[Hetalia] Nyatalia Servants พ่อบ้านบริการรัก ♡

ตอนที่ 3 : ความวุ่นวายในสโมสรพ่อบ้านเนียตาเลีย 001

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 ส.ค. 60



ณ สำนักงานที่ชานเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี

 

ช่วงยามสายของวันปกตินั้นไม่มีอะไรเป็นพิเศษ พอมีลูกค้ามาคุยงานประปรายในห้องรับรอง มองลอดผ่านกระจกไปเห็นสาวฮังการีกับโปแลนด์ยืนอธิบายอย่างจริงจัง ส่วนนายฟินแลนด์นั่งเขียนเอกสารอยู่ในห้องทำงานฝ่ายบริหาร ข้างกันนั้นเป็นฝ่าย IT เอสโตเนียนั่งขะมักเขม้นอยู่หน้าคอมพ์ ง่วนอยู่เขียนโปรแกรมเว็บไซต์ของสำนักงาน

 

เด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งแอบเดินมาเกาะกระจกดูบรรยากาศข้างใน พวงแก้มนุ่มยุ้ยแนบทาบกระจกไปมา สักพักหนึ่งก็มีเด็กหนุ่มรุ่นพี่เดินเข้ามาแตะไหล่ปรามเบา ๆ

  

"ไวคุง มาแอบดูแบบนั้นไม่ได้นะ มันไม่ดีต่อลูกค้าครับ"


 "อ้าว สวัสดีฮะ พี่ลิกเตน!" เด็กชายยกมือทักทาย "นิดหน่อยน่า แค่อยากรู้เฉย ๆ วันนี้ลูกค้าจะเลือกใคร"


 "กระตือรือร้นจังเลย" ชายหนุ่มร่างกายสูงกว่าเดินเข้ามายิ้มทักทายทั้งสองคน "ขยันตั้งแต่ยังไม่เป็นพ่อบ้านฝึกหัดเลยเหรอ? เดี๋ยวโตอีกหน่อยก็เหนื่อยแบบพี่ลิกเตนแล้ว ถึงเวลานั้นหวังว่าจะไม่ทิ้งงานไปก่อนนะ"


 "บู๊ววว! ไม่ทิ้งหรอกน่าเฮียฮัง!" ไวคุงหันมาลูบแก้มตัวเองแปะ ๆ หลังเอาแก้มไปแนบกระจกจนรู้สึกแก้มเหนียวสากไปหมด


 "ทั้งสองคน ไปที่ห้องพักเนียตาเลียเถอะ วันนี้คิวท่านรองเบลเยียมจัดปาร์ตี้วาฟเฟิลให้พวกเรา มีช็อกโกแล็ตร้อนด้วยนะ ไปเถอะ ป่ะ เดี๋ยวมันจะหมดก่อน"

  

ทันทีที่สิ้นเสียงชวนของเนียตาเลียฮังการี ไวกับลิกเตนสไตน์พากันทำตาโตเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น รีบเดินจ้ำเข้าไปในห้องพักเนียตาเลียอย่างว่องไว ส่วนหนุ่มแมกยาร์หันไปโบกมือทักทายสาวฮังการีพี่น้องในห้องกระจก ก่อนจะหันกลับไปร่วมปาร์ตี้วาฟเฟิล

  

---------------------------------------------------------------------

  

"ไวคุง ลิกเตนคุง มาแล้วหรอ? วาฟเฟิลเพิ่งเสร็จพอดีเลยครับ~" 

 

ในห้องพักพ่อบ้านเนียตาเลีย เบลเยียมยืนโบกมือให้อยู่หลังเคาน์เตอร์ ผ้าโพกหัวสีเขียวตัดกับผมสีทองนุ่มพลิ้วนั้นโดดเด่นรับกับรอยยิ้มสดใส พระเอกประจำวันกำลังนอนนุ่มเป็นก้อนอยู่บนโต๊ะ วาฟเฟิลส่งกลิ่นหวานหอมน้ำตาลเกรียมละมุน ย้อมหัวใจยามเช้าวันนี้แช่มชื่นขึ้นไม่น้อย ไวคุงออกตัววิ่งเที่ยวสำรวจจานวาฟเฟิลทั้ง 12 ใบอย่างลิงโลด ลิกเตนสไตน์นั่งบนเก้าอี้ตัวหนึ่งแล้วเพิ่งนึกได้ว่าจำนวนจานมันเกินจากสมาชิกเนียตาเลียคลับไปหนึ่ง

  

"เกมวันนี้คือ...หนึ่งในหนุ่มเนียตาเลียที่นี่ ใครถูกเรียกตัวไปทำงานก่อนคนแรก คนนั้นจะได้รับวาฟเฟิลอีกจานไปกินเพื่อเติมพลังครับ!"


