ตอนที่ 9 : Park Jihoon x Lai Kuanlin l roundabout - (au thai)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

roundabout – (au thai)
Park Jihoon x Lai Kuanlin
Genre: pg15
Note: จีฮุนเมะxควานลินเคะ





 


 

 

ไม่ว่าใครจะตายหรือหายไป สุดท้ายโลกก็ยังหมุนต่ออยู่ดี

พายุ x เคล

...

 

เขาได้เข้ามาในโลกของผม โลกที่แสนธรรมดาของผม


ประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อน วันแรกของการเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ผมมักจะได้ยินใคร ๆ ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าผู้ชายอย่าง พายุ น่ะ...อันตราย


พายุเป็นผู้ชายที่มีมีใบหน้าสวยหวานราวกับผู้หญิง ดูน่ารักแล้วก็เฟรนด์ลี่ การจะตกหลุมรักเขาจึงไม่ใช่เรื่องยาก หากไม่รู้จักกันอย่างถ่องแท้คงไม่อยากเชื่อว่าเขามันคาสโนว่าตัวพ่อ––เจ้าชู้และไร้กฎเกณฑ์––เพราะแบบนั้นภาพของพายุที่เดินควงสาวไม่ซ้ำหน้าในแต่ละวันเลยกลายเป็นเรื่องปกติที่เห็นจนชินตา


แต่สำหรับผม พายุเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง...


เคล


หืม?”


พี่พายุเขามองนายอะ


เสียงของอั้นเรียกพร้อมกับสะกิดเล็กน้อย รอยยิ้มขวยเขินของอั้นทำผมแปลกใจ ผมเลยหันไปมองตามสายตาของเขาอย่างช่วยไม่ได้ ผมเห็นพวกรุ่นพี่ปี 3 กำลังมองมาทางนี้ ผมไม่เข้าใจว่าพวกเขามองอะไรกัน ทว่า สายตาของผมกลับถูกคนที่อั้นกล่าวถึงสะกดอยู่ที่เขา


ผู้ชายผมบลอนด์ ใบหน้าหล่อติดหวาน ริมฝีปากสีแดงสด คนที่แค่มองจากตรงนี้ก็สามารถบรรยายองค์ประกอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้


ริมฝีปากกลีบหยักบิดขึ้นเป็นรอยยิ้ม ผมไม่ได้หลงตัวเอง แต่พายุกำลังยิ้มให้ผม น่าแปลกที่หัวใจดันเต้นแรงตอบสนองรอยยิ้มของเขา ผมรู้สึกว่าหน้าตัวเองเห่อร้อน ปกติแล้วผมเคยไม่สนใจว่าใครจะมองมา มันกลายเป็นเรื่องปกติที่จะมีคนมาชอบพอในตัวผม และคิดเพียงว่าคนพวกนั้นสนใจแค่เรื่องหน้าตาเท่านั้น


สำหรับพายุเองคงไม่ต่าง ผมรู้แก่ใจดีว่าเขาอันตราย อันตรายกว่าทุกคนที่เคยพานพบเสียอีก และถึงแม้ว่าผมจะบอกตัวเองว่าไม่ใช่คนใจง่าย แต่แล้วไง? สุดท้ายหัวใจมันก็ไม่เคยฟังอยู่ดี...


หลังจากวันนั้นผมถูกพายุตามจีบทุกวัน ทุกที่ และทุกครั้งที่เจอหน้า ไม่เว้นแม้เวลาที่ผมมาใช้บริการหอสมุดกลางกับอั้น


ผมไล่ปลายนิ้วพลางกวาดสายตาไปบนสันปกหนังสือเพื่อหาเล่มที่ต้องการ แต่เนื่องจากบนชั้นมีหนังสือหลายเล่มเรียงกันมากมาย การหาเลยค่อนข้างลำบาก แต่ก็ไม่ยากเกินความสามารถหรอก ผมว่าผมเกือบจะหยิบมันออกมาแล้ว ถ้าหากไม่มีมือของใครบางคนฉกฉวยมันไปต่อหน้าต่อตา


ตามสัญชาตญาณ ผมเงยหน้ามองบุคคลมาใหม่และพบกับ...ใบหน้าของพายุอยู่ห่างจากผมเพียงคืบเดียว ผมรีบดีดตัวออกด้วยความตกใจ ก่อนจะยืดตัวเต็มความสูง


หาเล่มนี้อยู่เหรอ?” พายุถาม


ผมคิดว่าเขารู้ แค่เสแสร้งไปอย่างนั้น


ครับ ขอบคุณผมตอบพร้อมรับมันมา


ตอนนี้เราสองคนอยู่ท่ามกลางชั้นหนังสือมากมายรายล้อมและเป็นมุมอับ ผมเลยรู้สึกเกร็งเพราะบริเวณนี้มีแค่เราสองคน


“...”


“...”


พวกเราต่างตกอยู่ในความเงียบ จู่ ๆ ก็เกิดอาการเดดแอร์ชั่วขณะ พอรู้ตัวว่าเขากำลังจ้องผมด้วยสายตาไม่บริสุทธิ์ใจนัก ผมเลยถอยห่างออกมาหนึ่งก้าวราวกับว่าตรงหน้าของผมเป็นพื้นที่อันตราย


ออกไปได้หรือยังครับ


อ่า..


