คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล

ตอนที่ 57 : บทที่ 55 การสอบ(ตอนจบ)


     อัพเดท 24 ม.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ความฮา, ครอบรัว, น่ารัก
ผู้แต่ง : ใต้ปีกสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใต้ปีกสีน้ำเงิน
My.iD: https://my.dek-d.com/nanayimme
< Review/Vote > Rating : 97% [ 56 mem(s) ]
This month views : 43 Overall : 95,364
1,563 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 580 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 57 : บทที่ 55 การสอบ(ตอนจบ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3244 , โพส : 8 , Rating : 76% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 55 การสอบ(ตอนจบ)

 

 

 

 

 

 

 

การสอบในวันที่ 2 เรียกได้ว่าเป็นไปได้อย่างราบเรียบอย่างน่าเหลือเชื่อทีเดียว...

 

 

 

เริ่มจากการที่เซ็นแบ่งเพื่อนออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกมี ดีเอล พีซัส แซนซัส และเฟย์ ส่วนอีกกลุ่มเป็น วีเทียร์ ซีฟา และเซ็น ซึ่งได้กำหนดเป้าหมายเป็นจุดอีก 6 จุด ก่อนที่จะมาเจอกันตรงลานกว้างห่างจากทุ่งหญ้าแสงจันทร์ไปเพียง 100 เมตร

 

 

 

ซึ่งระหว่างนั้นจะใช้ริซในการส่งใบแผนที่ไปมาระหว่าง 2 กลุ่ม ทำให้สามารถหาจุดเป้าหมายได้พร้อมๆ กัน

 

 

 

ส่วนเหล่ารุ่นพี่ปีสาม ที่หายตัวเข้ากลีบเมฆตั้งแต่เริ่มออกเดินทาง กลายมาเป็นผู้ซุ้มดูอยู่รอบข้าง คอยปัดไล่เหล่าเพื่อนร่วมชั้นที่หลงผิดหมายจะเข้ามาเล่นกับกลุ่มนี้ให้ล่าถอยออกไป

 

 

 

กลุ่มไหนที่ใช้ทั้งไม้นวม(พูดด้วยปากพร้อมๆกับฟังก์ชันเสริมติดจิตสังหาร) และไม้แข็ง(ทวนยักษ์กับบทเวทย์หลากสีสันที่ซีฟาขอรับประกันว่าเกินด้วยคุณภาพและปริมาณสุดๆ) แล้วไม่ได้ผล ก็ได้สองโซลที่กำลังหงุดหงิดได้ที่ส่งกลับไปนอนเล่นที่ห้องพยาบาลอย่างไม่ต้องพึ่งพลุให้เสียเวลาท่านอาจารย์ต่างๆ

 

 

 

ตกเย็น เด็กทั้ง 7 คนก็มารวมกลุ่มหน้ากองไฟอีกครั้ง ไฟที่จุดจากตะเกียงเวทย์แม้ไม่มีควัน แต่ก็ให้ทั้งความอบอุ่น และแสงสว่างได้มาพอดู

 

 

 

“พวกเจ้า ปิดเทอมนี้จะไปทำอะไรกันน่ะ” ประเด่นหน้ากองเพลิงที่จู่ๆก็ถูกจุดขึ้นมาทำเอาทุกคนหันไปอย่างสนใจ

 

 

 

“ไม่รู้ซิ ข้าคงกลับบ้านล่ะมั้ง” เสียงพีซัสตอบขึ้นอย่างไม่แน่ใจนัก “คงต้องดูพี่ก่อน ถ้าติดฝึกฝน อาจขอท่านแม่อยู่ที่นี่”

 

 

 

“ส่วนข้าก็คงจะกลับบ้านน่ะ ถ้าไม่กลับมีหวังพี่ๆข้าไม่ยอมแน่” แซนซัสพูด ก่อนจะทำหน้าสยอง เมื่อคิดถึงฤทธิ์เดชของพี่สาวเขาแต่ละคน น่ากลัวทั้งนั้น

 

 

 

