[Hetalia] Nyatalia Servants พ่อบ้านบริการรัก ♡

ตอนที่ 15 : Hungary 003 : บ้านหนุ่มโสดโหดมันฮา 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 มิ.ย. 61

          แม้วันนี้จะยอมรามือให้ก่อน แต่ปรัสเซียก็ยิ้มกริ่มคิดเรื่องแกล้งได้อีกอย่างแล้ว เขาเพิ่งจะซัดซุปซัดไส้กรอกหมดเกลี้ยง น้ำก็จิบจวนจะหมดแก้ว แต่พ่อบ้านฮังการียังคงยืนเช็ดแก้วอยู่หน้าเคาน์เตอร์ต่อ ไม่ได้หันมาเก็บจานชามตรงนี้ไปล้าง คราวนี้ล่ะ ได้จังหวะจิกหัวใช้แล้ว

 

        “เฮ้! แมกยาร์ ทำไมนายไม่...”

 

          พูดไม่ทันขาดคำ น้องหมาทั้งสามเพิ่งหม่ำข้าวเสร็จ ก็เดินเรียงแถวกันคาบถ้วยข้าวไปให้พ่อบ้าน หนุ่มแมกยาร์หันมายิ้มเซอร์ไพรส์ ก่อนจะรับถ้วยมาวางไว้ในซิงก์เตรียมล้าง นั่งลงลูบหัวเด็กดีทั้งคณะเป็นการขอบคุณ

 


        “เมื่อกี้จะบอกว่าอะไรนะ? ไม่อะไร?”


        “ไม่...ไม่...พาหมาไปอาบน้ำ...” เกือบดูเลวกว่าหมาแล้วไหมละนั่น


          “ต้องตัดขนให้เรียบร้อยแล้วค่อยพาไปอาบน้ำ ไม่งั้นมันจะสะอาดไม่ทั่ว เพราะกระจุกก้อนขนมันเยอะเกิน” ฮังการีย้อนกลับ “นายอาบตัวเองก่อนดีกว่าไหม”


        “งั้นนายก็มาอาบน้ำให้...” ปรัสเซียเกือบหลุดปากก่อนจะยื่นจานชาม “ไอ้นี่สิ”


          “วางไว้นั่นแหละ เดี๋ยวฉันล้างให้ ขืนนายล้างเองไม่สะอาดก็โบ้ยฉันอีก”


          “ว่าไงนะ? นายเป็นคนใช้ก็ต้องล้างให้สิวะ เจียมหัวตัวเองตอนนี้หน่อยสิเฮ้ย! อะไรกัน...หมอนี่มันปีศาจชัด ๆ มีระบบสแกนความคิดล่วงหน้าหรือไง ทำไมรู้ว่าฉันจะทำอะไร กำลังคิดจะช่วยล้างจานแล้วเหลือรอยเขลอะ ไว้หลอกด่าเจ้าหมอนี่แล้วเชียว เจ้าไฝออสเตรียเป็นงูดินอวดเบ่งมาตลอด ความจริงคือมีฮังการีเป็นคมเขี้ยวแทนนี่เอง

 


          ไม่รู้ว่าตอนนิทราในยามสาย เจ้าฮังทำไปอะไรกับบ้านมั่ง ไอ้ห้องน้ำที่คิดว่าไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวก่อน ก็กลับขัดล้างและจัดวางของใช้เรียบร้อย สะอาดสะอ้านเรียบง่ายตามสไตล์บุรุษเยอรมัน ไร้ซึ่งความโรแมนติกใดใด ไม่มีเทียนอโรมา กลีบดอกไม้ หรือผ้าขนหนูพับเป็นรูปหงส์ให้หน่อยหรือ ลืมไป นั่นมันโรงแรมนี่นะ แต่นี่บ้านเราอันไร้ซึ่งต้นทุนเสริมบรรยากาศใดใด


          ปรัสเซียเข้าโหมดผิวปากอาบน้ำล้างหัว ล้างตัว อย่างมีความสุข กระแสน้ำเย็นย้อมมันเหงื่อร้อน ๆ ไหลไปตามเนื้อตัว นี่มันฟินเป็นบ้าเลย! โยนสบู่ขึ้นมาฟอกสสารขี้ไคลให้หมดจากตัว แล้วฮัมเพลงคลออย่างมีความสุข

