ตอนที่ 7 : Kang Daniel x Lai Kuanlin l N A K E D 0 1 - omegaverse. ( 60 per. )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 929
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    14 มิ.ย. 61

N A K E D 0 1
Kang Daniel x Lai Kuanlin
Genre: omegaverse, rate18+
Note: Beta/Alpha vs Omega ฟิคสัปดนคนกับสัตว์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เป็นครั้งแรกที่เราแต่งแนว omega verse แล้วก็เรื่องนี้เป็น shape-shifter นะคะ หรือก็คือคนสามารถกลายร่างเป็นหมาป่าได้นั่นเอง ดังนั้น หากผิดพลาดประการใดสามารถท้วงติงได้นะ









 








ท่ามกลางป่ารกทึบ...หิมะสีขาวโพลน...หยดเลือดสีแดงฉาน ความเจ็บปวดกำลังรุกรานทุกอณูของร่างกาย แผดเผาทุกการเคลื่อนไหว เขาภาวนาขอแค่นี่จะเป็นเพียงฝันร้าย เงาดำทะมึนกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ไอหมอกเย็นเยียบลอยคลุ้งอยู่เหนืออุ้งเท้าของมัน


กำลังจะตาย เขากำลังจะตาย: เด็กหนุ่มรำพึงด้วยความตื่นตระหนก ร้อนรนด้วยความกระวนกระวายต่ออันตรายที่กำลังคืบคลาน การปรากฏตัวของสัตว์ร้ายและกำลังประจันหน้าเขา แน่นอนว่ามันตามกลิ่นมา กลิ่นหอมเย้ายวนของเขา หมาป่าสีน้ำตาลส่งเสียงขู่คำรามกรรโชกลอดคมเขี้ยว


หัวใจของเขาเต้น เลือดยังคงไหล ย้อมหิมะสีขาวโพลน รอยกรงเล็บตะปบทึ้งเนื้อเป็นทางยาว มือหนึ่งกุมต้นแขนเอาไว้ แขนเสื้อขาดรุ่งริ่ง มันจู่โจมอย่างแม่นยำ ชำนิชำนาญ การดิ้นรนเอาตัวรอดตามสัญชาตญาณนั้นช่างน่าเวทนา


นัยน์ตาสีอำพันวาวโรจน์อย่างกระหาย หากรังสีฆ่าฟันของความเป็นอัลฟ่ายังคงแผ่อยู่ลอบตัวของมัน เด็กหนุ่มยืนแข็งทื่อราวกับถูกสาป


เขาคงไม่มีทางรอด...


เสี้ยวหนึ่งของความคิด เขาเปิดโอกาสให้กระโจนเข้าใส่ ร่างกายไม่อาจควบคุมดั่งใจปรารถนา เด็กหนุ่มกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด การเคลื่อนไหวอันรวดเร็ว อุ้งเท้าแข็งแรงตะปบลงกลางหลัง ก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงบนต้นคอขาวราวกับตีตราจองว่าไลควานลินจะกลายเป็น 'เหยื่อของมันไปตลอดชีวิต


เฮือก!


ดวงตาคู่กลมเบิกโพลงท่ามกลางความมืดพร้อมกับดีดตัวลุกจากผืนเตียง เม็ดเหงื่อประปรายทั่วใบหน้า ลมหายใจหอบถี่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าฝันเมื่อสักครู่นี้มันแย่สำหรับเขาขนาดไหนก่อนจะกลืนน้ำลายลงลำคอแห้งผากแล้วพ่นลมหายใจพรู ควานลินลูบหน้าตัวเองหนึ่งครั้งเพื่อเรียกสติจากนั้นก็เลื่อนปลายนิ้วไปสัมผัสท้ายทอยตัวเองในตำแหน่งที่โดนกัด ทว่า เขากลับไม่พบร่องรอยของคมเขี้ยว... แน่นอนว่ามันเป็นเพียง


ฝัน


อีกแล้ว...


