คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 53 : บทที่ 52 การสอบ(ตอน 2)


     อัพเดท 30 ธ.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 46 Overall : 95,367
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 53 : บทที่ 52 การสอบ(ตอน 2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2915 , โพส : 5 , Rating : 73% / 9 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 52 การสอบ(ตอน 2)

 

 

 

 

 

 

“แฮ๊กๆ....ไม่...แฮ๊ก...ไม่ยุติธรรมเลย...ทำไมเจ้านั้นถูกถูกตามแค่คนเดียว ในขณะที่ข้าต้องถูกตามถึงสองคนละ” เสียงบ่นเบาๆ แค่พอรอดไรฟันออกมา ก่อนจะตะโกนกลับไปยังบุคคลทั้งสองที่วิ่งตามมาอยู่ด้านหลัง

 

 

 

“หนีไปก็เปล่าประโยชน์น่า...” ผู้ที่ไล่ล่าตอบกลับมาอย่างอดที่จะรำคาญไม่ได้ แต่ไม่รู้ทำไม ซีฟาถึงได้รู้สึกว่ารุ่นพี่ที่ตามมาด้านหลังเหมือนกำลังสนุกอย่างเต็มที่อย่างไรไม่รู้

 

 

 

‘เรื่องซิ...2ต่อ1 เห็นอยู่ชัดๆว่าแพ้’ ซีฟาคิดอย่างจริงจัง ก่อนจะดีดตัวให้แรง เร่งความเร็วขึ้นอีก จนผู้ที่ตามมาอดที่จะแปลกใจกับความเร็วนั้นไม่ได้

 

 

 

เพราะขนาดพวกตนตามด้วยการใช้เวทย์ลมช่วย ยังทำได้แค่ไล่กวดห่างๆ แต่คนตรงหน้าเป็นแค่เด็กปีหนึ่ง ที่ดูอย่างไรก็ไม่น่าใช้เวทย์ประยุกต์ได้ถึงขั้นนั้นอยู่แล้ว แต่แรงขาของเด็กธรรมดา ก็ไม่น่าจะทำให้วิ่งได้เร็วขนาดนั้นได้เหมือนกัน

 

 

 

อีกด้าน ทางฝั่งของเฟย์ที่ดูจะสบายขึ้นมามากกว่าหน่อย ตรงที่ไม่ต้องคอยระวังเรื่องทิศทางว่าจะถูกขนาบข้างเข้าโจมตีอย่างซีฟา แต่เรื่องการใช้เวทย์ของโมกาคงต้องยอมรับเลยว่า ฝีมือด้านนี้มีมากกว่าฝีปากจริงๆ

 

 

 

แต่ว่านั้นก็คงยังนับไม่ได้กับสายฟ้าเส้นโตจากเจ้าตัวน้อยสีฟ้านั้น ตลอดสองเดือนกว่ามานี้ เจ้าตัวแถบจะไม่ได้ฝึกอะไรเลย นอกจากฝึกหลบเวทย์สายฟ้าจากคูล และนั้นเป็นครั้งแรกที่เฟย์อดไม่ได้ที่จะนับถือเจ้าลูกพี่ลูกน้องเพี้ยนๆของตัวเอง ที่สามารถหลบการโจมตีของเจ้าตัวเล็กนั้นได้แถบจะทุกครั้ง

 

 

 

และถึงแม้จะหลบการโจมตีได้ทุกครั้ง แต่ถ้ายังไม่มีวิธีต่อสู่อย่างนี้ล่ะก็ อีกไม่นานต้องแย่แน่ๆ... แต่จะให้เข้าปะทะก็ดูเหมือนจะเป็นหนทางที่ไม่ค่อยดีซักเท่าไร

 

 

 

ฉับพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างในวิถีใกล้ตัว รอยยิ้มบางเผยออกมาให้เห็น ก่อนจะเปลี่ยนทิศวิ่งอย่างรวดเร็ว

 

 

 

‘บางที งานที่เซ็นมอบหมายให้ อาจจะเร็วกว่าที่คิด’

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

ทางริมทะเลทราบ ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญ หรือคนที่แบ่งกลุ่มรู้มาก่อนอยู่แล้วกันแน่ จึงได้จับคู่ให้เจอกับพวกรุ่นพี่ได้ลงตัวขนาดนี้

 

 

 

