คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 27 : บทที่ 26 บททดสอบสู่เส้นทางนักเวทย์ (ตอนที่ 2)


     อัพเดท 19 เม.ย. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 46 Overall : 95,367
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 27 : บทที่ 26 บททดสอบสู่เส้นทางนักเวทย์ (ตอนที่ 2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3661 , โพส : 9 , Rating : 57% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 26 บททดสอบสู่เส้นทางสายนักเวทย์ (ตอนที่ 2)
 
 
แสงแดดเปรี้ยงที่สาดส่องลงมาอย่างไม่แกรงอกแกรงใจสิ่งใดๆบนพื้นแผ่นดิน ทำให้บริเวณป่าโปร่งโดยรอบมีอุณหภูมิสูงขึ้นอย่างเลี้ยงไม่ได้ จนมีหลายๆคนเลือกที่จะนั่งหลบแดดภายใต้ต้นไม้เมื่อยามอ่อนแรง พรางมองนาฬิกาทรายที่ยังคงเหลือเวลาอยู่มากโข เมื่อเทียบกับระยะทางที่เหลืออยู่
 
 
แต่ทุกอย่างก็ต้องมีข้อยกเว้น ดังเช่นตอนนี้
 
 
“เดินให้มันเร็วๆกว่านี้อีกหน่อยไม่ได้หรือไง” เสียงเรียกแหลมๆเรียกเด็กชายอีกคนที่เดินก้าวยาวๆตามมาด้านหลัง แต่ก็ยังไม่ทันจังหวะขาที่สับเร็วของเด็กสาวตรงหน้า
 
 
“วีเทียร์จะรีบไปไหน ช้าๆหน่อยก็ได้” อีกคนกล่าวเรียกเพื่อนที่อยู่ด้านหน้า ดูจะรีบร้อนแปลกๆ จนเขาเองก็อดที่จะสงสัยไม่ได้
 
 
“เอาน่า ตอนนี้ยังไม่ใช้เวลามาอธิบาย ข้าสัญญาว่าจะอธิบายทีหลังนะพีซัส” ว่าก่อนจะก้าวขึ้นไปข้างหน้าด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น จนเกือบจะเรียกๆได้ว่าวิ่งอยู่แล้ว
 
 
พีซัสจึงได้แต่เดินตามหลังพร้อมทั้งทิ้งความสงสัยเอาไว้ แม้ว่าไอความอยากรู้อยากเห็นของเขาแทบอยากจะออกมากระโดดโลดเต้นอยู่ข้างนอกแล้ว
 
 
และเหตุที่ไม่ขัด ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเกรงๆเด็กสาวตรงหน้า และส่วนหนึ่งอาจจะมาจากเหตุการณ์เมื่อวานก่อนที่ทั้งเขาและซีฟาได้รับคำเตือนต่างๆจากภูตสาวที่ภูกส่งมาจากวีเทียร์ ทำให้พวกเขาผ่านการคัดเลือกของสายนักดาบมาได้อย่างสบายๆ
 
 
แต่ว่าบางทีตัวพีซัสเองก็อดที่จะแปลกใจไม่ได้ ทำไมซีฟาดูจะเชื่อมั่นในคำเตือนเหล่านั้น เชื่อมั่นชนิดที่เรียกว่าฝากเอาอนาคตเอาไว้เลยทีเดียว ดังนั้นหากตอนนี้เองตัวเขาจะลองทำแบบนั้นบาง
 
 
...เชื่อมั่นในตัวเพื่อนอย่างเต็มเปี่ยม เพื่อที่จะฝ่าฟันอุปสรรคที่จะต้องเผชิญ...
 
 
แต่ตัวเขาเองจะทำได้แค่ไหนก็ไม่อาจทราบได้ อย่างที่เมื่อเช้าที่ตัวเขาลังเลแล้วลังเลอีก จนในที่สุดก็ตัดสินใจมาพบตามที่วีเทียร์นั้น เพราะแลเห็นว่าไม่เป็นไร หากมันเป็นการผิดพลาดแต่อย่างน้อยเขาก็ได้ผ่านการทดสอบนั้นมาแล้ว
 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
 
 
 
 
 
