- - OMG! หมดกัน..มันเอาผมเป็นเมีย - - [สนพ.นาฬิกาทราย] END

ตอนที่ 7 : Chapter6 :เสร็จไปหนึ่ง ____ (ริว+กี้)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    2 ก.พ. 61

 



เสร็จไปหนึ่ง

ตอนที่ 6



         Wisky part

 

          แสงแดดที่ลอดผ้าม่านสีสว่างเข้ามาแยงตา มันทำให้ผมนอนต่อไม่ไหว ผมขยับตัวนิดหน่อยก็รู้สึกว่าร่างกายมันหนักๆ เหมือนไปวิ่งแข่งโอลิมปิคมา มันทั้งเมื่อย เหนื่อย ล้า และสุดท้ายคือเจ็บ!

 

          ใช่ ตอนที่ผมขยับตัวเพื่อหนีแสงแดดร้อนๆนั้น ผมรู้สึกเจ็บสะโพกเหมือนมีใครเอาไม้หน้าสามมาฟาดจนกระดูกหัก ความเจ็บนี้มันร้าวไปทั้งสะโพกยันช่วงเอวของผม

 

          ผมพยายามลืมตามองว่าอะไร ทำไมผมถึงมีอาการแบบนี้ได้ แต่คุณเชื่อไหมแค่เปลือกตาผมเปิดได้แค่ครึ่งเดียวผมก็เห็นลำแขนแกร่งของใครสักคนพาดอยู่ที่หน้าท้องของผม ผมเพ่งต่ำลงไปอีกนิดก็เห็นขายาวๆที่ไม่ใช่ของผม พาดทับผ้าห่มที่คลุมช่วงขาผมทั้งสองข้าง

 

          แต่ดูจากแขนและขา ไม่ใช่ของผู้หญิงแน่ๆอ่ะ

 

          ผมแทบจะเบิกตากว้างจนตาขาวทะลักออกมากลิ้งข้างนอก เมื่อสมองมันประมวลผลได้ว่า ณ ตอนนี้ผมนอนอยู่กับใครอีกคน โดยร่างกายเปลือยเปล่า แม้ไม่ต้องเปิดผ้าห่มออกดูก็รู้ว่าร่างกายผมไม่มีอะไรปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียว

 

          ฉิบหายละผมสบถเสียงแหบ รู้สึกเจ็บคอจนเสียงพูดแทบจะไม่มี ภาพเหตุการณ์ต่างๆเริ่มฉายชัดขึ้นทีละนิดๆจนใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ

 

          เมื่อคืนนี้ผมโดนไอ้คนที่นอนด้านข้างล่อเข้าแล้ว!

 

          ผมขยับตัวออกจากแขนขามันที่ก่ายพาดทับตัวผมด้วยความยากลำบาก อะไรๆก็ไม่เอื้ออำนวยผมสักอย่าง แถมไอ้เจ้าของมือเจ้าของขามันยังส่งเสียงเหมือนรำคาญที่ผมขยับยุกยิกไปมา มันเลยรัดร่างผมแน่นขึ้นไปอีก

 

           โอยยยย หายใจไม่ออก

 

          บอกตรงๆว่าตอนนี้ผมยังไม่กล้าหันไปมองหน้าคนด้านข้างว่าเป็นใคร ผมกลัว กลัวว่าถ้าเป็นเพื่อนผมสักคนในกลุ่มแล้วผมจะสู้หน้าพวกมันได้ยังไง และถ้าไม่ใช่แต่ดันเป็นใครสักคนในกลุ่มของพวกพี่ๆ ผมจะทำยังไงต่อไป แต่ผมคิดว่าผมเป็นผู้ชายไม่มีอะไรเสียหายกับอีแค่โดนคนอื่นแทงข้างหลัง ผมแฟร์ๆไม่คิดจะเรียกร้องให้ใครมารับผิดชอบในเมื่อผมไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ท้อง

 

          นอนเฉยๆดิไอ้คนที่ผมนึกว่ามันหลับอยู่ จู่ๆมันพูดเสียงติดรำคาญใส่ผม เอ๊ะ! เสียงคุ้นหูดีฉิบหาย แต่ร้อยเปอร์เซ็นผมโล่งใจไม่ใช่เสียงเพื่อนผมแน่ๆ

 

          เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน ยังไงซะก็ต้องตื่นมาเจอหน้ามันอยู่ดีว่าเป็นใคร แต่ขอเถอะไหนๆก็ไหนๆแล้ว

 

          สัส! อะ ไอ้

 

          เฮ้ยไอ้ห่าที่นอนกอดผมมันร้องตกใจ เมื่อมันลืมตาขึ้นมาแล้วเจอหน้าผมอยู่ใกล้จนปลายจมูกจะโดนกันอยู่ละ

 

          ปล่อยผมพูดได้แค่นั้นจริงๆ มันจุกๆ หน่วงๆ ความรู้สึกตอนนี้แย่ยิ่งกว่ารู้ว่าตัวเองเสียเอกราชให้ผู้ชาย เพราะผู้ชายคนที่ว่านี้ดันคือ ไอ้พี่ริว! ไอ้ปากมอม

