คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Yuri!!! On ice] (Victor x Yuri) HBD Yuri!!! Special Present

โดย MissMich

เนื่องในโอกาสวันเกิดคัตสึกิ ยูริค่ะ!!! 29/11

ยอดวิวรวม

1,662

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,662

ความคิดเห็น


93

คนติดตาม


57
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ธ.ค. 59 / 17:09 น.
[Fic Yuri!!! On ice] (Victor x Yuri) HBD Yuri!!! Special Present | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เนื่องในโอกาสวันเกิดยูริค่ะ

ฟิคนี้จึงถือกำเนืดขึ้นมา!!!

HBDน้า ยูริ

29/11/2016





*ฟิคนี้เป็นฟิคคู่ Victor x Yuri นะคะ ใครไม่ชอบ [x] อยู่ด้านขวามือค่ะ*

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 2 ธ.ค. 59 / 17:09

บันทึกเป็น Favorite


[Fic Yuri!!! On ice] (Victor x Yuri) HBD Yuri!!! Special Present  

*ฟิคนี้เป็นฟิคที่เกิดจากจินตนาการองผู้เขียนเท่านั้น*



 

วันที่เขาคิดว่าเป็นวันธรรมดาๆวันหนึ่ง


วันที่ไม่คิดว่าจะได้จัดอะไรแบบนี้อีก


นานมาแล้ว...


หลายคนคิดว่าเป็นวันสำคัญ


แต่สำหรับเขาเอง...

.

.

.

.

แขนเรียวยืดขึ้นไปด้านบนเพื่อไล่ความขบเมื่อยตามตัว ก่อนจะคว้านมือไปบนโต๊ะข้างเตียงเพื่อหาแว่นสายตากรอบสีน้ำเงินทรงสี่เหลี่ยมอย่างเช่นทุกวัน


ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอมแดงที่ดูจะยังไม่ตื่นดีของคัตสึกิ ยูริปรือขึ้นเล็กน้อยก่อนจะสวมแว่นสายตา ใบหน้าง่วงงัวเงียมองออกไปนอกหน้าต่างที่ทอแสงอาทิตย์ยามเช้าสดใส พลางตบแก้มตัวเองเบาๆให้ตื่นตัวได้แล้ว


เดี๋ยวต้องออกไปวิ่งสินะครับ...


ร่างโปร่งคิดสิ่งที่ต้องทำในวันนี้ไปพลางก้าวลงจากเตียงหากแต่เมื่อก้าวลงมา เท้าของเขาพลันสัมผัสอะไรบางอย่างนุ่มๆใต้ฝ่าเท้าของเขา นั่นทำให้ชายหนุ่มก้มลงมองอย่างงุนงง


“มะ...มัคคาจิน!” เมื่อเห็นว่าอะไรที่อยู่ใต้เท้าของ ยูริก็รีบชักเท้ากลับทันที


เจ้าสุนัขพุดเดิ้ลพันธุ์สแตนดาร์ดพุดเดิ้ลตัวใหญ่ขนนุ่มสีน้ำตาลเงยหน้าขึ้นมองร่างโปร่งที่นั่งอยู่บนเตียงก่อนจะกระโดดขึ้นไปทับตัวยูริที่ยังดูงงๆอยู่


“โฮ่งๆ” มิคคาจินเห่าเบาๆก่อนจะเลียหน้ายูริราวกับกำลังจะบอกอรุณสวัสดิ์ มือเรียวลูบหัวเจ้าพุดเดิ้ลตัวโตเบาๆ


ว่าแต่...มาได้ยังไงล่ะเนี่ย เพราะปกติมัคคาจินนอนห้องวิคเตอร์ไม่ใช่หรอ?


