- - OMG! หมดกัน..มันเอาผมเป็นเมีย - - [สนพ.นาฬิกาทราย] END

ตอนที่ 16 : Chapter15 :บุก บุก บุก!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    29 ม.ค. 61




บุก บุก บุก!!! 

ตอนที่15

 



          อื้ม

 

          ผมกระพริบตาถี่ๆ ขยับตัวน้อยๆเพื่อไล่อาการเมื่อยขบ ดวงตาของผมค่อยๆปรับโฟกัสภาพข้างหน้าได้ทีละนิด สมองผมกำลังประมวลผลด้วยความเร็วสูง ก่อนที่ทุกอย่างจะแจ่มแจ้งแดงแจ๋ขึ้นเต็มๆลูกกะตาของผม

 

          O_O!

 

          ผมช็อคค้างท่าเดิมไม่ขยับตัวอยู่ประมาณสิบวินาทีได้ ลมหายใจค่อยแผ่วลงๆ ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นยิ่งทำให้ผมทำอะไรไม่ถูก รู้สึกตัวร้อน หน้าร้อน หูร้อน สาเหตุก็ไม่ใช่อะไร

 

          ในเมื่อผมยังนอนอยู่ในอ้อมกอดของพี่เขียนอยู่เลยนี่!

 

          แผ่นอกไร้อาภรณ์ห่อหุ้มแนบสนิทไปกับจมูกโด่งๆและใบหน้าหล่อเหลาของผม พุงที่มีกล้ามเป็นมัดๆชิดเข้ากับเอวบางของผม พอต่ำลงไปอีกนิดก็ อะ เอ่ออ

 

          ผมไม่รู้ว่าทุกๆเช้าก่อนตื่นนอน คุณผู้ชายทั้งหลายเคยเคารพธงชาติกันบ้างไหม แต่ตอนนี้ไอ้บ้าพี่เขียนมันกำลังเคารพธงชาติดันน้องชายผมให้ไปเคารพกับมันด้วย ผมอายมากถึงมากที่สุด ไอ้ ไอ้นั่นมันจิ้มๆโดนหน้าขาผม ทำเอาผมนอนนิ่งไม่กล้าขยับตัวแรง

 

          ผมผ่อนลมหายใจเข้าออกระงับสติตัวเองไม่ให้แตกกระเจิง ผมดึงมือใหญ่ของมันขึ้นจากเอวของผม ยกหัวตัวเองอีกนิดเพื่อที่จะได้ไถลออกจากแขนอันล่ำสันของมันที่ผมใช้หนุนแทนหมอน ใจเต้นตึกตักๆอย่างกับผมทำอะไรมาผิดอย่างนั้นแหละ แต่ไม่ใช่เลย มันทั้งนั้นที่เป็นคนทำ คิดแล้วหงุดหงิดๆๆๆ

 

          อื้ม

 

          O_O

 

          ผมสะดุ้งตัวแข็งเป็นก้อนหินอีกครั้ง เมื่อมันคว้าตัวผมเข้าไปกอดอีกคราวนี้เหมือนมันจะรัดแน่นกว่าเดิมด้วย

 

          ตาย ตาย กูตาย ไอ้เหนือตายแน่ ตายแน่ไอ้เหนือออ

 

          เชี่ยละ ดันกูใหญ่เลยผมรำพึงรำพันกับตัวเอง ยิ่งกอดกูแน่นน้องมึงยิ่งยืนตรงนะไอ้ห่านี่

 

          “…………”

 

          ผมเงยหน้ามองมันนิดๆ ไม่รู้ว่ามันตื่นหรือยัง มันจะหลับลึกอะไรขนาดนั้น

 

          ผมปฏิบัติแผนต่อไป คือการพยายามแงะร่างตัวเองออกจากอ้อมกอดมันให้ได้ มาคิดดูอีกทีทำไมผมต้องกลัวมันจะตื่นด้วยวะ ที่จริงถ้าเป็นในละครไทยพอนางเอกตื่นมาอยู่ในอ้อมกอดพระเอกจะต้องกรี๊ดๆ แล้วถีบพระเอกตกเตียงนี่หว่า

 

          เอ๊ะ เดี๋ยว กูไม่ใช่นางเอกสิ กูต้องเป็นพระเอก แต่กูอยากถีบมันอ่ะ ยอมเป็นนางเอกสองนาทีก็ได้

 

          คิดได้อย่างนั้นผมก็สะบัดแขนมันออกจากตัวผมอย่างแรง กูนี่ก็บ้าเนอะกลัวห่าอะไรในเมื่อนี่ก็บ้านตัวเอง

 

          ทำห่าไรเนี่ยมันตะหวาดเสียงแหบแบบคนเพิ่งตื่น น้ำเสียงยังงัวเงียเอามากๆ สงสัยจะหลับจริงจัง

 

          กะ ก็ กู ตื่นแล้วอ่ะไม่รู้จะตอบมันว่าอะไร จู่ๆก็เกิดกลัวแม่งขึ้นมาซะงั้น ปอดจริงๆเหนือเอ๊ย

 