ความสามารถของแซนซัส ที่ผสมกับความสามารถของวีเทียร์ทที่ใช้เวทย์ได้หลากหลายธาตุ ทำเอารุ่นพี่สาวฝ่ายตรงข้ามที่ถนัดการใช้เวทย์เขตแดนถึงกับโมโห เพราะไม่ว่าจะสร้างเวทย์ขึ้นมาเท่าไร ดูเหมือนว่าทั้งสองจะใช้เวทย์หักล้างป้องกันเอาไว้ได้หมด แถมยังโยนลงในบริเวณที่วางเอาไว้อย่างเหมาะสมอีกด้วย ไม่มีเลยเข้าไปกินในส่วนที่พีซัสเป็นคนสร้างเอาไว้

 

 

 

แต่ที่ดูจะงานหนักหน่อยก็คงจะเป็นพีซัส เพราะเจ้าตัวต้องมาถูกไล่ต้อนรุ่นพี่ถึงสองคน ถึงแม้เรื่องเวทย์โจมตีจะน่าหนักใจ แต่ที่น่าห่วงที่สุดคงไม่พ้นทวนด้ามยักษ์นั้น ฟาดมาทีเล่นทำเอาเจ้าตัวที่หลบออกไปห่างกว่าเมตรได้ยินเสียงลมชัดเจนเข้าถึงในหู

 

 

 

“พลุอยู่ที่รุ่นพี่คนนั้น เก็บไว้ที่ใต้แขนเสื่อด้านขวา” แซนซัสหันไปบอกวีเทียร์และพีซัสด้วยน้ำเสียงหอบหน่อยๆ หลังจากใช้สมาธิแทบทั้งหมดเพื่ออ่านไอเวทย์ต่างๆรอบตัว พร้อมกับชี้ไปยังรุ่นพี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังสุด

 

 

 

กระแสความคุ้นเคยบางอย่างรอดมาจากใต้ฮูตของบุคคลเป้าหมายในการชิงของนั้น ทำเอาวีเทียร์ยังไม่กล้าที่จะตัดสินใจส่งสัญญาณใดๆ ให้แก่พีซัส

 

 

 

เพียงชั้วแวบที่เผลอคิด เสียกรีดร้องคล้ายเสียงสัตว์ที่หากินกลางคืนก็ดังขึ้นเป็นจังหวะแปลกๆ

 

 

 

รุ่นพี่เจ้าของทวนยักษ์นั้นดีดตัวออกจากการต่อสู่ ไปยืนอยู่ด้านข้างของบุคคลเป้าหมายที่เป็นผู้ถือพลุที่ห่างกันเกือบ 10 เมตรในคราวเดียว ตามด้วยการคุยเพียงไม่กี่คำ ผู้ที่ถือพลุอยู่ก็วิ่งหายเข้าไปในป่า ที่เป็นทิศทางเดียวกับที่เซ็นและดีเอลหายไปเมื่อครู่

 

 

 

พีซัสที่เห็นก็ได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างเฝื่อนๆ เพราะนั้นหมายความว่า รุ่นพี่เจ้าของทวนนั้นยังไม่ได้เอาจริงกับเขาเลย และแค่นั้น เขาก็เกือบจะแย่แล้ว บางที ตั้งแต่ต้นมา รุ่นพี่ตรงหน้าคงแค่สู่กับเขาเพื่อหยอกเล่นซะละมั่ง

 

 

 

ที่สำคัญ ขนาดเซ็นที่รับมือรุ่นพี่อยู่ที่อีกฝั่งหนึ่ง ยังปล่อยให้รุ่นพี่ฝ่ายนั้นสามารถส่งสัญญาณมาได้แบบนี้ แล้วตัวเขาจะไปเหลืออะไร

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

ห่างออกไป ณ ลานกว้างด้านหลังปราสาท โรเซทมองผ่านวงแหวนเวทย์ทั้ง 3 วงอย่างเป็นกังวล เมื่อเห็นเหตุการณ์ต่างๆ ของเด็กๆ

 

 

 

ทางด้านของซีฟา และเฟย์ดูว่าจะไม่น่าห่วงเท่าไร เพราะยังถ่วงเวลาได้อีกสักพักใหญ่ๆ สำหรับสองคนนี้คงต้องลุ้นล่ะว่า ระหว่างเซ็นทำสำเร็จตามแผน กันวิ่งจนหมดแรงอันไหนจะเกิดก่อนกัน

 

 

 

แต่ทางด้านของกลุ่มเด็ก 3 คนนี่ซิ ถึงจะแบ่งกลุ่มกันได้ข่มความสามารถของฝ่ายตรงข้าม แต่ว่าเด็กหนุ่มที่ถือทวนยักษ์นั้น ก็เป็นถึง หนึ่งใน 12 ชั้นโซล ฝีมือย่อมจะไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