“วิคเตอร์ไปไหนซะล่ะมิคคาจิน?” ยูริเอ่ยถามเจ้าสุนัขพุดเดิ้ลสีน้ำตาล ทั้งๆที่รู้ว่ายังไงมันก็ตอบคำถามของเขาไม่ได้


“โฮ่ง!!” แต่มันก็ยังตอบกลับมาในภาษาของสุนัข ทำให้ยูริหัวเราะเบาๆ ถึงมันจะตอบ แต่เขาก็ฟังมันไม่ออกอยู่ดี อุ้งเท้าของสุนัขพันธุ์พุดเดิ้ลตะบปลงบนโต๊ะข้างๆเตียง ทำให้เขาต้องหันไปมองตาม กระดาษแผ่นหนึ่งถูกวางไว้บนโต๊ะนั่น เดาได้ว่าน่าจะเป็นของเจ้าของมัคคาจินนั่นแหละ


ยูริ วันนี้ฉันไปทำธุระนะ ฝากดูแลมัคคาจินด้วยน้า

ปล. แล้วก็พามัคคาจินไปเดินด้วยนะด้วยยูริ!

จาก วิคเตอร์


มือเรียวขยี้ผมตัวเองเบาๆ งั้นวันนี้เขาคงต้องฝึกคนเดียวสินะ


“งี๊ดๆ” อุ้งเท้าของเจ้าพุดเดิ้ลตัวใหญ่สะกิดชายหนุ่มอีกครั้ง พร้อมกับคาบสายจูงมาด้วย ทำให้ยูริยิ้มสดใสให้เจ้าสุนัขตัวใหญ่ตัวนี้ด้วยความเอ็นดู


“งั้น ขอไปแต่งตัวก่อนนะมัคคาจิน”

 


 

ร่างโปร่งในชุดวอร์มสีดำวิ่งเหยาะๆเลียบถนนริมชายหาดเหมือนอย่างทุกวัน มือข้างหนึ่งจับสายจูงเจ้าสุนัขพุดเดิ้ลที่วิ่งนำหน้าเขาอย่างร่าเริง


จริงเขาก็สงสัยอยู่นะว่าวิคเตอร์หายไปไหน แต่ดูท่าจะเป็นธุระสำคัญจริงๆล่ะมั้ง แล้วเขาก็ไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของโค้ชของเขาด้วยเลยได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ


แต่ว่า...วันนี้จะได้เจอวิคเตอร์มั้ยนะ...


โดยที่ไม่รู้ตัว เขาวิ่งมาจนถึงโรงฝึงไอซ์สเก็ตตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้


แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเดินเข้าไป สายที่จูงมัคคาจินก็ตึง กระชากตัวเขาไปด้านหลัง ยูริปริบตามองเจ้าพุดเดิ้ล อย่างมึนงง


“มัคคาจิน ฉันจะเข้าไปข้างในนะ” เขาเอ่ยบอกเจ้าตัวใหญ่ แต่ดูเหมือนมันจะไม่อยากเข้าไปเท่าไหร่ ซ้ำยังคาบสายที่จูงอยู่แล้วดึงให้ร่างโปร่งถอยออกมาห่างๆประตูโรงฝึกอีกต่างหาก


“ไม่อยากเข้าไปหรอ งั้นรออยู่ข้างนอกก็ได้นะ”ชายหนุ่มก้มลงพูดกับเจ้าพุดเดิ้ลก่อนจะพยายามปลดสายจูงเพื่อให้เจ้าตัวใหญ่ไปเดินเล่นรอเขาก่อน แต่ว่ามัคคาจินกลับพยายามงับมือที่จะปลดสายจูงของยูริ มันไม่ยอมให้เขาปลดสายจูงเลย


“เป็นอะไรไปน่ะ??” เจ้าของเรือนผมสีดำสั้นเอ่ยอย่างงงๆกับท่าทางของเจ้าตูบขนสีน้ำตาลนี้


เจ้าพุดเดิ้ลขนสีน้ำตาลยังพยายามลากเขาให้ออกไปห่างๆโรงฝึกนี้อยู่ดี


“ไม่อยากให้ฉันเข้าไปหรอ?” ยูริเอ่ยถามอีกรอบ คราวนี้ได้รับการเห่ายืนยันจากเจ้าตูบทันที


“โฮ่ง!!” ก่อนจะงับขากางเกงของยูริแล้วดึงๆให้ตามมันออกมา


“โอเค...งั้นไม่เข้าไปก็ได้” ร่างโปร่งยอมเดินออกมาห่างๆโรงฝึกไอซ์สเก็ตแต่โดยดี เจ้าพุดเดิ้ลถึงยอมปล่อยขากางเกงของเขา


ถ้าไม่ซ้อม...อย่างนี้เขาก็ว่างน่ะสิ...


