คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 38 : บทที่ 37 โซเอ็ท


     อัพเดท 11 พ.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 44 Overall : 95,365
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 38 : บทที่ 37 โซเอ็ท , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4338 , โพส : 12 , Rating : 68% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 37 โซเอ็ท
 
 
 
 
 
กว่าเหล่านักเรียนชั้นปีหนึ่งสายนักปราชญ์ทั้งหมดจะวิ่งครบตามจำนวน และลงมาแผ่หลากลายเป็นศพอย่างเกลื่อนกลาดอยู่อย่างตอนนี้ พระอาทิตย์ด้านนอกก็ลาลับขอบฟ้าไปเกือบๆ 2 ชั่วโมงแล้ว แม้ว่าภายในมิติแห่งนี้จะยังสว่างไสวอยู่ก็ตาม
 
 
 
น้ำดื่มที่เซ็นเตรียมเอาไว้ให้ถูกส่งต่อออกไปเพื่อบรรเทาอาการเหนื่อยแทบขาดใจ ท่ามกลางสายตาของเฟย์ และอุสราที่ยืนมองอยู่ใต้ต้นไม้ต้นเดิม อย่างไม่คิดจะช่วย
 
 
 
“ไม่คิดจะเข้าไปช่วยหน่อยหรือไง ยังไงนั้นก็เพื่อนเจ้า” เสียงถามเรียบๆจากผู้ที่สูงอายุกว่า แต่สิ่งที่ได้รับตอบกลับมากลับเป็นการสายหัวปฏิเสธแทนการพูด ถึงจะดูเสียมารยาท แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้อุสรารู้สึกไม่ดี เพราะตนเองก็พอรู้สาเหตุคราวๆ จากการที่ได้คุยกับลูกพี่ลูกน้องมาแล้ว แต่ที่ไม่เข้าใจก็คือ...
 
 
 
...ในเมื่อเจ้าตัวปฏิเสธที่จะช่วยแล้ว แล้วจะเดินเข้าไปหยิบแก้วที่เซ็นเตรียมไว้ทำไม...
 
 
 
แล้วคำตอบของความคิดนั้นก็ได้คำเฉลย เมื่อเฟย์เดินไปยังเจ้าตัวต้นเรื่องที่เป็นแกนนำในการชักชวนคนอื่นๆให้ลอยแพเซ็น สายตาคมนั้นมองไปยังเด็กสาวต้นเหตุที่ยังคงนั่งหอบหายใจอย่างแรงอยู่กับพื้น ก่อนจะนั่งย่อลงในระดับเดียวกัน เพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามไม่ต้องเงยหน้าขึ้นมาคุย
 
 
 
“มีอะไร” แม้จะเหนื่อยใจแทบขาด แต่ก็กลั่นใจถามออกไป เพราะตั้งแต่เกิดเหตุการณ์เมื่อตอนนั้น แทบนับครั้งได้ที่เด็กชายตรงหน้าจะเป็นคนเข้ามาพูดก่อน
 
 
 
“ตอนที่ข้ารับน้ำนี้มา มีคนพูดกับข้าว่า เขาไม่ควรจะส่งมันให้ข้า แต่ควรให้กับใบหญ้าซะยังจะดีกว่า อย่างน้อยพวกมันก็ไม่ได้คิดทำร้ายเจ้าตัว” ว่าจบก็ส่งแก้วน้ำนั้นไปให้หญิงสาวตรงหน้า ก่อนจะลุกเดินออกไป
 
 
 
“เจ้าทำแบบนี้ทำไม” เด็กสาวรีบถามกลับ ก่อนที่เด็กหนุ่มจะได้ก้าวออกไปไกลเกินรัศมีการได้ยิน
 
 
 
“ข้าอยากทำ” คำตอบที่ลอกมาจากเจ้าคนที่เที่ยวเดินเอาน้ำไปส่งให้เพื่อนทุกคำ ทำเอาเด็กสาวที่นั่งอยู่บนพื้นสะอึกพูดไม่ออก ก่อนจะเดินออกไปยังนอกมิติแห่งนี้
 
 
 
“ข้าไม่เข้าใจ อะไรทำให้เจ้าเปลี่ยนไป เจ้านั้นอย่างนั้นหรือ” สาวน้อยยังคงนั่งพึมพำกับตัวเองอีกพักใหญ่ ไม่เข้าใจในตัวเพื่อนสมัยเด็กตรงหน้าที่กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ไม่ซิ ต้องบอกว่าไม่เคยเข้าใจเลยต่างหาก
 
 
 
 
 
 
 
---------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
 
ทันทีที่เซ็นก้าวขาออกจากมิติ เด็กชายเจ้าของมังกรตัวน้อยก็พุ่งเข้าชาร์ต จนเซ็นเกือบล้มลงไปนอนกับพื้น และจะเรียกว่าเป็นเคราะห์ดีก็ได้ ที่มีคนที่เดินตามออกมาอีกคน?
 
