คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 35 : บทที่ 34 การเริ่มต้นที่ไม่สวยงาม


     อัพเดท 6 พ.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 51 Overall : 95,372
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 35 : บทที่ 34 การเริ่มต้นที่ไม่สวยงาม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4177 , โพส : 7 , Rating : 46% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 34 การเริ่มต้นที่ไม่สวยงาม
 
 
 
 
 
 
สายฝนที่เริ่มเทลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาด้านนอกหน้าต่างนั้น ทำเอาท้องฟ้ายามเที่ยงวันมืดครึ้มราวกับเป็นเวลาเย็นย่ำ และถ้าใครสังเกตดีๆจะเห็นว่าที่พื้นด้านล่างยังมีเด็กชายเจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินเข้มถูกทิ้งให้ต้องเดินฝ่าสายฝนอยู่คนเดียว ก่อนจะจะเดินเข้าไปในส่วนของปราสาทกลางที่เป็นสถานที่ตั้งของห้องเรียนส่วนใหญ่ เนื้อตัวที่เปียกมะลอกมะแลก ยังไม่แย่เท่ากับความเย็นของอากาศภายในปราสาทที่เกิดจากลมที่ผ่านหินบาดาลเข้ามาภายใน ทำให้เด็กชายแทบจะแข็งอยู่ตรงนั้น
 
 
 
จะใช้เวทย์ก็ไม่ได้ จะร้องให้ใครช่วย แล้วใครจะช่วย ในเมื่อคนที่อยู่รอบข้างเองเป็นคนที่ส่งเขาออกไปเดินตากฝนอยู่ภายนอกเมื่อกี้ ครั้งจะบอกพี่คาร์ร่า รายนี้ก็ดูเหมือนจะยุ่งจนแทบจะไม่มีเวลานอน เจอหน้ากันเมื่อเช้าก็ดูแย่จนเซ็นยังอดห่วงไม่ได้ และพอจะให้บอกผู้เป็นพ่อ รายนั้นยิ่งแล้วใหญ่ มีหวังที่นี้คงได้เป็นดินแดนมิคสัญญี มากกว่าการเรียนรู้ซะอีก ดังนั้นเรื่องนี้จึงไม่มีทางเข้าไปหูถึง วีเทียร์ ซีฟา พีซัส และดีเอลแน่ๆ เพราะทันทีที่รู้คงไม่ต่างอะไรกับการที่เดินไปเล่าเรื่องราวให้ผู้เป็นพ่อกับพี่ฟังเป็นแน่แท้
 
 
 
แต่ยังไม่ทันที่จะคิดอะไรไปได้ไกลกว่านั้น เจ้าสิ่งมีชีวิตสีฟ้าขนาดไม่ได้ใหญ่ไปกว่าลูกบาสมากนักก็พุ่งตรงเข้าหาเซ็นจนแทบจุก ดีที่ตั้งรับไว้ทันไม่อย่างนั้นได้ลงไปนอนวัดพื้น ก็จะอะไรซะอีกถ้าไม่ใช้เจ้าพวกที่แกล้งเขา โดยใช้หินเวทย์วาปส่งเขาออกไป (เป็นหินที่ต้องใช้คู่กัน 2 ก้อน) โดยทิ้งคูลเอาไว้ภายในปราสาท
 
 
 
แล้วก็ไม่รู้ว่าคูลไปอาละวาดอะไรเอาไว้หรือเปล่า เพราะนี้ถือเป็นครั้งแรกที่พวกเขาถูกจับแยกออกจากกัน ทุกครั้งที่มีการแกล้งเกิดขึ้น เซ็นก็จะจับคูลเอาไว้ไม่ให้ไปหาเรื่องพวกเพื่อนๆ แน่นอนว่าถ้าหากไม่จับเอาไว้แล้ว ผลมันก็คงไม่ได้ออกมาดีอย่างที่เกิดขึ้นกับซีฟาหรอก ความต้านทานมันต่างกันเกินไป
 
 
 
