คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 50 : บทที่ 49 ความสามารถ


     อัพเดท 29 พ.ย. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 55 Overall : 95,376
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 581 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 50 : บทที่ 49 ความสามารถ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3325 , โพส : 12 , Rating : 71% / 11 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 49 ความสามารถ

 

 

 

 

 

 

โรเซทนั่งมองเหล่าลูกศิษย์ทั้งหลาย ที่ตนต้องรับผิดชอบต่อไปจากนี้อีกอย่างน้อย 5-7 ปีด้วยความแปลกใจ แม้ว่าจะพอรู้ความสามารถของแต่ละคนแล้วก็ตาม แต่ว่าเมื่อมาลองพิจารณาดีๆแล้ว กลับพบเรื่องแปลกอีกอย่างหนึ่งในกลุ่มนี้

 

 

 

คนแรกพีซัส เรียกได้ว่าเป็นการใช้เวทย์ได้ประยุกต์ และสมบูรณ์แบบที่สุดในกลุ่ม ทั้งการวางกับดักเวทย์ และการวางแผนการต่อสู่ ราวกับว่าไม่ใช้เด็กที่ยังฝึกเวทย์มายังไม่ครบปีดี และหากไม่ใช่เพราะประสบการณ์ทางด้านการต่อสู้ยังน้อย เจ้าตัวคงไม่ถูกเฟย์ตลบหลังเอาได้ง่ายๆ

 

 

 

ดีเอล โดยส่วนตัว เขายังคงติดใจเรื่องประสาทสัมผัสที่ไวต่อแรงกดดันและวิญญาณนั้น และถ้านำมาเจียรนัยให้ดี ในอนาคตความสารถนี้คงจะมีประโยชน์อยู่สูง นอกจากนี้เจ้าตัวสีขาวนั้น แม้จะเป็นมังกร แต่ก็เป็นเพียงแค่ลูกมังกร แต่ทว่ามังกรขาวนั้นกลับสามารถทนรับการโจมตีของซีฟาได้ถึง 4 ครั้ง ซึ่งถ้าเป็นลูกมังกรทั่วไป แม้เป็นมังกรดินก็คงจะทนได้ไม่เกิน 2 ครั้งแน่ๆ

 

 

 

ซีฟา เรื่องฝีมือทางด้านการต่อสู่นั้น ที่ดูเหมือนว่าจะเกินกว่าเด็กทั่วไปอยู่มาก แต่ก็คงไม่แปลกนัก สิ่งเหล่านี้มันถ่ายทอดมาทางสายเลือดกันได้ จะมีส่วนที่ต้องปรับปรุงก็คือเรื่องใจร้อนนี่แหละ ถ้าหากเจ้าตัวใจเย็นลงกว่านี้ซักนิด ในคราแรกคงอ่านเหตุการณ์ขาดไปแล้ว ว่าการโจมตีแรกของพีซัสนั้นเป็นเพียงกับดัก

 

 

 

วีเทียร์ สาวน้อยที่เรียกความประหลาดใจของโรเซทได้ไปไม่น้อยกับคนก่อนหน้านี้ ธาตุของเวทย์นั้น เป็นที่รู้กันว่า น้ำและไฟ เป็นสิ่งที่ขัดกันอย่างเห็นได้ชัด แต่ดูๆไปแล้ว นอกจากจะสามารถเรียกออกมาได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจแล้ว ถึงแม้ว่าเวทย์ที่ใช้จะไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากมาย แต่ก็เป็นความสามารถที่แม้แต่เด็กปี 2 หลายๆคนยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

 

 

แซนซัส รายนี้ต้องเรียกว่าเหนือความคาดหมายสุดๆ เพราะไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เจ้าตัวสามารถรอดพ้นจากการโจมตีทางเวทย์อย่างเหลือเชื่อ ราวกับว่าเจ้าตัวสามารถที่จะรู้ว่าจะมีการโจมตีพุ่งเข้ามาทางด้านใด แม้ว่าเรื่องการใช้เวทย์จะยังต้องฝึกฝนอีกมากก็ตาม แต่เรื่องกำลังกายก็ยังคงต้องเสริมลงไป