 

          นี่กะ กู ระ เราเหมือนมันก็ตกใจไม่ต่างกับผมที่จู่ๆตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนล่อนจ้อนอยู่กับผู้ชายหน้าตาดี(?)คนหนึ่ง

 

          มันลุกขึ้นลูบหน้าลูบตาเหมือนเรียกสติตัวเอง หึ กูมากกว่ามั้งที่ต้องเรียกสติ ผมอยากเข้าไปต่อยปากมัน เข้าไปกระทืบมันให้หายโมโห แต่ผมทำไม่ได้เลย ผมขยับตัวไม่ได้ แค่ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงยังเจ็บไปถึงชายซี่โครง

 

          ช่างมัน กูไม่ถือผมพูด อย่างที่บอกไม่มีอะไรจะต้องมารับผิดชอบกัน ในเมื่อผมไม่ใช่ผู้หญิง ผมไม่แคร์หรอกเดี๋ยวนี้รักร่วมเพศมีเยอะแยะ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้เต็มใจจะร่วมเพศกับมันก็เหอะ

 

          ผมไม่รอคำตอบหรือให้มันพูดอะไรทั้งสิ้น ผมพยายามพาร่างที่บอบช้ำของตัวเองเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการร่างกาย ผมเหลือบตามองไปทางมันก็เห็นมันจ้องผม หน้าตาเหมือนสงสัยอะไรบางอย่าง ผมหมั่นไส้จริงๆ จะเสียตัวทั้งทีทำไมสวรรค์ไม่ให้คนที่ดีกว่านี้หน่อยวะ

 

          ผมยืนหน้ากระจกแล้วมองร่องรอยของตัวเอง ตอนแรกก็เข้มแข็ง แต่พอเห็นรอยตามตัวที่มีทั้งสีแดง สีเขียว และสีม่วง หึ แถมแม่งยังมีรอยฟันอยู่เต็มไปหมด ก็อยากจะร้องไห้ดูบ้างเหมือนกัน อย่างนี้ชัดเจนแบบไม่ต้องไปตรวจเลยว่ากูโดนจริงหรือกูมโนเอง

 

          ผมอาบน้ำชำระร่างของตัวเองอยู่นานเกือบชั่วโมงเห็นจะได้ หวังในใจว่าถ้าออกไปขอให้ไม่เจอมันนั่งอยู่ที่มุมใดมุมหนึ่งของห้อง ผมยังไม่พร้อมจะเจอมันในตอนนี้

 

          เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นผมไม่โทษใคร ผมจำได้ลางๆว่าเมื่อวานไอ้ดินมันแบกผมมาส่งในห้อง แต่ผมคงเมาจนไม่ได้สังเกตว่าห้องที่มันพามาเป็นห้องไอ้ห่าพี่ริว ไม่ใช่ห้องของผม ผมไม่อยากให้ใครรู้และผมเองก็คิดว่ามันคงไม่เล่าให้ใครฟังหรอก มันเจ้าชู้ขนาดนั้นบอกไปก็มีแต่เสียกับเสีย

 

          เราควรคุยกันให้รู้เรื่องผมสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงดังขึ้นทันทีที่ผมก้าวเท้าออกจากห้องน้ำ ผมตกใจนะไม่คิดว่ามันจะยังอยู่ในห้องนี้ นึกว่ามันจะออกไปแล้ว

 

          ไม่มีไรจะคุยผมบ่ายเบี่ยง ก็ไม่รู้จะคุยอะไรนี่หว่า

 

          ผมเมินหน้ามัน มันฟึดฟัดใส่ผม แต่ผมไม่สนใจก้มๆเงยๆหาเสื้อผ้าตัวเองเอามาใส่ให้ครบ แม่ง โยนซะทั่วห้องเลย กูเดินหาก็เหนื่อยนะ!

 

          หมับ!

 

          แต่กูมีมันกระชากแขนผมเข้าไป จนร่างผมเซเข้าไปชนกับหน้าอกมัน มือแม่งเร็วมาก อีกข้างจับแขนกระชาก อีกข้างล็อคเอวให้ดิ้นไม่ได้ ควายเย่อแล้วผมที่กำลังมีร่างกายบอบช้จะสู้แรงมันได้ไง

 

          ปล่อย ไอ้เหี้ยผมด่ามัน รู้สึกตาเริ่มแดงๆละ ผมไม่ใช่คนอ่อนแอ แต่ผมก็ไม่ใช่คนเข้มแข็ง ถึงจะปากเก่งบอกว่าไม่เป็นไร แต่ในใจลึกๆกูก็เสียใจเป็นนะไอ้เหี้ยนี่

 

          มึงเป็นเมียกู แล้วกูจะปล่อยมึงได้ยังไงมันจับตัวผมเข้าไปกอด กอดแบบแนบสนิท มันพูดข้างหูผมเสียงนุ่ม คาดว่ามันคงทำกับสาวๆของมันแบบนี้บ่อย แต่กับผมมันใช้ไม่ได้หรอก

 

