คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 51 : บทที่ 50 เตรียมตัวก่อนสอบ


     อัพเดท 7 ธ.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 46 Overall : 95,367
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 51 : บทที่ 50 เตรียมตัวก่อนสอบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3206 , โพส : 9 , Rating : 78% / 11 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 50 เตรียมตัวก่อนสอบ

 

 

 

วันนี้ก็ยังคงเป็นอีกวันที่อรุณรุ่งยามเช้า มาเยือนเหล่านักเรียนทั้งหลายของโรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล แต่จะต่างกันสักหน่อย ก็ตรงที่...

 

 

 

“เฮ้ยๆ เด็กปีหนึ่งตรงนั้นน่ะ เจ้าจะย้ายบ้านหรืออย่างไร เอาของพวกนี้ไปเก็บ”

 

 

 

หรือจะเป็น...

 

 

 

“นี่เจ้าจะเข้าป่านะ ไม่ใช่ไปเดินเที่ยว ถึงจะได้แต่งตัวอย่างนั้น”

 

 

 

หรือไม่ก็เป็น...

 

 

 

“อาจารย์ที่ปรึกษาเจ้าไม่ได้บอกหรืออย่างไร เรื่องการเตรียมตัวสอบน่ะหึ”

                                

 

 

เสียงความวุ่นวาย ที่จะมีประโยคเหล่านี้จากเหล่ารุ่นพี่แทรกมาเป็นระยะๆ ก่อนไล่เอาข้าวของที่เกินความจำเป็นไปมากไปเก็บ ให้กับเหล่าเด็กปีหนึ่งทั้งหลาย ที่มาเจอการสอบแบบแปลกๆ ในครั้งแรกของโรงเรียน เห็นแล้วก็อดหน่ายใจไม่ได้

 

 

 

...ดังกับฝูงผึ่งที่แตกรัง...

 

 

 

แม้ว่าจะมีบางกลุ่มที่ดูจะเตรียมตัวมาพร้อม แต่ก็ไม่อาจเก็บสีหน้าตื่นเต้นสำหรับการผจญภัยเล็กๆนี้ไปได้ จนทำเอาเหล่ารุ่นพี่หลายๆ คนที่เห็นถึงกับแอบ ‘ไว้อาลัย’ ให้กับความไม่รู้นั้นเล็กน้อย

 

 

 

ถัดไปไม่ไกลจากลานกว้าง ที่เป็นที่เตรียมตัวสำหรับเหล่านักเรียนปีหนึ่ง พวกนักเรียนชั้นปีที่ สอง สาม และ สี่ กลับดูจะจัดของได้อย่างเงียบๆ เกินคาด

 

 

 

ไม่มีการเสียงดังโหวกเหวก ไม่มีการส่งสายตาไปเตือนเหล่ารุ่นน้อง มีแต่เพียงหันไปมองด้วยความความสงสาร ก่อนจะทำหน้าที่เงียบๆ ของตนต่อไป

 

 

 

และเป็นอีกครั้ง ที่เสียงหวีดร้องนรกแตกจากบรรดาคณะอาจารย์ที่ดังขึ้นอย่างไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าเรียกความสนใจจากนักเรียนทุกสายชั้นปี อย่างที่ไม่มีใครกล้าที่จะเมินเฉย

 

 

 

“อรุณสวัสดิ์ นักเรียนทุกคน... ข้าจะขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันจะได้ไม่เสียเวลา”

 

 

 

เสียงดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว จากท่านอาจารย์คนเดิม ก็ปรากฏ ประตู ขึ้นมา 7 บาน กลางลานโล่ง ให้ได้เห็นกัน เรียกเสียงฮือฮา จากเหล่าเด็กปีหนึ่งขึ้นมาได้ทันที แต่ทว่า...

