ตอนที่ 12 : •••CHAPTER XII: Bunny Café•••

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 พ.ค. 60

   
  CR.SQW
 ••Bunny Café••

.
.
.
.
ลมเย็นๆ ที่ลอดผ่านช่องว่างมุมหนึ่งของร้าน  ต้นไม้ที่ไหวตามแรงลม ทำให้ใบไม้ปลิวหล่นร่วงลงพื้นเป็นทอดๆ กับท้องฟ้าสีส้มผสมสีครามพร้อมกับดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าอีกไม่ช้า

"โง้ยยยย....แจ็คสันฮยอง~ แทเมื่อยอ่ะT^T"แทฮยองพูดไปบิดขี้เกียจไปพร้อมกับอ้อนรุ่นพี่ที่อยู่แผนกบรรณารักษ์ด้วยกัน ซึ่งรู้จักกันไม่นานมานี้นี่เอง


[Taehyung Part]

ย้อนไปช่วงเช้าของวันนี้
'ครับผม'
.
.
.
กริ๊งๆ!~ 

'อ่า....พูดถึงก็มากันเลยนะเนี่ย'

'???' ใครนะ?//ผมคิดในใจ

'เห่นโล๊วว เอฟวรี่วันน' 
บุคคลกล้ามใหญ่ที่ทำตัวแปลก(?) เดินเข้ามาในร้าน พร้อมกับหมุนตัวหนึ่งที ราวกับเดินแฟชั่นโชว์(นึกภาพออกใช่มั้ยคะ?555555!!)

'คนที่บ้าๆ(?) เดินหมุนไปมาชื่อหวัง แจ็คสัน อายุเท่ากับพี่ อยู่แผนกบรรณารักษ์ด้วยกันนี่แหละ เห็นแบบนั้นนะ...ความรับผิดชอบสูงเหมือนกันนะ' ผมพยักหน้าตอบแล้วก็จดจำชื่อเข้าไปในหัวสมอง

กริ๊งงๆ!!~

'ไฮ!!! เหื้อๆๆห้าๆๆๆอั่กกกๆๆๆ' ผมว่าคนนี้ก็แปลกนะ แลขำอร่อย ปากกว้างอีก// ทำไมเหมือนว่าตัวเอง

'คนนั้นคือชเว ยองแจ อายุประมาณแทนะ แต่ก็เป็นรุ่นพี่แทอยู่นิดนึง(?) แผนกบาริสต้าน่ะ บ้าๆบอๆ ขำแดกหัวคนอื่นไปวันๆ แต่ก็คล่องแคล่ว ไหวพริบดีนะ เด็ดขาด แถมมือหนักด้วย~'

'ครับ.....' ทำไมผมรู้สึกเหมือนนัมจุนฮยองเคยโดนยองแจตบเลยอ่ะ--

กริ๊งๆ!~ 

'ขออนุญาติครับ' 

คนนี้มารยามงามแฮะ....แถม ดูปกติที่สุดด้วย

'ส่วนคนนี้ นิ่งๆ อย่าให้มันรั่วล่ะ รั่วไม่แพ้สองคนก่อนหน้านี้หรอกนะ ไอนี่เพื่อนพี่เอง ชื่ออิม แผนกเดียวกับเราอีกเหมือนกัน แต่ก็นะ มีข้ออยู่อย่างนึง คือ ฟันเยอะ'

'งั้น......ผมคือ มักเน่?'

'ถูกต้อง555!!'

'เห้ยย!! วอทซับนัมจุน!! แจ็คพร้อมละ  เอ้าาาาา!!!!! แล้วนี่ใคร?เด็กใหม่หรอ? โซคิ้วท์~ง่ะ งุ้ยย นั่ลล้ากกก><' แจ็คสันฮยองพูดเสียงดังพร้อมกับบีบแก้มของผมไปมาแถมยังหอมแก้มซ้ายแก้มขวาอย่างละที

'แจ็คสันฮยอง!! ทำอะไรน้องเค้าน่ะ!! เห็นมั้ยแก้มแดงหมดเลย~' ยองแจที่ว่ามือหนัก ผมว่าเค้าก็ไม่ได้มือหนักอะไรนะ(แทฮยองคิดในใจ) แถมยังเจ้ามาลูบแก้มผมเบาๆไปมาอีกต่างหาก

'เดี๋ยวๆๆ ทำไรให้เกียรติน้องเค้าบ้าง?' แจบอมฮยองเดินไปปัดมือยองแจออกแถมยังโค้งให้กับผมอย่างสุภาพ จนผมต้องรีบโค้งตอบเช่นกัน คือฮยองผู้นี้สุภาพมากๆ!!