“โฮ่งๆ!” เจ้าตูบเห่าเรียกความสนใจจากชายหนุ่ม มันคาบสายจูงแล้วกระโดดไปมา อย่างกับจะบอกว่า พาผมไปเที่ยวหน่อยฮะ!’ เลยล่ะ


“งั้น...ไหนๆวิคเตอร์ก็ไม่อยู่ วันนี้เราไปเที่ยวกันเถอะ เนอะ มัคคาจิน” มือเรียวจับสายจูงอีกครั้งก่อนจะจูงเจ้าตูบที่วันนี้ดูท่าทางจะพยศกว่าปกติกลับบ้านเพื่อที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้า


.

.

.

.

อีกด้านหนึ่ง

 


ร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีเงินเป็นประกายสวยแอบมองตามร่างโปร่งผมสีดำกับเจ้าพุดเดิ้ลสีน้ำตาลสุดที่รักเดินออกไปจากบริเวณโรงฝึกนี้


“ทำดีมาก มัคคาจิน!” ปากเอ่ยชมเจ้าสุนัขคู่ใจที่รู้หน้าที่ของมันดี แต่ในใจก็แอบอิจฉามัคคาจินที่ได้ไปเที่ยวกับยูริสองต่อสอง


แต่ไม่เป็นไร ไว้เอาคืนคืนนี้ก็ได้


“คุณวิคเตอร์ค่ะ!! มาช่วยทางนี้หน่อยค่ะ!!” เสียงของเพื่อนสาวของยูริตะโกนเรียกเขา ชายหนุ่มจึงรีบเดินกลับเข้าไปในโรงฝึกทันที


.

.

.

.

มือเรียวผลักประตูบ้านเข้าไป ตอนนี้เป็นเวลาเย็นๆแล้ว วันนี้ทั้งวันยูริแทบจะไม่สามารถแยกห่างจากมัคคาจินได้เลย เพราะเจ้าตูบเอาแต่ลากเขาไปนู่นมานี่ตลอดเลย แถมยังไม่ยอมให้เข้าใกล้โรงฝึกไอซ์สเก็ตอีกต่างหาก


“เหนื่อยจัง มัคคาจิน นายจะพลังเยอะกันไปแล้วนะ” ร่างโปร่งเอ่ยยิ้มๆพลางปลดสายจูงของมัคคาจินออกไป


“โฮ่ง!!” เจ้าตูบเห่าตอบรับก่อนจะเลียหน้ายูริเบาๆ


“อ้าว ยูริ” เสียงคุ้นหูดังทักขึ้น ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมอง คุณแม่ของเขาเดินยิ้มเข้ามาหา


“ครับแม่?”


“วิคเตอร์ซังบอกว่าจะไปหาที่โรงฝึก นึกว่าลูกจะอยู่ที่โรงฝึกเสียอีกนะ” คำพูดของคุณแม่ทำให้เขาทำหน้างงๆ “อ้าว ลูกไม่รู้หรอ”


“ผมไม่รู้ครับ วิคเตอร์ไม่ได้บอกผม” ยูริบอกเสียงแผ่ว... เขาคลาดกับวิคเตอร์ซะแล้ว


“โฮ่ง!!!” อยู่ๆมัคคาจินก็เห่าเสียงดังเรียกความสนใจจากยูริไป พุดเดิ้ลตัวใหญ่ก็จัดการงับขากางเกงของยูริแล้วออกแรงดึง ดูเหมือนมันอยากจะไปหาเจ้าของมันจะแย่อยู่แล้ว


“งั้น ผมไปหาวิคเตอร์ก่อนนะครับแม่” ว่าจบเขาก็วิ่งออกไปจากบ้านพร้อมกับมัคคาจินทันที ทิ้งให้คุณแม่มองตามอย่างงงๆ


