คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 42 : บทที่ 41 คัดเลือกเหล่าตัวแทน (จบ)


     อัพเดท 25 พ.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 50 Overall : 95,371
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 42 : บทที่ 41 คัดเลือกเหล่าตัวแทน (จบ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4135 , โพส : 7 , Rating : 65% / 12 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 41 คัดเลือกเหล่าตัวแทน (จบ)
 
 
 
 
 
 
 
เฮ้........................
 
 
 
ภาพของนักเรียนกว่าครึ่งก็พุ่งตรงเข้าไปในโดมอย่างรวดเร็ว และภาพแรกที่เกิดขึ้นสำหรับการกวาดล้างผู้สมัครที่คุณสมบัติไม่ถึงคือกับดักทางกายภาพต่างๆเริ่มทำงาน
 
 
 
เหล่ากับดักที่มีตั้งแต่..........
 
มีตั้งแต่ลูกธนู ที่มีพลังทำลายต่ำ แต่กลับมาทียิ่งกว่าห่าฝนที่ตกยามพายุเข้า
 
ขวาน และลูกตุ้มยักษ์ซึ่งห้อยลงมาจากที่สูง ที่คิดจะแกว่งลงมาตอนไหน ก็แกว่ง ไม่มีแบบแผนเป็นกลุ่มก้อนดังอาวุธชนิดอื่นๆ
 
มีดสั่นที่ซัดมาเป็นระยะๆ ดงหอกที่พุ่งมาจากทุกทิศทาง อาวุธลับนานาชนิด นี้ต้องเรียกว่ายังดีที่คนออกแบบด่านนี้ไม่โรคจิตขนาดทายาพิษไว้ที่อาวุธด้วย
 
สุดท้ายหลุมกับดังแบบโบราณต่างๆนานา ทำเอากลุ่มแรกที่วิ่งเข้ามาก็คัดออกไปเกือบ 30 คนแล้ว
 
 
 
เมื่อก้าวเข้าสู่ด่านที่สอง อันนี้ต้องเรียกว่าเต็มไปด้วยสีสันจริงๆ กับดักเวทย์ต่างๆ มารวมอยู่ในพื้นที่นี้ซะเป็นส่วนใหญ่
 
 
 
ทั้งแบบที่ไม่อันตราย แต่ก็ทำเอาหลายคนเซ็งไปเลยเมื่อเจอกับกับดังเวทย์เคลื่อนย้าย ที่จะวาปผู้ที่เข้ามาในเขตแดดไปยังจุดทางเข้าด่านแรก
 
แบบที่ให้สีสันสุดๆ อย่างวงแหวนเวทย์ 4 ธาตุ ทั้งเสาไฟ ลูกบอลน้ำ บ่อโคลน พายุหมุน ที่ตั้งกระจายกันอยู่ห่างๆ
 
หรือว่ากับดักเวทย์ประยุกต์ที่เรียกความตื่นตาตื่นใจจากผู้ชม? ได้เป็นอย่างดี เช่นกับดักเวทย์สายฟ้า พายุใบมีด กับดักเวทย์เยือกแข็ง
 
แต่ที่เห็นว่าอันตรายสุดๆ นี้ก็คงจะเป็นจุดที่เป็นวงแหวนคำสาป แม้จะไม่ได้ใช้คำสาปรุนแรง แต่ก็ทำเอาหลายคนที่โดนถูกวาปออกไปสถานเดียว
 
 
 
ส่วนด่านที่สาม แม้จะไม่ได้มีสีสันเท่าด่านเมื่อกี้ แต่ก็เป็นด่านที่เซ็นชอบมากที่สุด จนเจ้าตัวอดที่จะตั้งชื่อให้ไม่ได้ ‘ป่าหรรษา’ ชื่อที่บ่งบอกความเป็นมาของด่านแบบตรงกันข้ามแบบสุดๆ เมื่อมานั่งดูๆแล้ว ที่เห็นจะตรงก็มีแต่คำว่า ‘ป่า’ เท่านั้น
 
 
 
เมื่อเหล่าต้นไม้น้อยใหญ่ ต่างหวดกิ่งก้านสาขาที่ตัวเองพึงจะมีกับผู้ที่มาเยี่ยมเยือนทุกคน
 