          หึหึ กูก็ตื่นเหมือนกันมันลุกขึ้นนั่ง สะบัดหัวไปมาก่อนจะเสยผมไปด้านหลัง บ่องตงเซ็กซี่อิ๊บอ๋ายยย ถ้าไม่ติดว่าคำพูดมันสองแง่สามง่ามอ่ะนะ

 

          ก็ดีจะได้กลับซักทีผมบอก พยายามจะไม่วกเข้าเรื่องใต้สะดือ ผมรู้สึกไม่ปลอดภัย

 

          ไปเที่ยวกันไหมมันเงยหน้าถามผม

 

          ผมเบิกตามองหน้ามัน ชี้นิ้วเข้าที่อกตัวเองมันพยักหน้ายืนยันว่าเออมึงนั่นแหละ อะไรประมาณเนี่ย แล้วสงสัยว่าผมคงจะเมาที่นอน หลอนขี้ตาก็เลยตอบมันไปว่า

 

          ไปดิ

 

          เชี่ยแล้ว! กูเผลอพูดไปแล้วด้วย

 

          สัญญาแล้วนะ พรุ่งนี้กูจะมารับแปดโมงมันพูดเสร็จก็ลุกขึ้นจากที่นอน ผมหันหน้าหนีทันทีก็แม่งใส่บ็อกเซอร์ตัวเดียวใช่อ่ะ แล้วคือน้องมันยืนตรงอยู่ใช่อ่ะ แบบ แบบว่ามันนูนๆใช่อ่ะ _////////_

 

          ผมยืนมองฟ้ามองฝนไปเรื่อย แสร้งทำเป็นว่าไม่เห็น แต่จริงๆแล้วกูเห็นเต็มสองตา!!! แถมยังเคยสัมผัสหน้าขากูมาแล้วด้วย เหี้ยยย คิดแล้วเขินว่ะ ><

 

          หันมาได้แล้วมั้งมันเรียก ผมค่อยๆหมุนตัวกลับไปก็โล่งใจเมื่อเห็นมันใส่เสื้อผ้าครบหมดแล้ว

 

          จะไปแล้วหรอผมเผลอถามเสียงอ่อน รู้สึกตัวได้ก็รีบหลบสายตายิ้มๆของมัน นี่กูเผลอคิดอะไรของกูวะเนี่ย แม่ง!

 

          อืม แปดโมงนะอย่าลืมมันย้ำอีกครั้ง ผมพยักหน้า

 

          เฮ้อ นี่กูเอาปลาย่างไปฝากไว้กับแมวอีกแล้วใช่ไหม เนี่ยแหละแม่ชอบด่าว่าทำอะไรไม่ยอมคิดก่อน ทำไมอ่ะก็สมองผมมันไม่มีแอลฟาแลคตาบูมินนี่ คึคึ

 

          อืมผมรับคำ

 

          อ่ะ มึงช่วยเอาไปกินทีมันยื่นห่อกระดาษอะไรสักอย่างมาให้ผม มันเล็กมากเดาได้ว่าน่าจะเป็นช็อคโกแลต แต่ดูจากกระดาษห่อสีชมพูผมคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นคนซื้อมาเองนะ แต๋วฉิบ!

 

          อะไรอ่ะผมถามหยั่งเชิง อยากรู้ว่ามันจะบอกผมว่ายังไง

 

          น้องมิลค์ให้กูมามันตอบหน้านิ่ง แต่คิ้วผมนี่กระตุกไปเรียบร้อยละ รู้สึกแขยงนมขึ้นมาตงิดๆ

 

          แล้วให้กูน้องนม เอ๊ย! น้องมิลค์เขาก็เสียใจดิผมบอก แต่ใจจริงนี่โคตรอยากเอามาแดกเอง หงุดหงิดอ่ะเห็นมันทำเหมือนไม่มีอะไรก็ยิ่งหงุดหงิด

 

          กูแคร์? กูไม่ชอบแดกของหวาน ไม่กินก็ทิ้งไปมันบอกก่อนจะโยนปุลงบนที่นอนผมอย่างไม่ใยดี

 

          ผมแกล้งทำหน้ายุ่ง แต่ในใจกูนี่ระริกระรี้มาก มามะกูแดกเอง คึ

 

          เออๆ แม่งเสียดายของ ห่าตอแหลด่ามันไปงั้นแหละ

 

          ผมเดินแถดๆเข้าไปใกล้เตียงก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดู โอ้โหห ปล.มิงค์ทำเองนะคะ ให้พี่เขียน อ้วกกกก!