 

 

 

เฟย์ ทั้งที่อยู่สายนักปราชญ์ แต่กลับสามารถใช่ความสามารถเฉพาะของร่างกายนั้นได้อย่างลงตัว ไม่โดดเด่น แต่เฉียบขาด การเคลื่อนไหวทุกอย่างถูกคำนวณมาอย่างดีจนแทบจะไม่มีการเสียเปล่าของท่าทาง แต่ทว่านั้นกลับเป็นเหมือนดาบสองคม ในการต่อสู่จริง บางครั้ง ‘สัญชาติญาณ’ ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ถูกนำมาใช้ตัดสินความอยู่รอดบนสนามรบเช่นกัน

 

 

 

และคนสุดท้าย...เซ็น ที่แม้จะไม่สามารถใช้เวทย์ดังเช่นคนอื่น ทางด้านกำลังกายเอง ก็เรียกได้ว่าด้อยกว่าเฟย์ที่อยู่สายเดียวกันมาก จนเกือบๆจะเท่ากับวีเทียร์ แต่กลับเป็นคนสุดท้ายที่เหลือรอดเป็นเรื่องที่น่าแปลกจริงๆ และที่ไม่น่าเชื่อที่สุด คือการนำเอาศาสตร์แห่งพฤกษามาประยุกต์ใช้ในการต่อสู่ได้อย่างลงตัว นอกจากนี้ยังความสามารถเรื่องวงแหวนเวทย์โลหิตที่เคยได้ประจักษ์แก่สาตาของเขาเมื่อเดือนก่อนนั้นอีก ช่างเป็นเด็กที่มีเรื่องให้เหนือความคาดหมายไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ

 

 

 

และความสามารถของแต่ละคนนั้น ถึงจะบอกไม่ได้ว่าสมบูรณ์แบบ แต่การนำคนเหล่านี้มารวมตัวกันก็เรียกได้ว่าลงตัวจริงๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฝีมือที่กว่าครึ่งของคนในกลุ่ม สามารถข้ามระดับไปเรียนกับพวกปี 3 ได้สบายๆ ดังนั้นในการสอบคราวนี้ ความกังวลที่ทั้งกลุ่มจะสอบตกจึงเรียกว่าเป็นศูนย์เลยจริงๆ

 

 

 

ว่าแล้วโรเซทก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอมยิ้มออกมาอย่างถูกอกถูกใจ

 

 

 

...คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกเจ้าพวกนี้มาดูแล ในที่สุดข้าก็ได้มาเจอกับประกายแห่งสินแร่ที่หาค่าไม่ได้เหล่านี้...

 

 

 

แต่ยังไม่ทันจะได้ทันคิดเรื่องอะไรต่อ ภูติหนุ่มที่หน้าตาคุ้นหน้าคุ้นตาดีก็ปรากฏกายขึ้น ก่อนจะวาบพาตัวท่านอาจารย์ไปอย่างรู้หน้าที่ ทิ้งให้เซ็น และดีเอล 2 คนที่ยังมีสติอยู่จัดการกับเพื่อนๆ ต่อ

 

 

 

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

ครั้งที่คืนเดือนมืดมาเยี่ยมเยือนเข้าครั้งที่สอง ก็นับเวลาจากการเปิดเรียนมาได้ร่วมจะ 2 เดือนเข้ามาแล้ว สายลมร้อนที่เคยพัดผ่านยอดหอคอยแห่งสุริยัน บัดนี้ได้นำพากลิ่นฝนอ่อนๆ มาด้วย

 

 

 

หมอต้มยาใบใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางวงแหวนเวทย์ที่ถูกเขียนขึ้นเพื่อป้องกันไอเวทย์ เวลานี้กำลังส่งกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ เมื่อมันได้ถูกการเขี้ยวกล่ำมาจนถึงครึ่งทางของการปรุงยา สีสันของควันที่ลอยขึ้นสู่ปากหมอเรืองสีทองขึ้นจางๆ อย่างน่าจับตามอง