นอกจากนี้ยังมีฟังก์ชันเสริมเป็นสัตว์ป่าที่เป็นแบบกึ่งอมตะ(Undead)อีก ทำเอาเหล่านักเรียนหลายคนถึงกับมือไม่ปั่นป่วนไปเลยทีเดียว
 
แต่ที่หนักใจที่สุดก็เห็นจะเป็นบ่อโคลนดูด ที่ดูจะกระวีกระวาดเป็นพิเศษ เมื่อมันไม่ได้รอให้มีผู้มาติดกับอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับแปลสภาพตัวเองเป็นมือยักษ์ แล้วลากเหยื่อต่างๆมาลงหลุมอย่างยากจะหลุดลอด
 
 
 
และด่านสุดท้าย ที่ทำเอาหลายคนถึงกับบ่นอุบเลยทีเดียว เมื่อเจอเข้ากับเขาวงกต ถ้าเจ้าด่านนี้ไปอยู่ด่านแรกจะไม่น่าเวียนหัวเท่านี้เลย เพราะร่างกายที่เรียกได้ว่าโทรมถึงขีดสุดจริงๆ แต่ต้องมานั่งประคองสติที่ไม่รู้จะดับลงไปเมื่อไร คิดหาทางออก ให้หลุดจากกับดักเจ้าปัญหา ที่เที่ยวหลอกล่อ
 
 
 
จนสุดท้ายกว่าจะออกมาได้ ก็แทบจะคลานกันออกมา นั่งหอบหายใจราวกับไปออกรบมาอย่างไรอย่างนั้น
 
 
 
จนแล้วจนรอด นักเรียนร้อยกว่าก็ถูกวาปออกไปจนหมด เหลือผู้รอดชีวิตออกมาเพียงแค่สองคน ทำเอาโซลถึงกับขมวดคิ้วชนกัน อย่างขัดใจกับผู้มาลงสมัคร แต่ฝีมือกลับไม่ได้เรื่องกันซักคน แล้วอย่างนี้จะเอาตำแหน่งชนะเลิศในการลงไตรภาคีได้อย่างไร
 
 
 
อีกด้านหนึ่งของสนาม ชายหนุ่มผู้ที่ได้รับสิทธิพิเศษในการลงแข่งโดยไม่ต้องผ่านการคัดเลือก ก็ได้แต่ยืนทำหน้าเครียดมองดูการทดสอบเช่นเดียวกับโซล
 
 
 
...เขาต้องการผู้ร่วมทีม 3 คน แล้วนี้เหลือรอดมา 2 จะไปเอาที่เหลือที่ไหน... คิดอย่างปลงๆ มองเจ้าเพื่อนสนิทที่ยืนยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีติดต่อกันมาตั้งแต่เมื่อวาน ก่อนจะสายหน้าเมื่อคิดว่าจะต้องเอ่ยปากชวนเจ้าเพื่อนจอมขยับยาก
 
 
 
“ว่าไง มีนักเรียนที่ไหนจะแนะนำไหม” อุสราเองที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เอ่ยปากถามขึ้นมาเสียงเครียด แม้จะยังไม่ทิ้งอารมณ์ขี้เล่นไป มองการทดสอบตรงหน้าอย่างบอกอารมณ์ไม่ถูก
 
 
 
อยากจะโทษที่เพื่อนเขาออกแบบด่านมายากเกิน จนมีนักเรียนที่ผ่านการทดสอบในจำนวนที่น้อย จนไม่เพียงพอต่อการลงแข่งขัน แต่จะว่าได้อย่างไร ในเมื่อกลับเป็นด่านเขาเองที่เก็บกวาดจำนวนนักเรียนออกไปได้มากที่สุด แต่ว่าในเมื่อตอนนี้จะแก้ไขอะไรก็ไม่ทันแล้ว
 
 
 
ที่สำคัญที่สุด การที่ได้จำนวนมาไม่ครบ 3 ชีวิตนี้ มันช่างเป็นเรื่องที่อันตรายต่อชีวิตเขาจริงๆ เมื่อนึกไปถึงคำขาดที่เจ้าสองพ่อลูกจอมขี้ห่วงนั้น ดังนั้นไม่ว่ายังไงวันนี้ก็ต้องหามาให้ได้อีกคน แม้ว่าจะต้องไปลากตัวมาจากแดนปีศาจเลยก็ตาม แต่ตอนนี้ขอใกล้ตัวไว้ก่อนดีกว่า เพราะถ้าหาไกลขนาดนั้น เขาคงได้ขาดใจก่อนเป็นแน่
 
