คัดลอกลิงก์เเล้ว

ร้านขนมสื่อรัก

เพราะความชอบกินเอแคลร์แท้ๆ ทำให้ได้เจอเขา ผู้ชายอะไรไม่รู้ หน้าหวานยังกับขนมปัง แถมยังทำขนมอร่อยสุดๆเลย เสียอย่างเดียว ปากเสียไปหน่อย แต่ทำไมเราถึงรู้สึกอิ่มโดยไม่ได้กินอะไรด้วยนะ...

ยอดวิวรวม

347

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


347

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


23
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 มี.ค. 61 / 07:23 น.
นิยาย ҹѡ ร้านขนมสื่อรัก | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องนี้เขียนขึ้นนานแล้วค่ะ อยากให่มันออกมาได้โลดแล่นสู่โลกภายนอกดูบ้าง^^
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 มี.ค. 61 / 07:23


อร่อยจังเลยนะคะ

แป้งยิ้ม พลางกัดเอแคลร์ก้อนนุ่มนิ่มนั้น ความหวานแทรกกระจายไปในปาก แล้วค่อยๆละลายหายไปในลำคอ  อาหย่อยจังเลย สุดยอดดด

ลุงบุญสุข หัวเราะร่า เมื่อเห็นท่าทางการกินของสาวน้อย

หนูนี่ กินท่าทางอร่อยจัง เอาอีกอันสิ

ลุงแกยื่นเอแคลร์นุ่มนั้นใส่มือเธออีกชิ้น

หนูไม่มีเงินค่ะ แค่นี้หนูก็ดีใจแล้ว ขนมปังของคุณลุงอร่อยมากๆเลยค่ะ ขอบคุณมากๆ

สาวน้อยยิ้มอย่างอารมณ์ดี ลุงบุญสุขหัวเราะ พร้อมยื่นชิ้นเดิมนั้นใส่มือของแป้งอีกครั้ง

มันเปื้อนมือหนูแล้วล่ะสิ  ลุงให้

แป้งไหว้ขอบคุณในน้ำใจของลุกบุญสุข พลางหยิบขนมชิ้นนั้นเตรียจะกัดเข้าปาก

ก็มัวแต่แจกอย่างงี้นี่ล่ะสิ ถึงไม่รวยซะที!”

เด็กหนุ่มที่ขี่จักรยานยนต์เพิ่งมาจอด กล่าวกับลุงบุญสุข แป้งอมขนมไปมนปากคำโต สายตาเหลือบมองเขา ใบหน้าบูดบึ้งของเด็กหนุ่มมองมาทางพ่อตัวเอง พลางตวัดสายตาค้อนเล็กๆมาที่เธอด้วย

แล้วแกจะบ่นหาอะไร ห๊ะไอ้ปอนด์ เหลือกลับบ้านก็บูดกันพอดี

ลุงหันมาหาแป้ง ทำสีหน้าเจื่อนขอโทษแทนลูกชาย

หนูอย่าถือลูกลุงเลยนะ เจ้าหมอนี่มันปากเสีย

ปอนด์กระแทกถาดใส่ขนมปังเนยสดนั้น พร้อมกับถาดอื่นๆโครม ดังสนั่น แล้วตวัดสายตามองพ่อตัวเองด้วยแววตาโกรธก่อน จะสตารท์มอเตอร์ไซด์ของตนออกไป แป้งมองตามอย่างตื่นใจ เพราะเพิ่งเคยเห็นผู้ชายงอน

แถมปอนด์งอนได้น่าดูมาก แป้งคิดในใจ เถียงกับใจตัวเองว่าไม่ใช่เพราะตากลมโต จมูกโด่ง คิ้วเข้มที่ดกหนา รับใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา

หนูอยากทำขนมเป็นจังค่ะ ขนมของลุงนี่ อร่อยมากๆทุกอย่างเลย  ยิ่งเอแคล์นี่อร่อยมาก

หนูว่าเอแคลร์อร่อยหรอ ที่ลุงทำน่ะ มีแค่อย่างเดียว คือเอแคลร์ที่หนูกิน ส่วนขนมอื่นๆ ไอ้ปอนด์ลูกชายลุงทำ

 แป้งกระพริบตาถี่ๆ มองด้วยความแปลกใจ

หา ลูกลุงทำ เหรอคะ?”

