[Hetalia] Nyatalia Servants พ่อบ้านบริการรัก ♡

ตอนที่ 10 : Belgium 004 : " ปริศนาสีเทา กับยามเช้าสีทอง "

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ก.ย. 60




ผมไม่รู้ตัวว่าหลับไปตั้งแต่ตอนไหน 
แต่เมื่อคืนรู้สึกเหมือนฝันดีมากๆ แม้จะจำอะไรไม่ได้

รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่บนเตียงเดียวกับนายหัว เราต่างอยู่ในสภาพเดียวกับชุดเดินเที่ยวเมื่อคืน
ผมตกใจลุกพรวดขึ้นมองนาฬิกา เป็นเวลาตีห้ากว่าแล้ว ก็จวนใกล้จะได้เวลาทำงานวันใหม่ก่อนนายหัวจะตื่น
ห่มผ้าให้คุณสเปนเสร็จ ผมก็รีบเดินออกมาสำรวจบ้านดูว่าเป็นยังไงบ้าง
พบว่าข้าวของท้ายรถกระบะก็ขนมาวางไว้ในบ้านเรียบร้อยแล้ว เก็บไว้ตรงนั้นตรงนี้เรียบร้อยพร้อมใช้สอยทำงาน
แต่เมื่อคืนลูกน้องนายหัวต่างก็กลับบ้านตัวเองกันหมดแล้ว แปลว่าทั้งหมดนี้ก็ฝีมือเจ้าบ้านเท่านั้น
รู้สึกผิดนิดหน่อยที่ปล่อยให้มาสเตอร์ตัวเองลงมือทำคนเดียว
วันนี้ผมจะทำงานให้เต็มที่อีกวันเพื่อนายหัวเองครับ

เป็นเรื่องธรรมดาที่เช้าวันใหม่ทุกวันที่ทำงานในโปรแกรม ผมจะต้องวางแผนตลอดว่าทำอะไร
ปัจจัยสำคัญในชีวิตคน ๆ หนึ่งคือบ้าน อาหาร ยารักษาโรค เครื่องนุ่งห่ม ซึ่งผมจัดการสามอย่างแรกแล้ว
เหลือแต่เครื่องนุ่งห่มของนายหัว ซึ่งตอนแรกมาเป็นกองพูนพะเนินเต็มห้องไปหมด ต้องจัดการ
แต่ทีนี้ปัญหาคือเขาไม่ได้แยกมาให้เรียบร้อยว่าตัวไหนใช้แล้ว ตัวไหนยังไม่ได้ใช้ วางปะปนไปหมด
ผมเดาว่าเขาคงแยกด้วยวิธีดมแน่ ๆ ซึ่งแบบนั้นมันก็ไม่ดีเท่าไร ถ้าเจ้าตัวไม่รู้ตัวว่าเหม็นแล้วใส่ไป
ผมตัดสินใจแล้วจะยกทั้งหมดนี้ไปซักภายในวันนี้ โชคดีที่นี่เป็นพื้นที่กว้าง ผมสามารถตากผ้าได้เยอะเลย
ตะกร้ามีอยู่สองใบ ใส่แล้วไม่พอแน่ เลยจำเป็นต้องแยกซักเป็นกอง ๆ ไว้ แล้วทยอยใส่ไปซักแทน
แต่ระหว่างที่ผมกำลังจะโกยผ้าใส่ตะกร้า ก็เหลือบไปเห็นกระดานนัดงานของนายหัวเข้าก่อน

"นัดคุยขายส่งองุ่นกับซินญอร์ลอเรน 9 โมงครึ่ง วันที่ xx เดือน xx"

ถึงกับขึ้นอุทานในใจ นี่มันวันนี้นี่ครับ! ผมไม่รู้ว่าซินญอร์ลอเรนเป็นแขกคนสำคัญแค่ไหน
แต่สำหรับผมแล้ว สภาพในบ้านตอนนี้ยังไม่พร้อมที่จะต้อนรับแขกเลย
ยอมรับว่าสับสนไม่น้อยเลยว่าตอนนี้ควรจะทำอะไรก่อน แต่ผมก็ตัดสินใจวางกองผ้าพักไว้ทันที
เพื่อวิ่งตรงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนที่จะมีอะไรประดังประเดเข้ามาอีกเยอะแยะ
ระหว่างที่ยืนตัวเปียกใต้ฝักบัว ก็คิดไปเรื่อย ควรทำทุกอย่างให้เสร็จภายใน 9 โมงตรง
ผมรู้ว่าคนละตินไม่ได้ขยันมาก่อนเวลานัด แต่เผื่อถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ชาวละติน นายหัวเสียหายแน่
วางแผนใต้ธารน้ำเรื่อยไป ทำอะไรก่อนดี ทำนั่น ทำนี่ แต่อ้าว ลืมไปว่าต้องรายงานทำงานให้ที่คลับ
ผมรีบวิ่งออกจากห้องน้ำ เช็ดตัว แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย 