 
 
“เจ้า...เอ่อ...เจ้าหัวสีชา” เสียงเรียกที่ทำเอาเจ้าตัวอารมณ์ดีหันควับมามองผู้เรียกอย่างพิศวงกับชื่อเรียกใหม่ ‘หัวสีชา’ ช่างเป็นชื่อที่แปลกจริง
 
 
 
“รูฟขอรับท่านอาจารย์ เรียกชื่อนี้ดีกว่า ข้าว่ามันเรียกง่ายกว่าที่ท่านเรียกเมื่อกี้”
 
 
 
“โทษทีๆ รูฟเจ้าเองก็ดูมีฝีมือ ทำไมไม่ลองไปเข้าทดสอบละ เผื่อผ่านการคัดเลือก ถ้าเจ้าชนะ มันจะเป็นชื่อเสียงต่อวงตระกูลเจ้าเชียวนะ” อุสราที่ถึงแม้จะเริ่มต้นไม่ดี แต่ก็หวานล้อมได้น่าสน แต่ก็แค่นั้น เพราะว่าเจ้าตัว...
 
 
 
“ข้าไม่สนหรอกครับท่านอาจารย์ ทั้งชื่อเสียง เงินทอง อำนาจ มันไม่มีประโยชน์ในวิถีทางของข้าเลยสักอย่างเดียว” เจ้าคนอารมณ์ดีหันมาตอบ และนั้นถึงจะเป็นแวบเดียวที่อุสราเห็นอะไรบางอย่างในแววตานั้น อะไรบางอย่างที่ช่างเจ็บปวด อะไรบางอย่างที่ช่างคุ่นเคย
 
 
 
ใช่!...นี้มันแววตาแบบเดียวกับที่โซลเคยทำเมื่อตอนก่อนที่จะมาเจอกับรูน่า ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เปิดใจของเพื่อนเขาได้...
 
 
 
“ตามใจเจ้า ข้าไม่บังคับ” เมื่อเห็นแววตาแบบนั้น อุสราจึงพูดออกไปอย่างไม่รู้ตัว บางที เด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ อาจจะเป็นหนักยิ่งกว่าโซลก็ได้
 
 
 
อุสราตัดสินใจเดินเข้าไปปรึกษาโซล กับ โรเซลที่อยู่อยู่ตรงบริเวณทางออก โดยปล่อยทั้งคู่เอาไว้อย่างนั้น แต่นั้นกลับเป็นเหมือนแรงกระตุ้นให้คนที่ยืนๆอยู่ข้างๆอุสราเมื่อครู่เอ่ยปากถามอีกครั้ง เมื่อท่านอาจารย์เองก็เห็นแววของเพื่อนเขาคนนี้เหมือนกัน
 
 
 
“เจ้าไม่คิดจะลงสมัครจริงหรือ” เพียสที่ไม่มีทางเลือกมากนัก จึงจำเป็นต้องให้เอ่ยปากชวนเจ้าเพื่อนสนิทที่ไม่เคยจะสนใจสิ่งใดเลย
 
 
 
“ไม่ล่ะ ทำไมท่านไม่ลองชวนน้องท่านดูล่ะ ข้าว่าพีซัสต้องตอบตกลงแน่นอน” แต่คำตอบนั้นกลับทำให้เพียสต้องสายหน้าอย่างรวดเร็ว
 
 
 
ถึงน้องเขาจะเก่งเรื่องใช้เวทย์ และมีความสามารถพอที่จะเอาตัวรอดได้แน่ หากเกิดการปะทะ แต่ว่าทางด้านประสบการณ์แล้วยังถือว่าอ่อนมาก อีกอย่างหากเขาทำให้ลูกรักของท่านแม่เป็นรอยแม้แต่แมวข่วน เขาคงได้นอนฝันร้ายไปหลายคืนแน่ๆ ถึงท่านแม่จะเป็นคนบอกเองว่า ‘เป็นลูกผู้ชายต้องลุยๆ แบบนี้แหละ’ ก็ตาม
 