 

        ฉันซื้อมันมา ฉันพามันไป จับมันถูไถ น้ำไหลเป็นฟอง โอ้เย้ สบู่ฮ้อมหอม

 

          หมุนวาล์วน้ำเย็นชะล้าง ความสนุกก็บังเกิด เต้นแร้งเต้นกาเป่าฟองสบู่ฟุ้งไปทั่วห้องน้ำ ร้องเพลงสดุดีสบู่ ขับไล่ความสกปรกเหมือนเทศกาลขับไล่แม่มด ฮูเรฮูเร่ จะว่าไปไอ้เทศกาลนี้ก็อีกไม่นานแล้วสินะ ได้เวลาสนุกแล้วสิ เอาล่ะ! ต่อไปล้างขนหัว แต่ทันทีที่หยิบขวดแชมพูมาก็รู้สึกขวดมันเบา ๆ จับเขย่า ๆ แล้วเปิดฝาคว่ำทีไม่มีสักหยด หัวก็เปียก ฟองก็ยังคาตัวล้างไม่เกลี้ยง เอาแล้ว บรรลัยแล้ว ทำยังไงดีล่ะทีนี้ ไม่มีทางเลือก ปรัสเซียเลยจำใจตะโกนถามหาแชมพูจากฮังการีที่อยู่ข้างนอก ดีที่มีน้องชายน่ารักอย่างเวสต์ เยอรมันผู้ไม่ว่าเมื่อไรก็ต้องมีของสำรองเตรียมไว้เผื่อฉุกเฉินเสมอ


          พอเขาหันกลับไปล้างฟองสบู่ที่มีอยู่ให้หมดเกลี้ยง ไม่กี่อึดใจเดียว เงาสูงทะมึนครึ้มโผล่มาจากข้างหลัง หันฟุบกลับไปแทบกรี๊ดสาวแตก ฮังการีบุกเข้าข้างในแบบไม่สุ้มเสียง ไอ้หนุ่มผมเงินโวยวายลั่นทั่วห้องน้ำ มาดี ๆ ไม่เป็นหรือไงวะ!?


          พ่อบ้านแมกยาร์ยืนถือขวดแชมพูอย่างสงบนิ่ง แต่ดวงตาสีมะกอกกรอกไล่เหลือบจากปลายเท้า ค่อย ๆ ขึ้นมามองยอดหัวของปรัสเซีย ก่อนจะยิ้มกลั้นขำยื่นแชมพูให้ แล้วเทิร์นฟูลเดินกลับไปทำงานนอกห้องต่อ

 

        ไอ้สายตากับรอยยิ้มแบบนั้นมันหมายความว่าไงเฟ้ย!!


          ช่างมันเถอะ ยังไงสรรพางค์กายของท่านผู้นี้ก็งามอย่างที่ติมิได้อยู่แล้ว แค่แววตาชั้นต่ำทำไมต้องไปใส่ใจ ว่าแล้วก็ละเลงแชมพูสระผมดีกว่า แต่ว่านะ...บางทีเจ้าบ้าแมกยาร์อาจจะหลอกเอาอะไรแปลก ๆ มาให้สระหรือเปล่าวะ ลองเปิดฝาขวดแชมพูมาดม ๆ บีบออกมาใส่ฝามือแล้วลองขยี้ฟองดู อ้าว ก็แชมพูที่เวสต์ซื้อมานี่หว่า บ้าจริง ระแวงขนาดนี้ช่างไม่ออวซั่มเอาซะเล้ย!


        Ja! มันเป็นความผิดของหมอนั่นต่างหาก Butler from Hell!




