เสน่ห์มาร

ตอนที่ 6 : ไม่มีทางเลือก (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    9 ส.ค. 61


          ในเวลาเดียวกันสีหน้าของไตรวิชญ์ก็ไม่ได้แตกต่างจากผู้เป็นพ่อเลยแม้แต่น้อย ยิ่งนึกถึงใบหน้าเอาเรื่องกับแววตาชิงชังรังเกียจของผู้หญิงที่กำลังจะมาเป็นภรรยาตนด้วยแล้ว ไม่ต้องคาดเดาเขาก็รู้ว่าชีวิต่อจากนี้ยิ่งกว่าตกลงไปในนรกทั้งเป็นเสียอีก เชื่อได้เลยว่าด้วยฤทธิ์เดชของผู้หญิงคนนั้นคงทำให้ความสงบในชีวิตของเขาย่อยยับไปหมดเป็นแน่

          เมื่อนึกถึงเจ้าของเรือนร่างบอบบาง ผมสีดำนุ่มยาวเคลียบ่าของเธอ กับดวงตากลมโตที่แสนดุดันเอาเรื่อง รับกับใบหน้าขาวผ่องราวกับก้นเด็กนั่นแล้ว เปลือกตาหนาหนักของไตรวิชญก็ถึงกับค่อยๆ ปิดลง ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งเขายอมรับว่า ผกาพรรณงดงาม มีเสน่ห์ดึงดูดไม่น้อย แต่พอนึกถึงนิสัยใจคอของเธอแล้วเขาถึงกับต้องพ่นลมหายใจทิ้งแรงๆ

เสียงครางอี้ดๆ ของสัตว์เลี้ยงคุ้นเคยทำให้ไตรวิชญเบิกตาขึ้น ไม่กี่วินาทีก็ลืมเรื่องราวของผู้หญิงคนนั้นก้าวออกไปนอกบ้าน มาถึงเรือนไทยย่อส่วนขนาดกะทัดรัดแล้วเขาก็นั่งยองๆ สอดส่ายสายตาเข้าไปในบ้าน พอเห็นเจ้าโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ สีน้ำตาลตัวโตโผล่หน้าออกมาทำตาบ้องแบ๋วใส่ก็ขยับมือยีหัวนุ่มฟูเบาๆ

          ไง เต็งหนึ่ง เมื่อกี้นายเห็นแม่ของนายไหม ท่าทางเอาเรื่องไม่น้อยเลยทีเดียว

          โฮ่งๆ เต็งหนึ่งคลานตุ้บตั้บออกมาจากบ้าน มานอนครางอิ๋งๆ ให้ผู้เป็นนายเกาหัวเกาคาง

          เฮ้อ...

ไตรวิชญ์ถึงกับทอดถอนหายใจทิ้งแรงๆ ฉันยังนึกไม่ออกเลยว่าจะใช้ชีวิตคู่กับผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง ถ้ามันยากนักเราหนีไปอยู่ด้วยกันสองคนที่ไหมเต็งหนึ่ง ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าหนึ่งคนกับหนึ่งตัวต่างหาก เราทิ้งทุกอย่างที่นี่แล้วไปซ่อนตัวอยู่ที่อื่น ถ้าทำได้ก็คงดีไม่น้อย

          โฮ่งๆ

          อ้อ! แกจะบอกว่า แม่ของแกเป็นคนสินะ เป็นคนที่พูดมากซะด้วย ถ้าอย่างนั้นวันหลังถ้าแกเจอหน้าแม่อีกครั้ง แกก็ช่วยเตือนแม่แกหน่อยก็แล้วกัน ว่าอย่าโมโห อย่าโวยวายให้มันมากนัก ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะเอาตะกร้อครอบปากไว้ก็เป็นได้ พูดออกมาแล้วก็ยิ้มออกมาได้อย่างสบายใจ แถมยังบีบแก้มนุ่มฟูของเต็งหนึ่งเบาๆ อีกด้วย จำไว้นะ ถ้าเจอแม่อีก ก็บอกให้แม่หุบปากซะ

          อิ๋งๆ เจ้าเต็งหนึ่งครางเบาๆ เมื่อผู้เป็นนายคลายมือออกก็นอนฟุบลงบนตัวอย่างว่าง่าย

          หลังจากนั้นหนึ่งคนหนึ่งสุนัขจึงเงียบเสียงลง ปล่อยให้สายลมเย็นเยือกในยามค่ำคืนพัดผ่านรอบตัวไปเท่านั้น

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น