เซ็นลูบหัวปลอบคูลที่บินเข้ามาหา โดยที่ไม่ได้อุ้มเข้ามาไว้บนแขนอย่างที่ทำทุกครั้ง ก่อนจะให้เจ้าตัวน้อยไปบินอยู่ด้านข้าง เนื่องจากไม่อยากให้คูลต้องเปียกไปด้วย พรางเดินไปห้องเรียนที่ตอนนี้สายมาได้เกือบๆ จะ 10 นาทีแล้วอย่างไม่เร่งรีบ
 
 
 
 การเปิดเรียนที่ดำเนินเวลามาได้ยังไม่ทันครบ 2 อาทิตย์ดีของเซ็นต้องเรียกได้ว่าแย่ ถึงแย่ที่สุด เนื่องมาจากการถูกแกล้งที่นับวันจะแรงขึ้นแล้ว ยังมีสิ่งที่เรียกว่าการลอยแพเข้ามาด้วย
 
 
 
เริ่มตั้งแต่ห้องพักที่ได้พักคนเดียว ไม่รู้ว่าเป็นการบังเอิญ หรือตั้งใจ ที่การแบ่งนักเรียนชั้นปีหนึ่งจะมีเศษเหลือ 1 คนพอดี และเศษเหลือที่ว่าก็คือเขา หรือจะเป็นการเรียนที่เพื่อนๆมักจะปล่อยให้เขานั่งเรียนคนเดียว ไม่มีการเข้ามาจับกลุ่มช่วยเหลือดังเช่นคนอื่น แต่นั้นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะเรื่องพื้นฐานของสายนักปราชญ์ไม่ใช่เรื่องที่ยากเกิดกว่าการเข้าใจ
 
 
 
แต่ที่ดูจะเป็นปัญหาสุดๆ นั้นก็คือในวิชาว่าด้วยเรื่องการเข้าสังคมที่ทำให้เขาโดนอาจารย์เขม่นเอาหลายรอบที่ไม่ยอมเข้ากลุ่มกับเพื่อน และวิชาการต่อสู่ที่เซ็นแทบจะโดนซ้อมน่วม ดีที่พอมีพื้นฐานอยู่บ้าง แม้จะไม่ได้เก่งกาจอย่างซีฟาที่สามารถตีโต้กลับไปได้อย่างง่ายดาย แต่ก็พอเอาตัวรอดไม่ให้ปางตายซะก่อน
 
 
 
“เซ็น” เสียงเรียก ที่ทำเอาเจ้าของชื่อสะดุ้งโหย่ง จนคนเรียกต้องมองอย่างแปลกใจ
 
 
 
“เฮ้อ~ ท่านอุสรา เอ๊ะ! ไม่ใช่ซิ ท่านอาจารย์อุสรา” เซ็นเป่าปากอย่างโล่งใจ เมื่อแน่ใจแล้วว่าคนตรงหน้าไม่ได้พาผู้เป็นพ่อตนเดินมาด้วย
 
 
 
“ทำไมเปียกอย่างนั้น วันนี้เจ้าไม่มีวิชาไหนที่เรียนนอกตัวปราสาทนี้ไม่ใช่รึ” อุสราถามอย่างแปลกใจ พรางร่ายเวทย์ใส่เด็กชายตรงหน้าให้แห้ง ก่อนจะเพิ่มมนตร์อีกบท ที่ทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น
 
 
 
“คงไม่ใช่ว่าโดนเพื่อนแกล้งหรอกนะ” อีกประโยคที่ทำให้เซ็นสะดุ้งได้อีกรอบ พรางหลุบตาก้มมองที่พื้นราวกับเด็กที่ถูกดุ จนอุสราอดไม่ได้ที่จะสายหัวน้อยๆ
 
 
 
“ให้ข้าทายอีกครั้ง เจ้าคงไม่ได้บอกโซล กับคาร์ร่าใช่ไหม” อีกครั้งที่อุสราพูดราวกับไปเข้าไปเห็นในใจของเซ็น แต่มันก็ไม่ได้ยากอะไรถ้ารู้จักนิสัยของเจ้าตัวเล็กนี้สักหน่อย
 
 
 
“ได้ไหมครับ อย่าบอกพวกเขา” เซ็นถามกลับมาเสียงเบา ไม่ได้คาดหวังกลับคำตอบมากนัก พอๆ กับที่รู้ว่านิสัยคนตรงหน้าเป็นอย่างไร
 
 
 