ใช่ ฝีมือดีใช่ไหม ลุงลองให้เค้าหัดทำ

แป้งมองตามมอเตอร์ไซด์ของปอนด์ที่ไปไกลแล้วอย่างทึ่งๆ หมอนี่หน้าตาก็ดีแถมยังทำขนมเป็นอีก จะมีอะไรเพอร์เฟคกว่านี้ไหมเนี่ย

 

การกินขนมปังกับแป้งเป็นของคู่กัน เธอเลือกที่จะกินต่อไป แม้จะทำให้เธอดูท้วมกว่าเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่ก็ไม่ถึงกับมากนัก

แก้มยุ้ยตาเล็กๆเธอจะเป็นประกายและโตสดใสเมื่อเห็นของกินอร่อยๆ เธอจะดีใจมากๆเมื่อได้ชิมของอร่อยๆ โดยเฉพาะขนมสุดโปรด เอแคล์

กลับบ้านซะเย็นเชียวยัยแป้ง วันนี้แม่ทำของโปรดเราด้วยนะ

ค่ะ แป้งไปอาบน้ำก่อนนะ

จ้า เร็วๆนะ

แต่ว่าแป้งค่อนข้างอิ่มแล้ว เดี๋ยวอ้วน ขอไม่กินข้าวเย็นได้ไหม

ไปกินอะไรมาล่ะ

เอแคลร์ค่ะ แม่อมยิ้ม ไม่ว่าอะไร กินแต่ขนมนะเรา

 

แป้งขึ้นมาที่ห้องทิ้งกระเป๋านักเรียนที่หน้ากระจก นั่งมองกระจกยิ้มกับตัวเอง

ผู้ชายอะไรไม่รู้ หน้าหวานยังกะขนมปัง ผู้ชายขี้งอน งอนแม้กระทั่งพ่อตัวเอง และยังทำขนมอร่อยสุดๆอยากให้เค้าทำให้เรากินจัง อุ้ยคิดอะไรบ้าๆไปนะยัยแป้ง

 

            +++++++++++

            วันต่อมาแป้งไปที่ร้านลุงบุญสุขอีกแถมพาเพื่อนสนิทไปด้วย การไปสูดดมกลิ่นหอมๆของเบเกอรี่ตอนเลิกเรียนนี่คือความสุขแท้จริง แม้ยังไม่ได้กินเข้าไป

ว้าว เค้กวันนี้แต่งหน้าสวยจัง เค้กช็อคโกแลต นี่น่าทานชะมัด

อ้อ.. ฉันรู้แล้ว เธอมาบ่อยๆเพราะอะไรกัน

กุ้ยช่ายบอกกับแป้ง

อะไร

อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ

เพื่อนสาวคาดคั้นเธอ

พูดมากุ้ยช่ายหันบุ้ยไปมองทางคนข้างๆลุงบุญสุข เด็กหนุ่มคนนั้นมายืนข้างหลังพ่อ ผู้ชายที่หน้าหวานราวกับขนมปัง

ปอนด์ มาขายนี่แป๊ป เดี๋ยวพ่อไปทำธุระซะหน่อย

อืม เร็วๆนะพ่อ มาช้านะ ผมปล่อยแผงจริงๆด้วย ต้องไปเล่นบอล

เออ... พ่อบอกอย่างรำคาญเมื่อผละจากลูกค้าที่ออเต็มร้าน ก็หันมาเจอแป้งพอดี

อ้าวหนูแป้ง

หวัดดีค่ะ

อ้าวพาเพื่อนมาเหรอ

ค่ะ แป้งบอกว่าอร่อย เลยพามาลองชิม

มาสิ เดี๋ยวลุงขายให้ก่อนไปทำธุระ ลุงบุญสุขจัดแจงขนมให้เด็กสาวเหมือนเคย ปอนด์มองแป้งที่ก้มหน้ามองขนมอยู่