 

 

 

ถัดไปไม่ไกล เด็กชายเจ้าของเรือนผมสีฟ้า กำลังเหม่อมองออกไปยังด้านนอกของหอคอย แทนที่จะเป็นเจ้าหมอต้มยาใบใหญ่ ซึ่งควรจะได้รับการใส่ใจมากกว่า

 

 

 

รางสังหรณ์ และความรู้สึกไม่ดีบางอย่างที่คอยแต่ลอยไปลอยมารบกวนจิตใจไม่ได้ได้หยุด ราวกับพุ่งตรงมาจากชายป่าอีกด้าน ทำเอาเซ็นอดไม่ได้ที่จะทอดตาลงไปมอง แม้ว่าในคืนเดือนมืดเช่นนี้ สิ่งที่เห็น คงจะมีก็แต่ เงาดำของป่าที่ปูพรมลงไปเท่านั้นก็ตาม

 

 

 

“มีอะไรอย่างนั้นหรือเซ็น” เสียงหวานๆ ถามอย่างเป็นห่วงในอาการแปลกๆ ของน้องชาย ก่อนที่จะตัดสินใจ จัดการโยนตัวยาบางอย่างลงไป

 

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกครับพี่คาร์ร่า ผมคงคิดไปเองมากกว่า” เซ็นตอบรับอย่างไม่แน่ใจ ก่อนจะส่งยิ้มฝืนๆ ไปให้ แต่ก็ไม่วายเหลือบกลับไปมองทางทิศทางเดิม

 

 

 

‘รู้สึกราวกับวันที่เปิดเรียนไม่มีผิด’ ความคิดคำนึงนั้นลอยวนไปวนมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะจำเป็นต้องปล่อยวางสิ่งเหล่านั้นลง แล้วหันกลับมาสนใจเจ้าหมอต้มยาที่ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนจากสีทองจับตา เป็นสีหม่นๆซะแล้ว

 

 

 

“เมื่อกี้พี่คาร์ร่าโยนอะไรลงไปหรือครับ” เซ็นออกปากถาม พรางยนจมูกลงนิดหนึ่ง เมื่อเจอเข้ากับกลิ่นแปลกๆ ของตัวยา

 

 

 

แต่สิ่งที่ตอบกลับมากลับไม่ใช่คำพูด แต่เป็นรอยยิ้มหวาน และวัตถุสีเทา ที่มีเหลือบลายสีเขียวพาดเป็นเส้นๆ ราวกับเส้นเลือด

 

 

 

“แพงนะครับชิ้นนั้น แถมฤดูนี้หายากด้วย” เซ็นพูดปนเสียงหัวเราะอย่างไม่จริงจัง ก่อนจะโยนสมุนไพร และตัวยาใหม่ลงไปอีกสองสามตัว ให้ยาในหมอค่อยๆกลับเป็นสีทองอย่างที่ควรจะเป็น พร้อมๆ ทั้งกลิ่นฉุนจมูกเมื่อครู่ค่อยๆจางหายไป

 

 

 

“ดี ก็รวมเข้าไว้ในบัญชียาที่ต้องเบิกซิ ยังไงก็คิดให้เจ้าพวกนั้นถูกอยู่แล้วนี่ ที่จริงเจ้าน่าจะเพิ่มค่าแรงเข้าไปอีก 2-3 เท่าตัวนะ อย่างนี้มันใช้แรงงานเด็กชัดๆ” คาร์ร่าอดบ่นออกมาไม่ได้ ก่อนจะมองหาตัวยาตัวต่อไปที่จะโยนลงหมอ เพื่อเพิ่มราคายาโดยที่ไม่จำเป็นต่อไปอีก

 

 

 