 

 

 

“วี๊ด~~~” เสียงดังอันชวนปวดประสาทนั้น ก็เกิดขึ้นยาวนานกว่าหนึ่งนาทีเช่นกัน และกว่าจะเงียบลงได้ ก็ทำเอากว่าครึ่งถึงกับมึนไปแล้ว

 

 

 

“เอาล่ะ ทีนี้มาฟังขั้นตอนต่อไปกัน” เสียงของท่านอาจารย์ยังคงกล่าวต่อไปอย่างไม่ได้รับผลกระทบกับเสียงนั้น

 

 

 

“ประตูทั้ง 7 บานนี้จะพาพวกเจ้าทั้งหมดไปยังจุดเริ่มต้นของการสอบ ดังนั้น ขอให้นักเรียนแต่ละคนเดินเข้าประตูของแต่ละชั้นปีให้ถูกต้อง และถ้าหากมีใครเข้าผิดชั้นปีขึ้นมา นอกจากจะถูกปรับให้สอบตกแล้ว พวกข้าจะไม่รับผิดชอบในสิ่งที่พวกเจ้าจะเจอข้างในนั้น”

 

 

 

ท่านอาจารย์เว้นวรรค ดูปฏิกิริยานิด เมื่อเห็นว่าไม่มีใครส่งเสียงถาม ก็พูดต่อ...

 

 

 

“พลุนี่ เป็นพลุเวทย์ ที่จะเรียกอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเจ้าเข้าไปทันทีที่จุด ข้าจะมอบให้กลุ่มละ 1 อัน จงรักษาไว้ให้ดี เพราะบางที นี่อาจจะเป็นพลุช่วยชีวิตพวกเจ้าก็ได้ และก็อย่าได้จุดซีซั้ว เพราะทันทีที่พลุถูกจุด พวกเจ้าจะถูกถอดออกจากการสอบทันที”

 

 

 

อีกครั้งที่ท่านอาจารย์หยุดเพื่อดูว่ามีคนตามทันที่พูดหรือไม่ ถึงแม้ว่าตั้งแต่ที่ตัวเขาเข้ามาทำหน้าทีพิธีกรของโรงเรียนนี้ จะยังไม่เคยมีนักเรียนคนใดไม่เข้าใจที่เขาพูดเลยก็ตาม (ไม่มีใครเคยถาม)

 

 

 

“เมื่อทุกคนเข้าใจดีแล้ว ก็เริ่มทยอยเข้าประตูที่เตรียมเอาไว้ได้ ที่ด้านหน้าของทุกคนจะมีอาจารย์ที่ปรึกษาของกลุ่มรออยู่แล้ว พวกเจ้าสามารถถามเอารายละเอียดการสอบได้อีกทีจากท่าน” เมื่อพูดจบ เจ้าตัวจึงกวาดตามองรอบๆอีกครั้ง เมื่อเห็นทุกอย่างเรียบร้อย จึงตัดสินใจหายตัวแวบออกไป

 

 

 

 ราวกับมีคนมาตีรังผึ่งให้แตก เสียงกระฮึ่มดังไปทั่วทุกที่อีกครั้ง เหล่านักเรียนชั้นปีต่างๆ ต่างก็ดำเนินหน้าทีต่อไป ชั้นปีสูงๆ อย่างปีหก ปีเจ็ด ก็ให้คำแนะนำรุ่นน้องที่ยังหาประตูของตัวเองไม่เจอ โดยเฉพาะปีหนึ่งที่ดูจะวุ่นวายมากที่สุด

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

“เอาไง จะไปเลยหรือเปล่า” เสียงถามความคิดเห็นจากผู้ที่เด็กที่สุดในกลุ่ม แต่มือก็ยังไม่วายยกอาหารเช้าขึ้นมากินอย่างไม่รีบเร่ง แถมยังมีการเอาบางคำลงไปป้อนเจ้าตัวสีฟ้าที่ตัก กับเจ้าตัวสีขาวที่นั่งอยู่ด้านข้างนั้นอีก

 

 

 

“ไว้ก่อนเถอะ ข้ายังไม่อยากถูกเหยียบแบบติดพื้นตอนนี้นะ” ผู้ที่เป็นเจ้าของสัตว์เลี้ยงสีขาวตอบ พรางยื่นหน้าออกไปมองยังกลางลานที่ดูจะชุนละมุนวุ่นวายไม่ยอมหยุดจากหน้าต่างบานใกล้ๆ

 

 

 

“ข้าเห็นด้วย” อีกสองหนุ่มน้อยตอบกลับมาอย่างพร้อมเพียง พร้อมกับการพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ จากอีกบุคคลหนึ่ง

 

 

 

“ว่าแต่เซ็น เจ้าว่าท่านอาจารย์โรเซทจะว่าอะไรไหม ที่พวกเรา...” เสียงติดกังวลเล็กๆ ที่มาจากสาวน้อยคนเดียวในกลุ่ม ก่อนจะได้รับคำสนับสนุนจากอีกคนที่หน้าหวานไปแพ้ผู้หญิง

