คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 11 : [RW] บทที่ 9 บททดสอบเส้นทางนักดาบ


     อัพเดท 11 พ.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 49 Overall : 95,370
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 11 : [RW] บทที่ 9 บททดสอบเส้นทางนักดาบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4709 , โพส : 8 , Rating : 66% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 9 บททดสอบเส้นทางนักดาบ

 

โอ้ย~...เจ็บ...อย่าตกลงมานะ...หลบไปซิ

 

ท้องฟ้ายามเที่ยง แดดเปรี้ยงๆ ปราศจากซึ้งเมฆหมอกใดๆ ณ ตอนนี้กำลังมีบางสิ่งโปรยปรายลงมา แน่นอนว่านั้นต้องไม่ใช้ฝนแน่ๆ เพราะคงจะไม่มีเม็ดฝนใดที่ประกอบขึ้นมาจากไม้ มีหัวแหลม และสามารถเรียกเลือดได้

 

หลังจากที่เกิดมหกรรมการหลบลูกธนูครั้งยิ่งใหญ่ ให้วิ่งกันจ้าละหวั่นไปทั่ว กิจกรรมหลัก การตะลุมบอลก็เกิดขึ้น เสียงปะกันของอาวุธดังไปทั่วทุกทิศ มีทั้งเข้าไปโจมตี รอตั้งรับ ป้องกันตัว หรือแม้กระทั้ง การรุมสะกรรม แต่ว่าในมุมหนึ่งของสนาม...

 

เขยิบไปทางซ้าย วงต่อสู้ก็เขยื้อนไปทางซ้าย

 

เขยิบไปทางขวา วงต่อสู้ก็ขยายไปทางขวา

 

เหมือนมีบาเรียล้อมรอบตัวซีฟาอย่างไรอย่างนั้น ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ใครๆก็ดูที่จะหลีหนีการต่อสู้กับเขาทั้งสิ่น! แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่มีอาวุธติดตัวสักชิ้นก็ตาม

 

อุ๊ฟ... เสียงกลั้นหัวเราสุดฤทธิ์ของพีซัสที่ต่อสู้อยู่ใกล้ๆ ยังกับลมที่กระพือช่วยเติมเชื้อไฟ ขณะที่รับมือจากดาบที่ฟันลงมาเต็มที หวังว่าจะให้โดน แต่เหมือนกับว่าจะรู้ จึงเบี่ยงตัวหลบวิถีของดาบมาได้ ก่อนจะใช้สันมือฟันลงไปอย่างแรงที่ข้อมือปลดอาวุดออกมา แล้วผลักเจ้าผู้โชคร้ายนั้นเข้าไปกลางวงต่อสู้ เพียงอึดใจ ดาบในมือก็ก็หายไป พร้อมๆกับเจ้าของดาบที่ตอนนี้คงถูกวาบออกไปเรียบร้อยแล้ว

 

และเหมือนเป็นแรงกระตุ้นให้ซีฟาอีกครั้ง ให้ยิ่งปล่อยรังสีฆ่าฟันออกมาไปเกรงใจใคร เมื่อหันไปเห็นพีซัสหลุดหัวเราะออกมาอย่างจัง!

 

------------------------------------------------------------

 

ว่าไง เด็กปีนี้มีใครเข้าตามั่งไหม เสียงถามกวนๆ จากเด็กหนุ่มผมส้มที่เคยก่อเรื่องในตลาดเมื่อวาน ส่งมายังคนข้างๆที่ตอนนี้ยืนมองอนาคตเด็กใหม่อยู่

 

ไม่รู้ซิ ข้าไม่อยากคาดหวังมากนัก เมื่อเช้าแค่ให้รอแปบเดียว ก็จะมีเรื่องซะแล้ว

 

หึหึ คานอน เจ้ามันเลือกมาเกินไป ดูอย่างเจ้าเด็กผมสีน้ำตาลก็น่าสนใจนะ ความเร็วตอนตวัดดาบมองแทบไม่เห็น แถวตัวเท่านี้ก็สามารถปล่อยจิตสังหารได้รุนแรงขนาดนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ

 

นั้นไม่ใช่ปัญหาหรอก แต่ข้าว่าเจ้าเด็กผมสีน้ำตาลไหม้ที่อยู่ใกล้ๆกัน น่าจะมีอะไรให้หาดูซักหน่อย ดูเหมือนเจ้าตัวเก็บซ้อนอะไรบางอย่างเอาไว้

 

ว้า~ แย่จังเจ้าได้ของเล่นชิ้นใหม่แล้วแบบนี้ อย่างนี้เจ้าพวกนั้นไม่เหงาแย่เหรอ เสียงว่าติดกระเง้ากระงอน เรียกเอาสายตาคมตวัดมามองได้อย่างไม่ยากเย็น

 

เร็น คานอน พวกเจ้าอย่ามายืนอู้ ไปทำงานกันได้แล้วเสียงหวานเรียกทั้งคู่จากด้านหลัง ทำเอาทั้งคู่ต้องละสายตาออกมา ก่อนมองไปยังต้นเสียง

 

ขอคร๊าบบบบบบบบ นายหญิง เร็นหันไปส่งยิ้มทะเล้นไปให้เพื่อนสาวที่มาใหม่ ก่อนจะถูกลากโดยเจ้าเพื่อนข้างตัวลากให้ออกไปทำงานต่อ

 

--------------------------------------------------------------

 

ผ่านไป สิบนาที การต่อสู้ยุติลงทันทีที่มีเสียงยิ่งพลุขึ้นฟ้าเป็นสัญญาณว่าหมดเวลาแล้ว หลายคนถึงกับลงไปนั่งพักเหนื่อยกับพื้น และอีกหลายคนที่ยืนหอบตัวโยน แต่ก็มีบ้างบางส่วนที่ยังไม่ทันจะเหนื่อยก็หมดเวลาซะแล้ว และนี้คงจะเป็นส่วนน้อยยิ่งกว่าที่ตอนนี้กำลังยืนส่งยิ้มอย่างสบายอารมณ์ ให้ขณะที่หัวสายไปมาราวกับกำลังเสียดายอะไรบางอย่าง

 

เหล่าคณะนักเรียนที่ดูแลเรื่องการสอบเดินเข้ามาในสนามที่ตอนนี้ดูกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เมื่อผู้ทดสอบที่เคยยืนเบียดกันเต็มสนาม ตอนนี้กลับดูโหรงเหรงลงไปถนัดตา อีกครั้งที่มีการเรียกไปลงชื่อเมื่อจำนวนของผู้เข้าทดสอบเปลี่ยนแปลง ก่อนจะเปลี่ยนสถานที่ทดสอบให้ลึกเข้าไปในตัวโรงเรียนขึ้นเรื่อยๆ

 