 
ทั้งคู่ที่รีบเร่งเดินผ่านป่าโปร่ง ธรรมชาติที่สวยงามท่ามกลางอุณหภูมิที่ดูๆแล้วจะสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามดวงอาทิตย์ที่ลอยเข้าใกล้จุดที่อยู่ตรงก็ศีรษะพอดี
 
 
ต้นไม้สูงต้นหน้าที่เขยิบเข้ามาใกล้เรื่อยๆ นั้น มีขนาดใหญ่ขึ้นๆ จนตอนนี้แม้จะเงยหน้าขึ้นไปมองก็ยากที่จะเห็นปลายยอดแหลมของต้นไม้ได้ นอกจากนี้โคนของลำต้นที่เห็นมาแต่ไกลยิ่งทำให้ริมฝีปากของวีเทียร์ฉีกยิ้มกว้างอย่างพอใจ
 
 
เมื่อทั้งคู่เข้าใกล้จุดหมายที่กำหนดเอาไว้แล้วในระยะสิบเมตร อยู่ๆสายลมอ่อนๆที่พัดเอาความเย็นมาจากไหนไม่รู้ ก็เขาโอบอุ้มพวกเขาเอาไว้อย่างรวดเร็ว เหมือนกับจะนำพาความร้อนและความเหน็ดเหนื่อยไปด้วย ก่อนที่สิ่งที่เรียกว่านาฬิกาทรายที่ห้อยอยู่ตรงคอของทั้งคู่จะแตกกระจาย แล้วร่วงลงสู่พื้นดิน
 
 
“แฮ้กๆ...แฮ้กๆ...”เสียงหอบที่ดังขึ้นอย่างแรงจากวีเทียร์ที่หยุดเดินทันทีที่เจอเข้ากับลม ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตัวความเหนื่อยอ่อน ทำเอาพีซัสที่อยากจะอ้าปากถามและขอคำอธิบายเรื่องราวต่างๆของวันนี้ ต้องเก็บเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นเด็กหนุ่มที่เดินเข้ามา คาดว่าน่าจะเป็นหนึ่งในคณะกรรมการผู้คุมสอบ
 
 
แปะ...แปะ....แปะ.... เสียงปรบมือ พร้อมกับรอยยิ้มบนริมฝีปากนั้นทำเอาพีซัสมองอย่างไม่ค่อยอยากจะไว้วางใจซักเท่าไร
 
 
“เก่งมาก...เก่งมาก ในที่สุดพวกเจ้าก็ผ่านการทดสอบรอบที่สองมาได้” เสียงทุ่มๆกล่าวอย่างอารมณ์ดี ชนิดที่เรียกเอานัยน์ตาสีฟ้าของวีเทียร์ขึ้นมาสบได้ไม่ยาก ก่อนจะหันไปสบสายตาเป็นคำถามจากพีซัสที่ยืนอยู่ด้านหลัง
 
 
“พวกเรารู้จักกันมาก่อนหรือครับ” พีซัสที่พอจะอ่านสายตาของเพื่อนออก หันไปถามผู้ที่เข้ามาใหม่แทนเพื่อนที่ยังคงเหนือยอยู่ เมื่อแน่แล้วว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คนรู้จักของเธอแน่ แล้วก็ไม่ใช่เขาด้วยเช่นกัน
 
 
“ไม่ต้องทำท่าระแวงกันขนาดนั้นก็ได้ ข้าไม่ทำอะไรพวกเจ้าหรอก แค่จะมาแสดงความยินดีที่ผ่านการทดสอบรอบที่สองได้แล้วเท่านั้น” ว่าพรางหมุนตัวเดินออกไป เว้นระยะห่างจากทั้งคู่
 
 
“ถ้าอย่างนั้นท่านเสนาธิการก็ควรจะไปได้แล้ว เมื่อท่านได้กล่าวแสดงความยินดีจบ” เสียงหวานๆที่มาจากอีกทางเรียกสายตาทั้งสองคู่ให้หันไปมอง เห็นหญิงสาวท่าทางสง่างาม ใบหน้าได้รูป กับดวงตาที่คมกริบนั้นแวววาวอย่างหน้ากลัว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงความสวยงามไว้ได้ แต่ว่านั้นก็ไม่ไดทำให้ผู้ที่ตกเป็นเป้าในการสนทนาหันกลับไปมอง มีเพียงแค่หางตาเท่านั้นที่เหลือบแล
 