 

 

 

สองเดือนที่ผ่านมา ทำให้แซนซัสรู้ซึ้งแล้วว่า ความน่ากลัวเป็นยังไง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการฝึก...เอ่อ เอาเป็นว่าเรื่องนั้นอย่าไปพูดถึงดีกว่า เรื่องเดียวที่พอจะทำใจรับได้ คือฝีมือที่เก่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด จนตอนนี้ตนเองสามารถเรียกเวทย์จากธาตุที่สองออกมาได้แล้ว

 

 

 

“ไม่ละมั่ง แต่ว่าเช้านี้ยังไม่เห็นพี่คาร์ร่าเลย เมื่อวานก็บอกว่าให้รอก่อน” เซ็นอย่างไม่ค่อยจริงจังนัก ก่อนจะป้อนอีกคำ ลงไปให้เจ้าตัวที่อยู่บนตัก แม้จะรู้ว่าอาหารพวกนี้ไม่ได้ทำให้พวกมันอิ่มก็ตามทีเถอะ แล้วก็ไม่ลืมที่จะส่งอีกคำไปให้อีกตัวที่ดูจะใหญ่กว่าเมื่อตัวเปิดเทอมเกือบ 3 เท่าตัวด้วย

 

 

 

“ว่าแต่พวกเจ้าได้ข่าวของกลุ่มที่ได้ท่านอาจารย์โซล กับ ท่านอาจารย์อุสราบ้างไหม” พีซัสอดที่จะถามออกมาไม่ได้ เมื่อเหลือบไปเห็นทั้งสองอาจารย์ที่ยังคงนั่งกินข้าวช้าวอย่างสบายอารมณ์เช่นเดียวกับกลุ่มตน ณ ห้องอาหารแห่งนี้ แทนที่จะไปรอนักเรียนที่ลาน ดังที่เสียงประกาศแว่วมาเมื่อครู่

 

 

 

“ไม่อ่ะ เคยถามเจ้าพ่อตัวแสบนั้นครั้งหนึ่ง แต่ก็โดนบ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบไปจนได้” ผู้เป็นลูกอกตัญญูหมายเลขหนึ่งอย่างซีฟาตอบอย่างหน่ายๆ กับนิสัยขี้เล่นที่เกือบวอนดับชีพมาหลายรอบ

 

 

 

ดังนั้น คำตอบที่หวังพึ่งพาได้จึงมาตกอยู่ที่เซ็น เพราะตอนนี้ทั้งกลุ่มคงได้ประจักษ์แล้วว่า ไอตัวเล็กๆ ดูไร้พิษสงนี้ กำหลาบใครต่อใครมาได้หลายนักแล้ว

 

 

 

ดังนั้น สายตาที่จับจ้องไปยังเซ็น จนทำให้คนอื่นๆ มองข้ามบางอย่างที่เริ่มจะซีดลง เมื่อเห็นพีซัสเปิดประเด็นนี้ขึ้นมา ยิ่งเมื่อเจอกับคำถามที่ว่า...

 

 

 

“ทำไมไม่ถามดีเอลเอาล่ะ เจ้านั้นน่าจะรู้ดีกว่าข้านะ”

 

 

 

เจ้าตัวกลับสะดุ้งโหยงอย่างมีพิรุธ ก่อนจะกลบเกลื่อนด้วยการกินข้าวคำโตๆ อย่างหวังว่าปากจะได้ไม่ว่าง แล้วไม่ต้องตอบคำถามใดๆทั้งสิ้น

 

 

 

แต่ยังไม่ทันที่จะได้ถูกคาดคันสิ่งใด ปากน้อยๆ กับอาหารภายใน ก็เกือบพาดับชีพตนเองซะแล้ว

 

 

 

“พวกเจ้ามาอยู่นี่ นี่เอง การสอบกลางภาคมันน่าสบายใจขนาดนั้นเลยรึ” คำถามเย็นๆ ที่ถูกส่งมาจากด้านหลังของดีเอล

 

 

 

และนั้นทำเอาเจ้าคนไม่อยากปากว่าง เกือบอาหารติดคอตาย พรางเผ่นแนบไปยืนด้านหลังเซ็น หน้าดำหน้าเขียว ให้เจ้ามังกรตัวน้อยต้องบินขึ้นไปทิ้งตัวลงบนหลังเจ้านายดังอัก พ้นเอาอาหารทั้งหมดออก