หลายวันมานี้นอกจากอาการแปลกๆ ซึ่งเกิดจากความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ควานลินจะชอบฝัน เขามักจะฝันแบบเดิมซ้ำๆ ทุกวัน แล้วก็เป็นฝันที่โคตรลามกว่าเขากับหมาป่าตัวนั้นกำลัง—


ไร้สาระ เด็กหนุ่มพึมพำพลางส่ายศีรษะ


ไม่ควรจะนึกถึงเลยด้วยซ้ำ บางทีควานลินก็คิดอยู่เสมอว่าตัวเองน่ะโรคจิต เพราะดันคิดมากเกินเหตุจนเก็บเอามาฝันอย่างนี้ – ควานลินคอดก่อนจะเอนตัวลงนอนตามเดิม


เด็กหนุ่มทิ้งสายตาไปบนเพดานสักพัก พยายามสลัดความคิดทิ้งไป จากนั้นค่อยๆ ปิดเปลือกตาสีอ่อน เพราะแรงสะดุ้งตื่นเมื่อกี้เลยค่อนข้างยากทีเดียวหากจะข่มตาหลับ กายบางพลิกไปมาอยู่พักใหญ่ กระทั่งเขาจมลึกดิ่งตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจรู้


จวบจนแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เป็นสัญญาณการเริ่มต้นเช้าวันใหม่




.




ยาเม็ดเล็กขนาด 2 mg. ลักษณะกลมแบนสีขาวซึ่งเรียกว่า tablet กำลังถูกหยิบเข้าปากก่อนจะกลืนมันลงคอพร้อมกับน้ำดื่มคือสิ่งที่ไลควานลินทำหลังจากพบว่าร่างกายของเขามีอาการผิดปกติ ใช่ มันผิดปกติ ยกตัวอย่างเช่น เขามักจะหายใจติดขัด ช่วงท้องน้อยปั่นป่วนราวกับมีผีเสื้อนับร้อยบินว่อนอยู่ภายใน และอาการร้อนวูบตามร่างกาย เริ่มจากใบหน้า ลำคอ ต่ำลงมายังอวัยวะตรงหว่างขา...


ความรู้สึกที่เกิดจากการย่างเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์หรือกล่าวง่ายๆ ก็คืออาการติดฮีท


ถูกต้อง...


ไลควานลินเป็นโอเมก้า


เพราะงั้นการกินยาระงับอาการจึงกลายเป็นกิจวัตรประจำวันสำหรับเขาไปแล้ว


โดยพื้นฐานของครอบครัวควานลินมีพ่อเป็นอัลฟ่าส่วนแม่เป็นเบต้าหญิงสามัญ ซึ่งมันค่อนข้างแปลกมากทีเดียวที่ตัวควานลินดันเกิดมาเป็นโอเมก้าแทนที่จะเป็นอัลฟ่าเหมือนพ่อหรือไม่ก็เบต้าเหมือนกับแม่ แต่ทั้งหมดกลับสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง


อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ และสำคัญกว่าคือควานลินจะต้องใช้ชีวิตช่วงมีอาการฮีทอย่างระมัดระวังมากขึ้นด้วย เขาไม่อยากพลาดตกเป็นของพวกอัลฟ่าหรือเบต้าที่ตัวเองไม่ได้รู้สึกชอบพอหรอกนะ


นอกจากนั้น พักหลังมานี้กลิ่นของเขามันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ขนาดบางที tablet เพียงเม็ดเดียวก็ไม่สามารถช่วยระงับอาการหรือกลิ่นฟีโรโมนได้เลย แน่นอนว่าควานลินพร้อมจะกรอกมันลงคอเพื่อปกป้องตัวเองจากพวกอัลฟ่าหรือเบต้าที่บังเอิญมาได้กลิ่น และมันก็ค่อนข้างเสี่ยงหากต้องเดินออกจากบ้านไปโรงเรียนตามปกติ


เพราะตอนนี้อันตรายมีอยู่รอบด้านอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง แล้วควานลินก็หวังว่ายานี้จะใช้ได้ผลตลอดไป


เมื่อควานลินคิดว่ายาเริ่มออกฤทธิ์เขาจึงวางใจ จากนั้นก็เดินไปยังกระจกบานสูงบนผนังเพื่อเช็คความเรียบร้อยของยูนิฟอร์มกับทรงผม มือเรียวขยับเนคไทเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบเป้ที่เตียงแล้วออกจากห้องนอนลงไปชั้นล่าง


อรุณสวัสดิ์ครับแม่ ควานลินทักทายหญิงสาวซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารเช้า