 
“ถ้าข้าตีความคำพูดนั้นไม่ผิด ท่านกำลังจะไล่ข้าให้ไปพ้นๆ” เสียงเย็นๆที่ห้วนลงอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาวีเทียร์และพีซัสขนลุก หนาวสะท้านไปทั้งตัว
 
 
“ท่านคงคิดไปเองแน่ๆ ตัวข้าผู้นี้ เป็นเพียงชั้นโซลที่ต่ำต้อย จะเอาสิ่งใดเล่าไปไล่ท่านเสนาธิการแห่งดินแดนนี้” จบคำ หญิงสาวก็ค้อมหัวลงมานิดหน่อย ก่อนจะระบายยิ้มออกมาบางๆ ทำเอาวีเทียร์เห็นภาพของคาร์ร่าซ้อนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
 
 
“หึ...เอาเถอะ ข้าเองก็เพียงแค่รู้สึกเอ็นดูผู้ที่จะเข้ามาเป็นเด็กใหม่ปีนี้เท่านั้นเอง พวกท่านก็อย่าได้หวงไปนักเลย” เสียงที่เคยห้วนนั้นผ่อนคลายลงอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นผู้ที่เข้ามาใหม่อีกคน แต่ผู้ที่เปลี่ยนแปลงไปนั้นไม่เพียงแต่เด็กหนุ่มเท่านั้น แต่กลับเป็นวีเทียร์และพีซัสด้วย
 
 
‘พี่คาร์ร่า/ท่านพี่’ สองเสียงที่อุทานขึ้นมาในใจกับบุคคลผู้มาใหม่ทั้งสอง ดวงตาสองคู่มองไปอย่างมึนงง
 
 
“หัวหน้า” หญิงสาวเรียกผู้ที่มาใหม่ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร คาร์ร่าก็ยกมือขึ้นมาห้ามซะก่อน
 
 
“ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ก็ดี เพราะตัวข้าเองก็ไม่อาจบอกได้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้ามีการแทรกแซงจากพวกสภาสูง” เสียงเย็นๆของคาร์ร่าที่ทำเอาวีเทียร์และพีซัสถอบหลังออกมาอย่างไม่รู้ตัว หญิงสาวที่เดินมาก่อนหน้านี้หน้าซีดลงอย่างห้ามไม่ได้ จนผู้ที่มาด้วยต้องจับบ่าเป็นการเตือน
 
 
“ขอบใจเพียส” หันไปบอกเพื่อนเบาๆ เมื่อเห็นว่าตัวเองเผลอทำอะไรลงไป
 
 
“...” ไม่มีการตอบ มีเพียงแค่การพยักหน้าเบาๆตอบกลับไปเท่านั้น
 
 
“กลับไปบอกพวกสภาสูงซะ เลิกคิดที่จะสอดมือเข้ามายุ่งได้แล้ว แล้วถอนคนออกไปให้หมด ภายในหนึ่งนาฬิกาทรายนี้ หากไม่อย่างนั้นแล้ว ครั้งต่อไปเราอาจจะต้องใช้อาญาจากอิลลัม มิใช้การเตือนอย่างที่ผ่านๆมา” ว่าพรางคว้าเอานาฬิกาทรายจากอากาศเปล่าขึ้นมายื่นให้
 
 
“ได้แล้วข้าจะบอกให้ แล้วเจ้าก็ไม่ต้องห่วงไปหรอก งานนี้ข้าเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์เท่านั้น ไม่ได้มีหน้าที่ลงมืออย่างคงบางกลุ่ม สาเหตุนั้นคงจะมาจาก...” เสียงนุ่มๆนั้นๆเงียบไปก่อนจะโผล่มาดังที่ข้างๆหูของคาร์ร่า “หัวใจของข้าล่ะมั้ง”
 
 
เงาใหญ่ที่ทาบทับมาด้านหลังอย่างรวดเร็วชนิดที่เพียสที่ยืนอยู่ด้านข้างยังตั้งรับไม่ถูก คงจะมีเพียงคาร์ร่าทีกระตุกยิ้มเย็น ที่ทำเอาทั้งสี่คนที่ยืนโดยรอบได้แต่กลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะเขยิบออกห่างอย่างรวดเร็ว จะมีเพียงก็แต่พีซัสที่ยังยืนซีดอยู่ที่เดิม
 