          จวบเวลาพ้นผ่านเนิ่นนานโมง บ้านทั้งหลังก็สะอาดเรียบร้อย ฮังการียิ้มโล่งอก นึกขอบคุณความเจ้าระเบียบของเยอรมัน เลยทำให้งานหินกลายเป็นงานสบาย ง่ายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก บรรจงเก็บกระป๋องใส่ถุงดำ โดยมีเหล่าผู้ช่วยหน้าขนคาบกระป๋องเข้าถุงดำให้ด้วย กว่าจะจัดการกองภูเขาอลูมิเนียมเสร็จ รู้ตัวอีกทีก็ปาเข้าไปสามถุงขนาดยักษ์ เขาคงเดินยกทั้งหมดนี้ไปแลกเงินไม่ไหวแน่ ครั้นจะให้หมาช่วยกันขนไปข้างนอกก็ไม่ไหว เผลอ ๆ จะโดนข้อหาใช้แรงงานสัตว์ แต่นึกได้ว่าบ้านหลังนี้มีรถยนต์ เลยเดินรุดหน้าไปยังห้องรับแขก เพื่อขออนุญาตมาสเตอร์ผมเงิน ที่กำลังนั่งเอกเขนกดูฟุตบอลอยู่บนโซฟา

 


        “มาสเตอร์ ขออนุญาตใช้รถยนต์ไปแลกกระป๋องข้างนอกหน่อย”


        “จะบ้าหรอ! เอารถยนต์ของเวสต์ไปแลกกับกระป๋องเนี่ยนะ?”


        “ไม่ใช่สิ... หมายถึงขอขับรถยนต์ขนกระป๋องเบียร์ในบ้าน ออกไปแลกเป็นเงินข้างนอกต่างหาก จะเอามาเป็นค่าตัดขนให้หมา”

 


          ปรัสเซียยิ้มกริ่มมุมปาก ตั้งใจจะเกรียนสั่งให้ฮังการีหมอบอ้อนวอนร้องขอสักที แต่เผอิญเหลือบมองสามน้องหมาที่ทำยืนทำตาละห้อย ก็ได้แต่ถอนหายใจนิดหน่อย ขืนสั่งให้ร่ำรี้ร่ำไรแบบนั้นไป มีหวังเจ้าพวกนี้ได้ร้องครางหงิงระงมแน่ มันจะเป็นตูดูแย่ไปทันทีนะเซ้! ตกลงพวกแกอยู่ฝั่งใครกันแน่วะเนี่ย?

         


          “ก็ได้ กุญแจรถของเวสต์อยู่ในลิ้นชักห้องทำงาน” ปรัสเซียทำท่านึกอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “เออ พาไปตัดขนเสร็จแล้ว กลับมาช่วยรีดเสื้อผ้าทั้งตู้ให้ท่านผู้นี้ด้วย”


        “รับทราบ แต่หลังมื้อเย็นนะ”

 


          อย่างน้อยก็มีมุกนี้นี่แหละ ที่ยังใช้แกล้งเจ้าบ้าแมกยาร์ในวันนี้ได้ ปรัสเซียแค่นหัวเราะในใจอย่างบ้าคลั่ง เพราะหมกเสื้อผ้าไว้ข้างในจนยับย่นยู่ยี่ ไม่ได้ดูดำดูดีมันเท่าไร รวม ๆ กันแล้วน่าจะหลายสิบตัวอยู่ แถมตอนนี้ก็ฤดูร้อนด้วย ระเบิดตัวเองตายไปสิเจ้าฮังการีเอ๋ย ไม่งั้นก็เหงื่อไหลไคลย้อยจนดึกดื่นไปซะ!


          ตัดมายังฝั่งฮังการีเปิดประตูโรงรถออก ถอดผ้าคลุมรถออกอย่างช้า ๆ โชคดีที่เจ้าของเก็บรักษารถไว้อย่างพิถีพิถัน เหมือนรู้ว่าเยอรมันคนพี่นอกจากจะไม่ได้ใช้งานมันแล้ว ไม่น่าจะแวะมาล้างดูแลให้อย่างดี เพียงแค่ฮังการีเปิดประตูรถ หมาทั้งสามก็กระโดดขึ้นรถทีละตัวอย่างว่าง่าย ทั้งหมดมีท่าทีสดใสร่าเริงขึ้นมาก เหมือนกำลังดีใจที่จะได้สบายเนื้อสบายตัวซะที พ่อบ้านหัวเราะให้ทั้งเอ็นดูและสลดใจในที แต่ก่อนจะเสียเวลาไปมากกว่านี้ รีบขนถุงกระป๋องขึ้นรถไม่รอช้า แล้วจึงบึ่งรถมุ่งหน้าไปยังใจกลางเมืองเพื่อจัดการธุระให้เรียบร้อย

 

        เวลาผ่านไปจนย่ำค่ำ...