“ได้ซิ” แต่ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับทำให้เซ็นเงยหน้าขึ้นมามองตาโต และขณะที่ยังไม่ทันได้ถามเพราะอะไร คำตอบก็ถูกว่าขึ้นมาก่อน
 
 
 
“เพราะข้าจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้ให้เอง คาบบ่ายของห้องเจ้า ข้ามีสอนแทนพอดี” และนั้นก็ทำให้เซ็นรู้ว่าไม่ควรที่จะไปดีใจกับคำพูดเพียงสองคำก่อนหน้านี้เลย
 
 
 
 
 
 
------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
 
ห้องโล่งขนาดใหญ่ ที่บรรจุนักเรียนกว่า 30 คนที่อยู่กันอย่างกระจัดกระจาย ชนิดที่เรียกได้ว่าต้องตะโกนคุยกันข้ามกลุ่มถึงจะได้ยิน อุสราเดินเข้ามาเงียบๆ ตามมาด้วยเซ็น ที่สองแขนอุ้มคูลมาด้วย ก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าชั้นเรียน
 
 
 
นานเกือบๆ 5 นาทีที่อุสราไม่สามารถเรียกความสนใจของนักเรียนทั้งห้องเข้ามาที่ตนเองได้ และนั้นถือเป็นความผิดพลาดที่เด็กกลุ่มนี้จะต้องจดจำไปอีกนานเลยทีเดียว
 
 
 
อุสราเดินคิ้วกระตุกเข้ามาที่โต๊ะหนึ่งหน้าชั้นเรียน ซึ่งมีไว้สำหรับวางอุปกรณ์ต่างๆ มือแกร่งของชายหนุ่มกวาดเอาสิ่งต่างๆที่วางอยู่ลงมาอยู่ข้างๆเสียงดังสนั่น เรียกเอาสายตาทุกคู่ให้หันมามองได้เป็นอย่างดี แต่เสียงนั้นก็ไม่ได้ดังไปกว่าเสียงถัดมา
 
 
 
...โคร้ม...
 
 
 
โต๊ะตัวโตลอยจากจุดที่อุสรายืนอยู่ ไปชนกับกำแพงศิลาที่อยู่ห่างออกไปด้านหลังห้องห่างออกไปเกือบๆ 50 เมตร ด้วยแรงจากแขนเพียงข้างเดียว ก่อนจะตกลงมากองอยู่ข้างๆเด็กกลุ่มหนึ่งที่นั่งคุยกันอยู่ตรงบริเวณหลังห้องตรงนั้น
 
 
 
“อืม...แรงยังไม่ตกแหะ” เสียงอุทานเบาๆ แต่กลับทำให้คนที่ได้เห็นถึงกับขนลุกซู่ ต่างกับเด็กชายที่ยังคงยืนอุ้มเจ้าตัวสีฟ้าอยู่ตรงหน้าประตูที่ออกแนวจะตลึงมากกว่ากลัว
 
 
 
...ไม่คิดว่าจะกล้าถึงขนาดนี้....
 
 
 
“เอาละนี้ก็สายมามากแล้ว ทุกคนไม่คิดอยากจะทำความรู้จักกับอาจารย์ที่มาสอนแทนซะหน่อยหรือไง” คำกล่าวสบายๆ ที่หมายถึงถ้ายังไม่รีบมารวมกันคงได้มีการคว้างอย่างอื่นแทน และเป้าหมายก็คงจะเป็นอย่างอื่นด้วยเช่นกันที่ไม่ใช้กำแพง
 
 
 
และด้วยความสามารถการตีนัยของประโยคที่คลายๆจะเป็นความสามารถเฉพาะตัวของเหล่านักเรียนสายนักปราชญ์ทุกคนนั้น ทำเอานักเรียนทั้งชั้นต่างวิ่งเข้ามารวมตัวกันที่หน้าชั้นเรียนอย่างรวดเร็วจนอุสราอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างพออกพอใจ
 
 
 
