คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 52 : บทที่ 51 การสอบ(ตอนแรก)


     อัพเดท 30 ธ.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 47 Overall : 95,368
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 52 : บทที่ 51 การสอบ(ตอนแรก) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3256 , โพส : 17 , Rating : 82% / 12 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่ 51 การสอบ(ตอนแรก)

 

 

 

 

 

 

ตะวันสีทองอาบขอบฟ้าให้ชุ่มไปด้วยสีแดงสด ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนสีเป็นสีม่วง เพื่อย่างเข้าสู่ค่ำคืน เหล่านักเรียนอินทราเซลกว่าครึ่งต่างหาที่พักพิง เช่นเดียวกับกลุ่มของเหล่าปีหนึ่ง ผู้เป็นเจ้าของความสามารถที่มีสีสันหลากหลายที่สุดในสายชั้นปี

 

 

 

“แซนซัส เจ้าตรวจดูบริเวณนี้ที”

 

 

 

หลังจากเดินทาง จนพระอาทิตย์แทบจะลาลับขอบฟ้า กลุ่มของเจ้าตัวก็สามารถไปตีตราที่จุดตรวจมาได้ 2 จุด ในที่สุดเซ็นก็หาที่พักริมทะเลทราบ ก่อนจะวานให้แซนซัสช่วยตรวจดูบริเวณโดยรอบ ท่ามกลางสายตางงๆ ของเหล่าเพื่อนที่ส่งมาเป็นคำถาม

 

 

 

เมื่อได้รับการพยักหน้ายืนยันแล้วว่าที่ตรงนี้ปลอดภัยหายห่วง เหล่าลูกลิงทั้งหลายจึงทิ้งตัวลงกับพื้นทันทีอย่างไม่มีการระวัง เพราะเหนื่อยกับการเดินทางมาทั้งวัน

 

 

 

“แซนซัส ข้าว่าจะถามเจ้าตั้งนานแล้ว ไม่รู้ข้าคิดไปเองหรือเปล่า แต่ข้าว่าเจ้ามีตาที่สามารถอ่านข่ายของเวทย์มนตร์ได้” วีเทียร์เอ่ยปากถามขึ้นทันที ก่อนจะได้รับเสียงสนับสนุนจากคนอื่นๆ ด้วยปฏิกิริยาผงกหัวขึ้นมาอย่างตั้งใจฟัง

 

 

 

 “เอ๋~ นี่ข้าไม่ได้บอกเจ้าเรื่องความสามารถนี่เหรอ” แต่กลับเป็นแซนซัสที่เอ่ยปากถามกลับ แต่เมื่อเห็นสายตาที่ส่งกลับมานั้น ทำเอาเจ้าตัวได้แต่ถอนหายใจ

 

 

 

และไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลยถ้าคนอื่นๆ จะไม่รู้ตามไปด้วย เพราะการฝึกของโรเซทนั้นจะเป็นการฝึกแบบแยกเดี่ยว จะมีบางครั้งที่จะโดนมาฝึกคู่บ้าง แต่ก็น้อยมาก ดังนั้น ตอนนี้เรียกได้ว่าฝีมือของแต่ละคนนั้น จะก้าวหน้าไปขนาดไหน คงไม่มีใครสามารถล่วงรู้ได้

 

 

 

“แต่เรื่องที่เจ้าพูดว่าข้าสามารถอ่านข่ายเวทย์มนตร์ได้นั้น ก็ออกจะเกินจริงไปนิด ข้าแค่เห็นการทักทอและสีของเวทย์มนตร์เท่านั้นเอง และถ้าเป็นเวทย์มนตร์ที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน หรือเห็นแต่ไม่ได้ศึกษา ก็ไม่รู้หรอกว่านั้นเป็นเวทย์อะไร”

 

 

 

แซนซัสตอบ ก่อนจะชี้ออกไปบริเวณใกล้ๆ กับจุดที่เซ็น เลือกให้พักริมทะเลทราบ ก่อนจะอธิบายต่อ...