          วันนี้มันไม่มีอะไร พี่ต้องจำไว้ว่าเรื่องระหว่างเรามันไม่มีอะไรเข้าใจไหม ผมไม่ถือ ผมไม่เรียกร้อง ผมไม่ใช่ผู้หญิง

 

          ผมพูดใส่หน้ามันยาวเหยียด ซึ่งผิดวิสัยผมมาก ตอนนี้คิดถึงพี่มุธชะมัด แม่ง!บอกจะมาดูแลกู ดูแลยังไงถึงปล่อยกูให้มาโดนดีได้เนี่ย

 

          มึงลืมลงหรือไง แต่กู...ลืมไม่ลงว่ะกี้พี่มันพูดหน้าเศร้า อะไรยังไง หมายความว่าไงที่บอกลืมไม่ลง ผมไม่นึก แต่ก็อดคิดตามที่มันพูดไม่ได้

 

 

          “……………………………”ผมเงียบ

 

          กูรับผิดชอบมึงได้นะมันพูด คุณคิดว่าผมควรทำยังไงที่มีผู้ชายหล่อมากคนหนึ่งมาเสนอจะรับผิดชอบผม เหอะ กระโดดกอดคอ หรือหอมแก้มมันเป็นการขอบคุณ ฝันไปเถอะ

 

          อย่างที่บอก แฟร์ๆถือว่าเราได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำละกัน ต่อจากนี้ผมกับพี่ก็เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยเดียวกันเหมือนเดิมผมเดินออกจากห้องทันที ไม่อยากมองหน้ามัน ไม่ได้เกลียดไม่ได้โกรธ เพราะเมาปลิ้นทั้งคู่ผมจะโทษใคร คงต้องโทษตัวเองที่เสือกโชคร้าย กลายเป็นเมียคนอื่น แค่ข้ามคืน

 

.

 

.

 

.

 

Rew Part

 

          มันเดินออกไปจากห้องแล้ว แต่ผมยังนั่งอยู่ที่เตียงนิ่งไม่ขยับไปไหน มันหน่วงๆ พูดไม่ออก ตอนแรกที่ตื่นมาแล้วเจอว่ามันอยู่ในอ้อมกอดของผม ยอมรับเลยว่าตกใจมาก ยิ่งเห็นร่างกายของมันที่มีรอยฟัน รอยจูบซึ่งดูก็รู้ว่าเป็นฝีมือของผมอยู่ทั่วตัวไปหมด ยิ่งทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก

 

          เกิดมาผมไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย แถมคนๆนั้นยังเป็นรุ่นน้องของเพื่อนสนิทด้วย ผมไม่จำเป็นต้องนั่งเครียดด้วยซ้ำในเมื่อเจ้าตัวเขาพูดว่าไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ ก็ถูกนะผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง โดนกี่ครั้งก็ไม่ท้องไม่มีอะไรเสียหาย

 

          แต่ประเด็นหลักไม่ได้อยู่ตรงนั้น ผมไม่ใช่สุภาพบุรุษที่ออกโรงรับผิดชอบใครไปทั่ว แต่เป็นเพราะรสสัมผัสของมันที่ผมจำได้ นั่นแหละ มันทำให้ผมอยากจะรับผิดชอบมันด้วยความเต็มใจ

 

          ภายนอกมันดูเย็นชา ออกเป็นคนเข้าถึงยาก ถ้าไม่ใช่กับบรรดาคนที่มันสนิทด้วยมันจะดูเป็นคนหยิ่งทันที มันดูน่าหมั่นไส้แต่กลับเมื่อคืนมันไม่ใช่อย่างนั้น

 

          เสียงร้องของมันที่ดังก้องในหู ผมจำได้ เวลาที่มันครางกระเส่าแล้วเร่งให้ผมทำมันแรงขึ้นๆ ยังสะท้อนไปมาอยู่ในหัว เรียวขาของมันที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนผู้ชายเกี่ยวรอบเอวผมไว้แถมกระตุ้นเล็กๆเพื่อให้ผมขยับให้เร็วขึ้น

 

          แขนทั้งสองข้างของมันที่โอบรอบลำคอของผม ยามที่มันโอบคอผมเพื่อมอบจูบอันดูดดื่มให้มัน ยิ่งทำให้ผมกระหายจนต้องเลียริมฝีปากอีกครั้ง แววตามันที่เยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลแต่ดูเซ็กซี่จนปลุกอารมณ์ดิบในกายให้ลุกโชนจนเกือบเช้าที่เปลวไฟของผมกับมันจะมอดดับได้

 

          สุดท้ายตำแหน่งที่ผมชื่นชอบที่สุดก็เป็นเม็ดทับทิมเล็กๆตรงหน้าอก ที่มันหวานละมุนลิ้นจนตอนนี้มันทำให้น้องชายผมตั้งชันอีกรอบอย่างช่วยไม่ได้ และผมจะจัดการกับเจ้าสิ่งนี้ยังไง ยิ่งผมนึกถึงวิสกี้มากเท่าไหร่มันก็ยิ่งขยายขนาดมากขึ้นเท่านั้น

 

          มันจะรู้ไหมว่าร่างกายที่น่าหลงใหลของมัน ทำให้ผมหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น ผมหวง ผมอยากให้ทุกส่วนของมันเป็นของผมแค่คนเดียว ผมเห็นแก่ตัว ผมไม่ปรารถนาจะให้ใครหน้าไหนได้เห็นผิวเนื้อใต้ร่มผ้าของมันอีก

 

          ไม่เว้นแม้ผู้หญิงหรือผู้ชาย

 

          แล้วผมจะต้องเอามาใหได้ แต่ตอนนี้ผมคงต้องใช้แม่นางทั้งห้าจัดการกับน้องชายตัวเองเสียก่อน แล้วเรื่องอื่นค่อยว่ากัน

 

          อื้มมม

 

          .