 
 
...โคร้ม!!!...
 
 
 
“โอ้ย~ มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย” เนื่องจากไม่ได้ตั้งตัว บวกกับน้ำหนักที่ถึงแม้จะเป็นเด็ก แต่ก็คูณสองนั้น ทำเอานักดาบที่สามารถคว้างโต๊ะตัวใหญ่ๆ ลงไม่นอนเป็นเบาะให้อีกสองคนอย่างไม่ยากเย็น
 
 
 
“ขอโทษครับ ท่านอาจารย์” ดีเอลที่รู้ตัวก่อนใครรีบลุกขึ้นก่อนเพื่อน โดยไม่ลืมดึงเซ็นขึ้นมาด้วย ดูๆเจ้าตัวเองก็ยังมึนๆอยู่ไม่น้อย
 
 
 
คูลที่เห็นเหตุการณ์อยู่รีบบินเข้ามาหาเจ้านายตัวเองอย่างเป็นห่วง ลิ้นเล็กๆเลียคนตรงหน้า ก่อนจะบินสำรวจอาการไปรอบตัว จนเซ็นต้องคว้าขึ้นมาอุ้มถึงจะหยุด
 
 
 
“พ่อ ลงไปนอนอะไรกับพื้น” เสียงของซีฟาที่เพิ่งวิ่งตามเข้ามาถึง ถามชายวัยกลางคนที่ลงไปนั่งกับพื้นอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก
 
 
 
“ไม่มีอะไร แค่ถูกชนนิดหน่อย พ่อขอตัวก่อน ป่านนี้แม่เจ้าคงรอแย่แล้ว แล้วพรุ่งนี้เจอกันเด็กๆ” อุสราพูดรวดเดียวจบ อย่างไม่สนใจรอบข้าง ก่อนจะขอตัวเดินออกไป เพราะนี้ก็ดึกมากแล้ว ปรกติกลับบ้านพอๆกับพระอาทิตย์ตกด้วยซ้ำ (อุสราพักอยู่ในเมืองนอกโรงเรียน ต่างจากอาจารย์อื่นๆ)
 
 
 
“แล้วมีอะไร ทำถึงได้ขนกันมาที่นี้หมด” เซ็นถามเหนื่อยๆ พรางลบวงแหวนเวทย์ออกจากพื้น และเมื่อวงแหวนเวทย์ไม่สมบูรณ์ เขตแดนภายในก็ถูกทำลาย ก่อนจะส่งสิ่งของต่างๆที่เพื่อนๆของเขาทำตกอยู่ภายในออกมา เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ถูกสร้างจากเวทย์ จึงไม่ได้ถูกทำลายไปด้วย
 
 
 
“พวกข้าต่างหากที่ควรถาม เจ้าทำอะไรอยู่ จนป่านนี้ยังอยู่ที่ห้องเรียน” พีซัสถาม แต่กลับไม่ได้คำตอบเมื่อคนดีเอลขัดขึ้นมาอีกครั้ง ดูเหมือนรายนี้จะมีเรื่องร้อนใจแฝงอยู่
 
 
 
“เจ้าช่วยไปดูโซเอ็ทให้ข้าทีได้ไหม” เสียงพูดลนๆ จากดีเอลเรียกให้เซ็นที่เพิ่งลบวงแหวนเวทย์ออกไปได้เพียงนิดเดียวหยุดมือ ก่อนหันมามองหน้าคนพูดงงๆ
 
 
 
ดีเอลที่เห็นว่าคงอีกนานกว่าเจ้าเพื่อนใหม่นี้จะรู้เรื่อง จึงจัดการส่งเซ็นผ่านหินวาปไป แล้วส่งเจ้าหินนั้นให้วีเทียร์ถือ จากการที่เห็นว่าเธอเรียนสายนักเวทย์น่าจะให้เป็น ก่อนจะส่งตัวเองตามไปอย่างรวดเร็ว
 
 
 
 
 
