คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 48 : บทที่ 47 การจับกลุ่มและสมาชิกคนสุดท้าย


     อัพเดท 21 พ.ย. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 50 Overall : 95,371
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 48 : บทที่ 47 การจับกลุ่มและสมาชิกคนสุดท้าย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3363 , โพส : 13 , Rating : 60% / 9 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 47 การจับกลุ่มและสมาชิกคนสุดท้าย

 

 

 

 

 

หลังจากเหตุการณ์ที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นข่าวใหญ่ที่สุดในรอบ 10 ปีของเมืองเรียไลทซ์ผ่านไป ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะเข้าที่เข้าทางอย่างรวดเร็ว เรื่องราวต่างๆถูกกลบเงียบลงไปภายใน 2 วัน ด้วยอำนาจที่มองไม่เห็น แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องราววุ่นวายของชีวิตนักเรียนชั้นปีหนึ่งก็ดูเหมือนจะไม่ได้หยุดลงไปด้วย

 

 

 

“เซ็น เสียงเรียกชนิดได้ยินกันไปกว่าค่อนฮอลประชุมนั้น ไม่ได้ทำให้เจ้าของชื่อหันมาสนใจได้เลย จะเรียกได้ก็แต่สายตาสอดรู้สอดเห็นจากคนรอบข้างได้ก็เท่านั้น และ...

 

 

 

“เปรี้ยง ฟ้าผ่าในที่ร่ม ใช้คำนี้คงไม่ผิดนัก เมื่อสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มฟาดลงมาอย่างชวนเสียวไส้ใส่เป้าหมายที่ส่งเสียงดังเมื่อครู่ ซึ่งหลบได้อย่างหวุดหวิด

 

 

 

“เจ้าตัวแสบ” ซีฟาตะโกนลั่น พรางกระโดดเข้าไปยังเป้าหมายที่เกือบคลาดชีวิตเขาอีกครา หลังจากเหตุการณ์สยองที่โรงแรมเก่านั้น

 

 

 

ลูกม้าตัวน้อยส่งสายตาคมกล้าประกายฉายแววเยอะเย้ยมาให้ พรางบินไปหาผู้เป็นเจ้าของที่ได้แต่มองมาที่เจ้าตัวอย่างอ่อนอกอ่อนใจ

 

 

 

“คูล นิสัยไม่ดี” คำกล่าวสั้นๆ อย่างไม่ได้จริงจังอะไรนัก ทำเอาเจ้าตัวน้อยไถหัวถูไถเข้ากับผู้เป็นนายอย่างเอาอกเอาใจ ก่อนจะสงสายตาน่าสงสารมาให้ ชวนให้น่าสงสารยิ่งต่างจากเจ้าตัวแสบเมื่อครู่ ที่เรียกสายฟ้าเส้นใหญ่ลงมาอย่างไม่ลังเลสักนิด

 

 

 

“ฮ่ะๆ ข้าไม่ว่าเจ้าแล้ว” เซ็นปราม พรางหัวเราะในลำคอกับกริยาที่เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

 

 

 

“หน่อย ได้ยังไงเซ็น นับวันเจ้ายิ่งจะตามใจเจ้าตัวแสบนี้มากไปแล้วนะ สักวันเถอะจะเสียนิสัยอย่างกู่ไม่กลับ” ซีฟาไปแต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันที่ทำอะไรเจ้าตัวร้ายสีฟ้านั้นไม่ได้ เมื่อเจ้าตัวเล็กนั้นไปหลบอยู่กับผู้เป็นนายมันไม่ยอมห่าง

 

 

 

...หลบได้ตลอดก็ให้มันรู้ไป...