 

 

 

“สวัสดียามเช้าครับท่านอาจารย์ กินอาหารเช้าไหมครับ” เซ็นหันไปถามผู้มาใหม่แทนเพื่อนๆ เมื่อเห็นแล้วว่าทั้งหมดที่นั่งอยู่สติลอยไปไกลแล้ว

 

 

 

จะมีเห็นที่ยังอยู่ ก็แซนซัสที่กำลังหันไปเอานิ้วจิ้มพีซัสด้านข้าง ราวกับตรวจสอบอะไรบางอย่างมากกว่าสะกิด

 

 

 

“ไม่ล่ะ แล้วที่สำคัญ เวลาเช่นนี้ ทำไมพวกเจ้ายังอยู่ที่นี่กันอีก” โรเซทพยายามที่จะไม่ถูกเจ้าหนูนี่เบี่ยงประเด็น ก่อนจะมุ่งเข้าเหตุผลเดิม

 

 

 

“เอ๋~ ที่นี่โรงอาหาร ก็ต้องมากินข้าวซิครับ” คำตอบที่ถ้าเป็นคนอื่น คงได้มีการฟาดเปรี้ยงกันไปแล้ว แต่เมื่อผู้พูดเป็นเซ็นกลับเป็นตรงข้ามซะนี่ เมื่อน้ำเสียงซื่อ กับหน้าตาที่ดูจะไร้เดียงสานั้น ทำเอาเชื่อได้ยากว่าเด็กชายตรงหน้ากำลังกวนโมโหเขา

 

 

 

แต่ตอนนั้นกลับเป็นจังหวะเดียวกับที่อุสราที่นั่งอยู่อีกด้านของโรงอาหารหัวเราะออกมา ไม่รู้ว่าหัวเราะเพราะได้ยินที่เซ็นตอบ หรือหัวเราะเพราะอะไรกันแน่ เพราะดูจากระยะทางแล้ว คนธรรมดาไม่น่าจะได้ยินสิ่งที่พวกเขาคุยกันได้

 

 

 

ขอย้ำว่าคนธรรมดา!!!ละนะ

 

 

 

“ถ้าพวกเจ้ากินเสร็จแล้วก็รีบลงมาที่ลานกว้าง ข้าจะไปรอที่นั้น” จบคำ เจ้าตัวก็เดินออกไป แต่ก็ไม่วายเหลือบขึ้นมามองเหล่ารุ่นพี่ ที่ตอนนี้เริ่มมั่นใจแล้วว่า เมื่อกี่พวกเขาได้ยินแน่ๆ

 

 

 

จะไม่ให้มั่นใจได้อย่างไร ในเมื่อ เมื่อกี้เขายังเห็นอุสรายกนิ้วให้เซ็นอยู่เลย แน่นอนว่างานนี้ คนยกนิ้วให้ก็ไม่พ้นโดนเพื่อนโบกเข้าไปที ฐานะที่สอนเรื่องไม่เป็นเรื่องให้ลูกชาย โดยไม่ได้ดูเลยว่า ตัวเองนั้นแหละที่ไม่มีปัญญาไปห้ามลูก

 

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายกว่าที่กลุ่มเซ็นจะได้ออกเดินทาง ตะวันก็เลื่อนขึ้นมาจะตรงกับศีรษะอยู่แล้ว เพราะกว่าที่คาร์ร่าจะมาถึงก็สายมาก ชนิดที่ขนาดโซลและอุสรา โดนเด็กนักเรียนตามตัวเจอ จนโดนลากไปไหนแล้วก็ไม่ทราบ

 

 

 

ดังนั้น ลานกว้างที่เคยจุนักเรียนถึงเกือบ 700 คน ตอนนี้เหลืออย่างเบาบาง มีเพียงไม่กี่กลุ่มให้เห็น แต่ที่แน่ๆ เด็กปีหนึ่งทั้งหมดออกเดินทางไปหมดแล้ว

 

 

 

“การสอบจะแบ่งออกเป็น 12 จุดในป่านั้น โดยที่พวกเจ้าทั้งหมดต้องเดินผ่านจุดเหล่านี้อย่างน้อย 6 จึงจะผ่านการทดสอบ ส่วนนี้เป็นพลุเวทย์ ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นอย่าใช้ เพราะทันทีที่จุด กลุ่มพวกเจ้าจะถูกถอดออกจากการสอบโดนทันที”

