[Draco x Hermione] Stories Of Forbidden Love

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,548 Views

  • 155 Comments

  • 644 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    274

    Overall
    6,548

ตอนที่ 4 : LACUNA : DAY 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 967
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

DAY 04

เดรโก มัลฟอยอ้าปากหวอพลางมองเด็กหญิงร่างโปรงแสงที่กำลังลอยอยู่ตรงหน้า อึดใจเดียวที่เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ตั้งสติได้และรู้ว่าเดรโกกำลังจะตะโกนลั่นบ้าน เธอเลยรีบพุ่งตัวเอามือไปปิดปากเขาไว้

            อือ!! อืออ!! เอนเอ้ออออเดรโกลากเสียง

            ฉันจะปล่อยแต่นายห้ามร้องออกมาดังๆ เข้าใจมั้ยเด็กหญิงผมฟูทำเสียงดุเหมือนที่ทำใส่แฮรี่กับรอนบ่อยๆ

            เดรโกพยักหน้า เฮอร์ไมโอนี่จึงปล่อยมือ

            “ผีนี่น่า!” เดรโกร้อง ยังดีที่ไม่ดังลั่นบ้านหรือห้องนี้แต่ถึงอย่างนั้นเด็กหญิงก็หันมาส่งสายตาดุใส่ทันที ไหนว่าจะไม่ร้องไงตาแหกปาก!

            “เธอเห็นเป็นอะไรล่ะร่างโปร่งแสงลอยได้แขวะเบาๆ พลางส่ายหัว

            ชื่อที่เธอพูดเมื่อกี้คือชื่อเธอหรอเฮอร์ไมโอนี่ถามโดยไม่สนใจที่วิญญาณตนนี้พูด

            ใช่แล้วล่ะผีเด็กหญิงตอบพร้อมยักไหล่

            เดรโกกับเฮอร์ไมโอนี่มองหน้ากัน ลูกสาวคนที่สองของอัลเฟรด!”

            “แล้วเธอคือ?ไอร่า อาร์เรนผู้โปร่งใสถามพลางมองไปยังเด็กหญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ แต่น่าแปลกที่เธอไม่ได้มองไปที่เด็กชาย

            ระเรามาจากสามร้อยกว่าปีหลังจากที่เธอตายเฮอร์ไมโอนี่ตอบอย่างลุกลี้ลุกลน  ฉันเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ แล้วนี่ก็ เดรโก มัลฟอย เด็กหญิงพยักพเยิดหน้าไปยังเด็กชายผมบลอนด์ข้างๆ เธอ

            โอ้ มัลฟอย! ฉันว่าแล้ว ใช่จริงๆ ด้วยผีน้อยท่าทางระริกระรี้ทันทีที่ได้ยินนามสกุลมัลฟอย พี่สาวฉันถูกวางแผนให้แต่งงานกับคนในตระกูลมัลฟอยด้วยแหละ

            เดรโกกับเฮอร์ไมโอนี่มองหน้ากันอย่างงุนงง ต่างคนต่างมีคำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัว อย่างน้อยมัลฟอยก็เริ่มคิดแล้วว่า ทำไมวิญญาณตนนี้ถึงทำเหมือนรู้จักเขา

            ฉันว่าเราควรเรียกรอน แฮรี่กับธีโอดอร์มานะเฮอร์ไมโอนี่เสนอ

            ไม่ เกรนเจอร์ จะไม่มีการเรียกพ่อบ้านคนนั้นเด็ดขาดเดรโกเสียงแข็ง

            เฮอร์ไมโอนี่แปลกใจเล็กน้อย เขาปฏิบัติดีกับเธอมาตลอดยี่สิบนาทีที่ผ่านมา แต่อยู่ๆ ก็กลับมาแข็งกร้าวเหมือนเดิม ทำไมล่ะ เขาอยู่ที่บ้านที่มานาน เขาน่าจะคลี่คลายอะไรหลายๆ อย่างได้

