คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 115 : บทที่ 113 เริ่มเรื่องร้าย(ตอนที่2)


     อัพเดท 13 ธ.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 51 Overall : 95,372
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 115 : บทที่ 113 เริ่มเรื่องร้าย(ตอนที่2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1507 , โพส : 5 , Rating : 71% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 113 เริ่มเรื่องร้าย(ตอนที่2)

 

 

 

 

 

“สวัสดีค่า เจอกับดิฉัน เซน่า อีกครั้ง ณ ตอนนี้ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่การประลองรอบที่สองค่า

 

 

เสียงพลุจุด และบรรยากาศการเปิดตัวของสนามประลองไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ารอบแรกเลยสักนิด สนามแข่งรอบที่สองแห่งนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเวทย์มนตร์ที่เข้มข้นไม่แพ้กันเลย ส่วนด้านบนที่ลอยอยู่เหนือสนามแข่งดังเช่นทุกครั้งคือภาพมายาของผู้เล่นทั้ง 12 คน

 

 

สนามหินด้านล่างที่มีเหล่าตัวแทนจากทั้งสามโรงเรียนที่ยืนกระจายตัวอยู่ทั่วทั้งสนามค่อยๆ ไหว ก่อนจะเพิ่มระดับความรุนแรง จนแยกตัวออกจากกันเหมือนเกิดแผ่นดินไหวครั้งยิ่งใหญ่

 

 

พื้นสนามพุ่งตัวขึ้นสู่ที่สูงอย่างไม่เป็นลำดับ ลอยกระจากตัวออกห่างจากกันเป็นหินก่อนเล็กตั้งแต่ความกว่าประมาณฟุตเดียว ใหญ่ไปจนถึงห้าตารางเมตร จนเหล่าผู้ลงแข่งต่างต้องหาพื้นที่เกาะให้แน่น

 

 

เพื่อที่จะไม่ต้องตกลงไปยังบริเวณด้านล่างที่เป็นหลุมลึกจนมองไม่เห็นสิ่งใด นอกจากความมืดเท่านั้น

 

 

“กติการอบนี้มีเพียงสองข้อเช่นเดิม

 

 

ข้อแรก ผู้แข่งขันทุกคนจะต้องไปแตะธงที่ซ้อนอยู่ในเกาะลอยฟ้าเหล่านี้ เพื่อนจะเป็นคะแนนโดยเรียงจากคนแรกไปจนถึงสุดท้าย

 

 

ข้อที่สองห้ามออกจากสนามประลองไม่อย่างนั้นจะถูกตัดสิทธิจากการได้คะแนนในรอบนี้ทันที”

 

 

สิ้นเสียงประกาศเหล่าผู้ที่เข้าชมต่างก็โวยวายด้วยความไม่พอใจ เหมือนกับการประลองถูกลดความตื่นเต้นลงอย่างไรอย่างนั้น

 

 

เพราะไม่ว่าจะเจ้าธงตัวปัญหาที่ว่าดันมามองให้เห็นกันโต้งๆ หรือจะพื้นสนามที่นอกจากแตกออกจากกันแล้วมันก็ไม่เห็นจะมีอะไรให้ตื่นเต้นอีก อย่างนี้มันจะไปตื่นเต้นอะไร

 

 

จะมีก็เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เอ๊ะใจกับพลังเวทย์ที่เข้มข้นของสนามโล่งๆ อย่างนี้เท่านั้นที่ดูจะตกใจ เพราะเริ่มรับรู้ของการทบทวีของพลังเวทย์ที่เอ่อล้นออกมาอย่างมากมาย มากชนิดที่สนามประลองลอบแรกเทียบกันไม่ติดทีเดียว

 

 

 

“เอาละคะ ในเมื่อทุกคนรู้กติกากันแล้ว ก็เริ่มประลองกันเลย”

 

 

วงแหวนกับดักเวทย์มากมายแทบจะทำงานพร้อมๆ ทำเอาผู้เล่นแถวหน้าๆ แทบทรุดลงไปเพราะทนแรงบีบอัดของพลังเวทย์ไม่ไหว ก่อนจะสบายขึ้นเมื่อเกราะป้องกันตามเสาหินรอบสนามเริ่มทำงาน

 

 

“อุ้ย! ขอโทษที เซน่าลืมไปว่ารอบนี้ต้องกางเกราะป้องกันไว้ให้”

 

 

น้ำเสียงที่ฟังอย่างไรก็ไม่จริงใจ แถมยังออกแนวประชดแดกดันจนหลายๆ คนที่โห่ร้องเมื่อครู่หน้าชาไปตามๆ กัน