 
และเพียงก่อนที่จะเกิด เสี้ยววิฯ แห่งเหตุการณ์ที่จะทำเอาทุดคนในบริเวณหนาวนั้นไปตามๆกัน ร่างสูงของเพียสก็คว้าเอาคอของพีซัสกระโดดหลบไปไกลๆ
 
 
 
 
ตูม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
 
 
 
เสียงระเบิดที่ดังสะนั่นหวั่นไหวในบริเวณต้นไม้ใหญ่ทำเอาผู้ที่มาสมัครสอบต่างหันมามอง อย่างไม่อยากคิดว่าการทดสอบรอบต่อไปจะเจออะไร เพราะไม่ว่าเจ้าตัวที่อยู่ตรงนั้นจะเป็นอะไร ก็ต้องร้ายกาจมากแน่ๆที่ทำให้ต้นไม้ใหญ่ขนาดนั้นโอนเอียงได้เหมือนมีมือยักษ์ไปเขย่า!!!
 
 
 
 
กลับมาที่บริเวณจุดเกิดเหตุ ควันและเศษดินที่กระจายออกมาจาจุดเกิดเหตุเมื่อครู่ ยากที่จะบอกได้ว่าใจกลางของจุดเกิดเหตุเป็นเช่นไร วีเทียร์ที่หลบออกมาได้ไกลพอควรนั่งหอบอยู่กับพื้น และเพียงไม่นานเสียงหอบหายใจนั้นก็เบาลง ก่อนจะมองสังเกตโดยรอบรวดเร็ว พร้อมๆกับที่พยุงตัวยืนขึ้น เพื่อเดินเข้าไปใกล้ๆ กับโคนต้นไม้ใหญ่ตรงหน้า เพื่อหาบุคคลที่เพิ่งก่อเหตุเมื่อครู่
 
 
“พี่คาร์ร่า พี่คาร์ร่า” เสียงเรียกเล็กๆนั้น เรียกหาผู้ที่เป็นเหมือนพี่สาว พรางกวาดตามองหาไปทั่ว แต่ก็ไม่ได้อะไรมากนั้น เพราะไอควันจากระเบิดยังคงไม่จางหายไปก่อนจะต้องสะดุ้งสุดตัวกับมือที่วางลงมาบนไหล
 
 
“พี่คาร์ร่า ตะโกนเรียกออกมา พรางเบิกตากว้าง เมื่อแลเห็นแล้วว่าคนตรงหน้าไม่เป็นอะไรเลย ไม่แม้แต่จะสกปรกเมื่ออยู่ท่ามกลางเศษฝุ่นและดินเช่นนี้ ต่างจากคนรอบข้างที่มอมแมมตามๆกัน
 
 
“ไม่ต้องตะโกนขนาดนั้นก็ได้ พี่อยู่ตรงนี้เอง” เสียงหวานๆนั้นตอบกลับมาราวกับเป็นคนละคน พรางจะมองมาที่เด็กน้อยตรงหน้าแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นว่าฝีมือตัวเองทำเอาคนรอบข้างเดือดร้อนขนานไหน
 
 
เผาผมที่ยุ่งๆ เสื้อผ้าและเนื้อตัวก็มอมแมม จากเศษดินและเขม่าควัน ทำเอาวีเทียร์เบ้ปากโดยทันที แต่ก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรออกไป เพราะยังคงสยองกับฤทธิ์เดชเมื่อกี้ไม่หาย
 
 
แต่ทว่าการโบกมือเพียงครั้งเดียวของเธอนั้น ก็ทำให้บังเกิดลมเย็นพัดผ่านทุกคนโดยรอบ พัดเอาทั้งเศษดิน และเขม่าควันออกไป ทำให้บุคคลต่างๆที่โดนลูกหลงจากเหตุการณเมื่อครู่ กลับมาเป็นเหมือน ทั้งเสื้อผ้า หน้า ผม จะเหลือก็เพียง...
 
