คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 29 : บทที่ 28 บททดสอบสู่เส้นทางสายนักเวทย์ (ตอนจบ)


     อัพเดท 21 เม.ย. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 46 Overall : 95,367
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 29 : บทที่ 28 บททดสอบสู่เส้นทางสายนักเวทย์ (ตอนจบ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3459 , โพส : 6 , Rating : 50% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 28 บททดสอบสู่เส้นทางสายนักเวทย์ (ตอนจบ)
 
 
 
 
 
 
ตูม!!!!!!!!!!
 
 
 
 
“กรี๊ด
 
 
 
“เฮ้ย!!!”
 
 
 
 
“เกิดอะไรขึ้น”
 
 
 
......................................
 
 
.......................
 
 
..............
 
 
....
 
 
 
 
ความสับสนชุนละมุนเกิดไปทั่วทุกบริเวณในห้องห้าเหลี่ยม หมอกควันที่เกิดขึ้นจากการระเบิดทำให้ไม่สามารถบอกได้ว่าอะไรที่เป็นต้นเหตุของเหตุการณ์นี้ แต่แค่นั้นมันก็มากเพียงพอกับการที่จะทำให้คนทั่วทั้งห้องประชุมสามารถตื่นตระหนกได้
 
 
“มันเกิดอะไรขึ้น...แค่กๆ” พีซัสพยายามพยุงตัวเองขึ้นนั่ง เมื่อครู่ตอนที่เกิดระเบิด แรงอัดจากลมอัดเขาเข้าเต็มๆอย่างไม่มีการตั้งตัว ทำเอาตัวพีซัสเองจุกไปหลายนาที มองไปรอบด้านก็เจอกับม่านควัน
 
 
‘สงสัยจะโดนพวกผู้คุมสอบเล่นเข้าให้แล้ว จู่โจมไม่ให้ตั้งตัวยิ่งกว่าคราวก่อนอีก’ ความคิดออกแนวปลงๆ ของพีซัสที่แสดงออกมาทางสีหน้า ทำเอาเสียงหัวเราะคิกเบาๆ ดังขึ้น
 
 
พีซัสที่นั่งถอดถอนหายใจอยู่ถึงกับสะดุ้งเฮือก เย็นวาบไปทั้งตัว ไม่รู้ว่าจะมีอะไรโพล่มาอีก พรางระวังตัวขึ้นสุดฤทธิ์ ก่อนจะมองหาต้นเสียง
 
 
“ไม่ต้องระวังขนาดนั้นก็ได้ เราก็ผู้เข้าทดสอบเหมือนๆกัน น่าจะร่วมมือกันมากกว่า” เสียงเล็กๆว่าพรางกลั้วหัวเราะเบาๆ ก่อนจะโพล่ออกมาจากด้านหลังพีซัส ชนิดที่ว่าเจ้าตัวเกือบจะยั้งมือที่จะซัดไปไม่ทันถ้าไม่ได้มือเล็กของอีกคนจับเอาไว้ก่อน
 
 
“ใจเย็นพีซัส ดูก่อนว่ายัยนี้มีจุดประสงค์อะไร” เสียงหวานๆที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากอีกข้างเขา ทำพีซัสโล่งใจไปได้เปลาะหนึ่ง แต่สายตาก็ยังไม่ล่ะไปจากผู้ที่มาใหม่
 
 
“ไม่เอาน่า ข้ากับเจ้าก็พวกเดียวกัน จะตั้งป้อมไปทำไม” เสียงของผู้มาใหม่กล่าวขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ทั้งคู่ยิ่งขึ้น
 
 
“อยู่ตรงนั้นแหละ ไม่ต้องเข้ามา” คราวนี้กับเป็นวีเทียร์ที่ร้องขึ้น จนอีกฝ่ายต้องหัวเราะออกมา ท่าทางที่ดูน่ารัก ไร้พิษสงทำเอาพีซัสขนลุกซู่อย่างบอกไม่ถูก แต่ก่อนที่ความคิดใดๆ จะเตลิดไปมากกว่านี้
 
 
ม่านอากาศตรงหน้าของทั้งสามคนก็ปรากฏกระดาษแผ่นเล็กขึ้นมาคนละแผ่น
 
 
‘ทางออกมิใช่ทางออก ทางเข้ามิใช้ทางออก หนึ่งเดียวมีเพียงจิตวิญญาณ’ เพียงสามประโยคสั่นๆ จากแผ่นกระดาษใบน้อย ดูเหมือนว่าจะทำให้ความวุ่นวายทั้งห้องสงบลงได้อย่างประหลาด แม้ว่าม่านหมอกควันยังคงฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งห้อง ก็ตามที
 