เขาวางกระเป๋าลงบนเก้าอี้ข้างๆ จากนั้นก็หย่อนตัวนั่งกับเก้าอี้อีกตัวเป็นจังหวะเดียวกับที่แม่เลื่อนถ้วยซุปมาใกล้ๆ


อรุณสวัสดิ์จ๊ะ อาหารเช้าวันนี้เป็นข้าวผัดกิมจิ มีซุปสาหร่ายแบบที่ลูกชอบด้วยนะ


ขอบคุณครับ เขาหยิบช้อนมาตักข้าวเข้าปาก


ควานลินอาศัยอยู่กับแม่สองคน เพราะพ่อเป็นอัลฟ่าจึงไม่สามารถผูกพันธะกับเบต้าได้ แม่ไม่ใช่โซลเมตของพ่อ แม้ว่าพวกเขาจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งจนให้กำเนิดควานลิน และตอนนี้พ่อก็ใช้ชีวิตอยู่กับภรรยาที่เป็นโอเมก้าและให้กำเนิดลูกๆ หรือพี่น้องของเขา น่าแปลกนิดหน่อยเพราะควานลินกลับไม่เคยน้อยใจเลยสักนิด อาจจะเป็นเพราะพ่อที่ยังคอยส่งเสียเลี้ยงดูบวกกับแวะเวียนมาเยี่ยมเขากับแม่อยู่ทุกเดือนก็ได้


อีกอย่างนี่เป็นสิ่งที่แม่ยอมรับอย่างเต็มใจ แม้ว่าเธอจะรักพ่ออยู่ฝ่ายเดียวก็ตาม


แม่เลือกจะมีชีวิตเฉกเช่นมนุษย์ธรรมดา ดังนั้นเธอจึงไม่เคยกลายร่างอีกเลย เธอใช้ช่วงเวลาทั้งหมดอยู่กับงานแปลหนังสือเพื่อหาเงินมาจุนเจือเพราะไม่อยากถูกกล่าวหาว่างอมือรอรับเงินจากพ่ออย่างเดียว เธอจะทำงานบ้านในตอนว่าง เลี้ยงดูลูกซึ่งก็คือเขา และควานลินเองก็ไม่เคยถูกสอนให้รู้จักวิธีกลายร่าง ต่อให้เขาจะมีสายเลือดของหมาป่าไหลเวียนอยู่ภายในตัว นั่นคงเป็นอีกความปรารถนาของแม่ของเขา


บางทีการถอยห่างออกจากโลกนั้นอาจจะเป็นเรื่องดีสำหรับเขาก็ได้


ควานลิน


เสียงของแม่เรียกให้เจ้าตัวหลุดจากภวังค์ความคิดก่อนจะเงยหน้าสบตาเธอที่นั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม สีหน้ากับแววตาของแม่ดูจริงจังจนเขาแปลกใจนิดหน่อย


ครับ?”


ช่วงนี้อาการเป็นไงบ้าง


เขารู้ว่าแม่กำลังหมายถึงอะไร เด็กหนุ่มจึงนิ่งไปเล็กน้อย แล้วตอบ


เอ่อ ก็ เหมือนเดิม...


เหมือนเดิมก็คือเหมือนเดิม ควานลินเคยปรึกษาเรื่องนี้กับแม่ตั้งแต่เริ่มมีอาการช่วงแรกที่เขาเองก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร จนได้ข้อสรุปว่ามันคืออาการฮีทของโอเมก้าที่แม้แต่พ่อของเขายังแปลกใจว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง


เดิมทีสายเลือดฝั่งพ่อคืออัลฟ่าแท้ ส่วนแม่ก็เบต้าแท้เช่นเดียวกัน ไม่มีเลือดผสมแฝงอยู่สักหยด อย่างน้อยการที่พ่อกับแม่ให้กำเนิดเขา ควานลินควรจะได้รับยีนเด่นจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่กลับกัน กลายเป็นว่าเขาเกิดมาเป็นโอเมก้าอย่างสมบูรณ์


ควานลินคิดว่ามันไม่เมคเซ้นส์เอาเสียเลย


แล้วลูกกินยาหรือยัง


กินแล้วครับ


ตอนอยู่โรงเรียนก็ระวังตัวหน่อยนะ ห้ามอยู่คนเดียวเด็ดขาด ถ้าจะเข้าห้องน้ำหรือไปไหนก็ชวนอูจินไปด้วยเข้าใจหรือเปล่า ลูกจำที่แม่บอกได้ใช่ไหม?”


