Q World : The Lost Memory

ตอนที่ 13 : Chapter 12 บทสรุปของความเข้าใจผิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ม.ค. 52

 

ถ้าเจ้าไม่พาข้าออกไป ข้าจะไปฟ้องท่านแม่นม ว่าเจ้าหนีออกไปข้างนอก ที่นีเจ้าไม่ได้ออกไปอีกแน่ๆ555+

เฮ้อ........ยอมแพ้จริงๆ =~= พอฉันช่วยองค์ชายขึ้นต้นไม้ได้ ฉันก็ใช้แขนโอบขององค์ชาย พระเจ้าจอร์จไม่น่าเชื่อว่า เอวขององค์ชาย โคตรเล็ก (แต่เล็กน้อยกว่าฉันละกัน ^0^(ทะลึ่งล่ะ)) เอาเหอะๆ ไม่มีเวลาพูดแบบนี้นะ

 

เอาล่ะ องค์ชายจับไว้แน่นๆนะ

 

เอ๊ะ จับอะไรแน่นๆล่ะ

อย่าพึ่งถ้าฉันเลยจับอะไรก็จับไปจะใช้วิชาตัวเบาแล้ว >o< (วิชาตัวเบาพอใช้ไปแล้วมีผลต้องรอฟื้นพลังนานหน่อย)............... เฮ้อ.......ผ่านมาได้อย่างราบรื่นซะทีไหนล่ะ ทั้งที่ออกมานอกกำแพงวังแล้ว ตาองค์ชายก็กอดเอวฉันไม่ปล่อยเลย ปล่อยเหอะเจ้าค่ะ =0=

 

องค์ชาย.......องค์ชายเราออกมาข้างนอกกันแล้วนะเจ้าค่ะ

 

อื้อ........>~< งือ.........O~<..........O~O...........= []= เฮ้อ...........

เอาน่าๆ พึ่งเคยเจอแบบนี้ครั้งแรกนี่ เอาล่ะไปรับของดีกว่า................หุหุหุ ^ ^ แต่รู้สึกองค์ชายจะไม่ค่อยคุ้นที่นี่นะ ยื่นมองรอบๆอยู่ได้รีบไปกันเถอะขืนอยู่ที่นี้ก็โดนทหารลากกลับวังหรอก ฉันเลยต้องจับแขนองค์ชายพาเดินไป แล้วต้องพาวิ่งอ้อมอีก = = (เวงกำ)

 

มารับของสินะ.........เอานี่ สมุนไพรที่หมอหลวงสั่งไว้มีแค่นี้แหละ

 

ค่ะ งั้นเรากลับกันเถอะ

 

เด๋วก่อนดิพาข้าเที่ยวหน่อยสิ ราซึริ

 

แต่ถ้ากลับช้าเราอาจจะโดนจับไปทำโทษก็ได้นะ แล้วข้าน้อยรับปากกับท่านลุงแล้วว่าจะรีบเอาสมุนไพรไปให้ด้วย= =a”

เอาน่าๆ ไว้คราวหลังฉันจะพาเที่ยวล่ะกันนะ = = ระหว่างที่เรากำลังจะเข้าประตูวัง ฉันกลับพบคนที่มาจากเมืองสิบแปดลี้.............ท่านพ่อ..........

 

สวัสดี ราซึริ เจอกันอีกแล้วนะ......... ^ ^\”

 

เจ้าค่ะ......มาพบองค์ฮ่องเต้หรือเจ้าค่ะ

 

จะว่าประมาณนั้นก็ได้นะ ^ ^a ว่าแต่เด็กผู้ชายคนนั้นใคร

เอ่อ........อานะ บอกตรงๆเลยว่าองค์ชายยังงอนฉันอยู่เลย = =^ (อย่าทำตัวให้มันไร้สาระได้ม่ะเนี่ย) ท่านพ่อเองก็พาคนอื่นมาด้วย เป็นหญิงสาวกับตาลุงแก่อ้วนๆ คนหนึ่งที่ดูท่าจะเป็นเจ้าเมืองเมืองใดเมืองหนึ่งแน่ๆ แต่ฉันจะสนใจเรื่องนั้นทำไมในเมื่อมีเรื่องที่ต้องทำมากกว่านี้ ฉันเลยเดินแยกจากท่านพ่อออกมา เพราะต้องแวะส่งองค์ชายก่อนถึงจะมาที่ตำหนักของท่านแม่ได้ แต่ท่านลุงก็ไม่อยู่รอ (สงสัยเราจะมาช้าจริงๆ)

 

กลับมาแล้วเหรอ ราซึริ ^ ^”

 

ขอโทษเจ้าค่ะที่มาช้า เด๋วจะไปต้มยาให้นะเจ้าค่ะ

 

อืม ^ ^ อึก!!!!! ชิ!”