'อันยองนะฮะ ยินที่ได้รู้จักฮยองทุกคนนะ ผมแทฮยองนะ หรือเรียกแทก็ได้^^' ผมโค้งหลังให้กับเหล่าฮยองตรงหน้าทุกคน

'น่ารักง่ะ...ชอบๆ อะหิๆ'ยองแจพูดออกมาพร้อมกับเดินเข้ามากอดผมแน่น จนตอนนี้ก็ตามด้วยแจ็คสันฮยองและแจบอมฮยอง

'หงึ....ทะ...แท หายใจมะออก~...'

'พอเลยๆๆ เห่ออกันมากพอละ ไปๆๆๆ แยกย้ายทำงานๆ ไม่ทำงานตัดเงินเดือนน่ะเห้ย' นัมจุนฮยองที่ขัดความสุขของเหล่าฮยองที่กำลังเห่อผมอยู่นั้นต้องกระจายฝูง(?)
กันไปคนละทิศละทาง

แต่ใช้เวลาไม่นานผมกับพวกฮยองก็สนิทกันแบบเป็นตุเป็นตะ มีเรื่องเม้าท์มากมายระหว่างทำงานเยอะแยะไปหมด มันทำให้รู้สึกว่าคุยเท่าไรมันก็ไม่จบไม่สิ้นสักที จนกระทั่งถึงเวลาใกล้ปิดร้าน

แต่ก็ดีนะ^^ ผมชอบแบบนี้อ่ะ หนุกหนานเฮฮาดี 555555!!

[End Taehyung Part]
.
.
.
.
.
.
.
.
"แจ็คสันฮยองง แทเมื่อยง่ะ" 

"มามะ....เดี๋ยวพี่หวังนวดให้>< อะนี่น้ำ พี่กะจะเอามาให้พอดีเลย มาเลดี้สสส"

แจ็นสันเดินอ้อมมาด้านหลังของคนตัวเล็กที่นั่งเก้าอี้บิดตัวไปมาอยู่พร้อมกับยื่นน้ำขวดหนึ่งให้กับแทฮยอง แล้วจัดการลงมือนวดอย่างเบามือ

"นี่ ฮยอง...ถามไรหน่อยสิ..ทำไมถึงมาทำงานที่นี่หรอ?"

"55555!! เอาจริง?....อยากรู้จริงดิ?"

"เออน่าาา ว่ามาเถอะ แทอยากฟัง"แทฮยองพูดเสร็จก็กระดกขวดน้ำขึ้นมาดื่มอึกสองอึก ชนิดที่ว่ายังไม่ทันจะกลืนลงคอเป็นอันต้องพ่นออกมาเป็นละอองออกมา
.
.
.
.
"ก็....น่าจะเพราะ...ยองแจมั้ง"

"พรืดดดด!!!!....พี่ชอบยองจะ...อุ้บบ!!"

"เบาๆดิ!!" แจ็คสันที่ยืนด้านหลังต้องเปลี่ยนจากการนวดมาปิดปากรุ่นน้องทั้งสองข้างแล้วย้ายใบหน้าของตนมาด้านข้างกกหูของแทฮยองแล้วกระซิบว่าน้องเบาๆ

"อ่อยแอแอ แออ๋ายไอไอ้ออก"
แทฮยองที่พยามแกะมือแจ็คสันออกแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะคนด้านหลังทั้งตัวใหญ่และแรงเยอะกว่าตนมาก

"เดี๋ยวหลังร้านเค้าก็ตกใจหมดหรอก!...สัญญาก่อนสิ ว่าจะไม่พูด พี่ยังไม่พร้อมให้ยองแจรู้นะ--"

"อื้อๆๆๆๆ อ่อยเอยย"

"นี่!......ทำไรกันน่ะ" 


พรึ่บบ!!!

