[Touken Ranbu] Touken to Nemui Saniwa - บันทึกซานิวะขี้เซากับเหล่าหนุ่มศาตราวุธ

ตอนที่ 13 : Day 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 536
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ธ.ค. 58

 

                “กลับมาแล้ว...”

                “ยินดีตอนรับกลับท่านหญิง!

                เสียงเหล่าศาสตราวุธดังขึ้นมาพร้อมเพรียงกัน ซานิวะสาวยิ้มดีใจแต่ถึงจะไปอยู่ฮงมารุฝั่งโน้น ก็เหมือนอยู่ด้วยกันตลอดอยู่ดี พวกมีดสั้นยื่นดาบเล่มใหม่มาให้ซานิวะสาว ซึ่งมีดาบมาตรฐานหนึ่งเล่ม ดาบสั้นหนึ่งเล่ม และมีดสั้นสองเล่ม หญิงสาวรับรู้ได้เลยว่าวันพักผ่อนของเธอหมดลงไปแล้ว เธอหอบดาบทั้งหมดไปที่เรือนตัวเอง

                “วันนี้ก็มีดาบหลายเล่มเลยนะขอรับ ท่านซานิวะ”คนโนะสึเกะที่ไม่ได้โผลมานานก็มาต้อนรับเธอที่ห้อง

                “อืม...สี่เล่มของวันนี้ ชดเชยวันที่หยุดไปสินะ”

                “ถ้ามีเยอะพอทำทัพสองได้แล้ว ก็น่าจะส่งไปออกหาแร่เพิ่มได้นะขอรับ”

                “ให้ออกไปหา...แร่ได้ด้วยเหรอ”

                “แน่นอนขอรับ แร่พวกเราเริ่มไม่ค่อยมีแล้วด้วย ได้จากภารกิจประจำวันก็ใช่ว่จะพอด้วยน่ะสิ ขอรับ”

                เรื่องนี้ซานิวะสาวก็เห็นด้วยแร่ของเธอหายไปเยอะ เพราะพึ่งเริ่มมาได้แค่สองสัปดาห์ แต่แร่ก็เหลือน้อยสุดๆเลย คราวนี้เธอวางดาบเรียงกัน แล้วสะบักกิ่งซากุระครั้งเดียวให้ดอกไม้ร่วงลงมาแตะที่ดาบเพื่อทำการอัญเชิญแบบลวกๆแต่กลับได้ลซะงั้น (เหมือนว่าพลังซานิวะเธอมากขึ้นด้วย)

                “อากิตะโทชิโร่ครับ ผมดีใจมากๆที่ได้ออกมาข้างนอกนี้”เด็กชายในชุดเครื่องแบบเหมือนดาบโทชิโร่คนอื่น แต่มีเกราะที่ตัวและผมสีชมพูตาสีฟ้า หน้าตาน่ารัก

                “ผม อิมะโนซึรุงิ เป็นมีดปกป้องโยชิทซึเนะด้วยนะ เป็นไงล่ะ สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ”คราวนี้เป็นเด็กชาย ในชุดแบบเทนงุเกี๊ยะสีแดงสูง นัยน์ตาสีแดงผมสีเงิน ท่าทางเป็นเด็กร่าเริง รักสนุก

                “นิคคาริอาโอเอะ ใช่ใช่ คุณคิดว่าชื่อผมแปลกใช่ไหมล่ะ”ส่วนคนนี้ ซานิวะสาวเคยเจอที่บ้านซานิวะโซระ

                “ผมคะเซ็น คาเนซาดะ เป็นดาบที่มีชื่อเสียงทางด้านศิลปะ และความสง่างาม ยินดีที่ได้รู้จักครับ”คนสุดท้ายชายผมสีม่วง ดูสง่างาม ที่เป็นหนึ่งในดาบเริ่มต้น ซานิวะสาวยิ้มต้อนรับก่อนจะหน้ามืดเล็กน้อย เธอเอนไปข้างหลัง ชนกับอุกุยสึมารุที่มารอเธอที่หน้าห้องอยู่แล้ว เขาพยุงร่างของเธอไว้ก่อนจะรู้ว่าเธอเข้าสู่นิทราไปแล้ว

                “เธอหลับไปแล้ว...ให้เธอพักดีกว่านะ”

                “ท่านซานิวะอยากให้พวกท่านทั้งหลายไปทำภารกิจ เพื่อจะได้แร่กลับมา”

                ทุกคนพยักหน้าตอบกันก่อนจะเตรียมที่นอนให้ซานิวะสาวได้นอนหลับอย่างสบาย ถึงจะเร็วเกินไปที่จะนอนแต่ว่าอาการที่ซานิวะสาวนอนบ่อยๆเลยเป็นเรื่องปกติ แต่แปลกใหม่สำหรับผู้มาใหม่เหมือนกัน

                “ราตรีสวัสดิ์ ท่านหญิง”

                ซานิวะสาวไม่ได้หลับสนิทไปทันที เธอสะลึมสะลือ มองเห็นแผ่นหลังของอุกุยสึมารุที่ออกไปเป็นคนสุดท้าย

                “ราตรีสวัสดิ์....เหล่าศาสตราวุธ ของฉัน...”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

132 ความคิดเห็น

  1. #17 Sorasora24 (@Sorasora24) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 10:10
    อ่า เล่นเชิญมาทีเดียวแบบนั้นเหนื่อยแย่เลย
    #17
    0