“อืม...ส่วนข้าก็คงจะกลับหมู่บ้าน ยังไงก็ไม่ได้เจอท่านตามานานแล้วด้วย ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง แล้วเจ้าจะกลับด้วยกันหรือเปล่า” พูดๆไป วีเทียร์ก็ชักจะคิดถึงผู้เป็นตาซะแล้วซิ แต่ก็ไม่ลืมที่จะหันมาถามเพื่อนสองคนที่มาจากหมู่บ้านเดียวกัน

 

 

 

“ข้ายังไงก็ได้ เพราะอยู่ที่นี่ หรือที่นู้น แม่ข้าก็ไม่ว่าอยู่แล้ว” ซีฟาบอกอย่างไม่ค่อยสนใจนัก เพราะคราวนี้ครอบครัวของตนย้ายมาอยู่ที่นี่ทั้งบ้านเลย แต่ว่าข้าวของเครื่องใช้ส่วนใหญ่ก็ยังทิ้งไว้ที่หมู่บ้านอยู่ดี

 

 

 

“ข้าคงต้องไปกับพ่อ รู้สึกว่าตอนปิดเทอมจะไปเมืองหลวง พาพี่คาร์ร่าไปทำธุระอะไรซักอย่างกับญาติที่นั้น” เซ็นตอบบ้าง คราวนี้เรียกเสียงแปลกใจจากบรรดาเพื่อนได้ทันที

 

 

 

“เจ้ามีญาติอยู่ที่เมืองหลวงด้วยเหรอ ไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย”

 

 

 

“เรื่องนั้นข้าก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน เห็นพี่คาร์ร่าว่าพ่อไม่ค่อยถูกกับญาติที่บ้านซักเท่าไร เลยไม่ค่อยยอมติดต่อด้วย แล้วเจ้าล่ะดีเอล” เซ็นที่เห็นเพื่อนเงียบไปก็ออกปากถาม

 

 

 

“ข้าคงอยู่หางานทำที่เมืองนี่เอาน่ะ เพราะข้าไม่มีเงินขนาดจะเดินทางไปกลับระหว่างกองคาราวานกับโรงเรียนหรอก” ทันทีที่จบประโยคทำเอาคนฟังถึงกับเงียบทุกคน “ไม่เอาน่า มันไม่ใช้เรื่องน่าเศร้าอะไรซักหน่อย”

 

 

 

“ถ้าอย่างนั้น เจ้าจะรับจ้างจากข้าไหมละ” เซ็นพูดขึ้นมา เรียกเอาเสียงแปลกใจได้อีกครั้ง แน่นอนว่ามันไม่ได้มาแต่ความสงสัย แต่รังสีสยองนิดๆ ที่มาจากคนถูกชวน ก็ปะปนมาด้วย

 

 

 

“เอาน่า รับรองว่าเป็นงานที่ไม่น่าเบื่อแน่ ไม่ต้องเกรงใจ ไม่ต้องเกรงใจ” เซ็นพูดจบ ก็ส่งรอยยิ้มยืนยัน ทำเอาดีเอลถึงกับสันหลังวาบแปลกๆ อยากจะหันไปบอกปัดตอนนี้แต่ก็ไม่กล้าพอจะขัดรอยยิ้มนั้นได้

 

 

 

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

และวันสุดท้ายของการสอบ ทุกคนก็ออกเดินทางอีกครั้งในเวลาที่ตะวันค่อนข้างสูงแล้ว เก็บอีกสองจุดอย่างง่ายๆ โดยแทบไม่มีอุปสัคใดๆ

 

 

 

จะมีก็เพียงแต่เซ็นที่หยุดเก็บสมุนไพรบางอย่างข้างทางบ่อยๆ จนเสียเวลาไปมาก กว่าจะกลับถึงโรงเรียนก็เป็นเวลาบ่ายแก่ๆ เข้าไปแล้ว

 

 

 

โรเซทเองที่เห็นเหล่าลูกลิงทั้งหลายที่ผ่านออกมาจากเขตป่าอย่างปลอดภัยก็ถึงกับแอบถอนหายใจเฮือกไม่ได้ ก่อนจะตีหน้าขรึมเข้าไปหาเจ้าพวกตัวแสบทั้งหลายที่เดินเข้ามาส่งแผนที่

