กับดักรักจอมเถื่อน

ตอนที่ 3 : บทที่ ๑ นางบำเรอในบ้าน (๒) รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 ส.ค. 60



ดมิสา แคมเปิร์กเซีย สาวสวยวัยยี่สิบสี่ปียืนกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาฉ่ำวาวด้วยน้ำร้อนๆ ทอดสายตามองไปยังพุ่มไม้เตี้ยของสวนหย่อม รอบๆ บ้านเขียวขจีด้วยพืชพันธุ์หลายชนิด แต่ไม่ว่าบ้านหลังนี้จะถูกตกแต่งให้น่ามองเช่นไร มันก็ไม่ได้ช่วยให้หัวใจบอบช้ำดีขึ้น การต้องตรอมตรมกับเรื่องน่าอายมันติดอยู่กับเธอมาสามปีเต็มแล้ว ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกเท่าไรถึงจะขจัดมันออกจากหัวใจได้เสียที เด็กในบ้านกับลูกชายของผู้มีพระคุณได้เสียกันลับหลัง ถ้ารู้เข้าท่านคงเสียใจจนแม้แต่หน้าก็ไม่อาจจะมองให้เสียลูกตา

        ไหล่บางห่อเข้าหากัน ขณะกระชับชุดคลุมสีขาวให้แน่นขึ้น กะพริบตาถี่ๆ เพื่อระงับหัวตาร้อนผ่าวให้เข้าสู่สภาวะปกติ ทว่าก็ต้องยืนตัวเกร็งเมื่อฝ่ามือหนาหนักของใครบางคนวางทาบกับเนินบ่า แล้วเขาก็ดึงคอเสื้อให้คลายออก ก่อนจะทดแทนด้วยริมฝีปากอุ่น

        “ฉันแปลกใจจังคนครางถามแต่งกายล่อแหลม เขาพันช่วงเอวด้วยผ้าขนหนูสีขาวนุ่ม

        “คะ?”

        “เธอลุกจากเตียงไหวได้อย่างไรดมิสา...ในเมื่อหลายชั่วโมงที่ผ่านมา ฉันตักตวงความสุขจากเธอมากมายเหลือเกิน

        คำบอกกล่าวของเขาเรียกรอยแดงๆ บนแก้มนุ่ม แต่เพียงชั่วครู่หญิงสาวก็ปัดเป่ามันทิ้งพร้อมกับเบี่ยงตัวหนี เมื่อไรพี่ซีเวสท์จะเลิกยุ่งกับหนูอีฟสักทีคะ?”

        “ทำไม?”

        “ก็...

        “กลัวมัมรู้ว่าเธอเป็นเมียฉัน หรือว่าไม่อยากนอนกับฉันแล้ว

        ดมิสาเม้มริมฝีปากแน่นแล้วหันมาเผชิญหน้า จับจ้องดวงตาสีน้ำทะเลอย่างไม่ยอมหลบอีก หนูอีฟก็แค่ไม่อยากอยู่ในสถานะนี้อีก สามปีที่ผ่านมาก็ถือว่านานมากแล้วนะคะ หนูอีฟอยากเป็นอิสระค่ะ

        “เธอเบื่อฉัน

กัปตันหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ขึ้น ไล้ปลายนิ้วไปกับปากจิ้มลิ้มที่กำลังพ่นน้ำคำชวนเหน็บหนาว สามชั่วโมงที่ผ่านมาลีลาบนเตียงของฉันไม่สมบูรณ์แบบหรืออย่างไรเขาซักถามพร้อมกับขยับหัวคิ้วเข้าหากัน ก็ไม่นี่...บนเรือสำราญ ผู้หญิงหลายคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าฉันเป็นที่หนึ่ง ไม่มีผู้ชายคนไหนทำให้พวกเธอมีความสุขได้เท่ากับฉัน

        ไม่ว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่ดมิสาก็เจ็บเหลือเกิน หนูอีฟไม่อยากรับรู้เรื่องพี่กับผู้หญิงพวกนั้นหรอกนะคะ

        “ทำไมล่ะ? ในเมื่อคนพวกนั้นก็เป็นเหมือนๆ กับเธอ

        “เหมือนหรือคะหญิงสาวกำลังกลืนก้อนแข็งๆ ลงคอ ซึ่งมันทำได้ยากเหลือเกิน

        “นางบำเรอเหมือนกันแปลกตรงไหนฮึ

        “ถ้าอย่างนั้นหนูอีฟขอลาออกจากตำแหน่งนี้ได้ไหมคะ?”