“เอ๋...จะว่าไปวันนี้วันเกิดของยูรินี่นา”


 

 

“แฮ่กๆๆ” ร่างโปร่งวิ่งผ่านร้านค้ามากมาย ผ่านทะเลอันสวยงามในยามที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน เจ้าพุดเดิ้ลตัวโตก็วิ่งตามเขาไปติดๆ


พอคิดว่าจะได้เจอวิคเตอร์ หัวใจของเขาก็เต้นแรงไปหมด แค่ไม่ได้เจอวิคเตอร์ตั้งแต่เช้า...มันทำให้เขาคิดถึงอีกคนมากขนาดนี้เลยหรอ


ในที่สุดเขาก็มาหยุดตรงหน้าโรงฝึกไอซ์สเก็ตที่ทั้งวันไม่ได้เข้าไปเลยแม้แต่นิดเดียว


น่าแปลก ที่คราวนี้มัคคาจินไม่ได้ยื้อเขาไว้เหมือนกับครั้งก่อนๆที่แวะมาที่นี่


ร่างโปร่งหอบหายใจให้ลมหายใจเป็นปกติพยายามกลบเกลื่อนความรู้สึกอยากเจอหน้าวิคเตอร์ลงไปก่อนจะผลักประตูเข้าไปภายในโรงฝึก


ทุกอย่างเงียบไปหมด แม้ไฟจะเปิดอยู่ที่แถวๆล็อบบี้ แต่ความเงียบทำให้เขาสงสัยว่ามีคนอยู่ในนี้จริงๆหรอ มัคคาจินเดินตามเขาเข้ามาก่อนจะเดินเลยไปหยุดที่หน้าประตูเข้าสู่ลานน้ำแข็งพลางใช้อุ้งเท้าข่วนบานประตูเบาๆราวกับอยากจะเข้าไปในนั้น


วิคเตอร์อาจจะอยู่ข้างในนั้นก็ได้


ยูริดันแว่นขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเปิดประตูเข้าไปสู่ลานน้ำแข็ง


ผิดคาด ภายในโถงนั้นปิดไฟมืดสนิท แถมยังดูเหมือนจะไม่มีคนอยู่ซะด้วยสิ


“หรือว่า...วิคเตอร์จะกลับไปแล้วกันนะ?” ยูริบ่นพึมพำกับตัวเอง รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ไม่ได้เห็นวิคเตอร์ตามที่คิดไว้


“โฮ่งๆ!!” เสียงเห่าของมัคคาจินดังขึ้นก่อนจะวิ่งเข้าไปในลานน้ำแข็ง


“ดะ...เดี๋ยวสิมัคคาจิน!” ยูริร้องหมายจะห้ามเจ้าพุดเดิ้ลตัวใหญ่ แต่มันดันไม่ฟังเลยนี่สิ ร่างโปร่งเลยพยายามเดินเข้าไปในลานสเก็ตทั้งๆที่ไม่ได้ใส่รองเท้าสเก็ต เพราะไม่ได้สวมรองเท้าสเก็ต การก้าวเดินบนพื้นน้ำแข็งเลยลำบากขึ้น แต่ยูริก็ยังรั้นที่จะไปตามมัคคาจินกลับมา


“หวา!!” ร่างโปร่งร้องเสียงหลงเมื่อเท้าดันลื่นน้ำแข็งทำให้หงายไปด้านหลัง ยูริหลับตาปี๋พร้อมกับเตรียมรับแรงกระแทกน้ำแข็ง


เอ๊ะ?

ไม่เจ็บ?


“ยูริเนี่ย...ไม่ระวังเลยน้า” เสียงทุ้มที่แสนจะคุ้นเคยและเขาเองก็คิดถึงแทบจะตลอดทั้งวันดังขึ้นข้างหู มือใหญ่โอบเอวของยูริแน่นพลางประคองไว้กันล้ม


“วิค...”