 

          ผมอ้าปากอ้วกไม่ให้มันเห็น แหมๆทำเป็นเข้มนะพ่อคุณมีผู้หญิงมาถวายให้ถึงที่ทำเป็นไม่สนใจ เดี๋ยวกูก็แดกทั้งขนมแดกทั้งคนซะหรอก

 

          หึหึ ไปละมันว่า ผมพยักหน้าส่งๆไม่ทันได้มองว่ามันเดินออกไปหรือยัง

 

          จุ๊บ

 

          อื้มผมตกใจ เมื่อมันเดินมาคว้าขอผมเข้าไปจูบปากแบบดูดดื่ม แต่แปปเดียวผมก็เคลิ้มตามมัน มือข้างลำตัวเลื่อนขึ้นไปกำชายเสื้อมันแน่น

 

          อย่าทำหน้าอย่างนี้ไม่อย่างนั้นกูอดใจไม่ไหวแล้วมึงจะเดือดร้อนมันพูดรอดไรฟันก่อนจะกดจูบผมอีกทีแรงๆแล้วเดินออกจากห้องไป

 

          ผมทรุดตัวลงบนเตียงอย่างอ่อนแรง แข้งขาแม่งพยุงตัวไว้ไม่ไหว ผมยกมือขึ้นจับตำแหน่งของหัวใจก็พบว่ามันเต้นรัวเหมือนจะหลุดมานอกอก ผมยอมรับเลยว่าหลังๆมานี่ผมต้านทานจูบของมันไม่ได้เลย ไม่ขัดขืนหนำซ้ำยังร่วมมือกับมันอีกต่างหาก คิดๆแล้วแค้นสุดขีดสุดฤทธิ์สุดเดช พอๆไอ้ห่า

 

          ผมว่านะ ไม่ช้าไม่นาน เอกราชกูโดนตีแตกแน่ๆ กูฟันธง! T^T

 

          เครียดแดก!”

 

          ผมสะบัดหัวไล่ความคิดนี้ทิ้งไป

 

 

          .

 

          .

 

          .

 

          เขียน พาร์ท

 

          ผมเดินลงมาจากห้องชั้นบนด้วยใบหน้านิ่งสนิท แต่ในใจผมกลับรู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก นับว่าเป็นการนอนที่ผมรู้สึกไม่อยากรีบตื่น

 

          จริงๆเมื่อสองวันก่อนผมกับเพื่อนในคณะหามรุ่งทำงานกันจนแทบไม่ได้นอน สี่สิบกว่าชั่วโมงถูกใช้ไปในการทำงานให้เสร็จก่อนสอบ เป็นอย่างนี้ทุกเทอมตั้งแต่ปีหนึ่ง และทุกครั้งผมก็จะลากสังขารตัวเองกลับไปนอนตายที่บ้าน

 

          แต่ครั้งนี้ผมไม่อยากกลับไปนอนคนเดียวเหมือนทุกครั้ง ตอนที่ทำงานเสร็จจู่ๆใบหน้ากวนส้นตีนของมันก็ผุดเข้ามาในหัวผม รู้สึกอยากแกล้งมัน อยากได้ยินเสียงด่า เสียงว่า อะไรก็ได้ ผมก็เลยเลือกไปบ้านมันโดยที่ไม่ได้เตรียมการล่วงหน้าไว้ก่อน

 

          จริงๆก็ไม่คิดว่าจะได้เข้าบ้านมันง่ายๆหรอกนะ ตอนแรกก็กะว่าจะล่อลวงมันออกไปข้างนอกแต่ความเพลียทำให้ผมทนขับรถต่อไปไม่ไหว ตอนที่แม่บ้านมาถามว่าจะพบใคร ผมแค่บอกไปว่ามาติวหนังสือให้เหนือ เขาก็เปิดประตูรับผมอย่างง่ายดาย สบายล่ะ

 

          จะว่าไปผมก็ยังแปลกใจตัวเอง ไม่ว่าจะสุข ทุกข์ เหนื่อย ง่วง ผมมักจะนึกถึงแต่มัน หึหึ สงสัยผมคงโดนมันเล่นงานเต็มๆซะแล้วล่ะ

 

          RRRrrrr

 

          เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในขณะที่ผมกำลังก้าวขึ้นรถ ผมดูเบอร์ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายใจ แต่ผมก็กดรับไปนะไม่อย่างนั้นคนโทรก็จะพยายามโทรเข้ามาอยู่เรื่อยๆจนผมรำคาญ จะปิดหนีก็ไม่ได้ บางครั้งเผื่อมีเรื่องด่วนอะไรทั้งจากเพื่อนและจากที่บ้าน

 

          ครับผมรับเสียงเรียบ

 

          พี่เขียน มิลค์เองนะคะเสียงหวานดังมาตามสาย ผมไม่ตอบอะไรเพราะดูเหมือนน้องเขาจะพูดต่อ

 

          พี่เขียนทานช็อคโกแลตรึยังคะผมรู้สึกว่าน้ำเสียงของน้องมันแปลกๆ ผมเลิกคิ้วด้วยความสงสัย แต่ก็ตอบไป

 

          ทานแล้วครับ

 

          “อ๊าย จริงหรอคะ

 

          ทันทีที่ผมตอบไปว่ากินแล้ว เสียงของน้องมิลค์ก็ดูร่าเริงจนออกนอกหน้า ผมรู้สึกแสบแก้วหูอย่างบอกไม่ถูก สำหรับผมตอนนี้คงมีแค่เสียงเดียวที่เพราะที่สุด

 

          จริงครับ ทานแล้วผมตอบไป แต่จริงๆแล้วผมไม่ได้ทานหรอก แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าคนบนห้องจะทานมันไปรึยัง หึหึ แต่ดูจากสายตาของมันเมื่อกี้คิดว่าคงไม่เหลือแม้กระทั่งซาก