 

ท่านแม่เป็นอะไรเหรอเจ้าค่ะ.... O_o”

ภาพที่ฉันเห็นตอนนี้คือ ท่านแม่กำลังเอามือกุมท้องของตนเองซึ่งดูเหมือนมันจะพองขึ้นเรื่อยๆ มันน่ากลัวมาก ฉันอยากจะติดต่อกับท่านลุงแต่ทว่า มือของใครบางคนที่เอื้อมมาทางฉันจากภายในท้องของท่านแม่ มันน่ากลัวจนสมองสั่งการอะไรไม่ได้เลย สีหน้าของท่านแม่ดูจะเจ็บปวดอย่างมาก........จนมือนั้นเริ่มมีมืออีกข้างโผล่มา.....

 

โผละ!!!!!!!!ฉัวะ!!!!!!!!

 

อั่ก........กริ๊ด!!!!!!!!!

 

ภายในห้องโถง องค์ฮ่องเต้กำลังมองดูผู้ที่มาเยี่ยมทั้งสามคน และสนทนากันพอสมควรแต่ดูเหมือนท่านจะรีบร้อนด้วยลางสังหรณ์ที่แปลกๆ

 

เอาล่ะเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า

 

พระเจ้าคะองค์ฮ่องเต้

 

จงเปิดหน้ากากของเจ้าออกมาซะ เจ้าโจรที่หลอกลวง ปลิ้นปล้อนอย่าเจ้าคือใครกันแน่ พวกข้าเองก็สืบเรื่องของเจ้ามานานหลายปี มีทั้งหลักฐานการฉ้อโกงชาวบ้าน ตบตาพวกขุนนาง เจ้าคือใคร

 

องค์ฮ่องเต้ท่านพูดอะไร เยี่ยงนั้น..........

 

เจ้ายังคงไม่ยอมรับอีกสินะ เจ้าจะแก้ตัวยังไงต่อล่ะ ในเมื่อนายอำเภออองรี ตัวจริงอยู่ที่นี้แล้ว

 

.....................................

ตัวคนร้ายเงียบสนิทเมื่อเห็นลุงอ้วนที่หน้าตาคล้ายตนมาก แต่ก็มีจุดแตกต่างอยู่บ้าง พอคนร้ายรู้ตัวก็ร่ายเวทย์เปลี่ยนร่างหญิงสาวที่แสนงดงามกลายเป็นปีศาจสัตว์สี่เท้าทันทีหวังหมายจะทำร้ายองค์ฮ่องเต้ แต่ทว่า ชายที่อยู่ใกล้สุด กลับใช้หอกแทงทะลุร่างสัตว์สี่ขานั้น

 

แก.......เป็นคนของฮ่องเต้เหรอ

 

ก็ใช่อะดิลุง =0= ไม่งั้นลูกสาวลุงที่แปลงเป็นสัตว์ประหลาด ฉันคงไม่ไปขอหรอกสยอง =~=”

พอได้ยินแบบนั้น คนร้ายผู้นั้นก็ถูกจับไปอย่างง่ายดาย แต่เรื่องยังไม่จบ เกิดเสียงดังสนั่นจากข้างนอกทำให้เคียวยะหมอหลวงขององค์ฮ่องเต้วิ่งไปทางประตู แต่กลับเห็นร่างเด็กผู้หญิงกระเด็นเข้ามาในห้องโถงแทน

 

ราซึริ เธอเป็นอะไร มีแผลเต็มตัวเลย

 

ท่านลุงพาองค์ฮ่องเต้หนีไป ช่วยท่านแม่ด้วย.....เด็กคนนั้นจะมาฆ่าพวกเราทุกคน .......อึก!!!”