 
-------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
อาการเสียววูบวาบในช่องท้องราวกับตกจากที่สูง ก่อนจะรู้สึกตัวว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่เดิมอีกแล้ว ทำให้เซ็นพอจะนึกออกว่าตัวเองเกิดอะไรขึ้น เพราะมีประสบการณ์จากการถูกส่งมาแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้หลายครั้งพอควร ดีที่คราวนี้เซ็นอุ้มคูลเอาไว้ จึงไม่ถูกแยกจากกันอีก
 
 
 
ห้องกว้างที่ทำจากหินอ่อน ภายในมีนักเรียนชายคนอื่นอีก 4 คนนั่งพูดคุยกันอยู่ตรงเก้าอี้มุมห้อง ที่ตอนนี้เปลี่ยนจากกิจกรรมพูดคุย มาเป็นกิจกรรมหันมามองผู้มาใหม่ที่ถูกแวบเข้ามาซะแล้ว
 
 
 
“เจ้าเป็นใคร” หนึ่งในนักเรียนเหล่านั้นถามขึ้น พร้อมๆ กับที่ทั้ง 4 คนลุกขึ้นยืน เตรียมตัวตอนรับผู้บุกรุก ซึ่งดูๆไปแล้วผู้ที่พูดจะเป็นเด็กชายรุ่นเดียวกันกับเขา ต่างจากอีกสามคนที่ดูจะโตกว่า โดยเฉพาะคนที่ยืนอยู่ด้านหลังสุดที่ดูจะมีวัยวุฒมากที่สุด
 
 
 
“เดี๋ยวก่อน” เสียงเรียกเรียบๆ จากชายหนุ่มด้านหลังสุดเรียกให้ทุกคนหยุดอยู่กับที่ เมื่อสังเกตเห็นว่าภายในห้องเกิดแสงสว่างขึ้นอีกครั้ง พร้อมๆกับการปรากฏตัวของคนรู้จัก
 
 
 
“นี้มันเรื่องอะไรดีเอล” เสียงถามเรียบๆ ที่ดูติดจะน่ากลัวจากชายหนุ่มที่ดูจะมีอำนาจมากที่สุในสี่คนนั้น ส่งเสียงถามขึ้น
 
 
 
“ขอโทษครับรุ่นพี่ แต่ว่าเรื่องนี้เร่งด่วนจริงๆ” ว่าจบ ดีเอลก็ละจากตรงนั้น ก่อนจะหันมาลากเซ็นที่เพิ่งจะสังเกตเห็นว่าที่ๆตัวเองถูกส่งมานั้นคือห้องนอนและดูเหมือนว่าจะเป็นของสายมอสเตอร์ซะด้วย
 
 
 
“เซ็นทางนี้” ดีเอลลากเซ็นที่มัวแต่งงกับเหตุการณ์ทั้งหมดให้ตรงมาตรงเตียงนอนที่ติดกับหน้าต่าง ทำให้เห็นว่าตอนนี้ที่บนเตียงนั้นมีเจ้าโซเอ็ทกำลังนอนขดตัวอยู่บนเตียง ส่วนหัวที่นอนราบไปกับเตียงนั้นนิ่งสนิทราวกับกำลังหลับอยู่ ถ้าไม่ติดว่าดวงตากลมโตสีทองที่มองมาทางพวกเขาอย่างอ่อนแรงลืมอยู่ละก่อ เซ็นคงคิดว่ามันหลับอยู่แน่ๆ
 
 
 
เซ็นเดินตรงเข้าไปหาเจ้าตัวเล็กสีขาวที่นอนขดอยู่บนเตียงด้วยอาการอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด พร้อมๆกับปล่อยให้คูลบินอยู่ใกล้ๆแทน ซึ่งมันก็เป็นจังหวะเดียวกับที่พีซัสกับซีฟาถูกส่งเข้ามา แต่ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้ก้าวเข้าไปหาเซ็น ซีฟาก็ถูกเกาะแสงดีดกระเด็นออกมา มีเพียงพีซัสเท่านั้นที่ดูเหมือนจะเข้าไปในเกาะได้ ทำเอาทุกสายตาในห้องมองมาที่เซ็น และ พีซัสอย่างตะลึง
 
 
 
“แย่จริงๆด้วย” เซ็นบ่นออกมาเบาๆ ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่างที่เห็นเป็นพระจันทร์เกือบเต็มดวง “คืนจันทร์เต็มดวงเพิ่งผ่านไปได้แค่วันเดียว แย่จริงๆ” เซ็นกล่าวอีกครั้ง ก่อนจะยื่นมือหมายจะอุ้มมันขึ้นมา แต่กลับถูกดีเอลจับเอาไว้ซะก่อน พรางสายหน้า เป็นจังหวะเดียวกับที่พีซัสพูดขึ้นมา
 
