม 22.22 น. โอเคนะ” จินยองบอก


“บอกไอ้แจ็คสันยัง” มาร์คถามอีกครั้ง


“เดี๋ยวกูบอกเอง อย่าลืมพาโจอี้ไปด้วยเผื่อมีเหตุฉุกเฉิน” จินยองกำชับ มาร์คพยักหน้าน้อยๆ

 

 

 



หน้าโบสถ์ xxx สามทุ่มครึ่งเหรอ?



คืนนี้ต้องหาข้ออ้างออกจากบ้านซะแล้วล่ะมั้งแบมแบม

 

 

 

 

............................................................................................

 


“นี่พวกนายเชื่อเรื่องวิญญาณป่ะ” ร่างเล็กเอ่ยกับเพื่อนอีกสองคนขณะกำลังนั่งกินข้าวกลางวันที่โรงอาหารกลางของมหาลัยกับเพื่อนสนิททั้งสองคน


“ไม่/ฮะ?” เสียงตอบรับดังมาจากเพื่อนร่างยักษ์ข้างๆและเพื่อนตัวขาวตาตี่ที่นั่งตรงข้าม


“สำหรับเราเรื่องนี้มันงมงายสุดๆ” ยูคยอมว่าพลางตักข้าวเข้าปากคำโต


“แล้ว นายล่ะยองแจ” ร่างเล็กหันกลับไปถามอีกคนหนึ่ง


“เรา..เอ่อ..เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งน่ะแบม” ยองแจบอก อันที่จริงเขาก็ไม่เคยเห็นอ่ะนะ แต่มันก็อดกลัวไม่ได้เวลามีคนมาเล่าเรื่องสยองขวัญ


“ทำไมแบมถามแบบนั้นอ่ะ” ยูคยอมถาม อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมช่วงนี้คนใกล้ตัวเขาถึงป้วนเปี้ยนกับเรื่องบ้าๆแบบนี้จังเลย


“ปะ..ป่าวหรอก พอดีมันมีเรื่องแปลกๆเมื่อเช้าน่ะ ช่างมันเหอะ” แบมแบมว่าก่อนจะก้มลงกินข้าวต่อ


.


.


.


“ไง น้องตี๋” เสียงดังขึ้นจากหัวโต๊ะ เรียกให้คนทั้งสามหันไปมอง โดยเฉพาะคนที่ตาเล็กที่สุด


“ผมชื่อยองแจ มีไรพี่เกลือ” ยองแจทักทายผู้มาใหม่อย่างไม่สบอารมณ์


“แจ็คสันนะจ้ะ ไม่ใช่เกลือ” คนเป็นพี่แก้ชื่อตัวเองให้ใหม่ แล้วนั่งลงข้างๆยองแจ


“อะไรของพี่เนี่ย! มานั่งนี่ทำไม” ยองแจงง ไอ้ที่ว่าแจ็คสันเป็นคนแปลกๆคงน้อยไป นี่มันโคตรแปลกเลย


“เพื่อนหาย นั่งด้วยดิ พี่ขอนั่งด้วยนะน้อง” แจ็คสันว่าก่อนจะหันไปขออนุญาตรุ่นน้องอีกสองคนที่นั่งตรงข้าม ซึ่งแน่นอนว่าไม่รู้จักกันมาก่อน และรุ่นน้องก็ได้แต่พยักหน้าเชิงอนุญาตแบบงงๆ


“หนามาก หน้าอ่ะ” ยองแจแขวะ


“คนออกจะมีมารยาท อัธยาศัยดี พี่ชื่อแจ็คสันนะครับ” แจ็คสันยังคงแนะนำตัวเองต่อไป ยูคยอมแทบจะสำลักข้าวเพราะขำกับความบ้าบอของอีกฝ่าย


“พี่แม่ม เด็ดว่ะ ผมชอบ ผมยูคยอมนะพี่ ส่วนนี่แบมแบม” ยูคยอมหัวเราะก่อนยกนิ้วโป้งให้อีกคน ซึ่งแจ็คสันก็ยกตอบ ทำเอายองแจโคตรเซ็ง