 "พี่เบล กติกาแบบนี้ผมก็อดนะสิ!" ไวคุงขึ้นเสียงโวย "ผมยังไม่บรรจุเป็นพ่อบ้านเลย ใครจะเรียกทำงานเล่า"


 "เอาน่า ไวคุงยังเด็ก กินของหวานแต่พอดีดีกว่านะครับ กินมาก ๆ เดี๋ยวจะไม่แข็งแรงเอา"

 

พ่อบ้านเบลเยียมลูบหัวเด็กผู้ชายตัวเล็กอย่างเอ็นดู สักพักหนึ่งทีมพ่อบ้านที่เหลือก็ทยอยกันตบเท้าเข้ามาร่วมวงวาฟเฟิลทีละคนสองคน บรรยากาศเริ่มคึกคักครื้นเครงขึ้นมาทุกขณะ เมื่อทุกคนได้เห็นมื้อเช้าน่าอร่อยของวันนี้ เจ้าภาพยืนยิ้มมองบรรยากาศอย่างมีความสุข พ่อบ้านไต้หวันโบกไม้โบกมือขอร้องทุกคนอย่าเพิ่งโซ้ย เด็กหนุ่มหยิบมือถือขึ้นมาจากกระเป๋าสะพายเพื่อวิ่งไล่ตามถ่ายวาฟเฟิลเรียงคน

  

"เร็ว ๆ นะไต้หวัน เดี๋ยวไอศกรีมบนวาฟเฟิลฉันจะละลายซะก่อน" ชายหนุ่มผู้เย็นชาถอนหายใจไม่ชอบใจนัก


 "โอ้โห เบลารุสคุงกินของเย็นแต่หัววันเลยเหรอครับ?" พ่อบ้านเอเชียรายที่หนึ่งรีบรัวกล้องถ่ายอย่างขะมักเขม้น


 "เขาเคยชินกับอากาศหนาวเย็นกว่านี้มาเยอะ แค่ไอศกรีมหัววันคงไม่แย่อะไรหรอกมั้ง" พ่อบ้านเอเชียรายที่สองนั่งกอดอกมองจานวาฟเฟิลตัวเองอย่างครุ่นคิด ก่อนจะเหยาะซีอิ๊วลงไปปรุงรส ไต้หวันถึงกับผงะรีบห้ามเวียดนามทันที


 "โอ้โห น่าอร่อยดีเหมือนกันนะ น่า ไต้คุงอย่าไปห้ามเขาเลย มันอาจจะดีกว่าที่นายคิดก็ได้ อ้ะ ถ่ายอันนี้ด้วยสิครับ!" หนุ่มน้อยชาวเกาะชะโงกหน้ามองวาฟเฟิลซีอิ๊ว แล้วเซย์เซลก็รีบเสนอวาฟเฟิลโรยมะพร้าวขูดให้ไต้หวันถ่ายดูบ้าง


"มีแต่ช็อกโกแล็ตร้อนหรอครับ? ผมอยากกินกาแฟ เบลเยียมคุง มีกาแฟไหมครับ?" ชายหนุ่มร่างสูงล่ำกว่าใครในวงเดินถือแก้วกาแฟมาหาเบลเยียม พ่อบ้านเจ้าภาพพยักหน้ารัวแล้วชูนิ้วขอเวลา ก่อนจะหันไปหยิบบางอย่างหลังเคาน์เตอร์เพื่อชงกาแฟอย่างดีให้พ่อบ้านยูเครน

 

"ดีนะที่เบลเยียมเป็นเจ้าภาพวันนี้ ลองเป็นคุณฟินแลนด์ดูมั่ง ได้กาแฟหนังปลาไปคนละแก้วนี่ดูไม่จืดแน่ ๆ ฉันไม่เคยกินหรอก แต่แค่นึกก็ไม่น่ากินล่ะ" พ่อบ้านฮังการียืนบีบซอสช็อกโกแล็ตราดวาฟเฟิลตัวเอง ที่พอกวิปครีมกองโตไปก่อนหน้าแล้ว ไต้หวันเห็นท่าทางน่ากินก็รี่เข้ามารัวชัตเตอร์ถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึกทันที

 