 

          แล้วพี่เขียนรู้สึกอะไรบ้างรึยังคะ อยากมาหามิลค์ไหม

 

          ผมแปลกใจหนักเข้าไปอีก เมื่อคำถามของน้องมันฟังดูแปลกๆ แล้วไอ้การเชิญชวนแบบนั้นยิ่งทำให้ผมมั่นใจ

 

          ทำไมหรอมิลค์ ในนั้นมันมีอะไรหรอผมถามเสียงเข้ม พยายามข่มอารมณ์เอาไว้ ผมว่าผมคิดไม่ผิดแน่ๆ

 

          กะ ก็เปล่าค่ะน้องพูดเสียงเครือเหมือนคนจะร้องไห้

 

          มิลค์!!”ผมตวาดลั่น

 

          ฮึก ฮืออ ทำไมพี่เขียนต้องตวาดมิลค์ด้วย พี่ไม่รู้สึกเกิดอารมณ์รักมิลค์เลยหรือไงแค่เท่านี้ที่ผมได้ยินก็ทำผมนึกไปถึงใครบางคนที่อยู่บนชั้นสองของบ้าน

 

          เชี่ย เหนือผมสบถก่อนจะรีบร้อนลงจากรถอย่างรวดเร็ว

 

          พี่เขียน พี่อยู่ไหนไม่มาหามิลค์หรอคะ

 

          พี่ไปแน่มิลค์ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เธอเตรียมตัวรับความผิดได้เลย ติ๊ด!”ผมกดตัดสายทิ้งไม่ฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร

 

          ขาผมก้าวขึ้นบันไดทีสองขั้น ความร้อนรนผสมความร้อนใจทำให้ผมหงุดหงิดเพิ่มมากกว่าเดิม

 

          แกร๊ก!

 

          แต่แล้วประตูบานที่ผมคุ้นเคยก็ถูกเปิดออกมาก่อนที่ผมจะไปถึงมัน และร่างที่อยู่หลังบานประตูก็โผล่พรวดออกมาจนทำให้ผมตกใจ

 

          พะ พี่เขียน

 

          “เวรเอ๊ย!”

 

          .

 

          .

 

          .

 

 

          เหนือ พาร์ท

 

          “พะ พี่เขียนผมตกใจร้องเรียกชื่อมันเสียงแผ่ว ก็พอเปิดประตูออกมาจู่ๆมันก็วิ่งหอบแฮ่กๆมาหยุดยืนหน้าประตูห้องผมพอดี ผมก็ตกใจสิครับ

 

          เวรเอ๊ย!”มันสบถ ผมสะดุ้งนิดๆ

 

          มะ มีอะไรรึเปล่าผมถาม

 

          มึงมานี่เลยมันว่าก่อนจะจับมือผมแล้วลากเข้าห้อง ผมมัวแต่ตกใจเลยไม่ทันได้สะบัดออก แถมหน้าตามันตอนนี้ยังดูน่ากลัวเหมือนกับจะฆ่าคนได้อย่างนั้นแหละ

 

          เดี๋ยวๆ พี่มีอะไรผมร้องห้ามเสียงหลง เพราะพอเข้ามาในห้องมันก็กอดผมไว้ซะแน่น แต่ผมรู้สึกว่าตัวมันสั่นๆ มันเป็นอะไร

 

          มึงนั่นแหละ ร้อนใช่ไหม มึงอยากใช่ไหมพี่มันถามเสียงเข้ม แต่กูนี่เบิกตาโพลงไปเรียบร้อยละ ไอ้เชี่ย! อยากอะไรวะ

 

          ไอ้บ้า! อยากเหี้ยไรล่ะ กูไม่ได้เป็นอะไรผมตวาดลั่นห้อง

 

          มันดันผมออก ก่อนจะมองผมสำรวจอีกครั้ง มันจับผมหมุนไปหมุนมาจนสุดท้ายมันเอามือใหญ่มาอังที่หน้าผากเหมือนวัดไข้ เชี่ยไรวะเนี่ย

 

          นี่มึงปกติมันถามจ้องหน้าผมเขม็ง

 

          เออ!”

 

          เฮ้ออออ เชี่ยเอ๊ยมันถอนหายใจก่อนจะนั่งลงที่ปลายเตียงผมเหมือนคนหมดแรง มันยกมือขึ้นกุมหัวไว้ ก่อนจะขยี้ๆจนผมหล่อๆนั้นเสียทรง

 

          ทำไม เกิดอะไรขึ้นผมทรุดนั่งลงข้างๆมัน นี่กูยังงงอยู่เลยนะ จู่ๆก็มาโวยวายหาว่ากูอยาก ยะ อยากเหี้ยไรล่ะ แม่งง /////

 

          มึงได้กินช็อคโกแลตนั้นไปรึเปล่ามันไม่ตอบ แต่ถามคำถามอื่น

 

          ผมมองหน้ามันนิดๆ รู้สึกขัดใจอย่างบอกไม่ถูก ทำไมหรือว่ามันจะมาทวงคืน เกิดหวงขึ้นมากะทันหันหรือไง