 

 

 

โรเซทยื่นแผนที่ และพลุสัญญาณให้ ก่อนจะหันไปร่ายเวทย์ใส่ประตูบานใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางลานบานหนึ่ง

 

 

 

ประตูศิลาบานใหญ่เรืองแสงขึ้นชั่วแวบ ก่อนจะค่อยๆขยับตัวเปิดออก ทำให้เห็นว่าอีกด้านเป็นป่าทึบ แทนที่จะเป็นลานกว้างอย่างที่ควรเป็น

 

 

 

“ที่สำคัญ อย่าลืมที่จะรีบกลับมาที่นี่ให้ทัน ก่อนพระอาทิตย์ตกดินในวันที่ 3 เพราะไม่อย่างนั้น คะแนนทั้งหมดที่พวกเจ้าทำได้ จะถูกหักครึ่ง มีอะไรจะถามไหม”

 

 

 

“มีครับ” เซ็นยกมือขึ้น ก่อนที่จะหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นว่าไม่ใช่แค่ท่านอาจารย์เท่านั้นที่หันมามอง แต่เหล่าเพื่อนๆ ก็หันมามองอย่างไม่เข้าใจเหมือนกัน

 

 

 

“คือเรื่องพลุ ถ้าสมมติว่ากลุ่มเราทำหาย แล้วใช้ของกลุ่มอื่นจุดได้ไหม”

 

 

 

“ไม่ได้ พลุแต่ละอันจะลงเวทย์เรียกอาจารย์ที่ปรึกษา เพื่อเข้าไปรับนักเรียนออกมาในกรณีฉุกเฉินเท่านั้น ซึ่งถ้าใช้พลุของกลุ่มอื่นจุด ก็จะเป็นการเรียกอาจารย์ท่านอื่นด้วย”

 

 

 

จบการอธิบาย ร้อยยิ้มน้อยๆ บนหน้าตาซื่อๆ ก็ปรากฏให้เห็น เรียกเอาขนกายของเหล่าเพื่อนๆลุกชันอย่างบอกไม่ถูก จะมีก็แต่โรเซทที่ใจว่านั้นเป็นการยิ้มแทนคำขอบคุณเท่านั้น

 

 

 

“มีอะไรจะถามอีกไหม” โรเซทถามย่ำอีกครั้ง กับเหล่าลูกลิงทั้งหลาย ที่เขาต้องดูแลมา 2 เดือนกว่าๆ นั้นอย่างแอบกังวล เพราะถึงจะรู้ว่าอย่างไร ตอนนี้เด็กกลุ่มนี้ก็สามารถผ่านการสอบของปีหนึ่งอย่างสบายๆ ได้ แต่เรื่องที่ไม่คาดฝันมันเกิดขึ้นเสมอนี่ซิ ที่น่าหนักใจ

 

 

 

“ถ้าไม่มีอะไรจะถามก็ออกเดินทางได้ ระวังตัวกันด้วย อย่าให้ข้าได้มานั่งคุมพวกเจ้าสอบซ้อม เพราะข้ารับรองได้เลยว่า การสอบซ้อมของพวกเจ้าจะโหดยิ่งกว่าการสอบในป่านั้นซะอีก” กล่าวจบ โรเซทก็เปิดทางให้เหล่าเจ้าพวกตัวแสบทั้งหลายออกเดินทางกันทันที เพราะยังไงนี่ก็ช้ากว่ากลุ่มอื่นมากแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มาแล้วจ้า ใต้ปีกฯ ไม่ได้หายไปไหนนะ (รู้นะ ว่ามีบางคนแอบบ่น กลัวว่าใต้ปีกจะหายไปแบบคราวก่อน)
ใต้ปีกฯ ต้องขอบคุณ nania มากๆเลย เรื่องเตือนเรื่องคำผิดมา
แต่ว่าใต้ปีกฯ คงยังแก้ให้ในตอนนี้ไม่ได้ค่ะ (ขอโทษด้วยนะค่ะ) 
เพราะตัวใต้ปีกฯ เองก็อ่อนไทยแบบมากๆ (แก้เองเดียวก็เหลือคำผิดอีก) ดังนั้นใต้ปีกฯ จึงรอเพื่อนรีไรท์ให้ทีเดียว 
กะว่ารีไรท์เสร็จเมื่อไร จะเอามาลงให้ใหม่ทั้งหมดอีกที รวมถึงรวบตอน 2 ตอนเป็นตอนเดียว ตามแบบต้นฉบับค่ะ
ส่วนเรื่องปรับตัวอักษร มีตอนไหนอ่านยาก ยากยังไง บอกมาได้นะค่ะ ใต้ปีกฯจะปรับให้
สุดท้ายขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน และโพสเป็นกำลังใจทุกคนเลยค่ะ