ยูริเอ่ยเบาๆเป็นชื่อของคนที่กำลังประคองเขาไว้อยู่ หากแต่เรียกเพลงบางอย่างก็ดังขึ้นขัดประโยคของเขา


“ยูริ...สวมรองเท้าสเก็ตเถอะ” ร่างสูงกว่าเอ่ยขึ้นพลางจูงมือยูริกลับเข้าฝั่ง ก่อนจะเริ่มสวมรองเท้าสเก็ตให้กับคนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็วและชำนาญ


จะว่าไป...มีรองเท้าสเก็ตอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ


“วะ..วิคเตอร์ ผมใส่เองได้” ร่างโปร่งพูดอย่างขัดเขินพลางพยายามดันตัววิคเตอร์ออกไป แต่เจ้าตัวกลับส่งยิ้มพราวเสน่ห์กลับมาให้เขาหน้าแดงเล่น


“ฉันอยากใส่ให้ยูรินี่นา” ว่าจบ มือใหญ่ก็สวมรองเท้าสเก็ตให้เขาเสร็จพอดีก่อนจะจูงเขากลับเข้าไปในลานน้ำแข็ง “ก็วันนี้เป็นวินพิเศษของยูรินี่นา”


วัน...พิเศษ???


เสียงเพลงที่ดังคลอมาตลอดกลับดังเป็นเพลงที่คุ้นเคยกับเนื้อร้องเป็นอย่างดี


‘Happy birthday to you Happy birthday to you’


ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอมแดงสวยเบิกกว้างอย่างตกใจปนๆกับความรู้สึกดีใจอย่างประหลาด เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าวันนี้เป็นวันเกิดของตัวเอง แต่วิคเตอร์น่ะสิ รู้ได้ยังไงว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเขากัน


 เสียงทุ้มของวิคเตอร์ขับขานบทเพลงที่ใช้ในวันพิเศษออกมา ดวงตาคมสีฟ้าใสก้มลงสบตากับยูริ ทำให้คนอ่อนวัยกว่ารู้สึกว่าใบหน้าของเขาร้อนไปทั้งหน้า


มือใหญ่ชักจูงให้ยูริสเก็ตไปพร้อมๆกับเขา แม้จะไม่ได้ฝึกมาก่อน หรือว่าจำท่าอะไรเป็นพิเศษ แค่สเก็ตไปเรื่อยๆรอบลานน้ำแข็งเท่านั้น แต่มันกลับทำให้ยูริรู้สึกมีความสุขที่สุด ทั้งสองกระชับมือกันแน่น


‘Happy birthday Happy birthday….’


แขนเพรียวแต่ทว่าแข็งแรงของวิคเตอร์โอบเอวของยูริแน่น ใบหน้าของคนในอ้อมแขนแดงซ่านจนไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว


‘Happy birthday to you…’

ใบหน้าหล่อเหลาคมคายก้มลงมาในระดับเดียวกับใบหน้าของร่างโปร่ง ก่อนจะใช้ริมฝีปากหยักสวยประกบทาบลงบนริมฝีปากบางของยูริอย่างแผ่วเบา


ร่างโปร่งเบิกตากว้างอย่างตกใจเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆปรือตาปิดลงยอมรับสัมผัสอ่อนโยนบนริมฝีปากนิ่งๆแต่โดยดี


สักพักใหญ่ๆ วิคเตอร์ถึงจะยอมละริมฝีปากออก ยูริเองก็หน้าแดงเกินกว่าจะมองหน้าวิคเตอร์ตรงๆจึงเส  มองออกไปทางอื่นแทน


“ที่หายไปทั้งวันคือแบบนี้เองสินะครับ” ร่างโปร่งเอ่ยเบาๆสะกดกลั้นความรู้สึกดีใจไว้


“ใช่ แล้วยูริชอบหรือเปล่า” วิคเตอร์เอ่ยเสียงแผ่ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเท่าไหร่นักจนยูริค่อนข้างแปลกใจ เพราะส่วมใหญ่วิคเตอร์เป็นคนที่มั่นใจในตัวเองมาก ไม่เคยแสดงความวิตกออกมาให้เห็นเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้ อีกฝ่ายกลับเอ่ยเสียงเบาเหมือนคนไม่มั่นใจนัก