ไหนว่าจะไปทำธุระ เด็กหนุ่มพูดลอยๆกับพ่อตัวเอง ลุงบุญสุขหันมาตอบลูกชาย

เออ แป๊บนึง นี่จ้ะ

เท่าไรคะ

ลุงคิด 20จ้ะ

พ่อไม่ไม่แจกฟรีเลยล่ะ ถูกกว่ากันเท่าตัว ขายยังงี้สิน่า

นี่ไอ้ปอนด์

ลุงบุญสุขชักเริ่มโมโหลูกชาย

ขายตามราคาจริงเถอะค่ะ แป้งอยากทานจริงๆ นะคะ

ลุงหยิบมาแบงค์ 20 และเอากล่องใส่ถุงให้พลาสติกให้แป้ง

นี่ ลุงให้ อย่าไปสนใจมัน วันหลังแวะมาชิมบ่อยๆนะ

แป้งยิ้มแป้นมองลุงบุญสุข พลางเหลือมามองปอนด์ผู้ชายขี้งอนนั้น เขาทำหน้าบึ้ง แป้งหุบยิ้มลงทันที เค้าจะเกลียดเรามั้ยเนี่ย?

 

            ++++++++++

สองสาวเมื่อซื้อของเสร็จสรรพก็มานั่งรอรถประจำทางที่เข้าไปในหมู่บ้าน

ก็นี่ไง

หืม”

สาเหตุที่เธอมากิน เพราะ ชื่อไรนะ คนขายขนมปัง

แป้งกัดเอแคล์นุ่มนั้นใส่ปาก ส่ายศรีษะทันที

ไม่ใช่หรอก เพราะเอแคลร์ต่างหาก

จริงอ่ะ

กุ้ยช่ายเอ่ยเสียงเหมือนไม่เชื่อ แต่แป้งกลับพยักหน้าหงึกยืนยัน หากแต่ว่าในใจก็คิดอมยิ้ม มันก็มีส่วนบ้างนิดหน่อยล่ะนะ

 

+++++++++++

 

แป้งมายืนแอบที่หน้าร้านของปอนด์ ร้านขนมปังของลุงบุญสุขที่ตั้งอยู่ แต่วันนี้ลุงไม่อยู่ส่งลูกชายหน้าบูดมาเฝ้าร้าน อย่างนี้คงขายเหลือแหง

แป้งแอบดูสถานะการณ์กลัวๆกล้าๆที่จะเดินเข้าไปซื้อเหมือนอย่างเคย มันไม่เป็นดังที่เธอคาดขนมกลับขายดี เป็นเทน้ำเทท่าเจ้าตัวง่วนกับการตักขนมใส่กล่อง ใส่ถุงยื่นให้ลูกค้าทอนเงินให้อย่างคล่องแคล่ว

คนเยอะจัง แต่ช่างเถอะเรารวมกลุ่มคนเยอะๆ เค้าคงไม่สังเกตอะไรเธอเท่าไรหรอก

เอ่อ เอาเอแคลร์ 10 ลูกค่ะ

ไม่รู้ว่าเสียงของเธอมันเบาไปหรือว่าเจ้าตัวคนขายไม่ได้สนใจฟัง คนขายที่มาออเต็มหน้าร้าน ได้ขนมติดมือกันกลับไปหมดแล้ว คนกระทั่งคนสุดท้ายก่อนหน้าเธอที่มาเป็นทีหลังเธออีก

แป้งมองเขาลูกค้าอื่นเดินจากไป ความน้อยใจแล่นขึ้นเป็นริ้ว นี่เขาจงใจไม่ขายเฉพาะเธอเหรอเนี่ย เขาเกลียดเธอ คงตั้งแต่เรื่องวันนั้นที่ลุงบุญสุขลดแลกแจกแถมเธอบ่อยๆ

 น่าแปลกเธอไม่ได้อยากกินเอแคลร์มาขนาดพอที่จะร้องให้ แต่เพราะอากัปกิริยาของเขา มันทำให้เธอน้ำตาเอ่อได้