          ปรัสเซียกดรีโมตเปลี่ยนช่องทีวีอย่างเบื่อหน่าย สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไรสนุกให้ดู ท้องเริ่มหิวขึ้นมานิดหน่อย เลยหยิบมือถือขึ้นมาด่าพ่อบ้านตัวเองทันที


        “เฮ้ย! ไอ้บ้าแมกยาร์ เมื่อไรจะกลับมาวะ ชั้นหิวจะตายอยู่แล้วว้อย!


          “อ๋อ เดี๋ยวนี้กล้าเรียกฉันว่าไอ้บ้าแมกยาร์หรอยะ?” เสียงปลายสายกลับไม่ใช่น้ำเสียงใหญ่ทุ้ม เสียงมันนุ่มหวานแต่คุ้นหู หรือว่า... “ปรัส ฉันรู้ว่านายเรียกจ้างน้องชายของฉันไป แต่ไม่ได้แปลว่าจะเอาไปจิกหัวเยี่ยงทาสยังไงก็ได้ ถ้าจับได้ทำอะไรเนียตาเลียฉันละก็ กระทะอีกใบจะลอยไปตบคว่ำถึงเบอร์ลินเลย คอยดู!


        อะจ๊าย! โทรผิดนี่หว่า! ชิบผายโล้ววว ยิ่งนึกได้ว่ายัยทอมบอยจอมโหดนี่ก็ทำงานอยู่ออฟฟิศพ่อบ้าน ยิ่งทำให้ลนลานแทบทำอะไรไม่ถูก “จะมาตบคว่ำซ้ำเติมเพื่ออะร้าย! แค่นี้ชั้นก็จะบ้าตายกับหมอนั่นอยู่แล้ว แค่นี้นะเหวย หนูไม่ยู้ หนูแค่โทรผิดเจ๋ยเจ๋ย!

 


          ปรัสเซียรีบกดปิดทันที ก่อนจะมองรายชื่อในมือถือดี ๆ ที่แท้ก็เมมชื่อข้างกันนี่เอง ไม่ได้ซับซ้อนอะไร แค่ Hungary กับ Hungary Nyatalia ด้วยกลัวว่าไปพาลโวยวายอะไรแล้วเข้าผิดเบอร์อีก กระทะใบที่สองได้ลอยพุ่งจากมิวนิกมายังเบอร์ลินของจริงแน่ ชายหนุ่มผมเงินครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนตัดสินใจใส่ชื่อใหม่ให้พ่อบ้านคนแสบ


          จาก Hungary Nyatalia เป็น เจ้าทาสอวดดี


          พูดถึงโจโฉโจโฉก็มา รถยนต์ของน้องชายได้แล่นกลับเข้ามาในโรงรถ อยากจะวิ่งไปถามหาข้าวเย็นอยู่หรอก แต่กลัวออกมาเหมือนหมาเกินไปเลยนั่งคีพลุค ตีหน้าบึ้งดุดันอยู่บนโซฟา พร้อมทำท่าดุด่าว่ากล่าวข้อหากลับบ้านดึกเกินไป ทันทีที่สิ้นเสียงประตูเปิดออก กองทัพตูบทั้งสามก็วิ่งกระดี๊กระด๊าเข้ามาก่อนเจ้าตัว วิ่งเวียนเทียนรอบโซฟา ถาโถมกระโดดหย็องแหย็งเข้าใส่ เหมือนตั้งใจจะอวดขนที่ตัดแต่งมาอย่างเรียบร้อย งดงามสะอาด จนมาดที่ปั้นไว้พังทลายหมดท่าอย่างอเนจอนาถ มิหนำซ้ำเจ้าฮังการีเดินเข้ามาพร้อมกับถุงผ้าสองใบ ใบหนึ่งหิ้วอาหารหมา อีกใบหิ้วอาหารคน เหมือนรู้ว่ามาสเตอร์กำลังหิวโหย เลยยื่นไส้กรอกย่างกลิ่นหอมฉุยออกจากถุงผ้า แล้วยัดเข้าปากปรัสเซียเข้าไปครึ่งลำ ก่อนจะเดินเข้าไปตระเตรียมมื้อเย็นในครัวต่อ ว่าจะพ่นออกมาเพื่อโวยวาย แต่ความอร่อยของมันทำให้กราฟโมโหดิ่งลงจนลืมคำจะด่า

 

          ไม่นะ...นี่แผนพังอีกแล้วเรอะ โอ๊ย! ไม่เอาแล้วเว้ย!