พอเด็กสาวลุกขึ้นตั้งตัว ได้เธอก็ใช้หอกรับ พลังที่มาจากหญิงสาวที่มีใบหน้าพิมพ์เดียวกับอาคาริ ทำเอาคนในห้องโถงตกใจไปตามๆกัน ร่างของหญิงสาวมีชุดที่เป็นผ้าบางหนึ่งชั้นแถมยังมีเลือดท่วมตัวอีก

 

คิดถึงจะเลยนะ พี่เคียวยะ ไม่มาเล่นกับอาคาริหน่อยเหรอ.......

 

เธอไม่ใช่อาคาริเธอมันปีศาจ............ราซึริหนีไปซะ

แต่เสียงเตือนนั้นดูเหมือนจะส่งไปถึงช้า  เด็กสาวที่พึ่งรู้ตัวก็โดนมือของหญิงสาวที่กำลังบ้าคลั่งเข้ามาบีบคอพร้อมกดร่างกระแทกกับพื้น

 

อึก..........ท่านลุง

 

ราซึริ!!! ปล่อยเด็กคนนั้นนะ

 

เรื่องนั้นฉันรู้เด็กคนนี้ไม่เกี่ยวเลยสักนิด........แต่......เด็กคนนี้ก็เป็นลูกบุญธรรมของอาคาริ เพราะงั้นฉันถึงเกลียดเด็กคนนี้ไงล่ะ ที่ที่สร้างความสุขของ ยัยนั้นมันทำให้ฉันเกือบจะไม่ได้ออกมา....... เด็กนี้แหละสมควรตาย!!!!”

 

หยุดนะ!!!!!!!!! >[]<”

เสียงตะโกนของชายหนุ่มทีดังก้องออกไปนั้น ทำให้กำแพงห้องโถงระเบิดออกมา ทำเอาเจ้าของเสียงอึ้ง(เสียงเราดังขนาดกำแพงระเบิดเลยเหรอ=0=) ฝุ่นที่ คลุ้งกระจายทำให้เห็นเงาหญิงสาว ซึ่งชายที่พึ่งตะโกนออกไปนั้นแน่ใจว่าเป็นน้องสาวของตนแน่นอน

 

อาคาริ..........อย่าเข้ามานะอาคาริ........>[]< ยัยนี้มันปีศาจอย่าเข้ามานะ

 

หุบปากไปน่า ไอ้เจ้าผมยาว ฉันเองก็อยากจะรู้นักว่า ฉันฉีกเนื้อกับอวัยวะภายในของยัยนั้นไปแล้วยังจะสู้ไหวหรือเปล่า ทั้งทีฉันออกมาจากภายในร่างยัยนั้นแท้ๆ.........

พอร่างของหญิงสาวที่อยู่ในฝุ่นเริ่มชัดเจน หญิงสาวที่ร่างกายเปื้อนเลือดก็ไม่รออะไรอีก พุ่งเข้าหาคนในฝุ่นทันที โดยการจับร่างของหญิงสาวซึ่งไม่ได้ตั้งรับเหวี่ยงกระเด็นเข้ามาในห้องโถง สภาพของหญิงสาวที่ถูกเหวี่ยงเสื้อผ้าเปื้อนรอยเลือด ตรงบริเวณท้องมารอยฉีกขาดของเสื้อผ้าแต่กลับไม่มีรอยแผลเลย นั้นคือสิ่งที่ข้องใจมากสำหรับหญิงสาวที่กำลังบ้าคลั่งตอนนี้

 

ทำไมแก.......ทำไมแกไม่มีแผลเลยล่ะ.......ฉันเป็นคนฉีกท้องแกแท้ๆ

 

............อืม.........นั้นสินะ ใครล่ะที่มีอิทธิฤทธิ์ ขนาดยันต์อาคมยังทำอะไรทำได้เลยล่ะ..............

 

..........หึ..............นางฟ้าตัวแสบสองตัวนั้นอีกล่ะสิ.......ไม่สิ นางฟ้าสองตัวนั้นก็คือแกสินะ

 

อ่ะ อ่า ตอบถูกพวกฉันมายืมร่างอาคาริชั่วคราวไว้จัดการกับเธอไงล่ะ

 

จัดการกับฉันเหรอ.......รอไปชาติหน้าเถอะ.........ย่าห์!”

