Q World : The Lost Memory

ตอนที่ 10 : Chapter 9 สติที่เลียนลอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ม.ค. 52

 

เอ๊ะ..........ฉันเนี่ยนะค่ะ=[]=”

หันไปมองยังไงมันก็เหมือนพวกหื่นกามที่จ้องจับหมอหญิงในสมาคมไม่ผิดเลย อย่าเข้าใกล้ข้าน้อยเลยแงๆ

 

ขึ้นมานี้สิ

 

หืม........ราซ = =”

ราซควบหมาป่ามาขว้างระหว่างฉันกับนักรบหื่นกามทั้งหลาย จะบอกขอบคุณหรือว่าไงดี รู้อย่างเดียวถ้าไม่ขึ้นหลังหมาป่าฉันก็โดนเจ้าพวกนั้นจ้องอย่างหื่นกามอ่ะดิ จึงต้องขึ้นว่าแต่ฉันขึ้นแบบนี้กี่ครั้งแล้วนะ

 

นี่ฉันขึ้นมาแบบนี้นายสู้ได้เหรอ

 

ง่ายๆฉันก็ปล่อยเธอลงก่อนสิ ถามได้

 

เออ........อานะ = =”

จริงด้วยแฮะ แล้วฉันจะถามหมอนี้ทำเพื่อไรเนี่ย พอประตูเมืองถูกเปิดออกนักรบทุกคนก็วิ่งออกไปประจันหน้ากับฝูงภูตผีทันที พอมาได้ครึ่งทางฉันก็รีบกระโดดลงทันทีเพราะกลุ่มสนับสนุนจะอยู่ข้างหลัง

 

ระวังตัวด้วยล่ะ อาคาริ

 

นายก็ด้วยล่ะ ราซ!!!”

ถึงจะบอกแบบนั้นนะ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับดวงนะแหละ ถ้ารอดได้ก็โชคดีไป จะคิดอยู่ทำไมล่ะฉันทำหน้าที่สิ ฉันต้องใช้วิชา สายลมใบไม้ผลิ มันเป็นการฟื้นฟูกำลังของพรรคพวกแต่ ว่ามันก็กินกำลังภายในฉันไปมากเช่นกัน ร่ายแบบนี้นาน จนตาลายหมดแล้วสิ

 

อากกก!!!!!!!

ทางที่กั้นเมื่อกี้แตกแล้ว เอาไงล่ะ ดูท่าเจ้านักรบผู้เก่งกล้า(ผีในชุดเกราะตัวใหญ่)จะวิ่งเข้าวังไป ฉันชักเป็นห่วงพี่เคียวยะซะแล้วสิ ยังไงตรงนี้ก็มีหมอมาเสริมตลอดอยู่แล้วตามไปก็คงไม่เท่าไรหรอก

 

ตลอดที่ฉันวิ่งตามนักรบผู้เก่งกล้า ก็แปลกใจว่าเราตามมันประชิดขนาดนี้แล้วทำไมมันยังไม่รู้ตัวอีก พอถึงตำหนักกลาง องค์ฮ่องเต้ก็ถูกจ้อง พร้อมทั้งหมอหลวงที่ยืนข้างกายนั้น ฝ่ายผู้บุกรุกเข้าจู่โจมทันที ดาบขนาดมหึมาซัดใส่องค์ฮ่องเต้ แต่เค้าใช้หอกอันเดียวหยุดไว้ได้ แต่ก็ยังดูสั่นๆอยู่ที่มือของฮ่องเต้เต็มไปด้วยเลือด

 

ท่าจะไม่ดีแล้ว โรโซคุ!!! อึก!!!”

พี่คียวยะพยายามเข้าไปช่วยแต่กลับถูกพวกภูตผีที่เป็นบริวารขว้างไว้ สงสัยต้องเป็นหน้าที่ฉันอีกแล้วมั้ง =_= พอโรโซคุล้มลง เจ้านักรบผู้กล้าก็ยกดาบขึ้นสูง เฮ้ย! จะเอาให้ตายเลยเหรอO[]O!!!

 

หยุดเด๋วนี้นะ >[]< โรโซคุตื่นสิเจ้าบ้า !!!!”

เสียงขอพี่เคียวยะให้ให้ฉันต้องใช้วิชาตัวเบาตรงเข้าไปหา เจ้าผีในชุดเกราะนั้น ทำให้มันรู้ว่าฉันอยู่ที่นี้มันหันดาบนั้นตวัดใส่ร่างฉันกระเด็นชนกำแพงไปแล้วหยิบหอกของโรโซคุปาใส่ฉันที่ยังไม่ล้มลงกองกับพื้น

 

กริ๊ด!!!!!!!!! อาก............

 

อาคาริ!!! อึก!!!”

ทางด้านพี่เคียวยะที่จะเข้ามาช่วยแต่กลับโดนพวกผีมือธนูจับตัวไว้ โรโซคุเองก็ไม่มีแรงที่จะลุกขึ้น ส่วนตัวฉันเองยังไม่ทันจะช่วยใครก็โดนแทงซะแล้วหอกนี้มันแทงเอาจนไหปลาร้าซ้ายแตกยับเลย >_<

 

ข้าจำเจ้าได้แม่หนู เธอคนที่หายไปเมื่อหลายปีก่อนนี่นา กลับมาก็โตขนาดนี้แล้ว น่าชื่นชมจริงๆ

 

น่าชื่นชมอะไรของแกไอ้ปีศาจ แค่กๆ ฉันไม่รู้จักแกซะหน่อย

 

แน่นอนข้ากับเจ้าไม่เคยรู้จักกัน แต่เหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนมันน่าชื่นชมมากเลย เมืองสันเขาห้าทรราชเกือบย่อยยับเพราะฝีมือเธอเองนี่

 

อะไรของแก.......ฉันเนี่ยนะ

 

ใช่ แล้วสังหารผู้คนไปเยอะเลยล่ะ สีหน้าของเจ้าที่สังหารผู้คนดูท่าจะมีความสุขมากเป็นที่สุด

 

เฮ้! อย่าพูดแบบนั้นกับเธอนะ ไอ้ปีศาจ อึก!!!!”