พอโพสรายงานการพร้อมส่งรูปทั้งหมดในกรุ๊ปคลับ ปรากฏว่าทุกคนตกตะลึงหนักมาก
ส่งข้อความเข้ามาถามนั่นถามนี่จนผมหัวหมุนหนักกว่าเก่า ปั่นตอบไม่ทันทีเดียว
แต่เวลากระชั้นชิดนี้ผมเลือกจะรอคำตอบกลับจากคุณฮังคนเดียว เห็นเขากำลังพิมพ์อยู่นานมาก
แต่ก็ไม่ทันแล้ว พระอาทิตย์โผล่ขึ้นมาจะเต็มดวง งานบ้านของนายหัวก็รอผมอยู่ทั้งนั้น
พอกดข้อความขอตัวปุ๊บ ข้อความของคุณฮังก็เด้งขึ้นมาปั๊บ รู้อย่างเดียวว่ายาวจนจับประเด็นไม่ทัน
ไว้ผมเสร็จธุระแล้วจะกลับมาอ่านข้อความนะครับ คุณลีดเดอร์แมกยาร์

ก่อนไปปลุกเจ้าบ้าน ต้องเตรียมอาหารเช้าไว้เติมพลังให้นายหัวก่อน
ถ้าผมมีเวลามากกว่านี้อาจจะวางแผนทำของกินให้ดีกว่านี้ ตอนนี้ทำได้แค่แซนด์วิชไข่ดาวกับน้ำส้ม
โชคดีที่ได้มาสเตอร์เป็นคนง่าย ๆ และชนชาตินี้มักเบามื้อเช้า หนักมื้อเที่ยงมากกว่า
เมื่อทุกอย่างเสร็จแล้ว ผมจึงเดินไปปลุกนายหัวที่นอนอ้าซ่าน้ำลายยืดอยู่บนเตียง น่ารักจังเลยครับ
อ้าว! สติยังตื่นไม่ครบ ทำไงละครับ? ก็พยายามประคองนายหัวที่มึนงงหัวฟูเข้าห้องน้ำ
นี่ช่วยอาบน้ำให้ได้ ผมก็ช่วยไปแล้วละครับ กลัวละเมอกลางห้องน้ำ อดเป็นห่วงไม่ได้จริง ๆ ครับ

เดินกลับเข้าครัวไปหยิบแซนด์วิชของตัวเอง ซดกาแฟดำที่สวนหลังบ้าน เห็นวิวไร่องุ่นงดงามมาก
ผมหลับตาพริ้มรับแสงสว่างจากดวงตะวัน ดูดพลังงานแสงเข้าตัวเป็นการชาร์จแบตเตอรี่ให้ร่างกาย
ฟังเสียงนกร้องประสานกันสนั่นทิว มีเสียงรถแทรกเตอร์ เสียงหมาเห่าจากที่ไกล ๆ นิดหน่อย
โดยรวมแล้วเป็นบรรยากาศที่ทำให้หายเหนื่อยดีทีเดียวละครับ

"บ่าวเบลมาแลหวันต้ะ?" เสียงใครสักคนดังข้างผม "ปกติตอนนี้ยังไม่ตื่นเลย หูนอนจังฮู้"

อ้าว! นายหัวโผล่มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรครับ? ตัวเปียกสดจากห้องน้ำ มีแค่ผ้าปิดล่างผืนเดียวเอง
กลิ่นสบู่เลมอนคาโมมายล์หอมสดชื่น แต่เขาก็ยังตื่นไม่สุด สีหน้าพกสลึมสลือมาเต็มที
ผมได้แต่ดันมาสเตอร์ตัวเองให้หลบเข้าบ้าน ก่อนที่ใครจะผ่านมาอึ้งกิมกี่กับสภาพเจ้าชายปลายไร่
บอกเขาไปตามจริงว่ามีนัดกับซินญอร์ลอเรนตอน 9 โมงครึ่ง ต้องรีบเตรียมตัวต้อนรับให้พร้อม

"ซินญอร์ลอเรน? มีนัดพรื้อ?" ท่าทางเขาจะยังไม่ตื่นดีจริง ๆ นั่นแหละ ผมเลยให้กินมื้อเช้าไปพลาง ๆ ก่อน