 

 

 

รอยประทับตราโรงเรียนทั้ง 12 จุดที่เด่นชัดไม่ได้ทำให้เข้าแปลกใจแต่อย่างไร แต่คนที่รับแผนที่นี้ไปอีกคนนี่ซิ ถึงขนาดแอบกระซิบถามท่านอาจารย์ที่ปรึกษาว่าแอบเข้าไปช่วยนักเรียนในป่าหรือเปล่า

 

 

 

จึงได้คำตอบกลับไปเป็นสายตาเย็นๆ ที่ทำเอาคนถามถึงกับปิดปากเงียบ พร้อมกับเสียงหัวเราะของเหล่าตัวแสบที่นับวันจะข่มลงยากทุกทีๆ

 

 

 

“พวกเจ้าก็ไปพักได้แล้ว ส่วนใครที่ต้องการตรวจสุขภาพสัตว์เลี้ยงของตัวเอง มีการตรวจที่เรือนพยาบาลสัตว์ด้านนั้น ใครต้องการจะกลับบ้านหรือจะไปไหนก็แล้วแต่ ไปเตรียมตัวได้แล้ว พรุ่งนี้จะมีสัตว์พาหนะมาที่โรงเรียนแต่เช้า สุดท้าย กลับมาให้ทันก่อนที่จะมีการเปิดภาคเรียนใหม่” กล่าวจบ โรเซทหายตัวไปจากตรงนั้นทันที ไม่เปิดให้มีใครถามข้อสงสัยใดๆทั้งสิ้น

 

 

 

แต่ยังไม่ทันที่ใครจะได้แยกย้ายกันไปไหน เสียงเรียกจากคาร์ร่าก็ดังขึ้นมาก่อน ทำเอาเหล่ารุ่นพี่ปี 3 ที่เพิ่งเดินตามออกมาสะดุ้งกันเป็นหมู่คณะ เพราะกว่าครึ่งล้วนมีคดีติดตัวกันทั้งนั้น ยิ่งไม่ต้องรวมไปถึงตำแหน่งแปลกๆ ที่ข่มขวัญลงกันได้โดยไม่ต้องพึ่งพลังใดๆ นั้นอีก

 

 

 

“ทำไมถึงกลับมาช้าจัง พวกเจ้าน่าจะกลับมาถึงที่นี่ตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วไม่ใช่หรือไง หรือว่ามีเรื่องอะไร เล่ามาให้พี่ฟังหน่อยซิ” คาร์ร่าถามขึ้นทันที่ ก่อนจะมองสำรวจเด็กทั้ง 7 คนว่ายังคงอยู่ครบดีหรือไม่

 

 

 

“เรื่องนั้นช่างเถอะครับ ว่าแต่พี่คาร์ร่าต้องไม่เชื่อแน่ ว่าพวกเราไปเจออะไรกันมาบ้าง แถมตอนท้ายยังมีรุ่นพี่ปีสามมาคอยคุ้มครองด้วย” เซ็นตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มใสซื่อ ที่เหล่าเพื่อนมองยังไงมันก็รอยยิ้มปีศาจชัดๆ ทำเอาเหล่าเพื่อนๆ สายหน้ากันเป็นทิวแถว งานนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครกันแน่ ที่จะซวยตอนจบ

 

 

 

“เซ็น ถ้าจะเล่าเล่าล่ะก็ อย่าลืมเล่าให้ละเอียดล่ะ โดยเฉพาะวันแรกว่ามีเรื่องน่าตื่นเต้นอะไรบ้าง” พีซัสสะกิดบอก เพราะถึงเล่นงานเจ้าคนด้านข้างนี่ไม่ได้ อย่างน้อยก็ขอคืนให้พวกรุ่นพี่บ้างก็แล้วกัน

 

 

 

“สงสัยงานนี้ เจ้านี่จะเจ็บฝังลึกนะนี่” ซีฟาที่ได้โอกาสก็เหน็บเข้าไปดอกก่อนจะเรียกเอาเสียงหัวเราะที่มาพร้อมกับความซวยของบุคคลบางกลุ่มอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