ผมตัดบทในตอนที่พายุยังเอาแต่จ้องกันไม่เลิกพลางกระชับหนังสือในอ้อมแขนแน่น เขาเหมือนจะนึกได้เลยหลีกทางให้ ผมคิดว่าผมอาจจะโง่ก็ได้ที่บ้าจี้ทำตามเขา ร่างกายของเราเบียดกันนิดหน่อยเนื่องจากทางเดินตรงนี้มันแคบทีเดียว


ผมเดินออกมา​โดยไม่หันกลับไปมองพายุอีกเลย เพราะแบบนั้นผมเลยไม่เห็นว่าเขากำลังวาดรอยยิ้มบนมุมปาก


 

 

บางที สำหรับพายุ ผมอาจจะเป็นแค่เด็กไร้เดียงสาหรือขวางโลกคนหนึ่ง

 


 

แสงหลากสีจากสปอตไลท์สาดส่องสลับกันไปมาภายในคลับแห่งหนึ่ง ผู้คนต่างโยกกายตามจังหวะดนตรีภายใต้แสงสลัว ผมมองดูเพื่อน ๆ สนุกสนานกันขณะจิบมาร์การิต้าที่โต๊ะคนเดียว ผมไม่ค่อยประสาเรื่องแอลกอฮอล์ ยอมรับ เห็นแบบนั้นอั้นเลยสั่งเครื่องดื่มแบบค็อกเทลมาให้ รสชาติมันออกเปรี้ยวผสมเหล้าเตกีล่าเลยค่อนข้างดื่มง่าย อั้นบอกมาอย่างนั้น


ผมว่าผมก็ไม่ได้คออ่อนขนาดนั้นนะ แต่ว่าตอนนี้มันเริ่มรู้สึกมึนนิด ๆ แล้วล่ะ อาการเหมือนจะง่วง ๆ ผมไม่รู้หรอกว่าเรียกอะไร แต่ก็ตีความแล้วสรุปเอาเองว่าเป็นอย่างนั้น หรือไม่ผมอาจจะแค่เบื่อจนอยากหลับ


ในขณะที่ผมกำลังเสยผมตัวเอง...


ทำไมน้องเคลยืนคนเดียวล่ะครับ


พายุทักทายผมพร้อมกับขวดเครื่องดื่มในมือ ผมไม่รู้มาก่อนว่าเขามาที่นี่ด้วย แต่ก็ไม่แปลกใจนักหากว่าเขาจะมา


ไม่สนุกับเพื่อน ๆ เหรอ


ไม่ใช่สไตล์ผมน่ะผมตอบตามความจริง


อันที่จริงเราอาจจะต้องลองดูกันหน่อย


พายุว่า เขาสบตาผมเหมือนมีนัยยะบางอย่าง ผมไม่ชอบเก็บอาการของคนอื่นมาใส่ใจสักเท่าไหร่เลยเลี่ยงไป


อย่าดีกว่าครับ


มาเหอะน่าพายุไม่พูดพร่ำ เขาถือวิสาสะคว้ามือผมให้เดินตามออกมากลางฟลอร์


อีกฝ่ายจับมือผมยกขึ้นก่อนจะวาดแขนให้ผมหมุนตัวลอดวงแขนของเขา เมื่อผมกลับมาเผชิญหน้าพายุ เราสบตากัน พายุชักนำผมให้ขยับกายตามจังหวะเพลงราวกับตุ๊กตาหุ่นกระบอก


เหลือเชื่อนะ เราเพิ่งเคยคุยกันไม่นาน เขาตามจีบผมก็จริง ผมออกจะกลัวเขาด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าผมยิ้มออกมาง่าย ๆ เพียงแค่ถูกเขาเอนเตอร์เทนด้วยการลากออกมาเต้นด้วยกัน และเป็นการเต้นที่เคลื่อนไหวร่างกายเบา ๆ


ทั้งหมดนั่นทำให้ผมสนุก ตื่นเต้น และหัวใจสั่นไหวอย่างน่าประหลาด


พายุพาผมออกมาสูบบุหรี่ข้างนอก อา...หมายถึงเขานะที่สูบ ส่วนผมแค่นั่งเป็นเพื่อน เราคุยกันเรื่อยเปื่อย ความเงียบระหว่างผมกับพายุคลอด้วยเสียงเพลงภายใน ก่อนเราจะเคลื่อนตัวเข้าหากันราวกับแม่เหล็กต่างขั้ว


และจูบกัน...


ความร้อนจากริมฝีปากกลีบหยักทาบทับลงมาบนริมฝีปากของผม จากนั้นผมเผยอปากเล็กน้อยเพื่อเปิดทางให้พายุล่วงล้ำเข้ามา


ช่ำชอง


คือคำที่ผุดขึ้นในหัวของผม


จูบของพายุปราศจากความรุนแรง ทว่าหนักแน่น เขาจูบผมอย่างนุ่นนวล แต่กลับร้อนรุ่ม เรียวลิ้นของพายุดูดเลียลิ้นของผม เนิ่นนานราวกับจะหลอมละลายร่างกายผมแล้วกลืนลงคอไปพร้อม ๆ กับน้ำลายของเขา


ผมจำไม่ได้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ความทรงจำครั้งล่าสุดคือตอนที่เราสองคนจูบกัน พอลืมตาอีกทีผมก็มาอยู่ในสถานที่แปลกตา ห้องโทนสีเทากับแจ็คเกตของพายุคลุมทับด้วยผ่าห่มอีกชั้นบนตัวผม ผมจำกลิ่นน้ำหอมเขาได้


ตื่นแล้วเหรอ?” น้ำเสียงคุ้นเคยเรียกให้รีบหันไป


เอ่อ..ผมอึกอัก


ห้องพี่เอง ไม่ต้องตกใจเขากล่าวติดหัวเราะเมื่อเห็นผมเผยสีหน้าเลิ่กลั่ก


ทำไมผมมาอยู่ที่นี่ได้


เมื่อคืนหลังจูบกัน เคลก็หลับไปเลย พี่กะว่าจะไปส่งหอ แต่หาพวกกุญแจกับคีย์การ์ดห้องเราไม่เจอเลยพามาที่นี่แทน


ไม่แปลกหรอก...


ลืมเลย ผมไม่ได้เอามันติดตัวมาด้วย


เพราะอยู่หอเดียวกับอั้น ผมเลยชะล่าใจตอนออกมาเที่ยวด้วยกันเมื่อคืน เพราะคิดว่ายังไงก็ต้องกลับกับเขาอยู่แล้ว แต่ก็ไม่นึกว่าจะแยกกันอย่างนี้


แปลกแฮะ ทำไมผมถึงแยกจากอั้นล่ะ


พี่...