 

 

 

“นายก็เลิกนิสัยเสียไปทะเลาะกับเด็กซะทีซิ” เสียงว่าแหลมๆจากเพื่อนสาวที่วิ่งตามมาแทบไม่ทัน ทำเอาบุคคลที่ตามมาอีกสองคนพลอยหัวเราะไปด้วย

 

 

 

“ชิ” เมื่อทำอะไรไม่ได้ ซีฟาจึงได้แต่หน้าหงิก ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างเซ็นที่มารออยู่ก่อนกับเพื่อนใหม่จอมสงัดที่นับวันจะยิ่งพูดน้อยลงๆ

 

 

 

“ว่าแต่รู้ไหม ทำไมท่านอาจารย์จึงนัดพวกเรามารวมกันที่สนามนี้” ดีเอลถามขึ้น หลังจากที่นั่งลงมาเป็นคนสุดท้าย ก่อนจะปล่อยให้โซเอ็ทบินไปเล่นกับคูล

 

 

 

“ได้ยินมาจากรุ่นพี่ว่าจะมาประการเรื่องเกี่ยวกับการสอบกลางภาคที่จะถึง” วีเทียร์ตอบ

 

 

 

“เราเพิ่งเปิดเรียนมายังไม่ครบสองเดือนดีเลย นี่จะสอบแล้วเหรอ”ซีฟาถามเสียงตกใจ พรางมองหน้าเพื่อน

 

 

 

“เปล่า เห็นว่าจะให้จับกลุ่มอะไรซักอย่าง ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน” พีซัสตอบตามที่ได้ฟังๆมาจากรุ่นพี่

 

 

 

เพียงเวลาไม่นาน เสียงหวีดยาวๆ ก็ดังขึ้นเรียกทุกสายตาจากบรรดานักเรียนปีหนึ่งที่นั่งรอกันให้มองมายังต้นเสียง ก่อนจะปรากฏเหล่าคณะอาจารย์ที่ถืออะไรบางอย่างที่คลายๆกับเปลือกหอยหอยอยู่ขึ้น

 

 

 

และเมื่อแน่ใจแล้วว่าเสียนั้นสามารถดึงความสนใจของทุกคนมาได้ มือของผู้ที่ถือเจ้าวัตถุประหลาดนั้นนั้นก็โบกผ่านให้เสียงหวีดร้องที่ส่งออมมาอย่างปวดแก้วหูเงียบลง

 

 

 

“สวัสดี นักเรียนทุกคน วันนี้ทางโรงเรียนมีเรื่องสำคัญจะมาประกาศ และขอความร่วมมือให้ทุกคนตั้งใจฟังด้วย” เสียงว่าเรียบๆ พรางยกเจ้าวัตถุนั้นขึ้นไปคล้องกับเสาที่แสกขึ้นมากลางเวที เพื่อเป็นการบ่งบอกว่าถ้าไม่ให้ความร่วมมือละก็ เสียงนรกแตกเมื่อกี้ได้ดังอีกแน่

 

 

 

“ในอีกประมาณ 10 อาทิตย์หลังจากนี้ ทางโรงเรียนจะมีสอบกลางภาคขึ้น ซึ่งเป็นการสอบในเรื่องเกี่ยวกับพื้นฐานต่างๆ ที่นักเรียนทุกคนในโรงเรียนเราต้องมี ยามเมื่อจบออกไปจากโรงเรียนแห่งนี้ แต่การทดสอบนั้นทางเราจะให้สอบเป็นกลุ่ม

 

 

 

ดังนั้นจากนี้เป็นต้นไปเป็นเวลา 1 ชั้วโมง ขอให้นักเรียนทุกคนจับกลุ่ม กลุ่มละ 5-7 คน และส่งรายชื่อที่อาจารย์ที่ยืนอยู่ด้านหน้านี้ โดยท่านอาจารย์ที่รับรายชื่อจากนักเรียนกลุ่มใด อาจารย์ท่านนั้นจะเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของกลุ่มด้วย โดยอาจารย์หนึ่งท่านจะรับผิดชอบนักเรียนหนึ่งกลุ่มจนกว่านักเรียนกลุ่มนั้นจะจบการศึกษาจากโรงเรียนนี้จนหมดกลุ่ม”