พอหญิงสาวที่หน้าตาเหมือนกันทั้งสองปะทะกัน คนอื่นๆที่อยู่ใกล้ก็พากันหลบพลังของหญิงสาวทั้งสองคนที่ปล่อยออกมาจำนวนมหาศาล

 

โรโซคุ เซเมะเอาไงดี ถ้าเกิดสองคนนั้นไม่มีใครแพ้ใครชนะล่ะ

 

ไม่หรอกเคียวยะ ร่างอาคาริมีนางฟ้าสองตนนั้นสิ่งอยู่ไม่ใช่....เอาน่าๆ ยังไงก็ต้องมีคนใดคนหนึ่งชนะ

คำพูดของชายหนุ่มที่เป็นถึงห้องแต่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวเลย เคียวยะเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร ส่วนเซเมะก็ตรวจดูอาการบาดเจ็บของราซึริ ซึ่งดูเหมือนเธอจะบาดเจ็บเล็กน้อยไม่ถึงขั้นสาหัส ขณะนี้ราซที่มองหญิงสาวทั้งสองสู้กัน เค้าก็เริ่มแยกไม่ออกว่าใครคือคนที่เค้ารู้จักกันแน่

 

กึก!!!!!!!

 

หือ ไหนดูสิฉันเองก็อยากรู้ว่าแกจะใช้ไม้ไหนไล่ฉัน

 

ใช้ไม้นี้ไงล่ะ...............

พอหญิงสาวในร่างอาคาริพูดจบเธอก็ผลักหญิงสาวอีกคนออกไปห่างพอสมควร ใต้เท้าของร่างอาคาริมีแสงที่ก่อตัวเป็นสายเหมือนรากไม้อะไรสักอย่าง...... ร่างของนางฟ้าทั้งสองออกจากร่างหญิงสาวทันที นางฟ้าในชุดสีดำและสีขาวจ้องมองหญิงที่มองมายั้งทั้งสองแบบโกรธเกรี้ยว นางฟ้าทั้งสองทำการจับกุมตัวผู้ที่ไม่พอใจโดยการใช้รากไม้สีขาวนี้เข้าแทงร่างเด็กสาว ทำให้เธอหนีไม่พ้น

 

อาคาริด้านมืด เจ้ามีได้นำความเดือดร้อนมาสู่ผู้คนมากมายคราวนี้เราคงจะปล่อยเจ้าให้เป็นอิสระไม่ได้อีกแล้ว

นางฟ้าทั้งสองพูดพร้อมกัน.......พวกเธอได้สร้างหยินหยางคลุมรอบตัวผนึกร่างอาคาริด้านมืดได้สำเร็จ

 

ขออภัยพวกท่านอย่างมาก นี่เป็นความผิดพลาดของพวกเราที่ปล่อยปะละเลยการดู อาคาริ

 

แล้วมันเกี่ยวกับการที่อาคาริ กลับมาที่นี่ใช่หรือเปล่า

นางฟ้าทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน พวกเธอใช้พลังยกร่างที่หมดสติของอาคาริไปหาเคียวยะอย่างช้าๆ

 

เกี่ยวแน่นอน เพราะนางเกิดเผลอหลงมายังโลกนี้อีกครั้ง ตอนนี้นางสามารถกลับมาอยู่กับพวกท่านได้อย่างสมบูรณ์แล้ว เราทั้งสองไม่จำเป็นต้องเอาอาคาริไว้แล้ว

 

แต่ว่าพวกท่านบอกว่าเพื่อแลกกับการรักษาโรคประสาทของอาคาริ พวกท่านถึงได้เอาเธอไปไง

 

ถูกต้องแต่ว่า......ตอนนี้นางหายดีแล้ว แต่ไม่ใช่การรักษาจากพวกข้า แต่เป็นเพราะพวกท่าน พวกท่านต่างมอบความรักให้นางจนนางหายดีและพร้อมจะต่อสู้กับตัวตนอีกด้านของนาง จนถึงที่สุด พวกข้าไม่ได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้จึงส่งนางคืนแก่พวกท่าน แต่อีกด้านของนางจะต้องอยู่ชดใช้ที่นางทำ เป็นเทพธิดาดอกท้อ แทนอาคาริ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

5 ความคิดเห็น