 

 

ต่างกับบางคนที่ยกมือขึ้นมาปิดปากกลั้นหัวเราะกับตลกร้ายของนักเรียนของที่นี้ บ่งบอกให้รู้ได้ว่าแม้จะเป็นพิธีกรตัวเล็กๆ ก็อย่าได้มาลูบคม

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

“พี่สาวนายขี้เล่นดีนะ”

 

 

เสียงร้องอย่างเฮฮาของเด็กปีหนึ่งทั้งหกคนที่เข้ามาจับกลุ่มก่อนที่การแข็งขันจะเริ่มขึ้นเพียงไม่นาน ทำเอาหลายคนหันมามองอย่างเขม่น แต่ก็ไม่กล้าเข้ามาเรื่อง

 

 

เพราะขนาดพวกตนยังทรุดเพราะละอองของไอเวทย์พวกนี้ แต่เด็กเหล่านี้กลับยืนเฉยสบายๆ ราวกับไม่รู้สึกอะไรเลย

 

 

“เบาๆ ซิ อยากโดนรุมหรือไง ดูนั้น”

 

 

เสียงหวานเพียงหนึ่งเดียวกล่าวเตือนเพื่อนๆ ก่อนจะมองสายตาอาฆาตที่ถูกส่งมารอบๆ

 

 

“อีกอย่างหากไม่เป็นเพราะเกราะแสงของโซเอ็ทพวกเราก็ได้แบนอยู่ตรงนี้ไม่ต่างจากคนพวกนั้นหรอก”

 

 

“แต่เซ็นก็สุดยอดจริงๆนะ ขนาดไม่เข้ามา ยังสั่งให้โซเอ็ทกางเกราะแสงเอาไว้ อย่างกับรู้เหตุการณ์เบื้องหน้าอย่างนั้นแหละ” แซนซัสออกปาก ในขณะที่คนอื่นก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

 

“ข้าเองก็เคยเห็นเซ็นใช้ลางสังหรณ์แบบนี้มาทีหนึ่ง เห็นแล้วก็หนาวๆ ไปเหมือนกัน” พีซัสช่วยยืนยัน

 

 

ถ้าเมื่อกี้ไม่มีเกราะแสงนี่ ไม่อยากจะคิดว่าจะเป็นเช่นไร เพราะขนาดผู้ใหญ่ตัวโตๆ ยังทรุดเลย ได้ยินว่าคนที่จะเข้าดูรอบนี้ได้ ต่างก็ต้องผ่านการทดสอบแล้วทั้งสิ้น

 

 

คงมีแต่วีเทียร์กับซีฟาที่แม้ไม่เห็นด้วย แต่ก็พูดอะไรไม่ได้

 

 

พวกเขาบอกได้แต่ว่าครั้งนี้มันแตกต่างจากทุกครั้ง เพราะทุกครั้งเซ็นจะทำมันออกมาด้วยความไม่รู้ตัว ไม่ใช่ครั้งนี้ที่เจ้าตัวเตือนมาด้วยความจริงจัง

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

//ในสนามประลอง//

 

 

รูฟได้แต่ยกมือกุมท้องเพราะกลั้นหัวเราะกับความเจ้าคิดเจ้าแค้นที่เหมือนกันทั้งเจ้านายทั้งลูกน้อง

 

 

ถ้าเป็นคนนอกอาจจะไม่เข้าใจ แต่คนในโรงเรียนมหาเวทย์แห่งนี้เข้าใจดีเลยว่า ตลกร้ายบทนี้เป็นของใคร เพราะคนที่คุมเสาเวทย์ป้องกันพวกนี้คือหน่วยของธิดายมทูต และพวกเธอก็ไม่เคยยอมให้ใครเสียด้วยซิ

 

 

แต่แล้วคนหัวเราะก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อเจอเอากับกระแสจิตที่กล้าถึงขนาดส่งเข้ามาในสนามแข่งที่มีผู้คนจับตาดูร่วมพันแบบนี้

 

 

“หัวเราะไปเถอะ ออกมาเมื่อไรเจ้าเจอข้าแน่ อย่าคิดว่ามาสนามช้าแล้วจะพ้นนะ ข้าจะรอที่จุดทางวาปออกอย่างใจจดใจจ่อทีเดียว”

 

 

เสียงหวานคุ้นหูชวนขนลุกขนาดนี้ ถึงอยากจะหลอกตัวเองว่านั้นไม่ใช่ ก็ยากแล้ว เมื่อแม่เจ้าพระคุณดันส่งเวทย์เข้ามาทักทายด้วย ทำเอาเขาต้องย้ายสถานที่ด่วนเพราะพื้นที่ที่ยืนอยู่ถูกป่นเป็นผงไปแล้วเรียบร้อย