ขณะที่แป้งกำลังจะเดินหันกลับไปอยู่นั้น

นี่ เดี๋ยวก่อนดิ ขนมเธอที่สั่งไง

ปอนด์ชูถุงใสภายในบรรจุเอแคล์อยู่ มันน่าจะมากกว่า 10 ลูก แป้งหันมามอง น้ำตาของเธอที่เอ่อๆ ก็หยดลงใบหน้าใสพร้อมกับสีหน้างงงวย

เอ่อ ของฉันเหรอ

เฮ้ย ร้องให้เหรอ ขอโทษๆ เราไม่ได้ตั้งใจอยากแกล้งเธอนะ

ปอนด์กล่าวอย่างตกใจ ทำท่าล้วงไปในกระเป๋า ยื่นหยิบกระดาษทิชชู่ยู่ยี่ที่เขาเตรียมมาสำหรับเช็ดถาดขนมเค้กยื่นให้

เอ้า เราขอโทษ เห็นคนเยอะ เลยอยากให้เขาได้ก่อน เธอไม่รีบไม่ใช่เหรอ เห็นเธอเดินไปเดินมาอยู่ตั้งหลายรอบ คงว่าง ก็เลย

แป้งมองปอนด์เขาเห็นเหรอ ว่าเธอยืนลับๆล่อๆหน้าร้านเขา น้ำตาถูกเช็ดออกหมดด้วยทิชชู่ที่เขายื่นให้ หากแต่มือยังไม่ยอมรับ เอแคล์ของเขา

ฉันก็อยากได้ขนมเร็วๆเหมือนกัน ดูเธอทำเหมือนไม่สนใจ ทั้งที่ฉันบอกอยู่ไม่รู้กี่ครั้ง เธอเกลียดฉันเลยจงใจแกล้งฉันให้รอนานๆใช่ไหม เพราะอย่างงี้ฉันถึงมาซื้อตอนคนเยอะๆ เพราะกลัวว่าเธอจะแกล้งฉันไง

แป้งพูดยืดยาว อธิบายความคับแค้นใจออกมาจนหมด ปอนด์มองใบหน้าแป้งที่ใสราวกับแป้งจริงๆ แก้มยุ้ยๆนั้นน่าหยิกจริงเชียว ปอนด์ สรุปสั้นๆ

นั่นแหละ ถ้าเธอมีเวลารอขนาดนั้น ฉันก็เข้าใจถูกแล้วว่าเธอไม่รีบ

เอ๊ะแป้งชักเริ่มโมโห

คนกลุ่มนั้นเขาสั่งไว้ตอนซื้อของที่ตลาด ฉันก็แค่เตรียมตามที่เขาบอก อันที่จริงเธอมาทีหลังสุด มันตามคิว ก็ถูก

อย่างงั้นหรอกเหรอ นี่ถ้าอธิบายตั้งแต่แรก ฉันคงไม่ร้องให้บ้าบอแบบนี้หรอก

เท่าไรแป้งถามเบาๆ ขนมที่เขายื่นให้อยู่นานนั้น แป้งรับมันไว้

ยี่สิบ พ่อเขาฝากแถมอย่างอื่นมาให้เธอด้วย

เธอไม่พอใจก็ไม่ต้องแถมสิ แลเวบอกตามราคาจริงมาด้วย พ่อเธอไม่อยู่ไม่ต้องมาฝืนใจทำอะไรหรอก

เขาท้าวเอวมองแป้ง ส่ายหน้า

เห็นที่ถุงไหม มันมีชื่อเธอติดอยู่ พ่อเขาเตรียมตั้งใจมาให้เธอจริงๆ แล้วก็สั่งให้คิดเงินเท่านี้ด้วย

แป้งมองที่ถุง มีชื่อเธอจริงด้วย คำว่าแป้ง เธออมยิ้ม ลุงบุญสุขใจดีเหลือเกิน แต่ทว่า

ถุงนี้มันมีชื่อฉัน ทำไมไม่หยิบให้ตั้งแต่แรกล่ะ

แป้งมองถุงขนม มันจะเสียเวลากว่ากันไหม

ก็ถ้าขืนฉันให้เธอต่อหน้าพวกเขา เยอะขนาดนั้น ยี่สิบ ถ้าเขาสั่งตามฉันไม่แย่หรอ หมดเรื่องหรือยังบังหน้าร้านฉัน