 

          ไม่ได้แดก!”ผมพูดเสียงเหวี่ยง หันหน้าหนีแม่ง อะไรวะ หงุดหงิดว่ะ

 

          ค่อยยังชั่วมันพ่นลมหายใจเหมือนคนโล่งอก

 

          ผมหันหน้ากลับไปมองมัน กูก็ยังไม่เคลียร์อยู่ดี

 

          อืม ไม่ได้กินอ่ะ ตอนแกะห่อมันหลุดมือกลิ้งตกพื้นก็เลยทิ้งไปแล้วผมขยายให้มันฟัง

 

          ตอนที่กำลังแกะห่อเพื่อจะเอาช็อคโกแลตเข้าปาก สงสัยมัวแต่คิดอะไรเยอะแยะไปหน่อยล่ะมั้ง ก็เลยทำให้มันหลุดมือ กลิ้งหลุนๆไปตามพื้น จะเก็บมากินก็กะไรอยู่เพราะแม่งกลิ้งไปไกลเกิน คือถ้ามันแค่ตกก็กินได้อยู่หรอก แต่อันนี้กลิ้งทั่วทั้งห้อง กินไม่ไหวว่ะ

 

          มึงนี่นะ! กูร้อนใจจะตายห่าอยู่แล้วมันว่า ก่อนจะหันมาจ้องหน้าผมนานเหมือนกัน แล้วก็หันกลับไปมองตรงเหมือนเดิม

 

          มีอะไรอ่ะ ช็อคโกแลตมันทำไมเหรอผมถามอีก รู้สึกได้ว่าน้ำเสียงดุๆของมันแฝงไปด้วยความเป็นห่วงผม ถึงแม้ว่าจะยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไรก็เหอะ

 

          น้องมิลค์เขาใส่ยาปลุกเซ็กส์มาให้กูกินมันตอบแค่นั้น แต่ผมนี่ตกใจแทบสิ้นสติ

 

          เหี้ย! ยาปลุกเซ็กส์ทำไมยัยน้องมิลค์มันถึงได้ร้ายขนาดนั้นวะ!!

 

          ผมนั่งนึกลำดับเหตุการณ์ ถ้าสมมติว่าผมไม่ทำมันตก ตอนนี้มันก็ต้องมาอยู่ในท้องผม ละ แล้วตอนนี้ผมก็ต้องเริ่มมีอาการ แล้วพี่เขียนก็วิ่งขึ้นมาหาผม ละ แล้วหลังจากนั้น กะ ก็

 

          มาฟิชเชอริ่งกันเบ้บี้

 

          เพลงเกิร์ลรี่เบอร์รี่ผุดเข้ามาในหัวกูทันที -////- ไม่อยากจะคิดนะแต่อดไม่ได้

 

          ดีนะที่มึงไม่กินเข้าไป ไม่งั้นมึงทรมานตายห่าแน่มันหันมาพูดกับผม

 

          อืม

 

          แต่จู่ๆผมก็คิดอะไรขึ้นมาได้ แล้วถ้าสมมติว่ามันไม่ได้ให้ผมกินแต่มันกินเองล่ะ

 

          สมมติว่าพี่เป็นคนกิน พี่ก็จะไปหายัยน้องมิลค์นั่นใช่ไหมอ่ะผมถาม แต่น้ำเสียงฟังดูโหยๆพิกล นี่ผมเผลอทำเสียงแบบนี้ใส่มันไปกี่ครั้งแล้วเนี่ย แล้วทุกครั้งพี่มันก็จะยิ้มกลับมาทุกที

 

          กูบอกแล้วว่ากูไม่กินของหวานมันตอบหน้านิ่ง

 

          ผมแอบถอนหายใจเบาๆ รู้สึกพอใจ เมื่อรู้ว่าถ้าเป็นพี่เขียน พี่มันก็คงไม่กิน

 

          งั้นก็กลับไปได้แล้วมั้งผมบอก เมื่อเห็นว่านี่มันก็มืดมากแล้วด้วย แล้วอีกอย่างผมก็ไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่พี่มันกลัว

 

          กูขับกลับไม่ไหวพี่มันพูดกับผมไม่พอ ยังเสนอร่างตัวเองขึ้นไปนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มที่เดิมที่มันนอนเมื่อตอนบ่าย

 

          OO

 

          กูก็ตกใจสิคนห่าอะไรหน้าด้าน ครั้งแรกกูรอดมาได้กูก็ขอบคุณสวรรค์จะตายห่าอยู่ละ ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที มึงก็เอาประตูนรกมาส่งตรงที่ห้องนอนกูเลย T^T

 

          ใครอนุญาต

 

          กูอนุญาตตัวเองมันตอบหน้าตาย ตอแหลเหี้ยๆ

 

          “ทำไมหน้าด้านวะ!”ผมเสียงดังใส่

 

          หึหึ มานอนเร็วๆกูรู้มึงก็ง่วง นอนกับกูอุ่นกว่านอนคนเดียวมันว่าอย่างนั้น แต่หน้ากูนี่ขึ้นสีแล้วเรียบร้อย ทำไมชอบทำให้กูเขินวะ