ยังไม่ทันถาม กายหนาก็นั่งลงบนโซฟาปลายเตียง พายุเลื่อนถาดอาหารมาตรงหน้า มีจานแพนเค้กโฮมเมดโรยด้วยบลูเบอร์รี่กับกล้วย เขาแยกน้ำผึ้งใส่เหยือกเซรามิกอันเล็ก มีนูเทลล่าแล้วก็น้ำส้ม ทั้งหมดนั่นสามารถดึงความสนใจจากผมเป็นอย่างดี


พายุมีของพวกนี้ครบหมด ผมไม่ค่อยสนใจนักหรอกเพราะตอนนี้ท้องมันร้องเสียงดังจนอีกฝ่ายต้องหัวเราะ


หิวเลยดิ


ผมพยักหน้า


เขินจริง ๆ นะ มันน่าอายสุด ๆ เลย


กินให้หมดล่ะ


อื้อ ขอบคุณครับ


หยิบส้อมจิ้มแพนเค้กทาน ผมไม่ได้สังเกตสายตาของพายุ แต่รู้ว่าเขากำลังมองอยู่

 


 

ขอบคุณครับที่มาส่ง


ผมกล่าวขณะปลดเบลท์


ไม่เป็นไร


แล้วก็ขอบคุณสำหรับอาหารเช้า


ยินดีครับ


หลังจากทานอะไรลองท้องพายุก็พาผมกลับมาหอ ผมแวะขอกุญแจสำรองกับเจ้าของหอก่อน พอขึ้นห้องมาก็ไม่เจออั้นเพราะจำได้ว่าเขามีเรียนเช้า เมื่อคืนคงไม่ได้ดื่มหนักมากมายเลยตื่นไหว เพราะงั้นผมกับพายุที่มีเรียนบ่ายเหมือนกัน อีกฝ่ายเลยมีเวลาพาผมกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะขับรถมาส่งถึงหน้าคณะ


ไว้คราวหน้าผมจะเลี้ยงคืน


เล็กน้อยน่า รบกวนน้องเคลเปล่า ๆ


ผมก็รบกวนพี่เหมือนกันแหละ อย่าปฏิเสธเลย


งั้น เปลี่ยนจากเลี้ยงข้าวเป็นเย็นนี้เราไปดูหนังกันจะดีกว่า


เหลี่ยมจัด


ผมเบะปาก เผลอว่าออกไป แต่พายุกลับแค่นหัวเราะแทนจะเคือง


แน่นอนอะอีกฝ่ายตอบขำ ๆ


ตกลงก็ได้


จะถือว่าตอบแทนเขาแล้วกัน แบบบริสุทธิ์ใจนะ พายุเองไม่ได้ดูเลวร้ายอย่างที่คิด เขาออกจะใจดีด้วยซ้ำ ผิดกับคำพูดของคนอื่นลิบลับ เซ้นส์ของผมบอกอย่างนั้น ผมไม่ได้จะอ่อยเขาหรอกนะ


เลิกเรียนจะมารับ


รู้ตารางเรียนผมหรือไง?”


รู้ดิครับ ขึ้นล็อกสกรีนขนาดนั้น


พี่นี่นะผมว่าแต่ยิ้มปากแทบฉีก พอรู้ตัว เลยรีบหุบยิ้ม


ฮ่า ๆ ตั้งใจเรียนนะเด็กน้อย


พายุเอื้อมมือมายีหัวผมจนยุ่ง


เหมือนกันครับ


ผมก้าวขาลงจากรถ และเราแยกกันตรงนี้...

 


 

ระวังตัวหน่อยเหอะ เขาไม่ใช่คนน่าไว้ใจขนาดนั้น


อั้นเอ่ยหลังจากบอกเขาว่าวันนี้มีนัดกับพายุ เขาเองก็รู้ว่าพายุเป็นคนแบบไหนและอีกฝ่ายกำลังตามจีบผม แต่ผมจะไม่ยกเรื่องนั้นมาเกี่ยวเพราะสิ่งที่กำลังจะทำคือผมแค่ต้องการตอบแทนเรื่องที่ไม่ปล่อยผมนอนตากยุงหน้าหอแต่พาไปห้องเขาแทนแล้วทำอาหารเช้าให้


ผมไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใคร แล้วอีกอย่างมันก็ไม่น่าเสียหายในเมื่อผมกับเขาต่างก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน


คิดมากไปรึเปล่าผมว่า


นายแหละคิดน้อยเกิน จะไปไหนมาไหนกับเขาสองคนอะอั้นไม่ยอมแพ้ เขายังเถียง


แค่ดูหนังเองอั้น


นั่นแหละ


ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนะเว้ย อย่าห่วงเกินเรื่องสิ


ก็ห่วง! ถ้าเขาไม่คิดแย่ ๆ จะพานายไปห้องตัวเองทำไมวะ แทนที่จะมาบอกฉัน แต่จู่ ๆ ก็ออกไปเลยแบบนั้น


เขาบอกแล้ว แต่นายไม่บอกเรื่องฉันไม่มีกุญแจ พอพายุถามว่าจะกลับพร้อมกันมั้ย นายก็ตอบว่าอยากสนุกต่อผมแก้ เผื่อว่าอั้นจะลืมว่าเขาพูดอะไรบ้าง อีกฝ่ายเล่าให้ฟังตอนขับบนรถมาส่ง และผมมั่นใจว่าพายุไม่โกหกแน่นอน


อ เอ่อ..เออ! นั่นล่ะ! อย่างน้อยก็น่าจะกลับมาเอากุญแจก่อนอะไม่แก้ตัวแปลว่าจริง––อั้นชอบเถียง ชอบห่วงคนอื่นเกินเหตุจนยอมรับอะไรยากมาก หากขัดกับความคิดของเขา เขาจะยกเหตุผลร้อยแปดมาอ้างให้คนอื่นจำนนจนได้