‘ถ้าพวกรุ่นพี่ที่ต้องกินยานี้เข้าไป รู้ว่าพีคาร์ร่าหาอะไรมาใส่เพิ่มลงไปบ้างนี่ จะกล้ากระดกไหมนะ’ เซ็นได้แต่คิดอย่างนึกสนุก โดยไม่ได้คิดจะออกปากห้ามพฤติกรรมที่ผิดต่อจรรยาบรรณนักปรุงยานั้นเลยสักนิด

 

 

 

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

ลึกลงไปยังสถานที่ที่ห่างไกลจากสายตาผู้คน ห้องลับที่ถูกโอบล้อมตัวไอเวทย์ทั้งสี่ด้าน กำลังแผ่ไอเย็นออกมา ราวกับมีดน้ำแข็งที่เสียดแทงเข้าไปยังร่างของผู้ถูกจองจำ

 

 

 

แต่สิ่งเหล่านั้น กลับไม่ได้เสียดแทงผู้ที่ถูกจองจำไปได้มากกว่า เสียงกระทบกันของซี่ลูกกรงเหล็ก ที่มาพร้อมกับผู้ล่วงล้ำอาณาเขตก้าวเข้ามาในสถานที่ลับ

 

 

 

“กลับไปซะ” คำต้อนรับของผู้ถูกคุมขัง พร้อมๆ กับโซ่ตรวนที่สะบัดราวกับจะมุ่งเข้าไปทำร้ายผู้มาเยือนนั้น ทำเอาแขกยามวิกาลเผยรอยยิ้มที่น่าชิงชังออกมา

 

 

 

“ต้อนรับข้าด้วยคำพูดนั้นอีกแล้ว ข้าก็แค่จะมาหาเพื่อนคุยยามดึกเท่านั้นเอง” ผู้มาเยือนยังคงพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเหนือกว่า และใจเย็นกว่าครั้งก่อนที่พบเจอกันมากนัก

 

 

 

“หึ ท่านศาตราจารย์ผู้ขาวสะอาด ไปเจออะไรให้น่าดีใจ จนต้องมาพูดคุยกับข้ากันเล่า” ผู้ที่ถูกจองจำกล่าวด้วยน้ำเสียงประชด ก่อนที่โซ่ตรวนจะค่อยๆ สงบลง แม้ว่าจะยังขยับอยู่รอบๆตัวผู้กล่าวก็ตาม

 

 

 

“เจ้าไม่อยากรู้หรอกหรือ ว่าปีนี้จะมีเด็กที่น่าสนใจสักกี่คน...” เสียงตอบอย่างเย้ยหยันในน้ำเสียงนั้น แม้จะฟังดูหงุดหงิด แต่ก็ไม่อาจบอกได้ว่าไม่สนใจจะฟัง

 

 

 

“หึ...แล้วยังไง เจ้าจะพาข้าเดินออกไปชมที่ข้างนอกนั้นหรือไง”

 

 

 

“จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียว แต่ว่าข้าจะให้เจ้าได้เห็นบุคคลต่อไปนี้ต่างหาก” ว่าจบ ผู้ที่ยืนอยู่นอกกำแพงเวทย์นั้น ก็วาดมือขึ้นในอากาศ ทำให้ปรากฏวงแหวนเวทย์ 9 วง ขึ้นรอบตัว ก่อนจะฉายภาพบุคคลทั้ง 9 คนให้เห็น

 

 

 

ผู้ที่ถูกคุมขังได้แต่หรี่ตามองบุคคลตรงหน้าอย่างไม่ไว้วางใจ ก่อนจะกวาดตามองไปยังภาพของบุคคลทั้ง 9 คนที่ปรากฏขึ้นบนภาพ ซึ่งในนั้นไม่ได้มีแต่เด็กที่เข้าใหม่ใหม่ในปีนี้ หากแต่รวมไปถึง อาจารย์ บุคลากร และเหล่านักเรียนชั้นปีสูงๆ เข้าไปด้วย

 

 

 

“เจ้าต้องการสิ่งใดกันแน่” อีกครั้งที่โซ่ตรวนรอบตัวนั้น เริ่มสะบัดอย่างรุนแรง ตามอารมณ์ที่เริ่มคุกรุน