 

          แต่ใช่ว่าเขินแล้วกูจะไม่ไปนอนกับเขานะ นอนคร๊าบบ ก็มันอุ่นอย่างที่พี่มันว่าจริงๆนี่หว่า ถึงจะอันตรายไปนิด หื่นไปหน่อย ความปลอดภัยเท่ากับศูนย์ แต่อกแม่งโคตรอุ่นเพราะงั้น กูยอม กร๊ากกก

 

          แม่ง กูยังใจเต้นไม่หายมันพูดขึ้น ตอนที่ผมขึ้นไปนอนกับมันแล้ว

 

          ตอนนี้เราต่างคนต่างนอนนะครับ ไม่ได้กอดกันหรือแนบชิดอะไร พี่มันนอนหงายมองเพดานเอามือขึ้นก่ายหน้าผาก ส่วนผมก็นอนหงายเหมือนกันเอามือประสานกันไว้บนอก ฟังพี่มันพูด

 

          ทำไมล่ะกูอยากรู้

 

          แค่กูนึกว่าต้องเห็นมึงตกอยู่ในสภาพร่างกายต้องการปลดปล่อย กูก็ทนไม่ได้ แม่ง!”

 

          ก็ไม่ได้เป็นอะไรแล้วนี่ไงผมพูดเสียงอ่อน อยากปลอบใจมันแล้วปลอบใจตัวเองด้วย ว่ากูไม่เป็นอะไร ยังนับว่าโชคดี

 

          กูไม่อยากจะนึก แต่ก็อดไม่ได้

 

          แล้วถ้าสมมติว่าผมกินมันเข้าไปจริงๆ พี่จะทำยังไงผมแกล้งถาม อยากรู้ว่ามันจะตอบยังไงเหมือนกัน

 

          ไม่รู้สิมันตอบห้วน ผมฮึดฮัด คำตอบมันเป็นที่ไม่น่าพอใจ

 

          สมมติสิสมมติ ถ้าตอนนี้ผมกำลังทุรนทุราย พี่จะทำยังไงผมอยากรู้จริงๆที่ถามนี่ไม่ใช่อะไร อยากรู้ว่ามันจะช่วยผมยังไง

 

          ก็คงช่วยมึงปล่อยน้ำออกตรงมากเหี้ย

 

          ยังไงผมยังถามต่อ

 

          คงทำกับน้องมึงให้น้ำออกมาเยอะๆละมั้งมันพูดปกติแต่กูนี่เริ่มไม่ปกติละ

 

          ยะ ยังไง แล้วมันจะได้ผลหรอ

 

          แล้วจะอยากรู้ทำไมมันหันหน้ามาทางผมนิดๆ เหมือนจะแปลกใจว่าทำไมผมถึงถามแบบนี้

 

          ก็แค่สงสัยเห็นพี่จ้องจะผมกูตลอดเวลา มันก็เข้าทางไม่ใช่รึไงถ้าผมโดนยาพี่ก็กดผมโดยที่ไม่ขัดขืนผมพูดในสิ่งที่ใจคิด

 

          ผมมองหน้าพี่มันนิ่ง พี่มันก็มองผมกลับมา ผมอยากรู้ว่าพี่มันจะทำอะไรผมรึเปล่าเมื่อผมตกอยู่ในอาการต้องการปลดปล่อยจนถึงขีดสุด

 

          มึงรู้ไหมว่าเซ็กส์ของกูมีอยู่สองอย่างมันพูดโดยที่ไม่ได้มองผม

 

          ผมตะแคงข้างหันมองเสี้ยวหน้าของมัน ทั้งห้องปิดไฟมืด มีเพียงแสงสลัวๆจากข้างนอกที่ส่องเข้ามา แต่ผมก็ยังเห็น เห็นมันพูดด้วยแวตาจริงจัง

 

          หนึ่งคือกูมีอะไรกับใครก็ได้ กูไม่จริงจัง และก็ไม่คิดให้ใครมาจริงจังแสดงว่าแม่งก็ผ่านมาเยอะเหมือนกันสินะ ฮึ

 

          และสอง เซ็กส์ของกูต้องเกิดจากความรัก กูหื่น กูโรคจิต นั่นก็สำหรับคนที่ใจกูคิดว่าเขาคือคนที่ใช่ที่สุด

 

          ผมคิดตามที่มันพูด หมายความว่าถ้าผมอยู่ในกลุ่มที่หนึ่งผมคงไม่รอด แต่ถ้าผมอยู่ในกลุ่มที่สองผะ ผมก็เป็นคนที่ใช่น่ะสิ

 

          แล้วยังไงผมถาม

 

          มึงไม่รู้จริงๆเหรอเหนือ กูถามจริงๆเถอะว่าที่ผ่านมามึงดูไม่ออกเพราะว่ากูไม่ชัดเจนหรือมึงไม่เปิดใจ

 

          ผมสะอึก ถ้าตัดเรื่องความหื่นความลามกและโรคจิตของมันออก ยอมรับเลยว่าคำพูดและการกระทำของมันบางอย่างบ่งบอกชัดเจนว่าสนใจผม เวลาที่ผมหันไปเจอมันสายตาของมันจะจับจ้องอยู่ที่ผมตลอดเวลา