เขาคงขี้เกียจวนรถมั้ง


งั้นตามใจเลย มีไรโทรมาแล้วกัน


เมื่อเห็นว่าผมยังรั้น เขาเลยบอกปัดก่อนจะเดินหนีไป ผมเลิกให้ความสนใจอั้นแล้วมายืนรอพายุตรงฟุตปาธ พอผมกลับมาอย่างปลอดภัยเดี๋ยวอั้นคงหายงอนเอง


เชื่อสิว่าพายุไม่อันตราย


ไม่นานนักคนที่รอก็มารับ ผมขึ้นไปนั่งประจำที่นั่งข้างคนขับ จากนั้นรถก็เคลื่อนตัวออกไปทันที พายุไม่ได้ขับเร็ว เราเลยเริ่มบทสนทนาจิปาถะ––เมื่อโรงหนัง พายุถามผมว่าอยากดูเรื่องไหน ความจริงเขาต้องเป็นฝ่ายเลือกถึงจะถูก


พี่สิต้องเลือก


พี่ยกสิทธิ์นี้ให้น้องเคลเลย


เพราะค่าตอบแทนสำหรับพายุคือเขาต้องการมาดูหนังด้วยกับผม ถ้าหากว่าจะทำให้เราหายกัน ผมจะยอมอ่อนให้อีกครั้งก็ได้


งั้น...ผมใช้ความคิดขณะไล่สายตาดูรายชื่อภาพยนตร์ที่ใกล้ฉายเวลานี้ แบล็คแพนเธอร์


ชอบหนังแนวนี้เหรอครับพายุถามพร้อมทำหน้างงใส่ ผมเองก็งงว่าเขางงอะไร


พี่ไม่ชอบเหรอ?”


เปล่า แค่ถามเฉย ๆ ตอนแรกคิดว่าเคลจะเลือกเลดี้เบิร์ดซะอีก


เรื่องนั้นผมดูแล้วผมบอกติดขำนิด ๆ เพื่อไม่ให้เขาเสียเซลฟ์


ความจริงผมเพิ่งมาดูกับอั้นเมื่อวันก่อนเอง พายุอาจจะกำลังคิดว่าคนแบบผมน่าจะเลือกหนังอินดี้มากกว่า ส่วนตัวผมชอบทุกแนวแหละ โดยเฉพาะแนวที่อยากดู


เวลาผ่านไปเกือบสามชั่วโมงกว่าเราจะออกจากโรงหนัง ผมกับเขาพูดคุยกันเกี่ยวกับหนังที่ดูขณะเดินมายังลานจอดรถของห้างฯ


เคลหิวมั้ย


ประโยคแรกของพายุเอ่ยถามหลังจากขึ้นมานั่งบนรถ ผมผินหน้ามาทางเขาเล็กน้อยขณะใช้ความคิด


ไม่ครับ พี่หิวเหรอ?” พายุพยักหน้าแทนคำตอบ ได้ทีผมเลยแกล้งแขวะ ป๊อปคอร์นกับเป๊ปซี่บวกส่วนของผมยังไม่อิ่มเหรอ กระเพาะคนหรือหลุมดำ––โอ๊ย พี่!และบทลงโทษก็คือการถูกดีดหน้าผากเสียงดังเป๊าะ


เดียวเถอะ จะบอกว่าพี่กินเยอะเหรอ


แล้วไม่จริงเหรอครับ?” ผมยอกย้อน


แค่ป๊อปคอร์นมันไม่อิ่มหรอกน่า เคลมากกว่ามั้งที่กินน้อยจนผอมขนาดนี้พายุตบกลับ แถมไล่สายตามองสารร่างของผมอย่างพิจารณาอีกด้วย


หยุดเลย เราก็ไปกับพี่แหละ


ผมไม่ทันอ้าปากตอบโต้เขาก็ตัดบทเสียอย่างนั้น


อ้าว


พูดจบ พายุก็ขับรถออกไปเลย แบบนี้มันมัดมือชกกันเห็น ๆ


อีกฝ่ายพาผมมาร้านอาหารธรรมดาที่เน้นเมนูข้าวผัด เนื่องจากเขาสั่งผมเลยต้องสั่ง พายุไม่ยอมให้ผมนั่งดูเฉย ๆ แน่ และเพื่อไม่ให้เสียเวลา ผมเลยสั่งแบบเดียวกับเขาคือข้าวผัดต้มยำ


หลังจากทานข้าวเสร็จ พายุพาผมมาส่งหอ


เดี๋ยว


พายุคว้าต้นแขนของผมก่อนจะทันก้าวลงจากรถ ผมเลิกคิ้วสงสัย


ครับ?”


ลืมอะไรเปล่าอะ


ลืมอะไรครับ ผมไม่ได้เอาของออกจากเป้เลยนะผมตอบหน้าซื่อ พายุถอนหายใจนิดหน่อยจนผมงงว่าเขาหมายถึงอะไร


นี่ไง


จนอีกฝ่ายเฉลยด้วยการยื่นแก้มมานั่นแหละ เขาพองลมจนแก้มป่องแล้วจิ้ม ๆ บอกตำแหน่ง ผมถึงรู้ในทันทีว่ามันเป็นมุกสุดเสี่ยวของเขา เพราะงั้นเลยตีแก้มอีกฝ่ายไปหนึ่งที


เพียะ


เจ็บครับกายหนาสะดุ้ง


ทะลึ่ง! ปล่อย ผมจะขึ้นห้องแล้วผมสะบัดแขนออกจากการเกาะกุม ก้าวลงจากรถ ปิดประตูแรง ๆ แก้เขิน


โคตรเขิน


ฝันดีนะครับ


รีบ ๆ กลับไปเลย ขวางหูขวางตาจริง!