สองข้างทางถูกล้อมรอบไปด้วยป่ารก ในขณะที่ทางเดินกลับเป็นพื้นที่ถูกปูด้วยหินอย่างเช่นในเมือง เพียงไม่นานโดมขนาดใหญ่สีขาวที่บริเวณเบื้องหน้าปรากฏขึ้นในสายตา สถานที่ทดสอบรอบสุดท้าย ณ ตอนนี้มีคนมายืนรอบริเวณทางเข้าอยู่ก่อนแล้วประมาณสิบกว่าคน

 

ยินดีกับผู้เข้าทดสอบทุกคนที่ผ่านเข้ามาถึงรอบนี้ได้ และก่อนที่เราจะทำการทดสอบรอบต่อไป จะให้ทุกคนได้พักเป็นเวลาสองชั่วโมง แล้วกลับมารวมกันที่บริเวณนี้อีกรอบ ส่วนเรื่องอาหาร เราอนุญาตให้ล่าสัตว์บริเวณนี้ได้ เสียงประกาศจากหนึ่งในรุ่นพี่ที่ยืนรออยู่ตรงหน้าโดมดังขึ้น และดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหน้ากลุ่มที่รับผิดชอบในการสอบครั้งนี้ ขอให้สนุกสนานกับการพักผ่อนนะครับ กล่าวขึ้นอีกประโยค ก่อนจะเดินนำเพื่อนที่เหลือออกไป จนบางคนไม่ทันสังเกตร้อยยิ้มแปลกๆปรากฏขึ้นบนริมฝีปากนั้นเลย

 

แต่ลืมบอกไปอย่าง อย่าไปไกลนักล่ะ เพราะแถวนี้นอกจากสัตว์ป่ามันจะดุแล้ว เหล่าผู้คุมสอบก็ดุเหมือนกัน เสียงที่พูดเบาๆ ราวกับบอกไปกับสายลมนั้น ถ้าจะมีใครสักคนได้ยินคงได้ขนลุกกันเป็นแถว ก่อนจะสะบัดมือเป็นสัญญาณส่งให้เหล่าเพื่อนที่เดินตามมา และผู้ที่ซุ่มมองอยู่ ให้ออกปฏิบัติการ

 

คนสองร้อยเกือบสามร้อยทยอยเดินเข้าไปในป่า มีบางส่วนเหมือนกันที่ตัดสินใจนั่งพักริมๆทางเดิน ไม่ได้เดินเข้าไปในป่าเลย

 

จะเอายังไง จะไปเดินเล่นปล่อยอารมณ์ หรือนั่งพักก่อน เสียงถามสบายอารมณ์จากพีซัส เรียกเอาเจ้าเพื่อนตัวดีที่ยืนหงุดหงิดมาเกือบ ห้าชั่วโมงหันมามอง ก่อนจะยักไหล่ตอบ ในอารมณ์ประมาณว่าตามใจ

 

ถ้างั้นไปหาอะไรกินกันดีกว่า ว่าจบ สองขาก็เดินนำซีฟาเข้าไปในส่วนของป่าทึบ ก่อนจะฮัมเพลงในคอเบาๆอย่างอารมณ์ดีไม่ได้กลัวว่าเหล่าสัตว์ต่างๆที่ได้ยินจะหนีไป อีกอย่างถึงเขาจะเดินอยู่เงียบๆ แต่ถ้าไอคนที่เดินตามมาด้านหลังยังเล่นปล่อยจิตสังหารออกไปแบบไม่เกรงใจใครแบบนี้ ต่อให้ย่องเงียบแบบไหน ก็ไม่มีสัตว์สักตัวโผล่มาให้เห็นหรอก

 

พีซัสยังเดินนำต่อไปเรื่อยๆในจังหวะที่แทบจะเรียกได้ว่าวิ่งอยู่แล้ว แถมยังไม่มีท่าว่าจะหยุดดูทาง หรือมีจุดมุ่งหมายใดอีก จนซีฟาเองต้องเป็นฝ่ายจับบ่าอีกคนไว้เป็นการเรียก

 

จะไปไหน เดินมาเกือบ จะครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่เห็นหยุด

 

ฮ่าๆๆ นึกว่าจะไม่ถาม กะว่าจะไปแถวๆแหล่งน้ำหน่อย อยากหาน้ำดื่ม คำตอบที่ตอบออกมาเรียกเอาสีหน้างงๆออกมาได้เป็นอย่างดี

 

รู้ได้ไงว่าเป็นทางนี้ หรือว่าเจ้าเคยมาก่อนแล้ว

 

เปล่าๆ มันเป็นความสามารถของเจ้านี้ต่างหาก พูดจบก็ยกข้อมือที่มีสายสร้อยอะไรบางอย่างให้ดู ซึ่งถ้าสังเกตดีๆแล้วจะเห็นว่าที่สายสร้อยนั้นประกอบด้วยลูกแก้วที่เล็กมากขนาดเมื่อเอามาต่อกันจนกลายเป็นเนื้อเดียวกันในสร้อยข้อมือเลยทีเดียว เจ้านี้ก็เหมือนศิลาเวทย์กักเก็บทั่วไปนั้นแหละ ข้าก็เพียงแต่ใช้ศิลาเวทย์ที่กักเก็บเวทย์เกี่ยวกับน้ำเป็นตัวนำทางเท่านั้น

 

ซีฟาพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะปล่อยให้คนที่อยู่ด้านหน้าเดินนำออกไป เพียงไม่นานทั้งคู่ก็เจอแหล่งน้ำดังที่ต้องการ

 

ลำธารสายเล็กๆ ที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อยๆ ทั้งคู่เดินมาหยุดอยู่บริเวณใกล้ๆ ก่อนจะกวักน้ำในนั้นขึ้นมากิน แล้วลงมานั่งพักข้างๆริมลำธาร ให้หายเหนื่อย เสียงใบไม้ไหว และเสียงน้ำ เรียกได้ว่าทำให้อารมณ์ของซีฟาเย็นลงไปมากโขเลยทีเดียว เช่นเดียวกับคนข้างๆที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไปได้ไกลกว่า คือตอนนี้ใกล้จะเข้าญาณได้แล้ว

 

นั่งต่ออยู่เพียงอีกสิบนาที จู่ๆซีฟาก็ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ก่อนจะหันไปมองพีซัสที่ตอนนี้ล้มตัวลงไปหลับไปเกือบห้านาทีแล้ว

 

ออกมาเถอะ อย่ามัวแต่ซ่อนตัวอยู่เลย จู่ๆซีฟาก็พูดขึ้นมา ทำให้เห็นว่ามีเด็กหนุ่มสุ่มอยู่ตรงพุ่มไม้ที่ห่างออกไป ซึ่งดูจากชุดที่แต่แล้ว คงไม่แคล้วเป็นหนึ่งในผู้สมัครสอบแน่ๆ