“อย่างที่รู้กัน ว่าข้าสอนแต่ไอพวกที่ดีแต่ใช้กำลังชั้นปีสูงๆ ดังนั้นลืมไปได้เลยไอเรื่องที่จะมาประคบประงมพวกเจ้าอย่างที่เจ้าเอ็นเซทมันทำ” คำกล่าวไม่ไว้หน้าอาจารย์คนเก่าทำเอาหลายคนเกิดอาการไม่พอใจ แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อแขนเพียงข้าเดียวจะทำให้โต๊ะหนักๆนั้นลอยละลิ่วได้ขนาดนั้น แล้วเด็กตัวเล็กๆจะไปสู่อะไรได้
 
 
 
เซ็นได้แต่มองชายตรงหน้าอย่างอาการที่เรียกว่าเดาใจไม่ถูก บางทีเรื่องนี้ให้พ่อเขาเป็นคนจัดการอาจะเรียบร้อยมากกว่า และแน่นอนว่ามันได้รวมไปถึงความหมายที่ว่ามีร้อยก็เรียบด้วย 
 
 
 
“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นเรามาเข้าบทเรียนกันเลย บทเรียนแรกวันนี้ กำลังเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการป้องกันตัว” คำกล่าวที่ทำเอาหลายคนถึงกับขมวดคิด แน่นอนว่า คำกล่าวที่ว่าเป็นอะไรที่ขัดกับศาสตร์ของชาวนักปราชญ์สุดๆ การใช้กำลังเข้าว่า แทนการใช้สมอง ไม่ต่างอะไรกับการวิ่งเข้าไปตาย แต่ก็อย่างว่า จะไปเถียงอะไรเขาได้
 
 
 
“ดังนั้นเพื่อตัวพวกเจ้าทุกคนเอง ข้าจะให้เสนอรายชื่อของนักเรียนที่คิดว่ามีพลังเวทย์ที่น้อยที่สุดออกมา” อีกครั้งที่การกล่าวอย่างสรุปรวบรัดของบทเรียนการสอนที่ไม่แม้จะให้ให้มีการซักถามเกิดขึ้น
 
 
 
ก่อนจะมองไปยังรอบบริเวณ เพื่อหาคนที่คิดว่าใช่โดยไม่ได้ต้องการคำตอบจริงๆ ท่ามกลางอาการที่เรียกว่างงถึงขีดสุดของเหล่านักเรียนทุกคน
 
 
 
...สอนการต่อสู่ แล้วเกี่ยวอะไรกับการใช้เวทย์...
 
 
 
“เซ็น ลีโอเซฟ มานี้ซิ” เสียงเรียกชื่อเต็มๆนั้น ทำเอาเจ้าของชื่อสะดุ้งเป็นรอบที่สามของวัน ก่อนจะเยื้องกายไปหน้าชั้นอย่างช้าๆ ยิ่งเมื่อเห็นรอยยิ้มที่ไม่ได้น่าไว้วางใจเลยซักนิดเดียวนั้น ทำเอาเซ็นแทบอยากจะกลับลงไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนให้รู้แล้วรู้รอด
 
 
 
แต่ถึงอย่างไร จากที่นั่งท้ายกลุ่มไปยังด้านหน้าชั้นเรียน ระยะทางไม่ถึง 10 เมตร จะให้เดินช้าอย่างไร ก็ถ่วงเวลาไม่ได้ถึงนาที เซ็นมองหน้าอุสราด้วยอารมณ์หวาดๆ ไม่รู้ว่าจะเล่นตลกร้ายอะไรอีก และแน่นอนว่าหลังจากจบบทตลกนั้นแล้ว คนที่จะได้หัวเราะทีหลังคงจะเป็นเจ้าตัวคนเดียว
 
 
 
“ท่านอาจารย์ไม่คิดว่าเป็นการเข้าข้างไปหน่อยหรือค่ะ ที่เรียกเจ้านั้นออกไป” คำเรียกขาน ‘เจ้านั้น’ ช่างเป็นคำที่ฟังแล้วรู้สึกรักใคร่กันดีจริงๆ และนั้นก็ทำให้อุสรายกมุมปากยิ้มขึ้นมาอีกรอบ ทำเอาเซ็นแถบจะเห็นภาพของนักเรียนห้องนี้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น หลังจากจบคาบเรียนนี้
 
 
 