(อื้อหือ~ สะดุ้งโหยงซะ แว่นเกือบหลุด)

เสียงมารมาขัดจังหวะอีกแล้วสิ~

แทฮยองและแจ็คสันผละออกจากกันแทบจะในทันทีแล้วทั้งคู่ก็หันไปเผชิญหน้ากับทางต้นเสียง

"......." กริบทั้งคู่

"ผมถามว่า ทำ-อะ-ไร-กัน!"คำถามนี้ทำให้แจ็คสันและเด็กแว่นตัวบางต้องมองหน้ากันแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากลำบาก

"คะๆๆ...คือออ....วะ...หวัง แค่ปิดปาก.."

"หืมมมม??" แทฮยองถึงขั้นถลึงตาใส่แจ็คสัน

"อะ...เอ้ยยย!!!..หวังแค่นวดไหล่ให้น้องเองครับผม ฮี่ๆๆๆ^(++++)^"

"จริงหรือป่าวแท?" 

(แท: อุ๊ย! แกกกก เค้าเรียกชื่อฉันแล้วววว//ข้ามตรงนี้ไปค่ะทุกคน)

"เอ่อ......" ใบ้รับปะทานไปสิ เห็นเค้าเรียกชื่อหน่อยนี่สมองขาวโพลนเลยนะ

"แจ็คสันฮยองพาเพื่อนๆคนอื่นกลับด้วยนะครับที่เหลือของร้านผมกับพี่ชายจัดการเอง และ ส่วนนาย มากับผม.." จองกุกที่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาแล้วเดินเข้าไปลากแขนแทฮยองให้ตามขึ้นไปที่ชั้นสองของร้าน
.
.
.
.
.

ปัง!! แกล๊ก!! //ลงกลอนเรียบร้อยค่ะตัวเธอ(อย่าคิดไม่ตื้นนะ--)

"นี่!... คุณจะลากแทมาทำไมเนี่ยยย  แทจะกลับบ้านนน" แทฮยองคนตัวเล็กที่ไม่เคยมีแรงชนะใครเลย//ก็ผอมซะขนาดนั้น

"ผมยังไม่ให้กลับ!...ไหนตอบคำถามเมื่อกี๊ใหม่ซิว่า แจ็คสันกับนาย ทำอะไรกันอยู่?"

"โงยยยย....จะถามทำไมเล่าาา แทจะทำอะไรก็เรื่องของแทไหมล่ะ จะยุ่งทำไมเนี่ย?"

"ตอบไม่ตรงคำถาม....ให้ตอบใหม่อีกที"

จองกุกที่ยังไม่ได้ปล่อยมือแทฮยองแต่กลับบีบข้อมือคนตัวเล็กแน่นขึ้นไปอีก

"อ๊ะ!......ฮยองปล่อยแทนะ แทเจ็บบบ โง้ยยยย" //กระดูกจะสลายอยู่แล้วง่ะT^T

"ตอบมาก่อนสิ ถึงจะปล่อย ถ้าไม่ตอบก็จะบีบมันอยู่แบบนี้แหละ"

"ก็ได้ๆๆ~.... คือ แทถามแจ็คสันฮยองว่าทำไมถึงมาทำงานที่นี่....ละ..แล้วว"

"แล้วอะไร?"

ทำไมเค้นจังวะ//แทฮยองคิดในใจ

"แล้ว..ฮยองเค้าตอบมาวะ...ว่า....พะ..เพราะ ยองแจ..."