 

เก่งมาก ที่รู้ว่าข้าแอบติดตามมา รู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ เสียงถามนิ่งๆ พร้อมๆ กับร้อยยิ้มเป็นมิตรนั้นที่ดูยังไงก็ไม่จริงใจ ทำเอาซีฟาเบ้ปาก หันมามองหน้าเจ้าเพื่อนตัวแสบที่กวนประสาทเขามาตั้งแต่เช้า แม้จะรู้ว่าไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ

 

ให้ความรู้สึกเหมือนกันไม่มีผิด ไอรอยยิ้มแบบนี้ น่าจะจับมาให้เซ็นมาสอนนัก ว่ารอยยิ้มที่คนเห็นแล้วสบายใจเป็นไง

 

ไม่ต้องห่วงเพื่อนไปหรอก รับรองว่าเสร็จจากเจ้า ข้าปลุกเพื่อนเจ้ามาเป็นรายต่อไปแน่ๆ จากรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะเป็นมิตรนั้น ค่อยๆเย็นขึ้นมาเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เจ้าตัวสะทกสะทาน ในเมื่อพี่คาร์ร่ายังยิ้มน่ากลัวกว่านี้อีกเป็นสิบเท่า เมื่อมีภูมิต้านทานดีขนาดนี้ จะให้กลัวมันก็ยังไงอยู่

 

เจ้าต้องการอะไรกันแน่ แต่แทนที่จะเป็นคำตอบ กลับเป็นการพุ่งตัวเข้ามาใส่ ก่อนจะตวัดกริชขึ้นมาจากเอวอย่างเร็วใส่ซีฟา จนทำให้เกือบหลบไม่ทัน เสื้อคลุมที่ใส่อยู่ขาดทันทีบนบริเวณหน้าอก แล้วตามด้วยการตวัดดาบแทงลงไปหมายจะให้เสียบเข้าที่คอ

 

แต่ก็ต้องเป็นอันพลาด เมื่อซีฟาหลบพ้นตัวดาบ แม้จะหลบไม่พ้นมือยาวที่คว้าไหลเอาไว้ก็ตาม เลยทำให้ทั้งคู่ล้มลงไป โดยซีฟาโดนอีกฝ่ายคร่อมยึดตัวไว้ มีดสั้นที่ตามมาหมายจะฟันลงมายังตำแหน่งเดิม โดนซีฟาขยับหัวหลบไปนิด เสียบอยู่บนพื้นข้างหู ซึ่งทั้งหมดเกิดขึ้นภายในไม่กี่พริบตาเท่านั้น

 

เป็นผู้ทดสอบเหมือนกัน มีความจำเป็นอะไรที่เจ้ามาโจมตีพวกข้าซีฟาถามกลับอย่างไม่สบอารมณ์นัก ทั้งๆที่เพิ่งจะเย็นลงเมื่อไม่กี่นาทีนี้เอง

 

ไว้ลองเจ้าชนะข้าก่อนเป็นไง แล้วข้าจะลองบอกเหตุผลดีสักข้อให้ฟัง เสียงเย็นๆตอบกลับ พร้อมๆกับมือจากที่เคยอยู่บนไหล คว้าหมับเอาที่ก้านคอ เป็นจังหวะเดียวกับที่กริชเล่มคมถูกยกขึ้นเหนือหัว ซึ่งทำให้ซีฟาตระหนักแล้วว่านี้คงไม่ใช้เรื่องล้อเล่นแล้ว

 

ดวงตาสีน้ำตาลนั้นเบิกกว้าง เหมือนหมายความว่าจะหวาดกลัว แต่ก็เปล่า ที่ตกใจขนาดนั้น นั่นเพราะดาบสั้นเล่มที่อยู่ในมือของเด็กหนุ่มต่างหาก

 

ไอดาบเจ้าปัญหา เสียงที่หลุดจากปากของซีฟา แม้จะเพียงเบาๆ แต่ก็ทำให้เด็กหนุ่มชะงักไปได้ แต่นั้นก็เพียงพอให้ซีฟาเกี่ยวขาหนึ่งของเด็กหนุ่มเอาไว้ ก่อนที่จะตวัดเอาดินทรายที่อยู่แถวๆลำธารนั้นเข้าตาฝ่ายตรงข้าม เป็นผลให้เด็กหนุ่มผงะตัวถ่อยๆ เลยได้โอกาสที่ซีฟาที่ล็อกขาข้างนั้นเอาไว้อยู่แล้ว ทำการหักมันซะ แต่ยังไม่ทันจะได้ลงน้ำหนักจนหักขา อีกฝ่ายกลับหลุดออกไปได้ซะก่อน ทำเอาซีฟาต้องพุ่งตัวเข้าตามโดยทันที เพราะการเว้นช่องว่างไว้เพียงนิด อาจจะเป็นตัวเขาเองก็ได้ที่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

 

ซีฟาที่หมายจะยืนมือเข้าไปบิดข้อมือฝ่ายตรงข้ามอย่างแรงเพื่อเป็นการชิงเอาอาวุธ แต่ยังไม่ทันจะได้ชิงมา ฝ่ายตรงข้ามกลับพุ่งอาวุธสวนกลับมา จนต้องเปลี่ยนมาเป็นปัดป้องแทน ทำให้กริชเล่มนั้นกระเด่นออกไปไกล และเมื่อฝ่ายตรงข้ามปลอดอาวุธแล้วทำให้ซีฟาที่เกือบจะโล่งใจขึ้นก็ต้องเปลี่ยนใจ

 

เพราะทันทีที่ซีฟาเริ่มประมาทเพียงนิดเดียว ขาของฝ่ายตรงข้ามก็พุ่งตรงเข่ามาเรียกเอาซีฟาจุกจนเกือบจะทรุด ดีที่เขาเองไม่ค่อยเหมือนคนอื่น เพราะมีภูมิต้านทานจะจากการเป็นเหยื่อทดลองเวทย์ใหม่ๆให้วีเทียร์ทุกวัน ไหนจะต้องไปฝึกวิชาในป่าศิลาให้ต้นไม้หวดเอาๆ อีก

 

ซีฟาสวนหมัดเข้าไปที่ปลายคางของอีกคนอย่างรวดเร็ว ถึงฝ่ายตรงข้ามจะหลบทันอยู่บ้าง แต่นั้นก็ตรงเข้าที่ปลายคางเรียกไปว่าทำเอาอีกฝ่ายมึน ขาเกือบทรุดเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้ทำให้เจ้าตัวหยุด เพราะทันทีที่เริ่มตั้งตัวได้ ซีฟาก็เตะตัดขา เล่นเอาฝ่ายตรงข้ามล้มลงอย่างที่ไม่มีทางเลี่ยง เพราะกำลังมึนอยู่

