จู่ๆ Sandra เจ้าป้าเหนือหัวของออฟฟิศก็โทร.มาในช่วงสาย เพื่อบอกข่าวดี (กึ่งร้าย) ว่าวันพรุ่งนี้เราต้องแพ็คกระเป๋าไปอำเภอสวนผึ้ง ราชบุรีแล้วนะ
นัยว่าเป็นงานด่วน เนื่องจากขั้นตอนการคัดเลือกผู้หลบหนีภัยสงครามกำลังอยู่ในขั้นเข้าด้ายเข้าแข็ม
เรามันยังไงก็ได้อยู่แล้วล่ะ ก็เลยไป
ไม่รู้เหมือนกันว่างานตรงนั้นจะเป็นยังไง ไม่เคยทำ แต่ก็อยากลองทำดูนี่ละ
ขั้นตอนนี้เป็นขั้นตอนสำคัญมาก เพราะจะชี้เป็นชี้ตายว่า
ผู้ลี้ภัยคนไหนจะได้ไปสหรัฐบ้าง บางคนหวังอยากได้ไป บางคงไม่หวังเท่าไหร่ เพราะอยากมีชีวิตเรื่อยๆ ในแคมป์ต่อไปมากกว่า
ชีวิตในแคมป์ เทียบไปกับชีวิตในพม่า มันก็น่าจะสบายกว่า เพราะมีข้าวปลาอาหารแจก แต่มันก็ไม่น่าจะพอ (ในสายตาเรา) แต่สำหรับพวกเขาแล้ว แค่นี้ก็ดีกว่าตอนอยู่พม่าแล้ว
เป็นว่า พรุ่งนี้ เราต้องเดินทางด่วน ต้องกลับไปจัดกระเป๋าสักที ดีนะที่วางกระเป๋าทิ้งเอาไว้ เผื่อไว้กรณีฉุกเฉินต้องได้เดินทาง ก็เลยไม่น่าจะมีปัญหา
มิน่า เมื่อคืนฝันว่าไปทำงานที่โน่น แล้วลืมข้าวของ เอาล่ะ เจอความจริงแล้ว เราต้องจัดของให้ครบก่อนละ
ทำงานอย่างนี้ก็ดีนะ ตื่นเต้นดี ไม่รู้ว่าจะต้องไปไหนเมื่อไหร่ นี่ถ้าเกิดจู่ๆ มีคำสั่งให้ไปติมอร์เลสเต้ จะเตรียมตัวทันมั้ยวะ
ความคิดเห็น
แวะมาทักทายค่ะ
เคยตามอ่านนิยายของณ พิชาพักใหญ่ๆ(เมื่อนานมาแล้ววววว)ที่เวบ เจเจ
ชอบมากตอนนั้นติดหนิบหนับเลยอ่ะ รู้สึกว่าจะเป็นเรื่อง หนึ่งทางต่างวิถีนะคะ
ท่านเจ้าจองบ้านมีโครงการเอาเรื่องนี้มาปัดฝุ่นลงใหม่ที่นี่มั๊ยเอ่ย
แบบว่า...ตอนนี้กำลังบ้านอ่านเรื่องที่เคยอ่านไปแล้วซ้ำ
แบบว่า...มันคิดถึงอ่ะนะ (กึ๋ยสส์เราเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำเปล่าเนี่ย)
ท่าทางการทำงานเกี่ยวกับผู้อพยพแบบณ พิชาจะสนุกนะเนื่ย
แวะมาประทับรอยเท้าไว้ในไดอารี่ณ พิชาแล้วรีบจรลีดีก่า อิอิอิ
โชคดีนะเออ
แวะมาทักทายค่ะ
เคยตามอ่านนิยายของณ พิชาพักใหญ่ๆ(เมื่อนานมาแล้ววววว)ที่เวบ เจเจ
ชอบมากตอนนั้นติดหนิบหนับเลยอ่ะ รู้สึกว่าจะเป็นเรื่อง หนึ่งทางต่างวิถีนะคะ
ท่านเจ้าจองบ้านมีโครงการเอาเรื่องนี้มาปัดฝุ่นลงใหม่ที่นี่มั๊ยเอ่ย
แบบว่า...ตอนนี้กำลังบ้านอ่านเรื่องที่เคยอ่านไปแล้วซ้ำ
แบบว่า...มันคิดถึงอ่ะนะ (กึ๋ยสส์เราเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำเปล่าเนี่ย)
ท่าทางการทำงานเกี่ยวกับผู้อพยพแบบณ พิชาจะสนุก
อย่างนี้จะมีแรงบันดาลใจเข็ญเรื่องใหม่มาให้อ่านบ้างไหมเอ่ย....
แวะมาประทับรอยเท้าไว้ในไดอารี่ณ พิชาแล้วรีบจรลีดีก่า อิอิอิ
โชคดีนะเออ