 

          มื้อเย็นวันแรกของพ่อบ้านฮังการีเสร็จแล้ว กลิ่นหอมจรุงปรุงอย่างพิถีพิถันโชยมาเตะจมูกเจ้าบ้าน ปรัสเซียเดินเข้ามาในห้องครัวทันที เนื้อย่างซอส เนื้อเน้น ๆ เนื้อเต็มคำคลุกเคล้าน้ำซอสแสนโปรด หอมรัญจวนยั่วยวนหฤทัยจนแม้แต่เจ้าหมายังตื่นเต้น แต่ด้วยความx มันจึงได้กินแต่เนื้อต้มสุกธรรมดา ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้า


          พ่อบ้านฮังการียังคงล้างภาชนะต่อไป หลังทำอาหารเสร็จ นายท่านก็กินมื้อเย็นตัวคนเดียวเปลี่ยนเอกาต่อไป ข้างกายนั้นเป็นเจ้าตูบนั่งหม่ำ เหมือนซ้ำเทปกับเมื่อยามมื้อเที่ยง จนอดสงสัยไม่ได้ว่าแล้วพ่อบ้านไม่คิดจะกินอะไรหน่อยหรือ แต่ก็ไม่ได้ถามต่อ คิดว่าคงกินมาจากข้างนอกเรียบร้อยแน่นอน

 

        ถึงอย่างนั้นก็...นั่งกินข้าวคนเดียวมาหลายวันแบบนี้ มันก็เหงาเหมือนกัน ถึงจะรู้ว่าเวสต์กลับมาอีกไม่กี่วันนี้ แต่กินคนเดียวหลายวันติดต่อกันแบบนี้เหมือนโดนทิ้งยังไงก็ไม่รู้นี่! จะพยายามปลอบใจตัวเองว่า อย่างน้อยหมากับนกก็ยังอยู่ข้างเคียงกัน!

         

สถานที่แห่งนี้มีเสียงแค่เพียงเคี้ยวข้าว กับเสียงโช้งเช้งกิ๊งแก๊งจากอ่างล้างจาน ชวนให้รู้สึกว่างเปล่าเปลี่ยวใจอย่างประหลาด แม้ในปากจะสำแดงความอร่อยขนาดไหน ในท้องจะเริ่มเติมเต็มความหิวจนอิ่มหมีพีมันแค่ไหน แต่ในใจกลับวังเวงเหมือนโดนเทให้เข้าฌานกลางป่าช้าอย่างไรนั่น


ปรัสเซียพยายามนึกหาเรื่องคุย แต่แล้วก็กลับมีเสียงคุยจากหน้าอ่างล้างจาน

 


“ยูลเชิ่นเป็นยังไงบ้างแล้ว?” พ่อบ้านหนุ่มหมายถึงเนียตาเลียของปรัสเซีย สาวสวยทโมนแก่นแก้วที่เคยวิวาทกันแต่กาลก่อน


“สบายดี” ปรัสเซียหัวเราะเหอะ “สาวของฉันออวซั่มละเซ้ นั่นแน่ มีการถามหา แม่เฉิ่มเวียนนาจะรู้สึกยังไงหนอนี่”


“กรุณาอย่าเสียมารยาทกับสุภาพสตรี” เสียงดุดันดังมาพร้อมกับเสียงน้ำจากก๊อก 


“จ๊ะ พ่อสุภาพบุรุษซุกกระโปรงออสเตรีย” มาสเตอร์ทำจมูกบาน เบ้ปากพร้อมกับเคี้ยวเนื้อฉ่ำซอส


“สบายดีก็ดีแล้ว นึกว่าจะถูกจับเข้าสวนสัตว์ เพราะนึกว่าลิงเผือกหายากหลุด”


        “อ้าว อ้าว ไหนเมื่อกี้บอก อย่าเสียมารยาทกับสุภาพสตรี นายกล้ามาปากดีใส่เนียตาเลียชั้นรึ!


        “ผมจะมารยาทดีกับสุภาพสตรี แต่สตรีไม่สุภาพผมไม่นับครับ”


          “หน็อยแน่!