 

 

 

ส่วนทางด้านเซ็นกับดีเอลก็น่าห่วงไม่ได้แพ้อีกสองทางเลย ยิ่งเมื่อตอนที่อีกฝ่ายไล่ตามทันด้วยแล้ว อยู่ๆ ภาพที่เคยติดตามเด็กกลุ่มนี้ตลอดก็ขาดหายไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ ดูเหมือนว่าจะถูกเวทย์ติดตามที่เขาร่ายเอาไว้จะถูกใครบางคนทำลาย

 

 

 

แต่ว่าถึงเด็กที่ปีสามคนนั้นจะติดหนึ่งในชั้นโซลเหมือนกัน แต่ก็ไม่น่ามีพลังทำลายอะไรได้มากขนาดนั้นนิ

 

 

 

เมื่อเป็นเช่นนี้ โซเอ็ทจึงเปลี่ยนเป้าหมายจากการเรียกใช้เวทย์ติดตัวที่ตัวของเซ็น เป็นดีเอล แต่ภาพที่ปรากฏตอนนี้กลับเหลือแต่เด็กชายเจ้าของมังกรขาวคนเดียวซะแล้ว

 

 

 

 

 

 

----------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

สายลมนิ่งเงียบ ใบไม้หยุดสั่นไหว และกลิ่นคาวของเลือดที่ฟุ้งขึ้นมาแทนที่กลิ่นดิน

 

 

 

“นายท่านเจ้าค่ะ” เสียงหวานเอ่ยเรียกเด็กชายที่ดูจะเหม่อไปชั่วครู่ให้กลับมามองภาพเบื้องหน้า “เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”

 

 

 

“อืม...ผนึก” ฝ่ามือเล็กโบกผ่านหญิงสาวตรงหน้าให้กลับเป็นภูติตัวเล็กเท่าฝ่ามือดังเดิม

 

 

 

นันย์ตาสีดำสนิทจ้องมองไปยังรุ่นพี่และซากเคียวที่ปัจจุบันเหลือแต่ดามที่เต็มไปด้วยร่องรอยของของมีคมทีบาดลึกลงไปยังเศษซากที่เหลือ ผงห้ามเลือดสีเงินที่ลอยมา ราวกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่พุ่งตรงไปยังบาดแผลฉกรรจ์ตามตัวนั้น

 

 

 

“อันตรายนะเจ้าค่ะ เกิดมีใครมาเห็นเข้า” เสียงเตือนเบาๆจากภูติสาวทำเอาเซ็นอดที่จะหน้ามุ่ยลงไม่ได้

 

 

 

“แล้วใครบอกให้เจ้าทำเกินเลยขนาดนี้กันเล่า” เสียงว่าที่ไม่จริงจังของเซ็น ทำเอาเจ้าภูติน้อยสลดลงอย่างน่าใจหาย แต่ว่าความรู้สึกนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน...

 

 

 

“ก็นายท่านบอกว่าจะเอาเลือดนี้เจ้าค่ะ ข้าเองก็เลย...” ความผิดจังเบ่อเร้อหล่นทับเด็กชายที่ตวัดมาจ้องตาใส จนริชต้องรีบหายตัวหลบหน้าอย่างไม่อยากสู้ ทำเอาเซ็นอดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดเล็กๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

 

 

 

เจ้าตัวจึงได้แต่สลายไอเวทย์ที่ตกค้างออกไปจนหมด เพราะบอกไม่ได้เลยว่าในโรงเรียนนี้จะมีสักกี่คนทีมีความสามารถแบบแซนซัส

 

 

 

ความเงียบของป่ายังโรยลงมาอย่างไม่มีท่าว่าจะหยุด เซ็นมองไปที่รุ่นพี่ตรงหน้า อย่างที่พยายามที่จะนึกว่าตนทำอะไรพลาดตรงไหน เหตุการณ์ถึงได้ออกมาผิดพลาดเช่นนี้

 

 

 

เริ่มแรกจากที่เขาวิ่งทั่วป่าวาดวงแหวนเวทย์ขนาดใหญ่ จากนั้นก็ไล่ดีเอลออกไปเพื่อกันลูกหลง สุดท้ายก็เลือดของเป้าหมาย

 

 

 

อ่า...คงเป็นที่ตอนสุดท้ายซินะ เลือดของเป้าหมายเพียงหยดเดียว เพื่อจะตรึงวิญญาณให้หลับใหล กลับกลายเป็นเลือดแทบหมดตัว จนเป้าหมายเกือบได้หลับตลอดกาล แทนจะเป็นการผนึกวิญญาณอย่างที่ควรเป็น

 

 

 

ร่างตรงหน้าที่นอนนิ่ง ไม่รู้เป็นเพราะวงแหวนเวทย์ หรือเป็นเพราะการเสียเลือดเป็นจำนวนมากกันแน่...