แป้งมองอย่างอดจะเคืองนิดๆไม่ได้ พูดอย่างเดียวกันให้ดูน่าฟัง มันคงไม่ยาก แต่หมอนี่เลือกที่จะไม่พูด ทีพูดกับลูกค้าคนอื่นนะ “ขอบคุณครับ โอกาสหน้าเชิญใหม่ครับ” โห ดีจะตาย

แป้งหมุนตัวเดินไป หากแต่มีเสียงไล่ตามหลัง

โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ

เสียงของปอนด์น่ะเอง เขาหันมามองทางเธอ แถมยักคิ้วให้ด้วย แป้งทำได้เพียงพยักหน้าน้อยๆก่อนจะเดินตัวปลิวออกไป ด้วยรอยยิ้ม

 

            +++++++++

หวัดดีค่ะลุงบุญสุข วันนี้น่าทานทั้งนั้นเลย

หนูจะกินอะไรล่ะ

เหมือนเดิมค่ะ เอแคลร์ชอบที่สุดเลย ปอนด์เดินมา แป้งมองตาม เขาถอนใจเอามือหยิบพัดโบกเบาๆแล้วนั่งอยู่

ไปล้างมือก่อนเลยไป สกปรก ไอ้ลูกคนนี้นี่ เหงื่อซกเลย

ก็เล่นบอลนี่ เฮ้อ..ร้อนเขาพูดพลางปรายตามองแป้ง เธอมองหน้าเขาสบตากันจู่ๆเธอก็รู้สึกแปลกๆกับหัวใจจึงก้มหน้างุดลงอย่างรวดเร็ว

ยังไม่เบื่ออีกหรอ กินทุกวัน ปอนด์พูดลอยๆ

นี่ไปว่าหนูเขาทำไม

ก็กินแล้วรู้สึกมีความสุข เวลาไม่สบายใจก็คิดแค่ว่า ช่างเถอะแค่ตื่นมาแล้วได้กินของอร่อยๆอย่างนี้ก็ดีแล้ว พลางเงยหน้ามองสองหนุ่มพ่อลูกก่อนจะหัวเราะแก้เก้อ

หนูคิดน่ารักรักดีนะ แหมถ้าไอ้ปอนด์ได้ครึ่งหนูก็ดี

อ๋อพ่ออยากให้ผมเป็นกระเทย เขาบอกขณะล้างมือไปด้วย

ไอ้นี่ดูมันตอบกวน นี่จ้ะหนู

คือ นี่ค่ะ” เธอยื่นเงินให้ แต่ลุงบุญสุขหยิบแบงค์ยี่สิบไปใบเดียว

 เอาไปเถอะค่ะ ขอบคุณมากนะคะ

แป้งยื่นธนบัตรให้อีกครั้ง พลางแอบมองปอนด์ที่ทำไม่สนใจเดินไปเงียบๆ ลุงเลยรับเงินนั้นไว้เพราะเกรงใจลูกชายที่มองอยู่

 

++++++++++

 

แหมหนูแป้งนี่น่ารักจังเลย

ลุงหันมองลูกชายก็เอ่ยแซว เฮ้ยไอ้ลูกชาย ถาดใบนี้เช็ดมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ มองอะไรหะ

เปล่าปอนด์แกล้งคิ้วขมวดเพราะสายตามองตามเด็กสาวชื่อแป้งจนหายไปลับตา ก้มมองเอแคลร์ก็เผลอยิ้ม

 

+++++++++++

วันนี้ลุงบุญสุขไม่มาเหรอเนี่ย

แป้งแอบเกาะเสา มองที่แผงขายขนม อยู่แต่ลูกชายลุงปากร้าย แป้งจะเดินหนีไปหากแต่ได้ยินเสียงเรียก