 

 

อีกอย่างถ้าขืนปล่อยตัวให้ตกลงไปอย่างไม่ได้เตรียมอะไรเลยละก็ มีหวังได้ออกไปให้เจ้าตัวเชือดอย่างไม่มีทางเลี่ยงเท่านั้น

 

 

แต่ว่าเพียงแค่เผลอตัวไปชั่วขณะ เจ้าตัวก็ต้องกระโดดหนีอีกครั้งเมื่อมีลูกพลังอัดเข้ามาข้างหลัง

 

 

“เหม่อคิดถึงสาวหรือไง ถ้าอย่างนั้นข้าช่วยให้ไปเจอเร็วๆ เอาไหม” ถอยคำจากผู้ลอบโจมตีทำเอารูฟขนลุกอีกรอบ

 

 

‘คิดถึงสาวน่ะใช่ แต่ถ้าช่วยให้เจอ เป็นช่วยหนีดีกว่าไหม’

 

 

คำพูดที่ได้แต่ตะโกนในใจของรูฟขณะที่ซ้อนตัวหนีไปในกลุ่มควัน ก่อนจะเร้นตัวหนีไปไกล ไม่อยากเปลืองแรง ณ ตอนนี้มากนัก ก่อนจะปลงกับตัวเองหนักๆ

 

 

‘ให้ตายทั้งศึกนอกศึกใน ศึกเหนือศึกใต้แบบนี้ ข้าหนีไปบวชอย่างที่มนุษย์ชอบทำ ดีไหมเนี่ย’

 

 

แต่ยังไม่ทันได้หายใจหายคอให้ทั่วท้อง เจ้าตัวก็ต้องขมวดคิ้วเข้ามาอีกรอบ

 

 

“ดูท่าว่าข้าต้องรีบจบเกมนี้ให้เร็วที่สุดเสียแล้ว”

 

 

ให้ตายซิลูกหลานข้า พวกเจ้าช่างขยันก่อเรื่องเสียจริง

 

 

รูฟหลับตา อ่านกระแสของพลังเวทย์ทุกอย่างในสนามแห่งนี้ หาบริเวณที่จะผ่านออกไป ก่อนจะเรียกเอาพลังที่หลับใหลไปนานขึ้นมาเพื่อใช้

 

 

นัยน์ตาสีชาที่ซ้อนแววซุกซนเย็นขึ้นจับใจ ก่อนจะทอประกายสีอ่อนลงชั่วขณะ สร้างหมอกขึ้นมาในพื้นที่รอบด้าน เพื่อพรางการกระทำบางอย่างเอาไว้

 

 

‘อย่างนี้จะเรียกว่าโกงหรือเปล่านะ’

 

 

ความคิดไร้สาระที่แวบขึ้นมา ก่อนจะต้องสายหน้าให้กับความคิดไร้สาระ เมื่อเรื่องที่หนักหนากว่านี้กำลังรออยู่

 

 

‘เขตแดนอนันตกาลอย่าเพิ่งเป็นอะไรไปละลูกพ่อ’

 

 

ปัดความคิดไร้สาระออกไป เรียกเอาจุดวาปหรือธงชัย สัญลักษณ์ของการแข่งขันในรอบนี้ขึ้นมาด้านข้างตัวอย่างไม่ต้องเสียเวลาไปตามหา ฝ่าด่านวงแหวนเวทย์ ผ่านลูกเล่นมากมาย หรือไปแย้งชิงกับใครให้เหนื่อย

 

 

มือหนายืนเข้าไปเตะพร้อมกับแสงสว่างกระจายไปทั่ว

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

ในขณะเดียวกันนั้น เสียงวิ่งไล่อย่างชนิดไม่คิดกลบเสียงฝีเท้าอีกแล้วของบุคคลในเสื้อคลุมดำทั้งหกคนไม่ได้ชวนให้คนถูกตามหวั่นเท่ากับรังสีสังหารที่ปล่อยออกมาด้วยได้เลย

 

 

“ท่านเซ็น หนีไปหาท่านเดลินกับเพียสก่อนเถอะขอรับ ทางนี้ข้าจะรับมือไว้เอง อย่างน้อยน่าจะถ่วงเวลาได้บ้าง”

 

 

เสียงตอบที่ชัดเจนแม้ไม่ได้ผ่อนฝีเท้าลงมาของหนึ่งสิงห์บอกผู้เป็นนายอย่างร้อนรน เพราะกลุ่มที่ตามมากระชั้นชิดเข้าไปทุกที