นับจากวันนั้น พายุได้ก้าวเข้ามาในพื้นที่ของผมมากขึ้น มากขึ้น จนกลายเป็นว่าเขาสามารถทะลุกำแพงที่ผมสร้างขึ้นอย่างเต็มตัวและเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต


คบกันมั้ย


“...”


พี่ชอบเคลจริง ๆ นะ


“...”


กระทั่งวันนี้ พายุมาสารภาพกับผมตรง ๆ ด้วยสีหน้าจริงจัง ผมหน้าร้อน สมองว่างเปล่า พายุสบตาผมด้วยแววตาแฝงความคาดหวัง หลายครั้งผมเคยถามตัวเองว่ารู้สึกยังไงกับเขากันแน่ ตลอดเวลาที่อีกฝ่ายตามจีบ ผมมีความประทับใจในตัวเขาบ้างหรือเปล่า


หลายเดือนที่ผ่านมา ไม่สามารถปฏิเสธเลยว่าผมเองก็แอบหวั่นไหวกับอะไรหลายอย่าง ผมไม่เคยคิดว่าพายุเสแสร้งแกล้งทำเวลาอยู่ต่อหน้าผม การกระทำทุกอย่างบอกว่าพายุชอบผมจริง ๆ หรือความจริงแล้วไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึก ผมเองก็อาจจะรู้สึกแบบเดียวกัน


ผมเม้มปากเป็นเส้นตรง ถามใจว่าทบทวนดีแล้วเหรอก่อนจะตัดสินใจ


แต่แล้ว...


อืม


จริงดิ!รอยยิ้มกว้างฉาบริมฝีปาก พายุถามย้ำเพื่อความมั่นใจ ผมจึงพยักหน้าอีกรอบ


โอ๊ย! เวียนหัว


ร่างทั้งร่างลอยหวือเพราะถูกอุ้มก่อนจะเขาจะหมุนตัวรอบ ๆ ด้วยความดีใจ เสียงหัวเราะเต็มเปี่ยมด้วยความสุขมันทำให้ผมเขินและอายในเวลาเดียวกัน พายุประกาศลั่น โชคดีที่สวนสาธารณะตอนกลางคืนไม่มีคนพลุกพล่าน ไม่อย่างนั้นผมคงเขินจนต้องมุดดินแน่ ๆ


เราเริ่มคบกันจริงจัง พายุแสดงให้เห็นถึงความจริงใจของเขา เขาดีกับผมมาก และไม่เคยทำให้รู้สึกแย่ คอยดูแลทุกอย่าง ทุกครั้งที่มีปัญหาพายุจะคอยอยู่เคียงข้างผมเสมอ และคิดว่าผมโคตรโชคดีที่เลือกเขามาเดินเคียงข้าง


ผมไว้ใจเขา และในที่สุดก็เกิดคืนแรกของเรา..

.

ความร้อนแผ่ซ่านทุกอณูของร่างกาย ริมฝีปากกลีบหยักจุบพิตเบา ๆ บนลำคอของผม สัมผัสอุ่นร้อนส่งผลให้หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง กายหนาทาบทับลงมาจนเนื้อตัวสัมผัสกันแนบชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่าง


ฮ.แฮ่ก


เสียงของผมถูกกลืนหายตอนนิ้วเรียวสอดเข้ามาในโพรงปาก เขากดลิ้นของผมเล็กน้อยให้ปากเผยออ้า ก่อนจะก้มลงมาสอดเรียวลิ้นหยอกล้อกับลิ้นของผม


พายุถอนนิ้วออกไปแล้ว และลากต่ำลงขณะเราจูบกันอย่างร้อนแรง สัมผัสที่เหมือนจะกระชากหัวใจที่เต้นรัวหลุดจากอก ความวาบหวามที่ผมเพิ่งเคยได้รับครั้งแรกในชีวิต


อื้อ!


ผมสะดุ้งตัวโยนเมื่อนิ้วเรียวล่วงล้ำเข้ามาในร่างกายของผมอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะขยับและบิดคว้านอยู่ภายใน ผมบิดเร้า อุณหภูมิเพิ่มขึ้นราวกับจะแผดเผา...


อึก..อา พี่มัน..


เคล


พายุกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เม็ดเหงื่อไหลย้อนลงมาจากหน้าผากจรดปลายจมูก และหยดลงบนปลายคางของผม ลมหายใจของพายุ สัมผัสของพายุคือความจริงในตอนนี้


อะ!


เมื่อผมเผลอไผล เขาก็แทรกตัวตนเข้ามา ผมเหยียดขาเกร็ง ความรู้สึกแปลกใหม่กำลังจะทำผมเป็นบ้า


กายหนาขยับหนักหน่วง เสียงของผมกับเสียงหอบหายใจของเขาประสานจังหวะการเคลื่อนไหวของเรา ดุเดือด เลือดร้อน ทว่าอ่อนโยนอย่างหาสิ่งไหนมาเปรียบ ไม่แปลกใจว่าทำไมใคร ๆ ต่างหลงใหลในตัวเขา


และกลายเป็นว่าตอนนี้ผมรู้สึกอิจฉาและหวงอีกฝ่ายแบบที่อยากจะมีไว้คนเดียว


ผมมีความสุขตลอดเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน เขาสร้างความประทับใจในช่วงหกเดือนที่เราคบกัน พายุไม่เคยนอกใจหรือมองใครอื่นนอกจากผม เขาลบคำสบประมาทพวกนั้น จนผมเชื่ออย่างสนิทใจ


แต่สุดท้าย...