 

 

 

“อย่างตรงที่เราพักเนี่ย เรียกว่าจุดรอยต่อของเวทย์ ถ้าทัดไปทางนั้นอีกนิด จะเข้าสู่วงเขตของวงแหวนเวทย์ธาตุดิน ซึ่งข้าไม่รู้หรอกว่ามันเป็นเวทย์อะไร แต่ว่าวงแหวนเวทย์ดินส่วนใหญ่มันจะเป็นกับดักที่ใช้คุมขัง ส่วนอีกทางก็เป็นเขตของวงแหวนเวทย์ธาตุไฟ อันนี้ข้าก็ไม่รู้จักอีก รู้แค่ว่านั้นก็ไม่น่าไว้ใจเหมือนกัน”

 

 

 

จบคำอธิบาย ทั้งหมดก็ได้แต่มองมาที่แซนซัสตาโต อย่างไม่อยากจะเชื่อ

 

 

 

ควรรู้ว่า เวทย์มนตร์นั้นเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น ไร้รูป ไร้ลักษณ์ มีเพียงประสาทสัมผัสบางอย่างเท่านั้น ที่จะตอบรับกับเวทย์มนตร์ แม้จะเป็นการสร้างเวทย์จากวงแหวนเวทย์ก็ตาม ส่วนใหญ่ที่เห็นเป็นสีสันกัน มักจะมาจากเวทย์ที่เปลี่ยนตนเองเป็นธาตุแล้วทั้งนั้น

 

 

 

ดังนั้นที่แม้เจ้าตัวจะไม่ได้มีความสามารถถึงขนาดอ่านออก แต่ถ้ามองเห็นได้ ก็เป็นความสามารถที่เรียกว่าน่ากลัวแล้ว เพราะนั้นก็เท่ากับว่า แซนซัสสามารถที่จะอ่านการต่อสู่ทางเวทย์ล่วงหน้าได้

 

 

 

“ไม่น่าละ ตอนนั้นเจ้าจึงรอดการกับดักเวทย์มนตร์มาได้ ทำเอาข้าเสียความมันใจไปโขเลย” พีซัสอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาเบาๆ

 

 

 

“ข้าก็ด้วย” วีเทียร์เองก็เหมือนกัน ทั้งๆ ที่คิดว่าเวทย์โจมตีนั้นส่งไปสมบูรณ์แบบแล้ว แถมยังเล็งทั้งโอกาสอีกด้วย เจ้าตัวยังอุตสาห์หลบพ้นอีก

 

 

 

เซ็นได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะหยิบตะเกียงที่ภายในมีไฟสีสวยจุดอยู่ออกมาจากกระเป๋าหนัง ส่งให้วีเทียร์อย่างรู้หน้าที แล้วก็หยิบกริชที่ครั้งหนึ่งเคยเกิดศึกแย่งกันกลางเมืองส่งให้เฟย์ เซ็นจึงเจอกับสายตาของคนถูกส่งมีดให้เป็นเชิงถามเกี่ยวกับสิ่งของที่ยื่นมาอย่างไม่มีสัญญาณล่วงหน้านั้น

 

 

 

“ข้าจะวานเจ้ากับซีฟาไปหาอาหารช่วงเย็นให้ เพราะจะให้วีเทียร์ กับ แซนซัทไปก็ดูจะไม่เหมาะนัก” เมื่อได้รับคำตอบ เจ้าตัวสงัดจึงยอมรับกริชเล่มงามมาไว้ในมือ “ส่วนดีเอลจะไปกับข้า”

 

 

 

เมื่อทำการแบ่งหน้าที่เสร็จ และทุกคนกำลังจะแยกย้ายกันไปทำหน้าทีของตัวเอง บุคคลที่ดูเหมือนจะถูกลืม ก็โวยวายทันที เมื่อเห็นเพื่อนทำท่าจะทิ้งกันง่ายๆ 

 

 

 

“แล้วข้าล่ะ จะให้ทำอะไร” พีซัสรีบเข้าไปคว้าไหลเจ้าปีศาจตาใส ก่อนจะได้รอยยิ้มละลายใจ ที่ส่งคนเห็นตรงสู่นรกได้ทันที ทำให้เจ้าตัวอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งเบาๆ ก่อนจะถ่อยออกมาห่างๆ

 

 

 

“อืม นั้นน่ะซิ หรือข้าจะเปลี่ยนเป็นท่านกับแซนซัสออกไปหาอาหารเย็น แล้วให้เฟย์กับซีฟาอยู่ดูแลพื้นที่ดี” เซ็นออกความคิดเห็นหน้าซื่อ น้ำเสียงและแววตาที่แสดงออกถึงความจริงจัง ไม่ได้มีเคล้าโครงส่วนไหนบอกเลยว่าเจ้าตัวกำลังหาเรื่องแกล้งเขา

 

 

 

และนั้นก็ทำเอาเจ้าตัวไม่กล้าที่จะต่อว่ากลับ ได้แต่ลงไปนั่งทำตัวดีๆกับพื้น เพื่อเฝ้าพื้นที่กับพวกที่เหลือต่อไป

 

 

 