"ก็ไปว่าเขา อาจจะอร่อยกว่าที่นายคิดก็ได้นะแมกยาร์" พ่อบ้านเช็กยืนยักไหล่ คีบวาฟเฟิลขึ้นมากินกร้วมๆ ไต้หวันรีบชี้นิ้วใส่โวยวายเสียงอ่อน ยังไม่ทันได้ถ่ายรูปเลย เช็กคุงรีบหยิบไปกินก่อนแล้ว "ก็มันหิวนี่"

 

"ขออภัยที่มาช้านะครับ สวัสดีครับทุกคน" พ่อบ้านโมนาโกเดินแบกเอกสารเข้ามาในห้องรับรอง ยูเครนที่เพิ่งได้รับกาแฟเดินมาทักทาย พร้อมกับถามถึงของที่หอบมาทันที "อ๋อ ผมกำลังเรียนภาษาสเปนอยู่ครับ เผื่อต้องใช้บ้าง"

 

"อ้ะ ถ้าเรื่องภาษาสเปนละก็..." เบลเยียมยกจานวาฟเฟิลที่ตกแต่งด้วยเนยก้อนโตราดน้ำผึ้งมาเพื่อผู้มาใหม่โดยเฉพาะ "คุณโมนาโกมาถามผมแทนก็ได้นะครับ ถึงผมรู้ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาดัทซ์ ภาษาเยอรมันเป็นหลัก แต่มีครั้งหนึ่ง...ผมเคยได้ภาษาสเปนมาด้วยนะ"


"ว้าว เพอร์เฟ็คต์บอย เก่งหลายภาษาแบบนี้งานไม่ล้นมือให้มันรู้ไป" หนุ่มฮังการีแกล้งผิวปากแซว ลิกเตนสไตน์ปรบมือทึ่งในความสามารถ ขณะที่ไวคุงยังคงขะมักเขม้นอยู่กับการบีบขวดวิปครีมอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้สนใจอะไร "เตรียมตัวรับวาฟเฟิลจานที่สองไปครองได้เลย สกิลสูงแบบนี้เดี๋ยวเจ๊โปลจะเดินเข้ามาประกาศชื่อเบลเยียมคุงแหง"


"ลูกเบลค๊าาาา...หนูมีงานเข้ามา" ชายหน้าสวยผมบลอนด์ประบ่าเดินมาพร้อมกับชุดเดรสลายดอกสีส้มแดง หันมาจ้องพ่อบ้านฮังการีตาเขม็ง ก่อนจะจิกเท้าเดินนวยนาดถือแฟ้มสั่งงานตรงไปยังพ่อบ้านแดนวาฟเฟิล "คือว่าอย่างงี้! คุณสมบัติของเธออ่ะ...ตรงกับที่เขารีเควสมาพอดีเลย ทนงานหนัก ใช้ชีวิตบ้านไร่ได้ เน้นทำกับข้าวทำขนมเป็น เฟรนด์ลี่น่ารัก รู้ธรรมเนียมฝรั่งเศส และพูดภาษาสเปนกับฝรั่งเศสได้ เขาคาดหวังกับเธอไว้เยอะนะ อย่าทำให้เขาผิดหวังนะคะลู้กกกกกกก ขุ่นแม่ขอ"

 

พ่อบ้านเนียตาเลียทุกคนจ้องมองมาทางเบลเยียมเป็นตาเดียวกัน พร้อมกับหันหน้ามามองกันเองอย่างทึ่ง ๆ แล้วสลับกับไปมองพ่อบ้านฮังการีที่ยืนเคี้ยววาฟเฟิลอยู่ข้างกัน

 

"ไงล่ะ? ทำนายแม่นป่ะล่ะ?" หนุ่มแมกยาร์รีบกลืนวาฟเฟิลแล้วหัวเราะร่า ทุกคนในห้องฮาครืนโดยพลัน ซึ่งยกเว้นเจ๊โปลหรือมาดามโปแลนด์ที่เท้าสะเอวยืนงงในดงพ่อบ้าน กับไวคุงที่ทำหน้าง้ำจ้องมองเบลเยียมอย่างขุ่นข้องหมองใจ


"วาฟเฟิลจานพิเศษเป็นของผมนะครับ!" เบลเยียมถือวาฟเฟิลทั้งสองจานชูขึ้นมาพร้อมกับยิ้มกว้างตาเป็นประกาย ไต้หวันสไลด์ตัวเข้าไปเก็บช็อตถ่ายรูปผู้ชนะเป็นที่ระลึก

 

แต่ที่ไหนหนอ...ที่พ่อบ้านเบลเยียมจะต้องหอบกระเป๋าไปทำงานถึงที่?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

34 ความคิดเห็น