 
“แล้วจะเอาไงกับเจ้านี้ดีเนี่ย” คาร์ร่าว่าเสียงหนักใจ พรางมองมาที่หลุมกว้างและลึกที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะหันมองไปรอบๆเพื่อหาตัวช่วย
 
 
“เพียส” เรียกเพื่อนเบาๆ เมื่อหันไปแลเห็นแล้วว่าเจ้าตัวที่น่าจะช่วยได้เรื่องปัญหาที่อยู่ตรงหน้า ลงไปนั่งมองดูอย่างสบายอารมณ์อยู่กับพื้นข้างๆพีซัสที่ยังคงนั่งหน้าซีดไม่หาย
 
 
ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียก ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นไปตามอย่างไม่ได้ขัดอะไร ก่อนจะเดินไปใกล้ๆ กับเจ้าหลุมกว้างนั้น เพื่อทำการร่ายเวทย์ซ้อมแซมอย่างเงียบๆ ท่ามกลางสีหน้าพออกพอใจของคาร์ร่าที่ยืนอยู่ด้านข้าง
 
 
พีซัสที่ปรับอารมณ์ได้แล้วก็เดินเข้าไปใกล้ ณ จุดเกิดเหตุระทึกขวัญเมื่อครู่ ไม่อยากจะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเพียสไม่มาดึงตัวเขากระโจนออกซะก่อน
 
 
“ขอบคุณ” คำกล่าว สั่นๆ แต่เบาที่ออกมาจากปากของพีซัสเรียกเอาสีหน้าแปลกใจมาจากเพียสได้เป็นอย่างดี ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อประมวณคำพูดของคนตรงหน้าได้แล้วสองมือหยุดทำงานทันที พื้นที่ของหลุมที่กำลังตื้นขึ้นเรื่อยๆหยุดชะงัก เมื่อสมาธิสูญเสียไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ก่อนที่ความคิดใดๆจะได้เตลิดไป...
 
 
เพี้ยะ!!!! เสียงของฝ่ามือที่ฝาดเข้าเต็มหลังของเพียสทำเอาสะดุ้งหันมามองตัวต้นเหตุของความเจ็บที่หลังคิ้วแทบชนกัน
 
 
“อย่าชักช้า เลิกเขินแล้วรีบๆ ทำให้เสร็จซักที ยังมีงานอีกมากที่ต้องไปทำ” หน้านิ่งๆ ของเพียสขึ้นปีดแดงๆอย่างยังไม่อยู่ ดีที่คนที่สังเกตเห็นมีเพียงคนเดียว และคนๆนั้นไม่ใช้เจ้าตัวต้นเหตุของรอยแดงๆบนหน้า ไม่อย่างนั้น ท่านพ่อของเขาคงได้เอาเรื่องนี้ขึ้นมาพูดให้ฟุ้งไปทั่วทั้งวังแน่ๆ
 
 
“เขิน?” เสียงทวนคำอย่างที่ต้องการหาคำอธิบายจากวีเทียร์ ทำเอาเพียสรีบหันหน้ากลับมายังเจ้าหลุมเจ้าปัญหาที่ตัวเองไม่ได้ก่อเอาไว้ ก่อนจะทำการร่ายเวทย์ต่อ เพื่อที่จะได้ไปจากบริเวณนี้ให้เร็วที่สุด
 
 
“ไม่ต้องไปสนใจเรื่องนั้นหรอก สนใจเรื่องของพวกเจ้าทั้งสองคนก่อนดีกว่า” คาร์ร่าว่าเปลี่ยนเรื่อง เมื่อหันไปเห็นสายตาขอร้องหน่อยๆของเพื่อน
 
 
“เรื่องของพวกเรา?”
 
 
“ใช่ ก็พวกเจ้าผ่านการทดสอบรอบที่สองมาแล้ว หรือว่าอยากจะไปวิ่งอีกรอบล่ะ ดูจากเวลาที่เหลือก็น่าจะทำได้อีกซักรอบนะ” เสียงหวานๆ ที่อาจจะทำเอาหลายคนหลงไปได้ ถ้าไม่ได้ฟังความหมายที่เกือบถึงตายนั้น
 
 
“ข้าล้อเล่นน่ะ ไม่ต้องทำหน้าจริงจังขนาดนั้นก็ได้ พวกเจ้านิ มานี้ มาลงชื่อเอาไว้ก่อน” ว่าพราวกวักมือเรียกเพื่อน หรือที่มีฐานะเป็นรุ่นพี่ให้เข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะยื่นเจ้าสมุดเล่มบางสีดำมาให้คาร์ร่า
 