ผมยืนช็อกอยู่หน้าประตูห้อง หลังจากเปิดมาเห็นพายุกับผู้หญิงคนหนึ่งนัวเนียกันบนโซฟาโดยมีเพื่อนผู้ชายอีกสามคนในกลุ่มนอนเกลื่อนพื้นท่ามกลางขวดเหล้า


พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่สมองกลับแบลงค์ไปหมด ผมทึ้งหัวตัวเองขณะมองเขาอย่างงุนงง พายุโอบกอดเธอ จูบเธอ หน้าเบลอ ๆ แบบคนเมามองมาทางผม พายุนิ่งไป ก่อนยกยิ้มมุมปาก


เขาดูไม่แคร์ ไม่แคร์เลยสักนิดเดียว


มันเหมือนกับความรู้สึกพังทลายลงชั่วพริบตา ความเชื่อใจ ไว้ใจ ทุกอย่างมันพังหมดจนไม่เหลือชิ้นดี ผมควรจะเชื่ออั้นแต่แรก ควรจะรับฟังความหวังดีของเพื่อน ไม่อย่างนั้นมันคงไม่เป็นแบบนี้


สำหรับพายุ ผมคงเป็นแค่หมากตัวหนึ่งในเกมของเขาตลอดมา


นั่นสินะ...


โง่เอง ผมมันโง่ที่หลงเชื่อคนร้ายกาจเช่นเขา


ผมวิ่งออกมาจากตรงนั้น ไม่อาจทนมองภาพบาดใจ หัวใจของผมเจ็บ มันเจ็บเพราะหลงรักคนอย่างพายุหมดใจ


ท่ามกลางแสงอาทิตย์ค่อย ๆ เลือนรางลับขอบฟ้า ผมเดินเงียบ ๆ ไปบนฟุตปาธ ไฟข้างถนนถูกเปิดทีละดวงพอเป็นแสงสว่าง ทุกย่างก้าวมีแต่ความรวดร้าว ขาเหมือนจะหมดแรงแต่ก็พยายามยื้อสุดชีวิต เรื่องราวก่อนหน้านี้ย้อนกลับเข้ามา ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อของเขา ครั้งแรกที่เขามองมา ครั้งแรกที่เราจูบกัน เรียงลำดับมาเรื่อย ๆ จนล่าสุดที่เขากอดผมในงานปาร์ตี้วันเกิด


น้ำตาหลั่งรินลงข้างแก้ม ร้องไห้อย่างน่าสมเพช...

 

 


ผมฟุบหน้าลงกับแขนบนเค้าน์เตอร์บาร์ด้วยหัวใจแตกสลายพร้อมกับแก้วเหล้าตรงหน้า สมองยังคงจดจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ภาพของพายุ ช่วงเวลาที่มีความสุขร่วมกันคอยตามหลอกหลอนผมไม่ห่าง


เขาหลอกให้หลงเชื่อว่ารู้สึกกับผม โกหกว่าแคร์ผม ความจริงคือเปล่าเลย ทั้งที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาพายุทำให้ผมมีความสุข ทำให้ผมรักหมดใจ แม้ว่าตอนแรกเพื่อน ๆ จะคัดค้าน แต่เพราะผมเชื่อเสมอ...ผมไม่เคยนอกใจพายุ และภักดีต่อเขาเพียงคนเดียว


แต่ดูสิ่งที่เขาตอบแทนผมสิ ผมน่ะดูเหมือนคนโง่เลยใช่มั้ยล่ะ โง่เพราะหลงคารมคนเจ้าชู้แบบเขา


ผมอยากลืม...


ลืมเรื่องของพายุให้หมด ผมไม่อยากรู้สึกอะไรอีกต่อไป ไม่อยากเสียน้ำตาให้คนอย่างเขาอีกแล้ว


เคล


เสียงของใครบางคนเอ่ยเรียกชื่อผม พร้อมเอื้อมมือมาสะกิด


หือ?” ผมรู้สึกตัวก่อนชะโงกหน้าขึ้นมา แล้วก็ได้รู้ว่าเขาคนนั้นเป็นใคร


พี่เอิร์ธ รุ่นพี่คณะผมเอง


ทำไมเมาขนาดนี้เนี่ยพี่เอิร์ธถามพลางนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ เรารู้จักกันจนเรียกได้ว่าสนิทเลย ก็พี่เอิร์ธเป็นเพื่อนสนิทของพี่รหัสผมไง


ไม่ขนาดนั้นผมปฏิเสธ เรื่องจริงนะ ผมยังมีสติดีไม่ได้เมาขนาดนั้นเสียหน่อย ผมยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเรียกสติ


ร้องไห้เหรอ?”


เปล่า


เคลเขากล่าวด้วยน้ำเสียงติดตำหนิเมื่อผมเอาแต่บอกปัด


พี่เอิร์ธ เคลไม่ได้ร้องไห้ผมเผลอหงุดหงิดใส่ แต่พี่เอิร์ธกลับดูนิ่งมาก เมื่อกี้ผมเลยแอบใจหายนิดหน่อยเพราะนึกว่าจะโดนดุ


เคลมาคนเดียวเหรอ แล้วจะกลับไงเขาเปลี่ยนเรื่อง เพราะรู้ว่าผมรำคาญล่ะมั้ง ความจริงที่ผมเผลอกระแทกเสียงใส่อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่ม ปกติผมไม่เคยรำคาญพี่เอิร์ธเลย


ผมขับรถมาเอง


เมาแล้วขับมันอันตรายนะ เดี๋ยวพี่ไปส่งเขาอาสาโดยไม่ถามความเห็นจากผมสักคำว่าผมอยากกลับตอนนี้หรือเปล่า แน่นอนว่าผมยังไม่อยากกลับ ผมไม่อยากอยู่ห้องเงียบ ๆ คนเดียวแล้วฟุ้งซ่านเพราะอั้นกลับบ้านที่ต่างจังหวัด


พี่ไม่ได้มากับเพื่อนเหรอครับผมนึกได้เลยถาม


ส่งเคลเสร็จ พี่ค่อยเรียกแท็กซี่กลับมาก็ได้ระหว่างที่พี่เอิร์ธคุยกับผม สายตาของผมก็ดันเหลือบไปเห็น...