 
 
“ทำไมล่ะ พีซัสออกจะใช้เวทย์สายคำสาปเก่งออก” อีกครั้งที่คำเฉลยของผู้เป็นเพื่อน ต้องทำเอาคิ้วของคนเป็นพี่มาชนกัน
 
 
 
“ตั้งแต่เมื่อไร” ก็ในวังมันไม่มีคนสอนการใช้เวทย์สายคำสาปซักหน่อย ก่อนจะต้องรีบหันควับไปมองเจ้าเพื่อนตัวดี ที่ตอนนี้ลอยหน้าลอยตา จะใครซะอีกคนใกล้ตัวที่ถนัดเวทย์สายคำสาปเป็นที่สุด
 
 
 
“รูฟ เจ้าคงรู้ผลที่จะตามมาใช่ไหม ถ้าท่านพ่อรู้” เสียงของเพียสถูกกดให้ต่ำอย่างน่ากลัว แต่ก็ได้กลับมาแต่เสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีกลับมาจากเจ้าตัวเท่านั้น
 
 
 
“ก็อย่าให้รู้ซิ ถ้าเจ้าไม่พูด ข้าไม่พูด พีซัสไม่พูด พ่อเจ้าก็ไม่รู้”
 
 
 
“แต่ข้าว่าอย่างเจ้านั้นมันรู้แน่ แค่รอเวลาที่จะเก็บรวบทีเดียวทุกการกระทำมากกว่า” เสียงจากบุคคลที่ไม่น่าจะมาอยู่บริเวณนี้ได้ดังขึ้นข้างหลังทั้งคู่ เรียกเอาสายตาทั้งสองคู่หันไปมองอย่างรวดเร็ว
 
 
 
“ท่านอาจารย์โซล เอ่อท่านมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร” รูฟถึงกับออกอาการตระหนกหน่อยๆ
 
 
 
...ไม่รู้สึกตัวเลย ถึงจะอยู่ในร่างที่สะกดพลังเอาไว้ก็เถอะ...
 
 
 
“ว่าไง ถ้าเจ้ามีดีพอที่จะผ่านด่านเหล่านั้นได้ ข้าจะไปคุยเรื่องของเจ้าให้ รับรองได้ว่าเจ้านั้นแตะต้องอะไรเจ้าไม่ได้แน่” โซลยังคงกล่าวเสียงเรียบ แต่ที่มุมปากกลับยกขึ้นมาอย่างเหนือกว่าและนี้ก็เป็นครั้งแรกที่รูฟสัมผัสอะไรบางอย่างจากชายตรงหน้าได้อย่างเด่นชัด
 
 
 
...เขาเหมือนเรา มีชีวิตที่แข็งแกร่งจากการเอาชีวิตของคนอื่นเหมือนกัน...
 
 
 
“หมดเวลาตัดสินใจแล้ว รีบๆตอบมา” เสียงของโซลเรียกเอาสติรูฟกลัมมาอีกครั้ง
 
 
 
“ตกลงครับท่านอาจารย์ แต่ข้ามีข้อแม้สักข้อ”
 
 
 
“ว่ามา”
 
 
 
“ในการแข่งขัน ข้าสามารถประกาศยอมแพ้ได้เลย โดยไม่ต้องรอให้ใครอนุญาต” รูฟกล่าวเสียงนิ่ง มองไปที่โซลอย่างแน่วแน่อยู่นาน ก่อนที่โซลจะตัดสินใจอะไรบางอย่างออกมา
 
 
 
“ตกลง” คำตอบสั่นๆที่เรียกรอยยิ้มของเจ้าตัวกลับมาได้ ก่อนจะขอตัวออกไปยังทางเข้า
 
 
 
“ท่านรู้จักกับท่านพ่อด้วยหรือ” เพียสที่ยังคงข้องใจไม่หาย กับประโยคพูดของอีกฝ่ายเมื่อกี้ ที่ทำราวกับรู้จักองค์ราชาของดินแดนนี้ ถึงจะเคยได้ยินมาบ้างว่าเคยเรียนรุ่นเดียวกัน แต่ก็ไม่น่าจะมีอำนาจขนาดบังคับพ่อเขาได้
 