 


          ไม่ทันจะได้ออกลายงิ้ว เสียงมือถือก็ดังชัดปัดบรรยากาศทันที ปรัสเซียยกขึ้นมาดูปลายสาย ปรากฏนามเป็น เวสต์สุดที่รัก ทำให้เขาลืมพ่อบ้านนักกัดทันที ยิ้มดีใจยกขึ้นมารับสาย แต่แล้วก็หุบยิ้มลงทันทีเมื่อเสียงปลายทางไม่เป็นดังหวัง

 


        Ciao ฮะ! คุณปรัสเซีย”


 

          นี่มันเจ้าอิตาลีนี่หว่า! ปรัสเซียอุทานในใจ นี่มันช่างไม่น่าพิสมัยเอาเสียเลย เจ้าเด็กพาสต้าบ้านี่ดึงความสนใจน้องรักไปจากฉัน ทำให้ตอนหลังมานี้ เวสต์ไม่ค่อยสนใจคุณพี่ชายเท่าไรเลย แต่จะด่าเตลิดเปิดเปิงก็ไม่ได้ หมอนี่ยิ่งขี้แย ยิ่งเรียกร้องความสนใจเวสต์ไปอีก แถมซ้ำจะทำคะแนนสัมพันธ์กับพี่ชายหดหายไม่รู้เรื่อง

 

          ถึงแม้มาสเตอร์ผมสีเงินจะคุยด้วยกันดี แต่สีหน้าไม่สบายใจนั้นไม่อาจเล็ดลอดไปจากสายตาพ่อบ้านได้ ฮังการีมองสถานการณ์ น้องพี่ที่รัก ตรงนั้นด้วยความครุ่นคิดบางอย่างเงียบ ๆ ดวงตาสีมะกอกชำเลืองสลับกับข้าวของภายในบ้าน ระลึกถึงตอนกลางวันที่ได้ลงมือจัดการความสะอาด


          บางครั้งเขาคิดว่าอำพรางบางอย่างออกไปได้แล้ว แต่ตำแหน่งข้าวของบางมุมก็ผิดที่ผิดทาง และตำแหน่งฝุ่นเก่าฝุ่นใหม่ทับกระจายกันไม่ทั่ว ไหนจะกองกล่องเก็บของบางอย่างที่ตั้งผิดวิสัย มันคงเป็นข้อเสียที่มีน้องชายเจ้าระเบียบ ทำให้พ่อบ้านอ่านความรู้สึกลึก ๆ ที่ปรัสเซียซ่อนเก็บไว้ไม่มิดได้


          เยอรมันคนพี่ไม่ค่อยมีความสุข กับความรักของน้องชายอย่างสุดซึ้ง


          แต่ละนาที แต่ละชั่วโมง ที่ผลัดผันในวันนี้ ยามที่ปรัสเซียดิ่งสู่ห้วงนิทรานั้น ฮังการีกลับพบความลับของมาสเตอร์โดยบังเอิญ โดยสัญชาตญาณบางอย่างของพ่อบ้านที่สั่งสมมา ทำให้รู้ทันทีว่าการจัดของในบ้านถูกเปลี่ยนเก็บแบบลวก ๆ มีหลายอย่างที่หายไป ถึงฮังการีไม่อยากละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของเจ้าบ้าน แต่ยิ่งทำความสะอาดกลับยิ่งเจอ กล่องเก็บของในห้องเก็บของล้วนวางเรียงเป็นหมวดหมู่ แต่มีอยู่สองใบที่ยังดูใหม่ และวางเบี้ยวเอียงไปจากแถว แค่เข้าไปช่วยขยับให้เข้าที่ กล่องก็เผยอออกจนเห็นบางอย่างข้างใน


          หนุ่มแมกยาร์เบิกตากว้างตกใจ ในกล่องนั้นถูกโยนสุมกองแบบไม่ถนอม ทั้งที่เป็นของที่ควรถนอมที่สุด คือกรอบรูปคู่ของเยอรมันกับอิตาลี ตุ๊กตาโมจิอิตาลีกับเยอรมัน ธงอิตาลีผืนน้อย หมอนอิงลายธงชาติอิตาลี กับชุดฟุตบอลทีมชาติอิตาลีก็ถูกโยนสุมอยู่ข้างในเช่นกัน