เช้าวันถัดมา หลังจากผ่านเหตุการณ์สอบสยอง(ของเหล่าปี3ที่มีมากเป็นพิเศษ) เหล่านักเรียนโรงเรียนอินทราเซลต่างมาพร้อมหน้ากันที่โรงอาหาร จะมีก็แต่เพียงนักเรียนปีหนึ่งที่ดูเหมือนจะยังโหรงเหรงยังไงชอบกล

 

 

 

“เฮ้อ~ ปีหนึ่งปีนี้ไม่ค่อยอึกกันเลย แค่สอบก็พากันตายเกลื่อนซะแล้ว” เสียงแบบไม่เบาจากหนึ่งในท่านอาจารย์ที่วันนี้ก็มาพร้อมหน้ากันที่โต๊ะทานข้าวยามเช้าเช่นกัน เรียกเอาเสียงหัวเราะจากท่านอาจารย์คนอื่นได้ไม่ยาก

 

 

 

“จริงอย่างที่ท่านว่านั้นแหละ เด็กปีนี้ไม่ค่อยจะอึดเท่าไร” เสียงวิพากษ์วิจารณ์ส่งเสริมที่ดังขึ้นมาเป็นระยะๆ ทำเอาโรเซทอยากจะเถียงกลับไป ถ้าไม่ติดกริยาท่วงท่าที่ต้องรักษาเอาไว้ ที่หลังๆมานี่ รู้สึกว่าเริ่มจะรักษาได้ยากเต็มทน

 

 

 

‘เรื่องอย่างนี้ไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอก เจ้าพวก7ตัวแสบนั้น ส่งให้มาเล่นกับเจ้าพวกนี้ซักตั้ง ข้าก็อยากจะรู้ว่าจะมีซักกี่คนกันที่ไม่ร้องออกมา’ โรเซทได้แต่มอง ก่อนจะตัดใจกินข้าวต่อไปอย่างปลงๆ

 

 

 

แต่อีกสองท่านอาจารย์ที่ควรจะเป็นปืนเป็นไฟ โกรธจนควันออกหูนี่ซิ ทำไมถึงได้นิ่งอย่างนั้น ยิ่งเป็นอุสรายิ่งแล้วใหญ่ นอกจากเจ้าตัวจะไม่ค้านแล้ว ยังหัวเราะร่วมไปกับคนอื่นอีก

 

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

“นั้นพวกท่านอาจารย์อารมณ์ดีมากจากไหนกัน” เสียงนักเรียนจากสายมอสเตอร์เพียงหนึ่งเดียวของโต๊ะถามขึ้นมา เรียกเอาสายตาทั้งหมดหันไปมองเป็นจุดเดียว

 

 

 

“อาจจะอารมณ์ดีที่ปีนี้ มีนักเรียนสอบผ่านกันเยอะมั่ง” อีกเสียงจากสายนักดาบตัวแสบ เดามั่วตอบไป

 

 

 

“แล้วดีเอล ตกลงว่าปิดเทอมนี้ เจ้าจะไปกับเซ็นใช่ป่ะ” อีกหนึ่งจากสายเดียวกันออกปากถามเพื่อนที่นั่งถัดออกไป

 

 

 

“ใช่ ทำไมหรือ” ดีเอลถามกลับ หลังจากที่ทำใจแน่วแน่มาแล้วทั้งวัน

 

 

 

“แล้วเจ้าจะไปอย่างไร บางทีข้าอาจจะขอตามไปด้วย” พีซัสออกปากอย่างไม่นึกอยากจะร่วมเดินทางกลับกับขบวนเดินทางที่สุดแสนจะอึดอัดนั้นอย่างตอนขามา

 

 

 

คนโดนถามได้แต่หันไปมองนายจ้างด้านข้าง ที่ตอนนี้นั่งป้อนอาหารให้คูล และ โซเอ็ท ที่นับวันเริ่มจะเชื่อฟังเจ้าเพื่อนเขาคนนี้มากขึ้น จนชักไม่แน่ใจแล้วว่าเป็นสัตว์เลี้ยงของใครกันแน่