 

          .

 

          .

 

          ผมแต่งตัวเรียบร้อย หลังจากจัดการธุระของตัวเองเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยง ผมมองหน้าจอโทรศัพท์ ไม่มีการติดต่อใดๆ ผมงงนะ เพราะว่าห้องพักผมต้องนอนกับไอ้เขียน แต่แปลกที่มันไม่โทรหาผม แล้วเมื่อวานมันไปนอนไหน     

 

          ผมเดินมาตามทางยังไม่รู้จะไปไหน อยากคิดอะไรเรื่อยๆ จะว่าไปผมไม่เห็นใครเลยตั้งแต่ตื่นมา ผมไม่รู้ว่าเมื่อคืนใครนอนอะไรกันยังไง แล้วขนาดว่าวิสกี้มานอนกับผมทั้งคืนทำไมพี่มุธหรือน้องเหนือไม่มีใครโทรตามสักคน หรือว่าจะเมาคอพับคออ่อนกันยกกลุ่ม เหอๆ บ้าดีแท้

 

          ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

          ผมมาหยุดอยู่หน้าประตูแรก ห้องไอ้เชกับไอ้ปาน ไม่รู้สภาพศพพวกมันจะเป็นยังไง หรือบางทีอาจจะไม่ได้ดูแย่เหมือนศพ แค่เหมือนคนบ้า

 

          เหอะแต่เหมือนพวกมันจะไม่ได้ยินที่ผมเคาะนะ เคาะจนข้อนิ้วแตก มันก็ยังไม่มาเปิด อย่าว่าเลยผมไม่ได้ยินเสียงอะไรเล็ดลอดมาจากด้านในเลยด้วยซ้ำ

 

          แกร๊ก

 

          อ้าวผมลองบิดประตูดูแต่ก็แอบตกใจ เมื่อมันสองตัวไม่ได้ล็อคห้อง ไอ้ห่า เผลอเรอโดนปล้นฆ่าขึ้นมาจะทำไง วางใจกันเกินไปแล้วไอ้ห่า

 

          ผมเดินเข้าไปก็เห็นเพื่อนรักผมสองคนนอนหันหน้าไปคนละฝั่งอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ สภาพพวกมันนี่ดูไม่ได้อย่างที่ผมคิดไว้จริงๆ พวกมันสองตัวถอดเสื้อผ้ากระจุยกระจายเหลือแค่บอกเซอร์เน่าๆปิดของสงวนไว้

 

          เห็นสภาพพวกมันอดคิดอกุศลเรื่องผมกับวิสกี้ไม่ได้จริงๆ แม่ม ภาพตอนวิสกี้มันร้องครวญครางใต้ร่างโคตรประทับแน่น มองอะไรก็หื่นไปหมด กูนี่เลวจริงๆ

 

          ผมเดินออกมาจากห้องพวกมัน ไม่คิดจะปลุกปล่อยพวกมันนอนไป คาดว่าเมื่อวานพวกมันคงดื่มหนักมาก ขนาดว่าผมเดินเข้าไปในห้องมัน ยังไม่มีใครรู้สึกตัว

 

          สัสผมตกใจ จู่ๆไอ้เขียนมันก็เดินออกมาจากมุมเสาแล้วดักหน้าผม

 

          มันมองผมยิ้มๆเหมือนรู้อะไรบางอย่าง ผมเสมองไปด้านข้างมองวิวมองทะเลไปเรื่อย ไม่งั้นพิรุธผมออกแน่

 

          หึ ทำเมิน กูรู้นะมันพูด

 

          ผมจำเป็นต้องหันกลับไปมองหน้ามัน หรี่ตาลงน้อยๆ อยากมั่นใจว่ามันรู้จริงหรือเปล่า แต่สายตามันนิ่งมากไม่มีหรุกหริก แม่ง! ไอ้ห่านี่หูตาไวไปละ

 

          รุ้อะไร มันไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละผมแกล้งหัวเสีย เดินหนีมันไปทางห้องอาหาร เครียดแล้วก็หิว ต้องแดกเจออย่างนี้มันต้องแดก

 

          แสดงว่าเสียงที่กูได้ยินในห้องเมื่อวาน คงเป็นสัมพเวสีมันพูดตอนเดินตามผมมานั่งลงที่โต๊ะ ผมเลือกริมระเบียงปลอดคนดี จะได้คุยกันได้โดยไม่มีใครมาได้ยิน