 

แต่เมื่อซีฟาตามเข้าไปซ้ำ กลับเป็นตัวเองที่ฝ่ายตรงข้ามสกัดข้า แล้วถูกทุ่มตีลังกาม้วนออกไป แต่ก็ไปไม่พ้นรัศมีการโจมตี เพราะฝ่ายตรงข้ามกลับไม่ปล่อยแขนที่จับเอาไว้ แต่ดีดตัวขึ้นไปหมายจะหักแขนข้างที่จับ ทำเอาซีฟาต้องไถลตัวดีดขาขึ้นมา เตะเข้าที่ก้านคอของฝ่ายตรงข้าม ซึ้งท่านี้ก็เล่นเอาเจ้าตัวเจ็บหลังไม่ใช่เล่น แต่ก็ทำให้หลุดออกมาจากการถูกหักแขนได้

 

ทั้งคู่ดีดตัวออกมา เตรียมการพุ่งเข้าชนครั้งใหม่ เสียงหอบหายใจที่ดังอย่างแรง ทั้งที่เพิ่งต่อสู้กันได้ไม่ถึง สิบนาทีด้วยซ้ำ เรียกเอาเด็กหนุ่มยิ้มร่าออกมาอย่างดีอกดีใจ ราวกับเจอของเล่นชิ้นใหม่ ส่วนซีฟาที่ตอนนี้เบ้ปากอย่างแรง เพราะดูท่าแล้วว่าถ้าไม่เอาจริง งานนี้คงได้แย่แน่ๆ ทั้งๆที่พ่อเขาเองก็เตือนแล้วแท้ๆ ว่าอย่าดูถูกการทดสอบเป็นอันขาด

 

อีกครั้งที่ทั้งคู่พุ่งเข้าหากันอย่างเร็ว หมัดหนักจากเด็กหนุ่มตรงหน้าเล่นเอาซีฟาหน้าชาไปข้างเลยจริงๆ ทั้งๆที่เมื่อกี้มั่นใจแล้วว่าหลบพ้นอย่างเฉียดฉิว แต่ว่านั้นก็แลกมากับที่ฝ่ายตรงข้ามโดนเขาหักแขนข้างที่พุ่งเข้ามาได้

 

เลือดอุ่นๆไหลลงมาจากจมูกและเหนือคิวของซีฟา ทำเอาเด็กชายต้องขมวดคิวอีกรอบ นี้ถ้าเมื่อกี้ไม่ได้ตัดสินใจถอยหลับในวินาทีสุดท้าย ตัวเขาเองคงได้ไปนอนวัดพื้นแน่ๆ และนั้นทำให้ซีฟาตักสินใจในที่สุด ว่าจะต้องจบศึกนี้ลงโดยเร็ว ถ้าหากยิ่งยืดเยื้อ คนที่โดนสอยคงเป็นตัวเขาเองเป็นแน่แท้

 

ซีฟาพุ่งเข้าไปหาอีกรอบ คราวนี้ถึงฝ่ายตรงข้ามอยากจะพุ่งเข้ามาด้วยคงเป็นเรื่องยาก เพราะแขนข้างที่ถนัดดันห้อยผิดท่าซะแล้ว แขนอีกข้างที่ไม่ถนัดได้แต่ยกขึ้นมาป้องขาของซีฟาที่แตะฟาดเข้ามาอย่างแรง และนั้นทำให้ซีฟาได้โอกาสสวิงขากลับไปเตะใส่อีกข้างด้านที่แขนหักอยู่

 

โอ๊ย~ ไอเด็กบ้า นี้เจ้ากล้า... เด็กหนุ่มทรุดลงไปจับแขนข้างที่ถูกเตะเข้าซ้ำอย่างจัง มองมาทางซีฟาอย่างอาฆาต ก่อนจะเรียกเอาลูกไฟออกมารอบตัวหลายลูก

 

เฮ้ย~” ซีฟ้าร้องอย่างตกใจ เพราะไม่คิดว่าการทดสอบสายนักดาบจะมีการใช้เวทย์ได้ด้วย

 

ลูกไฟหลายลูกพุ่งตรงมายังซีฟาอย่างรวดเร็ว จนเจ้าตัวหลบแทบไม่ทัน มีบางลูกเฉียดหน้าเขาไปได้กินปรอยผมไปหน่อย กลิ่นไหมที่ลอยมาเข้าจมูก กับไปร้อนที่แผ่ออกมา ทำเอาเจ้าตัวถึงกับหน้าซีด เมื่อคิดว่าเจ้าลูกไฟพวกนั้นหากมีลูกใดลูกหนึ่งบินเอามาถูกตัวละก็...จบกัน

 

ตูม...ตูม....ตูมๆๆๆๆ...เป็นไปหยังคาด เมื่อเหล่าลูกไฟลูกพลาดไปโดนเข้าที่ต้นไม้ด้านหลัง ทำเอาเจ้าต้นไม้ขนาดเกือบๆจะสาม-สี่คนโอบโค่นลงมาอย่างไม่ยากเย็น นั้นยิ่งทำให้ซีฟาถึงกับเผลอกลืนน้ำลายเลยทีเดียว ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเมื่อกี้หลบเหล่าลูกไปเหล่านั้นพลาดจะเป็นยังไง

 

เจ้าจะหลบยังไงก็ไม่พ้นหรอก เสียงเย็นๆนั้นว่าจบ ลูกไฟระลอกที่สองก็ตามมาในจำนวนที่มากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว คราวนี้ดูท่าว่าคงจะหลบยังไงก็หลบไม่พ้นแน่ๆ จนซีฟาได้แต่หลับตาแน่นรอความเจ็บที่จะตามาภายหลัง

 

............เงียบ..............

