[Touken Ranbu] Touken to Nemui Saniwa - บันทึกซานิวะขี้เซากับเหล่าหนุ่มศาตราวุธ

ตอนที่ 24 : Day 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    15 ธ.ค. 58

 

                “ท่านหญิงหายไปแล้ว!!!

                พรู่ดดดด

เสียงเหล่าศาสตราวุธสามสี่คนสำลักน้ำหลังจากที่ คนโนะสึเกะเข้ามาตะโกนบอกพวกเขา เหล่ามีดสั้นเริ่มหน้าซีดเพราะเมื่อวานพวกเขาพึ่งจะ ทำเรื่องร้ายแรงกับซานิวะไปแล้ว

“ท่านหญิง...ต้องโกธรที่พวกเรา บังคับท่านทานยาแน่ๆเลย”โกโคไท พูดด้วยเสียงที่สั่น

“ถ้าท่านหญิงไม่กลับมา....”มาเอดะเสียงสั่นตาม

“แบบนั้นไม่เอานะ แงงงงงง”อาคิตะร้องไห้โฮนำเด็กอีกสอง ทำเอายะเก็นกับมิดาเระปลอบน้องๆแทบไม่ทัน

“ยังไงก็เถอะออกไปตามหา ท่านหญิงก่อนดีกว่าไหม?”

ยามาโตะ ออกความคิดเห็น ทุกคนก็เริ่มลุกจากที่นั่งเตรียมตัวออกไปตามหาซานิวะของตนเอง ทุกคนเลือกจะหรอบฮงมารุกับไปฮงมารุข้างๆ เพื่อถามหาซานิวะของตน โฮริคาวะ สังเกตว่านาคิกิสึเนะ ไม่เดินหา แต่เดินไปมาแบบไม่เดือดร้อนตามคนอื่นๆ เขาเลยตัดสินใจไปกับนาคิกิสึเนะ

“นาคิกิสึเนะซัง!

“โอ้ ท่านโฮริคาวะ คุนิฮิโระ นี่นา”เสียงจิ้งจอกทักขึ้นมาทำให้นาคิกิสึเนะหันไปมองคนที่ตามมา

“ดูเหมือน นายจะใจเย็นไปนะ นายรู้เหรอว่าท่านหญิงอยู่ที่ไหน”

“....”นาคิกิสึเนะร่างคนก็ผงกหัวก่อนจะหันหน้าเดินต่อไปเรื่อยๆทำให้โฮริคาวะ ต้องเลือกตามเขาไป ทั้งสองเดินขึ้นเขาไปเรื่อยๆ จนเกือบจะได้ยินเสียงน้ำตกชัดเจน

“นี่มันไกลจากฮงมารุมากเลยนะ ท่านหญิงจะอยู่ที่นี้จริงเหรอ”

“ต้องอยู่สิขอรับ ท่านหญิงเลือกที่นี้เป็นที่พักใจ เองนี่ขอรับ”

พอเดินไปสักพักพวกเขาก็เริ่มได้ยินเสียงฮัมเพลง ของหญิงสาว และแน่นอนว่าน่าจะเป็นเสียงของซานิวะโฮลีเนะแน่นอน ทั้งสองเดินต่อไปจนได้ยินเสียงเพลงและเสียงน้ำตกชัด แม่น้ำที่มีต้นซากุระอยู่ตรงกลาง บนโขดหินสีขาวใกล้แม่น้ำ พวกเขาเห็นซานิวะกำลังนั่งทำอะไรสักอย่าง

“ท่านหญิง...”โฮริคาวะส่งเสียงออกไปทำให้หญิงสาวรู้สึกตัว เธอกระโดดลงจากโขดหิน และวิ่งเหยียบก้อนหินเรียบที่วางเป็นทางไปยังต้นซากุระ สองดาบก็พยายามจะวิ่งตามเธอไป แต่พวกเขาก็ได้ยินคำสั่ง

“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!! ถ้าเข้ามาใกล้อีกฉันจะกลับไปนะ”

“ท่านหญิง...กลับฮงมารุกันเถอะขอรับ”

“กลับไม่ได้หรอก ฉันน่ะ ...ทั้งสองคนกลับไปเถอะ”

คำพูดที่แสนคลุมเครือ แต่ทั้งสองต้องถอยกลับไปตามที่สั่ง

“ฉันขอโทษ....”ซานิวะสาวล้มลงสลบบนรากไม้ทั้งน้ำตาจิตใจเธอ ยังคงรู้สึกเจ็บปวดและยังให้อภัยตัวเองไม่ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

132 ความคิดเห็น

  1. #39 Sorasora24 (@Sorasora24) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 11:01
    สลบไปแล้วววววว 
    #39
    0