“อย่าไปคุยกับคนบ้าน่า” ยองแจบอกพลางปัดมือยูคยอม


“พี่อยู่คณะอะไรอ่ะ” ยูคยอมถามต่อ


“วิดยา แหล่งรวมคนหน้าตาดี” แจ็คสันตอบอย่างมั่นใจ แบมแบมก็หลุดขำเหมือนกัน


“มั่นหน้าไปอีก” ยองแจทำท่าจะอ้วก


“อะไร นี่พูดเรื่องจริง รู้จักอดีตเดือนคณะพี่มั้ย มาร์คอ่ะมาร์ค เพื่อนพี่เอง ถ้ามันไม่เป็นอิสุกอิใสวันประกวดเดือนมหาลัยนะ ป่านนี้สอยตำแหน่งมาแล้ว” แจ็คสันโม้เพื่อนตัวเอง


“พี่แจ็คสันเป็นเพื่อนพี่มาร์คเหรอครับ” แบมแบมถามอีกคน


“อื้อ กลุ่มเดียวกันน่ะ” แจ็คสันตอบ


“รู้จักเหรอแบม” ยูคยอมสงสัย เพราะปกติแบมแบมไม่ค่อยรู้จักเพื่อนหรือรุ่นพี่ต่างคณะเท่าไร


“เพื่อนพี่เจบีน่ะ” แบมแบมบอกยูคยอม


“เจบี? ใช่...เจบี บริหารป่ะ” คราวนี้เป็นแจ็คสันที่ถามบ้าง


“ครับ ผมเป็นน้องพี่เจบีน่ะครับ” แบมแบมบอก


“อ้าวจริงดิ มหาลัยนี้แคบเนอะ พี่กะไอ้เจบีนี่ซี้กัน” แจ็คสันยังคงพูดทั้งที่ข้าวเต็มปาก


“มารยาทมีมั้ยหัดเคี้ยวให้หมดก่อนค่อยพูดสิ” เอ่ยขัดอย่างนี้ยองแจแน่นอน


“คนมีมารยาท เขาก็ไม่เที่ยวปาเงินใส่หน้าคนอื่นเหมือนกันแหละ” แจ็คสันบอก


“ผมก็ขอโทษแล้วไง ไถ่โทษแล้วด้วยที่พาพี่ไปตระเวนหาเลือดไก่อ่ะ ถามจริงเอาไปทำอะไรเนี่ย” ยองแจถามอีกฝ่าย จริงๆว่าจะถามตั้งแต่วันนั้นแล้ว แถมยังขอเอาแบบเหลวๆ ไม่เอาที่แข็งตัวเป็นก้อนแล้วด้วยนะ เพลีย


“เออน่า ไม่ได้เอาไปทาสีบ้านแล้วกัน” แจ็คสันตอบปัดๆ


“พี่แจ็คสันรู้จักกับพี่เจบีนานยังครับ” แบมแบมถามต่อหลังจากผ่านสงครามขนาดย่อมของคนตรงหน้าทั้งสองไปแล้ว


“ไม่นานหรอก ก็เพิ่งสองอาทิตย์กว่าๆนี้แหละ” แจ็คสันเผลอหลุดออกมา


“สองอาทิตย์?” แบมแบมทวน ก็พี่ชายเขานอนโรงบาลมาสองอาทิตย์กว่าๆแล้วน่ะสิ


“อืม สองอาทิตย์ ทำไมเหรอ” แจ็คสันก็ยังคงไม่รู้ตัวต่อไป


“เอ่อ..พี่แจ็คสันรู้เรื่องที่พี่เจบีเข้าโรงบาลมั้ยครับ” แบมแบมถามอีกคน แจ็คสันชะงักเล็กน้อย