 
 
“ไม่ลองถามพ่อเจ้าดูล่ะ ว่าข้าเป็นใคร พ่อเจ้าให้เจ้าทำสัญญาเลือดกับเลียสแล้วนี้” โซลว่าจบก็เดินออกไปจากตรงจุดนั้นทันที ตัดบทสนทนาได้อย่างรวดเร็ว
 
 
 
การทดสอบรอบสองนี้ เรียกได้ว่าเหมือนของเล่นสำหรับเจ้าตัวเลยก็ว่าได้
 
 
 
อาวุธมากมายที่พุ่งเข้ามา หากแต่ไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย เมื่อเจอกับกำแพงลมอันแข็งแกร่งนั้น...
 
 
 
กับดักวงแหวนเวทย์ต่างๆ ที่กวาดเอานักเรียนคนอื่นๆ ออกไปกว่า 20 คน แทบจะไม่ได้ทำงาน...
 
 
 
และด่านป่า น่าจะเรียกได้ว่าเป็นการชมป่ามากกว่า เมื่อต้นไม้ใหญ่ตรงปากทางเข้า ที่เคยหวดเหล่านักเรียนมาหลายต่อหลายคน ตอนนี้ถูกรูฟปราบซะอยู่หมัด เอามาเป็นพาหนะไปส่งถึงปลายทางอย่างปลอดภัยโดยไม่ใช้แรงเลยแม้แต่น้อย
 
 
 
สุดท้ายจึงมาจบที่เขาวงกตเจ้าปัญหา ที่ดูจะใช้เวลานานซักหน่อย แต่ว่าก็ออกมาได้ในที่สุด
 
 
 
 
 
 
 
------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
 
“ว้า~ ไม่ดีเลย” เสียงบ่นเสียดายเล็กๆ ทำเอาเซ็นหันไปมองคนที่นั่งข้างๆ อย่างสงสัย
 
 
 
“ทำไมล่ะครับ อุตสาห์ได้ครบตามจำนวนแล้วเชียว”
 
 
 
“หึ...ที่จริงก็ไม่ใช้อะไรหรอก ก็แค่ถ้าหาไม่ได้ให้ครบภายในวันนี้ คงได้มีเรื่องสนุกๆมาให้เจ้าดูอีกมากเลยล่ะ” แววตาของคาร์ร่าพราวระยับขึ้นมาทันที่พูดถึงเรื่องนี้ ก่อนที่จะอดบ่นเสริมออกมาไม่ได้ “ข้าอุตสาห์ไปขอให้ท่านอาจารย์อีกสองท่านออกแบบด่านยากๆ”
 
 
 
...นี้ซินะ เหตุผลที่แท้จริงที่ไม่ลงสมัคร เพราะไม่ต้องการให้คนครบนี้เอง...
 
 
 
เซ็นแอบคิดอย่างปลงๆ ถึงจะไม่เข้าใจซักทีเดียวว่าพี่สาวของตนต้องการทำอะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ มันต้องมีใครบางคนเดือดร้อนเพราะการกระทำนั้น อย่างน้อยตอนนี้ก็เหล่ารุ่นพี่ที่ลงไปนอนเจ็บกันระนาวเกือบๆร้อยคนนั้นล่ะ ที่เดือดร้อนไปแล้ว
 
 
 
ทั้งคู่นั่งรอ(กิน)อยู่เพียงไม่นาน หลังจากการคัดเลือกเสร็จไป ทั้งโซล และอุสราก็เดินเข้ามาหา
 
 
 
“ตามสัญญา ข้าหาครบ 3 คนแล้ว หลังจากนี้เจ้าก็พับแผนการจะออกไปเยี่ยมโซเฟียไปซะ” อุสราเปิดประเดินทันทีที่เดินเข้ามาถึง เรียกเอาเสียงหัวเราะหวานๆของคนฟัง กับสีหน้าหวาดๆของคนพูดได้เป็นอย่างดี
 
 
 