ผู้ชายที่ได้ชื่อว่า แฟนเก่า กำลังเดินมาพร้อมกับ คู่ควงคนใหม่


พายุ


ตอนนี้ในหัวของผมผุดความคิดโง่ ๆ ขึ้นมา ขณะเดียวกันพายุก็สะดุดเข้ากับผม เขาชะงักไปเล็กน้อย แหงล่ะ ใครมันจะไปคิดว่าจะมาเจอคนที่หายหน้าหายตาไปเกือบครึ่งปีหลังเลิกกัน


เคลว่ายังไม่ต้องกลับตอนนี้หรอกผมละความสนใจจากพายุมามองพี่เอิร์ธอีกครั้ง


“?” อีกคนเลิกคิ้วสงสัย


เคลอยากดื่มต่อ โต๊ะพี่เอิร์ธอยู่ตรงไหนครับ พาเคลไปด้วยดิ


เดี๋ยวนะ––” อีกคนเหมือนอยากจะเบรก แต่ผมไม่แคร์และตัดบทเขา


เอาเหอะน่ะ เพื่อนพี่เอิร์ธส่วนใหญ่เคลก็เคยเจอ อีกอย่างพี่แทนมาด้วยใช่มั้ยล่ะ ไม่เป็นไรหรอก


พี่แทนคือพี่รหัสของผมเองแหละ เขาเป็นผู้ชายรูปร่างดีแล้วก็สนใจในตัวผม...


สุดท้ายพี่เอิร์ธก็ยอมจำนน ผมเดินมายืนตรงกลางระหว่างพี่เอิร์ธกับพี่แทนและมีเพื่อนพวกเขาอีกสองคน โดยทุกการกระทำอยู่ในสายตาของพายุตั้งแต่เมื่อกี้


ผมจดจ้องไปยังพายุที่กำลังมองมา เขาดูกระอักกระอ่วน ผมดูออก และเขาก็ดูเหมือนโคตรจะหงุดหงิดด้วย เพราะงั้นผมถึงได้เข้าใจว่าความรู้สึกของพายุที่มีต่อผมเป็นเรื่องจริง เพียงแต่เขาเลิกสันดานนั้นไม่ได้


ผมแค่อยากจะให้พายุรับรู้เอาไว้ ว่าผมไม่ใช่แบบที่เขาคิด ผมไม่ใช่เด็กหัวอ่อนอย่างที่เขาเคยเข้าใจ ผมคิดก่อนวาดวงแขน ออกแรงรั้งต้นคอของพี่แทนมาจูบประกบปากท่ามกลางความตกใจซึ่งขัดกับใบหน้ายิ้มแย้มราวกับเห็นเป็นเรื่องสนุกของพวกรุ่นพี่รวมถึงคนบริเวณนั้น


พี่แทนจูบตอบผมอย่างไม่ลังเล เราจูบกันท่ามกลางเสียงโห่แซวของผู้คน


พายุอึ้งไป...แววตาของเขาเผยความเจ็บปวด...


หากพี่แทนชอบผม ผมขัดหากเขาจะจีบ เพราะผมจะยอมเปิดใจรับใครสักคน เพื่อจะได้ลืมพายุ


ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่มีทางกลับไปหาผู้ชายคนนั้น






ผมควรจะลบเขาออกจากชีวิตเสียที...







 

END







 



naomi .m

 

ฮุนหลินเรื่องแรกของเราาา
ตอนแต่งอินกับเพลง Heartbreak Hotel ของ ฟานี่
กับเพลง ลบนาทีที่มีเธอ ของ นิวจิ๋ว มากๆ 5555
ขอฝากด้วยนะคะ ในอนาคตเราอาจจะมาต่อให้อีกนิดหน่อย
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ค่ะ

มาอัพเพิ่มแล้วนะคะ มันแทบไม่มีอะไรเลย555 แง

#ฟิคควานลิน

 

M
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

365 ความคิดเห็น

  1. #296 JangMelody (@JangMelody) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:39
    สงสารน้องTT ไมพายุทำงี้อะ ฮืออออ
    #296
    0
  2. #243 janelle (@janelle) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 17:56
    เอ้ยยยยยยยยยยยจบแบบกร๊าวมาก ดราม่ากำลังพอดีๆ แต่คือขอโทษนะเคล พายุหล่ออะ เราเข้าใจว่าทำไมเคลชอบพายุ ตอนจีบโคตรน่ารัก y-y
    #243
    0
  3. #211 ❥rainywinter (@iphonemin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 23:10
    พี่แทนนี่คาแร็กเตอร์ใครอ่ะคะ เรานึกถึงแต่ดะเน่ว 55555
    #211
    1
  4. #210 Crem Chayanan Ingrattanachairat (@chayanan28346) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 06:50
    มีสเปอีกมั้ยคะ รู้สึกอยากอ่านต่ออ่ะ5555
    #210
    0
  5. #209 la_aong_mhok (@la_aong_mhok) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 10:08
    คือดีมากกกกกก ฟินเว่อร์ ปวดใจหน่อยๆ แต่ก็โอเคกับเนื้อเรื่องแบบนี้ ในอนาคตก็ค่อยว่ากันเนาะ555555
    #209
    0
  6. #208 miso_yim (@misoyim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 04:26
    ดีค่ะเคล ดีแล้ววว ลืมๆไป ถ้าพายุเค้าหยุดไม่ได้ ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะกลับไป เซงคนแบบพายุที่สุด ถ้าถึงวันที่หยุดได้แล้ว จะหาคนดีๆแบบเคลได้อีกปะ ถามหน่อย พูดละขึ้นนน
    #208
    0
  7. #207 Traveller_0301 (@0301sierra) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 23:54
    โอยยยย อยากเชียร์ให้เคลลืมพี่เขาแต่ก็สงสารเหลือเกินค่ะฮือออ
    #207
    0
  8. #206 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 22:21
    แซ่บๆไปเรย! อย่าไปแคร์คนมักมาก
    #206
    0
  9. #204 ออข้า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 09:26
    เวววววววววววววววว?!? จริงๆแล้วพายุไม่ได้รักน้องเคลเลยเหรอ???? คอนแรกกะคิดอยู่แล้วว่ามันต้องหักมุม แต่ไม่คิดว่าจะหักขนาดเน้ ไม่นะ ขอมโนว่าพี่พายุจะมาง่อเคลต่อได้หรือเปล่า หรือไม่ก็ให้เคลนักพายุมากจนยอมเป็นของตายของพายุ ยังไงก็ด้ายยยยย แต่แบบ ฮรึกกกกก