นี่มันอะไร พี่เคียวยะรู้สึกว่าจะรู้เรื่องด้วย........มีเรื่องอะไรที่เลวร้ายที่ฉันไม่รู้มาก่อนด้วยเหรอ แล้วทำไมไม่มีใครบอกฉันมากก่อนล่ะ ฉันพยายามมองไปรอบห้องนี่ แต่รู้สึกหนักหนังตายังไงไม่รู้..........มันไม่ไหวแล้ว...

 

เฮือก.................O_O!!!”

 

ตื่นแล้วเหรออาคาริ.........ดีจังนะ

 

ราซ.............ฉันยังไม่ตายอีกหรอ.......

 

ถ้าเธอตายคงไม่ได้มาพูดกับฉันหรอก ^o^ ไหล่เธอได้รับการรักษาจนหายดีแล้ว

 

อืมรู้สึกได้เลยล่ะ แต่ทำไมฉันหิวจัง

 

หลับไปหลายวันเลยนี่เธอนะ เด๋วฉันไม่หาอะไรมาให้กินก็แล้วกัน ^v^”

 

อืม ^ ^ ว่าแต่สงครามเป็นไงมั้งล่ะ

 

พวกเราชนะ ทำศึกครั้งเดียวก็จบลงด้วยดี ทุกคนปลอดภัยดี

 

จริงเหรอดีจังนะ ^ ^”

ถึงราซจะยิ้มให้ก่อนออกจากห้องที่ฉันนอนอยู่แต่ฉันก็สงสัยว่าหลังจากที่ปีศาจตัวนั้นพูดกับฉันมันเกิดอะไรขึ้นนะ มันค้างคาใจฉันมากเลย....................อีกฟากของตำหนัก ชายหนุ่มผมยาวสีน้ำตาลกำลังสวมเสื้อผ้าตรงมุมห้อง

 

นี่เคียวยะ นายคิดว่าอาคาริจะเป็นยังไงต่อไป

 

ไม่รู้สิ แต่ว่าพวกขุนนาง คงไม่ปล่อยเธอไว้แน่ ถึงช่วงนั้นฉันก็ขอยืมอำนาจของนายด้วย

พอเคียวยะพูดจบเค้าก็สวมเสื้อผ้าเสร็จพอดี แล้วเดินออกจากห้องนั้นไปภาพเหตุการณ์ครั้งนั้นยังติดตาเค้าไม่จางหายไป  หลังจากที่ปีศาจตนนั้นพูดกับหญิงสาวผู้เป็นน้องของตน พอหญิงสาวหลับตาลงไม่นานบรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไป เหมือนมีรังสีแผ่ออกมาจากตัวของหญิงสาว

 

หึๆๆ งั้นเหรอ ฉันทำแบบนั้นจริงๆสินะ งั้น..........

 

หืม...........

 

ตอนนี้........แกก็คงเป็นศพแรกที่ฉันจะฆ่า ไอ้กระจอก!!!!”

หญิงสาวกระโจนใส่ร่างของปีศาจตรงหน้า ผิวหนังฉีกขาดหลุดจากหอกที่แทง มือขวาของหญิงสาวยกขึ้นสูง สีหน้าของเธอแตกต่างจากเดิมมาก ดูเหมือนมีแต่ความโหดร้ายเท่านั้น

 

สกัดจุดทานตะวัน!!!!!!!!!

 

ฉัวะ!!!!!

เลือดสาดกระจายไปทั่วห้องนี้ พวกภูตผีที่อยู่ในห้องต่างก็พากันหนีไปหมด ร่างของปีศาจในชุดเกราะหงายท้องทันที เกราะที่อกถูกแทงทะลุ หญิงสาวเหยียบร่างของปีศาจตนนั้นแล้วมองดูรอยเลือดที่มือขวาแล้วเลียมัน เป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนที่สุด หญิงสาวมองดูเลือดรอบๆ

 

เลือดลวงตาทั้งนั้น จริงสิก็แกเป็นผีนี้ เลือดพวกนี้เลยไม่มีรสชาติเอาซะเลย

 

เธอมัน~นางมารชัดๆ~ น่ากลัวเหลือเกิน

 

เป็นคำชมที่สวยหรูดีนะแต่ว่าสำหรับแกมันจบแล้วล่ะ บายๆ นักรบผู้กล้า

 

ปึก!!!!

เสียงเท้าของหญิงสาวเหยียบหัวของปีศาจ เพียงชั่วครู่เท่านั้นร่างของมันก็จางหายไป หญิงสาวเริ่มหันไปมองชายหนุ่มในชุดหมอแล้วแสยะยิ้มให้ ระหว่างที่เธอพยายามจะเดินไปหาชายหนุ่ม ก็มีคนมาขว้างเสียก่อน

 

ยันต์ขับไล่มาร!!!!!!

 

 

5 ความคิดเห็น