ซีฟาที่เห็นก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปช่วยแก้ความเข้าใจผิดนั้น เพราะอย่างไรเขาเองก็เข้าใจความรู้สึกเวลาที่ถูกแกล้งเหย้าด้วยจุดอ่อน โดยสายตาซื่อๆนั้นดี น่ากลัวยิ่งกว่าการสั่งด้วยถ่อยคำที่รุนแรงเสียอีก

 

 

 

แต่สิ่งที่บอกออกไปนั้นกลับได้สีหน้าเครียด และความระแวดระวังภัยรอบตัวขึ้นมาอีกระดับ จนวีเทียร์กับแซนซัสสังเกตได้ เลยโดนซีฟาโบกเข้าไปให้ โทษฐานที่ทำอะไรไม่เข้าท่า ก่อนจะออกเดินตามเจ้าลูกพี่ลูกน้องไป ที่ตอนนี้เห็นเพียงหลังไวๆ ให้น่าที่จะหลงกันยิ่งนัก

 

 

 

เมื่อทั้งกลุ่มถูกแยกออกเป็น 3 กลุ่มย่อย บางสิ่งบางอย่างก็เปลี่ยนแปลงตามทันที

 

 

 

และเพียงทั้งหมดแยกย้ายออกไปทำหน้าที่ของตนเอง เซ็นก็จักการส่งริซเข้าไปแจ้งข่าวแก่บรรดาเพื่อนทุกคนโดยผ่านความสามารถเฉพาะตัวของภูติ ที่จะส่งแต่เสียงเข้าหัวโดยตรง

 

 

 

‘แย่งพลุของฝ่ายตรงข้ามมา แล้วจุดซะ’ คำพูดที่ไม่ได้ไขความกระจ่างชัดอะไรเลยนั้น ทำเอาเพื่อนๆ งงไปเป็นแทบ ก่อนประจักษ์ชัดว่าทำไม...

 

 

 

 

 

 

 

----------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

ทางด้านเฟย์และซีฟา ที่เดินออกมาจากที่พักได้ไกลพอควร ต้องหยุดชะงักลง เมื่อเจอกับรุ่นพี่ปี 3 ที่มาดักรอเขาตรงนี้ถึง 3 คน คิ้วของทั้งสองขมวดลงทันที ที่พบว่ากลุ่มตัวเองต้องต้อนรับรุ่นพี่ถึง 3 คน ทั้งที่พวกตัวเองมีเพียง 2 คนเท่านั้น แต่เมื่อมองสังเกตทั้ง 3 คนให้ดี กลับเป็นซีฟาที่เหยียดยิ้มออกมา ก่อนจะสบสายตาสีน้ำตาลนั้นไปยังบุคคลที่คุ้นเคย

 

 

 

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ โมกา ไม่ซิ ตอนนี้ต้องเรียกเจ้าว่ารุ่นพี่ซินะ” ร้อยยิ้มเยาะเย้ยบวกกับสีหน้ากวนๆ ส่งไปให้อย่างเต็มใจ ก่อนจะยิ่งฉีกยิ้มกว้าง เมื่อกล่าวประโยคต่อไป...

 

 

 

“แล้วเป็นอย่างไรบ้างล่ะ ข้าได้ยินมาว่า จนตอนนี้รุ่นพี่ก็ยังใช้หนี้เซ็นไม่หมด ดูท่าว่าดอกเบี้ยนั้นคงต้องใช้กันบานแน่ๆ”

 

 

 

“เจ้า!!!” โมกาโกรธจนตัวสั่น พูดไม่ออก อยากจะออกไปขย้ำคนตรงหน้าให้รู้แล้วรู้รอด เรื่องตั้งแต่เมื่อก่อนเปิดเทอมยังคงตามหลอกหลอนเขาจะถึงตอนนี้ไม่หาย

 

 

 

และถึงแม้ตอนนี้ ตัวเขาเองก็ยังคงถูกพวกของธิดายมทูตใช้งานเยี่ยงทาส แม้จะไม่ใช้งานที่ยาก แต่ก็มากจนเขาแทบจะไม่มีเวลาไปทำอะไรอย่างอื่น

 

 

 

“อย่าเพิ่งโมโหไปน่าโมกา เจ้าจะไม่แนะนำรุ่นพี่อีกสองคนเชียวรึ” ซีฟาตัดไปอีกเรื่อง ก่อนที่คนตรงหน้าจะได้ทันเข้ามาขย้ำคอดังที่ตั้งใจไว้

 

 

 