ตอนนี้เข็มนาฬิกาเริ่มขยับมาแตะเลขเจ็ดแล้ว ลูกทีมเกษตรก็เริ่มจอแจกันอยู่แถวหน้าบ้านไร่
นายหัวของพวกเขาเพิ่งจะได้นั่งเคี้ยวแซนด์วิชอยู่ในครัว ส่วนตัวผมก็ง่วนอยู่กับจัดห้องรับแขกให้เรียบร้อย
ขนย้ายกองข้าวของไม่จำเป็นออกไป เช็ดเก็บกวาดทั่วห้องให้สะอาด พร้อมกับจัดของในตู้เย็นปิดท้าย
ทิวทัศน์ไร่สวยงามมาก จะปิดหน้าต่างไว้ก็เสียดาย ผมเลยเปิดออกกว้างเต็มที่ ให้ทั้งลมกับแสงเข้ามา

อื้มมมมม...รู้สึกได้ถึงพลังจากธรรมชาติ

พอจัดเสร็จแล้ว ห้องก็ดูโล่งจนแปลกตาไป จะปล่อยทิ้งไว้ก็เกรงจะไม่ประทับใจแขก
ผมตัดสินใจถือกรรไกรเข้าไปในสวน ตัดดอกกุหลาบออกมาสองดอก ขออนุญาตนายหัวแล้ว
เดินถือเข้าไปยังห้องว่างที่ใช้วางสมบัติปู่โสมที่ผมเพิ่งแตกกรุเมื่อวานนี้
หยิบชามแก้วเจียระไนออกมาล้างฝุ่นสกปรกออก เช็ดให้แห้ง แล้วเติมน้ำลงไป
เด็ดใบ จัดกิ่งก้าน ลอยลงน้ำ งดงามใช้ได้เลยทีเดียว
ผมหยิบผ้าปูลูกไม้ที่นายหัวม้วนเก็บไว้ในลิ้นชักออกมาปูแล้ววางชามดอกไม้ลงไป
เท่านี้ก็คีพลุคบ้านคันทรีได้ดี อยากจะเรียกนายหัวมาชมผลงานจริง ๆ 

แปดโมงแล้ว พระอาทิตย์เริ่มจ้าขึ้นทุกขณะ คนงานยังง่วนอยู่กับเที่ยวคลำดูผลสูกลูกไม้
ส่วนนายหัวก็มีแต่ลูกน้องแปลกใจว่าทำไมวันนี้มาทำงานเร็ว นี่แปลว่าปกติเขาเข้าสายกว่านี้รึนี่?
เขาเอาแต่เดินก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในไร่แบบนั้น มันจะสกปรกก่อนไหมนะ? ทั้งที่มีนัดคุยงานแท้ ๆ
แต่ตอนนี้ผมต้องรีบขนผ้าไปซักก่อนที่จะตากไม่ทันช่วงแดดจัด

"เธอ ๆ เธอเป็นใครหรอ? เธอมาจากไหน? หน้าตาไม่คุ้นเลยจ๊ะ" เสียงหวาน ๆ ดังขัดจังหวะพอดี

ผมหันตามไปมอง เป็นลูกน้องสาว ๆ ของนายหัวนั่นเอง พวกเธอยืนด้อม ๆ มอง ๆ อยู่นานแล้ว
ก็เลยตอบไปตามความจริงว่าเป็นพ่อบ้านที่นายหัวจ้างวานมาให้ช่วยทำงานบ้าน
พวกเธอดูจะเชื่อไม่ลง บอกว่าผมดูดีเกินจะเป็นแค่พ่อบ้านมาลงพื้นที่ทำงานแถวนี้
ระหว่างซักผ้า ก็ได้พวกเธอชวนคุยไปเรื่อย สนุกสนานกันจริง ๆ ว่าแต่ผู้หญิงกลุ่มนี้ไม่ทำงานกันหรอ?
สงสัยไม่ทันใด ก็ได้ยินแว่วเสียงบ่นเอ็ดของนายหัวดังมาพอดี

"แลไม่ท่า สาว่าหายไปพรือ ขี้คร้านหยบมาอ้อร้อกับบ่าวนิ อาดริกริก ไปไร่เลย ไป ไป"

สิ้นเสียงโวยวายของเจ้าของไร่ ดรุณีทั้งดงก็วงแตกกระจายวิ่งหายไปทันที ผมยิ้มหัวเราะกับเหตุการณ์
นายหัวเพิ่งจะสำรวจไร่เสร็จก็มานั่งมอมแมมถอนหายใจอยู่ข้างหน้าต่าง บ่นโอดเมื่อยขบนานา
ผมตกใจกับสภาพเลอะเทอะของเขา เลยเข้ามาสำรวจทั้งตัวทันที