 
 
“ทำไมในนี้ถึงร้อนแบบนี้ละ” พีซัสพูด ก่อนจะถอยออกมายืนข้างๆ ซีฟา เมื่อทนเข้าใกล้เตียงนั้นอย่างที่ทั้งสองคนทำไม่ได้ และนั้นก็เป็นตอนที่วีเทียร์โผล่เข้ามาเป็นคนสุดท้ายพอดี
 
 
 
“อย่างที่พีซัสพูด ตัวเจ้านี้ร้อนมา ข้าเองก็ทำได้เพียงแต่เข้าใกล้ ไม่อาจเตะตัวมันได้” ดีเอลว่าขึ้นบ้าง เซ็นสายหน้าส่งยิ้มไปให้ ก่อนจะหันกลับไปพูดกับโซเอ็ท
 
 
 
“ถ้าเจ้าไม่ลดเกาะลงมา เจ้าจะตายเอาเข้าใจหรือเปล่า” เซ็นว่าเสียงเรียบ แต่นั้นกลับทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นี้สะดุ้งกับคำว่าตายที่ถูกเอ่ยออกมาอย่างง่ายดาย
 
 
 
สองมืออุ้มเจ้ามังกรสีขาวที่ตอนนี้ดูเหมือนตัวจะใหญ่กว่าคูลนิดหน่อยขึ้นมาลูบหัว พรางยิ้มให้กับเจ้าตัวน้อย ก่อนจะพูดขึ้นมาอีกประโยคที่ทำให้จิตใจคนที่ได้ฟังรู้สึกสงบอย่างประหลาด
 
 
 
“ตอนนี้แม้เจ้าจะอ่อนแอ แต่ไม่จำต้องป้องกันตัวอีกแล้ว ที่ตรงนี้ไม่มีอันตรายอะไรที่สามารถทำร้ายเจ้าได้” เซ็นพูดกับเจ้าลูกมังกรที่อยู่ในอ้อมแขน ที่ตอนนี้ยอมลดเกาะลงมา จนในที่สุดเกาะนั้นก็สลายไป
 
 
 
“แล้วนี้จะทำอย่างไรต่อ” ชายหนุ่มที่อายุมากที่สุดในที่แห่งนี้เดินเข้ามายังบริเวณต้นเหตุ ที่ให้พวกเขาทั้งสี่ต้องมานั่งปรึกษากันเมื่อครู่ เช่นเดียวกับคนอื่นๆที่เดินเข้ามามั่ง แต่ก็ยังคงรักษาระยะห่างเอาไว้พอควร
 
 
 
เซ็นนั่งเงียบคิดอยู่นาน มองหน้าโซเอ็ทในอ้อมแขน ก่อนจะมองหน้าคูลสลับกัน แล้วก็สายหน้าเหมือนจะปฏิเสธความคิดของตัวเองอยู่ฝ่ายเดียว และด้วยความเงียบนี้แหละที่ซีฟาทนไม่ได้
 
 
 
“ว่าไง เจ้านั้นจะตายอย่างนั้นเหรอ” เสียงว่าจากซีฟาตะโกนถามไกลๆ อย่างที่ยังเข็ดกับเกาะของมังกรตัวน้อยอยู่ แต่เซ็นกลับสายหน้าตอบ
 
 
 
“พวกท่านรู้หรือไม่ว่าเจ้ามังกรตัวนี้เป็นสัตว์อะไร” เซ็นถามเสียงเหนื่อยๆ วันนี้มีแต่เรื่องให้คิดมากจริงๆ
 
 
 
“แล้วไม่ใช่มังกรหรือไง” อีกเสียงที่ตอบกลับมาจากเด็กชายคนแรกที่พูดขึ้นตอนที่เซ็นเพิ่งมาถึง แต่เซ็นกลับถอนหายใจเฮือก
 
 
 
“ใช่มันคือมังกร มันคือโซล ไวท์ ดรากูลา แต่ที่ข้าถามมันคือชนิดของมัน”
 
 
 
“อย่าบอกนะว่า เจ้าหมายถึงเจ้านี้เป็นสัตว์อสูร” เสียงถามกลับอย่างตกใจจากหนึ่งในรุ่นพี่อีกคนที่ยืนเงียบมาตลอด แต่เซ็นก็สายหน้าอีกครั้ง
 
 
 
“เจ้านี้ไม่ใช้สัตว์อสูร แต่เป็นในสิ่งที่ตรงกันข้ามต่างหาก” เซ็น ก่อนถอนหายใจอีกเฮือก หันไปมองดวงจันทร์นอกหน้าต่าง ที่เข้าแรม 1 ค่ำ
 
 
 
...ถ้านี้เป็นคืนจันทร์เต็มดวงก็ดีซิ...
 