 
ทั้งวีเทียร์ และ พีซัส ที่ก้มลงอ่าน พรางเหลือบมองเด็กสาวที่อยู่ตรงข้าม ที่ก้มหน้าก้มตาอ่านแบบเดียวกัน ก่อนจะผุดร้อยยิ้มเย็นๆขึ้นมา เพียงเสี่ยววิฯ แล้วจะจางหายไปกลายเป็นร้อยยิ้มน่ารักๆเหมือนเดิม แต่สิ่งเหล่านั้นก็ไม่อาจหลุดจากสายตาของทั้งคู่ไปได้
 
 
“เจ้าเข้าใจไหม” พีซัสถามคนที่ยืนอยู่ด้านข้าง พรางโบกเจ้าแผ่นกระดาษใบเล็กนั้นไปมา
 
วีเทียร์กวาดตามองไปตามตัวหนังสือนั้นทีละตัว แล้วสายหน้าออกมา บงบอกว่าตัวเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร
 
 
“แต่ข้าว่าข้ารู้นะ ว่าไงพวกเจ้าเองก็อยากรู้ใช้ไหมล่ะ” เจ้าของเสียงถามพรางทำท่าน่ารัก นิ้วชี้ยกขึ้นมาเตะริมฝีปากเบาๆ ตาโตๆ ที่ส่องประกายอะไรบางอย่างที่ทำให้พีซัสถึงกับสายหัวพรืด ก่อนจะถ่อยหลังไปสองก้าวอย่างไม่รู้ตัว
 
 
ไม่รู้ว่าที่ผวาเนี่ยเพราะเด็กน้อยตรงหน้า หรือว่าหวาดๆกับนัยน์ตาแปลกๆที่เกิดวูบขึ้นมาเมื่อครู่กับีเทียร์ที่มองมาแปลกๆ
 
 
“ว่าไงล่ะ” เด็กสาวเดินสืบเท้าเข้ามาใกล้ๆ แต่ก่อนที่จะถึงตัวพีซัส กลับเป็นวีเทียร์ที่ก้าวเท้าเข้ามาขว้าง
 
 
“นั้นซิ น่าสนใจจริงๆด้วย ลำพังพวกข้าก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะแก้ปริศนานั้นออก” วีเทียร์ว่าพรางทำท่าทาง เหมือนคนตรงข้าม ร้อยยิ้มน่ารัก ถูกปั่นแต่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “แล้วเจ้าจะบอกพวกข้าได้ไหมล่ะ”
 
 
“หึ...ได้ซิ แต่ว่าเรื่องแบบนี้มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันหน่อย”
 
 
“ว่ามา” สิ้นคำ ร้อยยิ้มก็พลันสลายไปจากใบหน้าของเด็กสาวทั้งคู่ ต่างจากพีซัสที่ตาขวากระตุกยิกๆ แทบอยากจะวิ่งเข้าไปซ้อนตัวในสายหมอกที่ยังคงหนาทึบให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าไม่ติดตรงที่มือของวีเทียร์ยังคงกำชายเสื่อของเขาแน่น
 
 
“นั้น” คำสั่นๆ ที่ทำเอาพีซัสสะดุ้งเฮือก ปลายนิ้วของมือเล็กๆนั้น ชี้มาที่พีซัสที่กำลังสายหัวอย่าเอาเป็นเอาตาย หมดมาดเจ้าชายอย่าสิ้นเชิง
 
 
“วีเทียร์ ข้าเป็นเพื่อนเจ้าใช่ไหม” ถามกลับเสียงสั่น เพราะตอนนี้ตัวเขาเองก็ไม่สามารถเอาอะไรมารับประกันได้เลย ว่าเพื่อนหญิงของเขาจะไม่คิดขายเขาให้กับ เอ่อ...เด็กสาวตรงหน้า
 
 
“ใช่ พีซัส เจ้าเป็นเพื่อนข้า” วีเทียร์หันมาตอบคนที่ยืนอยู่ด้านหลังพรางยิ้มกว้าง แต่ช่างเป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจกระตุก ก่อนจะดิ่งลงไปถึงพื้นดินเบื้องล่างเมื่อได้ยินประโยคต่อมา
 