“อืม รู้สิ” แจ็คสันตอบเสียงเรียบ


“แสดงว่าพี่เพิ่งรู้จักกัน ก่อนที่พี่เจบีจะรถชนนิดเดียวเองอ่ะดิ” เป็นยูคยอมที่ถาม


“พี่พูดว่าไงนะเมื่อกี้ ...สองอาทิตย์เหรอ?...เฮ้ย..พี่พูดผิด สองปีน่ะสองปี” เกือบไปแล้วมั้ย อีแจ็ค เนียนๆไปมึง เนียนๆไป

 
 

แบมแบมกับยูคยอมพยักหน้าน้อยๆ ส่วนยองแจส่ายหน้าแรงๆ

 




“อีแจ็ค!!!!” เสียงดังขึ้นพร้อมกับฝ่ามือน้อยๆประเคนใส่หัวของรุ่นพี่จอมเพี้ยนอย่างแรง ทำเอาทั้งโต๊ะตกใจไปพร้อมๆกัน


“โอ้ย!!..จินยอง! ตบกูไม” แจ็คสันว่าพลางเงยหน้ามองเพื่อนที่เพิ่งตบหัวเขาอย่างจัง


“กูกะไอ้มาร์คนั่งรออยู่นู้น โทรหาแม่_งก็เสื_อกไม่รับ กูบอกว่าจะประชุมเรื่องคืนนี้ไง” จินยองชี้ไปที่โต๊ะที่อยู่ไม่ไกลนัก ที่มีมาร์คกำลังนั่งอ่านเหมือนโพยอะไรบางอย่างอยู่หน้าเครียด


“เอ้า ก็กูหามึงไม่เจออ่ะ ผิดพวกมึงน่ะแหละ” แจ็คสันว่าแต่ก็ทำท่าลุกขึ้นพร้อมกับหยิบจานข้าว


“แล้วโทรศัพท์มึงจะซุกไว้ในกระเป๋าให้ราขึ้นเล่นรึไง เดี๋ยวกูโบกอีกรอบ” จินยองว่าก่อนยกมือทำท่าจะฟาดใส่เพื่อนอีกรอบ


“ขอแรงๆนะครับพี่” เป็นยองแจที่พูดเสริมก่อนจะก้มลงไปดูดน้ำ


“นี่น้องตี๋ ไม่ช่วยกันเลย เราอุตส่าห์เป็นพันธมิตรกันนะ” แจ็คสันมองค้อนยองแจ


“ผมอยากเป็นมิตรกับพี่จนตัวสั่นแน่ะ” ยองแจประชด


“เออ นายไม่อยาก แต่แม่นายอาจจะอยากเป็นแน่” แจ็คสันขู่


“เราตกลงกันแล้วนะเว้ย พี่อย่ากลับคำเด่ะ” ยองแจชี้หน้าอีกคนก่อนที่จะ.....

 



 

ผัวะ!!!!



เป็นร่างสูงหัวแดงที่เมื่อกี้นั่งอยู่ไกลๆง้างมือฟาดลงมาใส่กบาลเพื่อนเต็มแรง

 


“โอ้ย!! เหี้ยมาร์ค หัวคนปะวะ” แจ็คสันหันไปด่าเพื่อนที่มาใหม่


“กูจะเดินมาซื้อน้ำ เห็นมึงมัวแต่ยืนพล่ามเหี้ยอะไรไม่รู้ กูอายเขา เลยตบเรียกสติ” มาร์คว่านิ่งๆ

 



ตบ..โคตร...แรง  พี่ไปเป็นนักวอลเล่เหอะ ยองแจยิ้มอย่างสะใจ

 



“ขอโทษนะแบมแบม พวกเพื่อนพี่มันขี้โวยวายน่ะ ตกใจรึป่าว” มาร์คหันมาถามก่อนจะยิ้มให้แบมแบม


“มะ...ไม่หรอกครับ ตลกดี” แบมแบมตอบตะกุกตะกัก เขายังรู้สึกคาใจเรื่องเมื่อเช้าอยู่

 



เวลาเจบีอยู่กับพี่พวกนี้จะเป็นแบบนี้มั้ยนะ

 




แล้วพี่เจบี..จะอยู่แถวนี้มั้ยนะ

 


“พวกมึงก็กลับโต๊ะได้แล้ว จะได้นัดหมายเรื่องคืนนี้ให้เสร็จๆ” มาร์คว่าก่อนที่สองเพื่อนซี้พยักหน้าให้เล็กน้อย


“พี่ไปนะ” มาร์คยิ้มอีกครั้ง ก่อนทำท่าจะเดินไป


“พี่ขอโทษนะน้องแบมแบมที่ทำให้ตกใจ” จินยองขอโทษบ้าง แบมแบมได้แต่ยิ้มให้ ก่อนที่ร่างเล็กจะลากเพื่อนตัวเองออกไป

 

.