"นายหัวครับ ทำไมปล่อยให้เลอะเทอะแบบนี้ล่ะ ไม่มีเสื้อผ้าตัวอื่นดี ๆ เหลือแล้วนะครับ"
"วันนี้ไม่ได้ไปไหน ไม่ต้องแต่งตัวดี ๆ ก็ได้นี่ ทำไมหรอ?"
"ก็เห็นเขียนไว้ว่านัดคุยขายส่งองุ่นกับซินญอร์ลอเรน" ผมวิ่งไปหยิบบอร์ดให้ดู

นายหัวมองบอร์ดในมือผมก็หัวเราะร่า เขาบอกว่ากระดานนั่นมันสองปีที่แล้ว
ซินญอร์ลอเรนที่ว่าก็คือลูกค้าขาประจำวันในวันนี้อยู่แล้ว ไม่ต้องคุยอะไรแนวนั้นอีกแล้ว
แค่เผอิญว่าครั้งนั้นเขาหยิบปากกามาเขียนผิด นึกว่าปากกาไวท์บอร์ด ที่แท้ก็ปากกาเคมี
ลบไม่ออก ก็เลยกลายเป็นอนุสรณ์แห่งความบรรลัยทิ้งไว้จนถึงในมือผม สองปีวันนี้หรอเนี่ย?
อ้าว แล้วแบบนี้เมื่อเช้าก็รีบฟรีนะสิ...

"ขออนุญาตต่อยนายหัวสักเปรี้ยงได้ไหมครับ?"
"เอาซิ ต่อยตรงนี้เลย กำลังเมื่อยพอดี" เขายิ้มทะเล้นพร้อมกับชี้ที่ไหล่
ผมยิ้มแป้น แล้วหยักมุมปากด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะกำหมัดตุ๊ยแก้มเขาเบา ๆ
"แอ๊กกกก พลาดเป้าเยอะไปแล้ววววว...ผิดกติกานี่นาาาาา"

ถึงอย่างนั้นผมก็ใช้เวลาตลอดยามสายไปกับซักผ้าอยู่ดี ระหว่างผ้าล็อตแรกหมุนอยู่ในเครื่อง
ผมก็ทยอยสะบัดผ้าที่เหลือมาสำรวจรอยเปื้อน รอยขาด เผื่อซ่อมแซมไปเรื่อย ๆ ก่อนลงซัก
มาสเตอร์บ้านไร่มักจะมีรอยเปื้อนดินปนเขลอะอยู่เสมอ ไหนจะรอยขาดเกี่ยวกับสรรพสิ่งในไร่
บางครั้งผมก็เจอบิลบ้าง เปลือกหมากฝรั่งบ้าง กับเหรียญบ้าง อยู่ในกระเป๋าเป็นพัก ๆ
ส่วนเรื่องกลิ่นคงไม่ต้องให้สาธยายมาก ว่าจะเจริญนาสิกเพียงใด มันก็จะหอมเค็ม ๆ หน่อย
แน่นอนอยู่แล้วว่าตลอดช่วงสายของวันนี้เป็นงานที่หนักหนาสาหัสเอาเรื่อง

โชคดีที่นายหัวไม่ได้หอบเสื้อผ้ามาบ้านไร่เยอะ ผมจึงเคลียร์ทุกอย่างเสร็จทันไปทำมื้อเที่ยง
ระหว่างเข้าครัว ผมมองผ้าที่สะบัดพลิ้วอยู่ใต้แสงแดดไปพลาง ผ้าล็อตแรกที่ตากนี่แห้งไวจริง ๆ นะ
เป็นอารมณ์สะใจนิดหน่อยของคนซักผ้า ที่เห็นผ้าตากแป๊บเดียวแห้งก็รู้สึกสนุกขึ้นมาแทนความเหนื่อย
คงเพราะอากาศเอื้ออำนวยช่วยได้มาก ตอนซักผ้าอยู่ทั้งบรัสเซลส์ ทั้งอัมสเตอร์ดัม ยังไม่สะใจเท่า
แต่ร้อน ๆ แบบนี้ นายหัวคงจะคอแห้งง่าย และอยากกินรสจัดอยู่สินะ ผมควรทำอะไรให้เขากินดี?
คุณสเปนมักให้ความสำคัญกับมื้อเที่ยงเป็นอย่างมาก ผมก็มัวแต่ซักผ้าจนไม่ได้นึกถึงมื้ออาหาร
พอเดินเข้าไปในครัวปุ๊บ ก็จ๊ะเอ๋กับเจ้าบ้านยืนยิ้มแป้นฮัมเพลงอยู่ก่อนแล้ว