“เข้าข้าง? เจ้าเข้าใจผิดแล้ว สำหรับพวกเราแล้ว การที่ถูกหาว่าเป็นคนมีพลังเวทย์น้อยสุดๆนั้น ถือเป็นการดูถูกใหญ่หลวงเลยทีเดียว” และก็เป็นอย่างที่เจ้าตัวว่า
 
 
 
แต่ทว่าการจะหาบุคคลแบบนั้น ณ สถานที่แห่งนี้ ดูท่าว่าจะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะยากเอาเรื่อง เนื่องจากการทดสอบที่คัดเอานักเรียนเข้ามา การทดสอบปริมาณของพลังเวทย์ที่ถูกแฝงเข้าไปในการทดสอบนั้น ทำให้ได้นักเรียนที่มีพลังเวทย์ค้อนข้างสูงอยู่แล้ว
 
 
 
และด้วยเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้นนั้น ก็ทำเอาเด็กหลายคนถึงกับเงียบลงไปแล้วทีเดียว ทำให้ความสงบก็กลับเข้ามาอีกรอบ แต่คำว่าหลายคน ไม่ได้หมายถึงทั้งหมด เมื่อคราวนี้กลับเป็นเซ็นที่ยกมือต้องการจะถามขึ้นมาแทน
 
 
 
“แต่ข้าใช้เวทย์ไม่ได้ ท่านอาจารย์รู้หรือไม่” คำกล่าวสั้นๆนั้น ทำเอาอุสราแอบยิ้มกว้าง
 
 
 
“ใช้ ไม่มีก็เท่ากับ 0 มันก็จะหมายความว่าเจ้าเป็นคนที่มีพลังน้อยที่สุดใน ณ ที่นี้มิใช่รึ” อีกประโยคที่ทำเอาทั้งห้องไม่มีอะไรจะสามารถโตแย้งคืนได้ ทำเอาเซ็นได้แต่รอลุ้นว่าอุสราจะทำอย่างไรต่อไป และแน่นอนว่ามันจะต้องไม่ใช่สิ่งที่ให้ผลดีต่อเพื่อน (เอ่อ...ถ้าเจ้าพวกนั้นยอมให้เรียก) แน่ๆ
 
 
 
“เอาละ ในเมื่อเจ้าใช้เวทย์ไม่ได้ เจ้าก็คงพอจะสร้างเขตแดนได้ใช้ไหม”เสียงถามที่ทำเอาเซ็นพอจะเห็นอะไรลางๆได้จากคำพูดนั้น ทำเอาเซ็นอยากจะสายหัวปฏิเสธออกไป ถ้าไม่ติดไอคำพูดรวบรัดที่ไม่รู้ว่าไปเรียนทักษะนี้จากไหนนั้นกล่าวดักขึ้นมา
 
 
 
 “ดี ถ้าอย่างนั้น จงสร้างเขตแดนที่กว้างที่สุดที่เจ้าสามารถทำได้ขึ้นมาซะ โดยใช้วงแหวนเวทย์”
 
 
 
ประโยคถัดมาที่ทำเอาเซ็นแถบล้มทั้งยืน
 
 
 
ใช่...การใช้เวทย์จากวงแหวนเวทย์นั้นไม่จำเป็นเลยที่จะต้องมีอายุครบ 12 เด็กที่พอจะรู้เรื่องรู้ราวทุกคน มีความสามารถพอจะจับแท่งดินสอเวทย์ได้ ก็สามารถใช้เวทย์นี้ได้แล้ว
 
 
 
ยิ่งไปกว่านั้น เวทย์เขตแดน มันก็คลายๆกับการเล่นซ้อนหาของเด็กๆ ที่สร้างพื้นที่ขึ้นมาให้ตัวเองเข้าไปซ้อน รอจนกว่าจะมีใครที่หาทางเข้าเจอก็เข้าไปตามข้างในได้อย่างง่าย เป็นการจบเกมส์ แถมยังมีฤทธิ์แค่สั้นๆ ตามพลังเวทย์ของเด็กที่มีอยู่ในตัว 
 
 
 