“ไม่จำเป็น เพราะข้าคนเดียว ก็จัดการพวกเจ้าทั้งสองคนได้แล้ว” โมกาพูดอย่างเดือดดานสุดขีด ซึ่งก็เรียกคิ้วคนฟังให้กระตุกกันไปตามๆ กัน

 

 

 

“ข้าขอได้ไหม” คำแรกของวันจากเจ้าเด็กจอมสงัด ทำเอาซีฟาถึงกับผิวปากหวือ ไม่คิดว่าลูกพี่ลูกน้องจอมนิ่งจะเดือดกับเขาเป็น

 

 

 

“ยังก่อน ถ้าสู่กันเฉยๆก็ไม่สนุกน่ะซิ ของอย่างนี้มันต้องมีการเดิมพันกันด้วย รุ่นพี่ว่าจริงไหมครับ” ซีฟาหันไปถามอีก 2 คนที่เหลือ

 

 

 

และแม้ทั้งคู่จะยังสวมฮูตอยู่ก็ตาม แต่มันก็ไม่อาจจะบิดบังสายตาระยิบระยับจากทั้งคู่ไปได้

 

 

 

“จะเอาอะไรใช้ในการเดิมพันล่ะ” หนึ่งในสองของเสื้อคลุมนั้นตอบกลับมา

 

 

 

“สิ่งนี้เป็นอย่างไร” ซีฟายกพลุเวทย์ขึ้นมาโชว์ตรงหน้า ก่อนจะเรียกสายตาไม่เข้าใจกลับมา แต่เจ้าตัวกลับทำเป็นมองผ่าน ก่อนจะกล่าวต่อ “หรือว่ารุ่นพี่ไม่กล้า”

 

 

 

แววตาระยิบระยับกับเรื่องเสี่ยงภัยของซีฟาตรงหน้า ทำเจ้าลูกพี่ลูกน้องจอมเงียบถึงกับแอบขนลุกซู่ คำว่า ‘อยากลองวิชา’ วิ่งเข้าชนสามัญสำนึกเข้าเต็มแก่ เมื่อหันไปเห็นแววตาแปลกๆบางอย่าง จนต้องออกปากพูดอีกครั้ง

 

 

 

“เซ็นคงไม่ชอบใจนัก...” เสียงพูดลอยๆ ที่เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่าคนข้างๆ แต่กระแทกคนที่ได้ยินแทบเสียศูนย์ ทำเอาซีฟาหันมามองเจ้าคนเตือนตาเขียว

 

 

 

“เอาอย่างไรรุ่นพี่” เมื่อโดนสกัดดาวรุ่ง ที่ในอนาคตอาจริ่งได้ถ้าไม่หยุด ซีฟาจึงหันมาลงกับรุ่นพี่ตรงหน้าแทน

 

 

 

“ตกลง” เมื่อได้คำตอบ โมกาที่เตรียมจะพุ่งเข้าไปก็ต้องเบรกตัวแทบโก่ง เมื่อซีฟาโยนบางอย่างลงไปตรงหน้าโมกา เกิดเป็นกำแพงเวทย์ที่แข็งแกร่ง ก่อนจะหายไปในเวลาไม่กี่อึกใจ

 

 

 

“ไม่ขี้โกงเกินไปหน่อยหรือครับรุ่นพี่ ฝ่ายผมก็โชว์ของเดิมพันไปแล้ว แล้วฝ่ายรุ่นพี่ล่ะ” ซีฟาที่จนบัดนี้ยังใจเย็นแล้วรอบครอบ เรียกเอาทั้งสีหน้าประหลาดใจ และพอใจออกมาได้ในคราวเดียวจากพวกเดียวกัน

 

 

 

‘ดูท่าผลของการฝึกคงได้ผล’

 

 

 

“ของเดิมพันไม่ได้อยู่ที่พวกข้า แต่ถ้าเจ้าชนะได้ ข้าจะเอาจากเพื่อนให้” เมื่อได้คำตอบที่แน่ชัดแล้วว่าของที่ต้องการไม่ได้อยู่ที่กลุ่มนี้ ซีฟาจึงสายหน้าอย่างหนักใจก่อนจะถอยออกมายืนข้างเฟย์ แล้วส่งสัญญาณบางอย่างไปให้เจ้าญาติจอมเงียบ

 

 

 

“ถ้าอย่างนั้น รุ่นพี่คงต้องเหนื่อยหน่อยแล้ว” กล่าวจบ ทั้งคู่ก็ดีดตัว แล้วแผ่นเข้าไปในป่ารกคนละทาง ก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัวทัน ทั้งคู่ก็หายไปแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