 

          ผมหันควับไปมองมันหัวแทบหลุด โฮะนี่เสียงกูเล็ดลอดออกไปถึงข้างนอกเลยเหรอวะ หรือว่ามันจะรู้จริงๆ ถึงว่ามันไม่กลับมานอนที่ห้อง ไม่โทรตาม ไอ้ห่าจะรักกูเกินไปละ

 

          มึงรู้จริงอ่ะผมถามมันอีกรอบ ขอชัวร์ๆ เพราะถ้ามันรู้ชัวร์ กูก็สบายล่ะงานนี้ไม่ต้องปิดบังแถมผมอาจจะได้ตัวช่วยด้วย

 

          กูยังรู้ด้วยว่าใครมันไขว่ห้างยกแก้วน้ำขึ้นจิบ เหยดด โคตรหล่อ ถึงว่ามีแต่คนรักอยากจะเอาตีนถีบหน้ามันกันเยอะแยะ เพิ่งสังเกตว่าท่าทางมันน่าหมั่นไส้แบบนี้นี่เอง

 

          เหอะ ไม่ต้องเสือกยิ้ม กูก็รู้เหมือนกันว่ามึงคิดจะเคลมเด็ก แต่ยังไม่ได้แดกสักทีเอาเซ่ ผมก็รู้เหมือนกันนะเว้ย ถึงแม้ว่ามันจะไม่บอกแต่ดูเหมือนมันก็ไม่ได้ปิดบังนะ สายตามันเปิดเผยมากว่าจ้องจะงาบน้องเขา ตั้งแต่เจอกันในผับครั้งนั้นละ แต่เหมือนว่าการมาทะเลครั้งนี้สายตามันจะยิ่งหื่นขึ้นกว่าแต่ก่อน

 

          กูไม่รีบ กูชอบเนื้อนิ่มๆ มันต้องค่อยๆคลึง ค่อยๆนวด สุดท้ายตอนได้แดกมันจะละมุนในปากเหยด มันพูดพร้อมหน้าที่โคตรหื่น ไอ้ห่าเขียนแม่งโรคจิตป่ะวะ แต่รู้สึกว่ามันเพิ่งจะมาแสดงอาการหนักๆแบบนี้ครั้งแรกเลยนะ สงสัยน้องเหนือจะมีดีจริง

 

          ผมกับมันหัวเราะขึ้นพร้อมกัน ต่างคนต่างรู้แบบนี้สิดีจะได้ช่วยๆกันฝ่าด่านมือด่านตีนของพี่ชาย

 

          พี่มุธ

 

          พี่แม่งนิ่งมากดูเหมือนจะไม่สนใจอะไร แต่แววตามันอ่านออกเลยว่ารักน้องมาก แล้วผมซึ่งแดกน้องชายเขาไปแล้ว ผมก็แอบกังวลเหมือนกันนะว่าพี่มันจะเอาปืนมาจ่อหัวผมหรือเปล่า แต่ทำไงได้อยากแดกลูกเสือ(อีกรอบ)ก็ต้องบุกถ้ำเสือดิ

 

          ส่วนเพื่อนผมดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้กลัวสักเท่าไหร่ เห็นหยอกไก่ไม่แคร์ตีนพี่ชายน้องเขาเลย แต่เอาเถอะเพื่อนผมมันไม่โง่เดินเข้าถ้ำเสือแบบสุ่มสี่สุ่มห้าหรอก

 

          “แล้วมึงเอาไง จะต่อหรือจะเลิกครั้งเดียวจบมันถามผมตอนกำลังตักข้าวเข้าปาก ผมคิดว่าผมเข้าใจคำถามของมันดีนะ มันคงตั้งใจถามผมเรื่องวิสกี้ว่าจะยังไง แล้วผมก็มีคำตอบในใจแล้วด้วย

 

          ต่อ กูคงติดใจน้องมันว่ะผมตอบตรงๆ รู้สึกแบบนั้นจริงๆ ผมไม่เคยเป็นเลยนะ ผู้หญิงว่าแซ่บกี่คนๆ ไม่เคยมีใครผมหัวปั่นได้ขนาดนี้ มันคนแรก

 

          ตรงดีมันตอบหน้าตาย

 

          แต่ดูเด็กมึงเขาหยิ่งๆนะ มึงคิดว่าจะเอาอยู่ผมคิดตามที่มันพูด ก็จริงนะ ขนาดเมื่อเช้าสภาพมันเป็นแบบนั้นมันยังไม่แคร์เลย พูดอยู่ได้ว่าเป็นผู้ชายๆไม่เสียหาย แต่มันเข้าใจผมป่ะว่าผมอยากได้อ่ะ ผมอยากได้มัน

 

          ต้องลองดิของแบบนี้ มีครั้งแรกยังไงครั้งที่สองก็ต้องมีผมตอบ แต่ความมั่นใจในคำตอบเกือบเท่าศูนย์ กูก็พูดให้ดูดีไปงั้นแหละ แต่กูยังไม่เห็นแววเลยสักนิดว่าจะได้กินอีกรอบอ่ะ

 