        ครานี้ชายหนุ่มยิ้มเหี้ยม ขยับเข้ามาจนสะโพกแกร่งชนกับเรือนกายส่วนหน้า ประคองสองแก้มนุ่มด้วยฝ่ามือร้อนๆ พร้อมกับปิดริมฝีปากลงมาอย่างหนักหน่วงรุนแรง เสียใจด้วยดมิสา เพราะฉันไม่อาจปล่อยเธอไปได้จริงๆ

        “แต่หนูอีฟคือน้องพี่นะคะ น้องสาวของพี่ คนที่พี่เห็นมาตั้งแต่อายุสามขวบ

        “ก็ใช่ไงเขาเออออเห็นด้วย เพราะเธอเป็นน้องฉันถึงได้ต้องการเธอมากเหลือเกิน

        “พี่ซีเวสท์หญิงสาวกัดฟัน ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาเอาความคิดอัปรีย์แบบนี้มาจากไหน อยากนอนกับน้อง มีอะไรกับน้องเช่นนั้นหรือ คนดีๆ ที่ไหนเขาทำกัน ไม่สิ! เขาไม่ใช่คนแล้ว เขาทำให้ชีวิตของเธอพบกับความวิบัติ

        “ช่วยไม่ได้นะดมิสาเพราะว่าเธอทำให้ฉันปรารถนาในตัวเธอตั้งแต่อายุสิบแปด ฉันอดทนจนเธออายุยี่สิบเอ็ดได้ก็ดีเท่าไรแล้ว

        “แต่เรื่องของเรามันไม่ควรเกิดขึ้น

        “ทำไมล่ะหรือว่าข้อแตกต่างกันเรื่องอายุ ไม่ต้องห่วงหรอกเราห่างกันแค่สิบห้าปีเอง เซ็กส์มันไม่เกี่ยวกับอายุ ถึงฉันจะแก่กว่าแต่ว่าเรี่ยวแรงของฉันก็ไม่เคยถดถอย

        “หนูอีฟไม่ได้หมายความถึงเรื่องนั้น

        “แล้วทำไมถึงอยากไปจากฉันล่ะใบหน้าของคนถามลอยเด่นอยู่ใกล้ๆ เขาจ้องมองราวกับจะทะลุเข้ามาในร่างกายของเธอ

        “ก็หนูอีฟ...

        “ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่ เธออย่าหวังเลยว่าจะไปจากฉันได้ จำไว้นะดมิสา เธอต้องเป็นนางบำเรอของฉันไปอีกนานแสนนานชายหนุ่มกดมุมปากลงลึกก่อนจะโอบกอดร่างอรชรของคนคิดจะถอยห่างมาแนบใกล้ กดสะโพกของอีกฝ่ายแนบกับลำกายแน่นขนัดของตัวเอง บดเบียดให้เธอรับรู้ว่าอะไรบางอย่างที่ตื่นขึ้นมาพร้อมจะสู้รบอีกครั้ง

        “พี่ซีเวสท์

ดมิสาเรียกได้เพียงเท่านั้น ก็ต้องหลับตาลงในยามที่ปากอุ่นจัดบดขยี้ลงมาอย่างหนักหน่วง ราวกับว่าเขาจะใช้การจูบในครั้งนี้เพื่อลงโทษการปากดีของเธอเมื่อครู่ เรียวลิ้นอุ่นๆ เริ่มซอกซอนเข้ามากวาดค้นความหวานในปาก พอๆ กับมือของเขาที่ปลดเปลื้องชุดคลุมให้ร่วงหล่นออกจากเรือนกาย ขณะที่ตัวเขาเองก็ปลดผ้าเช็ดตัวให้หลุดห่างจากเอวสอบเช่นกัน

        ปากของเธอถูกรุกรานหนักหน่วง แม้จะหาทางล่าถอยแต่มันก็ไม่มีทางใดเลยที่จะหลบพ้นไฟพิศวาสของเขา ชั่วครู่เธอก็รับรู้ถึงความอุ่นจัดที่โถมทับเข้ามาในเรือนร่างอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความดุดัน รุนแรง ร้อนเร่า ราวกับจะบอกเป็นนัยๆ ว่าอายุที่ห่างกันของเธอและเขา ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับเรื่องบนเตียงเลย