 

ทั้งเสียงระเบิดตูมตามที่คาดว่าน่าจะได้ยิน หรือเสียงร้องโอดโอยที่น่าจะตามมากลับไม่มีซักอย่าง

 

ว้า~...ใจร้อนอย่างนี้ไม่ดีนะครับ ถึงขนาดขวางลูกไฟเวทย์ใส่แบบนี้ จะมีใครผ่านการทดสอบไหมเนี่ย เสียงว่าอย่างน้อยอกน้อยใจที่ฟังยังไงๆ ก็เสแสร้งชัดๆ จนเป็นตัวคนที่ถูกช่วยซะอีกที่ดูจะเกิดอาการหมั่นไสขึ้นมาแทน

 

และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเพิ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป จึงไปสลายลูกไฟระลอกที่สามที่เรียกขึ้นมา เตรียมพร้อมจะซ้ำลงไป ถ้าหากว่าซีฟาหลุดรอดออกมาได้

 

เจ้า...ตั้งแต่เมื่อไรกัน ความงงงัดจู่โจมซีฟาชนิดที่ตั้งคำถามกลับไปอย่างไม่ค่อยจะถูกเรียกเอาเสียงหัวเราะเบาออกมาได้อีกครั้ง ก่อนจะพยุงตัวขึ้นมาอย่างลำบาก

 

หือ...ก็นานพอจะเข้าไปหาสัตว์ป่าสองตัวมานี้ไง ว่าจบก็ยื่นผลงานที่ตัวเองทำขึ้นมาโชว์ให้ดู ปรากฏให้เห็นตัวแรปกูปซึ่งเป็นสัตว์ที่ขึ้นชื่อว่ามีความว่องไวเป็นอาวุธ

 

แล้ว...มันเกิดอะไรขึ้น เสียงถามตื่นๆ อย่างที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ว่าเจ้าตัวแสบข้างหน้านี้จะทิ้งเขาไว้ แล้วตัวเองก็ออกไปล่าสัตว์หน้าตาเฉย

 

อีกครั้งที่พีซัสยกสายสร้อยข้อมือขึ้นมาแทนคำตอบ ก่อนจะส่งเจ้าตัวที่ไปล่ามาให้เพื่อน พลางหันไปมองอีกคนที่ตอนนี้กำลังมองมาที่พวกเขา แต่ว่า....

 

ตุบ...เสียงเบาๆที่เกิดขึ้นด้านหลังของพีซัส ทำให้เจ้าตัวรีบหันกลับมามอง ก่อนจะได้คำตอบว่าทำไมไอคนตรงหน้าถึงได้ไม่ยอมรับเจ้าตัวแรปกูปไปซะที

 

เฮ้ย~ ซีฟาอุทานอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเจ้าเพื่อนตัวดีจะสลบไปซะอย่างนั้น พอมาดูใกล้ๆ เลยทำให้พอจะรู้ว่าเพราะอะไร ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะเจ้าเลือดที่ตอนนี้ก็ยังคงไหลไม่หยุดที่บริเวณหัว เลยทำให้ล้มลงไป

 

พีซัสหันไปมองหน้าอีกฝ่ายที่แขนหักที ก่อนจะหันมามองเพื่อน เพื่อตัดสินใจว่าจะประถมพยาบาลคนไหนก่อน ก่อนจะหันมาลงมือกับคนที่อยู่ตรงหน้า ด้วยเหตุผลที่แสนจะง่ายว่า ก็มันใกล้มือดี หลังจากจัดการตรงหน้าเสร็จ พีซัสก็หันไปหาอีกคนต่อ เพราะดูๆไปแล้วอาการก็หนักไม่แพ้กัน จะต่างก็ตรงที่ว่าเป็นกันคนละทีเท่านั้นแหละ กระดูกที่จากแค่หักเฉยๆ เมื่อโดนเตะซ้ำ ทำให้บริเวณที่หักมีการแทงทะลุของกระดูกออกมาจนน่ากลัว

 

พีซัสเดินเข้าไปพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างเป็นมิตร แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าซีฟาตื่นขึ้นมาเห็น คงกล้าที่จะการันตีว่า มันไม่ได้มาดีแน่นอน ถึงแม้ว่าจะรู้จักเพื่อนคนนี้มาเพียงแค่ สามวัน ก็ตาม

 

แล้วตอนนี้พวกเราผ่านการทดสอบได้หรือยังครับ เสียงถามอย่างอารมณ์ดีจนน่าหมั่นใส่นั้น ทำเอาคนถูกถามถึงกับสะอึก เพราะไม่คิดว่าอีกจะรู้ตัวว่าเขาเป็นหนึ่งในกรรมการคุมสอบที่ปลอมเข้ามาเป็นผู้สมัครสอบ

 

เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน!!!”

 

นั้นซินะ ถ้าอย่างนั้นพอจะบอกเหตุผลได้ไหม ว่าทำไมถึงมาโจมตีพวกข้าก่อน

 

เอ่อ...เรื่องนั้น...เพราะว่า...ข้า.แค่..เห็นพวกเจ้าน่าจะเก่ง ข้าก็เลยลองต่อสู้ด้วยดูไง เหตุผลข้างๆคูๆที่บอกออกมานั้น ทำอาพีซัสอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

 

แล้วทำไม การทดสอบรอบเมื่อกี้ไม่เข้ามาสู้กับพวกเราล่ะ โดยเฉพาะเจ้านั้น ว่าพรางเหลือบไปมองอีกคนที่ถูกกล่าวถึง

 

เพราะ...ว่า...ข้า...เอ่อ...ข้า...

 

บอกความจริงมาเถอะ ยังไงรุ่นพี่ก็ปิดผมไม่อยู่ๆแล้ว จากบทสนทนาที่คุยกันอยู่ดีๆ นัยน์ตาสีน้ำตาไหม้ที่เคยซุกซน กลับวาวโรจน์ขึ้นมาซะอย่างนั้น แม้ว่าปากจะยิ้มอยู่ก็ตาม ทำให้อีกฝ่ายเผลอกลืนน้ำลาย ขนลุกซู่อย่างไม่รู้ตัว รัศมีของการยืนอยู่เหนือผู้อื่นแผ่ออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

ก็ได้ๆ ข้าบอกแล้ว เป็นอย่างที่เจ้าคิดนั้นแหละ ข้าเป็นผู้คุมสอบที่ปลอมตัวเข้ามากับผู้สมัครฯ เพื่อที่จะทดสอบฝีมือพวกเจ้า แล้วก็นี้ เอาเจ้านี้ไปให้พวกคณะกรรมการที่หน้าโดมที่พวกเจ้าจากมานั้นแหละ มันเป็นบัตรผ่าน ว่าจบเด็กหนุ่ม ก็ส่งลูกแก้วสีเงินมาให้สองลูกมาให้ ทำเอาพีซัสถึงกับยิ้มกว้างออกมา

 

ขอบคุณครับ ถ้าอย่างนั้นข้าจะให้นี้เป็นการตอบแทนรุ่นพี่ละกัน ว่าเสร็จพีซัสก็ยื้นข้อมือที่สร้อยเส้นเดิมขึ้นมาเหนือแผล

 

“Reverse”

 

ถ่อยคำแรกที่กล่าวสั่งหินเวทย์ ส่งผลให้กระดูกที่ทิ่มแทงออกมากลับไปอยู่ที่เดิม ก่อนจะกล่าวอีกถ่อยคำ

 

“Heal Up”

 

ปากแผลที่เคยแหวะหวะค่อยๆสมานตัวติดกันแม้จะทิ้งรอยแดงๆเอาไว้ตามแขนนั้นก็ตาม

 