 

 

 

จบคำประกาศเสียงหือฮาก็ดังสนั่นขึ้นมา ก่อนจะเงียบลงด้วยเสียงที่ชวนปวดแก้วหูนานเกือบ 1 นาที

 

 

 

“การจับกลุ่มขอให้นักเรียนทุกคนพิจารณาให้ดี เพราะการจับกลุ่มในครั้งนี้จะต้องใช้ไปจนกว่านักเรียนทุกคนจบการศึกษาออกไปจากที่นี้ นอกจากนี้จำนวนในการจับกลุ่ม ไม่ว่าจะ 5 คนหรือ 7 คน จะไม่มีผลใดๆต่อจากทดสอบทั้งสิ้น ดังนั้นไม่ต้องกังวลว่าถ้ามีคนมากแล้ว ทางอาจารย์จะให้บททดสอบที่ยากขึ้น

 

 

 

พื้นฐานต่างๆที่จะถูกทดสอบนั้นได้แก่วิชาพื้นฐานที่นักเรียนทุกสายจะได้เรียน นอกจากนี้จะมีคะแนนพิเศษที่ได้จากความรู้เฉพาะด้านของสายต่างๆ

 

 

 

และเรื่องสุดท้าย การทดสอบจะมีเพียงรอบเดียว โดยจัดสอบพร้อมกันหมดทุกกลุ่มและทุกชั้นปี ใช้เวลาทั้งหมด 3 วัน ส่วนเรื่องรายละเอียดมากกว่านี้ นักเรียนสามารถสอบถามจากท่านอาจารย์ที่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาประจำกลุ่มได้”

 

 

 

จบคำทั้งฮอลประชุมยังคงอยู่ในความเงียบ อย่างไม่อยากจะเสี่ยงกับเสียงชวนปวดประสาทนั้นเป็นครั้งที่สาม เรียกเอารอยยิ้มจากท่านอาจารย์ที่มองมายังเหล่าลูกลิงได้ไม่น้อย

 

 

 

“เริ่มจับกลุ่มได้”

 

 

 

เหมือนเป็นดังคำประกาศิต เหล่านักเรียนปีหนึ่งทั้งหลายต่างลุกขึ้นจากที่นั่งเพื่อหาเพื่อนมาเข้ากลุ่มให้ครบ ก่อนจะรีบเอารายชื่อไปส่งให้ท่านอาจารย์ที่ยืนอยู่ด้านหน้า แน่นอนว่างานนี้ยิ่งเร็วยิ่งดี เพราะว่าถ้าเสร็จช้า อาจจะต้องนั่งเศร้าไปตลอดการศึกษาก็ได้ใครจะรู้

 

 

 

“ว่าไง มีใครจะไปรวมกลุ่มกับเพื่อนสายตัวเองไหม” คำถามที่ดูจะเป็นงานเป็นการขึ้นมา ทำเอาโดนสายตาที่เรียกว่า ไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินมาได้ 5 คู่ จนคนถูกมองอดไม่ได้ที่จะโวยออกมา

 

 

 

“อะไรกัน ทำไมต้องมองอย่างนั้นด้วย แม้แต่เจ้าเองก็ไม่เว้นเหรอเฟย์” ซีฟาอดไม่ได้ที่จะโวยขึ้นมา จนเรียกเอาเสียงหัวเราะจากเพื่อนๆได้ถ้วนหน้า ไม่เว้นแม้แต่เฟย์ก็ยังที่จะอดยิ้มออกมาไม่ได้

 

 

 

“ชิ ตกลงว่าไม่มีใครไปใช่ไหม จะได้ไปส่งชื่อ ถ้าช้าได้อาจารย์ที่ไม่อยากเจอข้าจะหัวเราะให้” ซีฟาว่า ก่อนจะทำท่าออกตัววิ่งไปด้านหน้าเวที

 

 

 