    สนุกมากเลยค่ะ ภาษาที่ใช้ก็ลื่นไหลอ่านแล้วเข้าใจไม่ติดขัด ขอบคุณมากเลยนะคะที่แต่งคู่นี้ให้อ่าน หาอ่านยากมากกกก รอตืดตามงานเขียนของไรท์เรื่องต่อๆไปนะคะ ไฟต์ติ้ง!!!!!!
    #204
    0
  10. #203 vaanthunvarat (@vaanthunvarat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 00:03
    วาปไปตีพายุแปป บังอาจ!
    #203
    0
  11. #202 miso_yim (@misoyim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 05:22
    อีพี่พายุ กริ๊ดๆๆๆๆ ชั้นขิคิดเข้าข้างน้องว่าแกรักน้องได้มะ แกอาจจะไว้หน้าตัวเองต่อหน้าเพื่อนหรืออะไรก็แล้วแต่ เรื่องนี้เคลจะต้องไม่ใช่คนที่เจ็บ มันต้องแกพายุ ไรท์คะ พล็อตเดิมแต่กินใจค่ะ จะให้พายุสุขสบายแล้วน้องเจ็บแบบนี้ไม่ได้นะคะ ต้องเอาคืนให้สาสม ถึงตอนนั้นสุดท้ายก็อยากให้เค้ารักกันนะคะ เพราะเคลรักพายุไปแล้ว ถ้าได้อยู่กับพายุน้องคงมีความสุข แต่ต้องเป็นพายุที่ยอมเปลี่ยนตัวเองแล้วเท่านั้น แต่ถ้ายังเปลี่ยนไม่ได้ ก็ขอให้น้องเจอคนที่ดี ส่วนพี่พายุก็อยู่กับความรู้สึกผิดบ้าง! รอมาต่อนะคะ ขอบคุณที่แต่งฮุนหลินค่ะ บอกเลยว่าชอบมาก ฟืลเตอร์เราเหมือนกัน พี่จีฮุนที่น้องตามติดคือพี่จีฮุนที่หล่อๆแบบนี้เลยอะ แงงงงงง
    #202
    0
  12. #201 BEeGEe270114 (@BEeGEe270114) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 14:21
    พายุเลวมากทำไมทำกับลูกชั้นเเบบเน้T-T
    #201
    0
  13. #200 Amonnuttha (@Amonnuttha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 18:18
    สงสารเคลนะ แต่ไรท์ทำตอนจบได้ประทับใจมากๆเลยค่ะ มันบีบใจดีชอบมากๆ ทั้งเนื้อเรื่องแล้วก็การบรรยาย จีฮุนแบบเสืออ่ะ เป็นคาแรคเตอร์ที่ถูกจริตมากๆ ไม่ค่อยเจอแบบนี้เลย แง้งงง ขออีก555555
    #200
    0
  14. #199 realshinijan_ (@minthar2010) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 12:16
    พายุนายมันแย่! ใจร้ายที่สุดเลย!!!
    #199
    0
  15. #197 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 10:25
    สงสารน้องจัง ใจร้าย-คนใจร้าย
    #197
    0
  16. #196 KFanggwExoFan (@xxbaekxx) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 10:04
    คนใจร้าย ใจร้ายที่สุด ถ้าอยู่ใกล้ๆจะจับตีเลยฮือ สงสารน้องเคลมากๆๆๆๆๆ ทำไมต้องมาเจอคนแบบพายุด้วย อยากจับมาโอ๋แล้วกล่อมนอน ไม่เป็นไรนะคับ TvT
    #196
    0
  17. #195 wizard001234 (@magician_001234) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 03:27
    ทำไมทำกับน้องแบบนี้พี่ฮุนนน;-;
    #195
    0
  18. #194 penquinx (@ployploylullaby) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 03:06
    ฮือออออเสียใจจังเลยค่า แงง น้องอุตส่าห์ไว้ใจ ฮื่ออ ใจร้ายย
    #194
    0
  19. #193 ❥rainywinter (@iphonemin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:55
    ฮื่อออ ว่าแล้วๆๆๆ ว่าเสือไม่สิ้นลายจริงๆด้วย ;-; โกรธพายุ ชังมาก ทำน้องเสียใจ โกรธๆๆๆๆ น้องจะมีความรักทั้งทีดันมาเจอคนแบบพายุซะงั้น ทำให้น้องหลงไว้ใจตั้งนาน ฮึ่ย >:(
    #193
    0
  20. #192 ้hur_xxx (@hur_xxx) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:34
    อห. ฮุนหลินที่หามานาน น้ำตาจะไหล ในที่สุด ฮรึก
    #192
    0
  21. #191 Monkeynoon (@monkeynoon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:33
    ไม่น่าเลยน้องเคลลลลลล
    #191
    0
  22. #190 lukaifahlu (@lukaifahlu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:24
    พายุทำไมทำน้องอย่างงี้ โห โกรธเเทนมากอะ !!!!!!!
    #190
    0
  23. #189 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 21:54
    อมก ฟัคยูพายุมากๆ โครตอ่ะ ทำให้ไว้ใจละมาทำงี้เหรอ ถ้าเราเป็นหลินยังไงก็คงไม่กลับไปอ่ะ โครตเลว สงสารน้อง ;-; อยากเข้าไปปลอบหนู ละมาเจองี้มันทำให้ไว้ใจแฟนคนต่อไปยากนะ เห้อมมม
    #189
    0