          ฮังการีรีบเปิดอีกกล่องทันที ข้างในเป็นภาพวาดงานศิลป์หลายชิ้น และรูปปั้นสลักอย่างวิจิตร หยิบมาพินิจดูใกล้ ๆ เห็นลายเซ็น Feliciano Vargas จึงไม่แปลกใจ


          ย้อนกลับไปตอนปัดฝุ่น เช็ดทำความสะอาดเครื่องเรือนในห้องรับแขก ห้องโถง ระเบียงทางเดิน จนถึงในห้องทำงานของเยอรมันคนน้อง ฝุ่นเก่ากำลังฟ้องถึงข้าวของที่หายไปภายใต้กองฝุ่นใหม่ เขาก็นึกแปลกใจอยู่ล่ะ ต่อให้เป็นผู้ชายเรียบง่ายเข้มงวดแค่ไหน ในบ้านก็ควรจะมีข้าวของแสดงความโปรดปรานของตัวเองประดับเสียบ้าง ยิ่งระลึกถึงลักษณะร่องรอย ก็ยิ่งเข้าเค้ากับข้าวของที่ถูกเอามากองไว้ในกล่องนี้พอดี


          จะว่าเยอรมนีมีปัญหาความสัมพันธ์กับอิตาลีก็ไม่ใช่ ทั้งคู่ยังหวานชื่นอยู่ด้วยกันที่ยุโรปใต้ กลับกันแล้ว เจ้าตัวน่าจะเก็บข้าวของใส่กล่องอย่างทะนุถนอมมากกว่านี้แท้ ๆ


          เหตุผลมีอยู่อย่างเดียว...คือเยอรมันคนพี่ที่ยังอยู่ที่นี่ลำพัง ไม่ต้องการเห็นสิ่งบาดตานั่นเอง


          แต่ฮังการีรู้สถานะตัวเองดี ต่อให้เป็นมิตรรักคู่กัดมาแต่ชาติปางไหน เรื่องส่วนตัวลึกตื้นหนาบางมากกว่านั้นไม่ควรเอาตัวไปยุ่งเกี่ยวจะดีกว่า ไม่ใช่ว่าจะพยายามรักษาจรรยาบรรณ แต่ไม่อยากเพิ่มอุปสรรคในการทำงานก็เท่านั้น ถึงเขาจะคิดอย่างนั้น ก็ไม่เชิงว่าจะไม่เกี่ยวกับเขาเสียทีเดียว


          ปัญหาทางใจบางอย่าง อาจเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ปรัสเซียพยายามจ้างตนมารังแก แม้จะยังรังแกไม่สำเร็จ แต่ก็ไม่ควรนิ่งนอนใจดูดาย เขาเองก็ไม่ใช่ผู้ชายใจอารีอารอบอะไรมาก หากทำให้หมอนั่นรู้สึกดีขึ้นได้นิดหน่อยก็ทำ แต่ขอไม่ใช่สมยอมให้แกล้งอย่างหนึ่งล่ะ


          ฮังการีคว่ำจานใบสุดท้ายเสร็จแล้วเหลือบมองเวลา ตอนนี้ฝั่งเบลเยียมที่สเปนจะเป็นอย่างไรบ้างแล้ว ในตอนนี้รู้สึกพวกเราแทบจะไม่ต่างกันเลย เพียงสันดานของมาสเตอร์คนละเบอร์เท่านั้นเอง บางทีรอจนเที่ยงคืนในเบอร์ลิน แล้วค่อยโทรไปหาท่านรองที่สเปนน่าจะดี แต่ที่แน่ ๆ ตอนนี้ฮังการีต้องเดินไปพับผ้า รีดผ้า ให้เจ้านายหัวหงอกก่อน รู้ดีว่ามีเสื้อผ้าจำนวนมหาศาลที่กองยับอยู่ในห้อง ถึงไม่คณาพ่อบ้านระดับมือพระกาฬอย่างเขา แต่ก็ไม่ควรประมาท อาจจะมีอะไรซุกซ่อนเซอร์ไพรส์อยู่ก็เป็นได้ มาทำงานในบ้านเด็กโข่งหัวใจกะโปโลต้องระวัง และมีไหวพริบตลอดเวลา