"......." จองกุกที่แอบอึ้งน้อยๆแต่ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาให้อีกฝ่ายเห็น เพียงแต่ทำหน้าตานิ่งเฉยใส่คนตัวเล็กกว่า

"แล้วแทก็ตกใจไง กะ ก็เลยพูดเสียงดัง ฮยองเค้าเลยปิดปากแท แค่นี้เอง"

"อืม"เหมือนว่าแทฮยองอธิบายให้จองกุกฟังแบบแจ่มแจ้งแล้วนะ แต่ก็ยัง


ยัง


ยังอีก


"ปล่อยมือแทได้แล้วฮยอง เลือดจะไม่เดินแล้วเนี่ย--"

"อ่ะ..อืม..."จองกุกรีบปล่อยมือแทฮยองในทันที แต่ก็แอบสังเกตข้อมือของคนตัวเล็กว่ามันแดงไม่น้อยเลย จนคิดว่าเค้าคงบีบแรงไปสินะ

"ผมกลับก่อนนะ แล้วก็ ขอบคุณที่ยังให้โอกาสผมทำงานที่นี่นะครับ"

แทฮยองที่ทำท่ากำลังจะเดินออกไป แต่ก็ต้องชะงักก่อน เพราะ เสียงเรียกของอีกฝั่ง

"เดี๋ยว......" จองกุกที่พูดจบ ก็เดินย่างก้าวเจ้ามาหาแทฮยองเรื่อยๆจนแทฮยองเองก็ต้องถอยหลังด้วยเช่นกัน

"......??"

ปึก! 

แผ่นหลังของคนตัวเล็กชิดกับกำแพง แล้วตามด้วยจองกุกที่หยุดอยู่ตรงหน้าแล้วเว้นระยะห่างไม่ไกลมาก //แต่ก็ใกล้อยู่ดีอ่ะแหละสำหรับแทฮยอง

"ฮยอง...จะ ทำไรอะไรผม?"

"อ้าว? ไม่แทนตัวเองว่าแทแล้วหรือไง?"

"ก็ ผมลืมตัว.... แล้วอีกอย่าง ผมก็ไม่ได้สนิทกับคุณหนิ? ทำไมต้องแทนตัวเองว่าแทกับคุณด้วย?"

"นี่เป็นคำสั่ง..."

"ห้ะ!!?  คำสั่ง? นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง? มันมีกฎอย่างนี้ซะที่ไหนกัน แถมคุณเองก็ยังจะเรียกผมว่าไอ้แว่นอยู่เลย"

"โอเคก็ได้....งั้นทีหลังผมก็เรียกชื่อนายดีๆแล้วก็ได้ ทีหลังนายก็แทนตัวเองว่าแทแท แล้วเรียกฉันว่า จองกุกฮยองไม่ใช่คุณจอบเข้าใจมั้ย?"

"อืม...กะ...ก็ได้... แล้วนี่จะปล่อยให้ผมกลับบ้านได้ยัง?"

"หืม? อะไรนะ?"
จองกุกที่ค่อยๆขยับใบหน้าเข้ามาใกล้แทฮยองแล้วเอียงหูเข้าไปใกล้ใบหน้าของคนตัวตัวเล็ก จนแทฮยองนั้นเองต้องรีบก้มหน้าจนคางชิดอก

"หงึ....คุณ...เอ้ยย!! จองกุกฮยองจะปล่อยให้แทกลับบ้านได้หรือยังครับ?"

"อย่าลงท้ายว่าครับสิ พูดให้เป็นตัวเองหน่อย  เหมือนที่คุยกับคนอื่นไง"

"โงยยยย ทำไมฮยองเรื่องมากกจังเลยเนี่ย"

"ก็อยากให้พูด พูดก่อนสิ ถึงจะให้กลับ"

แทฮยองเริ่มโมโหนิดๆ ดังนั้นจึงงัดมุกอ้อนๆออกมาให้หมดเท่าที่เคยเรียนมาจากจิน(?)

"จองกุกฮยองงับ ปล่อยแทกลับบ้านเถอะนะงับ แทแทอยากกลับบ้านแล้วง่ะ น้าา นะ นะ"

"อะ...อืม แล้วก็พรุ่งนี้....ตั้งใจทำงานล่ะ อย่าลืมที่ทำกับแจกันของฉันไว้ล่ะ" จองกุกที่เหมือนกำลังเก็บอาการเล็กน้อย ก็รีบถอยออกมาให้แทฮยองได้เดินออกไปอย่างรวดเร็ว
.
.
.
.
.
ตึกๆๆ!!!