 

แต่นั่นจะโทษผมก็ไม่ได้ในเมื่อมันไม่เคยแสดงออกหรือพูดชัดๆว่าชอบหรือว่ารัก แล้วผมจะไปรู้ได้ยังไง

 

ผมไม่รู้ ไม่รู้อะไรทั้งนั้น

 

กูผิดเอง ที่เริ่มต้นกับมึงไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่ ธรรมดาที่มึงจะไม่ชอบหน้ากู แต่รู้ไหมว่าถ้าคนๆนั้นไม่ใช่คนที่กูชอบ กูก็จะไม่ไปยุ่งกับเขาเด็ดขาด

 

ผมฟังก็ได้แต่นอนหน้าแดง ทำไมมันพูดเหมือนกับว่าทุกอย่างมันเป็นเรื่องง่าย

 

กูแสดงออกไม่เก่ง จีบใครไม่เป็น ปกติก็มีแต่คนเสนอตัวให้แหม ไอ้หล่อ

 

ฟังมันพูดแล้วอยากเอาตีนลูบหน้า

 

กูไม่รู้ว่าอะไรเรียกว่าความรัก จนกระทั่งมาเจอมึงผมช็อค

 

ยอมรับอีกครั้งว่าคำพูดมันทำให้ผมโคตรหวั่นไหว ตอนนี้ผมโคตรจะทำอะไรไม่ถูก

 

แล้วที่มึงถามว่ากูจะกดมึงไหมถ้ามึงโดนยา พูดตรงๆนะ กูคงทำนั่นแหละ แต่ใจจริงกูอยากมีอะไรกับมึงตอนสติมึงสมบูรณ์มากกว่า

 

โอยยย ไอ้เหี้ย!! พอเถอะ

 

แม่ง เอาแต่ได้ผมว่ามัน จริงๆแล้วปิดบังความเขินครับ

 

ถามไรมากวะ นอนๆมันพูดก่อนจะตะแคงข้างมาทางผมแล้วดึงตัวผมเข้าไปในอ้อมกอดของมัน

 

ผ่านไปสักพัก ผมเริ่มได้ยินเสียงหายใจเข้าออกเป็นปกติของพี่เขียน มันหลับแล้ว แต่ผมยังคิดเรื่องของมันวนเวียนอยู่ในหัว

 

จะว่าไปตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมคิดเสมอว่าผมเกลียดผู้ชายคนนี้ แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ ผมแค่ตกใจเฉยๆที่จู่ๆก็โดนรุกรานจากคนเพศเดียวกัน ผมไม่ได้เกลียด ผมแค่ตกใจ

 

พอนึกย้อนดูดีๆ พี่มันชอบทำให้ผมหวั่นไหวด้วยการทำน้ำเสียงและแสดงว่าเป็นห่วงผม หลายๆครั้งทั้งตอนที่ไปกินข้าวด้วยกันแล้วเจอน้องมิลค์ ทั้งตอนที่ผมไม่สบาย ถึงแม้ว่าเกือบทุกครั้งที่มันเจอผมมันจ้องจะงาบผมตลอดเวลา แต่ก็ไม่เคยมีสักครั้งที่มันได้นิ

 

ไม่ใช่เพราะผมขัดขืน แต่เป็นเพราะพี่มันรอให้ผมพร้อมหรือเปล่า

 

เพราะถ้าคนอย่างมันจะเอา ผมคงไม่รอดมาถึงวันนี้ แต่ที่รอดมาได้ ก็คงเป็นเพราะผมคือคนที่ใช่สำหรับมัน ใช่ไหม?

 

ผมเคยถามกับตัวเองหลายครั้งแล้วว่าผมคิดยังไงกับพี่มันกันแน่ แต่ผมยังหาคำตอบไม่ได้ คงเป็นเพราะที่ผ่านมาผมกลัวคำตอบตัวเอง เพราะผมไม่เคยแน่ใจได้เลยว่าพี่มันคิดยังไงกับผม แต่เหมือนว่าวันนี้ผมจะได้คำตอบซะแล้ว

 

ว่าผมก็คงคิดเหมือนกับพี่เขียน คิดไม่ต่างกันเลยสักนิด

 

ผมไม่ได้กลัวผู้ชาย ผมเพียงแค่ตกใจเพราะตั้งตัวไม่ทัน

 

ใช่ว่าผมจะรับไม่ได้เรื่องรักร่วมเพศ เพียงแต่ผมไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับผม แถมดูท่าว่าผมจะต้องกลายมาเป็นรับให้มันซะอีก

 

ก็ดี ผมมันก็เป็นคนตรงๆ ไม่ชอบอ้อมค้อม จะลองดูสักหน่อยก็ไม่น่ามีอะไรเสียหาย

 

เมื่อกี้พี่มันพูดว่าไงนะ

 

เซ็กส์ของพี่มันต้องเกิดจากความรัก ใช่มะ?

 

แต่ขอโทษที

 

รักของผมต้องมีเซ็กส์ว่ะ



...........ทำการรีไรท์............