 

 

 

“ว่าจะให้ไปกับกัส” เสียงตอบที่เรียกเอาสายตางงๆ มาได้อีก 4 คู่ ทำเอาเจ้าเซ็นแอบหัวเราะ ก่อนจะพูดต่อ “มังกรของพี่คาร์ร่าน่ะ”

 

 

 

“เอ่อ...ถ้าอย่างนั้น ถ้าข้าจะขอไปด้วยล่ะ” พีซัสเอ่ยปากถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก เพราะไม่ว่าจะสาวเจ้า หรือว่าพ่อองครักษ์สุดเฮี้ยบนั้น ก็ไม่ได้น่าอึดอัดน้อยไปกว่ากันเลย แต่อย่างน้อย ทางนี้ก็มีดีเอลไปช่วยๆ กันเฉลี่ยละน่า

 

 

 

“เรื่องนั้นเจ้าต้องถามพี่คาร์ร่าเอาเอง แต่ข้าว่าน่าจะได้” 

 

 

 

“แล้วงานของข้าล่ะ ต้องทำอะไรบ้าง” เสียงติดกังวลเล็กๆ ยามเมื่อนึกถึงงานตอนปิดเทอมที่มีเจ้าเพื่อนตัวแสบนี่เป็นนายจ้าง ทำเอาว่าที่นายจ้างถึงกับหัวเราะออกมา

 

 

 

“ไม่ยากหรอก เจ้าไม่ต้องกังวลไป ข้าแค่จะไปสำรวจราคาของในตลาดสักหน่อย กับซื้อพวกสมุนไพรมาตุนเอาไว้” เซ็นตอบกลับ พลางนึกถึงสมุนไพรชนิดต่างๆที่หมดไปอย่างไร้ความจำเป็นกับการเพิ่มราคายาที่ผ่านมาของพี่สาวแล้วอดกังวลไม่ได้

 

 

 

เพราะในของเหล่านั้น มีหลายอย่างที่ต้องนำไปขายต่อ ถ้าไปหาซื้อมาเพื่อขายต่อไม่รู้จะขาดทุนหรือเปล่า ที่สำคัญไม่รู้ด้วยว่าจะได้ของที่มีคุณภาพเท่ากันไหม

 

 

 

ถึงทุกอย่างที่ใช้ไป พี่คาร์ร่าจะจดลงรายการที่ต้องเบิกในราคา 2-3เท่าทุกตัวก็ตาม

 

 

 

คนฟังคำตอบที่ได้ยังถึงกับสีหน้าดีขึ้น อย่างน้อยก็เป็นงานที่คุ้นเคย เพราะการที่ตนต้องอยู่ในกองคาราวานมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เรื่องการค้าขาย หรือการสอบหาราคาของไม่ใช่งานที่จะไกลตัวมากนัก

 

 

 

“เอาล่ะเด็กๆ กินข้าวกันเสร็จหรือยัง นี่ก็ใกล้เวลาที่สัตว์พาหนะจะเดินทางมาที่หน้าโรงเรียนกันแล้วนะ พวกปีหนึ่งส่วนใหญ่ก็เริ่มทยอยไปที่ลานหน้าโรงเรียนกันแล้ว” เสียงหวานที่มาพร้อมกับรอยยิ้มสวยของคาร์ร่าด้านหลังเซ็น ทำเอาทุกคนต้องรีบจัดการกับของตรงหน้าให้เสร็จ ไม่อย่างนั้นที่นั่งดีๆต้องหายหมดแน่ “ส่วนดีเอล พี่เตรียมกัสไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้ากินเสร็จก็ยกของไปเตรียมได้เลย”

 

 

 

“พี่คาร์ร่าครับ จะว่าอะไรไหม ถ้าข้าจะขอได้ด้วย” ในเมื่อสบโอกาสแล้วก็ต้องรีบถาม

 

 

 

แต่สายตาที่ได้กลับมานั้นทำเอาคนถามถึงกับใจแป่วไปชั่วครู่เลยทีเดียว

 

 

 

“ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรครับ” คาร์ร่ามองเด็กชายที่เหมือนเห็นหูลู่ หางตกแล้วก็อดไม่ได้ที่จะสงสาร

 

 

 

“ข้าก็ได้ว่าอะไร เพียงแต่แค่นึกสงสัยว่าทำไมเจ้าไม่กลับไปกับพี่เจ้า”

 

 

 

เมื่อพูดถึงบุคคลที่สาม ที่เล่นเอาขนคอของพีซัสลุกชันอย่างนึกขยาดกับบรรยากาศยะเยือกที่เจ้าตัวชอบปล่อยออกมาให้คุ้นเคยตั้งแต่วัยเยาว์ ทำเอาเจ้าตัวสายหัวตอบกลับไปทันที ท่ามกลางสายตางงๆ ของเพื่อนๆ ในหลายๆความหมาย ทั้งสงสัยเรื่องที่พีซัสมีพี่ชาย หรือ เรื่องที่พีซัสไม่ยอมกลับพร้อมกับครอบครัว

 

 

 

จะมีก็เพียงแต่คาร์ร่าที่ดูจะเข้าใจ จึงได้แต่พยักหน้าให้อย่างเห็นใจ ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไรดี เพราะอย่างน้อยข้างตัวเธอก็มีคนอย่างนั้นอยู่อีกหนึ่ง แต่รายนี้ดีหน่อยตรงที่ไม่เคยทำอย่างนั้นกับคนที่สนิทด้วยเท่านั้นเอง

 

 

 

“ตามใจเจ้าแล้วกัน ถ้ากินเสร็จแล้วก็เอาของไปเตรียมไว้ที่กัสได้เลย ส่วนข้าคงต้องขอตัวก่อน จะไปจัดการงานอีกนิด แล้วจะตามไป” คาร์ร่าว่าจบ ก็ก้มลงจูบบนหน้าผากเซ็นทีหนึ่งอย่างเอ็นดูตามปกติ ก่อนจะไม่ลืมฝากฝังให้ลากพ่อไปด้วย

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

ณ อีกมุมหนึ่งของห้องอาหาร

 

 

 

“ไอเด็กนั้นมันเป็นใครกัน กล้าดีอย่างไรมาทำตัวสนิทสนมกับท่านคาร์ร่าของข้า”

 

 

 

“เพราะเจ้ามัวแต่ยุ่งๆ อยู่กับงานที่นางให้ช่วย จนลืมดูไป ตลอดเทอมนี้ ไม่ว่านางจะยุ่งเพียงใด ก็ยังหาโอกาสมาแวะหาเจ้าเด็กนั้นทุกวัน แถมยังถึงขนาดให้ใช้ยอดหอคอยจันทรายามค่ำคืนอีกด้วย ที่สำคัญ ข้าได้ยินมาว่าวันที่เจ้าหนูนี่มาสอบ นางก็มาคอยดูแลเป็นพิเศษอีกต่างหาก”

 

 

 

“ไม่จริง ข้าตามนางมาตั้งนาน ช่วยงานนางมาสารพัด นางยังไม่คิดแม้แต่จะให้ข้าขึ้นไปเหยียบในนั้นด้วยซ้ำ มีแต่พวกของธิดายมทูตเท่านั้นแหละที่จะขึ้นไปบนยอดได้”

 

 

 

“เรื่องนี้ ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน มีบางคนบอกว่า เพราะนางชอบแบบนั้น แต่ข้าว่า นั้นดูออกจะเด็กไปซักนิด แล้วนางก็ดูจะเอ็นดูมากกว่าเป็นความรักแบบหนุ่มสาว หรือเจ้าว่าอย่างไร”

 

 

 

เสียงที่บอกมาที่หลังจากประโยคแรกนั้น แทบจะไม่ได้เข้าหูคนฟังเลย เมื่อหันไปมองคนด้านข้างที่ตามจีบของสูงมาตั้งแต่ที่อยู่ปี2 จนตอนนี้ก็ย่างก้าวเข้าสู่ปี5เข้าไปแล้ว ยังไม่มีแม้แต่นางจะชายตามอง ก็ได้แต่ถอดถอนใจ