 

 

 

“ข้าแค่อยากให้เจ้าดูคนเหล่านี้เอาไว้ให้ดี เพราะอีกไม่นาน ข้าจะให้พวกมันหายจากโลกนี้ไปตลอดกาล พร้อมๆกับ อิสรภาพของเจ้านั้นแหละ” ว่าจบ เสียงหัวเราะที่น่าขยะแขยง ก็ดังก้องไปทั่วคุกใต้ดิน

 

 

 

ผู้ที่ถูกจองจำได้แต่ตะลึงในแผนการนั้น เพราะไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะโหดเหี้ยมยิ่งกว่าสัตว์ปีศาจ ที่ฆ่าได้แม้แต่คนบริสุทธิ์ ก่อนจะกวาดตามาเห็นใครหลายๆ คนจากทั้ง 9 คนนั้น

 

 

 

คนที่เคยคุ้นหน้าคุ้นตากันดี ร้อยยิ้มที่หาได้ยากยิ่ง สำหรับบุคคลที่ถูกจองจำมาถึง 12 ปีโดยไม่ได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันนั้น ทำผู้ที่กำลังหัวเราต้องชะงักลงทันที

 

 

 

“เจ้ายิ้มอะไร” ถามกลับด้วยน้ำเสียงกระชากอย่างไม่พึงพอใจ ก่อนจะส่งเวทย์เข้าไปหมายจะโจมตีผู้ที่ถูกจองจำ แต่ก็ทำได้แต่เพียงเวทย์สีสวยที่ปะทะเข้ากับโซตรวนนั้นเท่านั้น

 

 

 

“ถ้าเจ้าฆ่าได้ก็เชิญ อ่อ... ข้าแนะนำให้เจ้าเลือกเหยื่อเป็นสองพี่น้องผมเงินนั้นเป็นคนสุดท้ายนะ เพราะเท่าที่ข้าจำได้ ครั้งสุดท้ายที่ข้าเผลอลืมน้องเจ้านั้นไว้ที่องค์เหนือหัว ข้าต้องสร้างบ้านใหม่ทั้งหลังเลยละ

 

 

 

หรือว่าเจ้าหนุ่มผมชานั้น ข้าก็ไม่แนะนำเหมือนกัน เจ้าหนูนี่น่ะ เล่นตลกร้าย ชนิดที่แม้แต่ข้าก็ขำไม่ออกทีเดียวเชียว” ว่าจบ เสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี พร้อมๆกับโซ่ตรวนที่ฟาดไปทั่วคุกใต้ดินให้ดังไปหมด ที่เห็นบุคคลที่คุ้นหน้าคุ้นตาหลายๆ คน ที่เคยเจอะเจอกันเมื่อนานมาแล้ว

 

 

 

“ทีนี้คงหมดธุระของเจ้าแล้ว ดังนั้นออกไปได้แล้ว” อีกครั้ง ที่พลังของผู้ที่ถูกจองจำผลักผู้ที่มาเยี่ยมเยือนให้กระเด็นออกมาด้านนอก อย่างยากที่จะโต้แย้ง

 

 

 

ดวงตาที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวนั้นกวาดมองไปรอบๆ ภาพเหล่านั้นอีกครั้ง ก่อนจะมาหยุดที่ภาพของเด็กชายผู้เป็นเจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินที่ยืนหัวเราะอยู่กับเหล่าเพื่อนๆ ก่อนจะค้อมศีรษะลงต่ำ มือข้างขวาทาบลงมาที่อก เป็นการทำความเคารพสูงสุด ก่อนมองภาพนั้นอีกครั้งด้วยดวงตาที่เศร้าหมองต่างจากเมื่อครู่

 

 

 

“องค์ชาย ท่านช่างถอดแบบออกมาได้เหมือนกับพระบิดายิ่งนัก”

 

 

 

 

 

 

 

- - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

อีกตอน ที่มากับปริศนาอีกข้อ ให้ผู้ที่เข้าชมได้งง กันไปตามๆกัน (555+)
แต่ไม่ต้องคิดมานะค่ะ เพราะยังไงใต้ปีกฯ ก็ไม่คิดจะให้ปริศนานี้คลายตัวในเร็วๆ ตอนนี้แน่
อยู่ไปใต้ดินอย่างนั้นแหละดีแล้ว เพราะขนาดพี่แกอยู่ใต้ดิน ใต้ปีกฯ ยังวางคาแลคเตอร์ให้ยากเลยง่ะ
สุดท้าย ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ
ปล.อย่าลืมโหวดตัวละครขวัญใจให้ใต้ปีกฯด้วยนะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 50 : บทที่ 49 ความสามารถ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3325 , โพส : 12 , Rating : 71% / 11 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1155
ชอบเรื่องนี้อ่ะ ไรเตอร์รีบๆอัพนะคะ
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 13:18
# 11 : ความคิดเห็นที่ 840
โอยๆๆอยากรู้แล้วใครโดนจองจำ แล้วใครคืออาจารย์ที่มาคุยด้วย มีคำผิดอยู่พอสมควรเลยนะคะ
Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.46.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 12:25
# 10 : ความคิดเห็นที่ 578
คนที่ถูกจองจำ  กับศาสตราจารย์ลึกลับ  อีกกี่ตอนถึงจะเผยตัวน้า  อยากรู้แล้วๆ
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 20:05
# 9 : ความคิดเห็นที่ 217
เมื่อไรจะมาอัพต่อขอรับ

รอนานแล้วนะขอรับ
Name : nania [ IP : 202.12.97.124 ]

วันที่: 4 ธันวาคม 2552 / 01:50
# 8 : ความคิดเห็นที่ 215
รวมกลุ่มเด็กเจ๋งละสิ
PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 110.164.245.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤศจิกายน 2552 / 08:53
# 7 : ความคิดเห็นที่ 214
very very fun
mak mak
Name : shadow [ IP : 58.8.197.152 ]

วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 / 23:32
# 6 : ความคิดเห็นที่ 212
ปริศนาเยอะจริง หุหุ

รีบๆมาอัพนะ
PS.  ยะฮู้
Name : คกคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คกคุง [ IP : 125.24.78.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 / 21:44
# 5 : ความคิดเห็นที่ 210

หนุกมากๆๆเลยค่ะ

เปงกำลังจัยให้ค่ะ

Name : devil of love < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ devil of  love [ IP : 114.128.243.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 / 20:54
# 4 : ความคิดเห็นที่ 209
อยากรู้จังว่าคนที่โดนขังเป็นใคร...
และผู้ที่เข้ามาคือใคร.... (แต่ให้เดาน่าจะเป็น โรเซ็ท อะเปล่าอะ)
มาอัพต่อเร็ว ๆๆๆ นะค่ะ
Name : Foll วูฟ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Foll วูฟ [ IP : 124.121.113.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 / 20:07
# 3 : ความคิดเห็นที่ 208

อยากรู้อ่าส์ว่าคนที่ถูกขังจะเป็นใครแต่ที่แน่ๆเห็นเรียกเซ็นว่าองค์ชาย

Name : มาsการุญ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มาsการุญ [ IP : 112.142.58.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 / 19:14
# 2 : ความคิดเห็นที่ 207
เย้ๆ ใต้ปีกมาอัพติดกัน 2 วันเลย ขอบคุณค่า ^0^
PS.  ~ดั่งแสงอรุณทอในความมืดมิด~
Name : gole < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gole [ IP : 61.91.94.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 / 18:55
# 1 : ความคิดเห็นที่ 206

องค์ชาย เซ็น=องค์ชาย!!!!!!!!!!!!!

องค์ชายของอะไรละเนี่ย

รีบๆ มาอัพต่อนะค่ะ


PS.  The only things in life achieved without effort is failure
Name : กรณิกา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กรณิกา [ IP : 125.24.102.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 / 18:28
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android