 
“แต่ข้าเชื่อว่า อีกไม่นาน นางก็จะเป็นเพื่อนข้าเหมือนกัน” ว่าจบก็หันไปจับมือกับเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้า ทำเอาพีซัสผวายิ่งกว่าตอนที่เกิดเหตุระเบิดอีก
 
 
“ข้าแซนซัส วาโอดา”
 
 
“ข้า วีเทียร์ คาเรโอ”
 
 
การแนะนำตัวเป็นไปอย่างรวดเร็วชนิดที่ไม่มีใครสามารถไปค้านเธอทั้งสองได้ ก่อนทั้งคู่จะฉีกยิ้มให้กัน เหมือนกับว่าของสัญญาเมื่อครู่เป็นอันตกลง แต่ก่อนที่คนที่ถูกให้เป็นของเดิมพันจะทันตั้งตัว เจ้าตัวก็ถูกวีเทียร์ที่ยังคงกำชายเสื้อเอาไว้แน่ เหวี่ยงเข้าไปหาเด็กสาวตรงหน้า ที่แทบจะอ้าแขนรอ
 
 
“ทีนี้เป็นตาเจ้าแล้ว ที่ต้องบอกมาสักที” วีเทียร์พูด พรางพยายามหลบสายตาของพีซัสที่ส่งสายตามาข้อความช่วยเหลือเป็นเป็นลูกหมาหิวนม
 
 
“ง่ายมาก ดังข้อความบอก หนึ่งเดียวมีเพียงจิตวิญญาณ นั้นคือเรื่องพื้นฐานของการใช้เวทย์ทั้งมวล” เสียงใสๆ ของแซนซัสทำเอาวีเทียร์ฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะดีดนิ้วขึ้นมาอย่างเพิ่งนึกออกถึงเรื่องสำคัญที่ลืมไป
 
 
คำสอนของท่านตาผุดขึ้นมาในหัวของวีเทียร์ราวกับภาพที่ฉายซ้ำ คำสอนที่ท่านตามักจะย้ำเธอ จนเธอเห็นเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญนั้น แท้จริงแล้ว กลับเป็นพื้นฐานที่ผู้ถือเวทย์ทุกคนไม่อาจลืม
 
 
‘จำไว้วีเทียร์ ทุกครั้งที่เจ้าจะใช้เวทย์ จงตระหนักถึงจิตวิญญาณของเจ้า และ สิ่งรอบข้าง’
 
 
ครั้งเมื่อรู้แล้วว่า หนทางออกจากที่นี้ คือหนทางใด จิตใจที่เคยว้าวุ่นกลับสงบลงอย่างประหลาด ก่อนที่จะหลับตา แล้วสงบไอวิญญาณของตัวเองลง เพื่อที่จะได้สัมผัสกับไอเวทย์ที่ทิ้งร่อยรอยเอาไว้เพื่อนำไปสู่ทางออกทันทีที่สัมผัสถึงมันได้ นัยน์ตากลมโตก็เปิดขึ้นอีกครั้ง ริมฝีปากยิ้มกว้าง
 
 
“หมดเวลาแลกเปลี่ยนแล้ว” สิ้นเสียง วีเทียร์ก็พลักพีซัสที่ตอนนี้ถูกเด็กสาวตัวเล็กๆ กอดไว้แน่น ให้ล้มลงไปทังคู่อย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วฉวยโอกาสตอนที่แซนซัสเผลอ คว้าข้อมือของพีซัส ฉุดให้ลุกขึ้นมายืนอยู่ข้างตัว
 
 
ดีที่พีซัสเองก็เหมือนจะรู้ตัว หรือว่าเตรียมตัวจะหนีอยู่ตลอดเวลาแล้วไม่ทราบ ทำให้การชิงคืนครั้งนี้ดูจะง่ายดายกว่าที่คิด
 
 
“คราวหน้าข้าก็ยังยินดีที่จะทำธุรกิจกับเจ้าอีกนะ” วีเทียร์ว่าต่ออีกประโยค แล้วจึงวิ่งหายเขาไปในสายหมอก กับพีซัสทั้งที่ยังคงจับมือกันอยู่เพราะกลัวว่าม่านหมอกที่อยู่เบื้องหน้าจะแยกพวกเขาออกจากกัน จนเป็นเรื่องให้ต้องตามหาอีก
 