 

 

 

“ข้าว่าที่นางไม่สนใจข้า ต้องเป็นเพราะเด็กนั้นแน่ๆ คอยดูเถอะ ข้าจะเอาให้หลาบจำ ไม่กล้ามาให้นางเห็นหน้าอีกเลย” เสียงตอบกลับมานั้น กลับทำให้คนด้านข้างถึงกับสะดุ้งสุดตัวรีบออกปากห้ามแทบไม่ทัน

 

 

 

เพราะอีกเรื่องหนึ่งที่เขายังไม่ได้บอกเพื่อนนั้น ซึ่งเป็นสิ่งหนึ่งที่ทุกคนในหน่วยของธิดายมทูตนั้นรู้ดี แม้จะรู้กันในวงเล็กๆแค่ไม่กี่คนก็ตาม แต่ก็คล้ายๆกับเป็นข้อต้องห้ามไปแล้ว เนื่องจากทุกคนรู้ดีว่าเด็กชายตรงหน้านี่ คือ ‘ดวงใจของธิดายมทูต’

 

 

 

...ถ้าเพื่อนเขาไม่ตายคามือนางก่อนก็คงจะดี…

 

 

 

‘โถ่ ข้าจะซวยไปกับมันไหมนี่ ข้อหาที่เป็นเพื่อนกับมันด้วย’

 

 

 

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานเทพเจ้า ภาค โรงเรียนมหาเวทย์อินทราเซล ตอนที่ 57 : บทที่ 55 การสอบ(ตอนจบ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3244 , โพส : 8 , Rating : 76% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1162
เอาเถอะ แกซวยแน่ ไม่ต้องกังวล
Name : Ma-Praw [ IP : 124.122.2.215 ]

วันที่: 23 กันยายน 2553 / 15:09
# 7 : ความคิดเห็นที่ 848
มีคนหาเรื่องมาให้คาร์ร่าลงมืออีกละ อิอิ สะใจ
Name : belljunior < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ belljunior [ IP : 124.120.46.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 13:40
# 6 : ความคิดเห็นที่ 586
ใครกันที่คิดเล่นของสูง  หาเรื่องตาย
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 117.47.64.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 21:54
# 5 : ความคิดเห็นที่ 370
อุปสัค ต้องเป็น อุปสรรค นะคะ

สู้ต่อไปค้า


PS.  ชีวิตนี้ไม่เคยมีอะไรเที่ยงแท้ สุดท้ายก็เหลือเพียงเถ้าธุลีกลับสู่ผืนดิน
Name : ไร้ปีก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไร้ปีก [ IP : 202.12.97.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2553 / 21:04
# 4 : ความคิดเห็นที่ 278
โยะ โยะ แวะมาบอกว่า arella ก็ยังรออยู่จ๊ะ
Name : Arella < My.iD > [ IP : 180.129.87.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2553 / 00:13
# 3 : ความคิดเห็นที่ 272
555++ มีหน่วยกล้าตายมาแล้ว
จะได้รู้สึก ... คงไม่ต้องถึงมือคาร์ร่าหลอกมั่ง
แค่ คูล ก็คงพอ...
มาอัพต่อเร็ว ๆ นะค่ะ
Name : Foll วูฟ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Foll วูฟ [ IP : 124.122.25.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2553 / 20:32
# 2 : ความคิดเห็นที่ 271
ฮามากมาย มีมาอีกหนึ่งเหยื่อที่ไม่รู้อีโนอีเน่มาให้เซ็นย้ำนุ่มๆๆไหนจะโดนสังหารหมู่จากคาร์ร่าหลังจากนั้นอีก 5555  
Name : Arella < My.iD > [ IP : 116.197.248.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2553 / 19:54
# 1 : ความคิดเห็นที่ 270
ฮา ฮา ฮา มีหน่วยกล้าตายที่ชีวิตกำลังจะวอดวายโผล่มาหนึ่งตัว แล้วววว
ก๊ากกกกกกก
Name : RAY [ IP : 110.49.121.87 ]

วันที่: 24 มกราคม 2553 / 18:37
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android