“เดี๋ยวก่อน” เซ็นเบรกเพื่อนไว้ทันทีที่เจ้าตัวจะได้วิ่งออกไป ก่อนจะลุกขึ้นยืนบนเก้าอี้สูงพรางมองหาใครบางคนที่ถูกรุมอยู่อีกด้านหนึ่งของฮอลประชุม

 

 

 

“อะไร” พีซัสที่มองไปตามที่เซ็นมองเริ่มจะใจเสียอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ทั้งซีฟาและวีเทียร์ย้ำนักย้ำหนาว่าน่ากลัวนัก

 

 

 

“สมาชิกเรายังไม่ครบ” พูดจบ เจ้าตัวก็กระโดดลงจากเก้าอี้ ก่อนจะออกตัววิ่งไปยังเป้าหมายที่เล็งไว้เมื่อครู่อย่างยากที่ใครทันจับตัวเอาไว้ ตามด้วยเจ้าตัวน้อยสีฟ้าที่วิ่งตามผู้เป็นนายอย่างรู้งาน

 

 

 

และทันทีที่ถึงเป้าหมาย เซ็นก็ทำการฝ่าวงนักเรียนเข้าไปที่ใจกลางวงเพื่อหาสมาชิกคนสุดท้ายที่ดูเหมือนว่าจะเป็นที่ต้องการของหลายๆกลุ่ม เพราะไม่ว่าจะเป็นที่ด้านความสามารถหรือหน้าตา คนตรงหน้าก็ดูจะโดดเด่นไปหมด

 

 

 

เซ็นยกยิ้มขำ พรางมองไปที่บุคคลกลางวงที่ดูจะตื่นๆ กลับการแย่งชิงของสมาชิกกลุ่มต่างๆ รอบตัวอย่างเกินความคาดหมาย ขาสองข้างที่ยังไม่หยุดวิ่ง แต่ปากก็ทำงานไปด้วย

 

 

 

“แซนซัด ข้าอยู่นี้” เซ็นพยายามที่จะโบกไม้โบกมือเรียก ให้ฝ่ายตรงข้ามเห็นชัดๆ เพราะรอบตัวเขาตอนนี้ถูกแวดล้อมไปด้วยเพื่อนนักเรียนปีหนึ่งอยู่หลายคนพอดู

 

 

 

และก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัว สายลมที่ไร้ซึ่งที่มาก็พัดอย่างตัดผ่านกลุ่มคนขนาดย่อมให้ล้ม เพื่อแหวกทางเปิดให้เป็นทางออก ซึ่งนั้นก็ลงเป็นจังหวะเดียวกับที่เซ็นเข้าถึงตัวแซนซัดได้อย่างพอดี ราวกับทั้งคู่นัดแนะจังหวะเอาไว้แล้ว

 

 

 

“ทางนี้” แซนซัดที่สบโอกาสก็วิ่งนำแหวกทางเป็นคนแรก ก่อนจะตามมาด้วยเซ็นติดๆ และทันทีที่หลุดออกมานอกวง สองมือของทั้งคู่ก็โบกมือขึ้นมาตบกัน เป็นสัญญาณของความสำเร็จ ก่อนจะออกวิ่งเต็มความเร็วอีกครั้งเมื่อหันไปมองด้านหลัง

 

 

 

“เฮ้ย~ อยู่นั้น อย่าให้กลุ่มอื่นเอานาง(???)ไปได้” เสียงตะโกนด้านหลังนั้น ทำเอาเจ้าของชื่อแอบขนลุกนิดๆ นึกถึงตอนที่ตนแกล้งเพื่อนใหม่หน้าสวยนั้นแล้ว เริ่มเข้าใจความรู้สึกที่ต้องถูกตามเองบ้าง

 

 

 

“ว้าว~ เจ้านี่ก็เนื้อหอมเหมือนกันนะนี่” เซ็นอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแซว ก่อนจะได้สายตาที่ค้อนกลับมาวงใหญ่ทีหนึ่งเป็นรางวัล

 

 

 