“ถือว่าท่านได้รูฟช่วยเอาไว้ แต่อย่าลืมว่าที่เป็นเช่นนี้ ครึ่งหนึ่งก็มาจากท่านอาจารย์โซลเหมือนกัน” คาร์ร่ายิ้มหวานในระดับที่สามารถดับลมหายใจคนอื่นได้ ถ้าไม่มีภูมิต้านทานส่งไปให้ทั้งสอง
 
 
 
“เรื่องอะไรกันครับ” เซ็นที่ยิ่งฟังก็ยิ่งงง มันเกิดอะไรขึ้นตอนที่เขาป่วยกันแน่เนี่ย
 
 
 
“เจ้าเองก็ระวังเถอะ เปิดเรียนวันจันทร์ระวังเพื่อนร่วมห้องเจ้าจะหายกันไปหมด” แทนที่จะตอบ กลับเป็นการขู่กลับซะนี้ ทำเอาคนขู่เกือบตายอีกรอบ เพราะคราวนี้คนพ่อมาเองเลย
 
 
 
แต่นั้นก็ทำเอาเซ็นกระจ่างในที่สุด เพราะเรื่องของคูล กับรูฟเมื่อวานนี้ ทำเอาเขาลืมเรื่องที่ผ่านมาตลอด 2 อาทิตย์ไปเลย นี้คงรู้กันหมดแล้วซิเนี่ย
 
 
 
“พ่อครับเรื่องนั้นช่างมันเถอะ อย่าเอาเรื่องนี้มาเป็นเรื่องเลย ก็แค่เด็กทะเลาะกัน” เหตุผลที่บอกออกไป ทำเอาคนฟังอย่าโซลถึงกับอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างแรงกับความคิดเกินตัวของเด็กน้อยตรงหน้า ราวกับกำลังตัดใจอยู่ ก่อนจะหันไปหาคาร์ร่าต่อ“พี่ด้วย ห้ามทำอะไรนะครับ ถ้าผมรู้จะหลบหน้าพี่ไป 2 เดือนเลย”
 
 
 
จบคำก็ทำเอาคาร์ร่าตาโตคิดจะเถียง แต่ว่าไปหลบหน้า 2 เดือนนี้ หมายถึงว่าจะไม่ยอมพูดด้วยใช่ไหมเนี่ย ไม่เอานะ แค่สองอาทิตย์ที่แทบจะไม่มีเวลาคุยด้วย ก็ทำเอาคาร์ร่าแทบส่งเวทย์ดาวตกไปให้พวกพูดไม่รู้เรื่องนั้นเป็นของขวัญหลายรอบไปแล้ว
 
 
 
“เอ่อ...เซ็นหลบหน้าเนี่ยหมายถึง จะไม่ยอมมาเจอ จะไม่เข้ามาคุยกับพี่ ไม่ยอมคุยผ่านริซด้วยใช่ไหมอ่ะ” คาร์ร่าถามเสียงอ่อย อย่างน้อยถ้าเซ็นจะไม่เข้ามา ถ้าแอบดูความเรียบร้อยละก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะถึงอย่างไรจะให้ปล่อยพวกนั้นไปเลยก็อดที่จะเจ็บใจไม่ได้
 
 
 
“หึ...พี่คงจะเข้าใจผิด ถ้าหลบหน้า หมายถึงหายไปล่ะก็ พี่จะใช้คำนั้นก็ได้ ไม่ต้องคิดถึงพวกซีฟากับวีเทียร์ด้วย แค่ลู่ทางหลบพี่ผมคิดว่าคงจะไม่ยากเท่าไร” เซ็นว่าจบ คาร์ร่าถึงกับต้องยอมตัดใจอย่างถาวร
 
 
 
คราวก่อนเธอยังจำได้ดีถึงตอนที่เซ็นบอกว่าจะหายไป ต้อนนั้นเป็นตอนก่อนที่เธอจะมาเข้าที่นี้ด้วยซ้ำ เด็กชายตัวน้อย อายุยังไม่ครบ 5 ขวบดี จะหายไปไหนได้ แต่ว่ามันก็หายไปจริงๆ เซ็นหายไปในป่าศิลา กว่าเธอจะหาเจอ ก็แทบจะจุดไฟเผาป่า ถ้าไม่ใช้เพราะโซลเข้ามาขวางซะก่อน และนั้นก็ทำให้เธอรู้ว่าถ้าเซ็นพูดคำนี้ อย่างไรก็ห้ามขัด
 