 
พีซัสก็ทำหน้าที่วิ่งตามอย่างไม่มีอาการขัดข้องแต่อย่างไร ซ้ำยังดูเหมือนว่าคนข้างๆนี้จะวิ่งนำขึ้นไปด้วยซ้ำ ราวกับว่าอยากจะวิ่งหนีอะไรบางอย่างอย่างนั้น ทำเอาวีเทียร์ที่ค่อนข้างจะมั่นใจในฝีเท้าตัวเองต้องมองคนข้างๆ อย่างงงๆ ไม่คิดว่าพีซัสจะวิ่งได้เร็วขนาดนี้
 
 
ยิ่งวิ่งไปตามทาง เหล่าหมอกควันก็ยิ่งมากขึ้น จนไม่อาจที่จะมองเห็นคนที่วิ่งอยู่ด้านข้างได้ ถ้าไม่มีมือที่จับกันอยู่นี้ ตัวเธอเองคงได้คิดว่าคนข้างๆหายไปกับสายหมอกแล้วแน่ๆ
 
 
การวิ่งด้วยฝีเท้าระดับนี้ ในเวลาเกือบๆจะ 10 นาที ทำเอาวีเทียร์ดึงพีซัสไว้อย่างไม่แน่ใจในทางที่ตัวเองวิ่งมา ถ้ารวมระยะทางที่คำนวณมาจากความเร็วที่วิ่งกับเวลานั้น ตอนนี้พวกเขาสามารถวิ่งได้รอบห้องที่อยู่ได้สองรอบแล้วเป็นอย่างน้อย แต่พวกเขาวิ่งเป็นเส้นตรง กลับไม่เจอกับอะไรเลย
 
 
ใช่! ไม่เจอแม้แต่กับกำแพงเวทย์
 
 
“อย่าเพิ่งหยุด อีกนิดเดียว” พีซัสบอกกับวีเทียร์ที่เริ่มวิ่งช้าลง ด้วยเสียงที่ค่อนข้างจะกระสับกระส่ายเหมือนหนีอะไรบางอย่าง และเมื่อวีเทียร์สังเกตดีๆก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจ
 
 
มือที่เธอจับอยู่ตอนนี้ไม่มีไอวิญญาณออกมาเลย การทำแบบนั้นก็เท่ากับการทำร้ายตัวเองชัดๆ เหมือนกับการที่เราเดินแก้ผ้าท่ามกลางทุ่งหิมะ แม้ว่าการทำแบบนั้นจะแลกมาด้วยประสาทที่ไวต่อไอเวทย์มากก็ตาม
 
 
พีซัสที่เห็นว่าวีเทียร์เริ่มยืนนิ่ง เขาก็ออกแรงดึงอีกครั้ง เพราะตัวเองก็ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้วเหมือนกัน การอยู่ในสภาพนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ถ้าพลาดแม้แต่นิดเดียว นั้นหมายถึง ไอวิญญาณมากมายมหาศาลรอบตัวพวกนี้จะบีบอัดตัวเขาจนตายภายในชั่วหนึ่งลมหายใจ
 
 
ทั้งคู่ออกวิ่งอีกครั้ง เพิ่มระดับความเร็วให้มากขึ้น หวังที่จะให้ไปถึงที่หมายให้เร็วขึ้นสักนาที หรือ วินาที ก็ยังดี เพียงไม่นานความพยายามก็สำริดผล เมื่อเห็นแสงสว่างที่รอดผ่านสายหมอกเข้ามา
 
 
แต่ทั้งคู่กลับวิ่งฉีกไปทางด้านข้างแทนที่จะมุ่งตรงไปยังแสงสว่างตรงหน้านั้น ก่อนที่จะเข้าไปในอุโมงค์ความมืด มืดจนไม่สามารถใช้ประสาทสัมผัสในส่วนของตาได้อีกต่อไป
 
 
และเพียงไม่นาน แสงสว่างจ้า ชนิดที่ทั้งคู่ต้องหลับตาลงทันทีที่เจอ ก่อนจะผ่อนฝีเท้าลง จนกลายเป็นหยุดอยู่กับที่
 
 
วีเทียร์ลงไปนั่งกองอยู่กับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน ต่างจากพีซัสที่ยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ที่ไม่รู้ว่าจะด้วยสาเหตุที่เขาทำเวลาได้ทันก่อนที่จะถูกไอวิญญาณกดทับ หรือว่าที่เขาสามารถหนีจากแซนซัสได้กันแน่
 