            “ฉันไม่ไว้ใจเขาน้ำเสียงเดรโกเริ่มมีน้ำโห เขาไม่ชอบเวลาที่อะไรๆ ก็ไม่ได้ดั่งใจเขา

            เฮอร์ไมโอนี่ขมวดคิ้ว ทำไมถึงมาหงุดหงิดใส่กันได้นะ มีเหตุผลหน่อยมัลฟอย เขาอาจช่วยเราได้นะ เอ้ะหรือเพราะเขาปราบความพยศของเธออยู่หรือไงห๊ะ คุณหนูเธออดแซะไม่ได้จริงๆ ในเมื่อเดรโกพูดไม่ดีใส่เธอก่อน ทำไมเธอต้องถนอมน้ำใจเขาด้วยล่ะ

            กล้าดียังไงยัยเลือดสีโคลน!!” เดรโกจ้องเฮอร์ไมโอนี่เขม็งพร้อมทุบโต๊ะไม้เสียงดัง

            อะไรนะนายเฮอร์ไมโอนี่ตัวสั่นไม่รู้ว่าเพราะความเสียใจหรือความโกรธ เธอเกลียดคำนี้จริงๆ เกลียดมันจริงๆ

            เดี๋ยวนะ เธอเป็นลูกมักเกิ้ลหรอเสียงผีไอร่าแทรกขึ้นมา

            มันใช่เวลามั้ยยัยนี่ เฮอร์ไมโอนี่เคืองเล็กน้อยแต่ก็ทำได้แค่พยักหน้า ฉันจะไปตามรอนกับแฮรี่พูดจบเธอก็เดินออกไป ไม่สนใจว่าเดรโกอยากให้เธอไปตามหรือไม่

            “พวกเธอเป็นอะไรกันหรอไอร่าถามหลังจากเดรโกเดินไปนั่งเก้าอี้ไม้ใกล้โต๊ะไม้สีน้ำตาลที่เขาเพิ่งทุบขู่เฮอร์ไมโอนี่

            เด็กชายหันขวับ หมายความว่าไง

            “ความสัมพันธ์ผีเด็กสาวเท้าคางตรงหน้าเดรโก

            ไม่ใช่กงการอะไรของเธอ

            “ตระกูลมัลฟอยนี่ใจร้ายแบบนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าร่างโปร่งแสงบ่นอุบระหว่างลอยขึ้นไปอีกครั้งหลังจากไม่ได้คำตอบที่ต้องการ เธอจึงเปลี่ยนคำถาม เด็กคนนั้นเป็นพวกลูกมักเกิ้ลหรอ

            “เธอก็ได้ยินที่ฉันเรียกยัยนั่นแล้วนี่เดรโกพูดพลางมองผีไอร่าด้วยแววตาไม่ชอบใจนัก วิญญาณเด็กหญิงลอยไปลอยมาเหมือนกำลังครุ่นคิด มีใครเคยเห็นเธอหรือยังเดรโกเป็นฝ่ายถามบ้าง

            “มีแล้ว! แต่ก็เมื่อนานมากๆๆๆ แล้วนะเธอทำตาละห้อยมองผู้สืบทอดตระกูลมัลฟอย ฉันปรากฏตัวเฉพาะคนที่ฉันอยากเจอเท่านั้นนะ

            “หมายถึงพวกคนรับใช้เคยเห็นเธอมั้ยเดรโก มัลฟอยไม่สนใจสายตาหรือท่าทางของวิญญาณไอร่าแม้แต่น้อย เขายังคงมุ่งไปที่สิ่งที่อยากรู้

            “โอ๊ะ ฉันไม่เคยให้พวกนั้นเห็นเลย แต่ดูเหมือนพวกนั้นจะเลิกทำความสะอาดห้องนี้เมื่อสามสิบปีก่อนนะ

            เดรโกพยักหน้า แล้วประตูก็เปิด เด็กชายผมสีน้ำตาลเดินเข้ามาก่อนตามด้วยเด็กชายผมสีแดงแบบวีสลีย์และปิดท้ายด้วยใบหน้าเด็กหญิงผมฟูที่คุ้นตา ทว่าสายตาอ่อนโยนไม่มีอีกต่อไป--เฮอร์ไมโอนี่แทบค้อนเดรโกตลอดเวลา

            ให้ตายเถอะ เรามีผีอยู่ในห้องนี้จริงๆ ด้วยรอนร้องพร้อมทำหน้าหวาดกลัว

            ไม่ต้องห่วง ฉันไม่หลอกเธอหรอกจ้ะไอร่าปลอบหลังเห็นรอนทำท่ากลัวเธอ ยอมรับว่าส่วนหนึ่งของเธอก็อยากลองหลอกเด็กคนนี้ให้กลัวหัวหดเพื่อความสนุกเหมือนกัน