ริมทะเลทราบ ตอนนี้พระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปได้ทั้งดวงแล้ว แต่ที่ขอบฟ้าก็ยังมีสีม่วงจับเป็นเส้นให้เห็น หลังจากที่กลุ่มของเซ็น และเฟย์แยกย้ายกันออกไปจนลับสายตา เสียงพุ่มไม้ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

 

 

 

สายตาจากเด็กทั้งสามมองไปยังผู้มาใหม่ที่ไม่คุ้นหน้าทั้ง 3 คน ก่อนจะหันกลับมาดูงานของตัวเองต่อ ราวกับไม่สนใจผู้มาเยือน มีเพียงแต่พีซัสที่ถูกสองหน้าสวยยันไปรับหน้ารุ่นพี่ที่มาปรากฏตัวตรงหน้า

 

 

 

“ช่างเป็นการต้องรับที่อบอุ่นเสียจริง” เสียงยียวนจากหนึ่งในรุ่นพี่ที่ส่งไปให้เพื่อนสาวที่อยู่กลุ่มเดียวกัน ก่อนจะขยับยิ้มรับพีซัสที่เดินออกมาหา

 

 

 

“มีอะไรหรือครับรุ่นพี่ ถึงไปแวะเข้ามาทักทายพวกเราแบบนี้” แม้บทพูดจะเป็นในแบบการทักทายที่สุภาพ แต่น้ำเสียงและไอวิญญาณที่แผ่ออกมาก็ทำให้ผู้มาเยือนทราบได้ทันทีว่าเด็กกลุ่มเล็กๆตรงหน้า คงจะรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของการมาเยือนครั้งนี้แล้ว

 

 

 

“เข้าเรื่องเลยแล้วกัน พวกข้าต้องการให้เจ้าออกไปจากการสอบครั้งนี้” รุ่นพี่คนเดิมพูดขึ้น ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาเขย่าขวัญพีซัส ที่ยังคงยืนยิ้มด้วยสีหน้าสุภาพตามเดิม

 

 

 

ร้อยยิ้มที่ใช้ได้ทุกที มีอันต้องมาถูกเป่ากระเด็น เมื่อมาเจอกับซีฟาที่ถูกสร้างความต้านทานกับเรื่องสยองขวัญ ที่ถูกนำเสนอโดยคาร์ร่า และโรเซทมานักต่อนัก

 

 

 

“ถ้าจะให้ทำตามเลย ก็คงจะไม่ได้ แต่อย่างน้อยข้าก็ขอที่จะรู้เหตุผลนั้นหน่อยได้ไหม” พีซัสถามกลับ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าตนเองถูกตามมาไปสักพักตามที่ซีฟาบอก แต่จะให้เข้าปะทะกันทั้งที่ยังไม่รู้เหตุผลก็อย่างไรอยู่

 

 

 

“ต้องโทษที่โจทย์ปีนี้ของพวกเราคือการล่ากลุ่มปี 1 ให้ได้ 1 กลุ่ม แล้วก็ต้องโทษที่พวกเจ้าดันอ่อนหัดที่สุดใน 18 กลุ่ม ของชั้นปีหนึ่งล่ะนะ ดังนั้นคงไม่แปลกถ้ากลุ่มเจ้าจะเป็นเป้าหมายของหลายกลุ่ม แต่บังเอิญที่กลุ่มของข้าโชคดี ดันเจอกับกลุ่มเจ้าพอดีกับที่กลุ่มเจ้าวาบเข้ามา” รุ่นพี่ตอบ ก่อนจะยื่นมือมาออกมาด้านข้าง เป็นการเรียกทวนยาวเกือบ 2 เมตรออกมา

 

 

 

“ดังนั้นข้าจะขอถามอีกครั้ง พวกเจ้าจะยอมออกจากการสอบด้วยตัวเอง หรือจะต้องให้ข้าออกแรงเชิญพวกเจ้าออกไป” รอยยิ้มเหี้ยมที่แม้จะไม่ได้ผลไปครั้งหนึ่งแล้ว ก็ยังคงขยับขึ้นมาใช้อีกครั้ง

 

 

 

แต่คราวนี้กลับมาพร้อมด้วยจิตสังหารที่แม้แต่ตัวพีซัสเองยังต้องถอยเข้าไปหาพวกวีเทียร์ ที่ตอนนี้มายืนตั้งหลักอยู่ไกลๆก่อนแล้ว

 

 

 