 
“ว้า~ น่าเสียดายที่คนที่ 8 กับ 9 ออกมาพร้อมกัน แถมยังเป็นผู้หญิง กับ ผู้ชายอีก” เสียงบ่นอย่างเสียดายที่ดังแทรกเข้ามาในโสดประสาทการฟังของทั้งคู่ เรียกเอาสายตาหันไปมองยังต้นเสียงได้เป็นย่างดี ก่อนที่เจ้าของเสียงจะก้าวเดินเข้ามาหาทั้งคู่ ทำให้วีเทียร์ต้องลุกขึ้นยืน
 
 
“ยินดีด้วย พวกเจ้าทั้งสองคนได้เข้ามาเป็นนักเรียนของที่นี้แล้ว ยังไงก็ฝากตัวด้วยล่ะ ข้า เซน่า เป็นรุ่นพี่ปี 3 มีอะไรก็ปรึกษาได้ ส่วนเจ้านั้น คาลนัน ปี 3 เหมือนข้านี้แหละ เอานี้ยืนยันตัวเองซะ” 
 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

สวัสดีค้าทุกคน มาอัพแล้วน่าค่า 
 
แว้วๆมาว่ามีคนคิดถึงเซ็นรับรองว่าตอนหน้ามีบทแน่นอนค่า 
 
หลังจากที่ไม่ได้โผล่มาหลายตอนแล้ว ใต้ปีกเองก็ชักจะคิดถึงตะงิดๆแล้วเหมือนกัน

พรุ่งนี้ ใต้ปีกฯ ต้องไปทำพาสปอตไม่รู้ว่าจะมีแรงกลับมาเขียนหรือเปล่า แต่ก็จะพยายามเต็มที่ค่า
 
สุดท้ายขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน่าค่า มีอะไรสงสัย หรือจะแนะนำอะไรก็เม้นมาได้
 
จะโพสให้กำลังใจอย่างเดียวก็ได้ค่า


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 29 : บทที่ 28 บททดสอบสู่เส้นทางสายนักเวทย์ (ตอนจบ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3459 , โพส : 6 , Rating : 50% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1132
เซ็นจ๋า อยู่ไหนจ๊ะ มานี่หน่อยสิ คิดถึง (อยากได้ตัวเลข)
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 07:28
# 5 : ความคิดเห็นที่ 765
อิอิ...มาให้กำลังใจไรเตอร์จจะได้ีแรงเขียนต่อนะคะ
ส่วนนี้มาแจ้งเรื่องคำผิดนะคะ
1.ชุนละมุน = ชุลมุน
2. เสี่ยววิ = เสี้ยววิ
3. เกิดเมื่อครู่กับี= เกิดเมื่อครู่กับวีเทียร์
4. ปั่นแต่ง = ปั้นแต่ง
5. ซ้อนตัว = ซ่อนตัว
6. ชายเสื่อ = ชายเสื้อ
7. ก็พลัก = ก็ผลัก

สู้ๆๆ นะคะไรเตอร์ มาเป็นกำลังใจเพื่อให้มีแรงเขียนนิยายให้ผู้อ่านได้ติดตาม


Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.122.223.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2553 / 12:09
# 4 : ความคิดเห็นที่ 551
ทำพาสปอร์ตหรือออกสนามรบคะ   ถึงต้องใช้แรงกันขนาดนั้น
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 14:16
# 3 : ความคิดเห็นที่ 324
 ช่วงที่ไม่ใช่เซ็น หัวเรามึนชื่อมากเลย T^T 
PS.  มาให้ฆ่าซะดีๆ
Name : *JaCKunG* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *JaCKunG* [ IP : 125.26.55.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2553 / 14:24
# 2 : ความคิดเห็นที่ 70
อยากเห็นเซ็นเร็วๆๆๆ เซ็นน่ารักมากกกกกกกกกกกกก
Name : Key of life < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Key of life [ IP : 58.8.156.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2552 / 08:35
# 1 : ความคิดเห็นที่ 69
รีบๆมาอัพนะคะ  หุหุ
PS.  เบื่ออออออออออ !!! วันๆก็เอาแต่เรียน เรียนไปก็เท่านั้น เรียนไปก็ลืม เฮ้อ
Name : คกคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คกคุง [ IP : 125.24.62.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2552 / 21:16
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android