            เหลือเชื่อเลยเฮอร์ไมโอนี่ แล้วเราจะเอายังไงกับเธอดีแฮรี่มองไปที่ร่างเด็กผู้หญิงโปร่งแสงลอยได้ตรงหน้า

            คงต้องเริ่มจากอดีตของเธอน่ะแฮรี่เด็กหญิงว่า เธอแบบว่าตายเพราะอะไรหรอ

            “เฮ้อออ เธอนี่ไม่มีมารยาทจริงๆ คำถามนี้มันก็หยาบคายพอๆ กับถามผู้หญิงอย่างเราเรื่องอายุกับน้ำหนักนั่นแหละ

ว่าแต่ฉันไม่มีมารยาท หล่อนไม่มีก่อนฉันซะอีก เฮอร์ไมโอนี่กลอกตานึกถึงตอนที่อยู่ๆ ผีไร้มารยาทตนนี้ก็แทรกถามเธอเรื่องสายเลือด แฮรี่มองเพื่อนเขาแวบเดียวก็รู้ว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดีจึงโพล่งคำถามแบบไม่ทันคิดออกไป

            เธอสนิทกับพี่สาวมั้ยเขานำข้อมูลที่เฮอร์ไมโอนี่เล่าอย่างรีบเร่งระหว่างเดินมาห้องนี้ออกมาถาม ถือว่าเป็นคำถามคิดสดที่ไม่แย่เท่าไหร่

            “หื้มไอร่าทำเสียงสูงก่อนตอบ เคยสนิท เธอไม่ได้รักฉันอย่างที่พูด ทุกคนไม่ได้รักฉันอย่างที่พวกเขาพูดเมื่อถึงประโยคสุดท้าย สีหน้าของผีไอร่าดูสลดไปทันที

            “หมายความว่าไงเดรโกเสริม

            อ่อเอ่อ…” ผีเด็กสาวอึกอัก

เธอลำบากใจที่จะพูดงั้นหรอรอนถามเมื่อเห็นร่างโปร่งใสอึกอัก     

            เปล่าจ้ะ

            ถ้าเปล่า แล้วทำไมไม่บอกซักทีล่ะ เฮอร์ไมโอนี่กลอกตาอีกครั้ง

            “เธอออกไปที่อื่นไม่ได้หรอแฮรี่ถาม ทำไมต้องอยู่ที่นี่

            วิญญาณไอร่าส่ายหัว เป็นที่ที่ฉันตายน่ะ

            คำตอบนี้ทำให้แฮรี่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ฉันเริ่มอยากรู้ขึ้นมาจริงๆ แล้วนะ ทำไมเธอถึงตายในห้องสมุดล่ะ

            ก๊อก ก๊อก

            เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ทุกคนในห้องสะดุ้ง ผีไอร่ารีบลอยเข้าไปหลังตู้หนังสือ

            อาหารกลางวันเรียบร้อยแล้วนะครับทุกท่านธีโอดอร์เข้ามาแจ้งเรื่องอาหารกลางวันแล้วค่อยยืนรอเด็กๆ อยู่นอกห้อง

            ทุกคนมองหน้ากัน ดูเหมือนเด็กทั้งสี่คงต้องพักเรื่องแปลกประหลาดนี่ไว้ซะก่อนแล้วสิ

            จากนั้นทั้งหมดก็ออกจากห้องสมุด ตามธีโอดอร์ไปยังห้องอาหาร เฮอร์ไมโอนี่วิ่งไปหน้าแถวเพื่อตามหัวหน้าพ่อบ้านให้ทันแล้วกระซิบบางอย่าง เขาพยักหน้ารับ เดรโกเห็นก็ขมวดคิ้วสงสัย เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเด็กผู้หญิงคนนี้ถึงญาติดีกับพวกพ่อบ้านนักหนา ทีกับชนชั้นสูงอย่างเขาซึ่งควรจะปฏิบัติดีด้วยกลับไม่ทำซะอย่างนั้น