        “พี่ซีเวสท์มือนุ่มๆ ตะครุบคว้าท่อนแขนล่ำ ในยามที่เขากำลังจงใจแกล้งเธอให้อารมณ์กระเจิดกระเจิง

        “ไหนว่าลีลาของฉันไม่เด็ดดวง แล้วทำไมถึงได้กัดฟันหักห้ามอารมณ์ล่ะเขายียวนใส่ทั้งสีหน้าและแววตา

        ดมิสาไม่ตอบ ทำเพียงหลบเลี่ยงหนี แต่เล็บเล็กๆ ยังคงจมไปกับเนื้อของเขา

        “อย่าเงียบไปหน่อยเลย ฉันรู้หรอกว่าเธอชอบบทรักของฉันแค่ไหนปากเขากระซิบอยู่ใกล้ๆ ใบหู ก่อนจะใช้ปลายลิ้นกวาดต้อนหยอกเย้า เอวของเขายังคงขยับอย่างต่อเนื่อง ราวกับจะสั่งสอนให้เธอรู้ว่าไม่ควรคิดตีจาก

ดูสิ! ดมิสา...เราสองคนเข้ากันได้ดี...ดีมากเหลือเกิน

        ถึงแม้อยากจะปฏิเสธ แต่ดมิสาก็ไม่มีเรี่ยวแรง เธอเอาแต่หลบสายตาของเขาพร้อมกับกัดปากไม่ให้เสียงพึงพอใจเล็ดลอดออกมา

        “ร้องหน่อยสิ...ถ้าเธอร้องแรงของฉันคงจะมีมากขึ้น

        “ไม่!”

        “แล้วเราจะได้เห็นดีกันซีเวสท์ขบกรามกล่าวออกมาเพียงเท่านั้น เขาก็คว้าร่างบอบบางขึ้นจากเตียงนอน พลิกร่างกายอีกฝ่ายให้หันหลัง ก่อนจะลงทัณฑ์เธอด้วยจังหวะร้อนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ สองมือแกร่งขับเคลื่อนไปตามเรือนร่างอ้อนแอ้นทุกจุดอ่อนไหว

ฉันก็อยากจะรู้นักว่าเธอจะทนได้สักกี่น้ำ

        สิ้นเสียงของเขา พายุสุดร้ายแรงก็ถาโถมเข้ามาจนดมิสาไม่อาจสกัดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อนที่ป่วนปั่นอยู่ภายในร่างกายได้อีก หญิงสาวแผดเสียงร้องแห่งความสุขสมออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ติดๆ กันหลายชั่วโมง เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำกับเธอจะสิ้นสุดลงในเวลาใด รู้แค่เพียงว่าร่างกายเหน็ดเหนื่อย กว่าจะรู้ตัวอีกทีรอบๆ ตัวก็เต็มไปด้วยความมืดมิด มีเพียงแสงไฟอ่อนๆ จากกลางห้องส่องสว่าง ขณะที่เขายืนนิ่งอยู่บริเวณหน้าต่างของห้อง อวดเรือนร่างสมส่วนของบุรุษเพศ ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งกี่หนก็ทำให้เธอหน้าแดงได้เสมอ

        ซีเวสท์ยืนทอดสายตามองออกไปด้านนอกนับสิบนาทีแล้ว ตั้งแต่เสียงข้อความมือถือดังขึ้น สีหน้าก็เต็มไปด้วยความเครียดจัด เขาไม่คิดเลยจริงๆ ว่าความสุขที่จะกอบโกยจากดมิสาจะจบเร็วถึงเพียงนี้ มันผิดพลาดจากการคำนวณไปมากจริงๆ

        ยืนนิ่งอยู่สักพักชายหนุ่มก็หันมองคนขยับตัว เห็นเธอนิ่วหน้ากับความเจ็บก็ได้แต่ลอบเหยียดยิ้มใส่ ใส่เสื้อผ้าฉันให้เวลาห้านาที

        “ทะ...ทำไมคะดมิสาต้องรีบร้อนถาม เพราะตอนนี้เธอแทบลงจากเตียงไม่ไหว

        ซีเวสท์ทอดมองคนรั้งผ้าห่มมาคลุมตัวพลางเอ่ยบอกเสียงเย็นๆ อีกสองชั่วโมงมัมจะกลับมาถึงบ้าน แต่ถ้าเธออยากจะนอนที่นี่ต่อก็ไม่เป็นไร ไว้ฉันจะกลับไปบอกมัมให้...ว่าลูกสาวสุดที่รักนอนหมดเรี่ยวหมดแรงอยู่บนเตียงของฉัน