 
มือบางตวัดเขียนอะไรบางอย่างลงในนั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยื่นไปให้ทั้งคู่สัมผัสกับสมุดตรงหน้า เพื่อยืนยันตัวเอง ทำให้เห็นว่าก่อนหน้าพวกเขายังมีรายชื่ออื่นๆอีก 11 รายชื่อ นั้นแสดงว่ามีคนมาก่อนพวกเขาแล้ว แต่ว่าคนพวกนั้นไปไหน ก็ตั้งแต่มาบริเวณโดยรอบก็เห็นมีแต่พวกเขาสองคน
 
 
“บอกไว้ก่อนนะ ถึงเป็นคนรู้จักกัน เวลาทดสอบก็ไม่มีการอ่อมมือให้หรอกนะ” เสียงหวานๆ ทำเอาทั้งวีเทียร์และพีซัสหนาวขึ้นมาอีกรอบ
 
 
“เอาล่ะ ยังไงพี่ก็ขอแสดงความยินดีที่ผ่านการทดสอบรอบที่สองมาได้ล่ะนะ แล้วรอบต่อไปก็พยายามให้เต็มที อย่ายอมแพ้ซีฟาที่ผ่านเข้าไปรออยู่ในโรงเรียนซะก่อนล่ะ” เสียงว่าทีเล่นทีจริงทำเอาทั้งคู่ผ่อนคลายลงจากเมื่อกี้ แต่ก็ยังไม่วายหวาดๆอยู่ดี
 
 
และนี้ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เพียสรักษาพื้นที่ให้กลับมาเป็นอย่างเดิมได้สำเร็จ ก่อนจะหันกลับมาในวงสนทนาที่อยู่ด้านหลัง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงแค่มองพีซัสแวบหนึ่งเพื่อนให้แน่ใจว่าเมื่อกี้ไม่ได้บาดเจ็บอะไรจากฝีมือของเพื่อนสาวตัวดีที่ยืนคุยอยู่ข้างๆ
 
 
“ในเมื่อเสร็จแล้ว พวกพี่ก็ต้องขอตัวก่อน พอดีงานมันยุ่งๆ ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ก็ต้องขอโทษด้วย อย่าไปสนใจเลย มันเป็นเรื่องขัดแย้งกันนิดหน่อยภายในน่ะ” คาร์ร่าว่าตัดบท เมื่อแลเห็นแล้วว่าคนข้างๆตัวเองไม่คิดจะพูดอะไร แถมยังทำงานเสร็จแล้วด้วย
 
 
“ค่ะ/ครับ ขอให้โชคดี” พีซัสและวีเทียร์ว่าขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะยิ้มส่งทั้งสองคนที่เดินจากไป
 
 
“พีซัสรู้จักรุ่นพี่ผู้ชายเมื้อกี้ด้วยเหรอ” วีเทียร์เปิดฉากถามขึ้นทันทีที่ลับหลังทั้งสองคน
 
 
“อือ คนเมื่อกี้พี่ชายข้าเอง” เสียงเรียบๆที่ตอบกลับมา คราวนี้ทำเอาตากลมๆคู่นั้นเบิกกว้าง ก่อนจะโวยวายออกมาเรื่องที่ไม่ยอมบอกแต่แรก
 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
มาแล้ว ในที่สุดก็ได้อัพ ช่างเป็นความรู้สึกว่าเป็นหนึ่งตอนที่ยาวนาน

เนื่องมาจากมันอยู่ในส่วนนอกโครงเรื่อง จึงต้องดึงบางส่วนมาเพิ่ม แล้วสร้างบุคลิกของบางคนเพิ่มขึ้นมา

ทำให้ทำเนียบนักนักแสดงรวนไปอย่างมากมาย ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ใต้ปีกฯ รู้ว่าทางที่ดีอย่าพยายามออกนอกโคจรมากนัก

อีกอย่างตองขอบคุณทุกคนที่มาติดตามอ่านด้วยน่ะค่ะ

โพสต่างๆช่วนให้เป็นกำลังใจให้ใตปีกฯ มากมาย อ่านแล้วรู้สึกดี แม้ว่าบางอันจะเป็นโพสแนะนำ แต่ก็รู้สึกดี