“ชอบสิครับ ทำไมถึงคิดว่าผมจะไม่ชอบกันล่ะครับ?” ร่างโปร่งยิ้มให้อีกฝ่ายเชิงว่า เขานั่นดีใจกับสิ่งที่วิคเตอร์ทำให้ในครั้งนี้มากแค่ไหน


“ก็เพราะว่า...มันเป็นวันเกิดยูริน่ะสิ ถึงกังวลว่ายูริจะไม่ชอบน่ะ วันสำคัญของคนที่ฉันรักทั้งทีนี่นา”


ฉ่า...


ใบหน้าของยูริแดงก่ำขึ้นมา ไม่คิดว่าตัวเองก็ถูกให้ความสำคัญมากขนาดนี้มากก่อนเลย


มือเรียวเอื้อมขึ้นไปโอบคอร่างสูงกว่าเล็กน้อย ก่อนจะช้อนสายตาสบกับดวงตาคมของวิคเตอร์นิดๆ


“ขอบคุณครับวิคเตอร์”


ร่างสูงชะงักไปนิดๆกับสายตาของคนตัวเล็กน้อย พลันใบหน้าคมที่ไม่เคยจะเขินกับอะไรทั้งนั่นก็แดงก่ำขึ้นมาราวกับเป็นไข้


ยูริชักจะยั่วเขามากเกินไปแล้วนะ


วิคเตอร์ตัดสินใจโน้มใบหน้าลงมาข้างๆหูของนักกีฬาในความดูแลพวงตำแหน่งคนสำคัญของเขา


“สุขสันต์วันเกิดนะ ยูริของฉัน”

.

.

.

.

END

 


 

แถมท้าย

 

เมื่อเขาและวิคเตอร์กลับเข้ามาในบ้านพร้อมกับมัคคาจินที่วันนี้ทำตัวแปลกไปเพราะว่าวิคเตอร์สั่งไว้ว่าทำยังไงก็ได้ให้ยูริออกห่างจากโรงฝึงไอซ์สเก็ตนั่นเอง ซึ่งยูริยอมรับเลยว่ามัคคาจินทำหน้าที่ได้ดีทีเดียว 


“สุขสันต์วันเกิดนะยูริ!!” เสียงอวยพรวันเกิดทำให้ร่างโปร่งแอบสะดุ้งเล็กน้อย ทั้งคุณแม่ คุณพ่อ พี่สาว ยูโกะและครอบครัว อ้อ คุณมินาโกะก็ด้วย อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากันเลยทีเดียว


“ขอบคุณนะครับทุกคน” ยูริยิ้มอย่างยินดี วันนี้เรียกได้ว่าเป็นวันที่มีความสุขที่สุดวันหนึ่งก็ว่าได้ “แต่ก็ไม่เห็นต้องลำบากเตรียมอาหารเสียชุดใหญ่ขนาดนี้ก็ได้นะครับ”


บนโต๊ะในห้องทานอาหารมีอาหารมากมายสำหรับการฉลองวันเกิดของยูริ แถมด้วยสุรา เครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์อีกด้วย!


วิคเตอร์แทบจะเป็นคนแรกที่ถลาเข้าไปหาเครื่องดื่มเหล่านั้น ยังไงวิคเตอร์ก็ยังเป็นวิคเตอร์ล่ะนะ


“ยูริ! วันนี้ถูกใจสิ่งที่วิคเตอร์ทำให้รึเปล่า!” ยูโกะเอ่ยทักยูริในขณะที่เจาของวันเกิดถูกวิคเตอร์นั่งโอบเอวไว้อยู่ ร่างโปร่งถึงกับสะดุ้งก่อนจะหน้าแดงก่ำไปหมด นั่นทำให้เพื่อนสาวหัวเราะออกมาอย่างร่าเริง


“ยูริ!!” ทีนี้เป็นทีของสามแฝดจอมวุ่นแล้ว “นี่ ของขวัญวันเกิดจากพวกเรานะ!” หนึ่งในสามแฝดยื่นกล่องซีดีให้ยูริ ร่างโปร่งทำหน้างงๆแต่ก็รับมาแต่โดยดี ในใจก็อยากจะรู้ว่านี่คือซีดีอะไรกัน


หารู้ไม่...มันคือซีดีที่บันทึกการแอบถ่ายสิ่งที่วิคเตอร์อวยพรวันเกิดที่ลานน้ำแข็งนั่นเอง!