 
 
“ก็ได้ พี่จะไม่เข้าไปยุ่งเรื่องนี้ แต่อย่าให้มีครั้งหน้า พี่ไม่ยอมจริงๆด้วย”
 
 
 
สรุป ยกนี้เซ็นชนะอย่างขาดรอย แม้จะเป็นการต่อสู่แบบสองต่อหนึ่งก็ตาม เรื่องอย่างนี้ต้องเรียกว่าการแพ้ทางซินะ ที่อย่างไรก็ไม่สามารถขัดได้
 
 
 
อุสราได้แต่มองอย่างขำๆ ให้ตาย~ คนหนึ่งก็สุดยอดนักเวทย์ที่ใครๆต่างก็กลัว อีกคนก็สุดยอดนักวางแผนที่มีเล่ห์เหลี่ยมจนเหล่านักปราชญ์ยังเอาไม่ลง แต่ตอนนี้กลับตอมมาฟังคำเด็กชายตัวน้อยที่ดูเหมือนว่าถ้าฟาดไปทีเดียวคงได้เจอกันอีกทีที่ดินแดนหน้าแน่ๆ
 
 
 
“เอาล่ะในเมื่อไม่มีเรื่องอะไรน่าหนักใจแล้ว เจ้าก็อย่าลืมว่าเรามาตรงนี้ทำไม” คำกล่าวที่ทำเอาสองพ่อลูกหันควับไปมองคนพูดอย่างคาดโทษให้สะดุ้งเล่น ก่อนจะยิ้มแหย่ๆออกมา
 
 
 
“อย่าเพิ่งมาสนเรื่องของข้าน่า เอาเรื่องของเจ้า 4 ชีวิตที่อยู่กับโรเซสก่อนเถอะ” อุสราว่าพรางยกมือขึ้นมาอย่างยอมแพ้ หรือว่าง่ายๆว่าถ้ามีคนใดคนหนึ่งในนี้เกิดระเบิดขึ้นมาจริงๆ จะได้ยกมือรับทัน
 
 
 
“เซ็น พ่ออยากให้เจ้าปรุงยานิมิตมารขึ้น เรื่องค่าใช้จ่ายไม่ต้องห่วง ใช้ของให้เต็มที่ แล้วคิดตามราคาท้องตลาด เสร็จแล้วพ่อจะไปเบิกอีกทีเอง”
 
 
 
“แล้วต้องใช้เยอะไหมครับ”
 
 
 
“แล้วเจ้าปรุงยานิมิตมารขึ้นต้องใช้เวลาขั้นต่ำสุดกี่วัน”
 
 
 
“ก็ประมาณ 3 วันครับ แต่จะต้องเป็นวันที่ค่อมระหว่างวันที่จันทร์ซ่อนแสง แต่ถึงอย่างนั้น ในขั้นตอนเตรียมสมุนไพร อาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อย 10 วัน”
 
 
 
“ถ้าอย่างนั้นพ่อขอ 8 ขวดก่อน แล้วหลังจากนี้ ในคืนเดือนมืดครั้งต่อไปเจ้าก็ปรุงให้พ่ออีก 8 จนกว่าทั้ง 4 คนจะลงแข่ง” หลังจากที่ฟังปริมาณแล้วเซ็นถึงกับเบิกตากว้าง เพราะไอเจ้ายาที่ว่า นอกจากตัวมันขวดหนึ่งจะแพงเอาเรื่องแล้ว สมุนไพรที่จะนำมาปรุงยังหายากไม่แพ้กันอีก ดังนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้นทุนจะพุ่งสูงขนาดไหน
 
 
 
“เอ่อ...ถ้ามากขนาดนั้น ผมว่าพวกเราไม่มีเงินพอจะซื้อวัตถุดิบหรอกครับ ถึงครั้งแรกที่ทำผมจะยังพอมีสมุนไพรของตัวเองช่วยส่วนหนึ่งก็เถอะ แต่ว่าของเดือนต่อๆไป ผมว่าคงจะแย่ เพราะเราเองก็มีงบจำกัด แค่ 8 ขวดแรกผมเองยังไม่มั่นใจว่าจะมีเงินพอซื้อสมุนไพรไหม”
 