"อ้าว เบลจ๋า ตากผ้าเสร็จหมดแล้วหรอ?" นายหัวโบกมือให้ ในมือถือชูโรส "มากินนี่ก่อนสิ"
"ตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้วนะครับ ไม่กินมื้อเที่ยงไปเลยดีกว่าละครับ?"
"อ่า มื้อเที่ยงที่นี่ไม่เหมือนที่อื่นนะ ไปกินอีกทีตอนบ่ายนู้น" พูดจบเขาก็ป้อนชูโรสจ่อปากผม 

ผมสะดุดใจเล็กน้อยที่ลืมไปว่าคุณสเปนกินมื้อเที่ยงไม่ตรงกับพวกผม
ความหวานนุ่มของปาท่องโก๋สเปนแผ่ซ่านเต็มปาก ทำให้คอน้ำตาลอย่างผมถึงกับสดชื่นขึ้นมา

"นานเท่าไรแล้วไม่ได้เข้าห้องครัวแล้วแฮปปี้ขนาดนี้" เขามองรอบครัวอย่างพอใจ "ขอบคุณมากเลย!"
"ไม่เป็นไรครับ มันก็เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว" ถึงอย่างนั้นผมก็ดีใจ ที่เห็นเขามีความสุขขึ้นเป็นกอง
"มื้อนี้ฉันจัดการเอง" นายหัวตบไหล่ผมเบา ๆ "เธอนะพักเหนื่อยก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันให้รางวัล"

ก่อนที่ผมจะเผลอท้วงติงไป มองท่าทีของมาสเตอร์กำลังมีความสุขกับห้องครัวบ้านไร่แล้ว
คงเป็นกิจกรรมโปรดที่ไม่ได้ทำเต็มที่มานาน ผมก็ได้แต่ยิ้มหวานปล่อยให้เขาละเลงเต็มที่
พอนั่งเก้าอี้พักข้างเคาน์เตอร์ที่เขาทำอาหาร ผมเคี้ยวชูโรสเปิดมือถือขึ้นมาอ่านข้อความจากคุณฮัง

...จงรักษาความสะอาดเรียบร้อยของสภาพแวดล้อม ให้เท่ากับรักษาสภาพจิตใจของมาสเตอร์...

ฉันไม่รู้ว่านายหัวเป็นแบบนี้เพราะแค่ขี้เกียจอย่างเดียวเฉย ๆ หรือเปล่าก็เหอะ
แต่ถ้าปล่อยให้เขาก่อสภาพแวดล้อมแบบนั้นอีกไม่ได้เด็ดขาด
ขืนยังใช้ชีวิตมักง่ายซ้ำซาก จะก่อความคิดว่าเขาเหมาะกับสภาพแวดล้อมไม่ดีโดยไม่รู้ตัว
มันจะลามไปถึงการลดคุณค่าในตัวเอง เขาจะยอมทนกับอะไรสักอย่างที่ไม่สมควรแบกรับโดยไม่จำเป็น
โอเค ฉันรู้ว่ามันก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของมาสเตอร์ แต่ถ้าเขาคิดแบบนั้นต่อไป
ให้ตายยังไงก็ก่อวินาศกรรมซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ดี แล้วคนที่เหนื่อยก็คือเบลคุงนั่นแหละ
อย่างน้อย ๆ เบลคุงก็พอจะสนิทกับคุณสเปนอยู่ใช่ไหมล่ะ? ช่วยดูแลถึงจุดนี้ด้วยนะ!

ยอมรับว่าผมค่อนข้างงงกับข้อความที่เขาส่งมาทีเดียว ยิ่งหันไปมองท่าทีสบายดีของคุณสเปนด้วยแล้ว
เขาดูไม่เข้าข่ายคนมีปัญหาซ่อนลึกอะไรพรรค์นั้นเลย มันก็เป็นบุคลิกของมาสเตอร์มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
แต่มุมมองคนนอก ยิ่งมาจากหัวหน้าพ่อบ้านแล้ว มันทำให้ผมรู้สึกตะหงิดใจอยู่ไม่น้อย

"วันนี้กินพาสต้ากับเนื้อย่าง! เย้!"
"เย้!" ตายล่ะ ผมเผลอชูแขนตะโกนอัตโนมัติ 

34 ความคิดเห็น

  1. #18 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 20:22
    เย้! ขอขำแปบนะเกลอ 555555

    อยากไปทำไร่กับนายหัวเด้ คิดถึงบ้านไร่เน้ออ 
    #18
    0