 
 
“แล้วไม่มีทางรักษาหรือไง หรือว่ามันเกี่ยวกับอะไรข้างนอกนั้น” วีเทียร์ตัดขึ้นมาอย่างกังวล เมื่อสังเกตเห็นเซ็นมองออกไปนอกหน้าต่างบ่อยๆ โดยที่ทุกครั้งจะถอนหายใจไปด้วย
 
 
 
“ใช่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีทางซักทีเดียว” เมื่อพูดจบ เซ็นก็หันไปมองหน้าเจ้าของทันที ที่ตอนนี้ดีเอลมองมาที่เซ็นแทบจะทะลุอยู่แล้ว
 
 
 
“รีบว่ามาซิ” ดีเอลเร่งอีกครั้ง เมื่อเซ็นยังคงเงียบ เม้มริมฝีปากแน่น คลายๆกับกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่างอยู่
 
 
 
“ดีเอล เจ้าจะว่าอะไรไหม ถ้าข้าจะขอยืมโซเอ็ทไปซักหลายวันหน่อย”
 
 
 
“ทำไม มันต้องเอาไปรักษาที่ไหนหรือ” ดีเอลตาโตทันทีที่ได้ยิน ใจตกไปอยู่ตาตุ่ม เมื่อคิดว่าเจ้าตัวเล็กนี้อาจจะเป็นหนักกว่าที่คิด
 
 
 
“อืม ข้าเองก็ไม่แน่ใจเท่าไร แต่ว่าเดลินน่าจะรู้วิธีรักษามัน” เมื่อกล่าวถึงบุคคลที่สาม วีเทียร์กับซีฟาถึงกับอุทานออกมาอย่างตกใจ
 
 
 
“เจ้าหนู ข้าฟังมาตั้งแต่ต้นแล้ว ข้าว่ามันไม่จำเป็นขนาดนั้นหรอก ที่นี้ก็มีท่านอาจารย์หลายท่านที่เชี่ยวชาญทางด้านนี้อยู่ อีกอย่างเจ้าจะออกไปจากที่นี้ได้อย่างไร กว่าจะไปถึงเจ้าคนที่ชื่อว่าเดลินที่เจ้าว่า เจ้าหนูนี้ก็คงตายซะก่อน อีกอย่าง ที่ตลอดมาพวกข้ารักษาไม่ได้เพราะโซเอ็ทไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ดังนั้นจะให้รักษาได้อย่างไร” เสียงจากบุคคลเดียวที่เงียบมาตลอดตั้งแต่เริ่มขัดขึ้น
 
 
 
“ตามใจท่าน ถ้าท่านคิดว่าที่นี้จะมีความรู้เรื่องสัตว์เทพอย่างเจ้านี้แล้วข้าก็คงจะไม่ขัด” เซ็นว่าเสียงดังอย่างอารมณ์เสียทันทีที่มีคนมาพูดถึงเดลินด้วยน้ำเสียงที่ไม่ให้ความเคารพนัก
 
 
 
และนั้นก็ทำเอาวีเทียร์กับซีฟาถึงกับถอยกรูไปอีกหลายก้าวจนหลังเกือบจะติดกำแพงอีกฝั่งของห้อง เมื่อเห็นสายตาที่มองที่ยังรุ่นพี่ที่พูดประโยคเมื่อครู่
 
 
 
ยิ่งเมื่อเห็นเซ็นขยับมือขึ้นมามากำอย่างช้าๆ เพื่อพยายามข่มใจด้วยแล้ว ทั้งคู่ก็แทบอยากจะกระโดดออกไปจากห้องให้รู้แล้วรู้รอด อย่างกลัวโดนลูกหลงถ้าเซ็นเกิดแผลงฤทธิ์ขึ้นมา ยิ่งที่นี้เป็นห้องปิดอยู่ด้วย
 
 
 