“รีบหาทางเข้าเถอะ ข้าเชื่อว่าพวกนั้นไม่หยุดอยู่แค่ที่กลุ่มเจ้าแน่ๆ” เสียงตอบกลับอย่างเอาจริงเอาจัง ต่างจากครั้งแรกที่ทั้งสองเจอกันมากนัก ทำเอาเซ็นอดที่จะหัวเราะออกมาอีกทีไม่ได้

 

 

 

“ยังจะหัวเราะอีก ไม่รู้ป่านนี้ซาเนีย กับ เวียร์ จะเป็นอย่างไรบ้าง” แซนซัสอดที่จะบนเบาๆ อย่างเป็นห่วงเพื่อนอีกสองคนไม่ได้ เพราะทั้งคู่เองก็คงมีสภาพไม่ต่างอะไรจากเขามากนัก

 

 

 

ที่จริง การจับคู่ในครั้งนี้ ส่วนใหญ่มันจะเป็นการจับกันในกลุ่มของเพื่อนสนิท ที่ไปร่วมกับสายอื่น และตัวแซนซัสเองก็ใช่ว่าจะไม่มีเพื่อนในกลุ่มของตัวเอง แต่ว่าที่พวกเขาทั้ง 3 คนตัดสินใจจะแยกกลุ่มกันนั้น เพราะเล็งเห็นแล้วว่า ในกลุ่มๆหนึ่ง จะให้มีคนที่ถนัดในความสามารถเดียวกันอยู่ถึง 3 คนทำไม มันเหมือนเป็นการถ่วงกลุ่มเปล่าๆ

 

 

 

ที่สำคัญ เพราะนอกจากความสามารถพิเศษนี้แล้ว แซนซัสก็ไม่ต่างอะไรไปจากเด็กนักเรียนธรรมดาคนอื่นๆเลย เพราะตัวเขาไม่เด่นด้านต่อสู่ และยิ่งการใช้เวทย์ด้วยแล้ว ตัวเขาก็เหมือนเด็กอายุ 12 คนอื่นๆ ที่เพิ่งมีประสบการณ์มาไม่ถึงปี ดังนั้นจึงเรียกได้ว่าถ้าไม่มีความสามารถนั้น ตัวเขาเองก็คงไม่ถูกเหลียวมองเป็นแน่

 

 

 

แต่เจ้าตัวจะรู้หรือเปล่า ว่าสิ่งที่เจ้าตัวนั้นคิดอยู่ ที่จริงถูกเพียงครึ่งเท่านั้น แม้ความสามารถจะเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญ แต่อีกสิ่งที่ดึงดูดให้คนรอบข้างหันมามองกลับเป็นหน้าตาที่ไม่สมกับเพศนั่น และถ้าจะโทษ ก็คงต้องโทษที่คนออกแบบชุดนั้นเรียน เพราะใครใช้ให้ชุดของนักเรียนหญิงและนักเรียนชายเหมือนกันเล่า

 

 

 

เซ็นเหลือบมองคนด้านข้างที่ดูจะเงียบๆไป ก็พอจะเดาๆความคิดของแซนซัสออก

 

 

 

“อย่าไปสนใจเรื่องพวกนั้นน่า ข้าว่า เรามาดูเรื่องตรงหน้าเถอะ ข้าว่ามีเรื่องสนุกๆ ให้เจ้าได้คิด มากว่าเรื่องไร้สาระพวกนั้นเยอะ” เซ็นว่า พรางหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะตีลูกคู่มากับคูลที่ร้องอย่างยินดีที่เห็นเจ้านายมีความสุข

 

 

 

“นั้นซินะ...” รับปากอย่าลอยๆ ก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้างที่บรรดาพี่สาวมักจะชม และชอบให้ยิ้มให้บ่อยๆ ที่ยังกลุ่มคนตรงหน้า

 

 

 

 

---------------------------------------------------------

 

 

 

 