          มั่นใจ?มันทำหน้าทำตาเหมือนไม่เชื่อ กูว่ามันกวนส้นตีนละไอ้ห่านี่

 

          เออผมตอบ

 

          เอ๊าๆๆ มาแดกข้าวไม่รอเพื่อน

 

          พวกผมหันไปมองก็เจอสองเพื่อนซี้มันเดินกอดคอกันเข้ามาหาพวกผมที่โต๊ะ หน้าตางี้แจ่มใสจนน่าหมั่นไส้ อะไรจะมีความสุขขนาดนั้น แต่ดูดีๆคนที่ดูระรื่นเกินหน้าเกินตาคงเป็นไอ้เพทายคนเดียว ไอ้ซันก็ดูปกติดี

 

          จะแดกไรไอ้เขียนมันถาม ห่าสองตัวก็นั่งแบบไม่ต้องขออนุญาติเพราะมันอันเชิญตัวเองเรียบร้อยละ

 

          กินแบบพวกมึงอ่ะ สั่งให้หน่อยไอ้ซันมันตอบ พวกผมก็ไม่ได้ถามว่าเพทายมันไปทำห่าไรมาถึงได้สดใสขนาดนี้

 

          มองไรวะเพทายมันถามหน้าแดงๆ ไม่รู้เพราะมันขาวมากเกินไปเวลาเจอแดดเลยตัวแดงง่ายหรือเพราะมันนึกเรื่องห่าอะไรอยู่ ถึงได้หน้าแดงตัวแดงขนาดนั้น

 

          แต่สงสัยผมคงมองหน้าพวกมันแบบโจ่งแจ้งเกินไป คือสงสัยไงว่าอะไรทำให้เพื่อนผมที่เมื่อวานยังนั่งเหมือนคนจะตาย ผ่านไปคืนเดียวเหมือนฟื้นคืนชีพ

 

          “กูแค่มีความสุข มึงมองกูเหมือนกูเป็นบ้ามันตอบกลับมาเหวี่ยงๆ ผมพยักหน้าส่งๆไม่อยากแกล้งมันเห็นเพื่อนมีความสุขเราก็ดีใจ เหอะ ดีใจตายล่ะ

 

          ได้ล่อหญิงมาหรือไง ถึงยิ้มหน้าระรื่นขนาดนั้นไอ้เขียนมันถาม ไอ้ห่านี่ปากหมามาก เวลาไม่พูดมันก็ไม่พูด แต่เวลามันพูด กูอยากจะให้มันหุบปากอยู่เฉยๆ

 

          สัสมันไม่ตอบแต่เสือกด่า พวกผมก็หัวเราะเฮฮากัน เงี้ยแหละบ้าๆบอๆ

 

.

 

.

 

.

 

Wisky Part

 

          หลังจากที่ผมออกมาจากห้องของไอ้พี่ริว ผมก็เดินกลับห้องด้วยขาอันสั่นเทา ผมพยายามบังคับร่างตัวเองให้เดินอย่างคนปกติ แต่ไม่เลย ผมเดินเอียงไปเอียงมา มันเจ็บ ยิ่งเดินยิ่งเจ็บ ไม่รู้ว่าเล่นกันหนักขนาดไหน รู้แต่ว่าร่างกายผมบอบช้ำมากถึงมากที่สุด

 

          แกร๊ก

 

          ผมเปิดเข้าไปในห้อง เจอไอ้เหนือนอนตายอยู่ที่เตียงริมหน้าต่าง ส่วนอีกเตียงว่างเปล่าไร้ร่างของพี่มุธ ไม่รู้มันหายหัวไปไหน

 

          ผมหยิบโทรศัพท์เพื่อที่จะโทรตามไอ้พี่ชายตัวดีที่ปล่อยให้ผมถูกกระทำอันไม่สมควร ยิ่งไม่เห็นมันผมยิ่งโมโห มันหายไปไหน หรือว่ามันไปเริงร่ากับสาวๆแถวนี้ แล้วปล่อยผมไว้คนเดียว คิดแล้วน้ำตาจะไหล ไอ้ห่าเหนือเหมือนกันนอนหลับสบาย มันจะรู้ไหมว่าญาติมันไปโดนอะไรมา

 

          ซ่า แกร๊ก

 

          อ้าวผมหันไปมองตามเสียง เห็นคนที่ผมอยากเจอเดินออกมาจากห้องน้ำ มันตกใจที่เห็นผม ส่วนผมก็จู่โจมทันทีที่เห็นมัน

 

          ฮึก ไอ้พี่สันดาน มึงไปไหนมาทำไมไม่ดูแลกู ฮึกผมชาร์จใส่มันจนมันถอยหลังไปสองสามก้าว มันตกใจไม่น้อยที่จู่ๆผมก็เข้าไปกอดมันแน่น แถมน้ำตายังไหลลงมาเองโดยที่ผมไม่ได้สั่ง

 

          เป็นไรไหนบอกพี่สิมันพูดเสียงนุ่ม ทุกทีเลย เพราะมันนิสัยแบบนี้ผมถึงอ่อนแอตลอดเวลา เพราะมันชอบปลอบผมแบบนี้ผมถึงเป็นน้องที่ไม่เคยเข้มแข็งได้ด้วยตัวเองสักที