ใช่!...เซ็นไม่ได้มีดีแต่ความรู้ที่เกินตัวเท่านั้น สิ่งที่ดีกว่านั้นคือเรื่องการใช้สมุนไพร แน่นอนว่าสมุนไพรที่ว่าไม่ใช่ผลิตได้แต่ยา แต่เรื่องพิษก็เชี่ยวชาญได้ไม่แพ้กัน ซึ่งเผลอๆจะเก่งกว่าคาร์ร่าด้วยซ้ำไป
 
 
 
แต่เหนือสิ่งอื่นใด ที่ทำให้ทั้งคู่ผวาขนาดนั้นก็คือมือที่เซ็นยกขึ้นมานั้น ไม่อาจรู้ได้เลยว่าในมือมีอะไรอยู่ บางทีอาจจะเป็นการกลัวที่เกินกว่าเหตุ หรือไม่ก็อาจจะเป็นไอลูกแก้วลูกเล็กๆที่บรรจุด้วยสมุนไพรหลากหลายอัดนั้นซ่อนอยู่ภายใน
 
 
 
 “เซ็นข้าว่าเราใจเย็นๆก่อนดีไหม” วีเทียร์ว่าเสียงดังให้เพื่อนได้ยิน แม้ว่าเสียงจะติดสั่นๆอยู่ก็ตาม
 
 
 
“นั้นซิ ข้าว่ามีอะไรค่อยพูดดีกว่า” ซีฟาพูดสมทบ แม้ว่าตัวเองจะลากคนที่อยู่ข้างๆไปยืนอยู่จนแทบติดประตูแล้วก็ตาม ทำเอาที่เหลือมองเหตุการณ์ทั้งหมดมองมาอย่างงง
 
 
 
...ก็แหม่ เซ็นถึงขนาดยอมทะเลาะกับพี่คาร์ร่าเพราะเรื่องเดลินมาแล้ว แล้วข้าเป็นเพียงเพื่อนจะไปเหลือเหรอ...
 
 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
แหะๆ กลับมาอีกแล้วกับช่วง Talk Zone (มันยังเล่นไม่เลิก ตั้งแต่ตอนที่แล้ว)

ตอนที่แล้วใต้ปีกฯ ก็ได้ตอนคำถามไปสามข้อ เกิดอาการติดใจอย่างแรง อยากกลับมาตอบอีก (เริ่มสนุก) 

วันนี้ใต้ปีกฯ ก็เลยมาอาการเดิม กลับมาตอบคำถามอีก ทั้งๆที่เค้าก็ไม่ได้ถาม แต่ก็จะตอบ -*- (ชักเครียด)

คำถามแรก เรื่องที่ว่า เฟย์จะก้าวเข้ามาในตำแหน่งเพื่อนสนิทอีกคนของเซ็นหรือไม่ และอาจจะรู้ความลับเรื่องการใช้เวทย์

คำถามนี้ขอตอบว่า.... ใช่ และ ไม่ใช่ อะไรจะใช่ และ อะไรที่ไม่ใช่ จะในตอนนี้ หรือยังอีกไกล ต้องในผู้อ่านทุกท่านติดตามค่า

(ใต้ปีกฯ วิ่งหลบข้าวของต่างๆที่ปามาจากหน้าม่าน และหลังม่าน<= อันนี้มาจากนักแสดงที่แอบขู่ไปแล้วว่าจะตัดบท แต่ยังไม่เข็ด)

คำถามที่สอง ที่ว่าเซ็นเหมือนจะสกิดใจเรื่องของคาร์ร่า แต่ทำไมไม่รู้เรื่อง ทั้งๆที่เป็นคนช่างสังเกต

อยากบอกว่าคำถามนี้เป็นปลื้ม มีคนสังเกตเห็นด้วย เนื่องจากมันเล็กน้อยมากๆ แต่กลับมีผลกับตอนต่อๆไป

เหตุผลคงจะบอกตอนนี้ไม่ได้ แต่ไม่เกินสามสี่ตอน ใต้ปีกฯ จะเอามาแถลงอีกที แต่กว่าจะถึงตอนนั้น ทุกคนอาจจะรู้แล้วก็ได้

แต่ว่าเรื่องตำแหน่งของคาร์ร่า เป็นที่รู้กันของทุกชั้นปีอยู่แล้ว (ประมาณว่าไม่พูด แต่รู้กัน) ยกเว้นแต่ปีหนึ่ง ที่รู้กันไม่กี่คน