ทันทีที่การร่ายเวททั้งสองจบลง พีซัสก็ทรุดลงไปกองอยู่กับพื้น ดีที่ก่อนรักษาเขาเองก็นั่งคุกเขาอยู่ก่อนแล้ว ไม่อย่างนั้นได้มีการเจ็บตัวแน่ๆ

 

เฮ้ย! เป็นอะไรหรือเปล่า ถามกลับอย่างตกใจ ก่อนที่คนที่เคยเป็นฝ่ายคนเจ็บต้องเข้ามาพยุงฝ่ายที่มารักษาให้เข้าไปนั่งหลบอยู่ตรงใต้ต้นไม้ จนพีซัสต้องโบกมือปัดเป็นเชิงบอกว่าตัวเองไม่เป็นไร แล้วส่งกริชไปให้คนตรงหน้าแทน

 

เฮ้ย! นี้เจ้าเล่นอะไรเนี่ย เสียงรองตกใจรอบสองในเวลาใกล้เคียงกันทำเองพีซัสอดที่จะหัวเราะออกมาอีกครั้งไม่ได้ อาจจะเป็นเพราะเจ้าดาบสั้นที่ยื่นไปให้ เป็นการยื่นแบบหันปลายออกก็ได้ บวกกับความเร็วให้การยื่น ที่ค่อนข้างเร็ว เลยทำให้ดูเหมือนเขาจะแทงรุ่นพี่ที่อยู่ตรงหน้า แต่จริงๆ เขาก็แค่อยากจะส่งให้เฉยๆ

 

ก็แค่จะให้ช่วย ชำแหละ เจ้าสองตัวนั้นให้ที เพราะตอนนี้ข้าหิวจนหน้ามืดแล้ว เสียงสารภาพเอาดื้อๆ ที่ทำเอาคนฟังแทบอยากจะวิ่งเอาหัวโคกกับต้นไม้ตาย

 

เจ้าเด็กบ้านี่มันมีพลังขนาดใช้เวทย์รักษาได้ แต่จะมาเป็นลมเพราะหิวข้าวนี้นะ มันไม่ใช้มุกตลกนะเฟ้ย

 

เอามานี้ เจ้าแรปกูปสองตัวที่อยู่ข้างๆตัวเพื่อนเจ้าใช้ไหม

 

อื้อ กริชที่ถูกคว้าเอาไปจากมือพีซัสที่นั่งขำกับหน้าตาของรุ่นพี่ตรงหน้าจนตอนนี้จากหน้าซีดๆ เริ่มมีสีแดงขึ้นมาแล้ว

 

เฮ้ย! นี้มันมีข้านี้เสียงร้องอย่างตกใจรอบที่สามของรุ่นพี่ตรงหน้า ทำเอาพีซัสหัวเราะออกมาอย่างไม่เก็บไว้อีกต่อไป จะไม่ให้ฮ่าได้อย่างไร ก็มีดนั้นรุ่นพี่เดินถือไปตั้งไกลแล้ว แถมจดมีดเตรียมเลาะเนื้อเจ้าตัวตรงหน้าเต็มทีแล้วด้วย กลับเพิ่งมารู้ตัวนี้นะ

 

นี้เจ้าให้ข้าเอามีดศักดิ์สิทธิมาแล่เนื้อเหรอ เสียงโวยแง่วๆนั้น ทำเอาพีซัสหัวเราะจนแถบท้องแข็ง แต่ก็ต้องเก็บเอาไว้ เพราะไม่อย่างนั้นคงได้หิวจนไม่มีแรงเดินกลับโดมแน่ๆ

 

ยังไงมีดก็คือมีดอยู่ดีนั้นแหละ ถ้าท่านไม่พอใจก็เอามีดอันอื่นก็ได้ ว่าจบพีซัสก็พยุงตัวลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินเข้าป่าไปอีกที โดยไม่ได้รอฟังคำโวยวายนั้นเลยซักนิด ก่อนจะกลับมาพร้อมๆกับกองฟืน และเศษใบไม้แห้ง ที่นำเอามาก่อกองไฟเอาไว้รอ

 

ไม่นาน อาหารก็เสร็จ โดยมีพีซัสที่เล่นเขมือบเจ้าตัวแรปกูปเข้าไปทั้งตัวคนเดียวไม่เหลือ ทำเอารุ่นพี่ที่นั่งกินอยู่ข้างๆถึงกับมึนเป็นรอบที่ สี่ของวัน ส่วนซีฟาที่ตอนนี้ตื่นขึ้นมาแล้วก็มานั่งกินเจ้าตัวแรปกูปคนละครึ่งกับเจ้ารุ่นพี่ที่นั่งอยู่ด้วยข้าง

 

เห็นตัวเล็กๆ ไม่นึกว่าจะกินจุขนาดนี้

 

เอาล่ะ เมื่อกินอิ่มแล้ว ทีนี้เราก็มาเริ่มแนะนำตัวกันดีกว่าเสียงจากพีซัสที่กินเสร็จเป็นคนแรก?เอยขึ้น ข้าพีซัส ส่วนเจ้านี้ชื่อซีฟา แล้วรุ่นพี่ล่ะ

 

ข้าเนโล ปี 3 ว่าแต่เจ้ารู้จักกริชเล่มนี้ด้วยเหรอ เมื่อแนะนำตัวเสร็จ ท้ายประโยคจึงหันไปถามซีฟาแทน พลางโบกเจ้าดาบสั้นที่เคยเป็นอาวุธที่เกือบๆจะได้เรียกเลือดเขาซะแล้ว

 

คิดว่าไม่ ตอนนั้นข้าคงมองผิดไปเอง ว่าพลางนึกไปถึงเจ้าดาบสั้น ตอนที่เซ็นเอาออกมาให้ดู หลังจากที่ไปเกิดศึกชิงกันกลางเมือง

 

อืม...อย่างนั้นรึ ข้าก็นึกว่าเจ้าเป็นเจ้าของกริชอีกเล่มที่รุ่นพี่เร็นตามหาอยู่ซะอีก ถ้าใช่ละก็ เจ้าก็เตรียมตัวซวยตลอดปีการศึกษาได้เลย เพราะรายนั้นนะ บ้าสะสมพวกกริช มีดสั้นตัวดี อย่างเล่มนี้ข้าก็ขอยู่นาน กว่าจะยืมมาเล่นได้

 

การคุยกันยังคงมีต่อไปเรื่อยๆ จนอาหารทุกอยางหมดลง

 

พีซัส ข้าว่าขากลับเราควรจะออกเดินทางกันได้แล้วดีกว่าไหม ซีฟาหันไปถาม หลังจากสังเกตเห็นว่าตอนนี้พวกเขาเองก็เอ้อระเหยอยู่บริเวณนี้มาชั่วโมงหนึ่งแล้ว

 