“ยูริ” เสียงทุ้มที่เกือบจะหวานเอ่ยเรียกยูริ วิคเตอร์ที่ตอนนี้กำลังเมาได้ที่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับร่งโปร่งจนคนตัวเล็กกว่าแทบจะหันหน้าหนีไม่ทัน “หลบทำไมล่ะ” เสียงยานคางยังคงใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนใบหน้าหล่อเหลาซุกอยู่กับคอขาวๆของยูริ


“ดะ...เดี๋ยวสิครับวิคเตอร์” มือเรียวพยายามดันหน้าวิคเตอร์ออกไปห่างๆ ดูเหมือนโรคชอบเลื้อยเวลาเมาของวิคเตอร์จะออกอาการซะแล้ว “กลับไปนอนที่ห้องเถอะครับ”


“ก็ได้ แต่ยูริต้องนอนด้วยน้า” แขนเรียวแต่แข็งแรงกอดยูริไว้ทั้งตัวแถมยังโถมตัวลงน้ำหนักใส่คนตัวเล็กกว่าอีกต่างหาก


“ก็ได้ครับๆ” คนอายุน้อยกว่ารับคำอย่างจนปัญญา “ผมกับวิคเตอร์ไปนอนก่อนนะครับ”


คนอื่นๆในครอบครัวและเพื่อนๆพยักหน้ายิ้มๆ


“ฝันดีนะยูริ หรือว่าจะไม่ได้นอนกันน้า” คุณมินาโกะครับ อย่าพูดแบบนั้นสิครับ


“อย่าเสียงดังนักล่ะยูริ!!” สามแฝดก็ด้วยหรอ!!


“ฝันดีนะยูริ”


 

“ยูริ...วันนี้ขอกอดให้หายคิดถึงได้มั้ยน้า”


ใครจะกล้าขัดคุณล่ะครับวิคเตอร์!!!



ENDจริงๆล่ะ(???)






-Talk with Writer-

สวัสดีค่าาาา พบกันอีกแล้วนะคะ วันนี้ที่ลงไม่ใช่อะไรคะ วันนี้เป็นวันเกิดของยูจังนั่นเองงงงง เลยแต่งมาลงเนื่องในโอกาสวันเกิดขอยูริค่ะ อาจจะมีNCตามมาทีหลังนะคะ แต่คงต้องขอเวลาแต่งสักพัก เพราะว่าจริงๆไม่ค่อยจะว่างหรอกค่ะ แต่วันนี้มันวันพิเศษเลยแต่งให้ค่ะ 

ใครอยากได้NCทิ้งเมลล์ไว้นะคะ เราไม่เอาลงเด็กดีเพราะกลัวจะโดนแบนนี่แหละค่ะ//หัวเราะ เดี๋ยวแต่งเสร็จแล้วจะส่งไปให้ค่ะ

สำหรับวันนี้ลากันไปก่อนนะคะ บะบายค่าาาา


*Update*

ส่งฉากNCให้แล้วนะคะ คุณผู้อ่าน จุ๊บๆ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ MissMich จากทั้งหมด 33 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

93 ความคิดเห็น

  1. #93 yukihito
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 02:05
    ขอทันมั้ยค่ะ?