 

          ผมส่ายหัวไปมากับไหล่ของมัน มันลูบหัวผมเบาๆ ผมไม่ตอบ มันก็ไม่ได้ถามต่อว่าผมเป็นอะไร มันรู้ว่าผมยังไม่พร้อมจะเล่าอะไรให้มันฟัง แค่ขอยืมไหล่ซับน้ำตาเฉยๆ

 

          เปล่าหรอก ช่างมันเหอะผมผละออกมา เช็ดน้ำตาทิ้งไม่อยากให้มันเห็นผมแบบนี้เลย ผมเดินไปที่เตียงที่ยังว่างอยู่ หันไปมองไอ้ห่าเหนือแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ นี่มันหลับหรือมันตายทำไมมันไม่รู้สึกหรือไงว่าผมกลับห้องมาแล้ว

         

          เมื่อวานเหนือไข้ขึ้น กินเหล้าเยอะด้วยก็เลยนอนยังไม่ตื่นพี่มุธมันตอบ คงเห็นผมมองไปที่ไอ้เหนือด้วยแววตาน้อยใจล่ะมั้ง แต่พอรู้ว่ามันป่วยผมก็โกรธไม่ลงจริงๆ

 

          ผมล้มตัวลงนอนหันหน้าไปทางพี่ชายของผม ดูมันแต่งตัว สำอางเหมือนเดิมเนี๊ยบจนไม่เหมือนคนอายุยังไม่ถึงสามสิบ

 

          มองหน้ามีอะไรมันถามกลับแต่น้ำเสียงยังนุ่มเหมือนเดิม

 

          เมื่อวานมึงไปนอนไหนมาผมถามมัน ผมคิดว่าเมื่อวานมันไม่น่าจะนอนห้องนะ เพราะไม่งั้นมันต้องโทรตามผมสิ

 

          แล้วมึงอ่ะ ไปนอนไหนมามันไม่ตอบแต่ย้อนถามกลับ เอาผมหลบสายตา ไม่ ผมไม่พร้อมจะบอกอะไรทั้งนั้น

 

          ผมเอาผ้าห่มคลุมโปง เป็นอันว่าจบบทสนทนาเท่านั้นพอ แถมพอหัวมันถึงหมอนก็ง่วงนอนฉับพลัน สงสัยจะเพลียด้วยแหละ

 

          รู้ไหมว่ากูกับวอดก้ารักมึงและเหนือมากมันเดินมานั่งข้างเตียงแล้วพูดขึ้น วอดก้าพี่คนกลางของผมตอนนี้ไปเรียนต่อต่างประเทศแค่นึกถึงก็อยากจะร้องไห้อีกรอบ แหมะ กูหัดร้องไห้เหมือนสาวๆแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ

 

          “……………………..”ผมเลือกจะเงียบ

 

          ใครที่ทำอะไรมึง กูจะจัดการให้หมด ถ้ามึงบอกกูแค่คำเดียวว่าต้องการให้กูทำมันพูด เอาผมสะดุ้ง หรือว่ามันรู้ ไม่หรอก มันจะรู้ได้ยังไง แต่ก็เอาผมเสียวสันหลังวาบ

 

          ไม่มีใครทำอะไรกูทั้งนั้นแหละผมส่งเสียงลอดผ้าห่ม พี่ชายผมจะเก่งเกินไปแล้วนะ

 

          แค่มึงบอกว่ามึงจะให้กูจัดการ แค่คำเดียวนะวิสกี้ หรือบางทีกูไม่ควรถามมึง แต่กูควรไปเคลียร์เรื่องนี้ด้วยตัวคนเดียวมันพูดเสียงนิ่ง

 

          ผมตวัดผ้าห่มออกเพื่อมองหน้ามัน ผมว่ามันรู้แล้วแน่ๆ ผมหลบสายตาไม่อยากมอง ผมคงรู้สึกดีไม่น้อยถ้าพี่มุธมันจะไปจัดการพี่ริวให้ แต่ลึกๆแล้วผมไม่ได้ต้องการอย่างนั้น ผมไม่ได้โกรธพี่ริว อีกอย่างพี่มันก็ไม่ผิด อย่างที่บอกเมาทั้งคู่ แล้วผมมีสิทธิ์อะไรจะไปทำร้ายเขาล่ะ

 

          กูไม่ได้ต้องการให้มึงทำแบบนั้นผมตอบ

 

          หึ ก็ดี แต่กูบอกมึงไว้อย่างไม่ว่ามึงตัดสินใจยังไง กูจะไม่ขัดขวางมันตอบพอดีกับที่มันแต่งตัวเสร็จ มันก็เดินจากไป

 

          ขัดขวาง? มันหมายความว่ายังไงวะ ทำไม่ชอบพูดจากำกวมด้วย

 

          ผมไม่อยากคิดอะไรแล้ว มันเพลียอยากนอนเต็มอิ่มทั้งวัน หันไปมองไอ้เหนืออีกรอบ มันขยับยุกยิกเล็กน้อยแล้วนอนต่อ

 

          เฮ้อ

 

          ทริปจันทบุรีครั้งนี้มันไม่สนุกเลยว่ะ



 ......ทำการรีไรท์......