อูจิน หรือ พัคอูจิน คือเพื่อนสมัยเด็กของควานลินและเป็นคนเดียวที่แม่ไว้ใจมากที่สุดในบรรดาเพื่อนๆ ของเขา เหตุผลน่ะเหรอ ก็เพราะว่าอูจินเป็นโอเมก้าแบบเดียวกันยังไงล่ะ


และแม่ก็มักจะย้ำเตือนอย่างนี้เสมอ ทุกคำพูดของเธอฝังลงในหัวของเขาและยากจะลืมคำกำชับแสนห่วงใย ควานลินพยักหน้าเข้าใจ เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงเอื้อมมือมาลูบหัวลูกชายอย่างอ่อนโยน


ดีมากจ๊ะ เด็กดี แล้วก็อย่าลืมว่าลูกต้องกินยาทุกๆ สี่ชั่วโมงนะ แม่จุ๊บหน้าผากก่อนจะย้ำอีกครั้ง


รับทราบครับ ควานลินพยักหน้า


เอ้า! รีบทานข้าวเร็ว เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ


แม่ตัดบทเพียงเท่านั้น ควานลินก้มหน้าทานข้าวต่อ ทว่าภายในใจ เขากลับรู้สึกเหมือนมีลางสังหรณ์แปลกๆ ชอบกล...

 













 

ควานลิน


“...”


คนสวยครับ


“...”


เฮ้!!


หนวกหูชะมัด


เด็กหนุ่มเลิกเท้าคางแล้วหันมาย่นคิ้วทำหน้างอใส่อีกคนด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย


อะไรของนายวะ เอาแต่เหม่ออยู่นั่น ยูซอนโฮกล่าวถามพร้อมกับถือวิสาสะลากเก้าอี้จากอีกโต๊ะมานั่งตรงหน้าเขาเพราะเจ้าของยังไม่มา พอเห็นอีกฝ่ายถอนหายใจเฮือกใหญ่คิ้วหนาก็เลิกขึ้นอย่างนึกสงสัย เป็นอะไรไป


เปล่า แค่กลุ้มใจนิดหน่อย


ตกลงเป็นหรือไม่เป็น คำตอบของควานลินไม่ช่วยให้เขาหายข้องใจเลย แถมยังทำงงกว่าเดิมอีกต่างหาก


อย่ากวนตีนน่ะซอนโฮ


เอ้า พาลเฉย แล้วสรุปคนสวยมีเรื่องกลุ้มใจอะไรครับ บอกอปป้าหน่อยเร็ว


แก่แดดว่ะ


สรรพนามแทนตัวเองแบบนั้นส่งผลให้ควานลินถึงกับเบะปากอย่างหมั่นไส้ ทั้งที่อายุน้อยกว่าเขาตั้งสี่เดือนแท้ๆ กลับมาทำตัวแก่แดดเรียกตัวเองว่าอปป้า อีกอย่างควานลินเป็นผู้ชาย อปป้าบ้าบอน่ะสิ


ช่างเหอะน่า จะบอกได้ยังว่ากำลังทุกข์ใจอะไร เพราะรู้สึกเสียเซลฟ์หน่อยๆ ที่โดนขัดเลยบ่ายเบี่ยงเข้าประเด็นหลักมันซะ


ก็ไม่มีอะไรมาก แค่รู้สึกแย่นิดๆ แบบมันอธิบายไม่ถูกอะ จะให้เขาบอกซอนโฮว่ายังไงดีล่ะ เรื่องตัวเองเป็นโอเมก้า ควานลินไม่กล้าบอกตั้งแต่รู้ความจริงแล้วว่าเขาไม่ใช่อัลฟ่าหรือเบต้าอย่างที่เคยเข้าใจมาตลอด เพราะซอนโฮน่ะเป็นเบต้า ใช่... ที่ผ่านมาควานลินเลยมักจะทำตัวแปลกๆ เวลาอยู่ด้วยกัน แต่โชคดีตรงซอนโฮไม่ยักจะสงสัยเลย