ย้อนกลับไปเมื่อ 5 นาทีที่แล้ว ทันที่ที่เซ็นลับหลังทุกคนไป เหล่าเด็กน้อยทั้ง 3 ที่เริ่มสังหรณ์ไม่ดี หลังจากที่เห็นรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าเซ็น เริ่มมองหน้ากันไป มองหน้ากันมาอย่างเริ่มเห็นรางมรณะ

 

 

 

“ทางนั้นถ้าข้าจำไม่ผิด เป็นที่พวกสายนักเวทย์นั่งกันอยู่ไม่ใช่เหรอ” เสียงว่าเบาหวิวจากวีเทียร์ที่กล่าวขึ้นมาคนแรก หน้าซีด แต่ก็ไม่อาจซีดไปกว่าพีซัสที่ตอนนี้แทบจะจางหายไปแล้ว

 

 

 

“อย่าบอกนะว่าสมาชิกคนสุดท้ายจะเป็น” พีซัสกล่าวเสียงเบาหวิบ

 

 

 

“น่าจะใช่” ซีฟาบอกทันทีที่เห็นว่าคนที่เซ็นจูงฝ่าวงล้อมออกมาเป็นใคร ก่อนจะวิ่งหนีคนเป็นแพนั้นมาทางกลุ่มตน

 

 

 

“ไปแจ้งได้เลยดีเอล นี้แหละสมาชิกคนสุดท้ายของกลุ่มเรา” เสียงว่าสดใสจากเจ้าตัวต้นเหตุ ส่งไปให้เจ้าของชื่อ เพราะดูเหมือนว่าทั้งสามคนจะเป็นวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว

 

 

 

“เอ่อ...แล้วจะให้ข้าไปส่งรายชื่อให้อาจารย์ท่านไหนละ” ดีเอลหันมาถามคนข้างๆคนเดียวที่ยังคงมีสติครบถ้วนอยู่ แต่พอเห็นการตอบสนองที่ตอบกลับมาเป็นอาการเงียบก็ทำเอาดีเอลอยากจะร้องไห้ เมื่อคนสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ กลับเป็นเจ้าเพื่อนจอมสงัด ที่แถบจะต้องง้างปากถึงจะพูดออกมาแต่ละคำได้

 

 

 


 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
ออกมาแล้วกับบทต่อไป (แอบดีใจ ในที่สุดก็ปั่นออกมาทัน)

แอบอ่านเม้นแล้ว ใต้ปีกฯ ก็แอบดีใจ ที่ยังมีคนมาคอยตามอ่านอยู่

และถ้ามีตัวไหนมีนิสัยเพี้ยนๆ ไปก็ทักมาได้นะค่ะ หรือมีอะไรติชมก็บอก ใต้ปีกฯ จะพยายามปรับปรุง

เรื่องรีไรท์ คงต้องรอนาน เพราะเพื่อนใต้ปีกฯ กำลังปั่นโดจิน(ภาวะเดียวกัน)อยู่ ไม่ว่างมาช่วยแก้ภาษาให้

สุดท้ายขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน และเยี่ยมชม แล้วอย่าลืมไปโวท์ขวัญใจตัวละครให้ด้วยนะค่ะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 48 : บทที่ 47 การจับกลุ่มและสมาชิกคนสุดท้าย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3363 , โพส : 13 , Rating : 60% / 9 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1153
แสบมาก
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 12:51
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1011
พิมผิดค่ะ ตรง
แน่ใจแล้วว่าเสียนั้น
ต้องเป็น
แน่ใจแล้วว่าเสียงนั้น

ที่คลายๆกับ
ต้องเป็น
ที่คล้ายๆกับ

แล้วก็ตรงที่พิมว่า
เปลือกหอยหอยอยู่ขึ้น
(ไม่แน่ใจว่าจงใจ หรือพิมซ้ำค่ะ)