            ถึงจะมีแค่สี่คนแต่อาหารบนโต๊ะนั้นกินได้มากสุดถึงเจ็ดคนเลยทีเดียว แฮรี่ยืนยันให้หัวหน้าพ่อบ้านนำอาหารบางอย่างไปเก็บหรือแบ่งคนรับใช้คนอื่น แต่ธีโอดอร์ชี้แจงว่าถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้านายพวกเขา ก็ไม่สามารถทานอาหารระดับเดียวกับเจ้านายได้ เด็กทั้งสามมองไปยังเดรโก แต่เขายังคงเงียบราวกับว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา

            รอนจึงเสนอให้กินบางอย่างที่อยากกินจริงๆ อาหารที่เหลือจะได้ไม่โดนแตะต้อง สามารถเก็บหรือเอาไปให้คนอื่นได้ เผื่อพวกเขาเปลี่ยนใจ ไม่สิ เผื่อเดรโกจะเปลี่ยนใจ

            พวกเธอรู้สึกว่าไอร่าแปลกๆ บ้างมั้ยเฮอร์ไมโอนี่เปิดบทสนทนาหลังจากที่กินมาได้ซักพักหนึ่ง เดรโกเงยหน้าจากอาหารขึ้นมาทันทีด้วยความประหลาดใจ เด็กสาวลูกมักเกิ้ลมีความคิดเดียวกับเขา

            เขาดูไม่อยากพูดเรื่องของตัวเองนะว่ามั้ยแฮรี่ว่า

            ถ้าเขาไม่ลำบากใจแล้วทำไมไม่พูดออกมาล่ะรอนว่า ผู้หญิงปากไม่ตรงกับใจตลอดเลยหรอ เข้าใจยากจริงๆ

            นั่นแปลว่าเขาแปลก ถูกมั้ยเด็กหญิงสรุป

            ไม่รู้สิ ฉันว่าเรายังสรุปไม่ได้นะ แปลกแบบไหนล่ะแฮรี่ถาม

            เฮ้ออ ช่างเถอะเด็กสาวถอนหายใจ ตอนนี้เธอยังไม่มีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ว่าเรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากลในสายตาเธอ

            สิบห้านาทีต่อมา เฮอร์ไมโอนี่บอกว่าอิ่มแล้วและขอตัวโดยที่เธอไม่รู้ว่าเดรโกสังเกตและตามเธอไปอย่างเงียบๆ

            เฮอร์ไมโอนี่เดินออกมาจากห้องอาหาร มองซ้ายมองขวาเพื่อหาหัวหน้าพ่อบ้าน ธีโอดอร์คะ หนูเรียบร้อยแล้ว ไปกันเถอะค่ะเด็กหญิงเรียก ธีโอดอร์พยักหน้ารับ กำลังเดินขึ้นบันไดไปพร้อมเด็กหญิง แต่แล้ว

            อะแฮ่มเดรโกกระแอม เขาไม่ยอมให้พ่อบ้านกับแขกทำอะไรนอกสายตาเขาแน่นอน

            เด็กสาวสะดุ้งตามเคย นายอีกแล้วหรอน้ำเสียงเธอเบื่อหน่าย

            พวเธอจะทำอะไรกัน ธีโอดอร์เดรโกพูดชื่อออกมาชัดเจนเพื่อให้เจ้าของชื่อตอบคำถาม

            คุณหนูเกรนเจอร์ต้องการให้ผมพาชมรอบบ้านครับ

            “ฉันขอคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว นายไปได้เดรโกสั่ง

            ไม่! คุณรับปากแล้วว่าจะพาหนูชมบ้านเด็กหญิงรั้งเอาไว้ เธอพยายามไม่อยู่กับคนงี่เง่า เอาแต่ใจสองต่อสอง

            ผมรับปากกับคุณหนูเกรนเจอร์แล้วครับ ผมไปไม่ได้จริงๆธีโอดอร์ยิ้มกริ่ม นานครั้งขัดคำสั่งเจ้านายเอาแต่ใจบ้างก็สนุกดี เผื่อจะได้เห็นอะไรดีๆ ก็ได้