เม้นให้เค้าด้วยน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

6,105 ความคิดเห็น

  1. #5669 CrystralTH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 14:32
    คู่นี้เร็วมาก
    #5669
    0
  2. #5559 Pee Pare (@ppaereet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 00:39
    ชอบบเขียนนน หื่นดี= =
    #5559
    0
  3. #5509 EXO-FAN (@nokidaut) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 20:25
    สงสารวิสกี้จัง
    #5509
    0
  4. #5435 สุภัคสร- (@ponnapa123-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:33
    ตอนเพลียๆ55555+
    #5435
    0
  5. #5416 Sirigon So Kongto (@anothai-kt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:10
    พี่เขียนกับเพื่อนนี่หื่นพอกันเลยเหอะ//
    #5416
    0
  6. #5358 xx.lqeen (@natteryd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 10:13
    พี่มุธจะโหดไปไหนเนี่ย 
    #5358
    0
  7. #5319 Ming (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 08:43
    โอยยยย...ได้กันแล้วๆๆๆ ดีใจอ่ะ 5555

    แล้วเฮียมุธหมายถึงอาไร๊!!!!???
    #5319
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #5182 aoypchy (@aoypchy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 00:21
    โดนละไงง5555555
    #5182
    0
  10. #5003 nampeung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 15:36
    เร็วมากกกกกกกก

    ตั้วตัวไม่ทัน
    #5003
    0
  11. #4911 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 22:11
    รอยที่ตัวนี่อะไรยังไง!!! ไม่ได้มี Nc แต่แอบอินจินตนาการตามเอง อิอิ
    #4911
    0
  12. #4740 jumpup0411 (@jumpup0411) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 20:35
    เอิ่มมมม ดูตอนแรกน้องเหนือไม่น่ารอด แต่น้องกี้ดันโดนก่อน!!!!! พี่มุธนี่ยังไง พี่ทายอารมณ์ดีเชียว ^^
    #4740
    0
  13. #4604 ~sj-heechul~^_^ (@heechulandkangi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 18:26
    ฟิน ริวกับวิสกี้
    ได้กันแล้ว >////<
    ริว ไวไฟ จริงๆ
    #4604
    0
  14. #4398 blacksaya (@sakuyablackrose) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 08:04
    คู่นี้เคลมเร็วจังพี่เขียนยังไม่ทันจะงาบเด็กเลย
    #4398
    0
  15. #4155 BreathZaa (@rattanawong23) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 15:48
    อะไรมันจะไวปานนานน
     ̄ε  ̄
    #4155
    0
  16. #3872 yodmoobank (@moo-bank) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 13:54
    พี่มุธโคตรอบอุ่นอ่ะ
    #3872
    0
  17. #3521 MayKamon (@may-kamon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 16:31
    น้องไม่สนุก แต่พี่สนุกมากค่ะ เอาน่าๆเค้ารับผิดชอบอยู่แล้วววว

    แอบบอยากอ่านคู่น้องทายกะอาจารย์มุธนะค่ะ^^
    #3521
    0
  18. #3343 AriZe (@namelon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 10:58
    แหม่ห์ สองคนนี้ช่างไวแท้ -.,-
    #3343
    0
  19. #3327 กอหญ้ากอไผ่ (@dek-d302) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 22:19
    ไอหยา ริววิสกี้แบบว่า...ไวเวอร์อ่ะ
    เฮียมุธ!! เฮียเป็นพี่ชายที่น่ารักมากอ่ะ><'
    แต่เฮียไปนอนไหนมา รึว่า...พี่ทาย(มโน)แน่เลย
    #3327
    0
  20. #3285 MyTT-MyGD (@mytt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 07:10
    โอ้โหค้างเลย ไรท์มาต่อเร็วๆนะ พลีสส... สู้ๆค่ะ
    #3285
    0
  21. #3218 p.plai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 13:56
    สงสารกี้ คู่แรกเลยนะ
    #3218
    0
  22. #2950 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 18:21
    คู่นี้มาแรงพี่ริวติดใจแล้วไง กี้ร้องไห้TT
    พี่ มุธโคตเท่รักพี่อ่าาา
    พี่เขียนพูดถึงเหนืออย่างกับของกิน
    #2950
    0
  23. #2920 SodaN+N (@sodan-n) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 22:40
    เนียนตลอดเลยนะ เหนือ นั่งรถเนี้ยหลับตลอดเลย
    #2920
    0
  24. #2912 Mello (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 18:52
    ตอนที่วิสกี้ซบพี่ตัวเอง แบบ เราโกรธแทนน้ำคานี้คลอกนิดๆ สงสารงะ

    ไปไหนมา แกไปไหนมา ทำไมปกไม่ยอมดูแล แง่งงง
    #2912
    0
  25. #2873 maruko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 16:11
    เพทาย กะ เวอร์มุธใช่ป่ะ
    #2873
    0