 

.

 

 

.

 

.

 

.

“นี่ ยองแจ ยูคยอม เรามีเรื่องจะขอร้องน่ะ” แบมแบมเอ่ยหลังจากที่รุ่นพี่ทั้งสามหายไปแล้ว


“อะไรเหรอแบม” ยูคยอมหันมาถาม






“คืนนี้ตอนสามทุ่มครึ่ง ช่วยไปกับเราที่โบสถ์ xxx หน่อยสิ”

 

 

................................................................................................

น้องแบมเริ่มระแคะแล้วจ้า ตอนนี้โคตรไร้สาระเลย 555 จริงๆเรื่องนี้มันก็ไม่ค่อยมีสาระอ่ะเนอะ

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

768 ความคิดเห็น

  1. #716 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 01:33
    ขอให้แบมเชื่อในสิ่งที่พี่มาร์คทำทีเถอะ ไม่งั้นวุ่นแน่ๆ
    #716
    0
  2. #681 Took (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:50
    โอ้ยมันลุ้นๆ
    #681
    0
  3. #671 nk080_nn (@nk080_nn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:22
    บรรยายซะเห็นภาพ-.,-
    #671
    0
  4. #615 Tam Jenjira (@tamsiiz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 14:10
    ใช้เลือดไก่หรอ 55 แบมแบมจะรู้เรื่องแล้ว
    #615
    0
  5. #607 nongpigmoo (@nongpigmoo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 23:20
    สนุกค่าาา
    #607
    0
  6. #497 ZakittaA (@zakittaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 09:03
    โอ๊ยยยย ตลกแจ๊คสันหวัง สติไหม แต่ไม่ต้องแล้ว พี่มาร์คโบกเรียกซะเต็มแรงเลยจ้าาา
    #497
    0
  7. #454 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 13:16
    โดนตบไปหลายรอบ น่าสงสารพี่แจ๊ค555555555
    #454
    0
  8. #439 xx.lqeen (@natteryd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 22:02
    แบมแบ๊มม ม อย่าไปเลย กลัวเรื่อไม่ดี
    #439
    0
  9. #292 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 11:49
    เลือดไก้จะใช้ได้มั้ยเนี่ย ถ้าไม่ได้นี่ โดนหาว่าบ้าหรือ 18 มงกุฎอีกแน่ 
    #292
    0
  10. วันที่ 19 เมษายน 2558 / 03:45
    เอาแล้งงานนี้เลือกไก่ตะใช้แทนได้มั้นต้องมาดูกันสินะ
    #257
    0
  11. #211 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 17:57
    เอาแล้วไงแบมๆ 55555
    #211
    0
  12. #152 woorebin (@bam_bam-got-7) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 20:06
    แจ็คคงจะเป็นผู้น่าสงสารที่สุดในเรื่องนี้เเล้วละมั้ง 55555
    #152
    0
  13. #67 Duck OF THE RAIN (@nun324561) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 18:26
    สงสารแจ็คดีไหม?โดนตบหัวซะ555+
    เมื่อไหร่แบมจะชอบพี่มาร์ค หรือชอบแล้ว???
    #67
    0
  14. #19 แอม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:45
    แจ็คสัน เราสงสารนายว่ะ 555 โดนกระทำตลอด
    #19
    0
  15. #12 (@turtletoey) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:24
    เริ่มสงสารพี่แจ็ค.. นางขู่ยองแจได้คนเดียว
    ที่เหลือถูกกระทำหมด5555555
    #12
    0