            ฮึ่ยยยย งั้นนายไปเอาอาหารที่พวกวีสลีย์ไม่กินไปจัดการแบ่งให้คนรับใช้ ถ้าเหลือ เก็บก็ได้เก็บ แล้วค่อยกลับมาพาเกรนเจอร์ชมบ้านเดรโกออกคำสั่งอีกรอบ เขาคิดออกแค่สิ่งนี้สิ่งเดียวเท่านั้นที่พอจะซื้อเวลาให้เขาคุยกับเฮอร์ไมโอนี่ได้ หัวหน้าพ่อบ้านโค้งรับคำสั่งแล้วเดินจากไป

            มีอะไร นายเลือดบริสุทธิ์เฮอร์ไมโอนี่ว่าพลางกอดอก ใบหน้าบูดบึ้ง

            ฉันคิดเหมือนเธอ ฉันว่าเรื่องนี้มันแปลกๆเดรโกอธิบาย เหมือนยัยผีนั่นรู้จักฉัน รู้ว่าฉันจะเข้าไปในห้องนั้น เธอก็เหมือนกัน ตอนฉันไม่อยู่ ยัยนั่นสนใจเรื่องที่เธอเป็นลูกมักเกิ้ล

            “นายหมายความว่ายังไงเฮอร์ไมโอนี่แปลกใจจนลืมไปเลยว่ากำลังเคืองเดรโกที่เรียกเธอด้วยชื่อแบบนั้น

ถ้าผีไอร่าสนใจในตัวเดรโก เธอว่าไม่แปลก เดี๋ยวนะ สนหมอนี่เนี่ยนะ ยัยนั่นแปลกจริงๆ ด้วย แต่สนใจในตัวเธอด้วยงั้นหรอ อันนี้แปลกกว่า

            ฉันจะลองเข้าไปถามเธอดูว่าเธอรู้จักฉันได้ยังไงเด็กชายเลือดบริสุทธิ์วางแผน ส่วนเรื่องเธอ รอไปเรื่อยๆ ดีกว่า เราอาจจะรู้อะไรมากกว่านี้

            เด็กสาวพยักหน้า อย่าโดนยัยนั่นกินก่อนซะล่ะ

            “เป็นห่วงฉันหรอเกรนเจอร์เดรโกยิ้มเยาะ

เฮอร์ไมโอนี่ไม่ตอบทันที ใบหน้าเริ่มกลายเป็นสีแดงระเรื่อ ถ้านายตาย ฉันก็ไม่มีพวกสิตาบ้า แต่เด็กหญิงพบว่าเธอไม่สามารถพูดมันออกไปได้

เกิดความเงียบระหว่างเด็กสาวเลือดสีโคลนและเด็กหนุ่มเลือดบริสุทธิ์

ความเงียบและสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเฮอร์ไมโอนี่ทำให้เดรโกเพิ่งจะรู้ตัวว่าเกิดอาการเช่นเดียวกับเธอ

ให้ตายเถอะเกรนเจอร์ ฉันไปละเดรโกว่าพร้อมรีบวิ่งขึ้นบันไดวนไปทิ้งให้เฮอร์ไมโอนี่ยืนจับใบหน้าตัวเองพลางภาวนาให้ธีโอดอร์กลับมาพาเธอไปชมบ้านหลังนี้เร็วๆ

***

เด็กชายผมสีบลอนด์แบบตระกูลมัลฟอยเปิดประตูห้องสมุดเข้าไป แสร้งทำเป็นเขากำลังหาเพื่อน ทว่ามันไม่เป็นไปตามแผนเมื่ออยู่ๆ มือของแฮรี่ก็มาแตะที่บ่าของเขา

เห็นเฮอร์ไมโอนี่มั้ยเด็กชายผมสีสีน้ำตาลถาม

เดรโกสะบัดไหล่เป็นสัญญาณให้แฮรี่เอามือออกจากไหล่ของเขา ไม่เห็นเดรโกค้อน หงุดหงิดที่ไม่ได้อยู่กับผีไอร่าตามลำพังเพื่อถามสิ่งที่เขาสงสัย

แฮรี่กับรอนหาเก้าอี้นั่ง เด็กชายผู้รอดชีวิตเชื่อว่าเขาสามารถช่วยไอร่าได้

ไอร่า ฟังนะแฮรี่เรียกร่างโปร่งแสงมาใกล้ๆ เธอต้องบอกสาเหตุการตายของเธอนะ เราจะได้ช่วยให้เธอไปโลกหลังความตาย