 

 

“แต่ว่า...” ยังไม่ทันที่จะได้เถียง รัสก็ให้เหตุผลขึ้นมาเสียก่อน

 

 

“อย่าให้ข้าต้องห่วงหน้าพวงหลังแบบนี้เลยขอรับ อีกอย่างถ้าท่านไปถึงท่านเดลินก่อน ท่านจะได้แจ้งข่าวให้ท่านเดลินมาช่วยข้าได้อย่างไรขอรับ”

 

 

เด็กน้อยบนหลังสิงห์ขาวทำหน้าลังเลที่จะรับปาก

 

 

แต่ว่าเจ้าตัวที่เป็นเหมือนพาหนะแสนเร็วนั้น กลับรับคำสั่งของผู้ที่ผ่านกาลเวลามามากกว่า วิ่งเอาตัวเจ้านายน้อยไปไกล เกินกว่าที่คนบนหลังจะทันทักท้วงทันเสียแล้ว

 

 

เพียสเข้าใจดีว่าสิ่งที่ต้องทำไม่ใช่การแจ้งข่าวอย่างที่รัสบอก แต่เป็นการหนี หนีให้พ้นจากสิ่งที่กำลังล่าอยู่นี้

 

 

ไม่มีทางที่ท่านเดลินจะไม่รู้ ไม่ว่าจะอยู่ในมิติดินแดนไหน ขอเพียงพลังวิญญาณของท่านเซ็นปั่นป่วนเพียงนิดเดียว ท่านเดลินต้องรู้แน่

 

 

แต่ที่ไม่ปรากฏตัวเช่นนี้น่าจะมีอยู่สาเหตุเดียว สาเหตุที่ทำให้แดนเทพทั้งดินแดนต้องล้มสลาย...

 

 

เขตแดนแบ่งพื้นที่ทั้งสามเผ่าพันธุ์ใหญ่กำลังทะลาย

 

 

แน่นอนว่าที่เพียสรู้ไม่ใช่ว่าเซ็นไม่รู้ แต่เพียงว่าเจ้าตัวไม่รู้เท่านั้นว่าตอนนี้เดลินหายไปไหน

 

 

แต่เมื่อขัดอะไรเพียสไม่ได้ จึงได้แต่กดตัวลงให้แนบตัวเพียสที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยค่อมเอาคูลเอาไว้ในอ้อมแขน

 

 

“ท่านเซ็นขอรับ แจ้งท่านโซลหรือยังขอรับเรื่องนี้”

 

เสียงของเพียสดังเข้ามาทางกระแสจิตในหัวของเซ็นอย่างไม่มีทางเลี่ยง เพราะด้วยความเร็วขนาดนี้ ต่อให้พูดเสียงลมก็กลบหมด

 

 

“ข้าแจ้งไม่ได้ พวกนั้นกางเขตแดนเอาไว้ ริซออกไปส่งข่าวไม่ได้”

 

 

เซ็นใช้วิธีเดียวกันในการตอบคำถามครั้งนี้ ไม่สนว่านั้นจะเป็นการบอกให้ผู้ที่ติดตามมารู้ว่าตนนั้นสามารถใช้เวทย์ได้หรือไม่

 

 

“พวกนั้นเป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงกั้นได้แม้กระทั้งภูติแห่งกาลเวลา”

 

 

เสียงที่ค่อนข้างตื่นกระหนกของเพียสดังเข้ามาในหัว แต่ยังไม่ทันที่เซ็นจะอ้าปากตอบ...

 

 

“ฝีมือข้าเอง ข้าเก่งใช่ไหมล่ะ ชมข้าซิ”

 

 

เสียงหวานเย็นที่ดังราวกับกระซิบอยู่ข้างหูของเพียส ทำเอาเจ้าตัวต้องดีดตัวออกด้านข้าง หันมาเผชิญหน้ากับตัวต้นเสียงเมื่อครู่

 

 

เด็กหญิงตัวเล็ก สวมชุดกระโปรง ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า ช่างดูไร้พิษภัย

 

 

ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะว่าหน้าตาแบบนี้คือเด็กหญิงคนเดียวกับที่เซ็นเจอเมื่อครั้งที่เปิดการปะลองวันแรก

 

 

“เจ้าเข้ามาในเกราะของท่านคูลได้อย่างไร”

 

 

เพียสถามออกไป เมื่อกี้นี้ตนตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อพบว่าเด็กหญิงตรงหน้าเข้ามาในระยะประชิด ประชิดเสียจนผ่านเกราะแสงและเวทย์เข้ามาได้