ไม่เป็นไรเหรอ จากนี้เดินกลับไปที่โดม ใช้เวลาประมาณ 5 นาทีก็ถึง

 

หา~!!!! / เจ้ารู้ สองเสียงที่ดังขึ้นพร้อมกันด้วยอารมณ์ที่ตกใจ

 

อืม...ข้ากะว่าจะได้ตรวจสอบรุ่นพี่นานๆหน่อย แต่ว่าไอกลุ่มที่ไปเจอก็ดันมีคนตามซะแล้วทั้งนั้น ก็เลยอดไป น้ำเสียงเสียดายที่ออกมาจากน้ำเสียง ทำเอาเนโลต้องมองเจ้ารุ่นน้องนี้ใหม่ เพราะแม้จะยังไม่เห็นฝีมือจังๆ แต่ว่าถ้าเผลอประมาทเมื่อไรต้องเจ็บตัวแน่ๆ

 

ทั้งหมดยังคงนั่งอยู่ในบริเวณนั้นจนกระทั้งใกล้กับเวลา จึงเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง ซึ่งก็กลับไปถึงที่บริเวณหน้าโดมได้พอดี ก่อนจะส่งลูกแก้วทั้งสองลูกให้เป็นบัตรผ่านประตู เป็นผู้ที่ผ่านการทดสอบเป็นคู่สุดท้าย

 

ผู้เข้าทดสอบเกือบๆจะสามร้อยคน ตอนนี้เหลือเพียงสามสิบนิดๆเท่านั้น

 

ปัง! เสียงปิดประตูโดมขนาดใหญ่ดังขึ้นชนิดที่ว่าเรียกเอาหูอื้อกันไปเป็นแถว เป็นผลข้างเคียงให้ในโดมเงียบลงไปถนัดตา เตรียมรอฟังว่าจะเกิดอะไรต่อไปขึ้น เพราะดูเหมือนว่าการทดสอบแต่ละรอบนั้น มักจะมากันแบบไม่มีการเตือนลวงหน้าซักเท่าไรนัก หลายคนถึงกับชักอาวุธขึ้นมาตั้งรอเตรียมเอาไว้ก่อนเลยทีเดียว

 

เพียงไม่นาน ด้านบนเวทีก็มีกลุ่มนักเรียนที่คาดว่าอย่างน้อยก็น่าจะอยู่ปี 5 ขึ้นไป เดินขึ้นมาบนเวที ก่อนจะประกาศขึ้นอีกครั้ง ประกาศที่ทำเอาทุกคนแทบจะตลึงขึ้นไปตามๆกัน

 

ทางเราขอยินดีกับผู้ที่ผ่านการทดสอบทุกท่าน ณ บัดนี้ ทางเราขอประกาศว่า ทุกคนที่อยู่ในบริเวณโดมนี้ คือนักเรียนของโรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซลอย่างเป็นทางการ

 

----------------------------------------------------------------

 

ชนแก้ว เย้~” เสียงร้องอย่างดีใจ ตามมาด้วยเสียงการกระทบกันของแก้ว กลางโรงแรมโทรมๆแห่งหนึ่ง

 

ยินดีด้วย ในที่สุดพวกเจ้าก็ผ่านการทดสอบ พวกข้าลุ้นกันแทบตาย เสียงเจื้อยแจ้วดังขึ้นมาจากเด็กสาวเพียงคนเดียวในกลุ่ม หลังจากที่ดื่มเข้าไปอึกใหญ่

 

ใช่ ว่าแต่เจ้าเป็นอะไรไปซีฟา ข้าเห็นเจ้านั่งเงียบมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ เซ็นว่าตาม เมื่อสังเกตเห็นอาการแปลกๆ ของเพื่อน ทั้งที่เมื่อวานนี้ยังดูดีๆอยู่เลยนี้น่า หรือโกรธคูลเรื่องเมื่อวานยังไม่หาย

 

หรือเจ้าอย่าบอกนะว่า เจ้าเมาน้ำผลไม้ หน้าถึงได้แดงขนาดนี้ วีเทียร์ว่าพลางเอามือไปหยิกแก้มที่เริ่มเป็นสีแดง พร้อมกับหัวเราะในลำคอ ไปพร้อมๆ กับพีซัสที่นั่งขำตามไปด้วย ด้วยอาการที่พอๆ จะรู้สาเหตุ

 

เมาน้ำผลไม้? เซ็นทวนคำงง ก่อนจะหันมาสบตากับพีซัส เพื่อหาคำตอบ

 

ก็จะอะไรซะอีก ถ้าไม่ใช้เจ้านี้มันงอนที่พวกเราพนันกันเมื่อวานนี้ พีซัสว่าพลางเฉลยให้รู้

 

อ้อ...ถึงว่า ทำไมเมื่อวานวีเทียร์ถึงมาขอยื่มริซวันหนึ่ง แถมก่อนไปยังถามอะไรแปลกๆอีก เซ็นร้องออกมาอย่างเข้าใจ ยิ่งเรียกให้คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอารมณ์พุ่งปรี๊ดขึ้นมาอย่างง่ายๆ

 

ไม่ใช่เรื่องสนุกเลยนะ ซีฟาร้องขึ้นเสียงดัง ก่อนจะทำท่าลุกออกไปทั้งอย่างนั้น ถ้าไม่ติดที่ว่ามีมือของพีซัส กับวีเทียร์ที่นั่งอยู่ข้างๆกดไหลไว้อยู่

 

ไม่เอาน่า เรื่องมันผ่านไปแล้ว เสียงปรามเรียบๆจากเซ็นทำเอาซีฟาเย็นลงบ้าง แต่ก็ไม่ทันหมดทีเดียว

 

เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นหลังจากที่เมื่อเช้านี้ ซีฟาเดินลงมาที่ห้องอาหารข้างล่างก่อน ดันเข้ามาได้ยินพีซัส กับ วีเทียร์คุยกัน เลยทำให้รู้สาเหตุที่ว่าทำไมไอเพื่อนตัวดีถึงได้นั่งหัวเราะราวกับคนบ้าได้ตั้งครึ่งค่อนวัน แถมยังดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษอีก จะอะไรซะอีกถ้าไม่ใช่เรื่องพนันที่พูดถึงกันเมื่อกี้

 

เหตุมันเริ่มจากที่วีเทียร์(ตัวเริ่มต้นความคิด)ไปยืมเอาริซของเซ็น แล้วก็หาแนวร่วมเป็นพีซัส มาทำการพนันกันเรื่องที่เขาจะไปหาเรื่องใครกี่คน หรือได้ระบายอารมณ์กับใครกี่คน โดยมีการติดต่อกันเป็นระยะ ทำงานอย่างเป็นระบบเพื่อไม่ให้เป้าหมายไหวตัวทันซะก่อน