ส่วนคำแนะนำต่อมา มาจากอีกท่าน ที่บอกให้ใต้ปีกฯ ลองอ่านทวน แล้วแก้คำผิด

อันนี้ใต้ปีกฯ ต้องขอโทษจริงๆค่า พยายามแล้ว แต่ว่าเรื่องที่จะให้แก้ตอนนี้อาจจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ไม่ใช้ว่าใต้ปีกฯ ไม่อยากจะทำนะค่ะ แต่ว่าคนเดียวไม่รอดจริงๆ ทุกตอนก่อนที่จะมาลงนี้ก็ตรวจมารอบหนึ่งแล้ว

และเนื่องจากการอ่อนภาษาอย่างแรงจนไม่น่าให้อภัยนี้เอง (ผู้ปกครองใต้ปีกฯ ยังแอบเครียดเล็กน้อยถึงปลานกลาง)

ใต้ปีกฯ จึงสัญญาว่าเปิดเรียนเมื่อไร ใต้ปีกฯจะขนทั้งหมดไปให้เพื่อนช่วยแก้ค่า รับรองว่าเพื่อนๆใต้ปีกฯ เก่งภาษากว่าใต้ปีกมั๊กมาย

(อาจจะมีการรวมตอน ที่มาพร้อมๆกับการแก้คำผิด เป็นโครงการระยะยาวมาก ถึงมากที่สุด แต่มีแน่นอนค่า)

ส่วนคำว่าใช่ กับ ใช้ ต่อไปใต้ปีกฯ จะระวังในการใช้ให้มากขึ้น ขอบอกว่าอันนี้เบลอจริงๆ ขออบคุณมั๊กๆ ค่าที่ช่วยเตือน

ถ้าไม่ได้คุณ@zilchเตือน ใต้ปีกฯ คงเขียนผิดจนจบภาคแน่ๆ (อ่อนภาษาจนตัวเองยังหนักใจ เฮ้อ~)

วันนี้ขอจบการตอบคำถามเพียงเท่านี้(ได้ข่าวว่าไม่มีใครถาม) ใต้ปีกขอบคุณทุกคนมากๆที่ติดตามอ่าน และสนใจนะค่า

ใครมีอะไรสงสัย อยากถาม (ที่จริงใต้ปีกฯ อยากตอบ) ก็โพสมาได้นะค่ะ

ส่วนใครมีคำแนะนำต่างๆ ก็โพสมาเลยค่า หรือจะให้กำลังใจเฉยๆก็ได้ ใต้ปีกฯไม่เกี่ยง


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 38 : บทที่ 37 โซเอ็ท , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4338 , โพส : 12 , Rating : 68% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1287
ขอแนะนำในฐานะนักวิจารณ์นะ

1. เนื้อเรื่องแต่งได้ธรรดาไปหน่อย ไม่มีฉากที่ตื่นเต้น หรือฉากที่คิดว่าสนุกจนอยากจะลุ้นต่อ
2.รายละเอียดมากจนเกินไป หรือที่กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ มีแต่น้ำ
3.ตัวเอกของเรื่อง คือ เซ็น นั้นหากจะให้ผู้คนสนใจ จะต้องเน้นที่เซ็นให้เด่นๆ หรือมีความเก่งๆที่สามารถแสดงออกมาๆได้ แต่พออ่านในเรื่องแล้วรู้สึกเหมือนเซ็นจะธรรมดาๆ
4.การดำเนินเรื่องช้า หรือกล่าวได้ว่าช้ามากจนอ่านแล้วไม่อยากจะอ่านต่อ
5.เรื่องราวที่ประติดประต่อกัน ในบางครั้งอ่านแล้วก็ยังงง ยังไม่มีความเนียนเท่าที่ควร

หมายเหตุ ขอแนะนำนิยายาเรื่องหนึ่งที่อยากให้อ่าน ซึ่งเป็นที่ยายที่แต่งได้ดีมาก ทั้งเรื่องภาษา วิธีการเรียบเรียงลำดับเหตุการณ์ ตัวเอกของเรื่องก็มีความโดดเด่นชัดเจน มีเหตุการณืที่น่าระทึกหลายเหตุการณ์ รวมทั้งมีความกระชับ ไม่ใช่มีแต่น้ำหรือมีแต่เนื้อๆจนเกินไป อ่านแล้วรู้สึกดี มีความกลมกลืน นิยายเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์แแล้ว คือ เรื่อง Zatiara ลองไปอ่านดูนะ แล้วลองปรับใช้เทคนิคดีๆ หรือวิธีการดีๆ มาพัฒนานิยายตัวเองได้ จะได้มีความสนุกและเข้มข้นมากยิ่งขึ้น
Name : Follous [ IP : 124.121.216.159 ]

วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 / 17:37
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1143
อยากอ่านต่ออ่ะ สนุกมาก ไม่เคยเห็นเซ็นเป็นแบบนี้เลย
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 09:20
# 10 : ความคิดเห็นที่ 983
พิมผิดค่ะตรง
การที่เห็นว่าเธอเรียนสายนักเวทย์น่าจะให้เป็น
ต้องเป็น
การที่เห็นว่าเธอเรียนสายนักเวทย์น่าจะใช่เป็น
Name : ใบโพธิ์น้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใบโพธิ์น้อย [ IP : 124.157.132.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 / 19:59
# 9 : ความคิดเห็นที่ 809
อิอิ... สนุกอีกตามเคยท่านไรเตอร์ยังไม่ทำให้ผิดหวังเหมือนเคย

อันนี้ส่วนของคำผิดในบทนี้นะคะท่านไรเตอร์
1 สายหัว = ส่ายหัว
2 สาเหตุคราวๆ = สาเหตุคร่าวๆ
3 เขาใจ = เข้าใจ

4 คว้างโต๊ะ = ขว้างโต๊ะ
5 ทำถึงได้ = ทำไมถึงได้
6 เมื่อคนดีเอล = เมื่อดีเอล
7 วัยวุฒ = วัยวุฒิ
8 มากที่สุใน = มากที่สุดใน
9 สายหน้า = ส่ายหน้า (คำนี้มีผิดอยู่หลายจุดเลยนะคะ)
10 ร้อนมา = ร้อนมาก
11 เตะตัว = แตะตัว

Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.52.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 / 22:14
# 8 : ความคิดเห็นที่ 105

อ่านรวดเดียวเลย

หนุกดีคับ

แต่ผมว่าตอนมันสั้นไปนิดนะ

มีคำผิดบ้างเล็กน้อย

สำนวนการบรรยายถือว่าใช้ได้เลยคับ

เอามาลงอีกเยอะๆนะ 

จะรออ่าน

Name : ดับสูญ [ IP : 58.136.48.53 ]

วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 / 01:55
# 7 : ความคิดเห็นที่ 104
อัพๆๆๆๆๆ


มาอัพเร็วๆนะคะ
Name : ^________^ [ IP : 124.122.192.66 ]

วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 / 23:23
# 6 : ความคิดเห็นที่ 103
อัพไวๆนนะครับ

รออ่านอยูจ้า

กลำลังสนุกเลย

อิอิ
Name : ~๐_BeEr_๐~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~๐_BeEr_๐~ [ IP : 222.123.69.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 / 21:32
# 5 : ความคิดเห็นที่ 102
กำลังหนุกเลยอัพไวๆๆนะ
Name : devil of love < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ devil of  love [ IP : 222.123.168.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2552 / 06:14
# 4 : ความคิดเห็นที่ 101

555+

ที่ตอบว่าไม่ใช่คงจะเรื่องที่ไม่รู้เรื่องการใช้เวทได้

อืมมมมม

ไงก้อสู้ต่อไปละกาน

ตอนนี้เพื่อนพระเอกเรามีสัตว์เทพอีกแล้วแต่ก้อมีเรื่องข้องใจอีกเรื่องอ่า

เรื่องที่โซเอ็ทเป็นสัตว์เทพอ่า พระเอกรู้แต่ไหงสัตว์ตัวเองเป็นอะไรไม่ยักรู้แห่ะ

5555

Name : ryujang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ryujang [ IP : 124.121.192.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2552 / 03:32
# 3 : ความคิดเห็นที่ 100
ค้างงงงงงงงงงงง

รีบๆมาอัพนะ
PS.  ยะฮู้
Name : คกคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คกคุง [ IP : 118.173.70.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2552 / 22:15
# 2 : ความคิดเห็นที่ 99

กำลังนุกๆๆๆๆเลยอะ

รีบๆๆๆมาอัพต่อไวๆๆๆนาจ้า

คอยอยู่จ้า

เปงกำลังจัยให้นาจ้า

นุกมากเลยจ้า


PS.  ฟามร๊ากกกนั้นคืออาราย ร๊ากแท้มีอยู่ที่ใดด ช่วยบอกที่จ้า
Name : นานะไอจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นานะไอจัง [ IP : 125.25.189.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2552 / 21:55
# 1 : ความคิดเห็นที่ 98
ค้าง แงงงงงงงงงง
ทำไมมันจบค้างงี้อ่ะ แงๆๆๆ
Name : acteaon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ acteaon [ IP : 114.128.238.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2552 / 21:24
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android