“โอ๊ย! อย่างนี้ไม่เรียกว่าถูกรังแกจะเรียกว่าอะไรเนี่ย” พีซัสอดจะบ่นออกมาเบาๆไม่ได้ เมื่อเห็นเจ้าทวนดามยักษ์ที่สูงกว่าเขาครึ่งเท่าตัว แผ่พลังทำลายออกมาไม่ยัง

 

 

 

“ข้าขอยอมแพ้ได้ไหมอ่ะ” พีซัสอดไม่ได้ที่จะออกปากถามเพื่อนด้านข้างทั้ง 2 ก่อนจะได้คำตอบกลับมาที่น่าขนลุกกว่าเดิม

 

 

 

“ถ้าไม่กลัวถูกพี่คาร์ร่าจะส่งเถ้าไปให้พ่อแม่เจ้า ก็เลิกคิดได้เลย ข้าว่าพี่คาร์ร่าคงไม่พอใจนั้น ถ้ารู้ว่าเซ็นต้องมานั่งสอบซ้อมเพราะเจ้าน่ะ” วีเทียร์ว่าทับให้อย่างนึกสยอง ก่อนจะแอบนึกกังวลไปที่กลุ่มของซีฟา ที่ดูท่าทางนั้นก็คงจะเริ่มแล้วเหมือนกัน เพราะเจ้าตัวเพิ่งจะส่งข่าวมาบอกเรื่องพลุเวทย์เมื่อครู่

 

 

 

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

ด้านเซ็นเองก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าเพื่อนอีก 2 กลุ่ม จะเรียกว่าสาหัสกว่าก็คงจะไม่เกินไปนัก เมื่อตอนนี้รุ่นพี่ชั้นปีที่ 3 คนหนึ่งกำลังวิ่งไล่ล่าพวกเขาสองคนจนแทบจะหายใจหายคอไม่ทัน

 

 

 

สายฟ้าเส้นงามที่ถูกเรียกโดยคูลก็ดูจะไม่สะเทือนผิวของรุ่นพี่ที่ตามมาเลยสักนิด จะมีก็เพียงทำให้ระยะห่างระหว่าผู้ล่ากับผู้ถูกล่าห่างขึ้นมาอีกหน่อย ให้เพียงพอต่อการต่อลมหายใจให้ยาวออกไป

 

 

 

ที่จริงตั้งแต่ที่ก้าวเข้ามาในในป่า เซ็นก็รับรู้ถึงสายตา 7 คู่ที่จ้องมายังพวกตน แต่ที่ไม่ได้กระโตกกระตากอะไรออกไป เพราะทางฝ่ายตรงข้ามเองก็ไม่ได้เผยความต้องการออกมาเช่นเดียวกัน

 

 

 

จนกระทั้งเมื่อเวลาเย็น จิตสังหารที่โพล่แวบออกมาชั่วแวบนั้น ทำให้เซ็นมั่นใจว่าทั้งกลุ่มนั้นคงไม่ได้มาดีแน่ๆ

 

 

 

แต่จะให้เข้าปะทะตรงๆ จะกลายเป็นว่ากลุ่มเขาเองนั้นแหละจะเพียงพร้ำซะก่อน ดีไม่ดีจะต้องถูกดีดออกจากการสอบทั้งที่ยังเก็บไม่ครบ 6 จุดด้วยซ้ำไป

 

 

 

เซ็นหันไปเหลือบดูดีเอลที่วิ่งอยู่ด้านข้าง ที่ตอนนี้เริ่มแสดงถึงอาการเหนื่อยหอบอย่างเห็นได้ชัด

 

 

 

เหลือบไปมองดูเจ้าตัวขาวที่บินตีคู่มา รายนี้จะให้เข้าสู่ระยะปะชิดก็ท่าจะไม่ไหว มังกรลูกอ่อนที่อายุยังไม่ครบปีดี ถ้าจะให้ไปสู่ระยะประชิดละก็ เคียวด้ามยาวที่ไล่กวดพวกเขาอยู่นี่มีหวังหวดเข้าให้ลอยไปแบบหาทางกลับไม่เจอแน่

 

 

 

ส่วนคูลเองรายนี้ยิ่งแล้วใหญ่ ตั้งแต่ที่วิ่งหนีมา เจ้าตัวเล่นใช้สายฟ้าฟาดในจำนวนที่มากกว่าครั้งใดๆ ที่เคยทำ อาการหอบที่ไม่เคยปรากฏให้เห็น กลับปรากฏออกมาให้เห็นอย่างเห็นได้ชัดในเวลานี้

 

 

 

“เป็นไปได้ก็ไม่อยากใช้เลยจริงๆ” เสียงถอนหายใจแผ่วๆจากเซ็น เมื่อนึกถึงวิธีสุดท้ายที่จวนตัว หลังจากที่ได้คุยกับพี่คาร์ร่าเมื่อเช้า