    torayukihito@gmail.com
    #93
    0
  2. #92 Love
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 15:36
    ขอด้วยค่ะ

    lovely_love2718@hotmail.com
    #92
    0
  3. วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 13:43
    ขอด้วยๆๆๆๆ
    joint_jira@hotmail.com
    #91
    0
  4. วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 09:29
    ขอตอนนี้ทันมั้ยค้าาาา🙇🙇🙏

    yuri251046@gmail.com
    #90
    0
  5. วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 19:31
    Data10069@gmail.com ขอด้วยนะคะ..ทันไหม?
    #89
    0
  6. #88 jioy (@jioy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:23
    ขอด้วยนะคะ
    jjoy2189@gmail.com
    #88
    0
  7. #87 jioy (@jioy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:22
    ทันอยู่มั้ยคะ ขอด้วย
    jjoy2189@gmail.com
    #87
    0
  8. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:56
    guitar293047@gmail.com
    #86
    0
  9. วันที่ 25 มกราคม 2560 / 00:43
    อ่านกี่ทีๆก็ชอบบบบบ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 มกราคม 2560 / 00:44
    #85
    1
  10. วันที่ 20 มกราคม 2560 / 15:28
    -.,-ขอเสพด้วยค่ะ chompooya2545@gmail.com 
    #84
    1
  11. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 18:01
    ขอด้วยคะ ขอบคุณคะ
    noum2603@gmail.com
    #83
    0
  12. วันที่ 16 มกราคม 2560 / 10:48
    mind8678@hotmail.com
    #82
    1
  13. วันที่ 11 มกราคม 2560 / 14:15
    VR  น่าร้ากอ่าาาา  เพิ่งจะดูอนิเมะจบ เจอฟิคงี้ปลื้มปริ่มมากมายค่าาา ขอ NC ด้วยนะค่าา  aa-enuyacha@hotmail.com 
    #81
    1
  14. วันที่ 8 มกราคม 2560 / 22:01
    พี่คะขอด้วยค่า sonear02@gmail.com
    #80
    1
  15. วันที่ 7 มกราคม 2560 / 16:04
    ขอด้วยค่าengkarat2004@gmail.com
    #79
    1
  16. #78 Benjarpon
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 17:15
    ขอตอนนี้ยังทันไหมค่าา



    praeyaoi@gmail.com
    #78
    1
  17. วันที่ 2 มกราคม 2560 / 22:26
    youuko17@gmail.com
    ทำไมเราพลาดขนาดนี้ค่ะ ฮรื่อววว ตอนนี้ยังทันไหมง่า?
    #77
    1
    • 3 มกราคม 2560 / 17:27
      ถ้าเราเห็นโพสต์ก็ทันค่าาาา 555555 ส่งให้แล้วนะคะ
      #77-1
  18. #76 G.BamBoo
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 09:57
    bamsst@hotmail.com
    #76
    1
  19. #75 padchayawan
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 05:15
    ขอด้วยนะคะ

    kuraikage_arri@hotmail.com
    #75
    1
  20. วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 23:02
    น่ารักจังงงเลยคร่าาา ทำไมเราพึ่งเจอออ พลาดไปตั้งนาน555 ขอด้วยนะคะ(ตอนนี้ยังทันไหมอ่ะคะ) kamonnit0327@gmail.com
    #74
    1
  21. วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:44
    ขอncด้วยนะคร้าาา ชอบมากๆเลย (ตอยนี้เล่นเอาลุ้นกับมัคคาจินเลยอ่ะ 555+)
    blackpig_94@hotmail.com
    #73
    1
  22. วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 16:08
    ฟิคนี้น่ารักมากเลยค่า ทำไมเราเพิ่งมาเจอเนี่ย
    ขอncด้วยคนนะคะ
    mon-ligh@hotmail.com
    #72
    1
  23. #71 BlueEye
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 10:47
    ขอด้วยคนค่า giuliathai@gmail.com
    #71
    1
  24. #70 nmindq
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 21:01
    ขอnc ด้วยคนนะคะะะะ nmindq@hotmail.com
    #70
    1
  25. วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 12:46
    fah_pin@hotmail.co.th ขอด้วยคนค่าาาา //น่าจะยังทันนะคะ
    #69
    1
    • 21 ธันวาคม 2559 / 15:41
      ถ้าเราเห็นคอมเม้นก็ทันค่ะ ส่งให้แล้วนะคะ
      #69-1