ปล.อย่าลืมโหวดตัวละครขวัญใจให้ใต้ปีกฯด้วยนะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 51 : บทที่ 50 เตรียมตัวก่อนสอบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3206 , โพส : 9 , Rating : 78% / 11 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1156
Let's Go!!!!
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 13:28
# 8 : ความคิดเห็นที่ 869
สอบซ่อม ไม่ใช่ ซ้อม ค่ะ
Name : palpal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ palpal [ IP : 124.120.92.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 20:21
# 7 : ความคิดเห็นที่ 842
สงสัยเซ็นของเราจะต้องไปแกล้งคนอื่นแน่ๆๆเลย
ส่วนเรื่องคำผิดที่ทางไรเตอร์แจ้งว่ารอเพื่อนเเก้ไข
ให้ ดังนั้นทาผู้อ่านคนนี้จะขอไม่ลงเรื่องคำผิดแล้วนะคะ เพราะไรเตอร์มีผู้ช่วยรีไรท์แล้ว
แต่จะคอยเข้ามาส่งกำลังใจให้ไรเตอร์เสมอๆๆ

Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.46.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 12:35
# 6 : ความคิดเห็นที่ 579
อ่านมาถึงตอนนี้กลับไม่แน่ใจอย่างอาจารย์โรเซทว่า  ยิ้มของเซ็น  จะเป็นแค่รอยยิ้มขอบคุณ
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 20:19
# 5 : ความคิดเห็นที่ 254
คงไม่ได้คิดจะเอาพลุของกลุ่มอื่นมาจุดหรอกนะขอรับ
PS.  เราอยู่เพื่อที่จะรัก แม้เธอจะไม่เึคยหันมา แต่เราจะยังคงรักและห่วงใยตลอดไปในฐานะพี่ชาย อย่างน้อยก็ขอเป็นเงาของเธอ
Name : ชายผู้มีรักอันนิรันดร์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชายผู้มีรักอันนิรันดร์ [ IP : 180.180.51.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2553 / 15:41
# 4 : ความคิดเห็นที่ 222
นุกมากอ่านรวดเดียวจบเลย จะรอตอนต่อไปนะ
PS.  LOVE Dino F.ever
Name : PANG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PANG [ IP : 124.122.158.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2552 / 18:04
# 3 : ความคิดเห็นที่ 221
ฝูงผึ่ง ต้องเป็น ฝูงผึ้ง ขอรับ ไรเตอร์คงพิมพ์เร็วไปหน่อย
ละมั่ง เป็นสัตว์ป่าชนิดหนึ่ง
ละมั้ง คือความไม่แน่ใจ ผิดนิด ความหมายเปลี่ยน
ระวังนิดก็ดีนะขอรับ
กำหลาบ ต้องเป็น กำหราบ ร นะขอรับ
สอบซ้อม ซ่อม นะ ไม่ใช่ซ้อม

เข้าใจขอรับ
ภาษาเป็นเรื่องที่ฝึกฝนกันได้
ไม่ใช่เรื่องยากเกินความสามารถอะไร
ฝึกบ่อยๆเดี๋ยวก็ดีเองขอรับ
เป็นกำลังใจให้ขอรับ
สู้ๆ
Name : nania [ IP : 202.12.97.124 ]

วันที่: 7 ธันวาคม 2552 / 16:28
# 2 : ความคิดเห็นที่ 220
ขอบคุณค่าา

มาต่อแล้ว

สนุกมากเลย สู้ๆค่ะ
Name : hipcy < My.iD > [ IP : 113.146.101.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2552 / 15:36
# 1 : ความคิดเห็นที่ 219
เจ้าเซ็นต้องไปเอาพลุของคู่แข่งมาจุดเพื่อให้โดนถอนตัวออกแหงๆๆ เหอๆๆๆ
PS.  ~ดั่งแสงอรุณทอในความมืดมิด~
Name : gole < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gole [ IP : 61.91.94.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2552 / 14:52
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android