แบบ...อยู่ๆ ก็รู้สึกอะเหรอ ประมาณไม่ได้มีเรื่องทุกข์ แต่ความรู้สึกมันหนักอึ้งแปลกๆ?” ซอนโฮสรุปเอาเองมั่วๆ


ทว่าควานลิน อือ ประมาณนั้นแหละ เขาโกหก


ซอนโฮพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะทักท้วงเมื่อได้กลิ่นหอมจากตัวของอีกคน


เดี๋ยวนี้ใช้น้ำหอมเหรอ หอมดีนะ...” ไม่พูดเปล่ายังยื่นหน้ามาใกล้ สูดดมกลิ่นน้ำหอมเล็กน้อย กลิ่นเย็นเหมือนฝนเลย


“?” ควานลินอึ้งนิดหน่อยก่อนจะรีบดูนาฬิกาข้อมือที่ตอนนี้บอกว่ามันเลยเวลากินยามาเกือบยี่สิบนาทีแล้ว ดังนั้น เขาจึงละล่ำละลักบอกอีกฝ่าย ข ขอตัวไปห้องน้ำก่อน พอดีปวดท้องอะ! พูดจบก็วิ่งออกจากห้องไปเลย ปล่อยอีกฝ่ายงงเป็นไก่ตาแตกอยู่คนเดียว


อ้าว! ด อะไรของเขา


ไม่ทันจะทักท้วงอะไรควานลินก็หายลับสายตาไปซะแล้ว วินาทีต่อมาเด็กหนุ่มตั้งคำถามกับตัวเอง เนื่องจากมีความรู้สึกบางอย่างกำลังอุบัติขึ้นกับร่างกายของเขา


ทำไมข้างล่างนี่ ทำไมมัน...ปวดแปลกๆ วะ


ซอนโฮพึมพำขณะหายใจหอบ ร่างกายมันร้อนราวกับจะถูกเผา อวัยวะส่วนกลางลำตัวภายใต้กางเกงมันกำลังทำเขาเจ็บ




.




ควานลินวิ่งเข้ามาในห้องน้ำ เขาผงะเล็กน้อยเมื่อเจอคนอยู่เลยรีบวิ่งเข้าไปแล้วปิดประตูก่อนจะควานหา tablet ในกระเป๋ากางเกงด้วยความร้อนรน อย่างเขาพูดกันแหละนะ ว่ายิ่งรีบก็ยิ่งช้า มือไม้สั่นไปหมด กว่าจะเทยาออกจาตลับได้ก็แทบแย่ ควานลินกรอกมันเข้าปากก่อนจะกลืนลงคอพร้อมกับน้ำลายอึกใหญ่


ก่อนกายบางจะค่อยๆ ทรุดตัวนั่งลงบนฝาชักโครก มือเรียวขยับเนคไทให้คลายออกเล็กน้อยเพื่อจะหายใจได้สะดวก


เขาอุตส่าห์ตั้งนาฬิกาเอาไว้แล้ว แต่ไหงกลับไม่ดังล่ะ


เด็กหนุ่มตั้งข้อสงสัยกับตัวเอง ยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนใบหน้าออกลวกๆ หากพลาดขึ้นมาคนซวยมันก็เป็นเขาอย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่าซอนโฮจะเป็นเบต้าแต่ก็สามารถรับรู้กลิ่นของโอเมก้าได้ และอีกฝ่ายก็ไม่รู้เรื่องที่เขาเป็นโอเมก้า เพราะงั้น ความลับจะมาแตกเอาตอนนี้ไม่ได้ อย่างน้อยก็เพื่อตัวควานลินเอง


ตอนนี้แทบจะไว้ใจใครไม่ได้เลย...


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


!!!


กายบางสะดุ้งกลั้นใจหลังจากเสียงเคาะประตูดังขึ้นตรงหน้า


ควานลิน อยู่ในนี้ใช่ไหม


อ.. เสียงของอูจิน อืม


โอเครึเปล่า


พัคอูจินถามด้วยความห่วงใย เมื่อกี้เขาเห็นควานลินวิ่งตรงมายังห้องน้ำอย่างเป็นเอาตาย แถมกลิ่นแรงมากด้วย เห็นแบบนั้นเลยตามมาดู และถึงเขาจะเป็นโอเมก้าแต่ก็สามารถรับรู้กลิ่นของโอเมก้าด้วยกันได้ เพียงแต่มันไม่มีผลอะไร