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 พฤษภาคม 2553 / 19:14
Name : ใบโพธิ์น้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใบโพธิ์น้อย [ IP : 124.157.137.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 / 19:12
# 11 : ความคิดเห็นที่ 834
555+ เซ็นของเราแกล้งเพื่อนทำเอาเพื่อนอึ้งกันไปเลย
คำผิดนะคะ
ประการ = ประกาศ
คลายๆกับเปลือกหอยหอย = คล้ายๆกับเปลือกหอย
หือฮา = ฮือฮา
บนเบาๆ = บ่นเบาๆ
ต่อสู่ = ต่อสู้
ที่แถบจะ = ที่แทบจะ
Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.47.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 07:55
# 10 : ความคิดเห็นที่ 576
ดีเอลจะเลือกอาจารย์ท่านไหนนะ  เพราะที่เปิดตัวมา  แต่ละท่านก็สุดขั้วกันไปได้คนละทางเลย
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 19:34
# 9 : ความคิดเห็นที่ 229
รู้สึกมัน จะ มีแต่น้ำเกินไปนะครับเนื้อเรื่องยืดมากเลย ดำเนินเรื่องเอื่อยเฉื่อย ขาดความน่าสนใจ น่าจะปรับให้ดีกว่านี้นะครับ
Name : เทปยืด [ IP : 125.25.128.229 ]

วันที่: 10 ธันวาคม 2552 / 13:57
# 8 : ความคิดเห็นที่ 199
เซ้นนี่ร้ายกาจ
PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 110.164.244.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2552 / 16:12
# 7 : ความคิดเห็นที่ 198

ดีใจจัง รอพี่ใต้ปีกฯมานานแว้ววว
อัพต่อเร็วๆนะคะ

Name : DrE@MTOT_ฝันเฟื่อง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DrE@MTOT_ฝันเฟื่อง [ IP : 113.53.204.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2552 / 20:56
# 6 : ความคิดเห็นที่ 197
ชอบมากๆๆๆๆ
Name : nana [ IP : 203.113.20.10 ]

วันที่: 23 พฤศจิกายน 2552 / 18:49
# 5 : ความคิดเห็นที่ 196

ซีฟาตะโกนลั่น พราง(พลาง) กระโดด


พราง = ปิดบังอำพราง หรือ พรางตา ค่ะ

เรื่องน่าสนใจดี
Name : woodchuck < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ woodchuck [ IP : 58.137.113.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2552 / 17:00
# 4 : ความคิดเห็นที่ 194
รีบมาอัพๆๆๆ ต่อไวๆๆ นะ รออ่านมานานมาก.............
Name : shadow [ IP : 58.8.188.141 ]

วันที่: 22 พฤศจิกายน 2552 / 21:19
# 3 : ความคิดเห็นที่ 193
รีบๆมาอัพอีกนะ
PS.  ยะฮู้
Name : คกคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คกคุง [ IP : 118.172.81.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2552 / 19:15
# 2 : ความคิดเห็นที่ 190
อิอิ หายไปนานนะคะ...*0*
PS.  Dek King Room!! ถ้าไม่รัก..ไม่ต้องถาม..ทำไมไม่เข้าใจ?
Name : M€€[P]anDaa~* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M€€[P]anDaa~* [ IP : 124.122.167.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2552 / 12:08
# 1 : ความคิดเห็นที่ 189
พลาง นะคะ ไม่ใช่ พราง  แล้วก็มีบทนึง ก่อนหน้านี้ สองบทมั๊ง คำว่า เกราะ นะคะ ไม่ใช่ เกาะ อ่านแล้วชวนงง

แล้วก็ ลางสังหรณ์ นะ ราง ร. น่ะ มันรางข้าวหมู รางน้ำ โน่นแหน่ค่ะ

เนื้อเรื่องสนุกค่ะ แต่ต้องระวังคำผิดหน่อย แถมกว่าจะอัพบทนึงนี่แทบจะลืมไปแล้วอ่ะ

 :)
Name : @zilch < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ @zilch [ IP : 125.24.35.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2552 / 11:35
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android