เดรโกนั่งใกล้รอน เขาไม่อยากเข้าใกล้วิญญาณตนนี้มากนัก ตอนนี้เขารับหน้าที่เป็นผู้ฟังอย่างเดียว เก็บข้อมูลให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เอาล่ะ ฉันคงยอมรับว่าครอบครัวฉันเกี่ยวกับเวทมนตร์แบบที่พวกเธอทุกคนในนี้เกี่ยว หลายคนเคยเรียนที่ฮอกวอตส์ แฮรี่กับรอนพยักหน้า ข้อสันนิฐานของเฮอร์ไมโอนี่เกี่ยวกับครอบครัวนี้เป็นจริง

แล้วทุกคนที่เธอว่าเกี่ยวข้องกับการตายของเธอยังไงแฮรี่เจาะจง เขาอยากรู้สาเหตุการตายของเด็กหญิงคนนี้ให้เร็วที่สุด

ทุกคนเกลียดฉันพี่สาวเกลียดฉัน เราเลิกสนิทกันเมื่อเริ่มเข้าเรียนเสียงของไอร่าสั่นระริกเหมือนคนร้องไห้ เสียดายที่เธอเป็นวิญญาณ เลยยากที่จะบอกว่าเธอร้องไห้อยู่หรือเปล่า ฉันมีพรสรรค์เรื่องเวทมนตร์มากกว่าเธอ ฉันโดนพี่ขโมยพลังเวทมนต์ไปแล้วเอาไปเก็บไว้ในหนังสือตำราเวทมนตร์ แล้วเธอก็ขังฉันไว้ในห้องนี้ไอร่าโปร่งแสงมองไปรอบๆ ห้องสมุดเหมือนมันเป็นบ้านของเธอ

แล้วพ่อแม่ล่ะเดรโกค้าน เขาเชื่อว่ายังไงพ่อกับแม่ของเธอไม่มีทางปล่อยให้เอรินทำแบบนี้แน่

ฉันบอกแล้วไงมัลฟอย ทุกคนเกลียดฉัน พวกเขาเชื่อคำแก้ตัวของพี่ ทุกคนคิดว่าฉันฆ่าตัวตาย มันบ้าสิ้นดีใช่มั้ยล่ะรอยยิ้มเศร้าสลดปรากฏขึ้นบนใบหน้าโปร่งแสง

แล้วเราทำอะไรเพื่อเธอได้บ้างรอนถาม

ก่อนเอรินจะออกจากห้องนี้ไป เธอบอกว่าฉันไม่สามารถหาตำราเวทมนตร์เจอเพราะมันอยู่ในสถานที่สาบสูญแล้วฉันก็ติดอยู่ในห้องนี้ ไม่ไปไหนไม่ได้ แต่พวกเธอทำได้ไอร่ามองแฮรี่ รอน และเดรโก ช่วยฉันหาตำราเล่มนั้นได้มั้ย

“อ้อ แต่พวกเธอต้องหามันให้ทันวันพระจันทร์เต็มดวงนะ ตำราทำงานกับแสงจันทร์ แถมวันนั้นเป็นวันที่คำสาปของพี่ไม่มีผลด้วย” ไอร่าเสริม

เธอพอจะรู้ชื่อตำราเวทมนตร์นั่นมั้ยแฮรี่ถาม

มันชื่อ ลาคูนา 

 

 

- - - - โปรดติดตามตอนต่อไป - - - -


TALK :

ฮัลโหลนักอ่านที่น่ารัก
กลับมาแล้วค่าา บีไม่สบายมา5555555 /อีนี่มีข้อแก้ตัวทุกวีคเลยโว้ย
ขอบคุณแฟนๆทุกคนอีกเช่นเคยนะคะ ที่ยังติดตาม
บีหายไปนาน ชดเชยด้วย100% รวดเดียวอีกครั้งค่ะ *ก้มกราบ*
มีความคิดเห็นยังไงหรือรู้สึกอะไร ไม่ว่าติหรือชม บอกกันได้น้า
บีรู้สึกว่าตอนนี้แต่งยากเพราะเป็นจุดเริ่มต้นของปริศนา ดีไม่ดียังไง
ฝากทุกคนบอกด้วยนะ กลัวไม่ฟินกัน T T(เสียใจ)   #ด่าได้แต่ขอกำลังใจ //โดนตบ
ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจเช่นเคยค่ะ ขอบคุณและสวัสดีจ้า

