[Touken Ranbu] Touken to Nemui Saniwa - บันทึกซานิวะขี้เซากับเหล่าหนุ่มศาตราวุธ

ตอนที่ 3 : Day 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    28 พ.ย. 58

 

                “ท่านหญิงขอรับ ท่านหญิง”

                “อะไรเหรอคนโนะสึเกะ...?”

ซานิวะสาวนอนเล่นอยู่แถวทางเดินหน้าห้องตัวเองอย่างสบายใจ วันนี้เธอสวมชุดฮากามะแบบแขนกุด(ไม่มีแขนเสื้อน่ะแหละ) เผยให้เห็นต้นแขนชัดเจนดูไม่รุ่มร่ามแบบเมื่อวาน(จะมีเสื้อคลุมอีกชั้นแต่ไม่ยอมเอามาคลุมไหล่)

                “คือ แบบว่า ท่านหญิงจะไม่ยอมคุยกับ คะชู คิโยมิตสึ จริงๆเหรอขอรับ เขาเป็นแม่ทัพหลักของท่านนะขอรับ”

                “คนโนะสึเกะ.....นายคงไม่อยากจะให้ฉัน ไล่นายออกไปเดี๋ยวนี้หรอกนะ”

                “ไม่กล้าหรอกขอรับ แค่...แบบว่า ท่านก็เป็นสตรีน่าจะสวมชุดที่มันปิดมากกว่านี้นะท่าน”

                “มันร้อนนี่ แถมอีกอย่างนี้ ห้องฉัน คนจะนอนไม่สวมชุดรุ่มร่ามกันหรอก ว่าแต่มีอะไรเหรอ”

                “วันนี้ท่านไปหานายช่างหรือยังขอรับ?”

                “ไปมาแล้ว ดาบสองเล่ม เวลาชั่วโมงครึ่งทั้งคู่เลย(1:30นาที)”

                “ก็หวังว่าจะเป็นดาบเล่มใหม่นะขอรับ”

                หญิงสาวก็ยิ้มให้จิ้งจอกน้อย ก่อนจะใช้นิ้วแตะสันจมูกคนโนะสึเกะเบาๆพร้อมกับกอดหมอนที่ตัวเองเตรียมเอาไว้เพื่อที่จะ ให้ตัวเองนอนได้ทันที

                “จะหลับแล้วล่ะ ถ้าถึงเวลาที่นายช่างตีดาบเสร็จก็มาปลุกกันด้วยนะ”

                “รับทราบขอรับ”

                คนโนะสึเกะรับปากเธอไว้ หญิงสาวก็เข้าห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว ระหว่างที่เธอนอนหลับไม่ได้สติอย่างนั้น คะชูที่ไม่ได้ออกไปรบในวันนั้นก็แอบแวบมาหาซานิวะสาวโดยคนโนะสึเกะจะดูต้นทางให้เขาก่อน หญิงสาวที่หลับในชุดแขนสั้นทำให้เห็นท่าทางกริยาการนอนดูไม่เหมาะสมที่จะทำในที่สาธารณะ คะชูกับมาเอดะเลยเตรียมผ้าบางๆมาห่มให้หญิงสาวก่อนจะไปทำงานบ้านต่อ

จนเวลาล่วงเลยไปเป็นชั่วโมง เหมือนสติของซานิวะสาวเป็นนาฬิกาปลุกตัวเธอเอง เมื่อจำได้ว่าตัวเองต้องไปเช็คดาบที่สั่งนายช่างไว้ เธอก็สงสัยนิดๆที่มีคนเอาผ้ามาคลุมให้เธอใช้มันคลุมตัวเองพร้อมกับเดินไปที่โรงตีดาบ

“นายช่าง ฉันมารับดาบที่ฝากตีเอาไว้...หาวววว”

“โอ้ มาถึงตอนเสร็จพอดี เชิญเลยๆ”

นายช่างกำลังทำความสะอาดอุปกรณ์ไป หญิงสาวก็ยืนมพิจารณาดาบที่ถูกตีขึ้นมา เธอกลับรู้สึกว่ามันคุ้นตาเธอเป็นอย่างมากทั้งที่เธอเคยเห็นดาบระดับมาตรฐาน (อุจิคาตานะ) ไม่กี่เล่มเอง ด้วยสติที่ยังไม่ตื่นดีเธอ เริ่มเพ่งมองหนักกว่าเดิม ละเริ่มรู้สึกได้ว่า ดาบสองเล่มนี้เหมือนกัน แถมยังเป็น...

“...คะ...ชู....คิ...โย...มิต...สึ!!!!

หลังจากนั้นซานิวะก็ไม่ออกมาที่โรงตีดาบหรือออกจากห้องของตัวเองอีกเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

132 ความคิดเห็น

  1. #119 Nashika ซานิวะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 16:36
    อ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #119
    0