ส่วนใครที่มีอะไรสงสัย หรืออยากแนะนำอะไร ก็เม้นมาน่าค่ะ ใต้ปีกจะมาตอบตอนท้ายเรื่องอย่างนี้

จะโพสเป็นกำลังใจเฉยๆก็ได้ ใต้ปีกฯ ชอบอ่าน 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 27 : บทที่ 26 บททดสอบสู่เส้นทางนักเวทย์ (ตอนที่ 2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3661 , โพส : 9 , Rating : 57% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1484

ตัวละครเยอะแหะ มาทีเพียบเลย

Name : KamiNoDeshi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KamiNoDeshi [ IP : 171.4.46.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มกราคม 2555 / 06:59
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1419
ยังคง งงๆ กับลำดับการพูดอยู่เช่นเคย หุหุ
Name : Nightmaress < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nightmaress [ IP : 115.87.213.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 / 09:55
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1130
อ้อ ใช่ๆๆ เพิ่งนึกออกตอนเขิน 555+ เราก็ว่า มัป็นเกย์เ์หรอ มาเขิน นึกได้ตรงที่มี พ พานเหมือนกันนั่นแหละ
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 07:15
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1097

ว่าพราง เป็น ว่าพลาง
แกรงอกแกรงใจ เป็น เกรงอกเกรงใจ
เลี้ยงไม่ได้ เป็น เลี่ยงไม่ได้
เมื่อวานก่อน เป็น เมื่อวันก่อน
เมื้อกี้ เป็น เมื่อกี้
ขึ้นปีดแดงๆ เป็น ขึ้นปื้นแดงๆ
อย่างยังไม่อยู่ เป็น อย่างยั้งไม่อยู่ 


PS.  >>> ...หวัดดีทุกโค้นน ยินดีที่ได้รู้จักน๊ะ... <<<
Name : ~`NamFar`~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~`NamFar`~ [ IP : 222.123.77.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2553 / 22:30
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1075

เพื่อ....ไม่ใช้หั่นไปดูเพื่อนให้แน่ใจ..หรือป่าว..

Name : คนมันกวนตรีน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คนมันกวนตรีน [ IP : 158.108.159.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2553 / 00:36
# 4 : ความคิดเห็นที่ 762
อิอิ...สนุกมากอีกตามเคย แต่น้องเซ็นที่น่ารักไปไหนเนี่ย - -' 
คำผิดนะคะหามาฝากให้ไรเตอร์ อิอิ...
1. ไม่ใช้ = ไม่ใช่ (อันนนี้เห็นบ่อยมากๆๆเลยคะไรเตอร์หลายตอนเลย)
2. ภูกส่งมา = ถูกส่งมา
3. เสียงทุ่มๆ  = เสียงทุ้มๆ
4.เหนือย = เหนื่อย
5. ไม่ได = ไม่ได้
6. ถอบหลัง = ถอยหลัง
7.ทุดคนในบริเวณนั้นหนาวนั้น = ทุกคนในบริเวณนั้นหาวสั่น
8. ซ้อมแซม = ซ่อมแซม
9. ขึ้นปีดแดงๆ = ขึั้นปื้นแดงๆ
10. ว่าพราว = ว่าพราง
11. การอ่อมมือ = การออมมือ
ไรเตออร์อย่าน้อยใจหาว่าเบลล์มาจับผิดนะคะ ที่หาคำผิดให้เพราะเห็นว่าไรเตอร์จะทำการรไรท์ เพื่ตรวจหาคำผิดนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆๆ อิอิ (อัพเร็วด้วย)

Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.122.223.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2553 / 11:20
# 3 : ความคิดเห็นที่ 746
สนุกมาก
Name : ผู้ส่งมอบความตาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้ส่งมอบความตาย [ IP : 125.24.160.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2553 / 14:24
# 2 : ความคิดเห็นที่ 549
พี่ชายถูกน้องชายขอบคุณแล้วเขิน  มันมีอะไรในกอไผ่รึเปล่าเนี่ย
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 13:58
# 1 : ความคิดเห็นที่ 67
อัพๆๆๆๆ


อยากดูเซ็นแล้วอ่า..


อัพเร็วๆนะคะ
Name : อ่านะ [ IP : 125.25.235.238 ]

วันที่: 19 เมษายน 2552 / 21:32
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android