 

 

 

“ท่านเซ็น” เสียงเรียกจากสิงโตขาวสองตัวที่ออกมายืนคุมเชิงอยู่ตั้งแต่ตอนที่เริ่มพิธีกรรม เรียกสติเซ็นกลับเข้าตัวอีกครั้ง “เสียงสัญญาณเมื่อครู่คงเรียกให้พวกพ้องของเขาให้มาที่นี่ จะให้พวกข้าจัดการไหมขอรับ”

 

 

 

“ไม่เอา” เสียงตอบอย่างเอาแต่ใจตอบกลับทันทีโดยแทบจะไม่ต้องคิด ไม่อย่างนั้นเมื่อกี้จะเสียเวลาให้ริชจัดการทำไม เพราะหากให้ทั้งสองตัวช่วย มันคงจะเป็นการโกงการสอบเกินไป

 

 

 

“เดียวก่อนเพียส เจ้าไม่คิดว่าไอวิญญาณที่พุ่งเข้ามามันคุ้นบ้างรึ” รัสทักคู่หูที่อายุอ่อนกว่าเกือบพันปี เมื่อจับสังเกตอะไรบางอย่างได้ ก่อนจะกระโจนพรวดเดียวไปยืนตรงหน้าของผู้มาใหม่ที่พุ่งออกมาจากชายป่าในจังหวะเดียวกัน

 

 

 

“กรร เสียงคำรามขู่เบาๆ เรียกเขาขวัญของผู้มาใหม่กระเจิง ล้มลงไปนั่งกลับพื้น หน้าซีด

 

 

 

“เลิกเล่นไปแล้วน่า เจ้ากำลังทำให้รีเวทกลัว” เซ็นว่าเสียงขำ พร้อมกับจะเดินเข้าไปหาเพื่อนที่มาจากหมู่บ้านเดียวกัน ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ที่ทำเอาคนพบเห็นเผลอมองอย่างเอ็นดูไม่ได้ แต่สิ่งที่พูดออกมานี่ซิ ทำเอาคนฟังน้ำตาแทบเล็ด “ว่าไงเรื่องพนัน....”

 

 

 

“เจ้าพูดถูก...” รีเวทตอบกลับ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นหลบมาอีกฝั่งของเซ็นที่ไม่มีเจ้าตัวน่ากลัวสีขาวนี่

 

 

 

“กรร แต่เสียงคำรามที่คุ่นเคยจากอีกฝั่งในระยะประชิด ทำเอาเจ้าตัวเกือบลืมหายใจไปเลยทีเดียว

 

 

 

แม้ว่าครั้งก่อนที่เจอทั้งสองตัวในป่าศิลา รีเวทแทบจะเป็นคนเดียวที่คุมสติอยู่ ไม่ได้ตกใจกลัวเจ้าสองสิงตัวโตมากขนาดนี้ แต่ว่ามันต้องไม่ใช่ระยะประชิดขนาดนี้นิ

 

 

 

“พวกเจ้าเลิกเล่นเป็นเด็กๆได้แล้ว แล้วอย่างนี้เมื่อไรจะคุยรู้เรื่องละนี่” ผู้ใหญ่ตัวน้อยที่มีอายุเพียง 10 กว่าปีหันไปเอ็ดเจ้าเด็กน้อยสองตัวที่อายุไม่ต่ำกว่า 3000 ปีทั้งอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะเรียกกลับเข้ามาที่ข้อมือดังเดิม

 

 

 

รีเวทสะดุ้งตัวหน่อยๆ ทันทีที่ทั้ง 2 ตัวถูกเก็บเข้าไปแล้ว ก่อนจะหันหน้ามาหาเซ็นตรงๆ แล้วก็ต้องตาโตกับผลงานเบื้องหลังของเซ็น

 

 

 

เพราะว่ากันตามตรงแล้ว ถึงจะรู้ว่าเซ็นนั้นรอบรู้ และมีความสามารถมากหลายด้าน จนสามารถเข้าโรงเรียนนี้ได้ จะเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ

 

 

 

แต่ว่าสำหรับเด็กปีสามที่สามารถชิงตำแหน่งของชั้นโซลมาครอบครองได้มาหมอบกระแต้แร่ให้แก่เด็กปีหนึ่งที่อายุยังไม่ครบ 12 เสียด้วยซ้ำ มันเป็นเรื่องที่เขาแทบจะยอมรับไม่ได้เช่นกัน