เอ้าไปไหน วันนี้ไม่ซื้อเหรอ

ก็ เอ่อ วันนี้ไม่อยากกิน

หรือเพราะฉันขาย ของซื้อของขายนะ จะแถมถูกๆ ฉันก็เจ๊งสิ

ปอนด์ต่อว่าไม่จริงจังนัก

เปล่า ไม่อยากกินวันนี้จริงๆ งั้นก็ได้ฉันซื้อ เอาเอแคลร์สิบลูกนะ

ไม่ขาย

ปอนด์ยิ้มอย่างยียวน

อ่ะ ทำไมล่ะ พอจะซื้อก็ไม่ขายเหรอ เป็นพ่อค้าประสาอะไรไม่ขายของให้ลูกค้า

แป้งเองชักโมโห ชวนให้ซื้อ แต่พอจะซื้อกลับไม่ขาย

ก็เธอไม่อยากกิน จะซื้อไปทำไม

ซื้อไปฝากแม่ก็ได้นี่ ฉันจะซื้อ

ดูปากนี่ ไม่ขาย เข้าใจ

แป้งถอนลมหายใจหันขวับเตรียมเดินหนี แต่ปอนด์เดินมาขวางตรงหน้า

แต่ให้ฟรี มีข้อแม้ว่าฉันฝากร้านแป๊บนึงได้เปล่า พอดีกล่องขนม ท่าทางจะไม่พอขาย

ได้ ไม่มีปัญหา

แป้งยิ้มให้อย่างใจดี ปอนด์รีบขี่มอเตอร์ไซด์ออกไป

 

+++++++

 

เอาอะไรดีคะ

แป้งยิ้มรับลูกค้า หน้าตาสดใส พลางพูดชี้ชวนให้ลูกค้าซื้อของเพิ่มจากเดิม

รับเพิ่มอีกไหมคะ เค้กมะพร้าวเนี่ย อร่อยมากเลยค่ะ เคยลองทานไหมคะ รับรองว่าไม่ผิดหวัง

แป้งขายไปเรื่อยๆ ไม่รู้ตัวว่าปอนด์มาแอบอยู่ด้านหลังเมื่อไร

ขายดีนี่

ปอนด์เอากล่องและถุง วางที่โต๊ะนั่งลงข้างๆ

ก็นายหัดยิ้มให้ลูกค้าบ้างสิ มัวแต่แยกเขี้ยวเขาก็นึกว่าจะกัด

ปอนด์หัวเราะเมื่อแป้งต่อว่า

 ยิ้มงี้หรอ

ปอนด์ยิ้มให้ดู เห็นเขี้ยวสองข้าง จมูกย่นตาหยี แป้งหันหน้าหนีแทบทันที ไม่ใช่เพราะปอนด์ยิ้มดูน่ากลัวอะไร แต่ว่าเป็นเพราะ รอยยิ้มของปอนด์ที่ยิ้มได้น่ารักมากจนใจเต้นไม่เป็นส่ำต่างหาก

นายมาก็ดี ฉันกลับแล้วนะ นี่เงินนับก่อนก็ได้ ไม่ได้โกง

ปอนด์นับจริงๆ แต่นับช้ามาก จนแป้งต้องขายให้ลูกค้าแทนเขาไปตั้งหลายคน

เสร็จยัง

ขาดนะเนี่ย

หา

ขาดอีกยี่สิบก็ครบพัน เธอนี่ขายเก่งนะ

แน่นอนปอนด์มองหน้าแป้ง ยื่นเอแคลร์ให้

“ค่าแรงที่ช่วยขาย”แป้งยิ้มรับด้วยความเต็มใจ

ขอบใจนะ

อืมปอนด์บอกพลางก้มหน้ามองที่พื้น

 แป้งเห็นใบหน้าของเขาดูมีพิรุธแปลกๆ พอแป้งเดินไปสักพักก็หันกลับมามอง แทบไม่เชื่อสายตาตนเอง เพราะพอหันไปปอนด์กำลังมองเธออยู่ คงนานแล้ว แต่พอแป้งหันไปปอนด์ก็รีบแกล้งจัดขนมตรงหน้าทันที

            ท่าทีแปลกๆชองปอนด์ ทำไห้แป้งรู้สึกดีจัง แป้งยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดี

           

            ++++++++++

 

            “แป้งไม่กินขนมเหรอลูก”