แต่ตอนหน้า มาๆลุ้นกันว่ารอดหรือไม่รอด


 

แหนะๆ รู้นะว่าผิดหวัง รออะไรกันอยู่ หื่นจังเลยน้าาาา 555555555

ตอนหน้าเตรียมทิชชู่ไว้ ซับน้ำมูก =[+++++]=
 

แนนว่าแนนต้องโดนคนอ่านเกลียดแน่ๆอ่ะ ทำไมแต่งแบบนี้!!!! WTF!! ไม่ได้กันสักที น่าๆๆใจเย็นนนน ฮ่าๆๆๆ

คุณคิดว่าเหนือจะรอดไหม

1.รอด
2.ไม่รอด
3.ผิดทั้งสองข้อ
4.ถูกทั้งสองข้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

6,105 ความคิดเห็น

  1. #5950 Ashe~ (@HubbleSH) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 19:26
    รู้สึกว่าดีเเล้วที่ยังไม่ได้ นายเอกชั้นจะๆได้ มีค่าไม่โดนอิพี่ทิ้ง
    #5950
    0
  2. #5783 Treeranai (@Treeranai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 20:12
    ดีแล้วและที่ไม่ได้กันเพราะนางเอกจะได้ดูมีค่า
    #5783
    0
  3. #5442 สุภัคสร- (@ponnapa123-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:21
    3333333333ค่าาาา
    #5442
    0
  4. #5424 Sirigon So Kongto (@anothai-kt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:04
    กด1 รัวๆๆๆๆๆๆ
    #5424
    0
  5. #5329 Ming (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 21:46
    เหนืออ่อยหรอ 555
    #5329
    0
  6. #5230 HUNHAN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 14:26
    เหนือยอมรับพี่เขียนแล้วใช่ป่ะ
    #5230
    0
  7. #5082 แค่คนเดินดิน (@root1412) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 18:59
    ใครกันแน่ที่ปัญญาอ่อนกันนะ จริงๆเลยแม่คนนี้
    #5082
    0
  8. #4919 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:06
    เหมือนเหนือจะเอียงไปหาพี่เขียนทั้งตัวแล้วนะ ^_^
    #4919
    0
  9. #4763 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 18:17
    555555555พี่แพะเกรียนสุดๆ
    #4763
    0
  10. #4711 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 21:17
    0_0 น้องเหนือจะยั่วพี่เขียนเอ่อออ ระวังจะไม่ได้ออกจากห้องนะคะบอกเลย
    #4711
    0
  11. #4542 Masato (@keyvongola) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 23:02
    รอดอะไร 0-0!
    #4542
    0
  12. #4350 Zelet Lunalight (@pikkusormi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 20:57
    ตอนหน้าเหนือไม่รอดชัว!!!!
    #4350
    0
  13. #4164 BreathZaa (@rattanawong23) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 17:22
    จริงดิ
    #4164
    0
  14. #4125 Da Jaeho (@9kaolu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 21:44
    ขอ nc หน่อยฮะ da-9095@hotmail.com
    #4125
    0
  15. #4068 boss (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 09:35
    ไม่รอดๆ
    #4068
    0
  16. #4005 12stars (@olivep) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:23
    น่ารักมากกกก ><
    #4005
    0
  17. #3909 me...I... (@wannida7074) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 10:11
    2คำ รอดยากส์ '555
    #3909
    0
  18. #3902 ammy สยองเกล้า (@karn0734) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 15:19
    แหม รักต้องเกิดจากเซ็ก แกหื่นมากนายเหนืออออออออ
    #3902
    0
  19. #3876 yodmoobank (@moo-bank) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 23:42
    เหนือก็บอกไปเลยว่าชอบพี่เขียนอ่ะ 5555
    #3876
    0
  20. #3725 apple lovely (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 08:45
    อร๊าย เหนือจะปล้ำพี่เขียนใช่มั๊ยยยยยย เร็วๆน้าเค้ารอใจจดใจจ่อเลย สู้ๆไรท์จ๋า
    #3725
    0
  21. #3701 ynnij (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 17:40
    เหนือไม่รอดแน่ๆ 55555
    #3701
    0
  22. #3670 CV002 (@0850342080-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 06:09
    ncๆๆ fonnoycz@gmail.com
    #3670
    0
  23. #3554 MayKamon (@may-kamon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 23:45
    พระเอกของเราจะรอดมั้ยเนี่ย555
    #3554
    0
  24. #3382 AriZe (@namelon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 20:06
    ข้อ 5 พี่เขียนไม่รอด เพราะจากประโยคสุดท้าย เหนือจะข่มขืน(?)พี่เขียนคืนนี้ ฮะๆๆ 
    #3382
    0
  25. #3347 กอหญ้ากอไผ่ (@dek-d302) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 12:31
    คู่นี้จะพูดตรงกันไปไหน 
    ถามตรง ตอบตรง 
    แต่จะว่าไป พี่เขียนมันดูอบอุ่นดีเหมือนกันนะ
    เหนือคิดดีแล้ว ลองคบดูมันไม่เสียหายเลยนะรีบๆคบกันได้แล้ว!!!

    #3347
    0