          แต่อย่างน้อยคืนนี้ก็น่าจะไม่โดนกวน ดูจากสภาพเหี่ยวเฉาของพี่ชายน้องทิ้งตรงนั้น พ่อบ้านฮังการีจะมีสมาธิจัดการกองผ้าได้ตลอดทั้งคืนแน่นอน




 แจ้งข่าวจากผู้เขียน 


รอบนี้ยังไม่ได้ลงรูปอีกเช่นเคย ไม่ใช่เน็ตเสียแบบรอบก่อนนะคะ อันนี้ยอมรับว่าอู้ (ก๊าก) เข้าเรื่องสำคัญกันก่อนดีกว่าค่ะ! ตอนต่อไปของพ่อบ้านเนียตาเลียจะอัปเดตในวันที่ 15 กรกฏาคมนะคะ บอสเบลจะคัมแบ็กกลับมาแล้วน้า เหตุการณ์กำลังเข้าสู่ช่วงไฮไลต์แล้ว อย่าลืมติดตามกันน้า (จำแบบนี้ก็ได้นะคะ บอสสเปนจะมาหลังวันเกิดเพื่อนรักเครางามนามฟรานซิส ) แต่ก่อนอื่น ขอแจ้งเหตุผลที่อัปเดตในวันดังกล่าว เพราะผู้เขียนกำลังง่วนอยู่กับเขียนงานอีกด้อมหนึ่ง เป็นด้อมเกม Yume100 ค่ะ จะปั่นฟิคเรื่องนั้นให้จบภายใน 1 เดือน เพื่อปิดเล่ม ก่อนจะกลับมาลงมือเขียนของด้อมเฮตาเลียให้จบเป็นเรื่องต่อมาค่ะ


ไม่ใช่ว่าด้อมเฮตาเลียไม่สำคัญนะคะ กลับกันแล้วตั้งใจจะให้เป็นเรื่องสุดท้ายของผลงานแฟมด้อมด้วยซ้ำ เพราะหลังจากนี้ปีหน้าผู้เขียนจะไปเรียนต่อแล้ว ต้องทั้งทำงานและเรียนไปด้วยพร้อมกัน จะไม่มีเวลาให้กับแฟนด้อมอีกแน่นอน ฉะนั้นแล้ว ขอขอบคุณทุกคนที่ติดตามแฟนฟิคเรื่องสุดท้ายที่อ่านอยู่ด้วยนะคะ! ซาบซึ้งอย่างสุดซึ้งจากใจเลย จะพยายามเขียนให้เต็มที่ในฐานะด้อมสุดท้ายด้วยเช่นกันค่ะ นอกจากฟิคเรื่องนี้แล้ว จะปั่นโดจินชิ Hetazine ฉบับที่ 2 ด้วยค่ะ อยากให้ติดตามอ่านไปพร้อมกันเลย (โปรโมตแถมล่วงหน้าซะเลย ฮา)


ส่วนเส้นตายของฟิคพ่อบ้านเนียตาเลีย จะปิดเล่มภายในเดือนตุลาคม จบแน่นอนค่ะ ไม่ต้องห่วงเรื่องทิ้งงานสบายใจได้เลยค่ะ 


เจอกันใหม่กลางเดือน กรกฏาคม 2561 นะคะ 

+Napolie+

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #30 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 19:51

    เจ้านายแต่ละคนมีปัญหาทางจิตกันสินะ 555555555


    แผนแต่ละอย่าง พังจ้า ~ พังหมดแล้วใช่ไหม แผนที่อุตส่าห์วางไว้ พังหมดแล้วใช่ไหมลุคที่เก็บไว้ ~


    *ทำนองเพลง พัง (ลำพัง)


    เค้าจะรอตอนหน้าน้า รอ Hetazine 2 ด้วย หุหุ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #30
    1
    • #30-1 Lula Lula Mae (@napolie) (จากตอนที่ 15)
      9 มิถุนายน 2561 / 17:21
      ดีฮร่า อุดหนุนกะเทยยากไร้หน่อยนะฮร้า 555555555555
      #30-1
  2. #29 Nightmare7502 (@Nightmare7502) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 17:03
    รักไรท์ที่สุดดด รอเสมอนะคะะะะ
    #29
    0