โชคดีที่ผู้ชายอีกคนในห้องน้ำเมื่อครู่เป็นแค่มนุษย์ธรรมดา เพราะฉะนั้นเลยไม่ได้กลิ่นของควานลิน เพราะคนที่สามารถรับรู้กลิ่นหอมของโอเมก้าและมีปฏิกิริยาต่อกลิ่นมีแค่ พวกเราเท่านั้นแหละ


ขอเวลาแป๊บนึง ควานลินว่า


ได้ อูจินตอบ


สักพักพอรอยาออกฤทธิ์แล้วควานลินจึงยอมเปิดประตูออกมาโดยมีอูจินยืนรออยู่ข้างนอกกันไม่ให้ใครมาใช้ห้องน้ำเวลานี้


รู้สึกไงบ้าง


เฮ้อ


ควานลินถอนหายใจเป็นคำตอบก่อนจะเดินไปที่อ่างล้างหน้า มือเรียวหมุนวาล์วก๊อกก่อนจะกวักน้ำมาชโลมใบหน้า


ไปพักในห้องพยาบาลไหม เดี๋ยวบอกอาจารย์ให้ว่านายป่วย


ไม่เป็นไร กลิ่นมันคงหายไปแล้ว


เอางั้นเหรอ


อืม


เอ้า นี่...


อูจินหยิบขวดบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะยื่นให้ควานลิน


เขารับมาแล้วถาม อะไร?”


น้ำหอมน่ะ ช่วยกลบกลิ่นของโอเมก้าได้ ช่วงฮีทอยู่ฉันก็ใช้


ขอบใจ แล้วนายไม่ต้องใช้เหรอ?”


อะ เอ่อ...อาการของฉันไม่รุนแรงแล้วน่ะ เลยไม่จำเป็นเท่าไหร่


ขอบใจนะ


ท่าทีเลิ่กลั่กของพัคอูจินไม่ได้ทำให้ไลควานลินสงสัยแต่อย่างใด เขามองดูขวดน้ำหอมเล็กๆ ในมืออย่างพิจารณาเล็กน้อย


ช่วงนี้ระวังตัวด้วย


เข้าใจแล้ว


โดยเฉพาะซอนโฮน่ะ


หือ?” ควานลินย่นคิ้ว ทำไมอูจินต้องพูดเหมือนจะให้เขาระวังซอนโฮเป็นพิเศษ


หมอนั่นอาจจะรู้แล้วก็ได้ว่านายเป็นโอเมก้า ท่าทางกระหายอยากแบบนั้นเป็นเพราะกลิ่นของนายแน่

 













 

กรี๊ดดด!


!!!


ควานลินสะดุ้งตกใจ เสียงกรี๊ดดังผ่านม


ทางหน้าต่างห้องเรียนและคาดว่าคงจะมาจากสนามด้านล่างส่งผลให้เขาชะเง้อคอมอง ก็พบกับเด็กสาวกลุ่มหนึ่งกำลังหวีดเหล่าเด็กชายในสนามบาสเกตบอล


อะไรน่ะ อูจินหรี่ตา เขามองลงไปข้างล่าง


ตามประสาเด็กผู้หญิงควานลินตอบเป็นนัย


สายตาของเขาสะดุดเข้ากับผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังยื้อแย่งลูกบอลสีส้มมาจากฝ่ายตรงข้าม ทักษะและส่วนสูงของอีกฝ่ายพอจะดังก์บาสลงห่วงได้อย่างสบายๆ เรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆ ได้เป็นอย่างดี เพราะงั้นควานลินถึงรู้ว่าตัวฮอตของเกมนี้เป็นใคร


โอเมก้าขององซองอูไม่ใช่เหรอ?” ควานลินเปรยเบาๆ กับอูจินแค่สองคน เนื่องจากตอนนี้พวกเขากำลังเรียนอยู่ และอูจินก็นั่งอยู่แถวหน้าเขานี่เอง


ไหน


คนนั้นไง เสื้อยืดสีขาว


การแต่งตัวผิดระเบียบเป็นเรื่องปกติที่พบเห็นได้บ่อยภายในโรงเรียน แต่คนที่ถอดสูทตัวนอกออกแล้วสวมแค่เสื้อยืดสีขาวน่ะมีแค่คนเดียว


คังแดเนียล? อูจินเอ่ยชื่อของอีกฝ่ายออกมา ทำไม?” ก่อนถามเหตุผล


เปล่า ปกติจะเห็นอยู่กับอีกคน ใครอีกคนก็หมายถึงองซองอูนั่นแหละ


ไลควานลินกับพัคอูจิน ช่วยตอบแก้สมการข้อหกกับเจ็ดด้วยค่ะ


เวร...