 

 

“ท่านเซ็นระวังนะเจ้าคะ นางเป็นภูติแห่งกาลเวลาเช่นเดียวกับข้า นางกางเขตแดนคลุมป่าเอาไว้ ถ้าข้าจะออกไป เราต้องชนะนางเสียก่อน”

 

 

ริชปรากฎตัวขึ้นมายังบริเวณหัวไหล่ของเซ็น ก่อนจะกล่าวเตือนเสียงดัง บอกให้เจ้าสิงห์ขาวรู้ตัวด้วย

 

 

“ก็อย่างที่นางบอกนั้นแหละ จริงซินะ ข้านี่เสียมารยาทจริงๆ ข้าชื่อ เลียสล่า ยินดีที่ได้รู้จักองค์ชาย”

 

 

เสียงน่ารักเอ่ยจบ ก็ยกกระโปรงถอนสายบัวอย่างมีจริต ถ้าไม่ติดว่าร่างเล็กนั้นเป็นเพียงร่างของเด็กแปดเก้าขวบ คงเป็นภาพที่งดงามพอดู

 

 

“ข้าคงต้องเชิญท่านไปพบกับท่านไรเน็น หรือท่านจะเรียกท่านอาตามองค์หญิงคาร์ร่าก็ได้”

 

 

“คูล กางเขตแดนกาลเวลา ริชปลดผนึกร่างจริง”

 

 

เซ็นร้องสั่งทั้งสองตนทันที ในขณะที่หยิบมีดออกมาปาดไปที่กลางฝ่ามือ

 

 

ส่วนหนึ่งสลัดไปที่ตัวริช อีกส่วนเขียนอักขระเวทย์บนตัวเพียสอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระโดดลงมาบนพื้น

 

 

“ท่านเซ็น” ริชและเพียสเรียกเจ้านายตนอย่างตกใจ ไม่เข้าใจว่าเซ็นจะทำอะไรกันแน่

 

 

“ไปซะริช ข้าจะร่ายเวทย์เปิดป่าให้ รีบไปแจ้งพ่อกับท่านอาจารย์ซะ”

 

 

เซ็นสั่งริซด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ก่อนจะมองไปยังเด็กหญิงตรงหน้าอย่างไม่ไว้วางใจแต่อย่างไร

 

 

“เจ้าคะ”

 

 

“เพียส ระวังตัวด้วย ระหว่างนี้ข้าจะขอพลังจากพฤกษา” เซ็นร้องบอกก่อนนำลงไปวางแนบลงกับพื้นดิน

 

 

นัยน์ตาสีเข้มหลับลงอย่างต้องการใช้สมาธิ แต่นั้นกลับเป็นการซ้อนประกายตาที่กำลังทอสีอ่อนลงชั่วขณะ

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------
เจอกันตอนหน้านะคะ
ปล. ขอให้อ่านสนุกๆ ทุกคนคะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 115 : บทที่ 113 เริ่มเรื่องร้าย(ตอนที่2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1507 , โพส : 5 , Rating : 71% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1338
กรี๊ดดดดดดดด จบตอนแล้วกำลังลุ้นอยู่เลย มาอัพต่อเร็วๆๆๆ นะค่ะ รออยู่ค๊า
Name : 6892 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 6892 [ IP : 203.147.0.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2553 / 17:49
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1337
อ๊ากกก  มาอัพต่อเร็วนะคะ  สู้ๆ
Name : noona_หนูนาจ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ noona_หนูนาจ้า [ IP : 61.7.181.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2553 / 20:39
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1334

ลุ้นใจแทบขาด อัพเร็วๆนะค่ะไรท์เตอร์
สนุกมากเลยจ้า



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 14 ธันวาคม 2553 / 00:20

PS.  
Name : jAJAH < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jAJAH [ IP : 113.53.112.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2553 / 00:20
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1333
ลุ้นนนนนน
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : หลากหลาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หลากหลาย [ IP : 125.25.50.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2553 / 22:35
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1332
อ๊าาาาา เกิดเรื่องแล้วไงล่ะ อย่าให้เซ็นเป็นอะไรไปนะ ไม่ยอมๆๆๆๆ

แต่ใครจะมาช่วยได้ล่ะ ตอนนี้รูฟก็อยู่ที่สนามแข่ง เดลินก็หายไป

ค้างงงงงงมากๆๆๆๆค่ะ อัพต่อเร็วๆน๊าา
Name : _faie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _faie_ [ IP : 124.121.135.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2553 / 22:02
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android