 

 

 

“ข้าไม่อยากเชื่อ มันแทบจะเป็นไปตามที่เจ้าบอกทุกอย่าง...” รีเวท เมื่อหายใจหายคอได้เต็มที กล่าวออกมาเสียงเบาหวิว ก่อนจะล่วงบางอย่างออกมาจากแขนเสื้อ “มันเป็นของเจ้าแล้ว...ให้ตายซิ ไม่อยากเชื่อจริงๆ”

 

 

 

 

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เย้~ ในที่สุดใต้ปีกก็สอบเสร็จสักที รู้สึกเมื่อนเป็นสัปดาห์ที่ยาวนานมาก
ใต้ปีกฯ แอบเห็นมีคนถามว่าใต้ปีกฯ หายไปไหนอีกแล้ว
ใต้ปีกฯ ไม่ได้เรียนหนัก หรือ หนีเที่ยวนะ 
เพราะไม่ขยันเรียนนี่แหละ ถึงต้องมาเก็บเอาก่อนสอบอย่างหนักหน่วงอย่างนี้ ทำเอากระอักกันไปข้าง

เฮ้อ~ บ่นนอกเรื่องไปแหละ มาดูคอมเม้นกันดีกว่า
ขอบคุณคุณเทปยืดด้วยนะค่ะที่ให้คำแนะนำ ใต้ปีกฯ จะพยายามให้มันไม่ออกนอกเรื่องมากไปกว่านี้
(แต่อย่าหวังมากนะค่ะ พยายามปรับมาตั้งแต่เขียนใหม่ๆ แล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่ประสบผลสักเท่าไร (คอมเม้นต้นๆได้))
ส่วนเนื้อเรื่องที่ว่ามันขาดความน่าสนใจ 
อาจเป็นเพราะตัวใต้ปีกฯวางโครงเรื่องไว้หลวมเกินไป ทำให้เรื่องค่อนข้างเอื่อย
บวกกับตัวใต้ปีกฯ เป็นคนง่ายๆ ไม่ค่อยบังคับตัวเองเท่าไร เนื้อเรื่องเลยออกมายิ่งกว่าเทปยืด(เป็นอีกส่วนที่จะพยายามแก้ไขค่ะ)
ส่วนเรื่องคำผิด(เรื่องเดิมๆ) ใต้ปีกฯ จะแก้ให้รวดเดียวตอนจบภาคนี้ค่ะ อย่าเพิ่งใจร้อนน่า

สุดท้ายใต้ปีกฯ ต้องขอขอบคุณเม้นและโพสต่างๆนะค่ะ ช่วยเป็นทั้งแนวทาง และกำลังใจได้มากเลยค่ะ
แล้วอย่าลืมไปโหวดตัวละครที่ชอบกันน่า นี้ก็ใกล้หมดเขตแล้วด้วย 
แล้วใครที่ได้ที่หนึ่ง ใต้ปีกฯจะแอบเอาประวัติออกมาแฉให้ได้รู้กันค่า

โหวดตัวละครได้ที่นี้เลยค่า


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 53 : บทที่ 52 การสอบ(ตอน 2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2915 , โพส : 5 , Rating : 73% / 9 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1158
รุ่นพี่เค้าจะตายไหมนั่นน่ะ หมั่นไส้มานานแล้ว
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : Ma-Praw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2553 / 13:51
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1014
พิมผิดค่ะ
กันวิ่งจนหมดแรง
ต้องเป็น
กับวิ่งจนหมดแรง
Name : ใบโพธิ์น้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใบโพธิ์น้อย [ IP : 124.157.137.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 / 20:16
# 3 : ความคิดเห็นที่ 844
โหย...ภูติของเซ็นร้ายมากนายบอกต้องการเลือด
ก็เอาเลือดออกมาแทบหมดตัว อิอิ
Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.46.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 12:56
# 2 : ความคิดเห็นที่ 581
รีเวทเองรึ  นึกว่าศัตรูเก่าที่ไหน
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 20:49
# 1 : ความคิดเห็นที่ 243
หุหุหุ

รีบมาอัพต่อไวๆๆๆนาจ้า

คอยอยู่จ้า

กำลังนุกกกก
PS.  รักแท้อยู่ไหนหนอ เมื่อไรจะเจอ อายุก้อจะ 20 แล้วว อย่าลืมอัพนิยายนะ
Name : นานะไอจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นานะไอจัง [ IP : 125.24.223.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2552 / 01:45
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android