แต่ทว่าสิ่งที่ต่างจากเด็กเล่นซ้อนหา กับสิ่งที่เซ็นทำได้นั้นคือขนาดใหญ่สุดของความจุ และเวลาที่ใช้ ทั้งพื้นที่ ที่สร้างได้กว้างสุดลูกหูลูกตา และเวลาที่ยาวนานอย่างไม่จำกัด เพราะฉะนั้นไอประโยคหลอกเด็กของอุสรานั้น คงไม่แคล้วทำน้ำตาของเหล่านักเรียนชั้นปีหนึ่งสายนักปราชญ์นี้ตกในแน่ๆ
 
 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

โถ่~ เซ็นน้อยของใต้ปีกฯ โดนแกล้งซะแล้ว 

แล้วนี้มาเจอกับอุสรา ไม่รู้จะช่วยแก้ไขเรื่องวุ่นวาย หรือแก้ไขให้วุ่นวายยิ่งกว่าเดิม 

ยังไงก็สู่ๆต่อปาย วันนี้ยังอีกยาวนาน ไม่รู้จะมีเรื่องอะไรให้ปวดหัวเพิ่ม

555+ มาต่อแล้ว ช่วงนี้หายไปนาน อย่างที่บอกเริ่มตื้อ เขียนได้วันละไม่กี่หน้า บางวันก็ไม่ได้เลย

ยังไงทุกคนก็อย่างเพิ่งเบื่อน่าค่า ใต้ปีกฯจะตั้งใจอย่างเต็มที่ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามแล้วก็เม้นเป็นกำลังใจมั๊กๆค่า

เม้นเป็นกำลังใจให้ใต้ปีกฯ แล้วก็เซ็นด้วยน่าค่า หรือใครมีอะไรสงสัยก็บอกมาได้ จะตอบให้ทุกคนแน่นอน


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 35 : บทที่ 34 การเริ่มต้นที่ไม่สวยงาม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4177 , โพส : 7 , Rating : 46% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1139
ยังงงอยู่ ยังงงอยู่ ต่อค่ะ ต่อๆๆ
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 08:47
# 6 : ความคิดเห็นที่ 779
บังอาจมากมาแกล้งเซ็นต้องโดนลงโทษ อิอิ... ไรเตอร์จัดการด้วย
มาถึงคำผิดนะคะไรเตอร์
1 วิชาการต่อสู่ = วิชาการต่อสู้
2 สายหัวน้อยๆ = ส่ายหัวน้อยๆ
3 ตลึงมากกว่า = ตะลึงมากกว่า
4 มีการคว้างอย่างอื่น = มีการขว้างอย่งอื่น
5 ไม่ใช้กำแพง = ไม่ใช่กำแพง
6 จะไปสู่อะไร = จะไปสู้อะไร
7 ขมวดคิด = ขมวดคิ้ว
8 สายหัว = ส่ายหัว
9 แถบล้ม = แทบล้ม
10 ซ้อนหา = ซ่อนหา (คำนี้มีหลายจุดนะคะใกล้ๆๆกัน)

Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.46.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2553 / 09:25
# 5 : ความคิดเห็นที่ 557

มาแกล้งเซ็นอย่างนี้ต้องเจอดี

Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 15:40
# 4 : ความคิดเห็นที่ 253
พระเอกจะทำไงหว่า
PS.  เราอยู่เพื่อที่จะรัก แม้เธอจะไม่เึคยหันมา แต่เราจะยังคงรักและห่วงใยตลอดไปในฐานะพี่ชาย อย่างน้อยก็ขอเป็นเงาของเธอ
Name : ชายผู้มีรักอันนิรันดร์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชายผู้มีรักอันนิรันดร์ [ IP : 118.172.38.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2553 / 22:12
# 3 : ความคิดเห็นที่ 86

เซ็นโดนเเกล้งเเล้วจะเป็นอย่างไงต่อเนี่ย รีบมาอัพไวๆๆนะ

Name : devil of love < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ devil of  love [ IP : 222.123.233.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2552 / 10:17
# 2 : ความคิดเห็นที่ 85
เซ็นโดนแกล้ง  น่าสงสารจัง

รีบๆมาอัพเน้อ หุหุ
PS.  ยะฮู้
Name : คกคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คกคุง [ IP : 125.24.55.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2552 / 00:46
# 1 : ความคิดเห็นที่ 84
= = งานเข้าแระเซ็น
Name : acteaon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ acteaon [ IP : 114.128.251.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2552 / 21:59
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android