 
 
“เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องห่วง ทำ 8 ขวดแรกออกมาก่อนเถอะ ว่าแต่ตอนนี้ที่ตัวเจ้ามีของครบหรือเปล่า” โซลถาม พรางคำนวณเงินในกระเป๋าว่ามีพอเหลืออยู่เท่าไร
 
 
 
“ก็ขาดอยู่อีก 4-5 อย่างครับ”
 
 
 
“งั้นก็ดี พรุ่งนี้พ่อจะพาเจ้าออกไปซื้อของข้างนอก”
 
 
 
“เอ๊ะ!...ออกไปได้หรือครับ ก็ตามกฎว่า...”
 
 
 
“ไม่มีที่ไหนที่พ่อไปไม่ได้...” ประโยคคุ้นๆ นั้น ทำเอาคนที่ฟังอยู่ถึงกับยิ้มกว้างออกมา แล้วบางที ไอนิสัยเอาแต่ใจอย่างนี้ เขาเองก็คงจะได้รับมาเต็มๆไม่แพ้กัน
 
 
 
“ตกลงครับ” เซ็นรับ พรางยิ้มกว้าง ก็การเดินตลาดซื้อของ เป็นกิจกรรมโปรดปรานอันดับ 3 รองมาจากการอ่านหนังสือ กับเล่นกับคูลนี้น่า
 
 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

วันนี้ใต้ปีกฯ ขอประกาศนิสหนึ่ง

เนื่องจากใต้ปีกฯ อาหารเป็นพิษ จึงไม่แน่ว่าตอนต่อไปจะมาอัพทันหรือเปล่า

แต่ถ้าหายเมื่อไรใต้ปีกฯ จะมาอัพให้เร็วที่สุด
 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 42 : บทที่ 41 คัดเลือกเหล่าตัวแทน (จบ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4135 , โพส : 7 , Rating : 65% / 12 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1147
จะปรุงยา แล้วหวยเราล่ะ?
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 10:08
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1098

แล้ว ?... โซเอ็ทล่ะ โซเอ็ทเป็นยังไงบ้างค๊าาา


PS.  >>> ...หวัดดีทุกโค้นน ยินดีที่ได้รู้จักน๊ะ... <<<
Name : ~`NamFar`~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~`NamFar`~ [ IP : 222.123.77.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 / 00:59
# 5 : ความคิดเห็นที่ 818
ยานิมิตรมาร ฟังชื่อแล้วจะเป็นยายังไงนะ แล้วจะให้เด็กที่เเข่งไตรภาคีใช้ เหอะๆๆ
สนุกมากเลย แต่อยากให้เซ็นได้ลงแข่งด้วยอะ อิอิ...อยากให้เซ็นเด่นๆๆอะ
คำผิดนะคะท่านไรเตอร์
1.สายหัว - ส่ายหัว
2.หวานล้อม - หว่านล้อม
3.ไม่ใช้ - ไม่ใช่ (คำนี้ผิดบ่อย+เยอะจังเลยคะ)
4.อุตสาห์ - อุตส่าห์
5.ต่อสู่ - ต่อสู้
Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 125.27.49.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2553 / 16:56
# 4 : ความคิดเห็นที่ 567
อดีตของรูฟกับโซลชักน่าสนใจ
มีชีวิตที่แข็งแกร่งจากการเอาชีวิตของคนอื่น?
ยานิมิตรมารเอาไว้ทำอะไรหนอ  ชื่อไม่ค่อยน่าไว้ใจเลย
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 17:29
# 3 : ความคิดเห็นที่ 120
หายไวไวนะจ๊ะ
Name : @zilch < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ @zilch [ IP : 125.24.87.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 / 09:22
# 2 : ความคิดเห็นที่ 119
หายเร็วๆนะคะ


อิอิ


เปนกำลังใจให้นะคะ

^____^
Name : นู๋ น่ารัก [ IP : 124.121.22.23 ]

วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 / 19:48
# 1 : ความคิดเห็นที่ 118
ขอให้หายไวๆนะคะ

รีบๆมาอัพด้วยนะ  หุหุ
PS.  ยะฮู้
Name : คกคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คกคุง [ IP : 118.173.70.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2552 / 23:18
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android