แทฮยองรีบวิ่งลงบันไดมาแต่ก็ต้องสะดุดกับขั้นสุดท้ายของบันได(เพื่อ?) ทำให้แทฮยองร้องโอดโอยออกมานิดๆ แต่ก็ต้องเก็บอาการความเจ็บปวดนี้ไว้ เพราะจีบรีบหนีคนบางคนให้เร็วที่สุด

"ซี้ดดด!!~......ไมซุ่มซ่ามงี้วะเนี่ย โง้ยย หึ่ยย" แทฮยองที่รีบเดินเข้าไปหยิบชุดที่ตนเปลี่ยนไว้เมื่อเช้าที่หลังร้านแล้วรีบกลับออกมา

"อ้าวแท...พี่นึกว่าแทกลับไปแล้วซะอีก ไปอยู่ตรงไหนของร้านเนี่ยทำไมพี่ไม่เห็น"

"ไปคุยกับจองกุกฮยองมาครับ กำลังจะกลับนี่แหละครับ  ฮี่ๆ~^(++++)^//ยิ้มเจ็บปวดเล็กน้อย อะคุๆ

"อ่า...งั้นกลับบ้านดีๆล่ะ ราตรีสวัสดิ์นะเด็กน้อย" นัมจุนที่หันมาพูดไปจัดการของไป

"ค้าบผม แทไปก่อนนะค้าบ บายย~"
.
.
.
.
.
.
.
กริ๊งๆ~~~!!

"แททท!! ทำไมแกกลับช้าจังเนี่ยห้ะ? แล้วเป็นไรทำไมเดินแปลกๆ?"

"สะดุดบันไดมาอ่ะดิ แม่งง โครตเจ็บเลยอ่ะชิม"

"มาๆ ทำแผลเลย"
จีมินที่ค่อยๆพยุงแทฮยองมานั่งที่โซฟา แล้วตรงดิ่งไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลด้านบน

"ซี้ดดด~.....พรุ่งนี้จะเดินไหวมั้ยวะเนี่ย ดีนะตอนนั้นหัวไม่ทิ่ม จริงๆเลยนะแท แต่ก็เพราะไอ้จอบด้วยแหละ แม่งง เจ็บใจละยังเจ็บตัวอีก" แทฮยองที่บ่นพึมพำกับตัวเองไปมา จนกระทั่งจีมินเดินมานั่งขัดสมาธิอยู่ข้างล่างแล้วจัดการทำแผลให้แทฮยอง.
.
.
.
.
.
.
.

"อ่ะ เสร็จละ อย่าพยายามเดินเยอะล่ะ แล้วพรุ่งนี้ลานัมจุนฮยองมั้ย"

เมื่อทำแผลเสร็จ จีมินก็ลุกขึ้นมานั่งข้างแทฮยองแล้วเอ่ยถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง

"ไม่เป็นไรๆ นิดเดียวเองน่า ไม่งั้นแทก็แพ้คุณจอบสิ เรื่องแจกันน่ะ"

"นี่ถ้าเป็นสนามรบแกคงอยากจะตีรันฟันแทงเค้าให้เละเลยใช่มะ?"

"เออดิ...คนอะไร อารมณ์ขึ้นๆลงๆ"

"หยุดบ่นจ่ะเพื่อนรัก ไปอาบน้ำนอนเลย ไปๆๆ"

"หาววว~.....ง่วงชะมัดเลอT^T รีบหลับๆดีกว่า"

แทฮยองพูดดังนั้นก็รีบขึ้นบันไดไปชั้นสอง แล้วจัดการภารกิจของตนให้เสร็จสรรพ


และแล้ว....คืนนี้ก็จบลงด้วยเสียงกรนของทั้งคู่อย่างไพเราะ




-TBC-

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะงับ>< รักรีดเดอร์ที่สุด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #20 Jenny_2606 (@Jenny_2606) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 17:31
    ไรท์จร้าอ้ค้ารอยุนร้านะจอนนี้
    #20
    0
  2. #18 banany2206 (@banany2206) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:31
    รอคะ สนุกมาก
    #18
    0
  3. #17 nzziy (@koonnootung1288) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:11
    รออออออ
    #17
    0
  4. #16 VKOOKk (@VKOOKk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:00
    รอค่ะะะ สนุก น่ารักดี
    #16
    0