พี่ซีเวสท์ครางเรียกด้วยแววตาเจ็บปวด

ชายหนุ่มจ้องมองอยู่นานก่อนจะไหวไหล่เบาๆ ถ้าอยากให้ของขวัญการกลับมาของมัม ด้วยการเปิดเผยตัวว่าเป็นนางบำเรอของฉันละก็ นอนอยู่บนเตียงต่อไปฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ ดีเสียอีกเพราะฉันก็ขี้เกียจปิดบังเหมือนกัน

        “พี่ซีเวสท์ดมิสาน้ำตาตก ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ใจร้ายกับเธอเหลือเกิน แต่เพราะรู้ว่าถามออกไปก็คงไม่ได้คำตอบ จึงกลืนก้อนสะอื้นลงคอ ก้าวลงจากเตียงด้วยเรือนร่างเปลือยเปล่า

        ดมิสาข่มใจร้าวๆ เดินเลยผ่านคนร่างสูงไปหยิบเอาเสื้อผ้าที่หล่นเรี่ยเกลื่อนห้องติดมือ แล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำเงียบๆ เข้าสู่ด้านในดวงตากลมโตสีดำสนิทก็จ้องมองภาพของผู้หญิงคนหนึ่งนิ่งนาน สีหน้าและแววตาของเธอคนนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บช้ำ ตามเนื้อตัวโดยเฉพาะจุดบอบบางเกลื่อนไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำๆ ทอดมองอยู่นานถึงได้ปิดเปลือกตาลง แล้วปล่อยให้สายน้ำเย็นๆ จากฝักบัวราดความโสมมออก จากนั้นก็คว้าเอาผ้าขนหนูเช็ดตัวแล้วแต่งกายอย่างรีบเร่ง

        ออกมาด้านนอกก็ต้องทนต่อความหมางเมินของชายหนุ่ม เวลานี้เขาแต่งตัวเรียบร้อย ยืนกอดอกมอง แววตาของเขายังคงเย็นชาเสมอต้นเสมอปลาย นึกว่าจะตายอยู่ในนั้นเสียอีก

        “ขอโทษค่ะ

        “เอาไว้ขอโทษมัมดีกว่าไหม ป่านนี้คงกลับถึงบ้านแล้วกระมัง

        “หนูอีฟก็แค่อยากใช้เวลาทำใจสักครู่เท่านั้น

        “ทำใจ...ซีเวสท์ครางแผ่วๆ ในลำคอ ก้าวครั้งเดียวก็มายืนตรงหน้าพลางโน้มลงมาจูบกลีบปากอิ่มชื้นเบาๆ ทำใจไปทำไมฮึ! ต่อให้ใช้เวลาหมดทั้งชีวิต เธอก็ไม่อาจหลีกพ้นจากความโสมมที่ฉันจะสาดใส่ได้หรอก

        “พี่ซีเวสท์

        “เก็บน้ำเสียงแบบนี้ ไว้ใช้ตอนอยู่ต่อหน้ามัมก็พอเพราะว่ามันใช้กับฉันไม่ได้ผลชายหนุ่มเมินหนีต่อแววตาตัดพ้อ แล้วเร่งฝีเท้าออกไปจากห้อง ไม่แยแสด้วยซ้ำว่าคนอยู่ด้านหลังจะก้าวเท้าทันหรือเปล่า เพราะต่อให้หล่อนจะเป็นจะตายเขาก็ไม่จำเป็นต้องเหลียวมองให้เสียเวลา ในเมื่อตำแหน่งที่เธอจะได้จากเขามันก็แค่นางบำเรอไร้ค่าคนหนึ่ง หาใช่น้องสาวที่เขาควรใส่ใจไม่!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

123 ความคิดเห็น

  1. #10 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 06:33
    เพราะอะไรหนอ...ทำให้พี่ซีเวทท์..ทำแบบนี้
    #10
    0
  2. #9 dekbanna (@dek-banna) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 05:10
    ร้ายต่อเนื่องจริงๆกัปตัน
    #9
    0
  3. #7 yanwattana (@yanwattana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 00:38
    หน่วงตั่งเเต่เริ่มเลย
    #7
    0
  4. #6 Mai & Nut (@maisiam42) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 00:32
    นั้นปากหรอพี่ซีเวสท์
    #6
    0