 

 

 

“ดีเอล เจ้าขี่โซเอ็ทนำไปก่อนเลย ตรงนี้ข้าจะจัดการเอง” เซ็นร้องบอก ก่อนจะหยิบเอาอะไรบางอย่างจากกระเป๋าหนังยื่นไปให้เพื่อน “นี้ถือไว้ มันจะทำให้น้ำหนักเจ้าเบาลงจนเจ้าตัวเล็กนี้แบกเจ้าไปไหว”

 

 

 

“แล้วเจ้าล่ะ” ดีเอลถามกลับ แทนที่จะยืนมือออกไปรับ พร้อมๆกับสายหน้าปฏิเสธท่าเดียว

 

 

 

“ลืมแล้วหรือไง ข้ามีอะไรอยู่ ดังนั้นก็ไปได้แล้ว เจอกันที่นัดหมายนะ” เซ็นพูดพร้อมกับยกกำไลไขว้สีเงินทองขึ้นมาให้ดู ก่อนจะเหวี่ยงสิ่งที่อยู่ในมือไปพันรอบต้นแขนของคนข้างๆ

 

 

 

“เหวอ ดีเอลอดไม่ได้ที่จะร้องออกมากับน้ำหนักตนที่เปลี่ยนไปกะทันหัน และนั้นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่โซเอ็ทโฉบเอาเจ้านายตนบินขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

 

 

 

เมื่อเห็นดีเอลหายลับไปจากสายตา เซ็นก็หันมาประจันหน้ากับรุ่นพี่ที่ไล่กวดตนมาพร้อมกับเคียวด้ามยักษ์นั้น พร้อมๆกับคูลที่บินมากันอยู่ด้านหน้าเซ็น

 

 

 

“หึ ให้เพื่อนหนีไปก่อนแล้วคิดว่าจะหนีข้าพ้นหรือไง” ไอสังหารที่แผ่ออกมานั้นทำเอาเซ็นแอบขนลุกไปเหมือนกัน

 

 

 

‘แค่การสอบ ต้องจ้องจะฆ่ากันเลยหรือไงเนี่ย’ เซ็นอดที่จะคิดไม่ได้ เมื่อเห็นแววตาที่รุ่นพี่ส่งมาให้

 

 

 

“ใครว่าละครับ แค่สิ่งที่จะใช้ต่อไปนี้ จะใช้ให้ใครเห็น ดูท่าจะเป็นเรื่องไม่ค่อยดีเท่าไร ดังนั้นผมจึงต้องล่อรุ่นพี่มาไกลขนาดนี้ไง” รอยยิ้มน่ารัก แววตาใสซื้อ กริยานอบน้อม ตอนนี้ปีศาจตาใสของเราเองก็พร้อมที่จะออกแรงสู่เต็มที่แล้วเหมือนกัน  

 

 

 

 

 

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -   

 

วันนี้ใต้ปีกฯ ลงให้สองตอนเลย ชดเชยที่มาลงช้าให้
12 หน้า A4 ไม่รู้เพื่อนๆ อ่านกันเบื่อหรือเปล่า
ยังไงก็ขอขอบคุณทุกคนที่ตามอ่านนะค่ะ 
ส่วนใครที่เข้ามาอ่านใหม่ ก็ขอให้สนุกกับเรื่องทุกคนค่ะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 52 : บทที่ 51 การสอบ(ตอนแรก) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3256 , โพส : 17 , Rating : 82% / 12 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1244
โอ๊ยยยย
ตื่นเต้นๆ
PS.  ยิ้มมยิ้มม
Name : HAWAl2l2 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HAWAl2l2 [ IP : 61.90.41.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ตุลาคม 2553 / 00:35
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1157
บรื๋ออออออ สยองแทน
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 13:41
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1013
พิมผิดค่ะ
ถ้าทัดไปทางนั้นอีกนิด
ต้องเป็น
ถ้าถัดไปทางนั้นอีกนิด
Name : ใบโพธิ์น้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใบโพธิ์น้อย [ IP : 124.157.137.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 / 20:00
# 14 : ความคิดเห็นที่ 843
ดีใจสุดๆๆในที่สุดก็จะได้ชมฝีมือของเซ็นละ
Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.46.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 12:47
# 13 : ความคิดเห็นที่ 580
ปีศาจตาใสจะได้สำแดงฝีมือแล้ว
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 20:37
# 12 : ความคิดเห็นที่ 266
ไรเตอร์สู้ๆๆๆ
Name : yayee [ IP : 61.7.166.21 ]