            แม่เอ่ยถาม เพราะตั้งแต่กลับมาลูกสาวก็นั่งตาลอย จ้องแต่ขนมแถมยิ้มเสียอีก

            “แป้งไม่หิวค่ะ ไม่รู้สิคะจู่ๆมันก็รู้สึกไม่อยากกินอะไร”

“ลูกแม่มีความรักใช่ไหม”

            “คะ”

            “ช่วงที่เรามีความรักมันจะทำให้กินอะไรไม่ลง”

            “เปล่านะคะ หนูขึ้นห้องเลยนะคะ”

            แป้งเดินหนีอย่างมีพิรุธ แม่มองแป้งด้วยความสงสัย

           

            ++++++++++++++

           

            แป้งเดินมาหยุดข้างหลัง เห็นปอนด์ในชุดกันเปื้อน มองเหมือนหาใครสักคน

            “เฮ้ยปอนด์ แกมองหาหนูแป้งใช่ไหม”

            ลุงบุญสุขเอ่ยแซวลูกชายตัวดี ทำเอาแป้งฟังแล้วใจหายวาบ

            “เปล่าพ่อ พูดอะไรไม่รู้”

            “ไอ้ปากแข็ง อ้าวหนูแป้ง..”

            ลุงบุญสุขเอ่ยทักเมื่อเห็นแป้ง ปอนด์รีบหันมามองทำหน้าตาตื่นตลกๆอีก

            “หวัดดีค่ะ คุณลุง”

            “นี่หนูวันนี้ขนมน่าอร่อยทั้งนั้น ลองชิมก่อนไหม”

            “หนูมาเยี่ยมลุงนะคะ แวะมาซื้อของให้แม่ วันนี้ขอไม่รับขนมนะคะ”

            “ทำไมล่ะ” ปอนด์ถามอย่างข้างใจ แป้งนึกถึงคำแม่เมื่อวาน ก็เขิน

            “ไดเอ็ตค่ะ ไว้วันหลังจะมาอุดหนุนละกันค่ะ”

            “ตัวแค่นี้รู้จักไดเอ็ต ทำไมกลัวแฟนไม่ชอบเหรอ”

            แป้งมองปอนด์โกรธจัด

            “ไม่ใช่เรื่องของนาย”

            แป้งเดินมาอย่างโกรธๆ ลุงบุญสุขส่ายหน้าอย่างระอามองลูกชายตัวดีที่ปากเสียจนสาวงอนไป

 

            +++++++++

 

เอ้า รับไปสิ

แป้งรับสิ่งนั้นมาอย่างงงๆ ปอนด์ขับรถตามเธอและมอบสิ่งนี้ให้

 “มันเป็นขนมปังโฮลวีต กินได้ไม่อ้วน อันที่จริงเธอก็ยังไม่อ้วนเท่าไหร่หรอกนะ แล้วก็ขอโทษที่ปากเสีย”  

..ขอบใจนะปอนด์พยักหน้า ก่อนจะหันหลังกลับ ขี่มอเตอร์ไซด์ออกไป แป้งมองตามด้วยแววตาสงสัย

            วันนี้เขาตามมาเพื่อทำสิ่งสิ่งนี้ให้เธอเหรอนี่

เย็นวันนั้นแป้งไม่ได้กินข้าวเย็น เอาแต่จ้องถุงขนมปังที่เขาอุตส่าห์ทำมาให้ ทำไมรู้สึกอิ่ม ทีทั้งๆที่ไม่ได้กินอะไรเลยนะ

 

            +++++++++++++++

 

แป้งหายไปหลายวัน จนเริ่มรู้สึกอยากกินเอแคร์ขึ้นมา จึงไปเดินเลียบๆเคียงๆแถวร้าน

“หนูแป้ง ไม่ได้เจอเสียนาน”

ลุงบุญสุขทัก

“อยากทานเอแคล์มากเลยค่ะ วันนี้ขอสิบลูกเหมือนเดิมนะคะ”

สาวน้อยยิ้มแป้นให้ ลุงบุญสุขเหล่มองลูกชายก่อนจะพูดขึ้นมา

“พอดีลุงลืมมีธุระ เดี๋ยวให้เจ้าปอนด์เอาใส่ถุงให้นะ”