ควานลินอุทานในใจหลังจากที่อาจารย์สาวจับได้ว่าพวกเขาแอบคุยกัน เสียงหัวเราะคิกคักกับสายตาของเพื่อนๆ มองมาทางพวกเขาเป็นตาเดียวช่วยเพิ่มแรงกดดันได้เป็นอย่างดี


อูจินรีบขีดๆ เขียนๆ บนกระดาษก่อนจะตอบออกไป แหงอยู่แล้วว่าหมอนั่นน่ะคิดเลขเร็ว แต่คนซวยกลับเป็นควานลินเองที่ตอบคำถามไม่ได้เลยต้องถูกทำโทษให้มายืนขาเดียวอยู่หน้าห้องเรียนแบบนี้ไงล่ะ

 























60%


naomi .m

ทำไมชอบมาครึ่งๆ กลางๆ ก็ไม่รู้ 555
เป็นครั้งแรกที่แต่งแนวโอเมก้าเวิร์สจริงๆค่ะ
แล้วก็ห่างหายจากการแต่งแฟนตาซีไปนานมากๆ แล้วด้วย
เรื่องนี้เอาโลกของโอเมก้ากับหมาป่ามารวมกันนะคะ อาจจะงงๆหน่อย แง555
คิดเอาไว้ว่ามีแค่ 2ep. ก็จบแล้วค่ะ คงไปยาวๆ ไม่ได้
ขอบคุณสำหรับการติดตามและคอมเม้นท์นะคะ



#ฟิคควานลิน

 



? cactus




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #299 Aone01 (@Aone01) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:06
    รอรไค์มาต่อยุนา
    #299
    0
  2. #240 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 15:29
    ชอบมากๆเลยค่ะ รอไรต์มาต่อนะคะ สู้ๆ
    #240
    0
  3. #188 ไอแอมปอย (@iampoyloveu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 20:08
    รอติดตามเลยค่าา ชอบแนวนี้ค่ะ
    #188
    0
  4. #187 bellnylinny (@bellnylinny) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:05
    แงงงงงง รอเลยค่ะ น่าติดตาม
    #187
    0
  5. #182 'ทดลองเป็นโนรา (@noramb) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:11
    รอค่า สู้ๆนะคะ
    #182
    0
  6. #180 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:04
    ถึงกลับต้องย้อนไปดูว่าใครคู่ใคร 555555 เข้าใจผิดอะไรรึเปล่า ละตะไมเบต้าได้กลิ่นแถมมีอาการหว่า
    #180
    0
  7. #179 Parkaow_ (@khaozimbo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:57
    ชอบเวลาน้องโดนเรียกว่าคนสวยอ่ะ 55555555555555
    #179
    0
  8. #178 la_aong_mhok (@la_aong_mhok) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:03
    แดนเป็นโอเมก้าหรอม หรือยังไง รอค่ะๆ
    #178
    0
  9. #177 ❥rainywinter (@iphonemin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:16
    อูจินนี่ไว้ใจได้จริงๆใช่มั้ยคะ ._.)
    #177
    0
  10. #176 Monkeynoon (@monkeynoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:16
    รอค่าาาา
    #176
    0
  11. #175 MmN<3 (@hireami) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:02
    โอเมก้าขององซองอู หึ ไม่มีท๊างงงงงงง น้องคิดไปเองแน่ๆ ระวังตัวด่วนๆ555555
    แล้วยูซอนโฮนี่เข้ามาทำให้ใจพิหวั่นไหวอีกแร้วนะคะ อย่าให้เราต้องเลือกเลย/โดนตบ
    ละก็พัคอูจินที่ไม่ต้องใช้น้ำหอมเนี่ย.. หึหึหึ นายคิดเหมือนชั้นมั้ยบีหนึ่ง :]&#8203;
    #175
    0