วันที่: 21 มกราคม 2553 / 21:32
# 11 : ความคิดเห็นที่ 242
วางโครงเรื่องดีแล้วนะคะ แต่ระวังเรื่องการเชื่อมโยงเนื้อเรื่องบทต่างๆเข้าด้วยกันสักนิด เท่าที่อ่านมารู้สึกว่าบางตอนมันไม่ค่อยลื่นเท่าไหร่ ส่วนเรื่องของการสะกดคำ มีคำผิดเยอะมาก อย่างเช่นที่เห็นชัดๆบ่อยเลยคือคำว่า "เกาะ" ค่ะ ถ้าสะกดอย่างนี้มันจะหมายถึงพวกเกาะกลางทะเล หรือว่า island ประมาณนั้นนะคะ แต่ดูแล้วคุณใต้ปีกฯน่าจะต้องการหมายถึง "เกราะ"ที่คอยป้องกันสิ่งต่างๆมากกว่าใช่ไหมคะ ลองเช็คเรื่องพวกนี้ดูนะคะ เพราะบางทีก็ทำให้เรารับสารได้ผิดพลาดเหมือนกัน ถ้าอยากให้ช่วยตรวจคำผิดให้ หรือแนะจุดแก้ ลองเมล์มาคุยกันได้นะคะ
ถ้าดูโดยภาพรวมเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ดี สนุก ดำเนินเรื่องไม่ยืดเยื้อ วุ่นวาย เรื่องหนึ่งเลยล่ะค่ะ
Name : เพลง [ IP : 161.200.255.162 ]

วันที่: 28 ธันวาคม 2552 / 22:15
# 10 : ความคิดเห็นที่ 240
มาอัพเร็วๆๆนะคร้า
รออยุ่
Name : น่าเบื่อ_เหงา_เหงา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น่าเบื่อ_เหงา_เหงา [ IP : 125.26.54.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2552 / 18:35
# 9 : ความคิดเห็นที่ 232
วางเรื่องไว้น่าสนใจดีค่ะ ตัวละครน่ารัก
คำผิด มีแล้วทำให้การเดินเรื่องสะดุดไปหน่อยนะคะ
Name : นักแอบอ่าน [ IP : 58.137.113.100 ]

วันที่: 11 ธันวาคม 2552 / 19:24
# 8 : ความคิดเห็นที่ 231
ค้างอะTT^TT แต่ยังไงเซ็นก็สู้ๆนะ
PS.  LOVE Dino F.ever
Name : PANG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PANG [ IP : 124.122.160.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2552 / 18:30
# 7 : ความคิดเห็นที่ 230
ค้างงง T^T
Name : acteaon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ acteaon [ IP : 124.121.142.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2552 / 07:14
# 6 : ความคิดเห็นที่ 228

เซ็นน่ารักที่สุดเลย^^ รออ่านตอนต่อนะ

Name : half-clear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ half-clear [ IP : 124.121.116.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2552 / 12:26
# 5 : ความคิดเห็นที่ 227
ดีใจจัง
วันนี้ได้อ่านยาวเลย
มาต่อเร็วๆนะ

Name : นักอ่านเงา [ IP : 202.12.97.124 ]

วันที่: 8 ธันวาคม 2552 / 23:22
# 4 : ความคิดเห็นที่ 226
กรี๊ดดดด รักใต้ปีกจัง ลงให้สองตอนเลย แต่เค้าอยากอ่านต่อแล้ว (แบบว่าโลภค่ะ) มาต่อเร็วๆๆนะค่ะ
Name : Arella < My.iD > [ IP : 112.199.139.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2552 / 20:57
# 3 : ความคิดเห็นที่ 225
อยากอ่านต่ออีก หุหุ

รีบๆมาอัพนะ
PS.  ยะฮู้
Name : คกคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คกคุง [ IP : 125.24.82.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2552 / 22:10
# 2 : ความคิดเห็นที่ 224

อยากอ่านต่ออ่ะอัพไวๆๆนะรออ่านอยู่จ้า
^^"

Name : devil of love < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ devil of  love [ IP : 222.123.251.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2552 / 21:11
# 1 : ความคิดเห็นที่ 223
ง่า ค้างอ่ะค่ะ

อีกสักตอนไม่ได้หรือค่ะ

อยากเห็นเซ็นสู้ น๊าๆๆๆ

อัพๆๆๆ
PS.  The only things in life achieved without effort is failure
Name : กรณิกา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กรณิกา [ IP : 125.24.153.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2552 / 20:54
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android