ปอนด์บรรจุเอแคล์ในถุง แป้งมองตาไม่กระพริบ มันช่างดูเชื่องช้าเหลือนเกิน  ใจแป้งแทบจะเต้นมานอกอก ระยะเวลาที่ไม่เจอกัน เธอคิดถึงเขามากเหลือเกิน

“ฉันพยายามหัดทำเอแคล์นี่ ปกติพ่อทำเพราะทำทีไรก็ไม่อร่อย นี่หัดทำตั้งหลายครั้งจนสำเร็จ อยากให้เธอมาลองชิม เธอก็ไม่มา”

“ก็ มันอยู่ในช่วงกินอะไรไม่ลง”

“เหรอ”

“แต่ตอนนี้กินได้แล้ว”

แป้งหยิบเอแคล์นั้นมากินให้ดู

“อันนี้ลุงบุญสุขทำเหรอ”

“เปล่า ฉันทำ”

“รสชาติเหมือน”

“พ่อสอน”

“มาอีกนะ”

แป้งเหลือบตามองปอนด์อย่างแปลกใจ

“ก็เธอไม่อยู่ร้านดูเหงาๆ”

“ได้สิ”

แป้งยิ้มหวาน เอ่ยรับคำอย่างยินดี

 

            ทุกวันที่มีตลาดนัด แป้งจะรีบมา รีบสวมผ้ากันเปื้อน รวบผมไว้ข้างหลัง ก่อนจะมาหันยิ้มให้ปอนด์ที่คอยเธออยู่ข้างๆ

“โทษทีนะที่มาช้า พอดีวันนี้อาจารย์สอนพิเศษต่อ”

“ไม่เป็นไร เพราะฉันก็เพิ่งมาเหมือนกัน”

ปอนด์เอื้อมมือมาหยิบผมตรงหน้าที่ตกมาเกะกะไปไว้ข้างหลัง แป้งมองอย่างเขินๆ

“ขอบใจ”

พอดีคนมาซื้อแป้งเลยทำหน้าที่ขายทันที

 

สวัดดีคะ เอแคล์ที่นี่อร่อยมากเลยนะคะ ลองดูชิมดูก่อนก็ได้ค่ะ

อร่อยจริงๆนะ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็ใส่ความรักไปด้วยไง

 

 

+++++++

จบ


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ นันทนีย์ จากทั้งหมด 28 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 nu'nis (@hipponis) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 23:39
    อ่านแล้วเขินจัง กำลังฟินเลย
    #5
    1
    • #5-1 nanny23 (@nantanee23) (จากตอนที่ 1)
      2 ตุลาคม 2561 / 16:28
      ขอบคุณมากค่ะ มาอ่านเรื่องนี้ด้วย อิอิ
      #5-1
  2. #4 t.Darling (@iamtey) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 13:16
    น่าร๊ากกกกก
    #4
    1
    • #4-1 nanny23 (@nantanee23) (จากตอนที่ 1)
      12 มีนาคม 2561 / 11:23
      ขอบคุณมากๆนะคะที่ติดตาม
      #4-1
  3. วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 06:22
    น่ารักสุดๆ เลยค่าาา ><
    #3
    1
    • #3-1 nanny23 (@nantanee23) (จากตอนที่ 1)
      11 มีนาคม 2561 / 07:22
      ขอบคุณค่า ดีใจๆ
      #3-1
  4. วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 01:18
    ลบเเล้วหรอคะ.
    #2
    1
    • 11 มีนาคม 2561 / 07:21
      ยังไม่ได้ลบนะคะ มีแค่นี้ มันเป็นเรื่องสั้นอ่ะค่ะ
      #2-1
  5. #1 BMS_tangtang (@stang-kirise) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 08:50
    กรี้ดดดดดดดดชอบบบบบบน่ารักกกกกกน่ารัดดดดดด้วยย
    #1
    1
    • #1-1 nanny23 (@nantanee23) (จากตอนที่ 1)
      10 มีนาคม 2561 / 09:34
      ขอบคุณค่า
      #1-1