 

แน่นอนว่างานนี้คนที่ชนะพนันไม่ใช้ผู้ที่ลงพนันทั้งสอง แต่กลับเป็นบุคคลนอกที่แทบไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรในเรื่องนี้เลยอย่างเซ็น ที่ทายถูกราวกับตาเห็น ด้วยประโยคที่พูดออกมาลอยๆ ตอนวีเทียร์ตามไปเมื่อวานหลังจากแยกกัน

 

ข้าว่าเจ้าซีฟาก็คงจะไปหาเรื่องใครซักคน ได้ต่อสู้ซักทีก็หายเคืองแล้ว และนั้นคงเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้เจ้าคนที่ถึงแม้จะรู้เรื่องอะไรกับเขาเลย แต่ดันถูกโกรธไปด้วยอย่างไม่รู้ตัว กว่าจะง้อได้เล่นทำเอาวีเทียร์เกือบวีนแตกกลางห้องอาหาร

 

ก็ได้ ยกโทษให้ก็ได้ แต่ว่าต่อไปห้ามเอาข้าไปพนันอย่างนั้นอีก สัญญาก่อนซิ เสียงประกาศก้าว ก่อนจะมองเค้นคำสัญญาจากเจ้าเพื่อนตัวแสบที่นั่งอยู่ด้านข้าง

 

อื้อ พวกข้าสัญญา เสียงตอบรับคำสัญญาอย่างแช่มชื่นนั้นทำเอาเซ็นเกือบหลงเชื่อ ถ้าเขาไม่ได้ไปสังเกตเห็นว่าทั้งสองเองต่างก็แอบไขว้นิ้วมาทางเขาทั้งคู่เลย

 

สัญญาแล้วนะ ถามย่ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

 

อือ เจ้านี้อะไรกันนักนา ไม่ใช้ผู้หญิงสักหน่อย ขี้ระแวงไปได้ เสียงใสๆของวีเทียร์หันไปว่าเข้าให้

 

ก็เพราะเป็นเจ้านี้แหละ ข้าถึงได้อดที่จะระแวงไม่ได้ ซีฟาหันมาตอบหน้าตาย เรียกเอาเสียงหัวเราะจากพีซัส และ เซ็นขึ้นมาได้อีกครั้ง

 

-------------------------------------------------------

แก้ไขครั้งแรก 12 เมษายน 2552
แก้ไขครั้งที่ 2 2 พฤษภาคม 2553 ขอบคุณ คุณ
_faie_ แก้ไขคำผิดคะ
แก้ไขครั้งที่ 3 6 พฤษภาคน 2553 ขอบคุณ คุณ
palpal แก้ไขคำผิดคะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 11 : [RW] บทที่ 9 บททดสอบเส้นทางนักดาบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4709 , โพส : 8 , Rating : 66% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1483

ขอบคุณมากครับ ตอนนี้ชักเริ่มๆงงตัวละครละ 55

Name : KamiNoDeshi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KamiNoDeshi [ IP : 223.206.137.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มกราคม 2555 / 21:26
# 7 : ความคิดเห็นที่ 832
คำว่ามีดสั้น ไม่ใช่ มีสั้น ค่ะ
Name : palpal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ palpal [ IP : 124.120.99.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2553 / 22:05
# 6 : ความคิดเห็นที่ 831
งั้น มี ไม้โทด้วยค่า
Name : palpal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ palpal [ IP : 124.120.99.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2553 / 22:01
# 5 : ความคิดเห็นที่ 830
คำว่า วงต่อสู้ ไม่ใช่ สู่ ค่ะ
Name : palpal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ palpal [ IP : 124.120.99.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2553 / 22:01
# 4 : ความคิดเห็นที่ 759
อิอิ..สนุกมากคะไรเตอร์ใต้ปีกสีน้ำเงิน จะว่าเบลล์ไหมเอ่ยอ่านทุกตอนมาแจ้งเรื่องคำผิดตลอดเลย...*-* เห็นว่ากำลังรีไรท์เลยอยากช่วยแก้ไขคะ คำผืดบทนี้มีอยู่หลายจุดเลยนะคะ
1. ปราศจากซึ้ง ที่จริงต้อง ปราศจากซึ่ง
2.ไม่ใช้ = ไม่ใช่ (อันนี้หลายจุดเลยคะ)
3. หลีหนีการต่อสู่กับเขาทั้งสิ่น = หลีกหนีการต่อสู้กับเขาทั้งสิ้น
4. เก็บซ้อน = เก็บซ่อน
5. การต่อสู่ยุติลงทันทีที่เสียงยิ่งพลุ = การต่อสู้ยุติลงทันทีที่เสียงยิงพลุ
6.  หัวสาย = หัวส่าย
7. ถ้างัน = ถ้างั้น
8. คว้าไหล/ กดไหล = คว้าไหล่ / กดไหล่
9. เหนือคิว / ขมวดคิว = เหนือคิ้ว / ขมวดคิ้ว
10. ขอยื่ม = ขอยืม
11.ตามาภายหลัง = ตามมาภายหลัง
12. ประถมพยาบาล = ปฐมพยาบาล
13.ถอยหลับในวินาที = ถอยหลบในวินาที
14. ถามย่ำ = ถามย้ำ

ท่านไรเตอร์อย่าว่าเบลล์นะคะ เหมือนจับผิดเลยแต่อยากให้นิยายออกมาดีเพราะนิยายสนุกมากๆคะ
Name : belljunior < My.iD > [ IP : 124.122.223.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2553 / 09:41
# 3 : ความคิดเห็นที่ 535
เพียสกับรัสเป็นตัวละครที่ใต้ปีกชอบ  งั้นก็คงได้ไปกับเซ็นด้วยสิ
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 12:09
# 2 : ความคิดเห็นที่ 162
สนุกมาเลยค่ะ
เป็นกำลังใจให้
อัพต่อเร็วๆนะ
PS.  ขอบใจที่มาเยี่ยมชม My. iD ของเรานะ เพิ่งหัดเล่นจร้า
Name : Ro_Se_Ze_Ro < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ro_Se_Ze_Ro [ IP : 202.28.27.3 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2552 / 11:39
# 1 : ความคิดเห็นที่ 33
สรุปพี่สาวเซ็นชื่อ คารร์ราส หรือ เทีนร์ร่า กันเเน่ค่ะ

งง ไปหมดเเล้วล่ะค่ะ ขอคำตอบที่ชัดเจนนะค่ะ
PS.  Hi!!! ที่รักของฉัน มาหาฉันสิเเล้วจะให้รางวัล คนเก่ง หึ หึ ^3^ +!@#!@!#^&*
Name : silvermoon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ silvermoon [ IP : 58.8.234.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2552 / 19:15
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android