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #102 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 12:54
    ผจญภัยแล้วสิ
    #102
    0
  2. #51 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 12:16
    สนุกจุงงง

    สงสารไอร่า
    #51
    1
    • #51-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      25 กันยายน 2560 / 19:03
      งุ้ย ดีใจที่นักอ่านชอบนะคะ
      #51-1
  3. #38 m.ppmm (@maprang_bell) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 16:54
    ชอบมากๆ เลยค่ะ
    #38
    1
    • #38-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      12 กรกฎาคม 2560 / 11:50
      เย่ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ
      ฝากติดตามต่อไปด้วยเน้ออ
      #38-1
  4. #37 Smlielyy (@M3636) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 16:05
    ชอบบมากค่าาา รอน้า
    #37
    1
    • #37-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      12 กรกฎาคม 2560 / 11:51
      ดีใจที่ชอบค่ะ ขอบคุณมากน้า
      อัพแล้วค่าา ขอโทษที่ให้รอนะค้าา
      #37-1
  5. #36 juliet! !! (@juliet1992) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 21:13
    ชอบๆ เรื่องนี้น่ารักค่ะและก็น่าติดตาม  สู้ๆน้าาา เป็นกำลังใจให้ฮะ
    #36
    1
    • #36-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      12 กรกฎาคม 2560 / 11:52
      ขอบคุณสำหรับคำชมและกำลังใจจ้า
      อัพตอนใหม่แล้วว
      #36-1
  6. #35 XYCYMN (@XYCYMN) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 13:23
    โอ้ยยยชอบจังเลย มีโมเม้นท์เบาๆให้อมยิ้ม555555555565
    #35
    1
    • #35-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      12 กรกฎาคม 2560 / 11:54
      ขอบคุณมากค่าาา กลัวจะไม่ชอบกัน ฮรืออ
      อัพแล้วน้าาา อ่านต่อได้เยย
      #35-1
  7. #34 tuktahiper (@tuktahiper) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 22:19
    ที่มาของเรื่องคือตำรานี่เองงง
    #34
    1
    • #34-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      12 กรกฎาคม 2560 / 11:55
      ติดตามต่อไปเลยๆๆๆ อัพแล้วน้า
      #34-1
  8. #33 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 19:36
    ไม่ต้องมีโมเม้นทุกตอน เราก็ชอบอ่านจ้า
    ฟิคสนุกดีค่ะ ไม่หวานเกินไป น่ารักใสๆแบบเด็กปีสอง ปนกลิ่นแฟนตาซีและผจญภัยนิดๆ
    ที่มาของชื่อเรื่องปรากฎกายแล้ว
    #33
    1
    • #33-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      12 กรกฎาคม 2560 / 11:54
      เย่ ขอบคุณมากสำหรับคอมเม้นค่ะ
      ติดตามต่อไปได้เลยน้าา
      #33-1
  9. #32 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 17:41
    ผีมาบอกเอง
    #32
    1
    • #32-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      12 กรกฎาคม 2560 / 11:53
      ติดตามต่อได้แล้วน้าาา ออกแล้วค่า
      #32-1
  10. วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 02:32
    ผีแปลกๆนะ คิดว่ามีเบื้องหลังมากกว่านี้ ถึงจะเกลียดกันยังไงก็ยังดูไม่สมเหตุสมผลที่ไม่มีรูปภาพอยู่เลย คิดว่าผีอาจไม่ใช่คนดี และไม่แน่ว่าการที่เก็บรูปไปหมดอาจจะเพื่อป้องกันบางอย่าง อื้อหือ มโนแรงมาก รอนะคะ
    #31
    1
    • #31-1 BE.Rapunzel (@nammook) (จากตอนที่ 4)
      19 พฤษภาคม 2560 / 09:14
      มโนถูกไม่ถูก ติดตามตอนต่อไปเยย
      ขอบคุณที่ตามอ่านจ้า นักอ่านนอนดึกมาก555

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 พฤษภาคม 2560 / 09:14
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 19 พฤษภาคม 2560 / 09:15
      #31-1